poradźcie kobiety - pomoc dziecku ma granice?

[shellerka]

dziś na placu zabaw mój prawie 5 letni syn chciał się bawić z grupą chłopców tak na oko od 5 do 7 lat. poradziłam mu po cichutku, że ma do nich podejść i zapytać, czy może się z nimi bawić. po chwili - nie widziałam tego, jak im się pytał, przybiegł i smutny usiadł obok mnie, żaląc się, że oni nie chcą się bawić z nim i go nie słuchali. wytłumaczyłam, ze może są zajęci, może za cicho się pytał i poradziłam ponowienie próby. na co on poprosił, żebym to ja spytała chłopców, czy syn może się z nimi pobawić. odmówiłam. nie chciałam, żeby chłopcy widzieli w moim synku maminsynka. wytłumaczyłam, że jest duży, że powinien sam spytać.
syn siedział przez chwilę taki zrezygnowany i potem zaczął się bawić z chłopcem na oko trochę młodszym od niego.
ale wieczorem, w łózku już, nadal wzdychał i kiedy spytałam, co tam i czy ma jakieś zmartwienie, odpowiedział że tak, że smutno mu, że oni nie chcieli jego towarzystwa.

i poczułam się winna, że nie spełniłam prośby syna i nie spytałam chłopców o to, czy się z nim pobawić. co robić w takiej sytuacji? iść za głosem serca i spytać, czy być twardą i uczyć samodzielności?

[w_miare_normalna]

ja bym postawila na glos serca.
porzeicez 5 latek moze czuc sie niesmialy, na nauke zycia bedzie mial jeszcze czas.

[lafiorka2]

w_miare_normalna napisała:
> porzeicez 5 latek moze czuc sie niesmialy, na nauke zycia bedzie mial jeszcze c
> zas.

Powiedz to mojej teściowej.Jak przyjeżdżam z 4latkiem tak co 2tyg,czasami rzadziej to potem pół soboty słyszę,że jest duzy i nie powinien się wstydzic.

[super-mikunia]

Dobrze zrobiłaś. A na dobranoc mogłaś mu powiedzieć, że jutro będzie lepszy dzień i może spotka ciekawsze osoby na placu zabaw.

[estelka1]

Wierzę, że Cię serce boli, ale dobrze zrobiłaś. Dziecko nawet tak małe musi wiedzieć, że w życiu nie wszystko układa się po jego myśli

[shellerka]

tak powiedziałam i jeszcze, że fajnie zorganizował wyścigi aut z tym nowym kolegą.
dzięki. uff.

staram się ciągle żeby przypadkiem nie być taką kwoką, a jednocześnie zachować równowagę i dać mu ciepło i wsparcie i pewność siebie, której mu troszkę brakuje, tak jak mi w jego wieku i pamiętam jak tata na siłę próbował mnie ośmielać, co dawało jeszcze gorszy efekt, więc to wszytko jest tym bardziej skomplikowane dla mnie

[czar_bajry]

Ja byłam twarda pod tym względem, nigdy nie pomagałam mu zawierać nowych znajomości, dziewczynom zresztą też nie, i może dzięki temu żadne z moich dzieci nigdy nie miało kłopotów z nawiązaniem znajomości i/lub przyłączeniem się do zabawy . Zresztą cała trójka zawsze sobie kogoś "przygruchała" do zabawy tak więc nie miałam takich dylematów.

[to_nie_my_toniemy]

kh...super zachowanie z twojej strony. Skoro bez pomocy mazmusi nie udało mu się wkręcić w pewną grupę to nawet dobrze. Do mafii się nie dostanie, politykiem gfołosłownym tyż nie zostanie-chyba, że matce odbije korbaAle to nam nie grozi

[jufalka]

nie pomagać, dobrze zrobiłaś, że mu tak poradziłaś i że nie chciałaś tego robic za niego, bo po pierwsze sam musi się uczyć takich rzeczy, po drugie gdybyś ty zapytała, to tamci chłopcy mogli by się może i zgodzić, ale pod twoją presją, a wtedy chyba by nie była dobra zabawa... możesz jeszcze go pochwalić, ze miał odwagę ich zapytać (nie każde dziecko ma), i możesz powiedzieć, że casem ktoś nie chce się z kimś bawić i trudno, jak nie ci koledzy to inni

[lola211]

Ja bym w tym wypadku dziecku pomogla.

odmówiłam. nie chciałam, żeby chłopcy widzi
> eli w moim synku maminsynka. wytłumaczyłam, że jest duży, że powinien sam spyta
> ć.
W tym wieku dzieci jeszcze nie operuja takim pojeciem jak maminsynek,a pytanie rodzica o wspolna zabawe traktuja calkowicie naturalnie.

