psiaki są cudne

[konwalka]

własnie sie dowiedziałam, ze jeden z moich czerwcowych szczeniaków wykazal się nie lada sprytem? inteligencją?
Otóż koleżanka- włascicielka psa poszła pod prysznic przed wyjściem do pracy. A jej sunia w tym czasie poleciała do sypialni i przyniosła swojej pani piżame do łazienki
przełożenie proste- kąpiel- koniec dnia- piżama- spanie

Co prawda ablucje odbywały sie w dzień, więc suka trochę tępawa, bo przecież w dzień nie chodzi się spac

Nadmienię, ze to była bardzo słabiutka dziewczynka (psina, nie koleżanka), ledwo przezyła
Ale z takich wyrwanych śmierci szczeniaków często robią się wspaniałe duże psy

Co by nie gadać, mała rokuje wspaniale
Opowiadajcie, co fajnego odstawiły wasze psiny

[thea19]

w tajemniczy sposob sciagala z rolki papier toaletowy, odrywala a nastepnie darla w strzepki za kanapa. nikt nie wie jak siegala do tego papieru a zawsze byl zwiniety i spory wyzej niz pies tego wzrostu moze siegnac nawet podpierajac sie lapami. poza tym jako szczenie zupelnie nieszkodliwa.

[rosapulchra-0]

[heca7]

Moja buldożka nie przyniosła by piżamy tylko usiadła i wygryzła ją w ... kroku Ale i tak jesteśmy w niej zakochani. Szczególnie mąż, który ją codziennie wita mówiąc - witaj moja księżniczko

[wielceszanownypan]

heca7 napisała:
Szczególnie mąż, który ją codziennie wi
> ta mówiąc - witaj moja księżniczko

Fajną córkę ma mąż.
Zmień nick na "księżna".

księżniczka «córka księcia»
sjp.pwn.pl/szukaj/ksi%C4%99%C5%BCniczka.html

[heca7]

Może zacznę mówić do męża - książę.

[gama2003]

Miałam kiedyś, jako dziecko kundelkę- znajdę. I ona, co wydało się po dłuższym czasie, robiła sobie zapasy na czarną godzinę. Zasuszone kawałeczki chleba wciskała, nie wiemy jak, w różne domowe zakamarki. Wydało się przy zmianie tapicerki kanapy i foteli, powciskała wielkie ilości, gdzie tylko się dało. Nikt jej nigdy przy tej działalności nie widział i głodna u nas nie chodziła. Zawsze nas ruszały domysły skąd przyszła. Chyba nie z salonów bo na domowych imprezach żebrała o alkohol....pierwszy raz nie wiedzieliśmy o co chodzi. A ona kielicha chciała ( nie dostała, ale ,, leciała,, na każdy alkohol...)

[yvi1]

Moj Atos otworzyl sobie szafke w kuchni,wyjal z niej maslo i chleb,a na podlodze obok polozyl sobie noz i widelec.Fajnie to wygladalo .
To bylo przed laty,niestety nie mielismy wtedy kamery.
Inny pies,tez juz dawno temu,kradl mojej mamie mydelko krawieckie i zjadal ze smakiem.
Moj obecny pies Gismo,przynosi mi moje spodnie " spacerowe" z kazdego zakatka mieszkania,umie sciagac koldre na komando i przyprowadzic kota z balkonu.

[konwalka]

Moj Atos otworzyl sobie szafke w kuchni,wyjal z niej maslo i chleb,a na podlodze obok polozyl sobie noz i widelec.

nie...

[yvi1]

Tak , uskutecznial rozne kombinacje,ale ta byla najsmieszniejsza .
Noz i widelec sciagnal ze stolika w pokoju,a reszte wyjal z szafki.
Wyjmowal np. zielonego ogorka i bulke; albo margaryne i torebke z maka.Co najsmieszniejsze nigdy tych rzeczy nie jadl,tylko tak sobie w kuchni ukladal.Potem mama juz wszystko dawala na gore i sie skonczylo ...
To byl mieszaniec owczarka niemieckiego z pudlem.Byl najmadrzejszy i najkochanszy .

