Tatusie bidusie

[triss_merigold6]

"(...) Współczesny ojciec jest postacią tragiczną, ponieważ wymaga
się od niego wszystkiego. Kiedy kobiety po urodzeniu dziecka WRACAJĄ
DO PRACY, mężczyźni nie tylko muszą dokładać zasobow do wspólnego
garnka. Kobiety wymagają, by zarabiali od nich więcej, co generuje
kolejne godziny spędzone w pracy. A z drugiej strony kobiety
wymagają tez, by mężczyzna POMAGAŁ im w opiece nad dzieckiem,
zwłaszcza tym najmniejszym. Oczekują, żeby był cały czas przy nich
obecny - przez dziewięć miesięcy ciąży i w trakcie porodu. A poza
tym, żeby cały czas, pracując i POMAGAJĄC w opiece nad dzieckiem,
tryskał energią". - cytat wywiadu z socjologiem Szlendakiem z
dodatku do "GW".

Paczcie państwo, kobiety (nieliczna reprezentacja kobiet raczej)
zaczęły wymagać od panów dokłądnie tyle ile od siebie i panowie nie
ogarniają. Przerasta bidusiów. Kobieta - matka - żona - pracownica
może pogodzić kilka ról a panowie ubolewają nad ogromem obciążeń.
W sumie kul, że w końcu mężczyzźni zaczynają się do czegoś nadawać w
domu i w zagrodzie , bo mit "jedynego żywiciela" umarł jakieś 40 lat
temu w realu, został tylko jako mit właśnie.

[echtom]

> Paczcie państwo, kobiety (nieliczna reprezentacja kobiet raczej)
> zaczęły wymagać od panów dokładnie tyle ile od siebie i panowie
nie ogarniają. Przerasta bidusiów.

Słabsza płeć, po prostu

[triss_merigold6]

Och, grupa strażniczek patriarchatu i zwolenniczek omiatania
miotełką piedestału na którym stoi pan mąż, jest w tym kraju
naprawdę spora.
Bawi mnie szaleńczo, że socjolog ubolewa nad zwiększającym się
zakresem męskich obowiązków idącym w parze z niezaleznością
ekonomiczną kobiet. Tak jest, nareszcie można wymagać, że pan w domu
się do czegos realnie przydawał.

[zlosliwe_malpisko]

smutne, ale w taki właśnie sposób wyraża się spora część
społeczeństwa. Często jestem pytana czy mąż POMAGA mi przy
dzieciach - i to przez kobitki teoretycznie nowoczesne i
samodzielne. O poglądach "współczesnych". Pracujemy obydwoje, ale to
mąż mi POMAGA.

[triss_merigold6]

Też jestem pytana. Nazewnictwo uważam za mniej istotne, niech się to
nazywa "pomaganiem" - grunt, że robi.

[zlosliwe_malpisko]

racja, ważniejsze, że robi cokolwiek w domu. Znam także sporo
rodzin, gdzie - jak to ujęłaś - pan i władca na piedestale w stópki
całowany palcem nie kiwa.
Niemniej jednak nazewnictwo mnie wpienia, cholera - wspólny dom,
wspólne dzieci, wspólna rodzina, ale ten drugi etat jest tylko MÓJ,
mąż jak jest dobry, to POMAGA.

[bsl]

moja matkę cały czas boli , że mąz sobie koszule prasuje albo gary
zmywa i wiele innych prac domowych wykonuje sam z własnej
nieprzymuszonej woli
no bo jak to tak ??

[joanna35]

Bsl pokolenie naszych matek mnie w tym względzie nie irytuje, a
przynajmniej nie tak bardzo jak pokolenie młodych (30-40lat)
bezrefleksyjnych idiotek, które na dodatek podkreślają na każdym
kroku, że one są lepsze od tych "be" feministek.

[bsl]

dla mnie angaż pana w życie domowo-rodzinne nie ma nic z
feminizmem , a jak ktos lubi sie zacharowywać własnym kosztem to
krzyz mu na drogę
tylko niech później laski nie płaczą że czasu brak , ze mąż taki i
owaki i one biedne nieszczęsliwe

[triss_merigold6]

Oczywiście. Miłe, kochane, wyrozumiałe kobiety. Pan mąż ma prawo
relaksować się raz w tygodniu wieczorem w knajpie z kolegami, w
niedzielę na meczu, dokształcać na fanaberyjnych i czasochłonnych
studiach podyplomowych, wyjechać sobie na hobbystyczne wakacje
zostawiając żonę w 8 miesiącu ciąży. Ma prawo do odkładania SWOJEJ
kasy na SWOJE kosztowne zabawki oraz do realizowania się zawodowo za
1200 zł, bo tak lubi a żona niech wyżywi całą rodzinę.

[bri]

Moim zdaniem mąż faktycznie ma do tego prawo. Ale ja też. I z niego
korzystam.

Jeśli się dobrze wybierze partnera, to im bardziej się jest miłą,
wyrozumiałą i kochaną, tym bardziej on jest uważny, żeby swoich praw
nie nadużywać kosztem żony i dzieci. I nie wymaga to stawiania
wymagań, zakazów, fochów, manipulacji itp.

[bri]

Co nie zmienia faktu, że tekst przytoczony przez Ciebie faktycznie
jest zabawny.

[triss_merigold6]

Całość wywiadu z owym panem w papierowym dodatku do "GW" wczoraj
jeszcze bardziej kuriozalna. Ot, słaby gościu. Teskniący do czasów
gdy kupowanie czegoś tak prozaicznego jak pieluchy było poniżej
godności panów. Biduś qrde nie tylko ma generować kasę ale jeszcze
ruszyć zad z fotela i nie dostaje z tego tytułu pomnika.

Dla odmiany wywiad z psychologiem Wiśniewskim bardzo sensowny,
bardzo.

[triss_merigold6]

Powiedz to skarbie tym ematkom, ktore opisywały jakoś bez entuzjazmu
podane przeze mnie wyżej przykłady zachowań panów mężów.

Nie jest to mój problem. Nawet gdyby mojemu aktualnemu przyszła do
głowy chęć wyjechania gdziekolwiek w koncówce mojej hipotetycznej
ciąży to by owej myśli nie zwerbalizował. Albowiem myśli.

[joanna35]

Albowiem myśli.
Niestety, odnoszę wrażenie, że dla zdecydowanej wiekszości panów
myślenie=śmierć.

[bri]

Odwieczne pytanie. Kto jest mniej sprytny: facet, który wybrał sobie
żonę, która za niego odwala całą domową robotę, nie zostawia go
nigdy z dziećmi itp. czy kobieta, która się wpakowała w taki
układ?

[joanna35]

To nie jest kwestia sprytu tylko dojrzałości i odpowiedzialności, a
wszak przed ślubem, nawet jeżeli mieszka się razem, to rzadko kiedy
ma się dzieci, a tym samym bardzo istotne obowiązki

[bri]

Twoim zdaniem czyjąś dojrzałość i odpowiedzialność można ocenić
dopiero w momencie, kiedy taka osoba zostaje rodzicem?

[joanna35]

A Ty uważasz,że to, że ktoś jest świetnym (dojrzałym do obowiazków
zawodowych i odpowiedzialnym w tym względzie) szewcem, handlowcem
czy inżynierem daje gwarancję, ze bedzie dojrzałym i odpowiedzialnym
mężem i ojcem?