>czy być twardą i uczyć samodzielności?

To,ze czasem pomozesz synowi w takich sytuacjach nie ma zwiazku z jego przyszla postawa.Dzieci przechodza rozne fazy, etapy i niekiedy trzeba interweniowac,by mu pomóc.

[verdana]

Ja bym pomogła dziecku. Sam spróbował, nie udało się.Nie zgodzilabym się na to, aby pytać kolegów, gdzy dziecko samo się do tego nie kwapi - ale Twoje dziecko spróbowało.
Odmowilaś po to, by pięciolatek wiedział, ze Ty mu nie pomożesz w klopotach i że tylko maminsynek liczy na pomoc kogoś z rodziny, a prawdziwy facet nigdy nikogo o pomoc nie prosi, choćby miał problemy?
Na razie nauczylaś dziecko, żeby nie zwracało sie do matki o pomoc, bo jesli ma kłopoty musi radzić sobie sam. Niedobra nauka.

juz myslalam

[ciociacesia]

ze cos ze mna nie tak bo sie wewnetrznie burze na takie twarde odmawianie

[jufalka]

> Na razie nauczylaś dziecko, żeby nie zwracało sie do matki o pomoc, bo jesli ma
> kłopoty musi radzić sobie sam. Niedobra nauka.

wg mnie natomiast nauczyła, że są sprawy, które musi/powinien załatwiać sam, bo tak jest lepiej dla niego, akurat kontaktu z innymi nauczy się jak będzie sam próbował, poza tym nie każde dziecko musi mieć ochotę bawić się z kazdym dzieckiem, tamci chłopcy nie chcieli się z nim bawić akurat w danej chwili i co z tego, chłopak nauczył sie czegos nowego, i sobie dobrze poradził bo znalazł sobie innego kolege, nie sądze by interwencja mamy coś dała, to moje zdanie

ale każdy ma swoje metody wychowawcze, i dla jednego dobrze by działała taka pomoc dla innego nie

[mamula_to_ja]

się zgadzam.

[marychna31]

Zanim zaczniesz czegokolwiek od dziecka wymagać to go najpierw tego naucz. Najwidoczniej twoje dziecko po prostu nie potrafi zachować się w takiej sytuacji. Nie pomagając mu w niej, niczego go nie nauczyłaś. Był tylko smutny, sfrustrowany i wciąż bez umiejętności przyłączania się do większej grupy.

[shellerka]

no to już jest nadinterpretacja
dzień wcześniej spytał tych samych chłopców, czy może się z nimi bawić i wtedy nie było problemu. bawili się razem.

wczoraj najwyraźniej coś się zmieniło. nie wiem co. nawet nie wiem, czy faktycznie oni odmówili, czy go nie zrozumieli. on nie ma problemu z nawiązywaniem kontaktu i zawsze sobie znajdzie jakiegoś kolegę - wczoraj też znalazł w końcu. podszedł do samotnie bawiącego się chłopca i spytał, co robi, a potem wymyślił zabawę w wyścigi autek.

[marychna31]

> dzień wcześniej spytał tych samych chłopców, czy może się z nimi bawić i wtedy
> nie było problemu. bawili się razem.
sytuacja się zmieniła i właśnie do ciebie należy nauczenie dziecka zrozumienia tej sytuacji i dostosowania się do zmian. Tak jak napisała verdana powyżej: w tej sytuacji tylko go nauczyłaś, ze nie może na ciebie liczyć. Marna nauka.

