wipsania
17.05.18, 01:45
Ponieważ nie miałam specjalnych kłopotów wychowawczych z dziećmi,
jak to najczystszej wody ematka, nie mam żadnych doświadczeń z psychologami dzieciecymi,
poradniami itp. Ale właśnie ktoś spytał, czy mam moze jakieś namiary, bo jest u kresu wytrzymalości.
W ubieglym roku wyjechaliśmy z mężem na narty i spotkaliśmy pana z córką.
Jakoś tak się trochę zaprzyjaźniliśmy, spedzaliśmy wolny czas razem.
Po powrocie nadal utrzymujemy kontakt.
Problem w tym, że znajomy nie potrafić poradzić sobie z wybuchową wczesnonastolatką
(W tej chwili chyba 12 lat).
Przy nas zachowywała się normalnie, nawet trochę nieśmiało, chociaż wyglądało na to, że lubiła grać z nami w różne gry itd. Ale kiedyś mój mąż przechodząc obok ich pokoju w hotelu, gdzie mieszkaliśmy, usłyszał okropne wrzaski przebijające się przez drzwi. Dziecko wrzeszczało, że nie chce i nie będzie, czy coś w tym rodzaju.
Na śniadanie ledwo zdążali, bywalo że spóźnili się na zajecia w szkółce narciarskiej, gdzie mała miała wykupione lekcje.
Domyślaliśmy się i potem to się potwierdziło, że wrzeszczała na propozycję wstania z łóżka, potem że nie będzie myła zębów, że nie chce się ubierać itp
Nie woziliśmy się razem, ale czasami umawialiśmy się na jakąś południową przekąskę.
Panienka często foszyła - tego nie chce,tamto niedobre, w końcu coś wybierała a potem i tak nie chciała jeść i "kazała" swojemu ojcu kończyć już jazdę i zabrać ją samochodem na pizzę.
Zdziwiona byłam, że on ustępuje, no ale przecież nie komentowałam tego... Sama miałam dziecko niejadka, które trudno było nakarmić, zwłaszcza w terenie, ale potrafiło się zachować.
Okazalo się, że znajomy jest rozwiedziony, dzieckiem opiekują się naprzemiennie, najczęściej po 2 tygodnie.
Z matką dziecka stosunki są dosć napięte, on twierdzi, że ona nie chce z nim wspólpracować i mówi, że to jego problem, bo przy niej dziecko tak się nie zachowuje.
No i niedawno spotkaliśmy się na kolacji. Znajomy ma od jakiegoś czasu dziewczynę, którą córka zna, ale raczej jako koleżankę. Podobno mała ją nawet lubi i sama chętnie z nią przebywa i rozmawia, więc raczej to nie powód, zwłaszcza że problemy wychowawcze były już wcześniej.
Zwrociliśmy uwagę, że znajomy źle wygląda, bardzo schudł i jakiś taki roztrzęsiony jest.
W końcu rozwiązał mu się język, że jest już u kresu wytrzymałości i nie wie, co robić.
Sytuacja jest koszmarna. Codziennie są awantury i szarpanina. Tak - córka rzuca się na ojca z pięściami, wali go, gdzie popadnie a on tylko stara się ją przytrzymać.
Mała robi tylko to, co chce. Na zwróconą uwagę odpowiada wrzaskiem. Kiedy on podniesie na nią głos, bo na przykład nie słucha go i nie chce iść spać, chociaż jest późno, ona wrzeszczy dwa razy głosniej. No i wtedy właśnie rzuca się z pieściami.
Takie sytuacje są zawsze, kiedy mała ma coś zrobic, jakąś codzienną czynność - iść spać, umyć zęby, wstać, umyć sie, odrobic lekcje. Potrafi nie nie umyć zębów przez 2 dni, bo nie. Nie chce sama odrabiać lekcji, on ma z nią siedzieć kamieniem i razem odrabiać. Uczy się średnio, chociaż nam wydała się inteligentna, bez deficytów intelektualnych
Zapytałam się, czy rozmawiają o tym w chwilach, kiedy jest ok - robią coś, co mała lubi itp
Tak - rozmawiał z nią wielokrotnie i tłumaczył, ona wtedy obiecuje, że już nie będzie i przy najbliższej okazji jest jak było.
Nie działają groźby, nie działa szlaban na przyjemności - podobno nic.
Znajomy nie wie, gdzie się udać po pomoc - jak wspomniałam, była żona twierdzi, że to jego wina, bo u niej jest ok.
On nie wie, czy tak bardzo ok, ale myśli, że matka od małej niczego nie wymaga i robi za nią wszystko, wiec może nie być tak drastycznie, jak u niego.
Żal nam go bardzo, bo z tego co widzieliśmy, jak byli razem, to on naprawdę wygląda na oddanego ojca.
Wiem, że pozory mogą mylić, ale nie sądzę, żeby był maskującym się potworem.
Znajomy zdaje sobie sprawę, że coś z wychowaniem musiało pójść nie tak i uważa, że sam sobie już nie poradzi i musi skorzystać z jakiejś formy pomocy - rozmowa z psychologiem - on sam może, potem może razem, ale chciałby trafić w jakieś dobre, sprawdzone miejsce.
Stąd moje pytanie - czy ematka mogłaby coś doradzić?