Dodaj do ulubionych

Wiele lat odrzucania przez rówieśników

03.10.16, 12:43
Czy to się da naprawić w dorosłym życiu? Przepraszam, że pod innym nickiem, ale wreszcie spojrzałam sobie prosto w oczy i dorosłam do przyznania się, że to odrzucenie (łagodnie nazywając) zaważyło na wszystkich moich życiowych wyborach. Przez całe życie udawałam, że nic się nie stało. Całe życie się wstydziłam - najpierw tego, że mnie odrzucano (wyśmiewanie się, wyzywanie od debilek, kretynek, idiotek itd.), potem wstydziłam się, że nikomu z dorosłych się nie przyznałam, (uważałam, że skoro to robią musi być w tym moja i tylko moja wina i moja wina w tym, że nigdy się nie "postawiłam", kuliłam się tylko w sobie i milczałam/udawałam, że nie słyszę). Żeby nie być całkiem sama "wybierałam" na przyjaciół inne ofiary losu. I tak całe moje życie - wybieram znajomych zdecydowanie poniżej swoich możliwości, takich, których zachowania nie akceptuję albo nie rozumiem, np. ja po 2 fakultetach i pierdylione podyplomówek "przyjaźniłam się" z bezrobotną "za 1500 nie chce mi się tyłka ruszyć" i dziewczyną po szkole specjalnej. Mam 40 lat - czy coś jeszcze można zrobić? Jeśli macie pytania - odpowiem szczerze. Nie piszę na początek o szczegółach, bo nie wiem, które ważne a które mniej. Dzięki za ewentualne rady.
Obserwuj wątek
    • lokitty Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 12:48
      Iść do psychologa, psychoterapeuty?
      A żeby podnieść Cię na duchu - niedawno tu był wątek o dzieciakach niespecjalnie lubianych w klasie, czy jakoś tak. Wyobraź sobie, że dzieci są odrzucane niekoniecznie dlatego, że są gorsze, ale dlatego, że są inne niż dana grupa, dane środowisko. Mogą być też lepsze w beznadziejnym środowisku - kłuć w oczy kulturą wyniesioną z domu, schludnym ubraniem, ocenami, ogólną tzw. grzecznością.
      A wiele lat to ile? Podstawówka? Liceum? Studia?
    • mozambique Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 12:55
      czemu zmieniłas nicka ?
      • z_lasu Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 12:58
        big_grin No a jak myślisz?
      • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 12:59
        A jak myślisz? Niekoniecznie chcę, żeby przy okazji dowalono mojej rodzinieuncertain
        • zla.m Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:39
          Jak normalnie rozumiem zmianę nicka, to w twoim przypadku napisanie pod standardowym byłoby sensowne - bo wtedy mogłybyśmy ci powiedzieć (pewnie nie zawsze w miłych słowach, niestety), jak widzimy cię na forum. Jasne - forum to nie real. Ale raczej miła, pogodna i mądra osoba na potrzeby forum nie bawi się w wrednego typa. A jeśli tak robi to znaczy, ze w realu coś ukrywa... W każdym razie gdybyś dostała 18 opinii typu "jesteś zarozumiała", to byłby znak, że może warto przemyśleć swoją postawę.
          • z_lasu Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:48
            Pod warunkiem, że rzeczywiście dużo się tu udziela i forumki mają o niej wyrobione zdanie. Bo jeśli pisze mało, to po takim "coming oucie" zaczęłaby się rozbiórka starych postów na czynniki pierwsze, a wnioski miałyby się do rzeczywistości jak pięść do nosa.
            • zla.m Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:53
              Też racja
              • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:56
                Nie piszę dużo, staram się co najwyżej udzielać konstruktywnych rad. Tak się składa, że są tu osoby, które łączą mój nick z życiem prywatnym, więc...
              • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:20
                Boska sygnaturka Zla.m!big_grin
    • sayyida Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:01
      Psychoterapia pomaga, oczywiście.

      Mnie też bardzo pomogło, kiedy trafiłam do środowiska, w którym nikt mnie nie odrzucał. W liceum tylko jedno dziewczę pluło jadem, ale jakoś po drugiej klasie przestało. Byłam outsiderką, ale nikt się ze mnie nie wyśmiewał. Na studiach byłam outsiderką, ale już miałam swoją grupkę znajomych, w której czułam się bezpiecznie. W pierwszej pracy było już naprawdę dobrze, w drugiej rozkwitłam, w trzeciej poczułam się na tyle pewnie, że zmieniłam model wychowawczy i partnerski (+ psychoterapia, bo mimo że rozkwitłam, to siła wyższa wpakowała mnie w bagno). A jestem przed czterdziestką właśnie.

      Najważniejsze było zrozumienie, że nikt mnie nie musi lubić, bo wystarczy, że ja lubię sama siebie. Taką, jaką jestem. I że ja nikomu niczego nie muszę udowadniać.

      Nie wiem, na ile to wiązało się po prostu z dorośleniem, dojrzewaniem, na ile pomogła psychoterapia (miałam wrażenie, że ugruntowała po prostu to, do czego sama doszłam wcześniej), na ile szczęście, że trafiłam na takie, a nie inne środowisko. Wiem, że dzięki temu jestem o niebo lepszą matką, lepszą żoną i lepszym pracownikiem. I sama ze sobą też się o wiele lepiej czuję.
      • szpil1 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 19:15
        sayyida napisała:


        > Najważniejsze było zrozumienie, że nikt mnie nie musi lubić, bo wystarczy, że j
        > a lubię sama siebie. Taką, jaką jestem. I że ja nikomu niczego nie muszę udowad
        > niać.

        O, zgadzam się.
    • depompadur Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:02
      Dlaczego - Twoim zdaniem - byłaś odrzucana?
      Czy owo odrzucenie ma jakiś związek z aktualnym problemem?
    • kaz_nodzieja Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:06
      Jest tu jedna również odrzucana forumka, może się odezwie. Ja miałam takiego kolegę w klasie, wiem że ogólnie życie mu się ułożyło, ma żonę, dwoje dzieci i pracuje w branży IT na jakimś dziwacznie brzmiącym stanowisku, więc chyba kasiastym.
    • anorektycznazdzira Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:09
      >ja po 2 fakultetach i pierdylione podyplomówek "przyjaźniłam się" z bezrobotną "za 1500 nie chce mi
      > się tyłka ruszyć" i dziewczyną po szkole specjalnej.
      Sio trollu
      • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:15
        Chciałabym być trollem - bardzosad(( Naprawdę tak jest. Mam skończone 2 kierunki - nie jest to jakaś moja specjalna zasługa. Jak myślisz - co było moją własną receptą na to odrzucenie? Co mi zostało poza nauką? I tak, jako dorosła "przyjaźnię się" z innymi odrzucanymi. Tak się nauczyłam od podstawówki.
        • konsta-is-me Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:21
          Wzruszająca twoja historia big_grin
          Teraz już "doroslas" i zasługujesz na lepszy sort znajomych wink
          Chyba rozumiem dlaczego cię odrzucali.
          Też postaraj się to zrozumiećwink
          Co wiecej-w życiu bym nie chciała się z tobą przyjaźnić.
          Ty nawet nie rozumiesz tego słowa.

          Najśmieszniejsze że większość radzi "ojej, idź na terapię",-kolejny przykład że większość nie czyta albo nie rozumie postów.
          • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:26
            szkoda, że nie rozumieszsad((( Nie, nie używam określeń "lepszy sort". Zresztą chyba gorszym sortem niż ja sama juz nie można być. Dzięki za uwagę
            • princesswhitewolf Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:34
              >resztą chyba gorszym sortem niż ja sama juz nie można być.

              no ewidentnie syndrom meczennicy.

