Drugie dziecko

[mlodamama1979]

Jestem mamą dwulatki. Mam na koncie 33 wiosny. Nie chcę jeszcze drugiego dziecka ale nie chcę też pozbawiać córki rodzeństwa. Zaczynam się martwić, że lata lecą a mi zacznie się robić coraz wygodniej. Czy decydowałyście się na kolejne dziecko z wewnętrznej potrzeby czy z rozsądku a może natura was zaskoczyła?
To chyba trochę ryzykowne starać się o dziecko na siłę.

[tabakierka2]

z chęci posiadania kolejnego dziecka, a trochę nas natura zaskoczyła (że tak szybko się udało).

[to_ja_tola]

tabakierka2 napisała:

> z chęci posiadania kolejnego dziecka, a trochę nas natura zaskoczyła (że tak sz
> ybko się udało).

To dokładnie jak u mnieAle różnica idealna 3latka:

[nutka07]

Wykasuja Cie za tego przystojniaka, jest za duzy

[zlotarybka_1]

uważam, że aby mieć dziecko trzeba być do tego w pełni przekonanym, trzeba po prostu chcieć. Każdy inny powód (łącznie z ofiarowaniem rodzeństwa jedynakowi) jest sprawą drugorzędną.

[izak31]

Ja mam 34 lata i sie dopiero o pierwsze staram

[mlodamama1979]

Też mi się tak wydaje. Nie chcę wpaść później w jakąś depresję albo nie pokochać dzieciątka tak mocno jak pierwsze.
Liczę jeszcze na to, że instynkt przyjdzie. Z córeczką tak było. Długo z mężem chcieliśmy cieszyć się "wolności" aż dojrzeliśmy do decyzji. Może i tym razem tak jest, ze jeszcze za wcześnie na nas. Córka dopiero co zaczęła przesypiać noce i być tak absorbująca i może to zmęczenie powoduje, że chcę trochę odpocząć.

[mamablue]

Z potrzeby serca! Tylko, że realizacja tej potrzeby nastąpiła po ok. 3 latach od decyzji, pomimo, że przy pierwszym dziecku ciąża była w tempie ekspresowym. Więc jeśli masz już 33 lata i planujesz drugie dziecko, to jazda, do roboty! Bo niestety później okazuje się, że zajście nie jest takie proste, jak się wydawało, a i siły do zajmowania się dwójką już nie te.
Nie myślałam, że kiedykolwiek będę tak myśleć, ale rodzenie dzieci w miarę wcześnie jest jak najbardziej biologicznie uzasadnione. A teraz ja, taka zadbana i zawsze młoda, jestem po prostu zmęczona i nie zawsze mam ochotę po raz piętnasty wsadzać pociechę na zjeżdżalnię, etc.

[tabakierka2]

mamablue napisała:

> Z potrzeby serca! Tylko, że realizacja tej potrzeby nastąpiła po ok. 3 latach o
> d decyzji, pomimo, że przy pierwszym dziecku ciąża była w tempie ekspresowym. W
> ięc jeśli masz już 33 lata i planujesz drugie dziecko, to jazda, do roboty!

my wyszliśmy z podobnego założenia - o pierwsze staraliśmy się dłuuugo, a drugie w 2 cyklu
więc i tak może być.

[mlodamama1979]

Gorzej jak pójdzie tak szybko jak z pierwszym a ja nie będę jeszcze na to wszystko gotowa.
Z drugiej strony sobie myślę, że przecież ten instynkt rodzi się sam w trakcie noszenia dziecka. Już sama nie wiem.
Wątpliwości coraz więcej i częściej o tym myślę. Może to właśnie jakiś znak

[nutka07]

A rodzil sie u Ciebie jakis instynkt w pierwszej ciazy?

U mnie ani razu nie mialo to miejsca, odczuwalam tylko dolegliwosci fizyczne

[platki_sniadaniowe]

Chciałam mieć dwojkę dzieci po prostu.Między moimi dziećmi jest 4,5 roku róznicy. Po prostu czułam potrzebę że, chcę mieć jeszcze jednego maluszka. Natomiast teraz czuję że, mój instynkt macierzyński jest już w 100% zaspokojony

[ewma]

My mamy 10 latke i nie miałam nigdy ciśnienia na drugie.
Mąż miał okres ,że usilnie mnie namawiał ,ale całe szczęście przeszło mu i teraz sam stwierdził,że pozostanie przy 1 dziecku było mądre.