[konwalka]

jesli to byl owczarkopudel, to w inteligencje ponadprzecietna nie watpie
ale powiedz mi, jak on wygladal?

[yvi1]

Mial wiecej z pudla,tzn . loki i byl czarny.Uszy mial spiczaste i lapy wiecej wilcze .Smieszny byl,szkoda ,ze nie mam zadnych zdjec . Niestety ,tez szybko zginal.Ale do dzis go pamietamy,jako najmadrzejszego psa .

[konwalka]

wyobrazam sobie
pudle sa diablo bystre i inteligentne

[mamusia1999]

mieliśmy kiedyś, bardzo niehumanitarnie, pointera myśliwskiego w bloku. dziesiątki lat temu. no i trzeba go było wybiegać, skoro na polowania nie chodził i zwierzyny nie gonił. odbywało się to tak, że wywoziliśmy go maluchem za miasto, w pampasy, wypuszczalismy z samochodu i ruszalismy 50kmh żeby nas gonił. jak juz nie miał pary (lub ochoty, kto go tam skubanca wie) to rzutem na taśmę nas wyprzedzał i się rozkraczal przed nami. uwielbiał to, szalał z radości na komendę "do malucha".
ale jego największym wyczynem było, jak w chwili ogólnej nieuwagi, małe dziecko z wizytującej nas rodziny podbiegło do niego i....wsadziło mu palec do oka, tak solidnie, bez wyczucia. jak to maluch, pewnie chciał dotknąć rzęsy, ale źle wycelowal. a pies tylko cichutko zaskomlał.
za to potwornie bal się burzy, po prostu odchodził od zmysłów . kiedyś przegonił mnie z krakowskich Błoni do Nowej Huty, bo nie było opcji żeby go zatrzymać.
ech, rozrzewnilam się.

[vi_san]

Moja dobermanka zawsze wiedziała, kiedy któreś z czworga domowników wracało do domu [a wychodziliśmy i wracaliśmy każde o innej godzinie i nie regularnie!] i przynosiła pod drzwi wejściowe kapcie osoby wracającej - nawet się śmialiśmy "O! Tata wraca, Bonita kapcie w kratę trzyma!", albo "O, za chwilę będzie siostra, bo Bonita czerwone z pluszem kapcie wzięła!". Nigdy się nie pomyliła.
Ta sama sunia [z tym, że kapci nauczyła się sama, a tego, to już z naszą pomocą] przenosiła między domownikami różne drobiazgi np. zwijałam w rulon gazetę z programem, wołałam Bonitę i mówiłam jej "Zanieś tacie", a ona radośnie biegła i oddawała, tak samo nosiła koszyk wiklinowy z zakupami.
Obecny owczarek niemiecki jest zaś na tyle inteligentny, że ani myśli się nami przejmować.

[thea19]

moja rozpoznaje dzwiek silnika. zawsze wie, kiedy ja wracam i biegnie do drzwi jeszcze zanim wjade za brame.

[madzioreck]

Moja psica miała tak samo z tym silnikiem Mój tata lata temu jeździł maluchem, i paru sąsiadów też - i ja nigdy nie wiedziałam, który to, a psina ignorowała wszystkie dźwięki malucha, oprócz właściwego

[zofijkamyjka]

nie dźwięk silnika tylko zapach.

[berdebul]

Nawet ludzie potrafią rozpoznawać dźwięki silnika, a pies ma dużo lepszy słuch.

[thea19]

z 200m? zanim ktos z ludziow w ogole uslyszy jakikolwiek dzwiek?