[bri]

Nie, raczej po kompetencjach zawodowych bym tego nie oceniała, a po
kompetencjach społecznych; stosunkach z rodziną, przyjaciółmi;
życiowej historii, itp.

[joanna35]

Bri naprawdę uważasz, że tzw.dobry syn(napisałam tzw. dobry syn, bo
nigdy do końca nie wiemy jakie relacje panują w tej rodzinie, a tym
samym z czego jego dobroć wynika) i świetny kumpel chętny do spotkań
przy piwku, wspierający i rozumiejąc przyjaciela okaże się super
ojcem? No to ja Ci mówię, że znam takiego i jako ojciec jest mocno
średni. Zawsze chciał mieć dzieci i ma, ale chyba nie z potrzeby
serca tylko dla wypełnienia "ciążącego" na nim obowiązku kontynuacji
rodu. Powiedz mi skąd ta dziewczyna miała o tym wiedzieć, no bo
przecież nie pochwalił sie jej, ze bardziej od ojcostwa interesuje
go zadowolenie jego własnego ojca - takim jest dobrym synem.

[bri]

Joanno, to jest temat na odrębną dyskusję. Nie wiem co to dla Ciebie
oznacza dobry ojciec? Dla niektórych kobiet dobry ojciec, to ojciec,
który zajmuje się dziećmi dokładnie tak, jak one mu każą. Nie jestem
jasnowidzką, ale myślę, że jeśli ktoś jest względnie zdrowym
psychicznie człowiekiem, zdolnym do stworzenia bliskiej więzi i
podejmowania zobowiązań, ma duże szanse na stanie się dobrym
rodzicem.

Ponadto temat jest niejako odrębny, bo przecież można mieć dobrą
wieź z dzieckiem kompletnie olewając domowe obowiązki i potrzeby
żony.

[aandzia43]

> Ponadto temat jest niejako odrębny, bo przecież można mieć dobrą
> wieź z dzieckiem kompletnie olewając domowe obowiązki i potrzeby
> żony.

Nie jest to temat odrębny. Nie będzei dobrym rodzicem człowiek, który tak dalece
olewa drugiego rodzica swojego dziecka, że ten nei wyrabai za zakrętach. To nie
pozostaje bez wpływu nei tylko na jakość związku, ale i na jakość rodzicielstwa
tego olanego rodzica.
Tłumacząc na polski: jak chłop zostawia babie na głowie całość obowiązków
domowych i okołodziecięcych, to baba nie ma możliwości być tak dobrą matką, jaką
byłaby, gdyby leń-radośniak zebrał dupę w troki i poczynił jakieś sensowne ruchy
na gruncie domowym. Więc taki pan nie ejst dobrym ojcem. Nawet jeśli czyta
dziecieciu książeczki i wieczxorową porą "opowiada starodawne dzieje", czxyli ma
z dzieckiem jakąś więź.

[bri]

O, właśnie o czymś takim pisałam. Widzę, że podzielasz zdanie wielu
kobiet, że ojciec jest dobry dopiero, jeśli jego zachowanie we
wszelkich wymiarach zostanie oficjalnie zatwierdzone przez małżonkę.
Jeśli się narazi mamusi zostaje automatycznie "złym tatusiem".

Idąc Twoim tokiem rozumowania nie ma możliwości być "dobrym ojcem"
po rozwodzie.

Współczuję serdecznie kobietom, które się przepracowują, ale myślę,
że poza pewnymi wyjątkami, same są za to odpowiedzialne.

[aandzia43]

Widzę, że podzielasz zdanie wielu
> kobiet, że ojciec jest dobry dopiero, jeśli jego zachowanie we
> wszelkich wymiarach zostanie oficjalnie zatwierdzone przez małżonkę.
> Jeśli się narazi mamusi zostaje automatycznie "złym tatusiem".

Nie kąsasz. Nie "narazi się mamusi", tylko leni się śmierdząco i zostawia
mamusię ze wszystkimi obowiązkami domowo-rodzicielskimi i nei tylko. Przeciąża
tym samym mamusię, która często nie jest w stanie wykonać należycie wszystkich
swoich licznych obowiązków.

> Współczuję serdecznie kobietom, które się przepracowują, ale myślę,
> że poza pewnymi wyjątkami, same są za to odpowiedzialne.

Ja również współczuję. Tak, są odpowiedzialne - za dzieci. A że tylko one się
poczuwają do tej odpowiedzialności, to się przepracowują. Bo robotę ktoś musi
wykonać.

> Idąc Twoim tokiem rozumowania nie ma możliwości być "dobrym ojcem"
> po rozwodzie.

Źle idziesz moim tokiem rozumowania. Jest możliwość bycia dobrym ojcem po
rozwodzie. Po rozwodzie też można wziąć na siebie sporą część obowiązków
związanych z opieką i wychowaniem dziecka. Jak się chce, rzecz jasna.

[bri]

Andziu, zgadzam się, że ojcowie, którzy się nie poczuwają do
odpowiedzialności za dzieci, nie są dobrymi rodzicami. Jeśli dzieci
zostawione pod ich opieką notorycznie chodzą głodne i brudne to
nawet jeśli im czytają bajeczki na dobranoc faktycznie nie da się
nazwać ich dobrymi ojcami. Czy to Cię satysfakcjonuje?

Bo raczej nie przyznam, że winnym zmęczenia każdej matki jest zawsze
jakiś mężczyzna, który powinien jej pomóc, a tego nie zrobił. Na
każdym kroku widuję kobiety, które biorą na siebie więcej niż mogą i
więcej niż muszą udźwignąć.

[aandzia43]

> Bo raczej nie przyznam, że winnym zmęczenia każdej matki jest zawsze
> jakiś mężczyzna, który powinien jej pomóc, a tego nie zrobił. Na
> każdym kroku widuję kobiety, które biorą na siebie więcej niż mogą i
> więcej niż muszą udźwignąć.

Jeśli chodzi o przemęczanie się obowiązkami rodzinno-domowymi, toznam tylko
jedną kobietę, która jest przemęczona, bo bierze na siebie więcej, niż "musi"
udźwignąć. Laska ma jakieś dziwne czystościowe obsesje i zarzyna się
uskuteczniając je. Reszta znanych mi przemęczonych kobiet jest przemęczona, bo
bierze więcej, niż może, a bierze dlatego, że musi, bo zawiódł facet. Cały czas
mówimy o kobietach dzieciatych.

[bri]

> Nie jest to mój problem. Nawet gdyby mojemu aktualnemu przyszła do
> głowy chęć wyjechania gdziekolwiek w koncówce mojej hipotetycznej
> ciąży to by owej myśli nie zwerbalizował. Albowiem myśli.

Myśli albo czyta to, co piszesz na forum i się boi

[triss_merigold6]

Facet mnie zna. Parę rzeczy widział. Poglądów i jednak sporej
niezależności nie ukrywałam i nie ukrywam. Reakcje mam przewidywalne
do bólu. Pytanie za 100 punktów: skoro będąc w znacznie trudniejszej
sytuacji zawodowo-finansowej niż teraz, przerwałam
niesatysfakcjonujące małzeństwo to czy będę miała opory przed
zakończeniem niesatysfakcjonującego konkubinatu?
Skoro mamy wspolnie żyć to pan ma się starać i inwestować zasoby
(czas, uczucie, zaangażowanie, kasę, wysiłek) w związek a nie tylko
ja. Obydwoje.