              Kobitko trza ci kopa w dupe. Zajmij sie innymi ludzmi. Skup sie na innych a nie wiecznie na lizaniu swoich ran "jakas ty bidna" Sa ludzie ktorzy maja realne problemy. Pomoz im, wysluchaj ich. Naucz sie dawac
          • danaide Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 16:35
            Ty, konsta, mi też napisałaś coś w tę mankę.
            Tyle że ja, jak czytam wpisy konstopodobne mam deja vu - przypomina mi się podstawówka i liceum. Te wszystkie dziewczyny, które miały powody by czuć się lepsze, a i tak musiały dowalić, te wszystkie, których specialite de la cuisine to klasyczne dopie...mento.

            Widzisz, nie wiem czy rok bez zimy (bo ja na pewno nie) rozumie Twoje: to już wiesz / czemu nie wiesz / nic nie rozumiesz. Może rzuć wreszcie jakimś konkretem?
            • konsta-is-me Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 17:23
              To specyfika ogolnoludzka-ludzie czują się lepsi bo dowalaja innym.
              Zarówno ty , jak i watkodajka robicie...właśnie to big_grin
              "Byłam za dobra", "miałam stopnie"
              A kogo obchodzą jej stopnie?
              Uważasz że wszyscy będą ja podziwiać i rzucać się do stóp, bo ma dobre stopnie?
              Ludzie są bardzo wrażliwi na takie oznaki wywyzszania się.
              Tak masz w podstawówce, gimnazjum, na studiach, a nawet w sanatorium w Ciechocinku, gdzie leczysz stare kości.

              Sama byłam tzw."kozłem ofiarnym" w klasie ale-mialam ZAWSZE jakieś koleżanki jednocześnie.
              I wcale nie te z "gorszych"--normalne.

              Pomogło jak skonczylam podstawowke-nagle okazało się że nikt mi nie dokucza.
              I też się obwinialam, i też moi rodzice mieli to gdzies, a wręcz wpychali mnie w taka ofiarnicza rolę.
              I zmagam się z tym do dziś, i będę się zmagac już do końca.

              Ale nigdy nie usprawiedliwialam się na zasadzie "jestem lepsza niż inni i dlatego mnie nie lubią".
              I też nigdy nie dzielilam przyjaźni na te "lepsze towarzystwo" i "gorsze".
              Przyjaźnisz się z człowiekiem.
              Nie wiem w czym jest gorsza bezrobotna?
              Autorka nie szuka przyjaźni, ona szuka sposobu żeby się dowartościować.
              Dokładnie w taki sposób na który narzekasz-dowalajac innym.
              Dowartosciowac-POGARDZAJAC innymi.
              Wy możecie pogardzać innymi, ale wami już nie wolno big_grin
              Bo jesteście " biedne" i "nie dowartościowane".
              Ot, taka logikabig_grin
              • danaide Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 04.10.16, 00:56
                Wskaż mi moją wypowiedź, w której dowalam innym i dowartościowuję się ich kosztem. Podpowiem Ci; są takie wątki, w których dowalam tym, którzy dowalają innym.
                Są też wątki, w których się bronię.
                Ale nie wchodzę na wątek i nie zaczynam z grubej rury, ojej, ale Ty jesteś... i tu weź, wylicz.

                Wskaż mi moją wypowiedź, w której pogardzam innymi.
                Może tę weselną, co? Mam inny sposób komunikacji, mam inny sposób postrzegania - to też jest oznaka pogardy?

                Przez pogardzanie rozumiesz sformułowanie "miałam dobre stopnie"? Pytasz się kogo obchodzą czyjeś stopnie? Kurczę, o dziwo, wiele osób. Zależy w jakiej jesteś szkole/klasie... z rozpędu chciałam napisać pracy, ale tak, często miałam na kursach językowych w pracy problemy, bo szybko łapałam (głównie języki, nie bój się, nie jestem geniuszem). I zawsze trafiały się osoby, które miały z tym problem większy ode mnie.

                I gdzie ja Ci napisałam, że miałam "gorsze" koleżanki?

                Nie wiem, czy RBZ chce się dowartościowywać kosztem innym. Czasem ludzie, którzy nie mają poczucia własnej wartości, bez względu na to co sobą reprezentują, godzą się na rzeczy, na które nie zgodziliby się w innej sytuacji. Często uważają, że muszą na coś zasłużyć. Wkupić się. Wiem, bo sama tak miewam. Same piszecie, że trzeba coś z siebie dać. Ona daje - to co potrafi. Kanapki przyniesie. Nie wystarcza. Więc napisz jej czemu to nie wystarcza i co robi źle dostarczając kanapki, a nie że się dopierdziela. Bo ja tego tak nie odbieram.
    • afro.ninja Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:09
      Niefajnie piszesz o ludziach- ofiary losu. Z takim podejsciem to znajomych na "swoim poziomie" nigdy nie znajdziesz.
      • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:17
        Nie umiałam tego lepiej ująć. Zauważ, że napisałam "inne ofiary losu". "Inne", bo przede wszystkim sama się tak określiłam.
        • princesswhitewolf Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:32
          moze one sie nie czuja "ofiarami losu"

          Bycie meczennikiem to czesto choroba. Ludziom z tym schorzeniem "dobrze" ze swoim nieszczesciem bo maja na co biadolic i lizac rany.
        • paloma_blauwinder Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:44
          A zespołu Aspergera nie masz przypadkiem? Tak jakoś dziwnie o tych niuansach piszesz.
        • livia.kalina Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:07
          >Nie umiałam tego lepiej ująć. Zauważ, że napisałam "inne ofiary losu". "Inne", bo przede wszystkim sama się tak określiłam.

          Nie myśl o ludziach w ogóle w takich kategoriach. Ani o sobie, ani o innych. Bo nigdy nie wyjdziesz poza ten schemat a co najwyżej zmienisz grupę z gnębionych na gnębiących. To dobrze, że umiesz sie przyjaźnić z osobą upośledzoną, z osobą niezaradną życiowo. To plus a nie minus. Tego zmieniać nie musisz. Musisz tylko zmienić myślenie o sobie i o nich. Nie ma wyścigów, nie ma zwodów, nie ma kategorii "lepszy/gorszy".
          • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:13
            Tylko widzisz, napisałam o przyjaźni w cudzysłowie, bo ciągle to działa w jedną stronę. Ja jestem, pomagam, pomagam, pomagam.... W drugą? No cóż, dziś mi się ulało. Poprosiłam niepracującą koleżankę o pomoc (posiedzenie z dzieckiem przez godzinę, dziecko chore, ja chora, opiekunka nie mogła przyjść a ja musiałam skoczyć do lekarza) Koleżanka ... eeeee dziś mi się nie chce, bo idę do ciotki na kawę. Niby drobiazg, ale wiesz, zdołowałam się, bo zrobiłam uczciwie rachunek zysków i strat tych znajomości i tak wyszło jak wyszło.
            • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:19
              No to zmień myślenie. SERIO. Zacznij się szanować, zamiast lecieć z pomocą gdy tylko ktoś piśnie, pomyśl, czy na pewno chcesz tej osobie pomóc? Jeśli tak, to po co? Ja wiem, wiem, ludziom trzeba pomagać. Tylko zbadaj czy robisz to po to, żeby poczuć się dobrą, zyskać czyjąś wdzięczność, czy masz też w sobie schemat, że na wszystko trzeba zasłużyć.
              Wiesz co jest najważniejsze? Bycie sobą. TY sobą nie jesteś, bo masz jakąś "nakładkę" z fałszywych przekonań ("trzeba być takim i siakim") i ludzie to pewnie wyczuwają. Mogą nawet sądzić, że jesteś fałszywa. Bo to nie jest spójne, to, co robisz, to co myślisz i to, co czujesz.
              Masz w sobie duży bałagan i terapia u dobrego psychoterapeuty mogłaby CI pomóc.
              • z_lasu Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:32
                Wiesz pade, myślę, że mamy za mało danych, żeby rozstrzygać jakiego rodzaju "nakładkę" ma autorka i czy jest "sobą" (cokolwiek to znaczy).
                • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:40
                  Przecież ona to napisała, tu:
                  "I tak całe moje życie - wybieram znajomych zdecydowanie poniżej swoich możliwości, takich, których zachowania nie akceptuję albo nie rozumiem, np. ja po 2 fakultetach i pierdylione podyplomówek "przyjaźniłam się" z bezrobotną "za 1500 nie chce mi się tyłka ruszyć" i dziewczyną po szkole specjalnej. "
                  I tu:
                  "Przez całe życie udawałam, że nic się nie stało."
                  I tu:
                  "Żeby nie być całkiem sama "wybierałam" na przyjaciół inne ofiary losu."