[yenna_m]

wpadłam
i dobrze

[borys314]

Jak nie chcesz, to nie - to za poważna sprawa z tymi dziećmi, żeby świadomie robić coś na siłę lub z powinności.

Wiem, że to inny temat, ale wydaje się, że to ważny czynnik dla Twojej decyzji - bycie jedynakiem wcale nie jest złe! Sam jestem i jedynactwo polecam.

[aniaturek0409]

Jeżeli masz wątpliwości to daj sobie jeszcze rok lub dwa. W końcu jeszcze do czterdziestki nie dobijasz.

[aguti_1]

Ja pierwsze dziecko urodziłam, jak miałam 32 laat i od razu staralismy sie o drugie - chcieliśmy małą różnice wieku, żeby między dziećmi był dobry kontakt. Teraz chłopaki świetnie się bawią, a ja nie musze się nimi specjalnie zajmować, po prostu np. jeździ po domu roześmiany pociąg z jednym wagonikiem . Wbrew pozorom z dwójką wcale nie ma więcej roboty, niż z jednym, bo same ze soba się bawią. To taki argument za (za małą różnicą wieku), ale sama musisz zdecydować, czy chcesz drugiego dziecka. Osobiscie za długo bym nie czekała - pierwszą ciążę zniosłam znakomicie, w drugiej w czwartym miesiacu czułam się jak w szóstym, okazało się, że mam małe problemy z sercem. Człowiek nie staje sie coraz młodszy...

[nutka07]

No ja sie nie zgodze, ze z dwojka nie ma wicej pracy niz z jednym.

Tak samo z tym dodatkowym talerzem jedzenia, ze jak sie dla 3 robi to i dla 4 mimochodem starczy.

My mamy trojke dzieci i ja zdecydowanie twierdze ze to jakies mity
Ja odczuwam kazde dziecko, przy robieniu obiadow tak samo jest roznica.

Trzeba tez miec czas dla kazdego z osobna a dzien nie jest z gumy.

[jamesonwhiskey]

Te
> raz chłopaki świetnie się bawią, a ja nie musze się nimi specjalnie zajmować, p
> o prostu np. jeździ po domu roześmiany pociąg z jednym wagonikiem . Wb

moze mi ktos nakreslic postawe
naklepac dzieci zeby sie nimi nie zajmowac
to po co wam te dzieci bo tak wypada czy o co chodzi ?

[whitney85]

Moja córka ma 1,5 roku a ja jestem znowu w ciąży. Różnica wyniesie 2 lata.
Nie jest nam łatwo - oboje pracujemy, mała chodzi do żłobka pełnoetatowo, warunki lokalowe mamy średnie.
Doszłam jednak do wniosku, że mimo wszystko chcę mieć drugie dziecko. Wiem, że będzie nam jeszcze trudniej ale wierzę, że nie pożałuję tej decyzji.

[nutka07]

No jak nie chcesz to co poradzimy?

Jezeli chcialabym miec drugie dziecko, to pewnie poszlabym na zywiol, no ale Ty nie chcesz teraz

[titulinka]

Mój Starszak ma 5 lat, teraz jestem w 5 miesiącu ciąży. Przez 4 lata twierdziłam, że nie chcę drugiego dziecka i nagle zwrot o 180 stopni. Staraliśmy się 4 miesiące, kiedy zobaczyłam dwie kreski dopadły mnie mega wątpliwości. Dzisiaj przyzwyczajam się do myśli, że w sierpniu będzie drugie dziecko, które przeorganizuje moje dotychczasowe życie.

[lucky80]

Mam 2,5 letnią córeczkę i jestem w prawie 8 mscu ciąży z synkiem...
Zawsze chciałam miec dwoje dzieci bo sama mam brata i jakoś średnio wyobrażam sobie mieć jedno dziecko, szkoda by mi jej było ).
Długo nie myślałam o drugim, ale jak córka skonczyła 2 lata i od jakiegoś pół roku przestała ryczeć po nocach, uznałam że jestem gotowa na drugie. I tak jak z córką, udalo się za pierwszym razem Szkoda mi tylko kolejnej przerwy w pracy, bo pracowałam przez ostatnie 1,5 roku i bardzo lubię swoją pracę.
A też mam 32 lata..
Myślę, że skoro piszesz o tym, to decyzję o drugim podjęłaś, tylko pewnie potrzebujesz potwierdzenia Powodzenia!

[klubgogo]

NIe mam takiej potrzeby, nie mam musu (o zgrozo), bo dziecko musi mieć rodzeństwo. Sorry, ale nie, nie chcę, dziękuję.