[bri]

To jest absolutnie jasne, dla mnie także - pan musi się starać,
żebyśmy razem byli. Tylko, że dla powodzenia takiego planu, panu
musi na tym wspólnym życiu zależeć. A w tym celu jednak trzeba dbać
o bliskość i intymność i to nie na zasadzie "wymagam, żebyś mnie
kochał, szanował i żeby Ci stawał na mój widok", bo to tak po prostu
nie działa.

W jakimś filmie widziałam monolog dwóch kobiet, mniej więcej w takim
tonie: "Myślałam, że nigdy w życiu żaden facet mnie nie rzucił. To
zawsze ja z nimi zrywałam. Ale kiedy się nad tym głębiej
zastanowiłam wyszło mi, że za każdym razem decyzja wychodziła od
nich. Kiedy już zdecydowali się na rozstanie zaczynali się
zachowywać tak, że po prostu nie miałam wyjścia i musiałam odejść".

[ledzeppelin3]

A w tym celu jednak trzeba dbać
> o bliskość i intymność i to nie na zasadzie "wymagam, żebyś mnie
> kochał, szanował i żeby Ci stawał na mój widok", bo to tak po prostu
> nie działa.

Ale to jest oczywiste i nikt tego nie neguje!!
Wręcz przeciwnie, wątek jest o tym, że to zwykle kobieta i tylko kobieta stara
się do bólu!

A biedne misie nie.

Więc po co odwracać kota ogonem?

[bri]

> Ale to jest oczywiste i nikt tego nie neguje!!

Jak czytam Triss to wydaje mi się, że ona jednak uważa, że skoro
facet zdecydował się na życie z nią, to ona prawo mu rozkazywać,
zakazywać i wymagać. I dlatego do niej konkretnie to napisałam.

[bri]

Przy okazji, kiedy ja piszę o staraniu się o utrzymaniu związku w
dobrej kondycji w żadnym wypadku nie mam na myśli wypruwania sobie
żył, żeby w domu było zawsze czysto, w szafie zapas poprasowanych
koszul i czystych skarpetek, a na stole codziennie obiad z dwóch
dań.

[wieczna-gosia]

Poglądów i jednak sporej
> niezależności nie ukrywałam i nie ukrywam. Reakcje mam
przewidywalne
> do bólu. Pytanie za 100 punktów: skoro będąc w znacznie
trudniejszej
> sytuacji zawodowo-finansowej niż teraz, przerwałam
> niesatysfakcjonujące małzeństwo to czy będę miała opory przed
> zakończeniem niesatysfakcjonującego konkubinatu?

i bardzo mozliwe ze tu lezy clou- nie ukrywalas i nie ukrywasz nie
masz wgranej wersji demo obliczonej na uwiazanie faceta. Poniewaz w
naszym zwiazku mezczyzna jestem ja tez nie ukrywalam i nie bede ze
nie mam potrzeby dbania o ognisko i wybierania firanek, nie umiem
gotowac za to potrzebuje jak tlenu samotnych wyjazdow w gory i
konsultacje odnosnie tych wyjazdow nie przeprowadzam na poziomie "czy
ty sie kochanie zgadzasz ze ja pojade" tylko "kiedy mam planowac
wyjazd zeby tobie bylo najwygedniej wszystko poogarniac".

Sporo kobiet jednak wgrywa wersje demo, jak nie ma dziecka i sa dwie
dorosle osoby zapracowane to umowmy sie nawet robiac za dwoch to jest
godzinka firnesu na szmacie dziennie- starcza czasu by poprawic
makijaz i z misiem obejrzec film albo do klubu skoczyc. Jak pojawia
sie dziecko- tego wrsja demo nei obejmuje i mis zdziwiony ze ona
wymaga a ona cala zadziwiona ze on nie robi na jednej nozce.

[ledzeppelin3]

I marszczyć freda przed kompem z gołymi paniami
No przecież to facet, biologia nim rządzi
To się zaczyna już w szkole
Jak dziewczynka da odczuć, że jest istotą seksualną, jest okrzyknięta dziwką,
jak chłopiec łapie koleżanki za cycki- no cóż, biologia panie, widać że nie
pedał przynajmniej

[cherry.coke]

Strzal w dziesiatke.

[fogito]

Podpisuję się pod Wami dziewczyny. Też mnie to wkurza, to użalanie
się nad ojcami. Oni pomagaja przy własnych dzieciach. No śmieszne po
prostu.
Ja od kilku dobrych lat już nie pracuję zawodowo, bo miałam dosyć
robienia na dwóch etatach. Najpierw karmienie w nocy, potem biuro,
potem zakupy, potem gotowanie i zajmowanie się dzieckiem. A mąż
przychodził z pracy i był zdziwiony, ze cos tam nie jest jeszcze
zrobione.
Ale pamiętajmy też, że same sobie szubienicę szykujemy wychowując
synów na książątka. I dlatego ja od synka wymagam dbania o porządek
i wielu innych rzeczy, których mój mąż jako dziecko nie robił. Do
czego się niefrasobliwie przyznała teściowa, która synów wyręczała w
wielu sprawach.

[joanna35]

Dokładnie - jak jest dobry, jak ma humor, jak nie jest zmęczony, jak
nic mu nie dolega. Pomaganie w męskim wydaniu obwarowane jest całym
szeregiem "jak". Niestety, na ten luksus rzadko która kobieta może
sobie pozwolić. Kobieta musi, nieważne, ze zmęczona, chora,
wsciekła, zdołowana itp. I dlatego użalanie się nad cięzkim męskim
losem doprowadza mnie do równie ciężkiej ku...cy(sorry).

[joanna35]

A ja mam alergię na to słowo, bo w relacjach damsko-męskich oznacza
naprawdę niewielki procent udziału panów w codziennych domowo-
rodzinnych obowiązkach. No, ale przecież PO-MA-GA więc czego chcesz
wstreęa babo

[joanna35]

Miało być "wstrętna"

[zlosliwe_malpisko]

dokładnie!!!
Nie dalej jak wczoraj żaliłam się matce, że obydwoje przeziębieni, z
lekką gorączką, bólem głowy, tak samo zmęczeni wracamy do domu i co?
Jedno z nas hop siup na kanapę, drugie pozmywać, posprzątać, podać
jeść, wykąpać dzieciaki, położyć spać, przygotowac ubrania do
przedszkola. (tak w skrócie). Które z nas leżało na kanapie a które
pracowało - zapewne się domyślacie.
Mama stwierdziła, że przesadzam, bo przecież mąż zwykle pomaga, bawi
się z dzieciakami a nasza córka to w ogóle świata poza nim nie
widzi. Cholera wie o co mi chodzi.
A małżonek oczywiście nie mógł zrozumieć o co się dąsam.

POMAGA

[lacitadelle]

Wydaje mi się, że w tej kwestii nazewnictwo ma jednak ogromne znaczenie.
Sugeruje, że kobieta musi, a mężczyzna może. Od niej się wymaga wszystkiego, a
on jak zrobi cokolwiek, to jest taki łaskawy i wspaniały.

A g..wno, nikt tu nikomu nie pomaga, rodzice zajmują się dziećmi. Pomagać mogą
dziadkowie.

[zlosliwe_malpisko]

dokładnie o to mi chodziło... tylko jakoś wyrazic się nie umiałam...