                  Dla mnie to jest wyznanie: robiłam wiele rzeczy wbrew sobie, oszukiwałam samą siebie, żeby być zaakceptowaną.
                  To nie jest ocena z mojej strony, tylko stwierdzenie faktu.
            • barbibarbi Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:39
              A myślisz, że gdybyś miała koleżankę po 2 fakultetach, to zostałaby z dzieckiem? Empatia i chęć pomocy nie zależy od wykształcenia. Jednak masz kilka koleżanek, może trzeba je mimo wszystko docenić. Ci atrakcyjni towarzysko cię odrzucają, bo może wyczuwają twoją miękkość i niepewność? Może się wycofujesz i nie podtrzymujesz znajomości? Czemu cię odrzucali w szkole? Wygląd? Dziwne zachowanie? Musisz polubić siebie, i mieć coś do zaoferowania innym - poczucie humoru, otwartość, fajne zainteresowania, zaangażowanie, dyskrecja. Niestety nie ma nic za darmo, kocha się za coś i lubi się też za coś.
              • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:52
                Odpisałam niżej
            • lokitty Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 18:01
              Wiesz co, ale to nie musi mieć jakiegokolwiek związku z tobą, a raczej z koleżanką i jej postawą.
              Ja pracuję w domu, teoretycznie mogę dzieci komuś przechowywać, czy niańczyć, w praktyce uciekam od tego, gdzie pieprz rośnie wink. I nie ma to nic wspólnego z tymi osobami, a raczej z moją niechęcią do angażowania się w cudze dzieci i cudze problemy.
              • danaide Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 04.10.16, 01:00
                Ja też od tego wieję, ale jak koleżanka miała wizytę na cito, na teraz, w okienko, a ja akurat byłam u niej w domu to własnoręcznie ją wypchnęłam. Ona się bała jak synek zareaguje, bo nigdy ze mną nie był sam na sam, odstawił piękny cyrk, a jak tylko drzwi się zamknęły to pięciolatek spokojnie usiadł do filmów na kompie, a ja do książki.
    • z_lasu Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:16
      Tego typu problemu raczej nie da się zdiagnozować przez internet. A problem wygląda na poważny, skoro przez 40 lat nie znalazłaś grupy, który by Cię zaakceptowała. Tak jak pisze lokitty, dzieci odrzucają z powodu inności, z czegokolwiek by ona nie wynikała. Dorośli często też. Ale zazwyczaj dziecko odrzucane w podstawówce całkiem nieźle odnajduje się w szkole średniej, a jeszcze lepiej na studiach. Tobie się to nie udało. Moim zdaniem nie jesteś w stanie sama ustalić przyczyny. To musi zrobić ktoś z zewnątrz. Nie jestem przekonana do terapeutów, ale może warto spróbować, choćby po to, żeby zdiagnozować problem? Chociaż z drugiej strony jak terapeuta chybi z diagnozą i będzie Ci wpierał rzeczy, których nie ma, to Ci jeszcze bardziej utrudni.

      Jakie masz środowisko w pracy? Jakie relacje? Masz jakieś hobby?
      • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:25
        Wiesz, urodziłam się i dorastałam w małym miasteczku. U nas w dzielnicy - jedna podstawówka. Potem poszłam do szkoły średniej a razem ze mną połowa mojej klasysad Odżyłam na studiach, był to jeden z lepszych momentów. Teraz w pracy jest różnie. Ale wygląda to tak, że ja się staram, pomagam, a z drugiej - jestem niewidzialna. Przykład - wychodzę na miasto - pytam czy coś komuś kupić, przynoszę. W zeszłym tygodniu musiałyśmy zostać dłużej wyszła koleżanka, by kupić lunch - kupiła wszystkim poza mną (ach, sory, zapomniałam), nikt nie proponuje, że się podzieli (no ja bym się podzieliła) . Ja na to "spoko, wzięłam więcej kanapek" - - i znów ten wstyd pod tytułem "to pewnie moja wina").
        • z_lasu Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:44
          Koleżanka tak wyszła bez słowa i przyniosła lunch dla wszystkich? Czy jednak padło jakieś głośne pytanie?

          > "to pewnie moja wina"

          Ale z takim podejściem to niczego nie zmienisz. Bo u Ciebie - mam wrażenie - stwierdzenie "to moja wina" prowadzi do kompletnej bierności i zatrzaskiwaniu się w swoim bólu. A powinno prowadzić do jakichś konstruktywnych wniosków typu "Aha, to ja zrobiłam coś źle, czyli następnym razem muszę to zrobić inaczej".
        • zona_glusia Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:04
          rok_bez_zimy napisał(a):
          > podzieli (no ja bym się podzieliła) . Ja na to "spoko, wzięłam więcej kanapek"
          > - - i znów ten wstyd pod tytułem "to pewnie moja wina").
          Ale to nie była twoja wina. Koleżanka naprawdę mogła zapomnieć. Nikt nie zaproponował, że się podzieli, niezbyt ładnie z ich strony, ale też mogli być zaadsorbowani sobą i po twoim tekście o kanapkach uznać, że wszystko jest ok.
          Myślę, że odbierasz to zbyt osobiście.
          • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:09
            Daj spokój, trudno to inaczej odebrać.
            To jest jakiś komunikat, tylko autorka pewnie źle go odczytuje.
            • zona_glusia Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:15
              Mógł to być przypadek. A autorka, z racji złego doświadczenia, odbiera to jako dowód na nielubienie.
              • kaz_nodzieja Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 16:02
                Jest nieszanowana, szczerze mówiąc gdybym ja przyniosła jedzenie pracownicom i w tym momencie zauważyłabym że o jednej zapomniała to zwyczajnie udawałabym, że tym razem ja nie jem lunchu bo np. nie mam ochoty czy coś, zamiast robić takie buractwo.
          • lauren6 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:16
            Myślę, że jednak jest coś na rzeczy, że koleżanka o innych nie zapomniała, a o innych tak. Wiem, że zabrzmi to jak tekst z kreskówki, ale inni nas ponizaja, bo im na to pozwalamy. Następnym razem krzyknij do wychodzącej koleżanki, że zamawiasz kanapkę z podwójnym serem, zamiast wchodzić w rolę "przepraszam, że żyje ".
            • lauren6 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:17
              *a o niej tak
    • whitney85 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:21
      W mojej rodzinie jest osoba, u której zawazylo to na zdrowiu psychicznym i już się z tego nie podniosła. Ale ona była nie tylko odrzucona ale też niszczona przez rówieśników.
      Ciężko jednak stwierdzić jednoznacznie, co było przyczyną a co skutkiem, dzieciaki mogły wyczuć wszak pewna niestabilnosc psychiczną i dlatego obrać tę osobę na ofiarę.
      • kaz_nodzieja Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 16:03
        Na czym polegało to, że się nie podniosła?
        • whitney85 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 19:39
          Na fobii społecznej, ktora doprowadziła do całkowitego zamknięcia się w domu.
          • kaz_nodzieja Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 19:43
            No to z czego żyje?
    • buzua Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:22
      www.solaris-rozwojosobisty.pl/gra-w-ofiare-jadwiga-borkiet/

      doswiadczajzycia.pl/artykuly/trojkat-dramatyczny-i-analiza-transakcyjna/
    • princesswhitewolf Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:30
      >wybieram znajomych zdecydowanie poniżej swoich możliwości, takich, których zachowania nie >akceptuję albo nie rozumiem, np. ja po 2 fakultetach i pierdylione podyplomówek "przyjaźniłam się" z >bezrobotną "za 1500 nie chce mi się tyłka ruszyć" i dziewczyną po szkole specjalnej.