[indigo_kid]

Rodzeństwo nie zawsze jest najwspanialszym darem jaki możemy sprawić naszym dzieciom. Bywa, ze rodzeństwo się nie lubi, kłóci się, często pojawienie się młodszego brata / siostry dla dziecka jest traumą i czymś na wzór zdrady ze strony rodzica. Czy jesteś w stanie zaryzykować taki ewentualny scenariusz tylko po to, żeby "zapewnić córce rodzeństwo" pomimo, że Ty nie chcesz mieć więcej dzieci?
Ja chciałam mieć 3-4 dzieci wyszło, ze mam 2 (fizjologia), moje dzieci się kochają, świetnie razem spędzają czas, ale też kłócą, boją się, skarżą na siebie, są o siebie zazdrosne. Taka rzeczywistość mnie nie przytłacza, widzę same pozytywy posiadania 2 dzieci w naszej rodzinie i wiem, ze gdybym mogła to miałabym ich więcej.
Mam znajomych 2+1, 2+2 i więcej i wcale nie widzę, żeby któreś z tych dzieci było szczęśliwsze lub bardziej nieszczęśliwe.

[nutka07]

Ona chce ale jeszcze nie teraz, a lata leca wiec pyta.

Jezeli chodzi o nastepne dziecko, zeby pierwsze mialo rodzenstwo to dla mnie jest to poroniony pomysl i takie cos nie wchodzi w gre.

[kropeczka.7]

Mam 34 lata i dwuletnie dziecko. Podobnie jak ty,ja tez nie czuje tej potrzeby a rozsadek mi mowi,ze latka leca itd. Z jednej strony nie chce miec teraz dziecka a z drugiej chcialabym aby pierwsze mialo siostre lub brata. Mysle,ze jesli nie czuje sie tego pragnienia to nie nalezy na sile starac sie o drugie. A co jesli bedzie gorzej? tzn. drugie urodzi sie chore; mąz bedzie ''zwiedzal'' swiat z pierwszym a ty bedziesz zamknieta w domu z drugim?

[glagonia]

Ja ani przed pierwszym dzieckiem, ani teraz przed drugim nie czułam jakiegoś przemożnego instynktu macierzyńskiego. Plan życiowy to co najmniej dwójka dzieci, zdecydowałam się na drugie, jak już od pieluch troszkę odpoczęłam - ale raczej z rozsądku. Wiem, że potem bym żałowała, gdybym się nie odważyla - choć przyznam że mam pewne obawy, jak to będzie w dwójką. Niedługo zobaczymy.
PS. Planuję jeszcze trzecie - wpadkę

[gwen_s]

po pierwszym chciałam zostać przy jednym, z czasem zaczęłam się zastanawiać, że może jednak drugie... no i podeszłam do tego, trochę z chęci trochę z rozsądku, i tak jak dziewczyny pisały, nie myślałam, ze tak szybko nam wyjdzie
Dziś nie żałuję, jestem przekonana, że z czasem żałowałabym jakbym czekała jeszcze dłużej. Różnicę mamy 3ech lat, chciałabym mieć mniejszą, ale nie byłam wcześniej gotowa.

[ingo2012]

to bardzo indywidualne...ja ososbiscie nie mialam nigdy parcia ze musze miec 2jke dosc wygodnie bylo mi z 1 w dodatku bardzo spokojnym synkiem, ale jakos po 5 latach poczulam znowu instynkt i mialam 34 lata wiec stwierdzilismy z mezem ze teraz jest ten moment...oczywiscie przwrocilo to moj swiat sytuacje zawodowa, i na nowo wszystko ruszylo...troche zaskoczyla mnie moja reakcja oczywiscie kocham mojego 2giego synka ale mysle, ze mialam maly dolek bo na nowo weszlam w role mamy domowej i troche przytloczyly nas obowiazki(dodam ze jestesmy daleko od rodziny i polegamy tylko na niani)...poniewaz pracuje zawodowo to ciagle mam wyrzuty, ze nie spedzam z moimi pociechami wiecej czasu....ale mysle, ze to bardziej problem mojego niespelnienia zawodowego>>>>teraz ciesze sie ze chlopcy maja siebie i dom jest pelen wrzaskow i smiechu.... a prorpo argumentow , ze robimy to dal 1 ego dzieck... z mojego doswiadczenia nie zawsze rodzenstwo ma ze soba fajny kontakt w doroslym zyciu, czasem ida wlasna droga i maja zupelnie inny swiat....pozdrawiam