[triss_merigold6]

W takiej sytuacji, przy niezależności ekonomicznej, naprawdę lepiej
być samodzielną matką z ewentualnie dochodzącym facetem. Nie jest
się zależną od nastroju/humoru/dobrej woli pana, dysponuje się
zasobami według własnego uznania i odpada sporo zajęć. Owszem jest
samotność w odpowiedzialności ale występuje ona - w przypadku
kobiet - w jakichś pewnie 90% związków.
Myślałam, że zabije eksa po tym jak po 2 latach mieszkania razem
zapytał "gdzie są czyste ręczniki?". Qrwa tam gdzie zawsze.

[lola211]

Ja widze 2 sytuacje - rozne.Kiedy kobieta pracuje, kiedy nie
pracuje.W tym drugim przypadku praca kobiety jest opieka nad
dzieckiem i obowiazki domowe- z tej racji przeciez nie pracuje
zawodowo.Jego obowiazkiem jest zarabiac,jej- oporzadzac dom.

My tak zylismy kilka lat i dokladnie wiem, ze zanim facet z pracy
wroci kobieta zdazy ogarnac wszystko, popoludniem, wieczorem
pozostaje kwestia udzialu wszystkich w zyciu rodzinnym.

Gdy kobieta pracuje sila rzeczy w domu nic nie jej pod jej
nieobecnosc zrobione, wiec w tym ukladzie juz we dwoje musza to
ogarnac.

Niezdrowe natomiast jest faktycznie wymaganie od faceta, by zarabial
wiecej, spedzajac jednoczesnie wiecej czasu z rodzina.Nie
zauwazylam, by takie same wymagania kierowane były wobec kobiet.

Czytaj uważnie

[triss_merigold6]

W zacytowanym fragmencie jest mowa o kobietach, które WRACAJĄ Z
PRACY (dalej w wywiadzie o niezależności ekonomicznej kobiet) i
wymagają aby pan zajął się bałaganem we własnym domu oraz własnymi
dziećmi. Czyli chodzi o brutalną dla panów odmowę robienia na 2-2,5
etatu.

To "zarabiane więcej" uważam za mit, przynajmniej w moim środowisku -
wkłady finansowe są zwykle podobne albo różnice nie są dramatyczne.

[kropkacom]

> W tym drugim przypadku praca kobiety jest opieka nad
> dzieckiem i obowiazki domowe- z tej racji przeciez nie pracuje
> zawodowo.

No ja mimo że nie pracuje zawodowo to nie mam wrażenia że WSZYSTKO co domowe
spada na mnie. Bidulek ten mój mąż

[lola211]

Nie mam na mysli "wszystkiego".Raczej wiekszosc.
Jakbym wracala z pracy do domu, gdzie moj facet spedzil caly dzien
z dzieckiem i byla zmuszona do mycia garów, to bym je predzej
wywalila na smietnik.

[kropkacom]

Trudno wymagać nie wiadomo czego jak kogoś fizycznie w domu pół dnia nie ma A
mój naczynia umyje jak trzeba i pewnie dlatego dom mnie nie frustruje. No i
jakoś nie siedzę na śmietniku

[chicarica]

Ale to dotyczy także kobiet, których pół dnia w domu nie ma, bo pracują. Od nich
jakoś się wymaga, ba - mało tego, one SAME od siebie wymagają, ale jak już tego
samego wymaga się od faceta, to misiu biedny umęczony popada we frustrację, wg
pana socjologa jakmutam.

[bri]

> Myślałam, że zabije eksa po tym jak po 2 latach mieszkania razem
> zapytał "gdzie są czyste ręczniki?". Qrwa tam gdzie zawsze.

I co mu odpowiedziałaś na to?

[triss_merigold6]

Powiedziałam TAM GDZIE QRWA ZAWSZE!. Wiedział gdzie, bo nie zmieniam
tajemniczo miejsc przechowywania ręczników/mydła/proszu/ciuchów, nie
mam również 350m2 powierzchni chałupy z tysiącem schowków. Nie
chciało mu się d... ruszyć, to był taki nieotwarty
komunikat "znajdź, przynieś, podaj".

[bri]

Milusio.

[mariolka99]

Przyjaciólkę facet na sali porodowej poinformował że odchodzi. Sam ją
na to dziecko namówił, bo ona parcia na potomka szczególnego nie miała.
Postać tragiczna w rzeczy samej, biedaczek nie podołał kilku miesiącom
ciąży i temu że proszek do prania trzeba kupować.
Jacy ci mężczyźni biedni i uciemiężeni!!!

[ledzeppelin3]

Wstyd i hanba, że takie pierdoły opowiada "psycholog" w niby-opiniotwórczej gazecie.
Jeszcze powinien dodać, że impotencja tez jest winą złejkobiety, misiowi nie
staje, bo jest zmęczony, bo musi chodzić do pracy i w dodatku złakobieta obarcza
misia jego własnymi dziećmi.

Socjolog

[triss_merigold6]

Socjolog. O dziwo jest to młody socjolog i miewał przytomne
publikacje ale może wieloletnia współpraca z "Elle" zryła mu beret.

Zamiast krzyczeć "Hurra! nareszcie mężczyźni mają szansę być ludźmi"
pan ubolewa.

[generation-me]

To profesor, na UMK. Jeden z większych bufonów, jakiego znam.

jestem goraca zwolenniczka rownouprawnienia

[kicia031]

Ale wytlumaczcie mi, jak do qu... nedzy mozna rownouprawnic I dazyc
szacunkiem mezczyne, ktory sam kreuje się na niepelnosprawnego
debila?

[triss_merigold6]

Nie wiem. Wtedy powinien nadawać się przynajmniej do zdalnego
sterowania i wykonywania poleceń bez marudzenia. Jeśli się nawet do
tego nie nadaje to spokojnie można się go pozbyć, bo generuje straty
i zabiera cenną energię.
Wielość ról panów przerasta? Straszne. Nie powinni więc aspirować do
władzy czy bycia mityczną głową rodziny skoro są niewydolni.

[zlosliwe_malpisko]

kiciu, a o kim piszesz - o socjologu z wywiadu, kimś bliskim, czy
ogólnie o gatunku męskim?

[kicia031]

nad swoim chlopem pracuje juz od 9 lat i widze, ze czyni postepy -
zaczyna wykonywac obowiazki ogolnozyciowe, typu przyrzadzenie
posilku bez moich polecen - po prawie 40 latach zycia dotarlo do
niego, ze ok 19 trzeba zrobic kolacje

socjolog z artykulu kreuje wszystkich mezczyzn na debili, co mnie
martwi, bo chyba nie wszyscy sa umyslowo uposledzeni?

bidulki

[des4]

jak was gnebią ci faceci - brudni, tępi, niechlujni, leniwi...

nie wiedzą gdzie recznik leży i kiedy kolacje podać, tragedia...

ale ja co do czego przyjdzie to ksiezniczki śrubki nie potrafią
wkręcić i akumulatora naladfować...

[chicarica]

O, cześć, to znów ty? Kolejny nowy nick?

[des4]

nick cioteczko wicąż ten sam, co latwo sprawdzić w
wyszukiwarce...radzę nie zaczynać weekendowego picia w piątek przed
południem...

[ledzeppelin3]

.radzę nie zaczynać weekendowego picia w piątek przed
> południem...

