Czujecie się swobodnie?

[elejna]

Czy czujecie się w swoim życiu swobodnie , żyjecie tak jak macie na to ochotę ?Czy jednak musicie wkomponowywać się w oczekiwania innych ? Oczywiscie każdy z nas może powiedzieć mam gdzieś co myśli o mnie blizsza czy dalsza rodzina , teściowa , ktokolwiek ale nie ma chyba człowieka któremu nie psuje nerwów, obgadywanie i potępianie jego stylu życia.

[lolinka2]

Od pewnego czasu czuję się b. swobodnie...
Przez kawał czasu żyłam w rytm "co ludzie powiedzą" (małomiasteczkowa mentalność...), potem na zasadzie udowadniania wszystkim wszystkiego, a teraz po prostu żyję... Skutki dobrej psychoterapii

[echtom]

> Przez kawał czasu żyłam w rytm "co ludzie powiedzą" (małomiasteczkowa mentalność...),

To nie działa na mnie w ogóle. Przez 9 lat na wsi żyłam, jak chciałam, nie przejmując się ludzkim gadaniem. W sumie były to najszczęśliwsze i najbardziej swobodne lata w moim życiu. Generalnie nie mam problemów w relacjach ze światem - tylko w relacjach z najbliższą rodziną. Żeby żyć swobodnie, musiałabym eksterminować/wyrzucić z domu parę osób, a nie są to metody społecznie akceptowalne

[wuika]

Przejmujesz się konwenansami w takim razie Co Cię obchodzi jakieś tam społeczeństwo?

[default]

Mnie ogranicza tylko konieczność zarabiania na życie Na pewno nie dostosowuję swojego zachowania, stylu życia do oczekiwań/osądów rodziny. Po pierwsze - moja rodzina nie ma w zwyczaju krytykować się nawzajem, po drugie - nawet jeśli - miałabym to w dupie.
Jedynym wyjątkiem jest moja mama, której - z racji jej wieku i słabego stanu psycho-fizycznego - po prostu pewnych rzeczy nie mówię. I robię swoje

[marzeka1]

Tak, rodzice i teściowie nie żyją już wiele lat; kontakty utrzymuję z kolei z osobami, z którymi chcę; z tymi, co wypada czasem się spotkać , robię to na tyle sporadycznie, że nie burzy mi to krwi. Obgadywaniem innych, jeśli jest takowe, nie przejmuję się.

[kropkacom]

Jedyną osobę, która ogranicza w pewnym sensie (mieszkamy w różnych krajach) nadal moją swobodę jest mama. Resztę mam w odwłoku.

[lola211]

>ale nie ma chyba człowieka któremu nie psuje nerwów, obgadywanie i potępianie jego stylu życia.

Ja sie z tym nie spotykam.
Nikt mi nie mówi jak mam zyc.
To co zakłoca moje swobodne wybory to tylko obowiązki zawodowe.A i tu zmierzam w kierunku-sama sobie sterem, żeglarzem,okrętem.

[nadja11]

Mi tez nikt nie mówi wprost ale często sieje ferment za plecami ,bo nie podoba mu się to czy tamto w moim zyciu. Ludzie już tak mają że zagladają innym przez ramie i oceniają oraz wyrazają swe zdanie. Ubolewam and tym.Nie zawsze mają na szczeście odwagę robić to wprost ale obgadywanie też nie jest mimo wszystko fajne.

[lola211]

>ale często sieje ferment za plecami
A Ty sie dowiadujesz o tym w jaki sposób?

[nadja11]

od osób trzecich zawsze albo np wychodzą takie kwiatki bo np teściowa zwierzy się męzowi że moja matka na mnie najeżdza do niej i zapyta z troską czy to prawda że robie tak i tak ?
wprost nikt mi nie mówi co mam robić ale za to plecami sieje ferment i obsmarowywuje moje zyciowe wybory/postępowanie itd. Tak jest zawsze.

[default]

> Ludzie już tak mają że zagladają innym prze
> z ramie i oceniają oraz wyrazają swe zdanie.

Wiesz, ja tego nie rozumiem, tzn. nie znam takich ludzi - więc może inaczej dobieraj sobie znajomych lub ochłódź stosunki z tymi członkami rodziny, którzy tak mają. Ja nie spotkałam się chyba nigdy z sytuacją, żeby ktoś - znajomy czy rodzina - potępił moje postępowanie lub starał się wpłynąć na jego zmianę. Oczywiście pomijam przypadki, kiedy postępowałam faktycznie głupio, a wtrącanie się wynikało li i jedynie ze szczerej troski o mnie i z chęci pomocy.
Dziwne dla mnie jest też to, że WIESZ o tym, że ktoś Cię za plecami krytykuje - ja bym na to nigdy nie wpadła Ja naprawdę mam w nosie co myślą inni, do tego stopnia, że nawet nie zastanawiam się czy w ogóle mają jakieś zdanie na ten temat.

[nadja11]

Jeśli do ciebie coś dociera drogą pantoflową to trudno żebys sie nie dowiedziała a u mnie najczesciej jest tak na linii matka teściowa , ani jedna ani druga nie wtracają się wprost ale za to moja mamusia potępia mnie , do innych i wychodzi to np w rozmowach męza z teściową.

[default]

> ale za to moja mamusia potępia mnie , do innych i wycho
> dzi to np w rozmowach męza z teściową

No właśnie takie układy są dla mnie nie do pojęcia, tzn. wiem że są, ale na szczęście osobiście nie mam z czymś takim do czynienia. Chociaż... może ja po prostu wielu rzeczy nie wiem, mam taką cechę (nie wiem czy wada czy zaleta), że zamykam się na informacje typu plotki, one do mnie po prostu nie docierają, jakby "odbijają się" od mojej świadomości. Np. mój mąż wie wszystko o wszystkich naszych sąsiadach (co kupili, dlaczego nie co innego, o co się kłócą i czy będą się rozwodzić), a ja - mimo że słyszałam od niego te informacje - nie potrafiłabym ich powtórzyć, bo zaraz po usłyszeniu jakoś się zacierają w mojej pamięci. Być może docierają do mnie też jakoś tam informacje, że ktoś mnie obgaduje, ale podobnie odbijają się od mojej świadomości Bo po prostu do niczego nie są mi potrzebne.

[wuika]

Czasami za plecami jest mało dyskretne - np. cichy komentarz do osoby stojącej obok, który jednak słychać 10 metrów dalej

[echtom]

Nie - moje życie jest podporządkowane obowiązkom wobec rodziny. Mam jednak nadzieję, że to kiedyś się zmieni.

[kepucha]

Często, kiedy coś robię myślę, co by mama na to powiedziała....
Ach, te matki...
A swobodna to na pewno nie jestem w pracy, tu wiele rzeczy wypada i nie wypada i nie ważne, czy ja mam to gdzieś, czy nie. Ale to chyba oczywiste.

[wuika]

Mnie psuje humor, ale na krótko, wiedzenie lepiej i "co ludzie powiedzą", w wykonaniu kawałka rodziny, ale poza psuciem humoru to nic z tego nie wynika, żyjemy tak, jak nam się chce, a nie jak inni by to widzieli. Jak się będą wtrącać bardziej, marudzić bardziej, czy robić coś, co mi nie pasuje, to pewnie nie skończy się na popsutym chwilowo humorze, ale dopóki tak jest, to jeszcze luz

[d.o.s.i.a]

Zaloze sie, ze 99% forumek czuje sie super swobodnie i nie ma w ogole problemu z tym co mowia o nich ludzie i zyja po swojemu... Szkoda, ze obserwacje i statystyka przecza temu...

Wiekszosc ludzi to niestety konformisci i ze swieca szukac tych, ktorzy zyja po swojemu. Wiem, bo wiekszosc ludzi dziwi moj styl zycia, brak przywiazania do miejsca, czeste przeprowadzki, wybor kariery zawodowej, hobby, oburza "beztroska", no bo przeciez jak to tak, ze taka stara a bedzie kariere zmieniac itp. itd. Widze, ze 99% znajomych mi osob, blizszych i dalszych zyje w stanie permanentnego spelniania oczekiwan spolecznych: malzenstwo, dzieci, dom.

Czuje nieustannie ciezar ocen mojego stylu zycia przez niezliczone rzesze ludzi, ktorych spotykam na swej drodze - od oburzenia i zdziwienia ("jak tak mozesz", "to nie przystoi", "to tak mozna?") do podziwu ("ale Ci dobrze"). A moje zycie wcale wybitnie rewolucyjnie nie jest.

[nadja11]

Dobrze napisane.

[wuika]

To nie jest tak, że nie ma żadnego problemu. Np. teściowa nie popiera tego, że nie mamy ślubu kościelnego, a przy zdaniu, że dzieci chrzczone nie będą, dostaje prawie zawału, ale co mam z tym zrobić? Wydzierać się na staruszkę, że to nasze życie i ma się odpierniczyć? No nic nie robię, mówię, że robimy po swojemu, tak to ustaliliśmy i tyle. Nie będę zrywała kontaktów tylko dlatego, że uważa, że źle jem i źle gotuję, bo uważać sobie może, gada pierdoły, jak napisałam - poza chwilowym pogorszeniem humoru nie dzieje się nic złego na tyle, żeby wytaczać ciężkie działa. Te zostawię sobie, jak mi będzie dzieci źle traktować

[d.o.s.i.a]

No i wlasnie o to chodzi. Wiekszosc ludzi ma takie problemy, wiekszosci z nas glowe suszy mama/tata/tesciowa o cos tam. Im swobodniej sie czujemy, tym takich uwag bedzie wiecej. Wiec jesli np. taka Default pisze, ze u niej absolutnie nie ma to miejsca i inni dokonali zlego wyboru znajomych/rodziny, bo ona sie czuje super swobodnie, to jedyne co moge wysnuc z tego to to, ze jest tak bezbarwna, ze jej zachowanie nikogo nie kluje w oczy

Ja, owszem, przejmuje sie tym, ze "co inni powiedza" choc i tak robie swoje. Np. przejmuje sie tym, ze bedac druhna wlasnej siostry nie podeszlam do komunii w kosciele. No kurcze, musialabym byc glupia, zeby nie widziec, ze cala rodzina wybaluszyla oczy, no ale co z tym zrobie? Ale czy czuje sie z tym swobodnie? No raczej nie - na tym polega zycie zgodnie z przekonaniami, ze bardzo rzadko mozna sie w nim czuc swobodnie.

[cherry.coke]

> Ja, owszem, przejmuje sie tym, ze "co inni powiedza" choc i tak robie swoje. Np
> . przejmuje sie tym, ze bedac druhna wlasnej siostry nie podeszlam do komunii w
> kosciele. No kurcze, musialabym byc glupia, zeby nie widziec, ze cala rodzina
> wybaluszyla oczy, no ale co z tym zrobie? Ale czy czuje sie z tym swobodnie? No
> raczej nie - na tym polega zycie zgodnie z przekonaniami, ze bardzo rzadko moz
> na sie w nim czuc swobodnie.

Wiesz ale to naprawde zalezy od typu rodziny. Niektore po prostu nie wybaluszaja, tylko przyjmuja do wiadomosci. Mysmy ostatnio na slubie szwagra tez do niczego nie podchodzili, bo jestesmy niewierzacy, i nikt niczego nie mial w zwiazku z tym do powiedzenia Nie wiem zreszta, moze ktos dlawil sie oburzeniem za plecami, no ale to naprawde tylko jego problem...

[d.o.s.i.a]

> Wiesz ale to naprawde zalezy od typu rodziny.

Do rodziny, znajomych, nieznajomych, kolegow z pracy, znajomych znajomych - mnostwo ludzi jest wokol.

> a, tylko przyjmuja do wiadomosci. Mysmy ostatnio na slubie szwagra tez do nicze
> go nie podchodzili, bo jestesmy niewierzacy, i nikt niczego nie mial w zwiazku
> z tym do powiedzenia

No, ja bylam swiadkowa NIe, to nie chodzi o to, ze ktos mnie za to zrugal i byl to tylko i wylacznie przyklad, ale o to, ze zyjac zgodnie z przekonaniami zawsze ma sie swiadomosc, ze idzie sie pod prad i nigdy do konca tego luzu nie ma. Super, jesli ktos czuje sie z tym zupelnie swobodnie, ale dla mnie to wskazuje raczej na brak refleksji. Zycie po swojemu jest po prostu dosc trudne w tradycyjnej Polsce. Dlatego wyemigrowalam

[cherry.coke]

> Do rodziny, znajomych, nieznajomych, kolegow z pracy, znajomych znajomych - mno
> stwo ludzi jest wokol.

Co do spraw osobistych zdanie osob innych niz rodziny i przyjaciol jest mi raczej obojetne Z rodzina sie poszczescilo (zreszta wyluzowana rodzina tworzy wyluzowana jednostke), a przyjaciol sie wybiera badz znosi gadki ze wzgledu na inne ich wartosci.

