Gunter Grass

[ingryd]

odszedl, w rytm blaszanego bebenka, a lzy jak przy obieraniu cebuli

[incubus_0]

Naprawdę płaczesz po śmierci człowieka znanego Ci tylko z autorstwa książek?

Szkoda mi jego śmierci jako człowieka.

[elle-hivernale]

Parę tygodni temu też by mnie to dziwiło, ale przyznam, że uroniłam łzę po śmierci Pratchetta i się nie wstydzę.

[ingryd]

Hmmmmm, jakby ci tu powiedziec, incubus,
Nie bierz doslownie tego co mialo byc gra slow (podpowiadam ze chodzi o tytuly jego ksiazek)

[incubus_0]

Wiesz, ja Grassa czytałam, nawet dużo (z obowiązku raczej niż z zamiłowania), domyśliłam się, ale jeśli piszesz o łzach, to biorę to dosłownie.

[ingryd]

No cos ty, jakie by to byly lzy wywolane obieraniem cebuli, gdzie tu zalosc ?
À zalosc jest bo wg mnie to wielka literatura, choc o smaku zolci (zolci ludzkich, nieludzkich losow)

[baltycki]

Urodzilismy sie w tym samym szpitalu .
Pamietam krecenie "Blaszanego bebenka", nawet jakies pieniadze przy tym zarobilem.
www.cda.pl/video/1423753f/Blaszany-bebenek-Lektor-PL

wklejone porzez moderatora

[zona_mi]

jan.kran 13.04.15, 11:16

Własnie sie dowiedziałam ze odszedł...Bardzo mi smutno,moj ukochany pisarz .Lubilam Go tez jako człowieka.


arista80 13.04.15, 11:18
Zapal mu świeczkę, ale nie rób z siebie tradycyjnej płaczki, boś ty nowoczesna kobieta jest.

jan.kran 13.04.15, 11:26
Oprócz świeczki przeczytam jakaś Jego książkę , mam prawie wszystkie.

atena12345 13.04.15, 11:56
jan.kran napisała:

> .Lubilam Go tez jako człowieka.

a za co konkretnie ?

[jan.kran]

Zona , bardzo dziękuje ze skomasowalas obydwa watki.

[jan.kran]

Isebil saltzte nach... To zdanie z Der Butt uznane za jedno z najpiękniejszych zdań w literaturze niemieckiej. Der Butt to ostania książka Grassa jaka przeczytałam. juz mi niewiele zostało ... Przeczytałam prawie wszystkie. W kolejce czekają Hundejahre , trzecia cześć gdańskiej trylogii . A potem zacznę czytać na nowo , zreszta kilka Jego książek czytałam kilkakrotnie. Pierwsza jaka przeczytalam był Blaszany Bębenek po francusku bo niemieckiego wtedy jeszcze nie znałam . To moje ulubione dzieło Grassa a zaraz obok stawiam Beim Häuten der Zwiebel.Ta ostatnia to bardzo Ciekawe rozliczenie sie z własna biografia i piękny portret Jego mamy.O tym czem lubiłam Grassa jako człowieka napisze potem .

[marzeka1]

Szkoda człowieka, ale miał długie życie i do dziś pamiętam, jak podobał mi się jego "Blaszany bębenek" i to, jak umiał zobaczyć siebie "w prawdzie" i przerobić to:
o sobie samym