Widać że wiesz o czym mówisz

[martishia7]

Heh, zabawne, bo podobną dyskusję ostatnio prowadziłam z moim lubym. I powiem
szczerze tak jak powiedziałam wtedy - nie zazdroszczę współczesnym mężczyznom.
Kobietom też nie, ale o mężczyznach mowa. Już się tłumaczę dlaczego, zanim mnie
zjesz

Uważam, że żyjemy w trudnym okresie przejściowym. Nie ma sensu się rozdrabniać
nad całą Polską, bo w zależności od geografii/środowiska/wieku/wykształcenia te
poglądy na role w rodzinie są tak zróżnicowane, że ograniczam się tylko do
swojego środowiska. Więc ludzi niby trochę wykształconych, niby otwartych,
liberalnych, którzy równouprawnienie niby przyjęli do wiadomości i traktują jako
coś oczywistego.
Z jednej strony więc moi koledzy rozumieją, że kobieta pracuje, zarabia, a
obowiązkami domowymi się dzielą etc, ale już czymś wstydliwym i realnym
problemem byłoby, gdyby zarabiała więcej od nich. I powiem szczerze - chociaż
sama tego poglądu nie podzielam, to ciężko mi się dziwić. Bo otoczenie wywiera
taką presję, że to ON ma być głównym żywicielem rodziny, jeśli nie jedynym, to
chociaż tym mającym większy wkład. Tego oczekują rodziny - jej i jego, taką
presję budują inne kobiety ("no co ty, taki niezaradny, to co on może
zaoferować? Jak on zajmie się rodziną jak ty nie będziesz pracować, jak będziesz
na macierzyńskim i wychowawczym"). I z jednej strony niby wszyscy przytakują, że
partnerski model jest jedyny słuszny, ale z niejakim zdziwieniem przyjęliby
info, że po macierzyńskim pani wraca do pracy, a pan idzie na wychowawczy.
Powiem szczerze, ze znanych mi przypadków to same kobiety wpędzają facetów w
taką schizofreniczną sytuację. Dopóki żyją sobie jako para, to partnerstwo jest
ok, zazwyczaj, akurat tak s^ę składa w moim otoczeniu, zarobki też są wyrównane.
A kiedy pojawia się trzeci do pary, to i w otoczeniu nagle wykwita takie
oczekiwanie, że ten facet teraz zrobi niewiadomo co. "Teraz jesteś głową
rodziny, musisz ją utrzymać etc. etc., bo tego się wymaga od prawdziwego
faceta.". Nie, ten facet nagle nic nadzwyczajnego nie zrobi, nie stanie się
nagle kimś innym. Fakt, że kobieta ma ochotę zostać sobie kilka lat w domu z
dziećmi niczego nie zmieni - on nie przejmie nagle obowiązku utrzymania tej
całej zgrai. Ot ma wrażenie, że czasami kobiety chciałyby wybrać sobie to, co
najwygodniejsze z modelu "partnerskiego" z jednoczesnym zachowaniem wszystkich
plusów modelu tradycyjnego. No can do.
Zdaję sobie sprawę, że to działa w drugą stronę dokładnie tak samo (tzn. mają
oczekiwanie, że ich kobieta będzie super przedsiębiorczą, wyzwoloną doskonałą
kuchtą ), ale o facetach rozmawiamy.

[ledzeppelin3]

Super, że jesteś taką wyrozumiałą, współczującą, miłą dziewczyną
Pewnie jesteś z tych, co mówią, ze ciąża to "niechoroba"

[triss_merigold6]

A nie mówiłam, że bidusie? Pojawienie się dzieciątka zmusza do
nowych wyzwań i obowiązków. Na przykład z tytułu większych wydatków
rodzinnych są panowie nakłaniani do poszukania lepszej pracy. Spoko,
są miłe i uczynne laski, które tuż po porodzie pędzą do roboty, bo
inaczej by rodzina z głodu umarła.
Zawsze mi się wydawało, że kluczową męską cechą powinna być
odpowiedzialność a tu qrde ematka i socjolog wyprowadzają mnie z
błędu.

[martishia7]

Spokojnie, nie jestem jeszcze matką, dopiero powoli zabieram się do dzieła tego
zbożnego dzieła
Może usatysfakcjonuje Cię jak rozwinę. Kobiety mają równie mocno ciężej niż
miały wcześniej i tym sposobem równowaga jest zachowana. Bo oczekuje się od
nich, że pójdą do pracy, będą w równym stopniu dokładać się do utrzymania domu i
jednocześnie spełniać wszystkie tradycyjne role wieloczynnościowego robota
domowego. Wiele kobiet już odrzuciło taki układ. Bardzo słusznie.
Ale nie o kobietach chciałaś dyskutować.

[burza4]

martishia7 napisała:

Ot ma wrażenie, że czasami kobiety chciałyby wybrać sobie to, co
> najwygodniejsze z modelu "partnerskiego" z jednoczesnym zachowaniem
wszystkich> plusów modelu tradycyjnego. No can do.

mam identyczne wrażenie, tyle że w odniesieniu do mężczyzn. Żaden nie garnie się
sam z siebie do obowiązków domowych, dobrze jak da się doń zagonić. Oczekuje
pracy zawodowej, żeby małżonka nie była dlań ciężarem finansowym itd.

Co do oczekiwań finansowych - uważam, że skoro ja mogłam coś osiągnąć (mając
bardziej pod górkę niż facet, kobiety mają niższe pensje na tych samych
stanowiskach i to nie mit niestety), to od faceta oczekuję co najmniej podobnej
pozycji zawodowej i podobnych zarobków. Skoro mi się udało, to jemu tym bardziej
powinno, ja nie mam żony na stanie która mnie odciąża w pierdylionie spraw
codziennych

Facet musi mi imponować, mieć jakieś ambicje życiowe i nie spoczywać na laurach.
Bez tego nie będzie mnie kręcił.

a małe dziecko bardziej potrzebuje matki i nie jest to dla mnie żaden stereotyp,
a fakt.

[martishia7]

> mam identyczne wrażenie, tyle że w odniesieniu do mężczyzn. Żaden nie garnie się
> sam z siebie do obowiązków domowych, dobrze jak da się doń zagonić. Oczekuje
> pracy zawodowej, żeby małżonka nie była dlań ciężarem finansowym itd.

Ależ oczywiście, że tak. Napisałam to na samym końcu mojego posta:

Zdaję sobie sprawę, że to działa w drugą stronę dokładnie tak samo (tzn. mają
oczekiwanie, że ich kobieta będzie super przedsiębiorczą, wyzwoloną doskonałą
kuchtą ), ale o facetach rozmawiamy.

[bri]

>Żaden nie garnie się > sam z siebie do obowiązków domowych, dobrze
jak da się doń zagonić

Współczuję doświadczeń, ale znam bardzo wielu mężczyzn, których
wcale nie trzeba zaganiać. Lubią chodzić w czystych ubraniach więc
piorą, potrzebują jeść, więc robią zakupy i gotują, chcą mieć w domu
prąd i wodę, więc płacą rachunki, kochają swoje dzieci, więc się
nimi zajmują, bawią, opiekują w chorobie itp.

[black-cat]

Wśród moich pacjentów jest wiele dzieci z uszkodzeniami ośrodkowego
układu nerwowego, z niepełnosprawnością intelektualną i innymi
schorzeniami wymagającymi terapii. 95% to dzieci wychowywane przez
samotne matki. Bo tatusiowie, tacy biedni, nie wytrzymali napięcia i
odeszli. Pozakładali nowe rodziny, a nowe kobiety urodziły im zdrowe
dzieci. Brawo panowie. Nie ma to jak móc liczyć na najbliższą osobę,
która ślubowała "na dobre i na złe". Jakoś nie szkoda mi :"tych
współczesnych ojców, postaci tragicznych".

