Książki, które odradzacie

[lusitania2]

Bonda, żadnej z jej książek nie skończyłam, a "Florystka" (dobrnęłam do połowy), to kuriozum w każdym temacie: prawnym, medycznym, florystycznym...

[truscaveczka]

Bonda jest koszmarna, nie tylko jej książki. Jaka zadufana, jaka przekonana o swojej wybitności...
Czytałam jedną książkę dziejącą się gdzieś na Śląsku, nie pamiętam tytułu, i zaczęłam jedną dziejącą się w Białymstoku na Dziesięcinach, bo to pod moim blokiem prawie, ale nie dałam rady. Szajs jakich mało.

[sea.sea]

Małe Życie - Yanagihara

Niby bohaterów jest czterech i się ogromnie przyjaźnią, ale poza jednym, pozostali są jakąś zbitą masą bez charakteru. Ten jeden wyróżnia się tym, że jest typową Mary Sue i wszystko robi perfekcyjnie. Jest także powalająco seksowny i czarujący i wszyscy go uwielbiają. Ale jednocześnie, od dzieciaka, wszyscy po kolei zmuszają go do seksu. Przez kilkaset stron bohater co chwilę pada ofiarą fizycznej seksualnej przemocy i molestowania. Kiedy myślimy, że może na chwilę da się od tego odetchnąć, bohater zamyka się w łazience i tnie się na plasterki żyletką. I tak w kółko. Przeczytałam do końca chyba tylko dlatego, żeby się dowiedzieć, czy autorka posunie się do tego, żeby jego przyszywany ojciec, któremu bohater ufa, też go w końcu zmolestował. Podobno jest to o pięknej przyjaźni. Hm, nie zauważyłam... Mocne 1 w skali na 10, bo nawet nie da się dodać jakichś punktów za styl pisania autorki - rozwlekły i pełen powtórzeń. Nie rozumiem fenomenu

[ida_marcowa1]

mnie się zdarza pracować z ludźmi po traumach. dla mnie książka ok, bo:
- autorka zawarła sporo wiedzy psychologicznej ( choćby opisy dysocjacji w sytuacji silnego stresu),
- z moich doświadczeń zawodowych wynika, że są traumy, po których człowiek się nie podniesie choćby późniejsze życie miał usłane różami ( dla każdego z nas ta trauma ma inny charakter),
- to co "wdrukujemy" młodemu człowiekowi może być sztywnym wyznacznikiem jego życia, nie wszyscy potrafią odbić się od dna i wyrazić sprzeciw całemu światu ( chodzi m. in.o obwinianie siebie o to co się stało, bo jestem zły i zasłużyłem),
- potrzeba ukarania się, autodestrukcja a jednocześnie potrzeba kontroli bywają silniejsze niż chęć życia.
to tyle z moich zawodowych obserwacji.

[mid.week]

"Klaps" Christos Tsiolkas. Streszczenie na okładce świetne, pomysł na fabułe kapitalny. To mogła być rewelacyjna książka -
coś jak "Rzeź" Polańskiego - gdyby ja napisał ktoś inny. Wyszło paskudztwo pełne opisów o puszczaniu bąków, o pipkach i innych "rubasznych" wtrętów, których nie powstydziłby się wąsaty mityczny wujek Zdzich...

"365 dni bez zapałek". Miało być o zyciu w buszu, a okazło się monologiem o bólu istnienia.

[malgog]

Moja siostra moja miłość Joice Carol Oates....wielkie rozczarowanie
ciężka, mroczna, chyba trudna
może czytana w złym momencie życia ?
na pewno nie jest to wakacyjna lektura na leniwe popołudnia

[elf1977]

Akurat tej książki nie czytałam. Lubię tę autorkę, ale nie każdą z jej książek. Na wyjeździe czytałam "Ofiarę" - zapowiadała się nieźle, ale koniec mnie zmęczył i znudził.

Oates

[anetapzn3]

Lubię ksiażki J.C. Oates, ale one generalnie są trochę dołujące.
Zbłocona bardzo mi sie podobała i Ofiara. Kartagine ostatnio przeczytałam, słaba, jak na Oates.
Za to Mam odeszła mnie pokonało.

[elf1977]

Jest jeszcze jakaś książka, nie pamiętam jej tytułu, mroczna, gotycka? Myślałam, żeby ją przeczytać, ale mało na jej temat czytałam.
To prawda, że nie jest to łatwa i przyjemna lektura.

[anetapzn3]

Córka grabarza jeszcze mnie zachwyciła.

[kretkowlosa]

Odradzam "Inwazję" Wojtka Miłoszewskiego, brata Zygmunta. Fatalna książka, trochę wstyd, że Zygmunt ją tak zachwala (ale co ma zrobić?). Najpierw czytałam śmiejąc się na głos, a niektóre fragmenty podrzucałam ku uciesze mężowi, ale potem przestaje się już nawet robić śmiesznie.

[heca7]

Kiedys ktos mi polecił Samotność w sieci. Poszlam wypozyczyc do biblioteki -dobrze , że nie kupilam. Nawet musiałam zaczekać na liscie rezerwowej i nie trzymac dluzej niz dwa tygodnie bo kolejka Przeczytałam. Matko co za szmira!

[kaz_nodzieja]

Zauważyłyście (czytałam dwie jego książki), że autora fascynuje kwestia kobiecej miesiączki
Mały zboczuszek.