> No, ja bylam swiadkowa NIe, to nie chodzi o to, ze ktos mnie za to zrugal i
> byl to tylko i wylacznie przyklad, ale o to, ze zyjac zgodnie z przekonaniami
> zawsze ma sie swiadomosc, ze idzie sie pod prad i nigdy do konca tego luzu nie
> ma. Super, jesli ktos czuje sie z tym zupelnie swobodnie, ale dla mnie to wskaz
> uje raczej na brak refleksji. Zycie po swojemu jest po prostu dosc trudne w tra
> dycyjnej Polsce. Dlatego wyemigrowalam

Oj od razu brak refleksji Trzeba po prostu sobie wybrac, czym sie nie przejmuje i tyle. To, co ktos sobie mysli o spelnianiu przez mnie rytualow religijnych i spolecznych mam rowno gleboko. Natomiast jesli na przyklad moja ciotka truje mi o czyms regularnie, to moge to wziac pod uwage lub w kazdym razie dac jej do zrozumienia, ze liczy sie dla mnie jej zdanie, bo wiem, ze jest osoba dobra i zyczliwa i trucie nie wynika z pustego umilowania formy, tylko z jej troski o to, zebym byla (w jej rozumieniu) szczesliwa.

[nadja11]

Najlepiej jest ustalić granice , ja ok jestem obgadywana ale przynajmniej nauczyłam swoją konsekwencją w działaniach bez oglądania się na innych , że nie ma co się wtrącać i mowić mi co powinnam. no i co pozostaje tylko gadać za moimi plecami ,nikt nie ma odwagi się po mnie slizgac ufff
mam w rodzinie przykład młodej dziewczyny która żyła pod matke i babcię typ grzecznej dziewczynki , chwalonej grzecznej wnusi , dumnej mamusi ,jak wkroczyła w pewien wiek i postanowila zaczac układac sobie zycie po swojemu obie panie chca ją zagnębić ,dorosłej babie która zarabia na siebie nie pozwalają oddychać , krytykują , szantażują , negują wybory. Ostatnio na rodzinnym obiedzie rozprawiały i slizgały sie po niej począwszy od tego że zle wybrała kierunek wakacyjny skonczywszy na jej partnerze. byłam zniesmaczona

[princess_yo_yo]

serio tak trudno zrozumiec ze mozna miec takie rzeczy w dupie? nie chodze do kosciola i na pogrzebie mojej matki nie podeszlam do komuni i nie interesowalo mnie kto wybalusza oczy i co ma na ten temat do powiedzenia. jesli ktos mial cos do powiedzenia na ten temat to tez mu bylo wolno, na prawde nie widze problemu, a ze w tym wypadku nikt obiekcji nie zglaszal do mnie bezposrednio to tym bardziej nie rozumiem nad czym sie tu mozna rozwodzic.
tak, mozna miec gdzies opinie otoczenia, jest to umiejetnosc wielu ludziom obca wiec rozumiem ze trudno ci uwierzyc w jej istnienie ale negowanie czegos tylko dla tego ze samemu sie tego nie potrafi to juz lekka przesada.
BTW, to ma byc przyklad zycie pod prad? zarty sobie stroisz chyba.

[d.o.s.i.a]

Ciekawe, jak to sie dzieje, ze ja takich ludzi co to maja wszystko w dupie nie spotykam. Chociaz ponoc tak ich wiele. Chyba, ze to manie w dupie, dotyczy takich ceregieli jak nie chodzenie do kosciola. Bo w zyciu, to widze, ze raczej moje wybory sa uwazane za zycie pod prad, nawet pierdoly, o ktorych bym nie powiedziala, ze moga byc kontrowersyjne, a wokol siebie widze ludzi absolutnie zyjacych z pradem.

Pomozcie mi - co trzeba zrobic, zeby bylo to uznane za zycie pod prad?

[bri]

Najważniejszym zadaniem dojrzewania jest znaczne uniezależnienie się od opinii innych. Jeśli się to osiągnie to nawet jeśli jakoś Cię porusza czyjaś negatywna reakcja nie przestajesz robić tego, co uważasz za stosowne. Warto też zdać sobie sprawę z własnych wartości, to ułatwia zachowania asertywne.

Poza tym to że ktoś żyje "z prądem" nie oznacza, że żyje w niezgodzie z sobą i swoimi wartościami i odwrotnie.

[lola211]

Zycie po swojemu jest po prostu dosc trudne w tra
> dycyjnej Polsce

Ja sie z tym nie zgadzam.
Moze jestem za mało "wywrotowa" po prostu.
Choc osobiscie uwazam, ze odbiegam znacznie od polskiej statystycznej.

[d.o.s.i.a]

A czulabys sie swobodnie zamieszkujac u swojej dziewczyny/partnerki i przyprowadzajac ja na uroczystosci rodzinne?
A adoptujac dziecko, albo robiac in-vitro z nasieniem od dawcy, jako singielka?
A zostawiajac niemowle w domu aby wyruszyc w podroz na biegun polnocny?
A jadac na przystanek Woodstock aby pobabrac sie w blocie w wieku 40 lat?

Serio pytam

[cherry.coke]

Moge ci serio, szczerze i z reka na sercu powiedziec, ze jesli ja sama (i ewentualnie tez on) czujemy sie z tego typu decyzja dobrze, to wystarcza. Opinii rodziny i przyjaciol wyslucham i moge wziac pod uwage lub nie. Opinia dalszego otoczenia mnie kompletnie nie rusza i nie wplywa (o ile nie lamiemy ta decyzja prawa lub zasad wspolzycia spolecznego). Moge wysluchac z ciekawosci.

[lola211]

Tego nie wiem, bo sa to sprawy mi obce.
Ja pisze o tym, co doswiadczam osobiscie.

[ewaewa123]

W takich aspektach cofam, co powiedziałam, nie czuję się swobodnie, ale też nie czuję tych potrzeb, które wymieniłaś, są mi zupełnie obce, w moim jakże skromnych wyborach życiowych czuje swobodę i mam totalnie gdzies,co inni powiedzą, a nawet zdarza mi sie to powiedziec na głos, że nie interesuje mnie czyjeś zdanie na dany temat, albo,że jest nudno na urodzinach. I mam to gdzieś, gdzieś głęboko.

[d.o.s.i.a]

Wlasnie o tym pisalam - latwo czuc sie swobodnie, gdy wybory zyciowe sa proste. Trudno natomiast wyznawac "w-dupie-mienie" w takich kwestiach zyciowych, ktore ida pod prad. Im bardziej ida pod prad tym trudniej po prostu miec gdzies zdanie innych, nawet jesli jest sie mocna jednostka i wydawaloby sie, ze nic nas nie ruszy. I oczywiscie nie oznacza to, ze i tak nie zamieszkam z partnerka i nie urodze dziecka z nasieniem dawcy. Ale czy bede sie z tym czuc swobodnie? Szczerze watpie, ze sa takie osoby na swiecie.

[ewaewa123]

No w takich przypadkach na pewno jest to trudne i zawsze się wiąże z pewnym psychicznym obciążeniem, duzym stresem, z brakiem poczucia bezpieczeństwa i akceptacji. Wtedy trzeba być naprawdę outsiderem i mieć przed sobą jasno wyznaczony cel.

[d.o.s.i.a]

Dlatego wlasnie, mimo, ze czuje sie znacznie mniej swobodnie od wielu tu piszacych forumek, nieskromnie dodam, ze w swoich wyborach zyciowych byc moze wychodze duzo bardziej niz wiele z nich I czasem jest ciezko, a czasem tylko dziwnie.

[cherry.coke]

Ale wedlug ciebie adopcja dziecka czy wyjazd czterdziestolatka na Woodstock to naprawde decyzje kontrowersyjne?....
Ciekawi mnie, co rozumiesz w takim razie jako "pod prad" w swoim zyciu, bo moze puszczanie gumowej kaczuszki w wannie w druga strone

[d.o.s.i.a]

Te decyzje sa odbierane jako kontrowersyjne, bez wzgledu na to co ja na ten temat mysle. Sprobuj je wykonac w realu i wtedy pogadamy ok?... Bo jak obserwuje zycie, to nawet wyjazd na snowboard dla 30paro latki, moze byc dla niektorych (mlodych i wyksztalconych, zapewniam!) wielce kontrowersyjny.
Z ciekawosci, co jest dla Ciebie kontrowersyjne?

[cherry.coke]

Ale zdefiniuj kontrowersyjne: cos, co sie nie podoba jakiejs grupie ludzi? To wszystko jest kontrowersyjne. Cos, czego sama bym nie zrobila? Jest tego sporo, na przyklad dwie pozycje z twojej listy, natomiast nie bede potepiac innych wybierajacych je. Cos, co do czego uwazam, ze mam prawo wyrazic dezaprobate? No na przyklad wciagniecie znajomych w piramide finansowa, charkanie na chodnik.

Adopcja i Woodstock jako kontrowersje nieco mnie zdumiewaja Moze nie jestem juz w polskim klimacie, ale ty chyba tez nie? Wlasciwie to w sumie moge miec na koncie juz mnostwo kontrowersyjnych decyzji...

[d.o.s.i.a]

> Ale zdefiniuj kontrowersyjne: cos, co sie nie podoba jakiejs grupie ludzi? To w
> szystko jest kontrowersyjne.

Stopien kontrowersyjnosci w mojej definicji jest odwrotnie proporcjonalny do procenta danej populacji, ktora mialaby odwage cos takiego zrobic gdyby chciala oraz wprost proporcjonalny do procenta danej populacji, ktorej cos takiego w ogole sie nie podoba. Z zalozeniem, ze sa to rzeczy w jakims tam stopniu legalne tj. nie dotyczy to morderstw np. albo wciagania w piramidy finansowe. Moze byc?

Jesli 90% ludzi ma odwage, aby powiesic w oknie czerwone zaslonki jesli tylko chce, a 10% populacji sie cos takiego nie podoba, to stopien kontrowersyjnosci jest nikly.

Jesli 10% ludzi ma odwage zamieszkac z partnerka, a 90% ludzi uwaza to za zboczenie, to stopien kontrowersji jest wysoki.

No, tak mniej wiecej.

[cherry.coke]

Mozna tez zmienic populacje
Nie, na serio to uwazam, ze masz bardzo niska poprzeczke kontrowersji. Nie wiem, gdzie to tak sie dzieje, ze 30+ na snowboardzie, zmiana zawodu albo adopcja sa kontrowersyjne i uznajesz to na tyle, ze sie tym przejmujesz. Ja tam w kazdym razie nie chce trafic, bo biografie mam podobna do twojej, tylko jakos nigdy w zyciu nie uwazalam jej za kontrowersyjna ani pod prad Ot, zwykle zycie i tyle.

[d.o.s.i.a]

Uwierz, ale z tym snowboardem to nie wymyslilam tylko, ze to mnie bawi. Nie, nie mam niskiej poprzeczki kontrowersji, ale widze, czytam i zdaje sobie sprawe z tego jak wiele pie...moze byc tak kontrowersyjnych dla ludzi, ze nawet do adopcji nie trzeba sie uciekac.

Swoja droga - jesli Ty nie mialabys zadnego problemu przyprowadzajac swoja partnerke na uroczystosc 80lecia babci, z cala rodzina w tle, to szczerze Ci zazdroszcze

[cherry.coke]

Nie no ja wiem, ze sa ludzie, co sie szokuja sprawami takimi jak ten snowboard, tylko to nie znaczy, ze trzeba sie tym przejmowac
Uwierz mi, ze swojej strony mialabym absolutnie zero problemu z przyprowadzeniem partnerki na rodzinna imprezke. Znajac moja rodzine pewnie by nikogo nie wykopsali, choc mogliby czuc sie dziwnie i wymagac wczesniejszego oswojenia z idea, co chetnie bym im zapewnila. Natomiast gdyby nawet rodzina chciala nas rozniesc widlami, to nie bylby to dla mnie zaden powod, zeby sie czuc nieswojo w odniesieniu do zwiazku jako takiego. Najwyzej w odniesieniu do rodziny.
Natomiast zdecydowanie nie przyprowadzilabym do domu oszusta finansowego i zgodzialbym sie z obiekcjami rodziny w tej kwestii

[d.o.s.i.a]

> Nie no ja wiem, ze sa ludzie, co sie szokuja sprawami takimi jak ten snowboard,
> tylko to nie znaczy, ze trzeba sie tym przejmowac

Totez nie przejmuje sie. Podobnie jak wieloma innymi rzeczami wiekszego kalibru. I dlatego uchodze za dosc kontrowersyjna osobe.

> Uwierz mi, ze swojej strony mialabym absolutnie zero problemu z przyprowadzeni
> em partnerki na rodzinna imprezke. Znajac moja rodzine pewnie by nikogo nie wyk
> opsali, choc mogliby czuc sie dziwnie i wymagac wczesniejszego oswojenia z idea
> , co chetnie bym im zapewnila. Natomiast gdyby nawet rodzina chciala nas roznie
> sc widlami, to nie bylby to dla mnie zaden powod, zeby sie czuc nieswojo w odni
> esieniu do zwiazku jako takiego.