[babsee]

Mnie zawsze rozwala jak na jakims spotkaniu na ktorym jestem sama
pada magicne pytanie:
a mąz da sobie rade z dzieckiem??????(nie,nie da,jest calkowicie
niedorozwiniety)
teraz jest jeszcze lepiej odkąd kolejny potomek sie pojawil w
rodzinie,malusi jeszcze calkiem(5 mies).teraz jest isnty szok:
a nie boisz sie zostawic meza z 2 dzieci?????on sobie poradzi??!!

Pytanie pada zarowno od meżczyzn,jak i od kobiet-mlodych i
straszych...

Sprawa jak dla mnie dosc prosta-gdyby moj nie dawal sobie rady z
dziecmi to nie mnożylabym sie.Bo to chyba malo skomplikowane ze
pacholeta wychowują OBOJE RODZICE.
Nie wymaga ode mnie wiec tlumaczenia ow wszystkim zaskoczonym.To
raczej ja jestem zaskoczona takim pytaniem.

[babsee]

Ujęcie ojca jako "postaci tragicznej"bardziej kojarzy mi sie z
Werterem nizli z facetem ktory ma sobie najzwyczaniej w zyciu dawac
rade.jakos pan zle to ująl.

[attiya]

biedne misie
pamiętaj Triss że te wstrętne sfeminizowane baby jeszcze orgazma w łóżku chcą -
to się nazywa podłość !

[chicarica]

Smutna prawda jest taka, że ŻYCIE od nas wymaga coraz więcej. Od wszystkich,
mężczyzn i kobiet. Ciekawe natomiast, że jakoś nie widzę artykułów w których
załamuje się ręce nad tymi biednymi, zaoranymi kobietami. One mają zacisnąć zęby
i ciągnąć ten wózek, a przy tym pięknie pachnieć, wyglądać, być promienne i
chętne do seksu, bo jak nie to biedny sfrustrowany miś posunie koleżankę z pracy.

[attiya]

ktoś kiedyś w sygnaturce miał opis, że urodź dziecko kobieto, skacz przy nim,
sama mu wszystko gotuj, rób słoiki, sama wcześniej te warzywa i owoce zasadź,
bądź super-hiper kochanką, skończ ze trzy fakultety, miej ze dwa etaty, w domu
czysto i codziennie obiad z trzech dań plus ciasto, bądź zadbana....I na koniec
coś w tym rodzaju, że pop....ło cię gazeto
Czyli ty kobieto rób WSZYSTKO a miś niech choć do pracy pójdzie

[chicarica]

To moja idolka, ledzeppelin, była autorką tego tekstu.

[attiya]

dobre
powinnam sobie to jako sygnaturkę umieścić
choć pamietam, że w jakimś temacie się nie zgadałyśmy - ale jka to na forum....

[ledzeppelin3]

Mieć maleńką dupkę jak 12-letni chłopczyk, wydepilowaną cipkę i nawet nie wolno
używać kostki rosołowej bo szkodzi
A weź byle gó...ane pisemko dla mamusi z dzieckiem- pomidora każą matce w
doniczce sadzić, bo ze sklepu szkodzi
I pieluchy tetrowe, bo pampersy trują
I mieć "dobre stosunki" z rodziną męża bo jak nie to widać masz problem ze sobą
I nawet "wyzwolona" Wyborcza promuje plastykę pochwy po porodzie, bo pan mógłby
satysfakcji nie osiągnąć i pójść do nieródki

[lolinka2]

triss, zasadniczo się z tobą zgadzam, z jednym wszakże zastrzeżeniem:
ty poza prezentacją wizji masz też z góry założony koncept jej
realizacji i biada wprowadzającym we WŁASNYCH życiorysach WŁASNE
modyfikacje tej wizji.

nie lubię pomysłu tatusia-bidusia, nie uważam mężczyzn za płeć
słabszą, głupszą czy niepełnosprawną z założenia, nie lubię, gdy ktoś
mówi o tym, że facet ma "pomagać" kobiecie w tym czy owym, zakładając
z góry że kobieta ponosi kluczową odpowiedzialność za cały szereg
różnych dziedzin (odgórnie narzuconych), i nie lubię, gdy się mówi że
kobieta "pomaga" w utrzymaniu domu (czyli znów: sztywny podział ról,
odgórnie). Wierzę natomiast mocno w podział kompetencji m. partnerami
(małżonkami, czy jak ich zwał). Taki przemyślany, uzgodniony,
przedyskutowany, dopasowany do indywidualnej sytuacji. Taki, który
powoduje, że żadna ze stron nie czuje się obciążona czymś, czego nie
chce czy wykorzystywana. I tu się nam, triss, poglądy rozjeżdżają, bo
choćby ci zaręczano że iksom lub igrekom ich sytuacja odpowiada
(obojgu po równo, patologie wykluczamy) ale nie kultywują jedynego-
słusznego-modelu-triss-merigold6, to uznasz faceta za
wykorzystującego kobietę na bank (odwrotnie raczej nie...)!

Ciekawe, co miałby na ten temat do powiedzienia Freud?

[asocial]

a oc dopiero bedzie, jak sobie przypomnimy, ze jak facet u triss pozmywa
naczynia to ´´nalezy pochwalic a potem dyskretnie poprawic´´. nijak sie to ma do
ss-owskich pogladow prezentowanych tutaj.
ja tez sie zasadniczo zgadzam w wielu sprawach z triss, ale ostatnio zalatuje mi
to rezimem i dyktatura.

Eee sprostowanie

[triss_merigold6]

Wydaje mi się, że o poprawianiu po zmywaniu nie wspominałam, bo tego
nie robiłam. To raczej domena rad na forum "Młode mężatki" - pochwal
jak świetnie sobie poradził i dyskretnie popraw.
Gdzie reżim i dyktatura, chciałam podyskutować nad tezami z wywiadu,
IMO dość komicznymi.

[sapalka1]

"kobiety (nieliczna reprezentacja kobiet raczej)
zaczęły wymagać od panów dokłądnie tyle ile od siebie i panowie nie
ogarniają"
- wydaje mi się, że nadal wymagają mniej niż od siebie, tylko po prostu więcej
niż dawniej.
Najgorsze, że taki biedniusi tatuś jest wychwalany pod niebiosa przez otoczenie
i uznawany niemal za bohatera. Kobieta zaś bywa jeszcze postrzegana jako ta,
która wykorzystuje i nie wypełnia swych obowiązków.

jak w kawale

[lila1974]

Rozmawiają dwie kobiety:
- O! Mówię pani, jakiego ta moja córka ma dobrego męża. Pracuje, dobrze zarabia,
sprząta, gotuje ... za to synowi się nie ułożyło - synowa taka leniwa, że syn
nie dość, ze pracuje, zarabia, to jeszcze musi sprzątać i gotować.