[memphis90]

Lepszy słuch mają na pewno. I łatwiej w to uwierzyć niż w wyczuwanie węchem zapachu osoby nadjeżdżąjącej samochodem z 200m

[vi_san]

Tylko że Bonita szykowała kapcie dla tych co pieszo wracali też! Więc to nie mógł być silnik samochodu. Acz silnik naszego ówczesnego volkswagena też rozpoznawała.

[joanna_poz]

to nie jest chyba kwestia rozpoznawania silnika, ale wyczuwania danej osoby z jakiejs odleglosci.. nie wiem, czy to mozliwe, ale nasz labrador tak ma.
w czasach kiedy przyjeżdzala do nas opiekunka do syna - o 7:30 juz się stawal przy oknie tarasowym (jest stamtąd widok na furtkę) i na nią czekał - ona przyjeżdzala autobusem i była u nas ok. 7:35 (no chyba że się znal na zegarku.
tak samo staje w oknie chwilę przed moim powrotem z pracy, czy mojego partnera.
syn kiedyś dzwoni jak wracali z nart - pytam gdzie sa, syn, że jeszcze w czechach. powiedzialam że to niemożliwe bo już pies w oknie na nich czeka - byli 2 minuty od domu

[madzioreck]

joanna_poz napisała:

> to nie jest chyba kwestia rozpoznawania silnika, ale wyczuwania danej osoby z j
> akiejs odleglosci.. nie wiem, czy to mozliwe, ale nasz labrador tak ma.

Możliwe i znane, to chyba dość powszechne zjawisko, więc nawet nie pisałam Ale wyczuwanie i rozpoznawanie silnika to dwie osobne sprawy - moja psica zaczynała się kręcić od drzwi do okna mniej więcej w momencie, kiedy wracający dopiero się skądś zbierał do domu. Natomiast dziki radosny szał się rozpoczynał, kiedy pod blok zajeżdżał maluszek taty, a nie żadne inny

[vi_san]

Dokładnie, Madzioreck. Inną kwestią jest rozpoznawanie silnika samochodowego [Bonita też nie reagowała na "obce" volkswageny, a na nasz reagowała natychmiast!], a inną wyczuwanie przez psa zbliżania się "ukochanych człowieków". Swoją drogą - ciekawe jak to jest, że pies wyczuwa taką osobę, zanim ta stanie w drzwiach? Czym? Węchem? Słuchem? Nasza Bonita przynosiła kapcie na dobrą chwilę przed powrotem danej osoby, a wracaliśmy "różnie" - czyli nieregularnie. Bo ktoś po zajęciach poszedł ze znajomymi na piwo, ktoś po drodze robił zakupy, komuś coś wypadło itd. A ona się nie myliła! Kapcie szykowała nie na godzinę [jak wspomniany przez Joannę golden - psy mają swoiste poczucie czasu], a na powrót. Czyli "wyczuwała", że za jakiś czas wróci do domu mój tata, o innej godzinie moja mama, siostra czy ja.

[joanna_poz]

Swoją dro
> gą - ciekawe jak to jest, że pies wyczuwa taką osobę, zanim ta stanie w drzwiac
> h? Czym? Węchem? Słuchem?

my też nie wracamy o stałej porze, pan to juz w szczegolności wraca każdego dnia inaczej
my żartujemy, że nasz pies ma swój radar

[memphis90]

Pies jak pies, ale kot moich teściów rozpoznaje domowników, którzy wjeżdżają windą.... Za nic nie mogę tego pojąć - w końcu winda z każdym pasażerem jeździ tak samo, na wysokim piętrze w bloku trudno mówić o wyczuwalnym zapachu domownika, nie mają stałej pory powrotu... Magia.

[jowita771]

Ja też rozpoznaję dźwięk silnika. Jak jeszcze mieszkałam z rodzicami, to rozpoznawałam też, kto z domowników otwiera drzwi kluczem.