No, nie wiem, czy nie mialabys obiekcji, wiedzac jakie moga byc tego skutki. Naprawde nie mialabys problemu wiedzac, ze rodzina moze Cie rozniesc widlami i np. zerwac kontakt (nie kazdy ma rodzine super-liberalna)? Naprawde? No, ja bym miala problem. Bo sorry, ale jednak rodzine wole miec, ze wszystkimi jej wadami i wcale latwo mi nie przychodzi palic za soba mosty z wlasna matka i ojcem. Dla mnie taka sytuacja wcale nie bylaby latwa i najprawdopodobniej z szacunku dla pogladow dla rodziny przyszlabym sama.

Powiem inna sytuacje. Nie mam slubu, chce miec dziecko. Ale wiem, jaka bedzie reakcja mojej babci na nieslubne dziecko. I szczerze powiedziawszy, czuje rozdarcie. OK. Zrobie sobie to dziecko, ale jednoczesnie bedzie mi ogromnie przykro, ze mojej babci jest przykro. Bo naprawde jest dla mnie bliska osoba. Tylko z innego pokolenia - ma prawo miec wlasne zdanie. I za Chiny ludowe nie czuje sie z tym swobodnie.

[cherry.coke]

d.o.s.i.a napisała:

> Totez nie przejmuje sie. Podobnie jak wieloma innymi rzeczami wiekszego kalibru
> . I dlatego uchodze za dosc kontrowersyjna osobe.

Oj raczej sprawiasz wrazenie osoby, ktora pozwala takim rzeczom do siebie trafiac - nawet jesli tylko po to, zeby je odrzucic, to jednak masz potem z tym problem Wiekszosci spraw, ktore opisujesz, ja bym nawet nie zarejestrowala. To, ze komus sie nie podoba moja sciezka kariery czy brak slubu to jest dla mnie problem na tym samym poziomie jak to, ze ktos nie nosi koloru zielonego. Spoko, niech nie nosi. Ja jak chce to bede nosic.

> No, nie wiem, czy nie mialabys obiekcji, wiedzac jakie moga byc tego skutki. Na
> prawde nie mialabys problemu wiedzac, ze rodzina moze Cie rozniesc widlami i np
> . zerwac kontakt (nie kazdy ma rodzine super-liberalna)? Naprawde? No, ja bym m
> iala problem. Bo sorry, ale jednak rodzine wole miec, ze wszystkimi jej wadami
> i wcale latwo mi nie przychodzi palic za soba mosty z wlasna matka i ojcem. Dla
> mnie taka sytuacja wcale nie bylaby latwa i najprawdopodobniej z szacunku dla
> pogladow dla rodziny przyszlabym sama.

Mysle, ze w sytuacji, gdy rodzina bylaby w stanie sabotowac lub zachowywac sie agresywnie w stosunku do kochanej przez mnie osoby, z ktora jestem w dobrym zwiazku, to rodzina podjelaby te decyzje za mnie. Moglabym spotykac sie z nimi na stopie grzecznosciowej w stylu jeden na jednego na miescie, natomiast nie potrafilabym uczestniczyc w imprezach, gdzie moj partner ma zakaz wjazdu.

> Powiem inna sytuacje. Nie mam slubu, chce miec dziecko. Ale wiem, jaka bedzie r
> eakcja mojej babci na nieslubne dziecko. I szczerze powiedziawszy, czuje rozdar
> cie. OK. Zrobie sobie to dziecko, ale jednoczesnie bedzie mi ogromnie przykro,
> ze mojej babci jest przykro. Bo naprawde jest dla mnie bliska osoba. Tylko z in
> nego pokolenia - ma prawo miec wlasne zdanie. I za Chiny ludowe nie czuje sie z
> tym swobodnie.

Ja bym uznala, ze niestety ale jest to problem wylacznie babci. Zupelnie swobodnie wnuka dostarczalabym do zabawy tak samo jak inni slubne Moglabym tez wysluchiwac babcinych obiekcji, w celu wysluchania.

[d.o.s.i.a]

> Oj raczej sprawiasz wrazenie osoby, ktora pozwala takim rzeczom do siebie trafi
> ac

Zaryzykuje stwierdzenie, ze mam wieksze doswiadczenie w lamaniu spolecznego tabu niz Ty i dlatego glebsze z tego powodu reflesje

> Mysle, ze w sytuacji, gdy rodzina bylaby w stanie sabotowac lub zachowywac sie
> agresywnie w stosunku do kochanej przez mnie osoby, z ktora jestem w dobrym zwi
> azku, to rodzina podjelaby te decyzje za mnie.
Moglabym spotykac sie z nimi na
> stopie grzecznosciowej w stylu jeden na jednego na miescie, natomiast nie potra
> filabym uczestniczyc w imprezach, gdzie moj partner ma zakaz wjazdu.

Juz to widze, jak sie spotykasz z wlasna matka na stopie grzecznosciowej.
Tu nie chodzi o zakaz wjazdu, tylko stawianie innych w sytuacji z ktora moga sobie zwyczajnie nie poradzic. Czy to bedzie tylko lekkie zazeniowanie, czy jawna agresja, czy po prostu zranienie czyichs uczuc.
Gdy odwiedzilo mnie u rodzicow dwoch przyjaciol gejow, oni oboje uznali za cos oczywistego, ze bedzie lepiej jesli beda spac w oddzielnych lozkach i nie afiszowac sie ze swoja miloscia. Z szacunku dla mojej mamy. To sie nazywa doroslosc.

> Ja bym uznala, ze niestety ale jest to problem wylacznie babci. Zupelnie swobod
> nie wnuka dostarczalabym do zabawy tak samo jak inni slubne

Nie mialabys okazji, bo babcia nie uznalaby wnuka (zdarzylo sie to juz w mojej rodzinie).

> Moglabym tez wys
> luchiwac babcinych obiekcji, w celu wysluchania.

Robie to od lat, z szacunku dla babci.

[cherry.coke]

> Juz to widze, jak sie spotykasz z wlasna matka na stopie grzecznosciowej.

Hahaha pudlo, z moja matka nie utrzymuje kontaktow praktycznie w ogole Czy to sie liczy jako wystarczajaco zaawansowane lamanie tabu spolecznego?

> Tu nie chodzi o zakaz wjazdu, tylko stawianie innych w sytuacji z ktora moga so
> bie zwyczajnie nie poradzic. Czy to bedzie tylko lekkie zazeniowanie, czy jawna
> agresja, czy po prostu zranienie czyichs uczuc.
> Gdy odwiedzilo mnie u rodzicow dwoch przyjaciol gejow, oni oboje uznali za cos
> oczywistego, ze bedzie lepiej jesli beda spac w oddzielnych lozkach i nie afisz
> owac sie ze swoja miloscia. Z szacunku dla mojej mamy. To sie nazywa doroslosc.

Alez to zupelnie inny kaliber. Ustawienia lozkowo-noclegowe a bojkot zyciowego partnera dziecka?

> Nie mialabys okazji, bo babcia nie uznalaby wnuka (zdarzylo sie to juz w mojej
> rodzinie).

Babci wybor, babci strata. Nie mozna zmusic ludzi do kochania, jesli ktos wyzej stawia konwenanse. Dla dobra niewinnego dziecka pozostaje miec nadzieje, ze ma tez innych, kochajacych krewnych.

[ha-ya]

Dosia, twoj przyklad jest z d. wziety. Nie spotkalam jeszcze nikogo dla kogo wyjazd na snowboard w wieku 30+ bylby kontrowersyjny. znam 40+ ktora jezdzi czasmi sama czasami z synami. wakacje jak wakacje. I tu dochodzimy do sedna - masz chyba b. konserwatywnych znajomych ( a jesli sama ich wybralas to calkiem sporo was laczy) i sama wyznajesz podobne zasady. Branie komunii, przeprowadzki, zycie na walizkach i inne twoje przyklady - naprawde musisz mocnniej sie postarac, zeby kogos zszokowac, albo zmienic znajomych na nico mniej oazowych

[jowita771]

> Bo jak obserwuje
> zycie, to nawet wyjazd na snowboard dla 30paro latki, moze byc dla niektorych (
> mlodych i wyksztalconych, zapewniam!) wielce kontrowersyjny.

Matko, skąd taki dupościsk w narodzie? Mnie mama wpoiła, że ludzie mi jeść nie dają i tego się trzymam. Mam w bliskiej rodzinie pana, który właśnie kupił sobie rakietę tenisową i rolki. Nigdy wcześniej nie miał z tym do czynienia, a teraz ma więcej czasu, jest przed sześćdziesiątką i bawi się świetnie.
Mam bliską znajomą, która idąc do przedszkola swojej wnuczki na zabawę z okazji Dnia Babci, przebrała się za Czerwonego Kapturka. Zrobiła furorę wśród dzieci, każde chciało mieć z nią zdjęcie i posiedzieć na kolanach.
Trochę luzu i lżej się żyje.

[nasturcja0-1]

Absolutnie nie pokusiłabym sie o okreslenie tychże mianem kontrowersyjnych - podane przykłady co najwyzej sprawią, ze co poniektórzy znajomi będą troche zdziwieni i tyle, po prostu stwierdzą, ze oni by tak nie mogli, ze oni sami to są już na to za starzy (tzn. przykład np. z Woodstockiem), nic wiecej. Dezyzje kontrowersyjne to by były np. jesli zamieszkałabyś z druga kobietą (nie jako koleżanki wynajmujące razem mieszkanie, lecz lesbijki), w trójkącie, gdybys np. żyła w zwiazku otwartym, dorabiała prostytucją albo jako dawczyni jajeczek albo surogatka, gdybys oddała dziecko do domu dziecka albo domu opieki gdyby było chore lub upośledzone albo gdybyś miała aborcje. To pierwsze przykłady jakie mi przychodza do głowy. Aha, moze jeszcze nadanie dziecku naprawdę rzadkiego i wymyślnego imienia typu np. Wirydianna czy inna Kwiryna. Kontrowersyjne - czytaj: budzace powazne oburzenie społeczenstwa, a nie lekkie zdziwienie, ze ktoś tak moze robic. Zreszta to co uchodzi za kontrowersyjne to juz przecież kwestia społeczenstwa, które wbija ludziom do głowy co wypada, a co nie. Masz robic tak jak robi społeczenstwo, a jak nie robisz tylko wyjaśniasz ludziom czemu tego nie robisz i że oni też nie powinni bo za tym stoi pewien mechanizm i nie jest tak, że czegoś sie po prostu nie robi dlatego, że tak, ale z innych przyczyn, otrzymujesz etykietkę infantylnej i życza ci szybkiego dorosnięcia albo bezczelnej - bo jakoby nie myslisz samodzielnie i powtarzasz jak papuga słowa różnych pseudomyślicieli, wciskajac innym kit, ze sam z siebie doszedłeś do takich pogladów (patrz moje ostatnie dyskusje z psychofankami, które chyba nawet czytać nie potrafią, a w kazdym razie nie ze zrozumieniem ). Tak naprawdę lubie tego typu rozmowy bo obnażaja one to, ze osoby wchodzace ze mną w polemiki nie myśla tak naprawdę samodzielnie - za to same lubią mi wmawiac, ze sama przecież też tak nie myśle (bo to niemożliwe - skoro JA tak nie myśle to ty tez nie mozesz, kłamczucho jedna ) tylko sobie racjonalizuję

Inna jeszcze sprawa to swobodne wyrażanie poglądów, co bardzo lubie robic zeby poobserwować reakcje ludzi, którzy niespodziewanie ni z tego ni z owego zaczynają wytaczać wobec ciebie cieżką artylerię opisana w poprzednim punkcie , samemu sie osmieszajac i pogrązajac sie bardziej z każdym zdaniem

Ale czy bede sie z tym czuc swobodnie? Szcze
> rze watpie, ze sa takie osoby na swiecie.

Ja bym sie czuła Po prostu lubie drażnić ludzi Nie powinno sie zakładac, ze skoro samemu by sie z czymś czuło niekomfortowo, to oznacza automaycznie, ze kazdy by sie tak czuł. To samo z poglądami, stylem życia, stanem posiadania, umiejętnosciami, które są rzadkie albo zostały zdobyte wcześniej niz zdobywa je ogół populacji - niepokojaco wiele osób tkwi w złudzeniu, które daje sie strescić tylko jako: "skoro ja tak nie mam plus nie ma tak 99% osób, to znaczy, ze jeśli ktoś twierdzi, ze jest pod tym względem inny, to najpewniej kłamie".