[kali_pso]

No nie wiem.
Naprawdę nie uważasz, że im może być trudno?
Całe wieki przekazywano im w dziedzictwie kulturowym czy mleku
matki, że są stworzeni do innych, wyższych celów. tak, jak kobietom
wmawiano, że sa gorszym facetem. Kobietom było trudno wyzwolic sie z
tej narzuconej im postaci- czy facetom nie może byc tak samo trudno
pozbyc się swoich nad-ról?
Bądźmy sprawiedliwe. Obydwu płciom jest trudno, ale myslę sobie, że
jednak kobietom łatwiej odnaleźc się w nowej sytuacji- kobiety,
która nietylko wychowuje dzieci ale i robi karierę itp. Bo my
walczymy o to, czego nie miałyśmy. Mężczyźni, niektórzy
przynajmniej, walczą o zachowanie dotychczasowego status qou- nie
tak łatwo pogodzić sie z utrata czegoś co się miało na wyłączność.
Dlatego część kobiet zadowala się nawet małymi zmianami, bo to i tak
więcej niz miały ich prababki

Czasu po prostu potrzeba.....i tak wiele się zmieniło.

[martishia7]

> Całe wieki przekazywano im w dziedzictwie kulturowym czy mleku
> matki, że są stworzeni do innych, wyższych celów. tak, jak kobietom
> wmawiano, że sa gorszym facetem.

O tym mówię, o tym też mówił też wywiadowany socjolog <bo wzięłam i wygrzebałam
ten wywiad ze sterty wczorajszej makulatury>. Nie rozpędzając się już w sytuacje
wielopokoleniowe i wielowiekowe, spójrzmy tylko na pokolenie ich ojców. W owych
czasach było tak, że kobiety owszem poszły do pracy, ale jednocześnie zachowując
niemalże niezmieniony bagaż obowiązków domowych i okołodomowych. W tym czasie
panowie mniej więcej byli i pachnieli w ramach tradycyjnego podziału obowiązków.
Następnie Panie doszły do wniosku, że może trochę same sobie strzeliły w stopę
wywalczając sobie prawo do kariery, zachowując jednocześnie pełen bagaż
obowiązków pozapracowych i uznały, że czas część z nich przenieść na brzydką
połowę związku. Bardzo słusznie z resztą. I faceci którzy w domu nie napatrzyli
się na pewne wzorce, bo przecież u nich mama pracowała i robiła wszystko inne i
było dobrze, muszą odnaleźć się w nowej rzeczywistości nie mając ku temu wielu
umiejętności <bo mamusie nie uznały za zasadne ich wpoić>.
Uważam, że dlatego jakieś minimum wyrozumiałości się należy, szczególnie jeżeli
pan przejawia chęć odnalezienia się w nowej sytuacji. Prawdziwy problem się
pojawia, jak takiej chęci nie przejawia (been there, done that; dość powiedzieć
że został eksem).

[kawka74]

Oczywiście, że może (i pewnie jest) im trudno, ale kobietom też było/jest trudno, więc mamy remis ;p Pora się przystosować, panowie, nieprzystosowane jednostki giną.
Mnie ujął ton tej wypowiedzi - bezbrzeżne zdumienie i żal. A mogłoby się wydawać, że socjolog powinien być nieco lepiej zorientowany.

Moje kochane Gąski!

[aromat_jabola]

Poczekajmy aż wybychnie wojna (oby nigdy!)
Dowiecie się, do czego jeszcze są faceci...

[attiya]

chyba się zapomniało, że i w wojnach kobiety brały udział
a żeby se taki jeden z drugim mógł postrzelać to ktoś musiał w domu zostać i
przejąć obowiązki mężczyzny.
Tylko jakoś mi się nie widzi, że jak to działa w drugą stronę - gdy misiu musi
owe obowiązki przejąć to zdarza sie to jednemu no nie wiem....na sto? Tysiąc?

W jakim ja świecie żyje?

[lila1974]

Jak spojrzę dokoła, to widzę całkiem fajne rodziny - nie widze tych frustratów,
co to się nie potrafią odnaleźć w nowej rzeczywistości ... i w sumie nie taka
ona nowa m.in. mam na myśli pokolenie moich rodziców i teściów.

[chicarica]

Wojny wywołują faceci, więc i oni na wojnie walczą.
Niestety, wciągają w to również kobiety - także w bezpośrednią walkę.
Mało tego, kobiety wtedy zastępują facetów w ich życiowych rolach.
Druga wojna światowa mocno przyczyniła się do aktywizacji zawodowej kobiet.

wieczna g

[takijestlos]

>nie ukrywalas i nie ukrywasz nie
masz wgranej wersji demo obliczonej na uwiazanie faceta. tez nie
ukrywalam i nie bede ze nie mam potrzeby dbania o ognisko,
>nie umiem gotowac za to potrzebuje jak tlenu samotnych wyjazdow

Gdzie Ty zyjesz? To kolejny mit. Są faceci, którym nawet jak kawa
na ławę wyłożysz, to i tak z czasem zatęsknią do pełnej obsługi,
wygarną i uciemięzonego misia zaczną grać, a gdy jeszcze pana
socjologa poczytają, to juz wogóle stwierdzą, że czas heter
nastał ...



w gory i
konsultacje odnosnie tych wyjazdow nie przeprowadzam na
poziomie "czy
ty sie kochanie zgadzasz ze ja pojade" tylko "kiedy mam planowac
wyjazd zeby tobie bylo najwygedniej wszystko poogarniac".

Sporo kobiet jednak wgrywa wersje demo, jak nie ma dziecka i sa dwie
dorosle osoby zapracowane to umowmy sie nawet robiac za dwoch to
jest
godzinka firnesu na szmacie dziennie- starcza czasu by poprawic
makijaz i z misiem obejrzec film albo do klubu skoczyc. Jak pojawia
sie dziecko- tego wrsja demo nei obejmuje i mis zdziwiony ze ona
wymaga a ona cala zadziwiona ze on nie robi na jednej nozce.

[bri]

Twoim zdaniem mężczyźni przydają się tylko w czasie wojny? Misiu,
naprawdę, możesz coś dla nas zrobić, także w czasach pokoju

[brak.polskich.liter]

aromat_jabola napisał:

> Poczekajmy aż wybychnie wojna (oby nigdy!)
> Dowiecie się, do czego jeszcze są faceci...

Wiemy, wiemy.
Gwalty wojenne to wszak domena biednych misiow-pysiow, czyz nie?

[wieczna-gosia]

nie nie misiu- wtedy jak zwykle faceci pojda w cholere a kobiety jak
zwykle nie beda braly udzialu w wojnie w zwiazku z tym beda
kombinowaly skad wziac jedzenie i za co, bede sie sprzedawaly jako
prostytutki i oddawaly zycie za dzieci.

jak pawiany walczące o sznurek

[nangaparbat3]

A ja mysle, ze rzecz w tym, ze zyjemy w systemie, ktory zbyt wiele wymaga od
wszystkich, zycia na do obledu nakręconych obrotach, glównie po to, zeby
kupowac, kupowac, kupowac - nie wyrabiamy sie, ani my, kobiety, ani męzczyźni,
zamiast zmieniac system, zwalamy jedni (jedne) na drugich (drugie). A wszyscy
razem na dzieci i staruszków.

[madami]

> "(...) Współczesny ojciec jest postacią tragiczną, ponieważ wymaga
> się od niego wszystkiego.

Faktycznie wszystkiego, biedne bidulki a te kobiety nienasycone chcę WSZYSTKIEGO!!!!

Kiedy kobiety po urodzeniu dziecka WRACAJĄ
> DO PRACY, mężczyźni nie tylko muszą dokładać zasobow do wspólnego
> garnka. Kobiety wymagają, by zarabiali od nich więcej, co generuje
> kolejne godziny spędzone w pracy.