[la_mujer75]

Miałam mieszankę setera i spaniela- uroczą "brunetkę".
Rano - ja z nią wychodziłam na spacer, a gdzieś koło 11 moja matka. A psica była z tych niecierpliwych. Wpadła na pomysł popędzania mojej rodzicieli. Łapała w pysk rajstopy i udawała, że zaraz je rozszarpie. A że były to rajstopy antyżylakowe, które moja mama z wielkim trudem zdobywała, więc szybko nauczyła się liczyć z potrzebami suni, gdyż chowanie rajstop nie przynosiło efektu, zawsze je jakoś umiała zdobyć.
Ta sama sunia była niezwykle uroczym i przyjacielskim pieskiem. Łasiła się do wszystkich. W ramach spacerków z nią, wstępowałam do pobliskiego, osiedlowego sklepiku. Psina czekała karnie na zewnątrz, ale wychodzące na fajka ,sprzedawczynie nie mogły się oprzeć jej urokowi. Po jakimś czasie - zaczepiały ją i pozwalały wchodzić do środka, do wysokość kas umieszczonych tuż przy wyjściu. Minęło trochę czasu i sunia odkryła, że niedaleko kas umiejscowione były regały ze słodyczami. Miłość między nią,a paniami w sklepie kwitła. I kwitłaby jeszcze długo, dopóki sunia nie nauczyła się, między zwijaniem się w pół ze szczęścia, łapać leżące na najniższych półkach słodycze i szybkim sprintem uciekać ze sklepu. Za słodycze,ma się rozumieć, płaciłam, a po kilku takich akcjach, zakazałam wchodzenia do sklepu. Psina karnie siedziała i tylko z wyrzutem na mnie spoglądała, jak wychodziłam z siatami.
Ponieważ przepadło jej źródło słodyczy, to nauczyła się łasić do dzieci. Ale tylko tych dzieci,które miały cos w rękach, np. ciasteczka,lody. Łasząc się - znienacka porywała dziecięcy przysmak i zwiewała, ile sił miala w nogach A ja znowu musiałam się tłumaczyć.
Kochała nas wielką miłością i potrafiliśmy to wykorzystać. Gdy miała opory, aby wrócić ze spaceru, wystarczyło udać, że głaszczemy jakieś maleńkie zwierzątko. Przybiegała natychmiast, zdenerwowana, że ma rywala.
Była cudna i wiele, wiele z nią było historii.

[madzioreck]

Opowiadaj!

[owczarkini]

Jaki fajny wątek Z przyjemnością się czyta
Moja psica "mówi". W porze spaceru, a także miski przeciąga się z takim długim "miaaaałaaam". A ja do niej - co, na dwór miałaś iść ? No, miałaś, to już idziemy. To mógłby być przypadek, ale ona to robi po kilka razy. Świetnie wie, że się szykuję i zaraz wychodzimy, ale jeśli się przed samym wyjściem na przykład zagapię w tv czy coś, to ona znowu "miaaaaałaaam".
No i broni ludzi, dzieci szczególnie. Nie wolno łaskotać, dawać udawanych klapsów. Chwyta rękę i odciąga, a w skrajnym zbulwersowaniu szczeka, chociaż poza tym jest bardzo cicha. Kiedyś przyszedł pan do rolet i podał rękę mojemu mężowi, co ona uznała za atak. 8 kilo niskopiennego psa, a obserwowała go po ostrzegawczym szczeknięciu niczym pies policyjny

[kozica111]

Mój pies zdejmował gar z kuchenki i szedł delektować się zawartością na podwórko.A że go zdejmował zazwyczaj z płomienia i w domach sąsiadów to nie budziło to naszej radości.