[d.o.s.i.a]

Nasturcjo, wszystko pieknie i slicznie. W zyciu niestety w Polsce jeszcze nigdy nie widzialam kobiety idacej ze swoja partnerka na uroczystosc rodzinna. Nie slyszalam, aby otwarcie ktos mieszkal z partnerem tej samej plci (dwie pary, ktore znam ukrywaja ten fakt przed rodzina). Byc moze Wy obracacie sie w bardziej liberalnych srodowiskach. Zazdroszcze.

> Ja bym sie czuła Po prostu lubie drażnić ludzi

No sorry, ale dziecinna jestes.

[nasturcja0-1]

O'rly? Niby dlaczego dziecinna? Uzasadnij swą opinię, dzieweczko droga, albo sama zostaniesz przeze mnie uznana za dziecinna. Moja wina, ze ludzie nie lubią korzystać z własnego mózgu bo sa na to za głupi tylko korzystają hojnie z zasobu przekonan społeczenstwa na rózne tematy? Skoro tak jest to musiałabym być idiotką zeby nie korzystać z okazji zagrania im na nerwach

[d.o.s.i.a]

Jesli zycie wbrew konwenansom widzisz poprzez pryzmat drazenienia kogos, to niestety jestes dla mnie osoba mocno niedojrzala. Lamanie tabu nie ma w sobie nic z draznienia, czy robienia komus na zlosc.

> Skoro tak jest to musiałabym być idi
> otką zeby nie korzystać z okazji zagrania im na nerwach

Zaloze sie, ze jestes w realu tak kontrowersyjna, jak zakonnica sluchajaca metalu.

[nasturcja0-1]

Pogratulować umiejętności czytania ze zrozumieniem. Gdzie ja niby napisałam, ze życie wbrew konwenansom powinno być przezywane tylko po to żeby kogos podraznic, hę? Drażnienie kogos to tylko dodatkowy bonus dodany do samej przyjemnosci zycia wbrew konwenansom. Zreszta nawet gdyby ktoś robił to WYŁACZNIE po to żeby mieć przyjemność z tegoż draznienia jak np. wspomniany przeze mnie Salvador Dali to co to ma mieć wspólnego z dojrzałoscia lub jej brakiem? Osoba taka bedzie to robiła dlatego, ze po prostu ma taki charakter, a nie dlatego, że jest niedojrzała (owszem, moze byc przy tym niedojrzała, ale nie musi to miec nic wspólnego z zachowaniami przejawianymi w tym aspekcie jej życia). Irytują mnie ludzie, którzy bulwersuja sie byle czym dlatego, że sami nie myślą i pozwalaja zeby myslało za nich społeczenstwo, dlaczego wiec miałabym ich nie podraznic jesli nadarzy mi sie okazja. Jak rozumiem, znasz mnie w realu i wiesz kim jestem i co robię. Trybu życia faktycznie raczej nie prowadzę kontrowersyjnego, ale za to nigdy nie przegapię okazji żeby wyrwać sie z kontrowersyjnymi poglądami.

[z_lasu]

Jak dla mnie to niespecjalnie się różnicie (nasturcja0-1 i d.o.s.i.a ) w swoim podejściu do społecznej dezaprobaty. Reprezentujecie dwa bieguny tego samego czyli reagowania na cudze poglądy. Jedna lubi jak inni okazują jej dezaprobatę, druga nie lubi, ale bierzecie to pod uwagę w swoich wyborach, działaniach, myślicie o tym, reagujecie na to.

Ja mam podobnie jak cherry.coke - zazwyczaj w ogóle nie wiem co inni myślą na temat moich wyborów. Jeśli się dowiem to jednym uchem wpuszczam, drugim wypuszczam. Ani mnie to nie bawi, ani nie stresuje. W dyskusje światopoglądowe się nie wdaję już od dawna, bo nie czuję potrzeby przekonywać kogokolwiek do swoich poglądów. Wręcz unikam, bo - jak słusznie zauważyła nasturcja0-1 - zazwyczaj prowokują je idioci, a dyskusje z idiotami nie sprawiają mi przyjemności. Dokonując jakichkolwiek wyborów w ogóle nie biorę pod uwagę, ani się nie zastanawiam nad tym jak zareaguje społeczeństwo, czy to będzie kontrowersyjne czy nie i czy przypadkiem nie narazi mnie na ostracyzm.

Natomiast: w przeciwieństwie do babci d.o.s.i. moja rodzina mnie nie szantażuje. Moja matka próbowała raz, u progu mojej dorosłości i mocno się na tym pośliznęła. Babcia ma prawo powiedzieć co myśli na zadany temat (nikogo przy tym nie obrażając), ale nie ma prawa nikogo szantażować.

[judytak]

dziewczyny, ja was kompletnie nie pojmuje...

czuć się swobodnie = mieć gdzieś co myslą inni???
czyli że
czuć się swobodnie = brak szacunku dla ludzi? przynajmnej dla tych co myślą inaczej?
a nie
czuć się swobodnie = być pewnym swoich wyborów?
jeśli komuś się one (te wybory) podobaja, to się cieszę, jeśli kogoś gorszą, to może mnie to denerwować (na zasadzie "co za ludzie, w ogóle się nie znają"), ale co miałabym się z tym nie czuć swobodnie?

z drugiej strony, u podstaw moich decyzji, wyborów leży rozważanie wpływu tej decyzji na tych, których taka decyzja dotyczy

z całą pewnością nie czułabym się swobodnie, jakbym wybrała mając na względzie jedynie własne interesy
ale jeśli z przemyślenia wynika mi, ze co prawda taka decyzja będzie dla kogoś niekorzystna, ale inne korzyści (np. moje) przeważają, to czuję się swobodnie wykonując te decyzje

żeby nie być gołosłownym, trochę przykładów mniej typowych wyborów z dawnych czasów:
poszłam do liceum do klasy spec-mat (było w klasie 30 chłopaków i 5 dziewczyn)
będąc w klasie spec-mat byłam finalistką olimpiady z angielskiego i z historii
wyszłam za mąż za rozwodnika z dwójką dzieci, 14 lat starszego ode mnie
przeprowadziłam się z Węgier do Polski w roku 1992 (a mogłam też do Wiednia, mąż pracował tam już od dłuższego czasu, to ja się uparłam żeby do Warszawy)

nowszych nie wymieniam, z tego też może mnie poznać kto chce ;o)

pozdrawiam
Judyta

[jowita771]

> czuć się swobodnie = mieć gdzieś co myslą inni???
> czyli że
> czuć się swobodnie = brak szacunku dla ludzi? przynajmnej dla tych co myślą ina
> czej?

Jeśli szacunek miałby oznaczać życie wbrew sobie, ale w zgodzie z przekonaniami innych, to tak, wybieram brak szacunku. Może niech inni zaczną szanować moje wybory, nawet, jeśli sami wybierają inaczej?

[jowita771]

Ja nie widzę w Twoich "propozycjach" nic szokującego.
W pierwszej sytuacji byłam i nie miałam żadnego dyskomfortu.
Co do IV z nasieniem dawcy, potrafię sobie wyobrazić, że miałabym problem z przyznaniem się otoczeniu kilkanaście lat temu, kiedy byłam katoliczką. Teraz nie wiem, kto miałby się oburzać, tzn. wiem, kto, ale zdanie tego środowiska mnie nie interesuje w najmniejszym stopniu.
Zostawienia niemowlaka w moim wykonaniu sobie nie wyobrażam, bo jestem matką-kwoką, ale nie oburza mnie, że ktoś tak robi, no, chyba, że malucha by bez opieki zostawił, ale chyba nie o to chodziło
Z przystankiem Woodstock też przykład jakiś mało kontrowersyjny, cóż w tym złego, wiesz, ilu lam czterdziestolatków się tapla w tym błocie?

[aandzia43]

zyjac zgodnie z przekonaniami
> zawsze ma sie swiadomosc, ze idzie sie pod prad i nigdy do konca tego luzu nie
> ma. Super, jesli ktos czuje sie z tym zupelnie swobodnie, ale dla mnie to wskaz
> uje raczej na brak refleksji.

Tragicznie mylisz napięcie z powodu kija w tyłku z wrażliwością, refleksyjnością i zapewne z człowieczeństwem na okrasę Wierz mi, można się czuć swobodnie z samym sobą i innymi ludźmi zusammenn do kupy i nie być bezdusznym, prowokacyjnym i nierefleksyjnym potworem. Rozumiem jednak, że jesteś bardzo przywiązana do wizerunku Dosi-nonkomformistki-w-duszy-jednakowoż-cierpiącej-za-milijony i próby podsuwania sposobów na ulżenie ci w niedoli są jak psu w d..ę

[lolinka2]

... albo się po prostu ktoś uodpornił - ja się uodporniłam na gadanie mojej matki, trochę ją do tego urobiłam, i na chwilę obecną mnie śmieszy, że powinnam to czy tamto, inną sukienkę, mniejszy dekolt czy cokolwiek... Teściową mam wymienioną pół roku temu (na nowy model) - i jest fajna
Nie przystaję do oczekiwań szwagierki - i uwielbiam ją prowokować swoimi tekstami i zachowaniami, bo ona tak wtedy śmiesznie się wkurza
Tzw otoczenie się tak wszystkim gorszy: naszym podziałem obowiązków rodzinnych, stylem życia, sposobem wychowywania dzieci, odzieżą, moją pracą, hobby itp., że już mi to spowszedniało.... a ponieważ w razie wtopy się przekonaliśmy, że znikąd pomocy (znaczy - pomoc jest - od zupełnie obcych ludzi), no to z tym czystszym sumieniem uskuteczniam wdupiemanie.

Do tego terapia o której pisałam... i jestem kobietą wyzwoloną wg swojej własnej definicji.

[d.o.s.i.a]

Wszystko fajnie. Tylko osoba naprawde wyzwolona nie musi szokowac i prowokowac

[lolinka2]

Taki rys osobowości.... i szczątki zaburzenia opozycyjno-buntowniczego.

[nasturcja0-1]

Ale moze - jesli tylko chce. Patrz: Salvador Dali

[jowita771]

> Wszystko fajnie. Tylko osoba naprawde wyzwolona nie musi szokowac i prowokowac
>

Osoba wyzwolona może nawet nie wiedzieć, że ktoś czuje się zaszokowany czy sprowokowany, po prostu żyje sobie po swojemu na luzie i do głowy jej nie przyjdzie, że to czy tamto jest kontrowersyjne dla kogoś, jeśli ten ktoś jej wprost tego nie wygarnie. A jeśli nagle jej wygarnie, to czy taki ktoś wyzwolony powinien zmienić swoje postępowanie i zacząć żyć inaczej, tylko dlatego, że komuś innemu się tak podoba? no, bez żartów.

[z_lasu]

> Osoba wyzwolona może nawet nie wiedzieć, że ktoś czuje się zaszokowany czy spro
> wokowany, po prostu żyje sobie po swojemu na luzie i do głowy jej nie przyjdzie
> , że to czy tamto jest kontrowersyjne dla kogoś, jeśli ten ktoś jej wprost tego
> nie wygarnie.

Otóż to. Osoba naprawdę wyzwolona zazwyczaj szokuje i prowokuje w ogóle o tym nie wiedząc I jest szczerze zaszokowana jeśli pewnego dnia wokół niej rozpęta się burza.

[lola211]

Wszystko zalezy od tego w jakim otoczeniu zyjesz.

[z_lasu]

> Wszystko zalezy od tego w jakim otoczeniu zyjesz.

Lola211, otoczenie już od dawna można zmienić i otoczenie o tym doskonale wie. I ten prosty fakt wytrącił otoczeniu z ręki broń jaką jest ostracyzm. W efekcie otoczenie nie ma żadnego realnego wpływu na nasze wybory (o ile są one w granicach prawa). Poza tym chyba mało kto już teraz żyje w jednym otoczeniu: mamy osobno środowisko zawodowe, osobno środowisko zamieszkania, osobno rodzinę, osobno przyjaciół. I zawsze na przynajmniej jedno z tych środowisk mamy wpływ.

[lola211]

Wiekszosc ludzi ma takie problemy, wiekszosci z nas g
> lowe suszy mama/tata/tesciowa o cos tam.

Za stara jestem na cos takiego.