[super-mikunia]

Tak jak napisała verdana powyżej: w t
> ej sytuacji tylko go nauczyłaś, ze nie może na ciebie liczyć. Marna nauka.

ojej mama dała wędkę, ale nie złowiła za niego ryby rzeczywiście marna nauka

[jufalka]

po pierwsze chłopak to umie, jak widać, tylko trafił na nieodpowiednią grupę w nieodpowiednim czasie, a po drugie nauczyć się włączania do grupy można raczej tylko samemu próbując, czasem ponosząc porazki, a czasem sukcesy, nie mozna się tego nauczyć gdy będzie to robić za dziecko mamunia

[jufalka]

aha mama może podpowiedzieć co dziecko może powiedzieć, co zrobić, ale nie robic tego za dziecko

[alabama8]

Tak trochę bez pomyślunku podchodzisz do spraw "podwórkowych". To nie pierwszy i nie ostatni raz kiedy dzieciak chce się do kogoś przyłączyć ... a przecież nie tak to się robi. Jeśli zależy ci na tym, żeby znalazł towarzystwo na podwórku to sama zainicjuj jakąś zabawę do której włączy się na początku twoje dziecko, potem jakieś drugie, trzecie ... a potem się wycofujesz i gotowe. (trza jeszcze gadżety mieć: skakanka - do gry w szczura; ringo - do rzucania zgodnie z przeznaczeniem, piłka - do gry w kolory ...

[nangaparbat3]

Powiedziałabym, że trudno, czasem się zdarza, że ktoś, z kim chcemy sie bawić, nie chce bawić się z nami - to przykre, ale nie koniec świata. Można bawić się dobrze samemu, można z kimś innym. Wyjaśniłabym, że nie będę występować w jego imieniu, bo jest to źle widziane przez dzieci i na ogoł wiecej szkody przynosi niż pozytku.
Nie zachęcałabym go do ponowienia prośby ani nie zniechęcałabym go, gdyby sam chciał jeszcze raz spróbować.
Na pewno nie szlabym rozmawiać z tymi chłopcami i na pewno nie aranżowalabym wspólnej zabawy. Uważam, że dorośli nie powinni mieszać się w sprawy dzieci.

[mamula_to_ja]

Nie można kogoś zmusić do zabawy
Moim zdaniem dobrze zrobiłaś.
Zapewne i tak by go olali.
Stałabyś nad nimi z kijkiem żeby wspólnie się bawili?

[verdana]

Nie, ale zapytać można, a jeszcze lepiej zaproponować coś atrakcyjnego. Miałybyscie rację, gdyby dziecko mialo 7 lat, nie umiało nawiązywac kontaktu, a nie niespełna 5 i zetknęło sie z odmową znajomej grupy.
Czasem matka jednak moze służyć pomocą, nie oduczając dziecka od samodzielnego działania. Nie mówiąć już o tym, ze odtracenie dziecka przez grupę znajomych dzieci nie jest korzystne dla żadnej ze stron.

[mamula_to_ja]

Takie jest życie.
Raz jest miło a raz nie. I dobrze żeby dziecko o tym wiedziało.
U mnie zawsze znajdzie pocieszenie i wytłumaczenie sytuacji.
Ale są rzeczy w które ingerować nie będę.

[verdana]

Czyli - jesli nasze dziecko ma kłopoty z kolegami w szkole, czy przedszkolu powinno milczeć. Mama się nie będzie wtrącać, nie pomoże, bo takie jest życie. dziecko dowiaduje się,z ę jesli grupa go odtraca, to trudno - dorosli wtrącać się w to nie bedą.
A jednak zazwyczaj uwaza się, ze nie jest dobrze, gdy dziecko jest odtracane, a dorosli milczą i zostawiają je samemu sobie.

[shellerka]

nie verdano, mama nie będzie milczeć. mama wysłucha i mama pocieszy. mama wytłumaczy.
ale pamiętam takiego chłopca u mnie w podstawówce, za którego mama załatwiała wszystkie sprawy z kolegami. efekt był taki, że kolega był pośmiewiskiem i co z tego, że na pięć minut, kiedy mama kolegi tłumaczyła towarzystwu, że brzydko jest tak odpychać kolegę, był spokój, a po jej wyjściu on miał przechlapane.

tego się chyba obawiam.

