Kaczmarski

[konwalka]

Zbliża się rocznica śmierci Jacka Kaczmarskiego.
Pamiętam, że strasznie mną wstrząsnęła ta śmierć
Czułąm, że odchodzi epoka, która mnie jakoś tam ukształtowała, że coś naprawdę się kończy
Bardzo kończy
Byłam na koncercie w Warszawie, gdzie jeszcze zdążyłam usłyszeć jak śpiewa Mistrz na żywo
dla mnie pozostanie genialnym, diablo inteligentnym twórcą, człowiekiem o ogromnej wiedzy humanistycznej

- Co nam hańba, gdy talary
Mają lepszy kurs od wiary!


szkoda, szkoda

[bi_scotti]

Zmęczony Piorun - wzrok Parsifala
Biały od żaru kazachskich pól
Oświetlił owal Świętego Graala
Krwi Boskiej Kielich - Mądrość i Ból.

Wiecznej się poddał wiedzy katordze
Uczeń Merlina - tułaczy Żyd.
I grał mu Bacha księżyc po drodze,
I szły z nim wierne, więzienne wszy.

Szesnastoletni Kałmuk - Marksista
Girlandy z uszu rzucał na stół,
Doby odmierzał piwniczny wystrzał
I chleb łamany z prowokiem na pół.

I wszystkie śmierci były mu dane,
Ciało drążyła mu każda z kul -
Sól czasu sypał w otwartą ranę
Apostoł wszystkich wiar świata - Ból.

Za kalejdoskop białych salonów,
Za romans z Heglem w Belle époque
Knuty bydlęcych na wschód wagonów,
Pod krzyżem z Chleba ciężki krok.

Z czaszek przyjaciół kapie narkotyk
Sławy, szaleństwa, strachu i zdrad
Przez mały okrągły Historii dotyk,
Który zaciera za sobą ślad.

Ciała przyjaciół - warstewka ziemi,
Pod którą mrowi się trupi ul.
I śni się wielki Sen o Kamieniu,
I zrywa ze snu prawdziwy Ból.

Miłość. Tak, Miłość. Sztuka. Tak, Sztuka,
Lecz Ból, co na pół przecina twarz.
Nikt już Świętego Graala nie szuka
I nikt nie broni Wyniosłych Baszt.

Woń cytrusowa słońc Kalifornii,
W drgających iskrach paryska noc.
Moi umarli milczą pokornie,
Na ziemi tarcza moja - mój koc.

Zmęczony Piorun - wzrok Parsifala
- Światło gasnące z dwóch białych kul -
Ogląda owal Świętego Graala -
I Ból zamienia się w Moc.

[konwalka]

i co?
nie geniusz?
jak Leśmian

[gabriela1999]

Dałeś mi Panie zbroję, dawny kuł płatnerz ją
W wielu pogięta bojach, w wielu ochrzczona krwią
W wykutej dla giganta potykam się co krok
Bo jak sumienia szantaż uciska lewy bok


Lecz choć zaginął hełm i miecz
Dla ciała żadna w niej ostoja
To przecież w końcu ważna rzecz
Zbroja

Magicznych na niej rytów dziś nie odczyta nikt
Ale wykuta z mitów i wieczna jest jak mit
Do ciała mi przywarła, nie daje żyć i spać
A tłum się cieszy z karła, co chce giganta grać

Lecz choć zaginął hełm i miecz
Dla ciała żadna w niej ostoja
Bo przecież w końcu ważna rzecz
Zbroja

A taka w niej powaga dawno zaschniętej krwi
Że czuję jak wymaga i każe rosnąć mi
Być może nadaremnie, lecz stanę w niej za stu
Zdejmij ją Panie ze mnie, jeśli umrę podczas snu

Bo choć zaginął hełm i miecz
Dla ciała żadna w niej ostoja
To w końcu życia warta rzecz
Zbroja

Wrzasnęli hasło 'wojna', zbudzili hufce hord
Zgwałcona noc spokojna ogląda pierwszy mord
Goreją świeże rany, hańbiona płonie twarz
Lecz nam do obrony dany pamięci pancerz nasz

Choć, choć za ciosem pada cios
I wróg posiłki śle w konwojach
Nas przed upadkiem chroni wciąż
Zbroja

Wywlekli pudła z blachy, natkali kul do luf
I straszą sami w strachu, strzelają do ciał i słów
Zabrońcie żyć wystrzałem, niech zatryumfuje gwałt
Nad każdym wzejdzie ciałem pamięci żywej kształt

Choć słońce skrył bojowy gaz
I żołdak pławi się w rozbojach
Wciąż przed upadkiem chroni nas
Zbroja

Wytresowali świnie, kupili sobie psy
I w pustych słów świątyni stawiają ołtarz krwi
Zawodzi przed bałwanem półślepy kapłan-łgarz
I każdym nowym zdaniem hartuje pancerz nasz

Choć krwią zachłysnął się nasz czas
Choć myśli toną w paranojach
Jak zawsze chronić będzie nas
Zbroja
Uwielbiam Go....

[kol.3]

"Kar nie będzie dla przeciętnych drani
A lud ofiary zloży nadaremnie
Przestępców będą grzebać z honorami
Na bruku ulic nędza się wylęgnie"

Wszystko to mamy.

ja jako forowa lewaczka

[nangaparbat3]

www.youtube.com/watch?v=Pd69GqxEsdY

[mamand]

byłam 4 razy na jego koncertach

jego muzyka była ze mną przez większość mojego życia

[kocianna]

Na jego koncert poszłam na pierwszą randkę z przyszłym mężem...