[elf1977]

Bo on uwielbia wszystko, co wiąże się z kobiecością. Ma Ktoś kiedyś mu powiedział, że tak dobrze zna kobiety...i bardzo się przejął

[heca7]

Skoro taki znawca to powinien wiedzieć ,że tampony nie maja na koncu tasiemek ani wstążek (juz nie pomne) tylko sznureczek

[heca7]

Tja skoro go tak interesuje kobieca fizjologia to trzeba było ginem zostać a nie tfupisarzem

[elf1977]

Też próbowałam to przeczytać, tak znana książka, z taka szmira. Autor gdzieś pisuje felietony, przeczytałam parę, straszna nuda. Za to chyba uważa się za znawcę natury kobiecej...

[leanne_paul_piper]

Dear goddess Sophie Parker - rozumiem, ze to czytadlo, ale do licha czytadlo powinno dać się czytac, a ta książka jest absolutnie nudna i niestrawna.
Secret diary of a call girl - obrzydliwa, nie dałam rady dojść nawet do polowy. Zawsze się tylko zastanawiam, jak Brytyjczykom z tak kiepskiej książki udało się zrobić całkiem zabawny serial.

[pelissa81]

najgorsza: lubimyczytac.pl/ksiazka/137796/pokolenie-ikea
nie spodziewalam sie niczego specjalnego, ale to byl jeden wielki grafomański bełt

[mamablue]

pelissa81 napisała:

> najgorsza: lubimyczytac.pl/ksiazka/137796/pokolenie-ikea
> nie spodziewalam sie niczego specjalnego, ale to byl jeden wielki grafomański b
> ełt

Popieram, ale chała! Nie wiem, co mnie podkusiło, żeby to czytać

[iwoniaw]

OMG, wyparłam to z pamięci Jedna z naprawdę nielicznych książek, których nie skończyłam czytać (w większości przypadków nawet literaturze mocno średniej daję szansę do końca).

[alchemy_alice]

Nie daję rady czytać Dukaja, a wiele razy próbowałam. Językowo jest nawet znośny, ale tam nie ma fabuły. Lód jest tak potwornie pretensjonalny, przegadany i przeintelektualizowany, że aż mnie zęby bolą. Pseudofilozoficzne wywody, których nie idzie zrozumieć. Podobnie reaguję na §lepowidzenie, Wattsa. Książka jest nieziemsko głupia (a naprawdę lubię fantasy i sf), plus jeszcze międzygalaktyczne wampiry. Nie zniosłam. Poddałam się w połowie.

[truscaveczka]

Ja się cichutko podpiszę, ale bardzo cichutko, żeby mój mąż, fan Dukaja, nie słyszał.
Chociaż powiem ci, że Xavras Wyżryn i to opowiadanie/minipowieść o firmie stolarskiej podczas II WŚ jest całkiem wporzo.

[alchemy_alice]

Jeszcze szło jakoś przebrnąć przez Wrońca, ale Xavras był dla mnie wciąż wyższym poziomem abstrakcji.

[na_pustyni]

Mam jeszcze jedna gwiazde, moze to nazwisko juz tu padlo - Valko i jej cykl arabski.

Arabski mąż, T. Valko matkoooo

[anetapzn3]

Nie wiedziałam, że coś moze być tak...durne.
Wiem, że większość tego typu książek jest podobna do siebie (zmieniają się tylko imiona bohaterów i nieliczne szczegóły okoliczności), ale spodziewałam się czegoś więcej.
Bohaterką jest nieświadoma zagrożenia młoda kobieta (jakżeby inaczej) o imieniu Daria. Nie wiedząca w zasadzie nic o ukochanym, wpada w pułapkę dźihadystów. Ktoś musi pomóc jej w uwolnieniu się, jej oraz jej dwóm córkom. Dalszy ciąg można sobie wyobrazić. Chociaż stop, nie, ja bym tego nie wymyśliła i nie wyobraziła sobie tego co opisuje autorka.
Dramatyczne chwile, nadludzki wysiłek, tych którzy próbują uwolnić kobietę, jej okropny los, los żony dżihadysty etc. Do tego dodać należy fabułę grająca na uczuciach, momentami nudna jak przysłowiowe flaki z olejem. Do tego niewyobrażalna wprost mnogość bohaterów i trudne do spamiętania imiona. A my przez całą książkę gonimy za Darią i gonimy.
Arabski mąż powalił wprost infantylizmem, naciąganymi dialogami, światem zerojedynkowym i przepraszam,ale głupotą bohaterki.
Za jedno należy się Valko plus, nadążanie za biegiem wydarzeń na świecie i sytuacją geopolityczną- bowiem bohaterka ląduje.,....w Rakkce stolicy tzw. Państwa Islamskiego i żyje pełnia życia w kalifacie, czego dowodzą skopiowane z doniesień w mediach opisy walk w Syrii, życia i okrucieństwa w ISIS . O mamusiu. Na co mi to było.

[dziennik-niecodziennik]

Wszystkie ksiazki Michalak.
Bo kłamią.

[baba_za_kolkiem]

Shantaram - taki niby bestseller a gniot z akcją wartką jak woda w kałuży, rozciągnięty jak ciągutka i z pseudo-romantycznymi opisami (jak spacer w świetle księżyca).

[edorota2]

50 twarzy Greya