[naomi19]

pamiętam takiego chłopca u mnie w podstawówce, za którego mama załatwiała wszystkie sprawy z kolegami. efekt był taki, że kolega był pośmiewiskiem
W podstawówce miałam taką koleżankę. Pamiętam jak kiedyś jej mama przyszła do szkoły, była przerwa. Matka Sabiny podeszła do jednej z dziewczyn i wydarła się na nią (a mówimy o kobiecie wykształconej, bogatej, pięknej), że Sabinka płakała wczoraj cały dzień, bo coś tam coś tam (jakaś pierdoła, nic poważnego). Wstyd i pośmiewisko...
Matce oczywiście serce ęka, jak widzi, że dziecko ma konflikt z przyjaciółką/kolegą, ale mądra matka porozmawia z dzieckiem (nieważne czy ma 3l czy 13 czy 33) a nie idzie do kolegów z piaskownicy/kolegów szkolnych/pracowników.

[lola211]

Uczen a pieciolatek- to róznica.
To,ze matka raz na jakis czas pomoze dziecku nie oznacza, ze bedzie go juz zawsze we wszystkim wyreczac.

[naomi19]

Uczen a pieciolatek- to róznica
No. Dokładnie 12 miesięcy...

[super-mikunia]

Czyli - jesli nasze dziecko ma kłopoty z kolegami w szkole, czy przedszkolu po
> winno milczeć. Mama się nie będzie wtrącać, nie pomoże, bo takie jest życie.

halo wątek dotyczył tego, że akurat incydentalnie na placu zabaw pewna grupa dzieci - która jeszcze dzień wcześniej chciała - a tego dnia akurat nie chciała (jak to dzieci..) towarzystwa kolegi. Bo może był nie w temacie (ot przyszedł później na plac zabaw), bo może im się nie chciało zmieniać zabawy, tłumaczyć mu zasad nowej i tenże chłopak zaraz znalazł sobie inne zajęcie i innego towarzysza zabawy.
Także nie było w tym poście ani słowa o mobbingu, krzywdzie, seryjnych niepowodzeniach na arenie szkolnej i przedszkolnej..

[naomi19]

Spokojnie, takich porażek i jeszcze gorszych przed nim wiele. Zrobiłaś dobrze, w takich sytuacjach musi radzić sobie sam. Ja tłumaczę to córce (3l) tak, jak ktoś się nie chce z tobą bawić, to nie. Zawsze szuka osób przyjaznych i miłych, z którymi się fajnie bawi, które lubi. Bez sensu wchodzić w grupę dzieci, które tak na prawdę jej nie chcą. Wciskanie jej na siłę w taką grupę jest bez sensu.

[verdana]

Co innego tłumaczenie "na sucho', co innego konkretna prośba w konkretnym momencie.
Tez nie uważam, zeby matka powinna zawsze załatwiać spory, ale z drugiej strony jestem przekonana, ze nie powinna też zawsze mowić dziecku, ze może liczyć tylko na siebie w kontaktach z kolegami.

[naomi19]

nie powinna też zawsze mowić dziecku, ze może liczyć tylko na siebie w kontaktach z kolegami

Nie tylko na siebie. W sytuacji, gdy ktoś nie chce się z nią bawić, ma moją pomoc i wsparcie i nie mam zamiaru jej tego pozbawiać. Jednak ani ona, ani ja nie robimy z tego żadnej tragedii. Jeszcze z milion razy w życiu dozna porażek, i to gorszych.
Jak wg Ciebie miałaby wyglądac pomoc w tej konkretnej sytuacji, kiedy starsze dzieci nie chca bawić się z młodszym? Lub zwyczajnie nie chcą nowych (mają prawo, prawda?). Miałabym rozkazać starszym dzieciom, aby się bawiły i może żeby udawały, że się cieszą? Nie lepiej zaproponować zabawę z dzieckiem przyjaźnie nastawionym? Czy to włąśnie nie jest pomoc?

[naomi19]

I jeszcze jedno- to super sprawa, że takie małe porażki zdarzają się w obecności mamy, tu mamy przewagę nad dziećmi żłobkowymi
W taim sensie, że jest to wspaniała nauka, możemy poprowadzić tę sytuację, tak jak my wiemy,że to najlepsze wyjście dla naszego dziecka. Możemy mu tę sytuację wytłumaczyć, przeciez moja córa i syn shellerki też pewnie nie zawsze chce się bawic z każdym, można nauczyć dziecko jak wybrnąć z tej sytuacji, aby nikomu nie było źle i smutno.