[default]

.o.s.i.a napisała:

> Wiec jesli np. taka Default pisze, ze u niej absolutnie nie
> ma to miejsca i inni dokonali zlego wyboru znajomych/rodziny, bo ona sie czuje
> super swobodnie, to jedyne co moge wysnuc z tego to to, ze jest tak bezbarwna,
> ze jej zachowanie nikogo nie kluje w oczy

Poczułam się wywołana Nie twierdzę, że prowadzę/prowadziłam jakieś super niesamowite życie, ale - zwaszcza w wietle tego co dalej napisaa o "kontrowersyjnych wyborach" - trochę można by pod tę kategorię podciągnąć, ale nie będę się tu o swoim życiu rozpisywać. W każdym razie Twoje przykłady są dla mnie absurdalne – to są zwykłe sprawy, a nie żadna kontrowersyjność. Ja sama urodziłam dziecko bez ślubu i to w wieku, kiedy powinnam jeszcze pilnie uczęszczać do szkoły, ślub brałam za pozwoleniem sądu, a potem od męża uciekłam Większość życia trwałam w konkubinacie. Moja kuzynka adoptowała chłopczyka – cała rodzina się cieszy i gratuluje jej synka. Nie mamy w rodzinie homoseksualistów niestety , ale przypuszczam, że gdyby coś takiego się zdarzyło to poza ciekawością zabarwioną nutką sensacji, większej reakcji by nie było. Większość mojej rodziny jest wierząca – ja nie i nigdy się z tym nie kryłam co nikogo ani nie gorszyło, ani nie dziwiło.
Oceniam moje życie jako normalne, ani jakieś specjalnie kontrowersyjne, ani nudne – ale na pewno takie, w którym kieruję się swoim wyborem, a nie tym co inni mogą sobie pomyśleć. Teraz np. – masa ludzi (łącznie z moją matką) uważa mnie trochę za wariatkę z uwagi na moje 5 psów i 4 koty – nie jest to dla mnie żadnym „ciężarem”. Niech myślą co chcą, jest to wyłącznie ich problem.
Nie wiem w jakiej Polsce żyłaś, ale chyba jakiejś strasznie zaściankowej, skoro presja innych i ich osądy zmusiły Cię do emigracji. Mam zupełnie inne obserwacje i doświadczenia. A może po prostu tylko inne podejście

[bri]

>>>Ale czy czuje sie z tym swobodnie? No raczej nie - na tym polega zycie zgodnie z przekonaniami, ze bardzo rzadko mozna sie w nim czuc swobodnie.

Wcale nie. To tylko kwestia nastawienia. Tego typu sytuacje jak ta, którą opisałaś wręcz mnie bawią. Niestety cholera życie mnie rozczarowuje i ludzie znacznie mniej się bulwersują niektórymi moimi wybrykami niż bym sobie życzyła

Pomijając wszystko inne, oczekiwania społeczne są sprzeczne. To co pożądane jest w jednym środowisku, w innym będzie potępiane. Dla jednych niefarbowanie siwych włosów to dziwactwo i obciach, inni nie rozumieją jak można paćkać sobie twarz różem czy malować na czerwono paznokcie u nóg. Jedni za palenie marihuany będą Cię chcieli wysłać na odwyk, inni dziwnie sią poczują, jeśli nie bedziesz chciała z nimi zapalić. Pamiętam jakie poruszenie wzbudził na jednym z wyjazdów ze znajomymi fakt, że do spania zabrałam sobie różową koszulę nocną z sercem na kieszonce. Ale zmierzając do sedna: jeśli obracasz się w różnych środowiskach te sprzeczne oczekiwania szybko stają się dla Ciebie oczywistością. Zaczynasz rozumieć, że każdy człowiek jest indywidualnością, czyli innymi słowy, dziwakiem. Jak to dobrze zrozumiesz, zaczynasz to czuć, a jak to poczujesz przestajesz się czuć niewygodnie z własnymi dziwactwami, niezależnie od tego jak jakieś konkretne środowisko na nie zareaguje. Pomaga bardzo faktyczna niezależność finansowa i samodzielne mieszkanie, dlatego moim zdaniem młodzi ludzie powinni przede wszystkim osiągnąć to zanim zdecydują się na jakieś poważne zobowiązania w stylu małżeństwo, dzieci itp.

[ha-ya]

O, mamy te sama tesciowa Te same problemy. Tylko ja mam latwiej - nie mieszkam w Polsce, bywam tam rzadko, a ostatnio lece zdecydowlismy sie na odwiedziny w kraju osobno - najpierw maz z dzieckiem do swojej, a pozniej ja do siebie Ja mniej sie wkurzam, a tesciowa krytykuje mnie tylko przez tel. ( i tez nie bezposrednio, ale przez meza). Aha, ja naprawde zyje b. swobodnie, ale tesciowa potrafi mi cisnienie podniesc nawet bedac kilka tys. kilometrow stad

[tosterowa]

bo większość swobodnych jednak spełnia oczekiwania innych. jak im z tym dobrze, to wszystko gra
u mnie tumiwisizm stoi na dość wysokim poziomie, ale mam oczy i widzę, że dla niektórych moje wybory pozostaną niezrozumiałe. np. brak ślubu+dziecko, dla większości ludzi to jest abstrakcja i gdybym tego nie doświadczyła, to bym sądziła, że takie rzeczy dzieją się na głębokiej prowincji, a nie wśród młodych i inteligentnych ludzi.

[d.o.s.i.a]

swiete slowa.

Sedno problemu braku poczucia swobody

[aandzia43]

> Czuje nieustannie ciezar ocen mojego stylu zycia przez niezliczone rzesze ludzi
> , ktorych spotykam na swej drodze - od oburzenia i zdziwienia

No właśnie, Dosia, tu jest sedno problemu. "CZUJĘ CIĘŻAR" A po jaką cholerę ty czujesz jakiś ciężar, hę? Jeśli go czujesz, to znaczy, że to ty masz problem. Bo oceniający cię ludzie mają prawo do swoich ocen, nikt im tego nie zabroni. A ty od tego masz rozum, żeby się dystansować. Chyba nie sądzisz, w swojej naiwności, że otocznie będzie zlewać się z tobą prawem mimikry i przytakiwać ci we wszystkim?

Ja nie czuję żadnego ciężaru, ja tylko rejestruję ludzkie opinie. Zgadzam się z nimi, albo nie. Czasem się z lekka wkurzę, ale ogólnie nie wywołują one we mnie żadnych emocji. A ponieważ nie wywołują emocji, to mogę bez negatywnych emocji ustosunkowywać się do ich głosicieli.

> Wiekszosc ludzi to niestety konformisci i ze swieca szukac tych, ktorzy zyja po
> swojemu.

Znam dużo ludzi "żyjących po swojemu". Może dlatego, że życie bez szczególnych udziwnień jest wymarzonym życiem większości ludzi ;-P

[d.o.s.i.a]

> No właśnie, Dosia, tu jest sedno problemu. "CZUJĘ CIĘŻAR" A po jaką cholerę ty
> czujesz jakiś ciężar, hę? Jeśli go czujesz, to znaczy, że to ty masz problem.

Widze, ze kolejna osoba nie rozumie co to znaczy "czuje ciezar". Ech, nie chce mi sie tlumaczyc po raz kolejny.

> Znam dużo ludzi "żyjących po swojemu". Może dlatego, że życie bez szczególnych
> udziwnień jest wymarzonym życiem większości ludzi ;-P

Tylko ja mowie o ludziach zyjacych po swojemu w sposob udziwniony.

[aandzia43]

> Tylko ja mowie o ludziach zyjacych po swojemu w sposob udziwniony.

Oj, to takich znam jeszcze więcej ;-D No i żyją sobie, i co z tego? Część z nich przejmuje się opiniami, część się nie przejmuje. Również moimi, bo jak każdy, mam swoje zdanie i czasem je głoszę

[kropkacom]

Czyli żyć zachowawczo to Twoja rada?

[aandzia43]

> Czyli żyć zachowawczo to Twoja rada?

Łojezu!!! Skąd ten wniosek? A co mi do tego, jak kto żyje! Nie zamierzam udzielać żadnych rad odnośnie stylu egzystencji. Ludzie, a żyjcie sobie ja wam się podoba, tylko błagam, nie odczuwajcie jakichś "ciężarów ludzkich opinii"!!! To nic nie daje, psuje wam humor i relacje z ludźmi. Tak, tak, z tymi samymi, co im się nie podoba wasz lajfstyl. Naprawdę, większość ludzi jest w stanie przełknąć odrębność i odmienność bliźniego, pod warunkiem, że bliźni nie kurczy ramionek "pod ciężarem opinii" lub odwrotnie, nie ciska się nerwowo ze swoimi racjami. Większość jest w stanie przełknąć i przejść do porządku dziennego. Pod warunkiem, że skonfrontujecie ich ze swoją niezłomną, a spokojną postawą. Jednym słowem z siłą.

[aandzia43]

Przeczytałam na szybko kilka twoich wypowiedzi z tego wątku. I na początek, a zarazem na koniec, taki rzewny kawałek:

"No raczej nie - na tym polega zycie zgodnie z przekonaniami, ze bardzo rzadko mozna sie w nim czuc swobodnie"

Byzyduuura masakryczna! Życie zgodnie z przekonaniami to życie zgodne z przekonaniami. Można się w nim czuć swobodnie, można się nie czuć swobodnie. Zależy, czy mamy do czynienia z wolnością "od", czy wolnością "do". A ile ty masz lat? 20?

[bri]

>Wiekszosc ludzi to niestety konformisci i ze swieca szukac tych, ktorzy zyja po
> swojemu. Wiem, bo wiekszosc ludzi dziwi moj styl zycia, brak przywiazania do m

Jeśli ktoś jest konformistą i żyje tak jak inni, to znaczy właśnie, że żyje po swojemu. Gdyby ktoś, kto w duszy jest konformistą i lubi iść z prądem silił się na oryginalność, wtedy dopiero czułby się mało swobodnie.

> Widze, ze 99% znajomych mi osob, blizszych i dalszych zyje w stanie permanentn
> ego spelniania oczekiwan spolecznych: malzenstwo, dzieci, dom.

Dla bardzo wielu ludzi małżeństwo, dzieci i dom to są najważniejsze sprawy w życiu i to, że ich życie jest temu podporządkowane to ich świadomy wybór - to właśnie ich uszczęśliwia. To że dla Ciebie częste przeprowadzki są cool nic nie znaczy. Ja nie cierpie przeprowadzek. Lubię uporządkowane, spokojne, przewidywalne życie. Jednocześnie mam absolutną świadomość, że to życie jest moje i głównie ode mnie zależy jak będzie wyglądać i jeśli któregoś dnia uznam, że czas na zmiany z pewnością nie będę się oglądać na opinię publiczną, rodziny itd.

[cherry.coke]

Urodzilam sie jako wolnomyslicielka z umiejetnoscia wdupiemania rozwinieta w wysokim stopniu Rodzine mam wyluzowana, czasem ktos cos komus pogaworzy, mozna to wziac pod uwage albo nie. Zadnych klotni ani dasow. Tesciowa mam boska i ja uwielbiam Naciskow spolecznych specjalnie nie doswiadczam.

[ewaewa123]

Niekiedy aż za swobodnie Zawsze miałam w nosie, co inni powiedzą. I miałam przez to przerąbane, bo mało mnie obchodziło zdanie innych na różne tematy związane z moim postępowaniem, zachowaniem i w dalszym ciągu nie przywiązuję wagi do tego, co mają do mnie lub do mojego stylu życia bliźni. Na szczęście rodziny bliskiej nie mam, rodzina męża juz mnie poznała i wiedzą, że lepiej się nie wtrącać. A znajomi, to już inna bajka, pisałam o tym w wątku znajomi - umniejszacze, ale nawet oni nie mają szansy wpływać na moje decyzje, wybory życiowe, ani te duże, ani te małe

[forumowiczka.to.ja]

Żyję w miarę swobodnie. Mam męża i dziecko, czyli siłą rzeczy chodzę na kompromisy. Ale moi najbliżsi (czyli ww.) znają mnie na tyle, że wiedzą co mogą ze mną przeforsować, a co nie przejdzie i d..y mi nie trują.
Trują mnie czasami teściowie - nie dosłownie, ale minami, fochami, przytykami. Jednak po tylu latach spacyfikowałam ich na tyle, że mogę naprawdę dość spokojnie żyć po swojemu.
Poza tym, nie naginam się, żeby mnie ktoś lubił, mam garstkę bliskich znajomych, z którymi czuję się naprawdę swobodnie. Sąsiadów i ludzi w pracy też mam ok.
Reasumując: nie jest źle )

[kasia191273]

toksyczni książkowo mama i teściowie 1000 km stąd

więc czuję się swobodnie, żyję w kraju, gdzie nikt nikomu nie wpieprza się w życie, nikt na nikogo nie patrzy 'obcinającym' wzrokiem i nie jest normą komentowanie czyjegoś życia/wyglądu/metod wychowawczych

prawie raj))

[elejna]

Jeśli to w "dupiemanie" dotyczy koloru zasłon , czy kwestii karmienia dziecka to potrafię zrozumieć że tak lekko o tym piszecie. Żyjecie normalnie , nie podejmujecie kontrowersyjnych decyzji czy drastycznych kroków.Mama teściowa ma inny gust i inne widzi mi się w sprawie takich codziennych pierdół jak np prowadzenie domu, raczej nie może być inaczej bo to inne pokolenie. Jednak nie idziecie pod prąd , jest normalnie.
Nie da się jednak zaprzeczyć że najgorzej mają prawdziwe indywidualistki ,te które żyją nie popularnie , odważnie.