      moga byc madrzejsze niz ty zyciowo. Nie szafuj tak latwo ocenami ludzi i nie zadzieraj nosa. Nie jeden prosty czlowiek jest madrzejszy niz "wyksztalciuch"
      • z_lasu Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:37
        Dziewczyny czy Wy naprawdę nie widzicie, że ona się nie czuje lepsza od kogokolwiek? Wręcz przeciwnie, czuje się gorsza. Osób, z którymi się przyjaźni nie uważa, za "gorsze". Zauważa tylko, że są odrzucone - podobnie jak ona - czyli przez resztę społeczeństwa uważane za gorsze. Jej problem polega na tym, że nie nadaje z nimi na tych samych falach. A osoby, z którymi - jak sądzi - mogłaby nadawać, z którymi mogłaby znaleźć wspólny język i zainteresowania ją odrzucają. I chciałaby zrozumieć dlaczego tak jest.
        • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:44
          Dzięki, dokładnie tak to odczuwam, choć nie umiałam wyrazić. Nawet nie wiesz, jak mi pomogłaś bo tak to opiszę psychologowi. Kiedyś byłam, jakąś dekadę temu, ale chyba nie zrozumiał w czym rzecz bo.... nie umiałam opisać o co mi chodzi.
          • z_lasu Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:56
            "To na pewno było moja wina" smile. Otóż niekoniecznie. Osobiście mam raczej kiepskie doświadczenia z psychologami. Jeden coś sobie ubzdurał i uparcie wciskał mi dziecko w brzuch, że jest tak, a nie inaczej i nie dał sobie przetłumaczyć, że w moim przypadku akurat na pewno tak nie jest. Było to 20 lat temu, jeśli wtedy były jakieś powody do wypierania przeze mnie prawdy to na pewno już ustąpiły, a moja ocena sytuacji się nie zmieniła. Jeśli psycholog Cię nie rozumie, to zmień psychologa.
          • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:07
            Póki nie pozbędziesz się poczucia gorszości, notabene, skąd ono się wzięło?, to nie wyjdziesz z roli ofiary.
            Ludzie doskonale wyczuwają kto ma kiepskie zdanie o sobie i traktują tę osobę tak, jak ona o sobie myśli. To jest samospełniająca się przepowiednia. Skoro TY siebie nie szanujesz, to jak inni mają Cię szanować?
            Moim zdaniem nie problem w tym, że jesteś gorsza, bo nie jesteś, tylko w Twojej postawie.
            Ja np. nie przepadam za ludźmi "przepraszam, że żyję". I nie widzę profitów z pielęgnowania takiej postawy.
            • triss_merigold6 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:22
              A jak myślisz, skąd jej się wzięło poczucie bycia gorszą? Ano pewnie z powodu wieloletniego bycia tępioną przez rówieśników, z braku własnego kręgu towarzyskiego.

              Poczucie własnej wartości buduje się głównie w oparciu o informacje z zewnątrz. Laska, której nikt nigdy nie poprosił do tańca, nie zaczepił na ulicy, nie zaprosił na randkę etc. nie będzie uważała się za atrakcyjną, bo nie ma ku temu cienia powodów.
              • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:32
                Tak, w oparciu o feedback ale również w oparciu o to, co samemu się o sobie myśli.
                To odrzucenie znikąd się nie wzięło. Jakaś przyczyna musi być. Zwłaszcza, ze autorka pisze o wyzywaniu od kretynów a nie od np. brudasów czy pasztetów.
                • triss_merigold6 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:45
                  Geee... to, co o sobie myślisz, musi mieć jakąś podstawę, być oparte na doświadczeniu i dowodach. To tylko w poppsychologicznych poradnikach działają afirmacje "Jestem silna/piękna/bogata" powtarzane 100x dziennie czy przyklejone nad lustrem w łazience.

                  Dlaczego od kretynów? Wcale nie musiała być w jakikolwiek sposób głupsza intelektualnie, wystarczyło, że nie odbierała kodów komunikacyjnych tej konkretnej grupy albo była bardzo nieśmiała.
                  • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:49
                    Nieprawda Triss i to nie ma nic wspólnego z poppsychologią.
                    Tu nie chodzi o żadne afirmacje. Dziecko nabywa poczucia własnej wartości NAJPIERW w rodzinie, a potem następuje wpływ otoczenia. No chyba, że przebywa w żłobku od 6 miesiąca życia, od rana do wieczora, a potem w tygodniowym przedszkolu.
                    • triss_merigold6 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:55
                      Tak, oczywiście, wpływ rodziny jak ta mantra.
                      Na doświadczenia z domu rodzinnego nakładają się doświadczenia z kontaktów z rówieśnikami, a te mogą być skrajnie odmienne, bo zależą m.in. od tego, czy dziecko pasuje do danego środowiska.
                      • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:11
                        A rodzic nie powinien być choć odrobinę zaniepokojony tym, że dziecko 8-10 lat nie ma żadnej koleżanki?
                        • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:13
                          Patrzę na to w tym momencie ze swojego punktu widzenia.
                          Ja bym była zaniepokojona.
                          • triss_merigold6 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:22
                            Powinien i również patrzę z mojego punktu widzenia. Niemniej, te 30+ lat temu dominowało mniej wnikliwie analizowanie przez rodziców życia towarzyskiego dzieci.
                            • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:26
                              Zdecydowanie mniej wnikliwe jak widaćsad
    • aankaa Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 13:41
      nie rozumiem, np. ja po 2 fakultetach i pierdylione podyplomówek "przyjaźniłam się" z bezrobotną "za 1500 nie chce mi się tyłka ruszyć" i dziewczyną po szkole specjalnej. Mam 40 lat - czy coś jeszcze można zrobić?