[katia.seitz]

Jestem w drugiej ciąży. Tak jak w przypadku pierwszej, wybrałam czas korzystny z punktu widzenia pracy zawodowej. Różnica wieku między dziećmi będzie 3,5 roku - to wydaje mi się jeszcze być OK. Inna sprawa, że ja zachodzę w ciążę na zawołanie (pierwsza ciąża - w pierwszym cyklu, druga ciąża - w drugim cyklu), więc akurat wyszło optymalnie

[bella_roza]

jeśli w ogóle chcesz a tylko masz wątpliwości czy już to bym raczej nie czekała w tym wieku.

[sacea]

też mam 33 lata, jestem mamą 6 miesięczniaka i jestem w 2 miesiącu ciąży, od początku chcielismy 2 dzieci, z założenia rok po roku, nie wyobrażam sobie co kilka lat wracać do pieluch

[sommerrrzeit.33]

A my mieliśmy mieć jedno dziecko. O drugim nawet nie było mowy. Trwało to 6 lat. Aż nagle w tamtym roku nam się zachciało, no i jestem teraz w 35 tygodniu ciąży. Z perspektywy czasu - żałujemy, że tak późno. Ale lepiej późno, niż wcale (mam 34 lata).

[pysia_35]

a ja mam jedno, chcialabym mieć też drugie, ale na razie nie jest to możliwe i chyba dobrze. Moja koleżanka, która mieszka obok mnie ma dwójkę z różnica 1,5 roku i na pysk pada, próbując maluchy ogarnąć. Jak patrzę na nią to nie żałuję że jeszcze mój dwulatek nie ma rodzeństwa...Pewnie jak jej dzieci podrosną to będzie miała wygodniej, ale nie widzę sensu zarzynania sie przez pierwsze kilka lat zycia dzieci, aby była mała różnica wieku. Osobicie mam dwoje rodzeństwa z dużą różnicą wieku ( 6 i 9 lat) i bardzo to sobie chwalę. Dziwią mnie też uwagi niektórych forumek, ze 32 lata to tak późny wiek, ze trzeba sie spieszyć z 2-gim dzieckiem. To ze w tym momencie nie chcesz mnieć 2-go dziecka nie znaczy ze za pół roku będzie podobnie, więc poczekaj na odpowiedni moment - masz czas....Odpocznij, zatesknisz za maluchem i to bedzie ten moment.
Znam osobiscie wiele mam w tym wieku, które na drugie dziecko dają sobie czas spokojnie ze 3 lata. Sama urodziłam pierwsze w wieku 33l i nie wykluczam, że jeszcze urodze 2-gie za czas jakiś... Większą krzywdą dla dziecka może być "rozsądna" mama, która urodzi nie czując że jest to dobra decyzja niż mama, która ma AŻ 35-36 lat i spełnia sie jej marzenie o dziecku....

[gris_gris]

Pysia, zgadzam się ze wszystkim, co napisałaś. Wreszcie jakiś głos, który podzielam, bo już myślałam, że jestem jedyna...

>nie widzę sensu zarzynania sie przez pierwsze kilka l
> at zycia dzieci, aby była mała różnica wieku.

Też urodziłam pierwsze dziecko w wieku 33 i od razu wiedziałam, że drugie (a może i trzecie) będzie z większą różnicą wieku. Życie trwa tu i teraz i dla mnie liczy się jego jakość cały czas, a nie wykreślanie kilku lat z życiorysu, żeby za parę lat dzieci się razem bawiły.

>Dziwią mnie też uwagi
> niektórych forumek, ze 32 lata to tak późny wiek, ze trzeba sie spieszyć z 2-gi
> m dzieckiem.

No właśnie, to mnie nieustannie zadziwia. Skąd to przekonanie? I jeszcze to, że po 30-ce nie ma się sił do zabawy z dziećmi i inne takie dyrdymały. Naprawdę ludzie są w takim złym stanie fizycznym po 30-ce??

[majowadusza]

Ja mam dwójkę dzieci z 3 letnią różnicą wieku.
Jest fantastycznie, naprawdę
Wcale nie uważam, zeby początek kiedy pojawiło siędrugie był straszny. Nie mam złych wspomnień.
Odkąd młodsze dziecko skończyło 3 lata dzieci zaczęły się fajnie porozumieć, bawić.

Z mojej sytuacji patrząc na jedynaków, jest mi ich troszkę szkoda