[noowaak]

Moja goldenka podkradała słodycze, znajdowałam później porozrzucane papierki (codziennie jeden), ale nigdy jej kryjówki. Zjadała cukierki z choinki, sprytnie zostawiając wiszący papierek, tak jakoś zwinięty, że wyglądał, jakby miał zawartość. Najbardziej mnie rozczuliła, kiedy pewnego pierwszo-wiosennego dnia otworzyłam drzwi balkonowe. Dzień jeszcze był dosyć chłodnawy, na podłodze balkonu zimne kafelki. Pies wyszedł na balkon, ale po chwili wrócił do domu, ja się patrzę, a ona ciągnie w zębach z przedpokoju swoje wielkie legowisko. Zaciągnęła je na balkon, umościła się wygodnie i zadowolona obserwowała świat

[rafwar02]

Wątek jest super !!!
I same fajne historie

[zofijkamyjka]

moja sunia przynosi mi zawsze kapcie jak wracam do domu

[zofijkamyjka]

a pewnego razu, jak nie znalazła kapci, przyniosła swoja maskotkę

[majarzeszow]

moja sunia odeszła w środę, tydzień temu. miała 17 lat. płaczę po niej i pamietam ile wspanialych rzeczy robila, jakie miala wyczucie. dzieci przy niej wychowalam, ba, to bylo moje pierwsze dziecko. kocham ja okropnie... jej, ale napisalam kochalam oczywiście ciezko mi bez niej......

[owczarkini]

Przytulam mocno. Kiedy odszedł mój, nie mogłam sobie znaleźć miejsca w domu, było tak przeraźliwie pusto bez merdającego ogona. I ktoś mi powiedział, że powinnam pamiętać o tym, że pies miał dobre, szczęśliwe życie. I że może zrobił miejsce dla innego stworzenia, które potrzebuje domu. I wiesz co ? Adoptowałam schroniskową bidę. Teraz, po ponad roku jestem w niej zakochana nieprzytomnie. Ale pamięć zostaje.

I jeszcze wiersz, który bardzo lubię:
"To tylko pies, tak mówisz
tylko pies...
a ja ci powiem
że pies to często jest więcej niż
człowiek
on nie ma duszy, mówisz...
popatrz jeszcze raz
psia dusza większa jest od psa
i kiedy się uśmiechasz do niej
ona się huśta na ogonie
a kiedy się pożegnać trzeba
i psu czas iść do psiego nieba
to niedaleko pies wyrusza
przecież przy tobie jest psie niebo
z tobą zostanie jego dusza"
Barbara Borzymowska

[inguszetia_2006]

Witam
Miałam psa na chwilę w wakacje. Kolega mi podrzucił duże szczenię, opiekowałam się nim pod nieobecność wyżej wymienionego. Miał psa odebrać w niedzielę wieczorem, ja wyjeżdżałam w poniedziałek na wakacje. Pakowałam więc walizkę, szczenię się ułożyło na ciuchach w walizce, umościło, coś tam sobie łapkami przebierało. Już miałam zamykać walizkę, ale coś mnie tknęło. Dostałam w prezencie wyjazdowym ogryzek po jabłku i wkładkę higieniczną Wkładka z "wkładem", oczywiście, nie taka świeża z paczki;-P To była operacja pod kryptonimem - "kosz na śmieci i podarki na podróż". Kochana bestia.
Pzdr.
Ing

[owczarkini]

Przypomniała mi się jeszcze historia z tego forum, jakaś dziewczyna rewelacyjnie pisała o psach, niestety nie pamiętam nicka. Jedna z historii była o psie, który kiedy zdarzyło mu się narobić w domu, wybierał z kuwety kocie kupy i układał obok swojej. Tak przygotowany czekał na państwa i witał ich siedząc na środku pokoju z miną pt. "Może i narobiłem na dywan, ale ONE też".

Kiedy moja siostra z rodziną pakowali się po pobycie u nas, ich suka najpierw obserwowała, co się dzieje, a w końcu szczekaniem i podbieganiem do swojego legowiska tak jasno przekazała komunikat, że ją też trzeba TERAZ spakować, JUŻ, JUŻ, że pokładaliśmy się ze śmiechu.