      walnąć się w pusty łeb
      • triss_merigold6 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:06
        Przecież ona ma rację. Utrzymywanie na siłę znajomości z osobami kompletnie różnymi i niekompatybilnymi tylko po to, żeby móc się do kogoś odezwać, jest przykre.
        No sorry, jeżeli ktos nie odpowiada Ci intelektualnie, usposobieniem, stylem życia, zachowaniami, to chyba nie starasz się zbliżać towarzysko?
      • bi_scotti Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:11
        Moze to zabrzmi naiwnie ale czy probowalas szukac contacts z ludzmi o podobnych zainteresowaniach? Wiem po sobie, ze gdy zaangazowalam sie w polityke, gdy zaczelam chodzic po gorach, plywac na splywach, ogladac stare filmy etc. znalazlam spore grono "normalnych" peers, ktorym wlasciwie nie przeszkadzala moja innosc, bo dogadywalismy sie w tematach, ktore nas wspolnie interesowaly a reszty tematow nie ruszalismy wink Masz jakies hobby czy jest cos, co specjalnie lubisz robic? Jakies grupy wedrowcow w PTTK czy kobiety tkajace narzuty, jacys milosnicy ogrodkow skalnych albo zapaleni czytacze poezji Milosza - im bardziej "niszowe" zainteresowania tym wieksza szansa na znalezienie soul mates i poczucie sie pewniej tak w ogole, bo czlowiek uswiadamia sobie, ze takich jak on sam to jednak troche jest na swiecie smile Ja tez sporo volunteer i w tej dzialalnosci tez spotykam rozne typy "dziwakow", ktorych moge podejrzewac, ze codzienne zycie socjalne w pracy czy rodzinie nie jest dla nich ... hmmm ... uslane rozami. Ale wyzywaja sie tam, gdzie moga i doznaja autentycznej satysfakcji, sa doceniani i szanowani, co na pewno jest nie tylko ucieczka ale i wsparciem gdy zawodowo-rodzinne reality skrzeczy.
        I jeszcze jedno: pocwicz dopominanie sie o swoje. Nawet jesli sie bedziesz jakac czy czerwienic, warto sie zmusic do np. powiedzenia kolezance, ktora przyniosla lunch tylko kilku osobom a o Tobie zapomniala wlasnie to dokladnie "hej, Elka, zapomnialas o mnie! jak moglas, umre tu z glodu przy tej robocie i bedziesz mnie miec na sumieniu!" albo cos w tym rodzaju - niby zart a jednak wyrazne zaznaczenie, ze jestes czescia team i chcesz byc traktowana na rowni z reszta. Ja wiem, ze to nie jest latwo sie przelamac ale nieprzelamywanie boli jeszcze bardziej. Good luck.
    • yaguarete Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 14:29
      Nasuwa sie pytanie: wiele lat tzn ile? czy to bylo w okresie dziecinstwa, wczesnego czy poznego? w okresie nastoletnim? Ja na przyklad mialam taki czas, to chyba byla 5ta i 6ta klasa podstawowki, kiedy mialam na pienku z kilkoma osobami w klasie. Nawet nie pamietam, od czego to sie zaczelo i o co poszlo, pewnie o jakies pierdoly jak zwykle w takich przypadkach, w kazdym razie bylo dosc ostro. I sytuacja wygladala tak, ze np. te osoby jakos tam mnie prowokowaly, zaczynaly ze mna, a ja w odpowiedzi reagowalam dosc agresywnie. I w efekcie wychodzilo na to, ze to ja jestem agresorem. Pamietam, ze moja mama byla nawet wzywana do szkoly, bo pobilam jednego chlopaka dosc mocno i rzucilam w niego krzeslem. Innej dziewczynie wyrzucilam teczke do kosza na smieci. No, rozne byly sytuacje, w kazdym razie ja nigdy nie zaczynalam, natomiast jak ktos startowal do mnie, to mu oddawalam zawsze i czesto duzo mocniej. W kazdym razie to trwalo jakies dwa lata i skonczylo sie nagle w 7mej klasie. Nagle te same osoby zaczely mnie respektowac, bylam w centrum zainteresowania, ale tak pozytywnie. Mysle ze po prostu juz wyroslismy z tych glupot. Po drugie, sadze, ze tez pewne zmiany fizyczne mogly miec wplyw: tak gdzies do 6stej klasy bylam niska i mialam lekka nadwage, w wakacje duzo plywalam, uprawialam inne sporty i do 7ej klasy wrocilam jako inna osoba fizycznie. Uroslam i zeszczuplalam, zaczelam sie inaczej ubierac. Poza tym, zaczelam sie dobrze uczyc nagle, wczesniej olewalam oceny, bylam raczej slaba uczennica, od 7ej klas mialam same piatki i kilka czworek tylko na swiadectwie (wczesniej w wiekszosci troje). No i wtedy widzialam ten respekt, ale kolegowalam sie tylko z wybranymi osobami. Tych, ktorzy mnie wczesniej szykanowali, mialam w dupie i bardzo im to okazywalam. W pozniejszym zyciu juz nigdy takich problemow nie mialam. Tzn. jak wchodzilam w jakies srodowisko, zawsze znalazlam osoby, z ktorymi mialam duzo wspolnego, w pracy tez nigdy nie mialam problemow z praca w zespole. Nawet wolalam zawsze pracowac w zespole, bo lepiej sie organizuje, gdy mam motywacje zewnetrzna. Natomiast bywalam dosc konfliktowa osoba, tak przynajmniej bylam odbierana przez niektore osoby, ja sama tego nie dostrzegalam. Czasami sie zastanawialam, ze moze te dwa lata w podstawowce mialy na to wplyw, ale nigdy jakos w doroslym zyciu nie wracalam do tego i nie przezywalam na nowo. Mysle, ze w doroslym zyciu nie ma co sie fiksowac na byciu lubianym czy nie-lubianym, sa wazniejsze sprawy. W twoim przypadku wyglada na to, ze problemem jest niska samoocena. Na pewno sa jakies sytuacje czy osiagniecia, z ktorych mozesz byc dumna, no chociazby te 2 fakultety, na pewno znajdziesz ich duzo wiecej.
    • rok_bez_zimy Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 14:46
      W kilku postach pojawiło się pytanie o powód gnębienia przez rówieśników. Pamiętam początki. Jako małe dziecko sporo chorowałam - problemy z sercem i astma i zdarzało mi się zemdleć, w pierwszej klasie do szkoły odprowadzała (jako jedyną w całej klasie babcia), co było strasznym obciachem, bo wszyscy chodzili samodzielnie ewentualnie ze starszym rodzeństwem. Płakałam strasznie, bo chciałam sama, ale kiedy mnie już w końcu puścili, to potrącił mnie samochód, więc o samodzielności mogłam zapomnieć. Na wstępie śmiano się, że z babcią a potem to już "modne" stało się dokuczyć tak, żeby cała klasa się pośmiała.
      Pamiętam drugi powód - modne stało się chodzenie w zimie bez czapki. U mnie choroby katar, kaszel, zaostrzały astmę, więc chodziłam zimą w tej nieszczęsnej czapce przy rechocie całej klasy. Potem słyszałam - a widzieliście, ta idiotka znów w czapce przyszła. Ktoś wiosną znalazł na podwórku czapkę - słyszałam, że moja, pewno babcia podrzuciła przez płot.
      Pamiętam, jak kiedyś jedna z dziewczyn udawała koleżankę i szczerze jej powiedziałam, że choruję - potem śmiała się przy wszystkich - "nie patrz się na nas, bo ci jeszcze oko wypadnie i dopiero będziesz chora". A i miałam najgłupsze, łatwe do wulgarnego przekręcenia nazwisko w całej klasie. Więc powód do drwin z nazwiska też był.
      A w szkole średniej zaczęło się dobrze, dopóki cała klasa nie zwiała z lekcji. Zmienił się plan i postanowiliśmy udawać, że nie podano nam jednej godziny. Zostałam oskarżona o bycie kablem, choć uciekłam solidarnie z klasą. Mimo, że się broniłam przylgnęła do mnie łatka "kabla", którego się nie zaprasza itd.
      • rok_bez_zimy Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 14:50
        Acha - i w podstawówce to było dzień w dzień, złośliwość, przezywanie, dokuczanie. Co innego sam na sam- proszenie o możliwość spisania zadania , o pomoc. Jak głupia pomagałam, bo liczyłam na to, że przestaną. W końcu przestałam pożyczać, więc wołali "sobek, nażryj się tymi piątkami"tongue_out
      • pade Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 14:51
        Gdzie są w tym wszystkim Twoi rodzice?
        • rok_bez_zimy Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:00
          Pytali - jak w szkole. Miałam swoją historyjkę, że cudownie. Od początku nauczyłam się KŁAMAĆ, że mam fajne koleżanki. Kiedy pytali dlaczego nie chcę chodzić na dodatkowe zajęcia do szkoły KŁAMAŁAM, że nie interesują mnie, bo wolę czytać książki/uczyć się. W szkole z punktu widzenia nauczycieli jakoś to było widać (nie wiem na ile), ale problemów nie stwarzałam, dobrze się uczyłam, miałam wzorowe
          • pade Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:05
            Zastanawiałaś się kiedyś dlaczego kłamałaś?
            Nie miałaś zaufania do rodziców? Wstydziłaś się tego, co Cię spotyka?
            Byłaś nagradzana za grzeczność?
            Nie musisz odpowiadać, to pytania do przemyślenia.
            • rok_bez_zimy Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 16:06
              Tak, bardzo wstydziłam się tego, co mnie spotyka i - powtarzam po raz setny dziś - uważałam, że skoro WSZYSCY w klasie mi dokuczają, to jest to ewidentnie moja wina. Po pierwsze chciałam ukryć tę "winę" a po drugie... wiedziałam, że matka poleci do szkoły i zrobi awanturę. A potem pójdzie do tych dokuczających mi i awantura będzie jeszcze większa.
              • pade Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 16:12
                o, potrafisz się złościćsmile
                to wykorzystaj tę złość konstruktywnie, niech ta siła pomoże Ci zadbać o siebie
        • triss_merigold6 Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:03
          Pade, czy Ty czytasz czasem co piszesz?
          Co za różnica, gdzie byli jej rodzice, skoro mieli jedną szkołę w Pierdziszewie, a do niej łatka ofiary przylgnęła na samym początku. Podobnie, fakt, że chorowała, była odprowadzana, musiała nosić tę czapkę etc. tez nie był winą jej rodziców.
          • pade Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:08
            Czytam, czytam, nie obawiaj sięsmile
            Dopytuję tylko bo autorka ani słowem o rodzicach nie wspomniała. Co mi się trochę dziwne wydało.
            Ona wszystko bierze na siebie, wszystko jest "jej winą".
            A za relacje rodzica z dzieckiem odpowiedzialni są rodzice, nie dziecko. Podkreślam: za relację.
            • lauren6 Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:12
              Wspomina, że im nic nie mówiła. Rodzice pewnie z gatunku tych, którzy uważają, że póki dziecko przynosi 5 ze szkoły to wszystko z nim ok. Czyli tacy, jak większość rodziców.
              • pade Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:18
                Przykresad
                • triss_merigold6 Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:29
                  Nie, to qrde normalne. Jeżeli dziecko mówi, że wszystko jest ok, oceny są w porządku, a nauczyciele niczego nie sygnalizują, to niby dlaczego mieliby sprawdzać, czy na pewno nic złego się nie dzieje?
                  • pade Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:43
                    Co jest normalne? Że dziecko jest ciągle samo i tylko książki czyta?
          • princesswhitewolf Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:13
            mialam z 7 latek podczas edukacji szkolnej. Od guly, przez kujona, ekscentryczki czy smieszka. Naprawde to sie zmienia na przestrzeni lat. Dzieci z natury nie sa konsekwentne/
      • lauren6 Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 14:58
        Czyli ani wtedy nie potrafilas się przeciwstawić przemocy: poskarzyc rodzicom, wychowawcom, ani teraz nie umiesz walczyć o siebie. Ludzie bywają wredni i złośliwi, trzeba umieć asertywnie walczyć z takimi zachowaniami, zamiast chować się w skorupie i robić z siebie ofiarę. Koleżance bezrobotnej potrafisz odpysknąć, a olewajacej Cię koleżance z pracy już nie? Może tu leży problem : osoby podobne do Ciebie statusem (unikam słowa lepszy sort) nie wyczuwają w Tobie partnerki?
      • princesswhitewolf Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:11
        jak ja bym miala sie rozpisywac co mi kiedy jakie inne dziecko powiedzialo.... albo ktora to kolezanka nie byla uczciwa...lista by sie nie skonczyla. Zreszta nie tylko ja. Podejrzewam ze i wiekszosc ematek