[paula_oski]

Ja miałam to samo z moim pięciolatkiem,kilka razy.Miałam podobne problemy jak był tylko Oskarek,teraz jak mam ich dwoje to nie przejmuje sie takimi rzeczami i tak to załatwiłam-spróbowałam oba warianty i decyzja czy pomóc czy nie zależala od Oskarka humoru,nastawienia,miejsca i ogólnej sytuacji na placu zabaw.Raz ja sie spytałam i było ok,jakoś nie było dzikich min,czy bawienia 'widocznie' na siłe...spoko sie pobawili,choć nie długo ,Oskarkowi si enie spodobało a drugi raz ,podszedł sam i zapytał,chłopcy nie byli zbyt chętni,więc uciekł do mnie smutny,innym razem chłopcy sie zgodzili i drętwo sie bawili i innym stał obok tata jednego z nich i 'zajął' sie moim oskarkiem i wymyślał zabawy i zamieniał im pistolety i takie tam.
Moim zdaniem jedno i drugie wyjście jest ok byleby nie przesadzać że na kaażdym kroku chodzić z nim i pytać za niego.
Każdy kij ma dwa końce,5 latek to nie dużo,ale wszystko pomału trzeba wdrażać.

[mamaemmy]

A to ja zawsze z drugiej strony-zaczynalam z Emka taką zabawe,ze zaraz gro dzieci podbiega i tylko patrzy jak tu zacząc sie bawic z nami(ja po chwili sie usuwam na bok)częsc dzieci pyta,czy moze,częsc jest niesmiale i wtedy Emke ucze,że ma się zapytac :Moze chcesz pobawic sie z nami?
ostatnio dwa dni temu na Bagrach..dzieci w grupkach,buduja fosy,szaleja z pilką..zaczełysmy budowac jame dla krokodyla(mialysmy kilka zabawek ze sobą)i zaraz się tlumek zrobił ))i wszyscy nagle chcieli sie z Emką bawic.

Nigdy nie miala problemu zeby zagaic do dzieci,ale gdyby poprosiła o pomoc,to najpierw powiedziałabym to co ty,a potem -jakby sie nie udało-pomogłabym jej ..Nie ucze jej doroslosci na siłe..wiem z doswiadczenia ze TAKIE rzeczy się potem pamieta...


Historia małej Emmy Marii
Emka

[mamaemmy]

acha-i nie,żebym była taka mundra
nauczyłam sie tego z ksiązki "Jak zdobyc przyjaciol i zjednac sobie ludzi",gdzie pisze wyraznie-jeśli chcesz zeby cos ludzie dla ciebie zrobili-rob tak,by oni SAMI zechcieli to zrobic.
I Emka wie,że jesli chce bawic sie z innymi dziecmi w ich zabawy,musi je sklonic,aby sami chcieli bawic sie w to co ona chce A że jest kreatywna i ma tysiac pomyslów na minute ,to jej to w tym pomaga

[karro80]

No ale jakby Shellerka się zapytała chłopców to pewno by się zgodzili, choć by nie chcieli - w sumie żadna atrakcja ani dla niech, ani dla jej synka.
A w drugą stronę? Jakby on z kimś nie mial ochoty się bawić? Ma prawo przecież.
Z młodą pare razy starsze dziewczynki też nie chciały się bawić - one miały bardziej "zaawansowaną" zabawę i tyle. Młoda się zapytała czemu nie chcą, to powiedziałam, że są troszkę starsze i mają swoją zabawę i może pobawią się z nią innym razem.
I też tak było.
Gdyby ci chłopcy od synka Shellerki dogadywali mu czy naśmiewali, bądź jakoś niesympatycznie mu odmówili to jak najbardziej reagować. A tak wydaje mi się, że fajnie rozwiązana sytuacja.

[bri]

Skąd przekonanie, że zgodziliby się z nim bawić, gdybyś to Ty poprosiła w jego imieniu? Przecież Tobie również mogli odmówić.