Moze chodzi o to aby panowie zamiast zobie bimbać w pracy, wisieć na forach i
portalach społecznościowo - randkowych wzięli się w końcu do roboty. Nie trzeba
spedzać w pracy 10 godzin dziennie - wystarczy się tylko odpowiednio zorganizować.

A z drugiej strony kobiety
> wymagają tez, by mężczyzna POMAGAŁ im w opiece nad dzieckiem,
> zwłaszcza tym najmniejszym. Oczekują, żeby był cały czas przy nich
> obecny - przez dziewięć miesięcy ciąży i w trakcie porodu. A poza
> tym, żeby cały czas, pracując i POMAGAJĄC w opiece nad dzieckiem,
> tryskał energią". - cytat wywiadu z socjologiem Szlendakiem z
> dodatku do "GW".
>

Dziecko jest też faceta, co to znaczy pomagac? Facet raczek nie ma? Z założenia
jest przygłupem, który nie jest w stanie nauczyć się obsługi higienicznej
dziecka? Dziecko to sprawa OBOJGA, nie tylko kobiety i to jest główna zmiana
sposobu myślenia i bardzo dobrze.

A gdzie ta wybitna wypowiedz jest?

[kicia031]

Mozem slepa, ale zajrzalam do czwartkowego Df i gw i jakos nie widze?

Zemsta nadchodzi ;)))

[bi_scotti]

Od 1 pazdziernika moj sredni syn mieszka ze swoja umilowana. Role sa
ewidentnie kompletnie odwrotne od tradycyjnych, czego zreszta
wszyscy sie spodziewalismy, bo dziewcze studiuje Women's Studies i
jest "partnerskie inaczej" Ja sie nie wtracam, nie moje to zycie
ale "podgladam" inne pary z towarzystwa moich dzieci i widze
wyraznie, ze to dziewczyny sa w nich najczesciej samolubne,
zorientowane na kariere, skupione na wlasnym rozwoju akademicko-
zawodowym przy jednoczesnym przywiazywaniu wielkiej wagi do wygladu,
zarobkow, ciuchow. A to wszystko zajmuje czas i facet staje sie
jakims tam dodatkiem. Podobnie zreszta zachowuje sie moja corka choc
Ona jest juz troche strasza i powoli, powoli zaczyna do Niej
docierac, ze partnertswo ukladu nie jest rownoznaczne z tym, ze para
zawsze (!) postepuje wedlug Jej planow. Ja mam poczucie, ze moje
pokolenie zaszeczpilo "Girl Power" w naszych corkach do tego stopnia
jak kiedys mamusie "fortyfikowaly" ego swoich synow. Wiec, Triss,
nie boj zaby - zemsta nadchodzi na wysportowanych nogach w
eleganckich, drogich szpilkach z dyplomami i WYMAGANIAMI My juz
pewnie jak dinozaury z tymi dylematami, ze faceci tylko "pogajaja" w
domu. Nastepny etap to facetowi w pracach domowych pomagaja pani do
sprzatania i niania

[verdana]

Zasadniczo to się zgadzam, z jednym, ale istotnym zasytrzezeniem.
Jeśli facet ma nie "pomagac" w domu, tylko w nim pracowac, bo to
JEGO dom, jesli ma nie "pomagac" przy dziecku, tylko się nim zająć,
bo to jego dziecko - to niech bedzie rownouprawnienie obustronne.
Czyli - jesli obie strony wkladają w dom i dzieci tyle samo wysilku,
to mowy nie ma o tym, aby to facet miał byc odpowiedzialny przede
wszystkim za utrzymanie domu. Obie strony sa odpowiedzialne w równym
stopniu.
A obawiam się, że tak jednak nie jest. Facet ma awansować,
imponować, zarabiać - bo inaczej, jak czesto czytam "po co ci ktos
taki". A jedynego faceta, ktory tego od zony wymagal na innym forum,
wdeptano w ziemię. Bo ona ma dziecko. No, facet tez ma dziecko, o
ile mamy rownouprawnienie...

[lolinka2]

kilka postów wyżej pisałam o czymś podobnym, verdano. Popieram.

Czy masz na myśli pana

[triss_merigold6]

Czy masz na myśli pana, który zrobił dziecko 22-letniej bezrobotnej
studentce i oczekiwał, że 2 tygodnie po cesarskim cięciu będzie
rekinem biznesu zarabiającym mnóstwo pieniędzy na klejeniu tipsów i
rzęs? Tak wątek na chyba z 400 postów był na forum "życie rodzinne".
Wypadałoby kobiecie tuż po porodzie dać trochę czasu ze względów
fizjologicznych chociażby.

Odnoszę się do wywiadu z socjologiem Szlendakiem - pisze on o
kobietach, które PRACUJĄ ZAWODOWO i są coraz bardziej niezależne
ekonomicznie więc ich panów mężów/partnerów przymus bycia jedynym
odpowiedzialnym za finanse nie dotyczy. Kobiety te wymagają
dokładnie tyle ile dają z siebie w zakresie czasu i wysiłku a
panowie odbierają to jako niezasłużonego kopa od losu.

[bi_scotti]

Watek sie juz chyba rozwinal troche poza cytowany fragment wywiadu.
Mnie sie zdaje, ze przegiecie w zadna strone nie jest zdrowe i ze
wzajemna (!) nauka FAKTYCZNEGO PRATNERSTWA jest wyzwaniem wlasciwie
dla kazdej pary.
Wydaje mi sie tez, ze w ostatnich latach bardzo zmienilo sie
wychowanie dziewczynek i widac to po sukcesach akademickich,
zawodowych, sportowych, biznesowych mnostwa kobiet z calego swiata.
Przy okazji widac tez, ze "wyzwolone" kobiety zaczely/zaczynaja
popelniac te same grzechy jakie przez pokolenia popelniali
mezczyzni!
Wiec nie o to chodzi zeby normalnego faceta chronic (?) przed
wspoludzialem w codziennych obowiazkach, ale o to by pary umialy te
obowiazki NAPRAWDE ZGODNIE i PARTNERSKO dzielic bez wzajemnego
wykorzystywania sie i udowadniania sobie i swiatu "kto tu rzadzi"
albo kto w mojej rodzinie "nosi spodnie".
I pisze to z perspektywy kobiety, ktora zostawila trojke kolejnych
niemowlat pod opieka Ich ojca i poszla pracowac na rodzine, bo tak
bylo dla nas WSZYSTKICH najlepiej (nie tylko dla mnie!!! i nie tylko
dla mojego meza!!!). Ale wiem tez wyraznie, ze jednak popelnilismy
bledy wychowawcze, bo wychowalismy bardzo samodzielna, asertywna i
pewna siebie fantastyczna mloda kobiete oraz dwoch samodzielnych,
pracowitych, solidnych fantastycznych mlodych mezczyzn - okazuje sie
jednak mimo naszych uczciwych wysilkow, ze kazde z Nich z osobna
wciaz ma swoje wlasne bole i przeszkody w tworzeniu FAKTYCZNIE
PARTNERSKICH ukladow ze swoimi ukochanymi. Pocieszam sie tylko tym,
ze to jest Ich poczatek drogi, wzorce maja OK wiec moze znajda ten
zloty srodek PARTNERSTWA Czego wszystkim nalezy zyczyc!