[elejna]

Dla przykładu nie ochrzciłam dziecka , nie poszło też do komunii i to jest kontrowersyjna decyzja w katolickiej rodzinie. Nie odwiedzam nawet w szpitalu tej części rodziny z którą nie chcę mieć kontaktu , choć wypada. To jest kolejny kontrowersyjny krok jeśli chodzi o społeczne funkcjonowanie. To nie będzie normalnie odebrane w standardowej rodzinie.

[mamaemmy]

bardzo swobodnie,większosc osób zazdosci mi ,że jako samotna matka(za rok biore slub)zyje na takim poziomie jak chcę.
PO skonczeniu 30-tki przewaznie wlącza mi sie wdupiemanie wszystkich opinii z wyłączeniem mojejcórki,narzeczonego i czasem mojej mamy.
Córki,Narzeczonego i Mojej Mamy-jakby napisała ta mniej doksztalcona częsc forum.

wiem,jestem zlośliwa.

[lacitadelle]

Ja ostatnio zauważyłam coś ciekawego - jak mi ktoś zada pytanie z podtekstem negatywnie oceniającym typu (przykład banalny) - to Twoje dziecko bez czapeczki?! to ja jakoś tak reaguję i prowadzę rozmowę, że odwracam kota ogonem i nic z tej krytyki nie wychodzi. Sama dokładnie nie wiem, jak to robię Na pewno jestem bardzo pewna siebie, a co za tym idzie, swoich decyzji - to podstawa. Więc jak ktoś chce je kwestionować, to tylko jego problem. Kontynuując przykład z czapeczką - na tak zadane pytanie nie reaguję negatywnie, a wręcz przeciwnie uśmiecham się szeroko i mówię, że oczywiście - część osób już wtedy jest zgaszona, a jak zadają dodatkowe pytanie typu: przecież on jeszcze taki mały, to ja dalej się uśmiecham i mówię, że taki mały też człowiek. I tak mogę długo. Natomiast osoba próbująca krytyki zwykle szybko się zniechęca, widząc brak oczekiwanej reakcji.

A o krytyce za plecami - serio serio - jeszcze nigdy nie miałam okazji się dowiedzieć.

[minnie_su]

zabawne, co tu wszystko uchodzi za kotrowersyjne zachowanie ...

[elejna]

Mow co chcesz starsze pokolenie jest w polsce tradycyjne , a więc przede wszystkim homofobiczne ,katolickie , rodzinne ,wystarczy łamać swoim zachowaniem te podstawy i już jesteś kontrowersyjna.

[tosterowa]

dokładnie, w teorii wszyscy są liberałami.
dopóki coś ich bezpośrednio nie dotyczy.
wtedy najczęściej okazuje się, że tradycji trzymają się mocno.

[minnie_su]

ematki to tez nie jest mlode pokolenie. przecietna ematka tutaj ma, tak na moje wyczucie - 35 lat. wiek sredni, powiedzialabym. dawno juz nie dziecinstwo ani wczesna mlodosc, kiedy czlowiek jeszcze sam nie wie, co mysli o swiece, jeszcze zalezy finansowo od rodzicow i musi poniekad robic co mu kaza. ematki sa bardzo dorosle. a jeszcze nie stare. pokolenie ktore uklada swiat. wiec skad to dopasowywanie sie do tego co mysla starsi? bo co? nakrzycza? przestana lubic? czy wciaz finansowa zaleznosc?

do glowy by mi nie przyszlo by zwracac uwage na to, co ktokolwiek mysli o moim postepowaniu.

[nasturcja0-1]

Pomyślcie co będa mogli napisać przedstawiciele kolejnych pokoleń tak za sto lat na forum w wątku podobnym do tego Dla naszych pradziadków kontrowersyjne były rzeczy, które teraz są naturalne, za kolejne sto lat normalką będą te, które za kontrowersyjne uchodzą teraz Np. podejście do prostytucji, monogamii itp.

[pali-kotka]

Robię w życiu to, co uważam za włąściwe, zgodne z moimi przekonaniami i niestety nie czuję że żyję swobodnie, czuję się permanentnie na cenzurowanym, gdybym jednak postepowałą zgdonie z wolą cenzorów czułabym się jeszcze gorzej. Trudno mi nauczyć się w dupiemania, szczególnie, że jestem traktowana jak osoba która pewne rzeczy robi specjalnie na przekór. Dla uściślenia wszystko robię na swój rachunek i za swoje pieniądze. Niestety nie mam szczęśliwego zgodnego charakteru, nie mam charakteru miłej rodzinnej gawędziary, kochanej córuni i pomocnej zuch-synowej. Gdybym miała zapewne byłoby mi łatwiej, ale wtedy pewnie nie robiłabym nic wbrew ogólnie przyjetym standardom i w ogóle byłoby cud-miód.
(mam paskudny humor)

[rosapulchra-0]

Przejmuję się opiniami osób, na których mnie zależy i osób, o których wiem, że mogą mnie skrzywdzić.

[aandzia43]

Tak, czuję się swobodnie. Widocznie powinności wobec rodziny, jakie aktualnie mam i wypełniam, nie ciążą mi zbytnio. A cała reszta, czyli "co ludzie powiedzą" jest jakąś abstrakcją, której o ogóle nie zauważam. Nie odczuwam w tej kwestii żadnego ciśnienia.
Nie demonstruję, nie epatuję, nie gorszę celowo, nie obnoszę się z dziwactwami i nie mam problemu z bezbolesnym dopasowywaniem się do tej części norm, których przestrzeganie gwarantuje mi święty spokój i harmonię w relacjach z bliźnimi. Tych podstawowych norm naprawdę nie ma dużo. Są za fundamentalne. Reszta bzdetów, których dopełniania trzymają się nerwowo ludzie z kijem w dupie w przekonaniu, że pomaga im to być "w porządku", jest absolutnie zbędna. Ja mam pełny luzik. To są zalety wieku dojrzałego
To chyba Echtom miała kiedyś piękną sygnaturkę o naszych imaginacjach odnośnie miejsca, jakie zajmujemy w umysłach innych ludzi No to ja mam mentalnie te sześćdziesiąt lat z jej sygnaturki ;-P

[kawka74]

> Czy czujecie się w swoim życiu swobodnie , żyjecie tak jak macie na to ochotę ?

Jeszcze nie, czekam, aż wygram kumulację w Lotto.

> Czy jednak musicie wkomponowywać się w oczekiwania innych ?

W jakimś stopniu na pewno. Na przykład moja córka oczekuje, że ją nakarmię, przewinę, przytulę i umyję - no, nijak nie mogę się nie wkomponować ;p
Oczekiwania w sprawach drobnych mogę spełniać, oczekiwań sprzecznych z pryncypiami spełnić nie mogę i nie chcę.

nie ma chyba człowieka któremu nie psuje nerwów, obgady
> wanie i potępianie jego stylu życia.

Na to można się uodpornić w całkiem wysokim stopniu.

[drinkit]

Tak, czasem nawet za bardzo

[kura17]

ja siebie uwazam za osobe nudna, szarna, zwyczajna i absolutnie nie-kontrowersyjna i nie zyjaca "pod prad". w realu chyba za taka wlasnie uchodze, natomiast w sieci przekonalam sie, ze niektore z moich zachowan, czy decyzji, sa na tyle kontrowersyjne, ze w zasadzie nieakceptowalne mnie sie te rzeczy wydaja takimi glupotami i drobiazgami, ze naprawde dziwia mnie emocje jakie (wirtualnie) wzbudzaja...

owszem, czesto mam "swoje zdanie" lub postepuje wedlug wlasnych przemyslen, ale - wydaje mi sie - nie sa to rzeczy na tyle bulwersujace, aby inni musieli na nie jakos reagowac. zauwazylam, ze - z jakis powodow - nawet jak robie cos po swojemu, to wychodzi to w taki sposob, ze rzadko bywam krytykowana, czy komentowana (przez rodzine i najblizszych znajomych). widac to wyraznie porownujac moja siostre i mnie. ona zawsze uchodzila w rodzinie za "buntowniczke" i walczyla o swoje zdanie, a - patrzac teraz na nasze zycia - ja zyje duzo bardziej "po swojemu" i wolniej (od "wolnosc"), niz ona, choc mnie sie o takie ciagatki nie posadzalo jakos tak "samo wyszlo", choc do konformistek raczej nie naleze.

ja troche rozumiem Dosie z tymi klopotami z "w-doopie-mieniem" wszystkiego i wszystkich, a zwlaszcza bliskich i rodziny. tez tak nie potrafie. nie lubie robic najblizszym przykrosci, czasem musze to zrobic, ale przezywam to zle. staram sie unikac takich sytuacjach i gdy wiem, ze jakas moja decyzja kogos zrani, to staram sie z nia nie afiszowac. chocby taki przyklad - bralam 2 sluby koscielne (ja - katoliczka, maz - protestant). oczywiscie rodzina o tym wiedziala, nikt nie mial nic przeciwko, czesc uczestniczyla w obydwu. natomiast do dzis moja babcia, osoba niezwykle i szczerze religijna nie wie, ze slubu protestanckiego udzielala nam kobieta-pastor. wiem, ze by ja to w jakis sposob dotknelo, a poniewaz nie chce tego robic, wiec nie widzialam potrzeby informowania jej o tym szczegole slubu (ktory mozna latwo pominac).

zaznaczam - nie chodzi o decyzje, ktore moga byc krytykowane, wysmiewane, ktore moga ludzi gorszyc, czy cos podobnego. chodzi o decyzje, ktore innym sprawiaja przykrosc, rania ich w jakis sposob.

[paliwodaj]

swobodnie - no nie zupelnie. Biore pod uwage przede wszystkim dobro dzieci, dzieci wyznaczaja mi czas o ktorej wstaje rano, kiedy dzieci maja wakacje - my mozemy jechac na wakacje. na codzien zawiez, przywiez, poczekaj - wszystko z zegarkiem na reku.
Sa to jakies ograniczenia mojej swobody, ktore jednak akceptuje i przyjmuje mimo ze czasami padam na twarz.
Co do rodziny...swobodniej poczulam sie gdy wyjechalam z Polski, nikt mnie nie ocenia, nikt mi nie mowi ze powinnam to i tamto, ze jestem taka i owaka.
Zadzwonie raz na tydzien, dwa, pogadam o pogodzie, burzach w Polsce, co nowego dziecko potrafi i jest super. Widze tez ze mojej rodzinie tez taki uklad odpowiada.

Klamia te , ktore twierdza ze sa baaaaardzo swobodne w zyciu, majac wokol osoby na ktorych nam zalezy nie mozna byc tak w 100% swobodnym
No i faktycznie, cholernie ciezko jest byc swobodnym w Polsce, jak czytam fora ineternetowe to az czasmi mnie przeraza jak bardzo to jest nie do osiagniecia

[d.o.s.i.a]

> Klamia te , ktore twierdza ze sa baaaaardzo swobodne w zyciu, majac wokol osoby
> na ktorych nam zalezy nie mozna byc tak w 100% swobodnym
> No i faktycznie, cholernie ciezko jest byc swobodnym w Polsce, jak czytam fora
> ineternetowe to az czasmi mnie przeraza jak bardzo to jest nie do osiagniecia

Nie zdziw sie, jak zaraz na Ciebie najedzie tlum super swobodnych forumek, co to wszystko i wsyzstkich zawsze maja w dupie i nawet urwanie kontaktu z rodzina to dla nich bulka z maslem i maly pikus. Takie odwazne, ze ho ho.
A w dodatku udowodnia Ci jaka jestes slaba i marna istota, ktora nie potrafi sie wzbic ponad to i skoro w ogole smiesz twierdzic, ze niektore wybory sa emocjonalnie kosztowne. Bo dla nich wszystko jest proste, po prostu super luz, piers do przodu i robta co chceta
Oj, znam ja, znam takie chojraczki w zyciu. Tylko ciekawe, ze jak przychodzilo co do czego, to zawsze sie okazywalo, ze jestem JEDYNA osoba, ktora zapisala sie na etyke w szkole, zamiast na religie, bo reszta bala sie rodzicow, albo zglosila molestujacego pracownika do HR'u, bo reszta trzesla nogami przed zwolnieniem, albo poszla do sadu zeznawac, bo wszyscy inni udawali, ze niczego nie widzieli, nie slyszeli i co sie beda wychylac. Nie bede sie chwalic super odwaznymi decyzjami dotyczacymi mojego zycia, bo to nie ma sensu i nie bede sie spowiadac, czy zyje z przyjaciolka, czy w wiosce Mormonow i jakie tabu przelamalam w zyciu. Wystarczy mi naprawde tych pare sytuacji z przeszlosci, gdy nalezalo sie wykazac jako taka odwaga lub przyzwoitoscia, a juz czarno na bialym widac bylo przekroj polskiego spoleczenstwa i to jak bardzo ludzie gotowi sa wystapic poza schemat i jak swobodnie czuja sie w manifestowaniu wlasnych pogladow.