[monia.s01]

ja w takiej sytuacji też bym pomogła, zresztą chyba mam tendencję do rozpieszczania swoich dzieci, uważam że czas tak szybko leci że ani się obejrzę i już nie będą potrzebowały mojej pomocy, ciągłej obecności Wszystko w swoim czasie, nigdy niczego nie przyspieszałam, ani nocnikowej nauki, ani samodzielnego zasypiania, nauki samodzielnego jedzenia, dzieci do wszystkiego muszą dojrzeć dorosnąć, również do kontaktów z rówieśnikami, poza tym dzieci powielają nasze zachowanie, jeżeli zobaczą że mama nie wstydzi się zagadnąć dzieciaki w piaskownicy to prawdopodobnnie potraktuje to jako sytuację zupełnie normalną i następnym razem spróbuje samo

[super-mikunia]

że mama nie wstydzi się zagadnąć dzieciaki w piaskownicy to p
> rawdopodobnnie potraktuje to jako sytuację zupełnie normalną i następnym razem
> spróbuje samo

albo tak samo zacznie jęczeć "no mamo powiedz im.." skoro to też skutkuje

[lola211]

> albo tak samo zacznie jęczeć "no mamo powiedz im.." skoro to też skutkuj
> e

Na pewno tak bedzie i biedna mama bedzie musiala juz tak cale zycie..

Odnosze wrazenie, ze niektorzy traktuja dzieci jak psy- jak sie czegos naucza, to juz im tak zostanie.
No nie, z dziecmi tak nie jest- z pewnych zachowan po prostu wyrastaja- tak same z siebie.

[super-mikunia]

> No nie, z dziecmi tak nie jest- z pewnych zachowan po prostu wyrastaja- tak sam
> e z siebie.

jasne popieram i zauważam, że skok umiejętności społecznych następuje gdy socjalizacja rozwija się w grupie rówieśniczej wtedy z wielu zachowań dzieci wyrastają

[monia.s01]

Nie chcę uogólniać, każde dziecko jest inne, ale w przypadku mojej dwójki (10 i 5 lat) to zawsze przynosiło efekt, dzieci wiedziały że zawsze mogą liczyć na moją pomoc, chyba w końcu po to są rodzice, w tej chwili już nie potrzebują mnie tak jak kiedyś, a dla starszej to wręcz , jak to się mówi "kaszana" żeby mama we wszystkim pomagała. Teraz sama z rozrzewnieniem wspominam czasy kiedy córka nie odstępowała mnie na krok i byłam jej potrzebna 24h na dobę, a więc pomagajmy ile możemy i cieszmy się tymi chwilami bo czas tak szybko płynie, że ani się obejrzymy a dzieciaki wyfruną z rodzinnych gniazd

[odcienie.szarosci]

Powiem Ci, ze takie rzeczy sie pamieta. Ja pamietam jak jako 5latka bawiłam sie z sasiadkami w wieku około 7lat. Bawiły sie ze mna i nagle zaczeły uciekac i pamietam jak mi bardzo, bardzo, bardzo smutno było zastanawiałam sie dlaczego nie chca sie ze mna bawic? w czym jestem gorsza i ze jeszcze uciekaja?. Dzieci potrafia byc PODŁE, gorsze od dorosłych którzy wiedza, ze pewnych rzeczy sie nie robi, nie mowi. Natomiast dzieci bywaja okrutne. Nastepne takie wydarzenie, ktore pamietam jako dorosła 23letnie kobieta miało miejsce w 6kl podstawówki kiedy to wszystkie dziewczynki z "elitarnego" grona sie odwrociły. Płakałam bardzo i znalałam inne kolezanki "z mniej elitarnego" grona rowiesniczek. Odtraciły mnie bo byłam bardzo zdolna, nic nie robiłam a sama wszystko w mig łapałam. Byłam piękną dziewczynką, jedna z najładniejszych w klasie i juz w podstawowce 12latka sie podobałam. Teraz to wiem, wtedy była dla mnie tragdia, ze moje przyjaciółeczki mnie odtracaja.