[nangaparbat3]

Byłam tylko na 3. Na pierwszym - to był jakiś konkurs chyba, w Remoncie, jeszcze jak nie był znany. Na ostatnim w 1981, nie było miejsc, siedziałam na estradzie, na podłodze.

[mamand]

lithafariel.wrzuta.pl/audio/aiLCI5LAItR/j._kaczmarski_-_katyn

[hellulah]

Kaczmarski ukształtował mnie i wielu, wielu moich przyjaciół, w tym mojego męża (na pożyczanie sobie bootlegów Mistrza żeśmy się podrywali ). Co ciekawe, nie są to tylko osoby z mojego ściśle rozumianego pokolenia czy starsze - naprawdę, znam mnóstwo bardzo młodych ludzi, którzy urodzeni w okolicy "Wojny postu..." czy nawet "Między nami" wsłuchują się w te teksty i na nich opierają wiele swoich postaw. Znam takich, co to Kaczmarskiego na festiwalach studenckich w latach 80-tych na żywo słuchali, znam takich, co wyrywali sobie kasety nagrywane pokątnie na Grundingach, znam też takich, co to poznawali Mistrza online z You Tube. Są takie środowiska, gdzie twórczość Kaczmarskiego się po prostu zna, i to szczerze, nie dla pozy czy snobizmu. Żeby nie było zbyt patetycznie, bywałam na imprezach, na których pod granego na żywo Kaczmarskiego się... tańczy (och, wszystko, od skutkującego licznymi urazami pogo i opętanego moszowania, po namiętny walc argentyński - walc był przy "Encore") i ogólnie wyprawia nieprzystojne brewerie; w sumie hołd całkiem nieprzypadkowy.

(Jak już o headbangingu: www.youtube.com/watch?v=zq-FUWdj2GA

a to inny klimat, ale skoro o młodych, warto posłuchać, jak oni to widzą, bo też IMO fajne: www.youtube.com/watch?v=J93_7V1RsLo)

Dla mnie to moja młodość, ale taka, z której świadomie nie wyrosłam, moja pożywka dla duszy, mój bunt, moja refleksja, moje credo (bywa). Muzyka. Słowa. Ja akurat nie bardzo wnikam w osobę (czy też kreację osoby) samego barda. Małe co nieco, które do mnie doszło w tym temacie, jakoś mnie tak jakby... zniechęca. Niech zostaną teksty i melodie.

No a głos, ten głos, o rany - tak słucham od niedawna nowo kupionej kompilacji (wyszła taka reedycja z dodatkiem płytki w wykonaniu Trio Łódzko-Chojnowskiego) - to był głos!

[dentek_85]

jest to na pewno autorytet sam w sobie

[klubgogo]

Nie zliczę imprez, na których do 4 rano śpiewaliśmy z Mistrzem, zdzierając gardła. Mam nadzieję, że moje dziecko też będzie tak zdzierac gardło i uczyc się historii jednocześnie.

[lukrecja34]

a ja go nigdy nie lubiłam a jego głos doprowadza mnie do depresji

[mamand]

a słyszałyście L'estaca?

www.youtube.com/watch?v=6pkxj378FLg&feature=related
to właśnie L. Llach, kataloński pieśniarz był tym "natchnionym i młodym" i "świec tysiące palili mu" o którym Kaczmarski śpiewa w murach

[panpaniscus]

Mam to szczęście, że 89 rok wydarzył się, kiedy wlaśnie zdawałam do liceum. Koniec podstawówki to fascynacja Kaczmarskim - przepisywanie/spisywane piosenek, potem chwila żalu, że nie załapię się na "walkę z komuną", jak starsi koledzy - bo nie było już z kim walczyć. Mnóstwo tekstów do tej pory znam na pamięć i wykorzystuję niektóre piosenki jako kołysanki (póki młode nie rozumieją .
Potem wydawał mi się pretensjonalny (pewnie głownie przez to, że wiele znanych mi osób zafascynowanych jego twórczością odbierało jego teksty bardzo bezpośrednio). Potem mniej, przeczytałam kilka wywiadów z nim i zobaczylam człowieka. A potem spotkałam go na dworcu PKP, jak wracał z koncertów na rzecz powodzian i na moje "wychowałam się na pana tekstach" odpowiedział - "to współczuję". I to chyba kwintesenscja jego dystansu do samego siebie. Na kilku koncertach byłam, ale to spotkanie na dworcu było najważniejsze.
To był pierwszy pogrzeb osoby publicznej, na który poszłam. Z potrzeby serca.
Nie słucham go teraz (w ogóle mało słucham), ale został bardzo miłym wspomnieniem.

[fanka.peppy]

A ja pamiętam jakiś dziwaczny odcinek "Rozmów w toku" (tak, kiedyś oglądałam) i tam córka
J. Kaczmarskiego opowiadała o tym, jak ciężkie było życie z takim ojcem i jak złe były ich relacje. Wiem, Drzyzga to poziom magla, ale po tym programie miałam jakieś mieszane uczucia. Artystą był wspaniałym niezaprzeczalnie, ale chyba płacił za to wysoką cenę (co nie umniejsza jego twórczości).
Dla mnie numerem 1 jest "Obława".