        Moja droga, widzisz zycie tylko przez pryzmat swoich krzywd. Za kazdym razem gdy cie atakowano to ty sie izolowalas i przyjmowalas postawe "ofiary" i jakby tym samym podkreslalas ten problem

        A w ogole komu zdrowemu na umysle chce sie analizowac jakies problemy z podstawowki czy liceum?? Kiedy to bylo? Boze!
        Za duzo myslisz o sobie i tym co inni pomysla

        Naprawde masz 40 lat? Piszesz jak nastolatka.
        • pade Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:16
          Szuka przyczyn tego co ją spotkało i odpowiada na nasze pytania.
          Po co dziewczynę atakujesz?
          • princesswhitewolf Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 21:26
            nie atakuje ale racjonalizuje. Pokazuje ze byc moze to juz tak zamierzchla przeszlosc ze nie ma co jej analizowac.
            • kaz_nodzieja Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 21:28
              Przeszłość, zwłaszcza z dzieciństwa wpływa na teraźniejszość. Pamięć jest okropna, będąc staruszką bardziej będziesz pamiętać dzieciństwo, ewentualnie plus bardzo młode lata niż wiek dojrzały.
        • rok_bez_zimy Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:19
          Wiesz, ja przez jakieś 35 lat myślałam, że nic się nie stało. Że tak bywa, że dzieci bywają złośliwe. Nauczyłam się kłamać a przede wszystkim okłamywać samą siebie, że to nie boli. Albo, że ból mija. Napisałam w poście startowym - spojrzałam sobie szczerze w oczy i.... to NIEPRAWDA. Tak, może piszę jak nastolatka a może jak dziecko bo... jeszcze nigdy się nie poskarżyłam nikomu. NIGDY. Jesteście pierwsze.
          • pade Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 15:21
            Współczujęsad
            Ale fajnie, że stanęłaś wreszcie oko w oko z prawdą. Że nie chowasz głowy w piasek. To ogromny pierwszy krok.
            Koniecznie zrób następne.
        • yaguarete Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 17:19
          princesswhitewolf napisała:


          > A w ogole komu zdrowemu na umysle chce sie analizowac jakies problemy z podstaw
          > owki czy liceum?? Kiedy to bylo? Boze!
          > Za duzo myslisz o sobie i tym co inni pomysla.

          No mnie tez to troche dziwi, dlatego pomyslalam, ze ta osoba moze byc trollem (chociazby te przyklady: odprowadzanie do szkoly przez babcie, noszenie czapki - watki tyle razy walkowane na tym forum), ale jesli nie jest, to jakos dziwne te problemy, bez obrazy. Mysle sobie tak, ze zazwyczaj osoby juz w drugiej polowie zycie sa na tyle dojrzale, ze raczej nie zabiegaja tak desperacko o uznanie w grupie rowiesniczej czy jakiejkolwiek. Na tym etapie ma sie swoje kontakty, przyjaznie, a i tak najwiecej czasu zajmuje praca i rodzina, chyba ze sie ich nie ma, to wtedy faktycznie rozne roznosci moga przychodzic do glowy. Gdyby ta osoba miala ze dwadziescie pare lat, to bym sie nie dziwila, ale 40? Hmmm...No i analizowanie problemow z podstawowki czy szkoly sredniej. Ja, przyznam szczerze, ostatnio duzo mysle na te tematy tzn. dziecinstwo, przedszkole, szkola, sytuacje w mojej rodzinie jak bylam dzieckiem, ale dzieje sie tak tylko i wylacznie dlatego, ze sama mam male dziecko i jakos automatycznie mi sie te wspomninia wlaczaja, jak duzo czasu spedzam z dzieckiem. Natomiast nigdy wczesniej nie zaprzatalam sobie glowy historiami z podstawowki czy liceum, ani nawet pozniejszymi. Jak sie jest po 40tce, to jednak jest to juz prehistoria, a zycie jest tu i teraz.

          • lokitty Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 18:07
            Ale te czapki coś znaczyły wtedy wink.
            Autorka jest moją rówieśniczką, pamiętam, że od klasy V wzwyż zacięcie chowałam czapkę do torby, ledwie zniknęłam matce z pola widzenia wink. A miałam chore zatoki, więc sama sobie szkodziłam i to nieźle.
            Teraz patrzę, jak dzieciaki i młodzież fajnie i różnorodnie się ubierają, mają czapki, nie mają, mają kurtki do nerek, płaszcze, adidasy, kozaki, co komu się podoba - podejrzewam, że granicą beki byłoby dopiero ubranie się a la ludzik Michelina wink.
            • yaguarete Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 19:15
              Ja jakos nie pamietam obciachu z czapkami, ale faktycznie bycie przyprowadzanym przez babcie do szkoly, to byl obciach. I to duzy! Pamietam jak jedna dziewczynka byla wlasnie z tego powodu wysmiewana i w koncu przestala ta babcia przychodzic. A jeszcze to taka babcia z tych nadgorliwych byla. Zawsze sie szarogesila w szatni i w sumie nie dziwie sie dzieciakom, ze sie z tego wysmiewali, ale poza ta systuacja z babcia, ta dziewczynka byla raczej lubiana, z tego co pamietam.