Pomogłabym dziecku. Moja mama miała podobna zasade, ze do dzieci nie nalezy sie wtacac a ja bardzo cierpiałam. Na pewno stałam sie przez takie wydarzenia twardszym dzieckiem. Ale czy mi to pomogło w zyciu? chyba nie

odcienie.szarosci

[super-mikunia]

Odtraciły m
> nie bo byłam bardzo zdolna, nic nie robiłam a sama wszystko w mig łapałam. Była
> m piękną dziewczynką, jedna z najładniejszych w klasie i juz w podstawowce 12la
> tka sie podobałam.

ale to jakiej pomocy od swojej matki oczekiwałaś w tej sytuacji?

[odcienie.szarosci]

No nie wiem, odtraciły mnie i na wf-ie wysmiały. Ja jako matka poszłabym i przemowiłabym dziewuchom do rozsadku plus rozmowa z ich rodzicami. Z mamą na ten temat wtedy rozmawiałam i pamietam, ze mnie pocieszyła jak mogła, a ja odetchnełam z ulga kiedy przeniosłam sie do innej klasy w gimnazjum. Wiem tez, ze posle moje dziecko do jakiejs dobrej podstawowki. Ja chodziłam z podworkowa patologia.

[odcienie.szarosci]

Niedawno byłam na spotkaniu klasowym podstawowki i to "mniej elitarne grono" okazalo sie z perspektywy bardzo elitarnym. Dziewczyny koncza dobre studia: jedna stomatologie, druga studiuje prawo i ekonomie jednoczesnie, trzecia japonistyke i jeszcze jedna kuluroznastwo ale pracuje i sama sie utzrymuje.. wiec jesli kiedys moje dziecko spotka to samo to opowiem te moja historie

[super-mikunia]

hmm ciekawe jakby potoczyła się twoja historia gdyby to elitarniejsze (jak ci się wówczas wydawało) grono jednak cię nie odtrąciło..

[odcienie.szarosci]

wszystko potoczyło na plus dla mnieale wiem, ze dzieci potrafia byc wredne i czasami warto zareagowac

[super-mikunia]

dzieci potrafia byc wredne i
> czasami warto zareagowac

jasne, że my jako osoby dorosłe powinniśmy czuwać nad rozwojem naszych dzieci mówić im jak powinny postępować innymi słowy ich wychowywać w najlepszym według nas systemie wartości...

[gryzelda71]

odtraciły mnie i na wf-ie wysmiały. Ja jako matka poszłabym i prze
> mowiłabym dziewuchom do rozsadku plus rozmowa z ich rodzicami.

A co takiego byś powiedziała?I dziewuchom i ich rodzicom?

[odcienie.szarosci]

Na temat znecania sie psychicznego i jesli rodzice nie beda reagowac w tej sprawie zglosze to komu potrzeba i rodzice zostana ukarani. Na pewno coś mozna z takim zachowaniem zrobić. Moja najblizsza kolezankę z grupy z mojej uczelni, rodzice przenieśli do innego gimnazjum bo było to samo co u mnie w 6kl podstawowki. Przeniesli ja do elitarnego gimnazjum w miescie, dzieci były tam na poziomie i nikt jej nie dokuczał. Odnalazła sie tam świetnie. Najgorszy wiek 13-16lat gdzie najwięcej ma do powiedzenie osiedlowa hołota. Jesli jestes mądry i nie chcesz pić, palić i uprawiac seksu to jestes ten gorszy. Ja miałam o tyle dobrze, ze podobałam sie płci przeciwnej, ktora mnie broniła i puszczano płazem, ze wcale nie chce robić to co rówiesnicy, ze nie chce przeklinacz czy palić

[naomi19]

Odtrącały Cię, bo jesteś najpięniejsza i najzdolniejsza?
A może zwyczajnie nie grzeszysz skromnością?

[nasturcja0-1]

Dlaczego miałaby być skromna, skromnosć jest dla skromnie przez natuure obdarowanych, skoro była atrakcyjna i inteligentna czemu niby miałaby ukrywać, ze taka nie jest i chować światło pod korzec?

[minnie_su]

ogolnie to uwazam, ze zachowalas sie bardzo madrze, shellerka.

nie ma to jednak jak dorosle zycie. jak z czlowiekeim nikt nie chce rozmawiac to idzie sobie na jakas emame, zaloguje sie, i juz jest... w kazdy watek moze wejsc na kazdy temat sie wypowiedziec, jak dlugo mu sie podoba.