[cherry.coke]

Mysle, ze wrzucasz do jednego worka wybory etyczne z poddawaniem sie konwenansom. Wybory etyczne rzadko kiedy sa latwe, natomiast odpornosc na konwenanse i "a bo co powiedza" wyrabia sie baaardzo latwo. Mozna tez nigdy nie miec ich wpojonych. Moja rodzina nie jest jakas superliberalna, ludzie jak ludzie, o Zydach w rzadzie tez czasem pogadaja, ale na wiesc o babci, co zamierza wyrzec sie wnuka, bo jego matka nie ma slubu, wszyscy rowno popukaliby sie w czolo.

[d.o.s.i.a]

Zaraz zaraz. Przeciez swoboda z definicji odnosi sie zarowno do konwenansow jak i wyborow etycznych. Po coz w ogole to rozroznienie? Jesli nie czujesz sie swobodnie w dzialaniu odpowiadajacym prezentowanym pogladom (czyli nie masz odwagi robic tego co uznajesz za sluszne), to nawet fakt, ze zrobisz cos ekstra kontrowersyjnego z fryzura nie czyni z Ciebie super wolnej jednostki, co to w dupie ma wsio. Wlasnie o to mi chodzi, ze madry w gebie to jest kazdy, ale jak trzeba cos wykonac to nagle sie okazuje, ze ta swoboda w rzeczywistosci dotyczy pie...

[cherry.coke]

Przeciez sama podajesz przyklady z kregu konwenansow i konwenansami sie przejmujesz. Za stara na rozrywki, bez slubu, adopcja jako pietno, gej na obiedzie rodzinnym, co rodzina powie. Etykietki, forma, odbior przez swiat.

Prawdziwy problem etyczny zas to taki, na ktory nie odpowiada ci zaden konwenans, bo nie ma na niego zadnej gotowej odpowiedzi. W decyzji mozna sie odwolac wylacznie do wewnetrza. I nawet najbardziej wyzwolona od konwenansow osoba moze nie czuc sie wtedy swobodnie ze swoim wyborem, bo na przyklad dobry wybor nie istnieje, kazdy niesie ze soba jakies zlo.

[d.o.s.i.a]

Czy niechodzenie na religie jest problemem etycznym? Czy niezeznawanie w sadzie w sprawie jasnej jak slonce to tez problem etyczny? No nie zartuj. Przyklady takie moge mnozyc. Zapewniam Cie, ze Ci sami ludzie potem ulegaja presji aby wziac slub, aby nie daj boze nie chodzic w miniowie do grubych nog i w ogole "nie podpasc".

I male sprostowanie: nigdy nie uzylam sformulowania "adopcja jako pietno".
Co do gejow, to po tym co piszesz, to moznaby pomyslec, ze w Polsce z tym problemu w ogole nie ma. Tylko nie wiem, po co w takim razie te wszystkie parady i skad tylku gejow nieodkrytych...

[cherry.coke]

d.o.s.i.a napisała:

> Czy niechodzenie na religie jest problemem etycznym? Czy niezeznawanie w sadzie
> w sprawie jasnej jak slonce to tez problem etyczny? No nie zartuj. Przyklady t
> akie moge mnozyc. Zapewniam Cie, ze Ci sami ludzie potem ulegaja presji aby wzi
> ac slub, aby nie daj boze nie chodzic w miniowie do grubych nog i w ogole "nie
> podpasc".

Nie mam pojecia, dlaczego opisywani przez ciebie ludzie postepuja jak postepuja, moge opisywac wlasne doswiadczenia i system wartosci

> I male sprostowanie: nigdy nie uzylam sformulowania "adopcja jako pietno".
> Co do gejow, to po tym co piszesz, to moznaby pomyslec, ze w Polsce z tym probl
> emu w ogole nie ma. Tylko nie wiem, po co w takim razie te wszystkie parady i s
> kad tylku gejow nieodkrytych...

Dlaczego mozna by tak pomyslec po tym, co pisze? Po tym co pisze, mozna wyciagac wnioski na temat tego, jakie podejscie mam ja, moja rodzina (hipotetycznie, acz z duza doza prawdopodobienstwa) i znajomi...

[d.o.s.i.a]

> Nie mam pojecia, dlaczego opisywani przez ciebie ludzie postepuja jak postepuja
> , moge opisywac wlasne doswiadczenia i system wartosci

Tylko, ze wyjatek niestety potwierdza regule. A o regulach pisze z kolei ja - dokladnie jak napisalam w pierwszym poscie: na forum kazdy jest swobodny jak ptak na niebie, w zyciu widze zachowania zupelnie odwrotne. A przypominam, ze to Wy probujecie mi cos udowodnic na podstawie tego, ze same niby jestescie wyzwolone i dziwicie sie i robicie wielkie oczy, gdy probuje Wam wyjasnic, ze to wyjatek, a nie regula.

> Dlaczego mozna by tak pomyslec po tym, co pisze? Po tym co pisze, mozna wyciaga
> c wnioski na temat tego, jakie podejscie mam ja, moja rodzina (hipotetycznie, a
> cz z duza doza prawdopodobienstwa) i znajomi...

No, ale dlaczego w takim razie tak trudno Ci uwierzyc i tak Cie to oburza, ze ktos moze nie czuc sie do konca swobodny przyprowadzajac partnera na obiad do babci?? Czy to nie TY pisalas cos w stylu "phi, jakiz to konwenans?". A fakt jest taki, ze 99% ludzi tego za chiny ludowe nie zrobi.

[cherry.coke]

> Tylko, ze wyjatek niestety potwierdza regule. A o regulach pisze z kolei ja - d
> okladnie jak napisalam w pierwszym poscie: na forum kazdy jest swobodny jak pta
> k na niebie, w zyciu widze zachowania zupelnie odwrotne. A przypominam, ze to W
> y probujecie mi cos udowodnic na podstawie tego, ze same niby jestescie wyzwolo
> ne i dziwicie sie i robicie wielkie oczy, gdy probuje Wam wyjasnic, ze to wyjat
> ek, a nie regula.

Hmm chyba sie troche zagalopowalas. Co do regul - znac ich nie mozesz, mozesz jedynie dokonywac projekcji. Ja tam zadnych regul nie znam na pewno. Forum nie jest miarodajna probka, chocby z tej przyczyny, ze nie pisza tu funkcjonalni analfabeci (procent dwucyfrowy populacji) ani ci, ktorych nie stac na porzadny internet (pewnie wiecej). Osoby wyznajace i praktykujace konformizm tez niekoniecznie beda chcialy sie obszernie wypowiadac, w szczegolnosci iz sila rzeczy jest to postawa mniej wypracowana, a bardziej wpojona w socjalizacji, wiec trudniej ja swiadomie analizowac.

Poza tym w zyciu tez nie masz pojecia, dlaczego konkretnie ktos cos robi. Niewierzacy moze poslac dzieci na religie, zeby nie tworzyc zakazanego owocu (moj kolega z pracy tak robi). Ktos moze nie chciec zeznawac w sadzie, bo jest anarchista i sadow nie uznaje. Ktos moze zyc w domku na przedmiesciu z dwojka dzieci i psem, bo lubi zielen, pies sie przyblakal, a dzieci sa z wpadki. A ktos inny zawsze marzyl o takim zyciu, choc wychowywano go na ksiedza albo hipisa, i w koncu przelamujac ramy wychowania je spelnil i jest szczesliwy.

> No, ale dlaczego w takim razie tak trudno Ci uwierzyc i tak Cie to oburza, ze k
> tos moze nie czuc sie do konca swobodny przyprowadzajac partnera na obiad do ba
> bci?? Czy to nie TY pisalas cos w stylu "phi, jakiz to konwenans?". A fakt jest
> taki, ze 99% ludzi tego za chiny ludowe nie zrobi.

Gdzie mi jest trudno uwierzyc i gdzie mnie to oburza? Ja absolutnie wierze, ze sa takie rodziny i sa ludzie, ktorzy raczej wypra sie partnera niz sie postawia. Ja tylko twierdze, ze mozna sie z tego myslenia wyrwac znacznie latwiej, niz sie wydaje ludziom w nim tkwiacym.

[d.o.s.i.a]

Tak mozemy gadac w kolo macieju. Poprosilam Cie wczesniej o podanie rzeczy, ktore Twoim zdaniem sa kontrowersyjne, tak abysmy sie mogly do czegos odniesc. Wszystkie moje proby podania takich przykladow (z mojego zycia, badz z obserwacji) wywolaly u Ciebie reakcje pt. "pchi, i to ma byc kontrowersyjne?". No bo przyprowadzenie kochanki lesbijki na imieniny cioci to dla Ciebie bulka z maslem, najwyzej sie nie odezwiesz nigdy wiecej do rodziny, bo jako singielka adoptowalas juz z pewnoscia 6 dzieci, kazde od innego dawcy itp. Ja mowie, ze podziwiam za odwage, a Ty twierdzisz, ze dla Ciebie to najnormalniejsze na swiecie. Dla mnie nie, niestety. Niestety, czy stety, mam troche wiecej litosci nad swoimi bliskimi i licze sie z ich zdaniem, nawet jezeli moje decyzje sa diametralnie nie po ich mysli i nie potrafie/nie chce miec w dupie ich zdania. Ba! nawet nie zamierzam. To, ze licze sie z konsekwencjami moich decyzji nie oznacza, ze jestem bezwolna istota, ktora zamartwia sie kazda pie... i ktora dla rodzicow zrezygnuje z invitro. Nie myl pojec!

Moze jestesmy bardziej wyczulone na to co moze powodowac konsternacje/problem, no nie wiem. Moze rzeczywiscie Ty jestes bardziej wyluzowana i zyjesz po swojemu. I super. Bardzo sie ciesze i zazdroszcze. Natomiast ja musze niestety w zyciu lawirowac, pare rzeczy ukryc przed rodzina po to, zeby ich nie ranic, albo zwyczajnie sobie nie robic problemu, no bo po co? Albo czasem pojsc na pare ustepstw - nie wyjade na swieta na narty bo tak chce, skoro wiem, ze mojej mamie bedzie przykro. I nie wyznaje zasady pt. zesraj sie, a postaw sie i zerwij stosunki z rodzina. Bo nie. Natomiast jest gros decyzji ktore podjelam wybitnie wbrew rodzinie, nieraz takich ktore innym sie nie mieszcza w glowie. Ale nie ma to nic wspolnego z "wyrwaniem sie" i w dupiemieniem, o ktorych piszesz.

[cherry.coke]

Szczerze mowiac to nie wiem, co na to powiedziec poza tym, ze troche przesadzasz z tym opisem. Naprawde robilam w zyciu rozne rzeczy, ktore uwazam za kompletnie zwyczajne, zmienialam miejsca zamieszkania, zawody, owszem odcinalam kontakt z osoba z rodziny, jesli alternatywa bylo udawanie do konca zycia, ze deszcz pada. Znam gejow i lesbijki, jadamy przy jednym stole, znam ludzi adoptujacych i dzieci adoptowane i dla mnie samej adopcja jest jak najbardziej opcja "jesli kiedys gdyby". Festiwali nie lubie ani snowboardu, ale gdybym lubila... Ludzi oceniam wedlug tego, jakie uczucia wobec mnie zywia i czy im na mnie zalezy, a nie wobec stopnia pokrewienstwa. Tylko ze naprawde wydaje mi sie, ze sa to powszechne elementy biografii, rowniez polskich. Moze nie standardowe, ale na pewno nie wyjatkowe.

Mam wrazenie, ze wywodzisz sie z tradycyjnej rodziny i sposobu myslenia i nie mowie tego, zeby ci jakos dokuczyc, tylko to naprawde tak wyglada. I przez caly czas sie z tymi przekonaniami rozliczasz, uznajac je lub lamiac, ale nadal traktujac jako punkt odniesienia, chocby negatywnego. Podczas gdy dla kogos, kto ten wzorzec zostawil za soba lub nigdy go nie mial wiele z tych kontrowersji naprawde nie jest w najmniejszym stopniu kontrowersyjnych.

Co jest dla mnie kontrowersyjne, nie wiem naprawde. Swiadome dlugoterminowe zycie na benefitach - mam taka znajoma, sprzeczamy sie o to czasem. Kontrowersyjne mi sie wydalo, kiedy znajomy w wieku lat 20 popelnil drastyczne samobojstwo z powodu zawodu milosnego, a jego eks-dziewczyna z nowym facetem (dla ktorego zostawila poprzedniego, co rozpoczelo lancuch zdarzen) zaczela tego nowego intensywnie wkrecac do grupy znajomych, do ktorej nalezal zmarly, a ona sama nawet nie bardzo (do dzis nie wiem, jaki miala w tym cel). Kontrowersyjny jest dla mnie jeden pan w mojej dalszej rodzinie, ktory ma czworke dzieci z trzema paniami, przy czym niechronologicznie, bo panie zdradzal ze soba nawzajem (bedac z pania numer trzy i majac z nia dziecko zrobil drugie dziecko pani numer jeden, ktora byl wczesniej zostawil). Kontrowersja polega na tym, ze zasadniczo o zadne dziecko nie dba i zdaje sie, ze odszedl wlasnie od trzeciej pani, czyli wyprodukowal czworke dzieci bez ojca. Duzo rzeczy w polityce jest dla mnie kontrowersyjnych, ale swiadomie sie tym nie zajmuje, bo zwariuje.