              Jesli chodzi o ciuchy, to faktycznie dzisiejsze dzieci i mlodziez maja fajniej. Mysle, ze teraz bardziej sie ceni roznorodnosc i bycie oryginalnym, a te 20 czy 30 lat temu bardziej sie liczylo, zeby byc takim jak inni. Wszystkie dzieci musialy nosic kozaki Relaxy, jak ktos nie mial to byl obciach, albo takie biale trampki z gumka.
              • konsta-is-me Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 19:27
                Ja pamiętam ze wlasnie Relaxy to byl obciach?
                Biale trampki z gumka to pepegi chyba.
                • yaguarete Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 19:34
                  konsta-is-me napisała:

                  > Ja pamiętam ze wlasnie Relaxy to byl obciach?
                  > Biale trampki z gumka to pepegi chyba.

                  Tak, pepegi. Wczesna podstawowka, no u mnie Relaxy musialy byc, wszystkie kolezanki zima chodzily w tych obrzydliwych buciorach. Jakis 83/84 rok
                  • lokitty Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 20:10
                    Zależy. Mnie za Relaxy wyśmiewali big_grin big_grin big_grin.
                    Na topie były jakieś tam botki z pewexu.
                    Jesssu, jak człowiek truł się i dawał się zatruwać takimi bzdurami...
                    • yaguarete Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 20:44
                      lokitty napisał(a):

                      > Zależy. Mnie za Relaxy wyśmiewali big_grin big_grin big_grin.
                      > Na topie były jakieś tam botki z pewexu.
                      > Jesssu, jak człowiek truł się i dawał się zatruwać takimi bzdurami...

                      Ja mysle, ze to pewnie zalezy od srodowiska, jaka to byla szkola itd. U mnie wiekszosc chodzila w Relaxach, to wysmiewany byl ten, co w Relaxach nie chodzil (swoja droga, czy byla wtedy jakas alternatywa dla tego badziewia? pewnie jakies jeszcze wieksze dziadostwo). Zapewne tam, gdzie wiekszosc pomykala w pewexowskich butach, to beka byla z tych, co lazili w Relaxach wink Ok, ale to powazny watek, a sie zrobil jakis podtemat: czy Relaxy byly obciachowe czy nie wink
                      >
                      • lokitty Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 20:51
                        Ale ten podtemat dobrze pokazuje coś, co autorka powinna sobie uświadomić: że za to samo można być w jednej grupie obśmiewanym, w innej cenionym. Opinie grupy i przyklejane łatki są więc kompletnie względne. QED.
                  • konsta-is-me Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 21:04
                    A to ja jeszcze w przedszkolu wtedywink
                    Pewnie dlatego pare lat pozniej juz byly niemodne.
              • danaide Re: Odpowiadam zbiorowo 04.10.16, 01:04
                A ja pamiętam jak chłopak powiedział mi w piątej czy szóstej klasie, że lubi dziewczyny w kozaczkach. To ja następnym razem, buch, przylatuję w relaxach! A on mnie olał.
                A co ja winna, że tylko takie kozaczki miałam;D
        • zla.m Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 18:12
          Princess, ty masz poczucie własnej wartości jak kafar. I dobrze dla ciebie. Ale nie wal tym kafarem słabszych.
          • kaz_nodzieja Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 19:25
            Panienka z dobrego domu, o dużej urodzie (żadna zasługa jej ani w jednym ani w drugim bo na to akurat się nie ma żadnego wpływu), powinna w takich tematach się zamknąć dziękując Bogu (lub sile wyższej/przypadkowi jak niewierząca), że urodziła się atrakcyjna i w rodzinie lekarskiej, a nie jako brzydula rodziców robotników, alkoholików lub zwykłych ubogich nieudaczników.
      • kaz_nodzieja Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 16:12
        Już wiem kim jesteś, ale spokojnie, nikomu nie powiem skoro nie chcesz.
        • kaz_nodzieja Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 16:21
          P.s. Jak chcesz napisz do mnie na kaz.nodzieja@gazeta.pl
      • lokitty Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 17:58
        Ale czy nie widzisz, że trafiłaś w tym swoim Pierdziszewie z jedną jedyną podstawówką na chamskie, bydlackie towarzycho dzieci wychowywanych prawdopodobnie w bardzo prostych domach i nasiąkających jakimiś dziwnymi uprzedzeniami.
        Ja chodziłam do szkoły na robotniczym osiedlu. Klimacik podobny. Najbardziej czepiali się dziewczyny z rodziny ŚJ, że "kocia wiara", a w dodatku rodzina biedna i wielodzietna. Spokojni chłopcy (będący w mniejszości) obrywali za to, że są spokojni i że mają przyzwoite oceny. Jak spokojny w końcu strzelił w ryj największego klasowego bydlaka, to dostał uwagę i było larum, chociaż był prowokowany i wyszydzany przez cały rok szkolny. Ja obrywałam za rozwiedzioną matkę i słabe ciuchy. Jeszcze inne dziewczyny za to, że "pasztety" itd. itp.
        Z perspektywy czasu cała ta loża szyderców za daleko to nie zaszła, zawodowo czy intelektualnie. Ot, dzisiaj to pewnie byłby taki elektoracik 500+.
        Jako dziecko nie znosiłam swojej podstawówki. Ale już w LO poczułam się dobrze. Jako dorosłej chce mi się śmiać z tego chamstwa i głupoty, których byłam świadkiem i których doświadczałam - bo widzę, że realnie nie było kim się przejmować, nie było warto się martwić, co sądzi o mnie jakiś chamski dupek, który ledwo dostał się na przysposobienie zawodowe w zakładzie pracy po VI klasie tongue_out.
        • kaz_nodzieja Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 18:05
          U mnie w klasie było aż 2 kozłów ofiarnych, chłopak i dziewczyna. Dręczyciele głównie z tzw. dobrych i powiedzmy jak na tamte czasy i okolicę dość zamożnych rodzin. Min. dzieci inżyniera, plastyczki, ktoś kto miał matkę "hrabiankę" (prawdziwą, choć wyszła za mąż za kogoś zwykłego), nauczycieli itd. Jeden z tych "dwóch kozłów ofiarnych" był właśnie jako niemal jedyny rodziców robotników (takich osób może były ze 3 w tym jedna odeszła do szkoły specjalnej). Inni mówili "sami bogacze tam chodzą". Plus największa z 5 równoległych klas liczba olimpijczyków i "paskowiczów".
          • lokitty Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 18:11
            A bo widzisz, to jest tak, jak było w poprzednim wątku o niespecjalnie lubianych dzieciach - niestety stado dziobie tego, który nie pasuje, możesz nie pasować "w dół", "w górę" albo z jeszcze innych powodów. Czasem gnoją kogoś, bo ma jakieś braki, czasem - bo ma zbyt wysoki status i za duży kapitał kulturowy na jakąś gromadę, czasem, bo po prostu "nie pasuje", bo jest inny niż zdecydowana większość.
            • kaz_nodzieja Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 19:22
              Z tym się zgodzę.
        • triss_merigold6 Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 18:11
          Pozwolisz, że się podpiszę? Podobne doświadczenia miałam z podstawówki na parszywym, stricte robotniczym osiedlu, na szczęście byłam tam tylko przez rok.
          • lokitty Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 18:36
            Ja byłam 7.
            I w sumie też mi jakoś tam odpiep.rzyło przez to, czego dowodem jest szukanie "najlepszej" szkoły dziecku razy 3 wink.
            Choć nadal - gdyby dziecko było np. szykanowane, w klasie byłaby bardzo zła atmosfera, zero nauki, takie chamskie zagrywki, wobec dziewczyn zwłaszcza czy utrudnianie pracy nauczycielom, a NIC nie dawałoby się zrobić, to bym zabrała dzieciaka w piz...
            Kiedyś po prostu rodzice W OGÓLE nie przejmowali się takimi kwestiami, dzieciak miał przynosić pozytywne oceny, nie wagarować, a problemy w grupie rozwiązywać w grupie, no i tyle.
            • cud_bogini_w_bikini Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 18:48
              Ja mam za to chory stosunek do czapek. Jestem rocznik 78 i u nas też obciachem było założenie czapki. Prędzej uszy miały odpaść niż... Mój syn w któryś wrześniowy chłodniejszy dzień nie mógł zrozumieć o co mi chodzi i dlaczego po raz czwarty pytam czy chce założyć czapkę. Jest MU chłodno więc zakłada. big_grin
              • konsta-is-me Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 19:04
                Coś w tym jest, też pamiętam, ale jako nastolatka, że czapka=obciach.
          • konsta-is-me Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 21:10
            Prawda stara jak swiat -jesli wejdziesz miedzy wrony, musisz krakac jak one.
            • konsta-is-me Re: Odpowiadam zbiorowo 03.10.16, 21:14
              To mialo byc do trissmerigold.
    • phantomka Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:06
      Mysle ze na konsultacji terapeuta wybada czy dla Ciebie nie jest wskazana terapia grupowa, bo ma ona jednak duze dzialanie lecznicze dla osob, ktore przezywaja problemy w kontaktach.
      • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:08
        O, właśnie!
      • phantomka Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:10
        Poczytalam jeszcze o Twoim pomaganiu. Poczytaj troche o pomagaczach. Za tym kryje sie kilka niefajnych tez rzeczy. A tak to mi sie troche zaczelo rysowac, ze to Twoje pomaganie to zaden altruizm (ktory tez musi miec swoje zdrowe granice) Ty sie w cos wkupujesz, a tak nie zdobywa sie sympatii.
        • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:14
          Ale ja to wiem. Tak samo jak wiem, z czego wynikają te moje relacje tylko z kimś kto w ocenie społecznej też jest "gorszy". Moje pytanie na wstępie dotyczyło tylko tego, czy coś w wieku 40 lat da się jeszcze z tym zrobić.
          • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:17
            Da się. To proces, ale jeśli trafisz na dobrego terapeutę i na grupę, na pewno nie będzie gorzejsmile
            • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:21
              Cieszę się, że napisałam, bo wreszcie wiem, co temu terapeucie powiedzieć. Z tego co kiedyś mówiłam faktycznie mogło wynikać, że to ja dzielę ludzi na lepszych i gorszych i mam problem, bo chcę przyjaźni z lepszymi.
              • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:25
                Dobry terapeuta potrafi czytać między wierszami. I zadawać pytania, które naprowadzają na właściwy trop.
                • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:27
                  Miałam wtedy psychologa z polecenia, dostałam garść złotych rad w rodzaju mam się wziąć w garść. Spróbuję tym razem
                  • phantomka Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:44
                    Mysle ze przy Twoich problemach wartopomyslec o terapii bardziej analitycznej niz zadaniowej. I to co Pade napisala, nie mysl co powiedziec terapeucie, bo to jest wtorne, u nas sie mowi " pacjent rozne rzeczy mowi" ☺
                  • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:44
                    Takiego z radami to bym unikała.
                  • triss_merigold6 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:45
                    Spróbuj stopniowo przekierowywać myślenie na inicjowanie i podtrzymywanie kontaktów, które Ty wybierzesz. Nie tych, które masz tylko z racji miejsca pracy/zamieszkania/szkoły dziecka, tylko takich, które Ty wybierzesz. Z naciskiem na "wybierzesz". Żeby jakaś sprawczość w tym była, wola, inicjatywa, ale nie z pozycji zabiegania o uznanie.
                    • pade Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:51
                      Otóż to.
                  • rosapulchra-0 Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 19:28
                    Rok_bez_zimy, jeśli chcesz pogadać, to napisz na mojego gazetowego maila. Chętnie podzielę się moimi i moich dzieci doświadczeniami i napiszę, jak udało mi się wyjść z tego wszystkiego.
    • wisniowy_sad Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:16
      Mamy podobną sytuację, autorko. Przyjaźniłam się z dziewczyną chorującą na schizofrenię - co prawda z dosyć bogatej, acz patologicznej rodziny (jej siostra sprowadzała regularnie do domu meneli, rzygała na łóżko tej dziewczyny i takie tam "kwiatki"). Miałam też kolegę lekko upośledzonego umysłowo. Po drodze zaliczyłam również sektę religijną i w wieku 14 lat byłam molestowana seksualnie. Wszystko dla tej cholernej afirmacji i z powodu poczucia gorszości. O tym, dlaczego mnie nie akceptowali, można poczytać w innym wątku. Nie chce mi się drugi raz o tym pisać.
      • rok_bez_zimy Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 15:23
        Nie pamiętasz czego dotyczył tamten wątek? Chętnie bym poczytała...
        • barbibarbi Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 16:16
          No właśnie, ja myślę, że takie rzeczy się zdarzają z "poczucia gorszości" jak napisała wisniowy_sad. Niemożliwe jest, moim zdaniem, aby dziecko z poczuciem własnej wartości (nawet chorujące, chodzące w czapce i odprowadzane przez babcię) było tak prześladowane. Otoczenie widzi mowę ciała, mimikę, wyczuwa, że ma do czynienia z kimś, kto się nie odgryzie, więc można bezkarnie atakować. Musiałaś to gdzieś mieć zaszczepione w domu, takie poczucie niższości, albo po prostu masz taką konstrukcję psychiczną. Masz typową postawę ofiary a odprowadzanie przez babcię to nie była przyczyna odrzucenia. Myślę że psycholog mógłby pomóc. Musisz siebie pokochać, albo co najmniej polubić i docenić.

