Wspólne biesiadowanie

[mid.week]

Skąd się wziął fenomen wspólnych stołów w knajpach?
Pierwsze o czym pomyślałam to staruszek Comte i jego religia humanistyczna. Dawno już to zaplanował. Budowanie świeckiego poczucia wspólnoty na dużą skalę. Czyli coś za co kościołom nalezy się duży szacun, a czego publiczne instytucje robić do tej pory nie potrafiły. "Siedzenie przy jednym stole z grupą nieznajomych ma tę niezrównaną i niecodzienną zaletę, że sprawia, iż trochę trudniej bezkarnie ich nienawidzieć"*. Podoba wam się ten kierunek? Przysiadłybyście się?

*A.Botton

[triss_merigold6]

Zależy gdzie. W knajpie w Bieszczadach czy w górskim schronisku przysiadłabym się bez obciachowo, w typowej lunchowni czy innej knajpie w Warszawie - absolutnie nie.

[mid.week]

W turystycznych okolicznościach łatwiej? Dlaczego w mieście nie? Pomijając argumenty typu snobizm, nowa moda, obciach itp.

[melmire]

Bo w miescie czesto jestes ze znajomymi osobami i masz ochote w spokoju przy jedzeniu obgadywac prywatne sprawy? Nie lubie integracji na sile.

[pe.tronela]

> Bo w miescie czesto jestes ze znajomymi osobami

No w gorach tez jest raczej z osobami znajomymi.

[madzioreck]

pe.tronela napisała:

> > Bo w miescie czesto jestes ze znajomymi osobami
>
> No w gorach tez jest raczej z osobami znajomymi.

No ale jest zasadnicza różnica - w górach, jeśli jesteś wspólnie ze znajomymi, to posiłek zazwyczaj jest małym wycinkiem wspólnie spędzonego czasu. A u siebie zazwyczaj umawiasz się z kimś na mieście i ten posiłek w knajpie to cały czas, jaki z nim spędzasz. Nie pogadasz spokojnie.

[mid.week]

Ja też nie lubię na siłę. Jeśli nie miałabym nastroju, towarzystwo lub planowane tematy wykluczałyby dokoptowanie do innych nie poszłabym do takiej knajpy. Ale zakładając, że jestem sama, albo z jedną koleżanką, albo umawiam się ze znajomymi w mieście i wiem, że bede czekała... Sam pomysł i idea bardzo mi sie podoba.

[eilian]

Nie. Nie lubię zbytnio tego typu knajp, za duże ryzyko, że dosiądzie się ktoś śmierdzący, ciamkający itd, itp. No niestety ludzie są w dużej części obrzydliwi.

[jematkajakichmalo]

Nie dla mnie takie cos.
Jak ide do knajpy np. na obiad to zazwyczaj z rodzina czy pzyjaciolka. Jakby mi zalezalo na wiekszym gronie to umowilabym sie z cala grupa znajomych na wspolny wypad w takie miejsce.
Chce zjesc w spokoju i nie zycze sobie, zeby ktos sie przysluchiwal mojej rozmowie.

TO mi sie jakos z sdinglami kojarzy Moze jakbym byla samotna to bym sie przysiadla

[mid.week]

singiel nie ma rodziny, przyjaciółki, paczki znajomych...?

[riki_i]

Dobre w kręgu młodych, atrakcyjnych, wyluzowanych. To tak samo jak ze słynną akcją całowania się z języczkiem z nieznajomymi - jakoś w tych "spontanicznych" parach znaleźli się sami czyści, względnie młodzi, no i atrakcyjni, a przynajmniej niebanalni ludzie. Starych, śmierdzących, obleśnych i niemiłych nie było. A na ulicy takich jest większość. Dlatego też jestem na nie. Nie mam ochoty się integrować z tłumem. Natomiast jeśli wspólny stół będzie w zamkniętym klubie* ze wstępem dla posiadaczy kart członkowskich - to owszem, z przyjemnością skorzystam.

*Klub może być skrojony pod dowolną zmienną - od klubu biznesmena po klub miłośników disco polo. Chodzi mi o przynajmniej minimalną preselekcję.

[mika_p]

> *Klub może być skrojony pod dowolną zmienną - od klubu biznesmena po klub
> miłośników disco polo. Chodzi mi o przynajmniej minimalną preselekcję.

I to jest chyba to, o czym pisała Triss - w schronisku pod szczytem jadają ludzie, którzy góry lubią i z tej sympatii weszli tak wysoko Więc coś ich łączy.

[triss_merigold6]

Kwestia konwencji. IMO w schronisku wypada zagadć i sie dosiąść, w knajpie w mieście nie wypada.
W mieście nie szukam towarzystwa, bo albo chce zjeść szybko, albo jestem umówiona z koleżanką.

[riki_i]

Imho wspólnotowość w tym znaczeniu jest mitem, co wie każdy kto przebywał na plaży nudystów (naturystów). Tabuny facetów przechadzają się z w te i we wte aby dopaść wzrokiem jakąś młodą ładną laskę. Takich jest może ze 3%, a na całą resztę towarzystwa nie ma najmniejszego zapotrzebowania. Gdyby dopuścić w kanonie współczesnego savoir-vivre-u możliwość swobodnego dosiadania się i nawiązywania bliskich relacji z nieznajomymi w knajpie czy tramwaju, do nielicznych gwiazd socjometrycznych stałyby dwustuosobowe kolejki. A pozostali byliby jeszcze mniej warci niż dzisiaj.

[triss_merigold6]

Ale w ogóle po co to dopuszczać, nie rozumiem. Mam obowiązek gadać z każdym, kto sobie tego życzy?

[riki_i]

To chyba ma być taka kolejna forma polit-poprawności, przynajmniej sądząc po środowiskach które to promują. Oczywiście, ja pomysłu w czambuł nie neguję - śmiem tylko zauważyć, że te lanserskie bary, w których to się sprawdza, odwiedza określona, sformatowana publika. W barze mlecznym typu peerelowskiego, imho ta idea nie wypali.

Ale wcale nie wykluczam, że będą starali się nas do tego w najbliższych latach przekonać na siłę. Tak samo jak robią na kolei likwidując wagony z przedziałami. Nowych prawie się nie produkuje.