[minnie_su]

dosiu, twoja logika jest bardzo zagmatwana. w kazdy razie ja sobie z nia nie daje rady.

chocby to:
> ktos moze nie czuc sie do konca swobodny przyprowadzajac partnera na obiad do ba
> bci?? Czy to nie TY pisalas cos w stylu "phi, jakiz to konwenans?". A fakt jest
> taki, ze 99% ludzi tego za chiny ludowe nie zrobi.

i to jest przyklad niby na co? nietrzymaniem sie konwenansow jest przyprowadzenie babci do chalupy kogos, kogo babcia sobie w swojej chalupie nie zyczy? w koncu babci chalupa i babci prawo wybierac swoich gosci. albo babcia nie ma nic przeciwko i zyje "swobodnie" jak to opisuje ten watek. albo babcia ma cos przeciwko i tu tez nalezaloby rozgraniczyc czy to sa babci przekonania czy babcia stara sie zyc zgodnie z przekonaniami innych babc. ale co to ma wspolnego z wnuczka? co ona ma do decydowania kogo babcia na obiad przyjmie...
no kurde, nie lapie o czym tu tu caly czas gawedzisz...

[d.o.s.i.a]

?? To moze jak krowie na rowie: idziesz na slub kuzynki. Idziesz tam z wlasnie poznana partnerka lesbijka i w ogole masz wszystko w d...?

[minnie_su]

d.o.s.i.a napisała:

> ?? To moze jak krowie na rowie: idziesz na slub kuzynki. Idziesz tam z wlasnie
> poznana partnerka lesbijka i w ogole masz wszystko w d...?
>
>

nie mam zadnych homofobow ani w rodzinie ani wsrod przyjaciol wiec dla mnie osobiscie problem zupelnie by nie istnial. moglabym przyjsc z partnerka lesbijka, szefem, dzieckiem czy kims wlasnie poznanym na ulicy. no z "osoba towarzyszaca" i tyle. seksu bym na tym weselu nie uprawiala, z kimkolwiek bym tam nie poszla.

jesli teoretycznie zaloze, ze kuzynka jest homofobem i za nic nie chce miec par jednoplciowych to znowu: jej slub, jej lokal, jej goscie, jej prawo. ona decyduje. to jej swoboda badz jej brak graja tu role. nie moim zadaniem jest ustawiac jej zycie i jej slub. ja decyduje czy mam gdzies taka kuzynke razem z jej slubem i nie ide czy tez ta kuzynka ma tyle innych wartosci i tak bardzo chce byc na jej weselu ze ide tam bez partnerki (aczkolwiek nie wierze, ze glupota moze ograniczac sie do jedej dziedziny).

D.o.s.i.a

[z_lasu]

D.o.s.i.a, ja nie wiem co zrobi, a czego nie 99% ludzi i Ty też tego nie wiesz. Tym bardziej nie wiesz dlaczego tego nie zrobią. My piszemy o własnych doświadczeniach, a nie o tym co nam się wydaje na temat 99% ludzi, a Ty nam zarzucasz, że jesteśmy fikcją literacką, bo Ty tak nie masz. Tak, poszłabym na wesele kuzynki z stała partnerką. Nie poszłabym z nowo poznanym partnerem płci dowolnej, bo wolę iść sama niż z osobą, za której zachowanie nie mogę ręczyć. Przy takim założeniu jest duże prawdopodobieństwo, że kuzynka partnerkę by znała, a ja wiedziałabym jaki jest jej stosunek do tematu. I albo interesowałoby mnie utrzymywanie kontaktu z kuzynką albo nie. Utrzymywanie kontaktu z babcią, która mnie szantażuje, nie interesowałoby mnie na pewno.

Ktoś tutaj napisał, że bierze pod uwagę wyłącznie opinie osób, których dana decyzja dotyczy. I tu chyba jest problem: Twoja babcia uważa, że Twoja decyzja o ślubie jej dotyczy, większość forumek uważa, że to babci absolutnie nie dotyczy, a Ty chyba sama do końca nie wiesz, ale raczej skłaniasz się do poglądu, że jednak babci dotyczy. No, skoro uważasz, że dotyczy, to logiczne, że bierzesz zdanie babci pod uwagę.

Przepraszam, że tak się tej babci czepiłam, ale uważam, że przykład jest doskonały.

Mam wrażenie, że głównym powodem różnic w poglądach w tej dyskusji jest stosunek najbliższej rodziny do naszych decyzji. Ten, kogo najbliższa rodzina wspiera niezależnie od podjętych decyzji (czyli rodzina nie próbuje narzucać swojego zdania i pozwala swoim członkom na samodzielność), ten nie boi się podejmować decyzji kontrowersyjnych i ma w pompce co myśli o nim reszta ludzkości, w tym dalsza rodzina. Nie ma tej swobody ten, kto przy każdej decyzji musi się zastanawiać czy najbliższa rodzina go nie wyklnie. Tak naprawdę to jest dylemat "grupa czy jednostka". W rodzinach, w których dobro jednostki stawia się ponad dobro grupy nikt nie próbuje wpływać (szczególnie szantażem) na cudze decyzje życiowe. W rodzinach, w których dobro grupy stawia się ponad dobro jednostki, oczekuje się, że jednostka się podporządkuje i dostosuje albo opuści grupę. I w takich rodzinach uważa się też, że WSZYSTKIE decyzje jednostki dotyczą całej rodziny (w tym ujawnienie orientacji seksualnej, adopcja, a nawet taplanie się w błocie).

[kobieta_z_polnocy]

Dosiu, zgadzam się z tobą.

Ludzie uwielbiają o sobie myśleć w taki właśnie sposób: jestem niekonwencjonalna, trzymam się twardo swojego zdania. To są niemal obowiązkowe mantry "nowoczesnej kobiety" serwowane przez kolorowe magazyny od ponad dekady.

Tyle tylko - i tu zgodzę się z tobą - takich prawdziwych chojraków idących pod prąd wcale tak dużo nie ma. Nagle się okazuje, że czyjaś "niekonwencjonalność" ogranicza się do tego, że żyje bez ślubu i nie chrzci dzieci, bądź spiera się z teściową o to, jak powinny wyglądać obowiązki żony wobec męża.

Ten wątek jest kolejnym wspaniałym przykładem tego jak słowa zmieniają sens w zależności od kontekstu ("iść pod prąd") i jak bardzo narcystyczne są niektóre forumowe kreacje. Większość z piszących tu osób twierdzi, że czuje się swobodnie. Jestem skłonna uwierzyć tej deklaracji tylko po części. Trudno nie czuć się w miarę swobodnie, jeżeli ogólnie życie nasze wpisuje się mniej lub bardziej w określone schematy: dzieci, "normalna" praca, "normalne" problemy.

W rzeczywistym świecie jest podobnie. Czasem w rozmowie aż huczy od buńczucznych deklaracji, ale potem niewiele z nich wynika. I dobrze, niech tak będzie, życie pod prąd ma być przecież wyborem wyjątkowym a nie powszechnie obserwowanym. Tym niemniej jednak chełpliwe stwierdzenia, o "wpupiemaniu" należy wówczas analizować właśnie w takim kontekście. Kłótnie z teściową i nie zapisywanie dzieci na religię, choć w niektórych kręgach źle widziane, trudno nazywać kontrowersyjnymi.

Dlatego podpisuję się pod twoim stwierdzeniem o tym, że ludzie naprawdę żyjący całkowicie inaczej bardzo rzadko czują się zupełnie swobodnie. Taka jest cena za swoje wybory.

[cherry.coke]

> Dlatego podpisuję się pod twoim stwierdzeniem o tym, że ludzie naprawdę żyjący
> całkowicie inaczej bardzo rzadko czują się zupełnie swobodnie. Taka jest cena z
> a swoje wybory.

No i wlasnie pieknie wrzucasz do wora. Siebie uwazam za kompletnie przecietna osobe (choc wedlug dosiowych miar to jestem normalnie wywrotowcem), ale znam sporo osob, ktore bardzo mocno odbiegaja od sredniej: obyczajowo, artystycznie, stylem zycia, wyborami zyciowymi. Absolutnie nie pokusilabym sie o rzucanie zadnych takich ogolnikow na ich temat.

[d.o.s.i.a]

Kobieto z polnocy. Dziekuje Ci za te slowa. Dokladnie o to mi chodzilo.

[czarnaalineczka]

> Czy czujecie się w swoim życiu swobodnie
tak
>żyjecie tak jak macie na to ochotę ?

do tego brakuje mi paru milionow wlasnej wyspy i tuzina przystojnych niewolnikow
ale poza tym tak

[18_lipcowa1]

Tak,czuję się swobodnie. Jestem niezależna i świadoma siebie.
Nie przejmuję się opinią osób trzecich- nie ukrywam że na opinii rodziny najbliższej mi zalezy- wiadomo.
A;e to z wiekiem doszłam do tego.
Obecnie czuję się swobodnie, robię to co chce,wyglądam tak jak chce, wychowuje dziecko tak jak chce.
Jestem na tyle pewna swoich wyborów że nikomu się nie tłumacze.

[izak31]

Ja podobnie jak lipcowa tylko z jednym wyjątkiem - nie zalęzy mi na opinii rodziny. Nie obchodzi mnie co mysla o mnie moi rodzice czy teściowie

[18_lipcowa1]

. Nie obchodzi mnie co mysla o mnie moi rodzice czy teściowie


to musisz miec niefajne kontakty

[izak31]

Wrecz przeciwnie. Z Mamą codziennie rozmawiam a teściową zabrałam na kilka dni do spa w Nałęczowie. tylko ich pomysły na moje zycie mnie nie interesują. Podejmuję własne decyzje i komentarze mojej rodziny mnie nie interesują. Pełna asertywność....tesciowie nie chca abysmy mieli psa...i co mam nie miec??? za tydzien pojawia sie u nas w domu szczeniaczek....

[18_lipcowa1]

izak31 napisała:

> Wrecz przeciwnie. Z Mamą codziennie rozmawiam a teściową zabrałam na kilka dni
> do spa w Nałęczowie. tylko ich pomysły na moje zycie mnie nie interesują. Pode
> jmuję własne decyzje i komentarze mojej rodziny mnie nie interesują. Pełna aser
> tywność....tesciowie nie chca abysmy mieli psa...i co mam nie miec??? za tydzie
> n pojawia sie u nas w domu szczeniaczek....


Nie zrozumiałas widocznie co mialam na mysli.
Ja tez postepuje zgodnie ze soba i robie co chce. Natomiast madrych rad chetnie wysłucham i staram sie by było miedzy nami dobrze.Na szczescie ludzie sa ok, wiec układy tez sa ok.
I zalezy mi by tak było.
Dziwi mnie ze jesli masz dobre stosunki z mama, masz w d co ona o tobie mysli.

[izak31]

Hm... ciezko mi wytłumaczyc co mialam na mysli. Zresztą ja zyję zupelnie innym zyciem niz moi rodzice czy teściowie wiec ich rady są czasami od czapy gdyz żadne z nich nigdy nie było w takich sytuacjach zyciowych jakich ja jestem. Nawet jak sie zastanowić to od kilku lat nie pytałam rodziców o radę....(ale nie wykluczam,ze w przyszłosci to zrobię) - takie stwierdzenie faktu....
Na dobrą sprawę na dzien dzisiejszy nie ma dziedziny w ktorej moja rodizna mogłaby mi doradzic...

[minnie_su]

18_lipcowa1 napisała:

> . Nie obchodzi mnie co mysla o mnie moi rodzice czy teściowie
>
>
> to musisz miec niefajne kontakty
>

lipcowa, zupelny brak przejmowania sie tym, co o kims mysla rodzice czy tesciowie to n i e z b e d n a podstawa "fajnych" kontaktow. mozna z ciekawosci, dla poznania innych punktow widzenia zapytac o to, jak widza nasze postepowanie rodzice, czy kto tam. ale na tym sie tez znaczenie opini innych konczy.

najzabawniejsze jest to, ze dokladnie w tym momencie, w ktorym zaczyna sie opinie innych miec w d., opinie innych sie zmieniaja. na pozytywne . co naturalnie jest dobre dla nich

[truscaveczka]

Mnie nie psuje. W dupie mam obgadywanie, jak im to do szczęścia potrzebne, niech ględzą.

[leeloo2002]

mieszkam z dala od rodziny swojej i męża - czuje się swobodnie.