          Ja miałam w klasie dziewczynę bardzo otyłą. Bardzo, bardzo, była tak wielka, że nie mieściła się w węższych drzwiach. Na początku liceum, ten i ów próbował się śmiać, ale ona miała taką pewną siebie postawę, była taka jakaś silna wewnętrznie, że spływało po niej jak po kaczce. Miała tyle uroku i wdzięku, że z biegiem czasu kompletnie się nie zauważało jej gabarytów, nikt nigdy nawet nie pomyślał aby jej dokuczyć, miała grono kumpelek i była powszechnie lubiana.
    • cud_bogini_w_bikini Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 18:41
      Rozumiem Cię i uwierz po latach da się żyć, choć czasem w dość dziwnych momentach poczucie niższości wyłazi. Z różnych powodów miałam podobnie jak Ty w podstawówce. Czasem nauczyciele "nie widzieli" i nic z tym nie robili a czasem - he hesmile Pamiętam taki wątek o wuefie w szkole. Pisałam tam, że nauczyciele dodatkowo podburzali klasę przeciw tym słabszym. Do tej pory miałabym ochotę trzasnąć taką nauczycielkę, która najpierw pozwalała na wybieranie kapitanom drużyn, rezerwowi (w tym ja) siadali na ławkę i z łaski na uciechę mogli pograć dwie minuty przed przerwą. Na koniec gadała całej drużynie, że to przeze mnie przegrali. No do .... nędzy jak się miałam nauczyć grać, skoro całą lekcję siedziałam na doopie? Odżyłam na studiach a cała reszta może się cmoknąćsmile))
      • olewka100procent Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 19:56
        Mówisz,ze jesteś po dwóch fakultetach. Czy ludzie na studiach też cie odrzucali?
        • cud_bogini_w_bikini Re: Wiele lat odrzucania przez rówieśników 03.10.16, 20:15
          a to pytanie chyba nie do mniebig_grin
    • taki-sobie-nick O, to z bezrobotną i dziewczyną po szkole 03.10.16, 20:10
      specjalnej można się przyjaźnić jedynie w przypadku skrajnie zaniżonej samooceny?
      • lokitty Re: O, to z bezrobotną i dziewczyną po szkole 03.10.16, 20:46
        A znasz naprawdę dobrze kogoś po szkole specjalnej? Podejrzewam, że chodzi tu o szkołę dla osób o obniżonym intelekcie, a nie np. dla niesłyszących czy niewidomych.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka