Dla ematek wszystko jest proste

[pade]

Przeczytałam pobieżnie dwa wątki do kawy. O podróży za ocean i z dwulatkiem pociągiem.
No i się wkurzyłam odpowiedziami. "ogarnij się", "jakie bambetle może mieć dwulatek", itd., itd.
Ja rozumiem, że ematka spędza w samolocie minimum 24 godziny, po czym świeża i pachnąca, i oczywiście zrelaksowana, wsiada do auta i jedzie kolejne 5 godzin. W obcym kraju dodam, nie znając trasy itd.
A dwulatka pakuje do kopertówki i wyrusza w podróż z dwiema wolnymi rękami, bo przecież dwulatki ematki są tak ogarnięte, że idą obok, grzecznie i absolutnie nic ich dookoła nie interesuje.
Jakie to wszystko jest proste! Tak wynika z odpowiedzi. Może nie wszystkich, ale większości.
Pytanie do tej większości: dajecie sobie w ogóle prawo do nieogranięcia, słabości, niedawaniarady? Czy z palcem w nosie ogarniacie się w każdej sytuacji?

[anika772]

Dla mnie żadna z opisanych sytuacji nie jest prosta i unikałabym udziału z całych sił.

[bergamotka77]

Dla mnie obie są banalne i i je testowałam nie raz. Nie jestem upośledzona a jedno dziecko to pikus. Sama też podróżowałam nie raz i podróżuję czasem za granicę i żyję.

[zlota.ptaszyna]

Berga, ale ty jesteś taka wyrobiona bo ciagle jestes słomiana wdowa. Ja bym nawet do Lublina albo w góry sama nie pojechała, pal licho trudy podróży ale te współczujące spojrzenia ludzi uważających ze jesteś samotna matka, tego nie da się znieść

[abecadlowa1]

Jestem samotną matką jeżdżącą z dziećmi na wakacje. Nigdy nie spotkałam się ze współczującymi spojrzeniami ludzi. To chyba jakieś Twoje projekcje. Albo jesteś tak bardzo nieogarnięta, że to budzi litość.

[cruella_demon]

Przecież to troll

[drinkit]

pal licho trudy podróży ale te współczujące spojrzenia ludzi uważających ze jesteś samotna matka, tego nie da się znieść


Padłam

[bergamotka77]

zlota.ptaszyna napisała:

> Berga, ale ty jesteś taka wyrobiona bo ciagle jestes słomiana wdowa. Ja bym naw
> et do Lublina albo w góry sama nie pojechała, pal licho trudy podróży ale te ws
> półczujące spojrzenia ludzi uważających ze jesteś samotna matka, tego nie da si
> ę znieść

To twój problem i widocznie się boisz takiej ewentualności i ciągle przeglądasz w oczach innych. Mnie to wisi i odpoczelam cudownie z mlodym od starszych chłopaków. Przynajmniej bylo mniej bałaganu Wyrobiona jestem bo mnie wychowano na ogarnięta osobę. Od małego taka byłam i oslabiaja mnie nieogary

[damajah]

"te współczujące spojrzenia ludzi uważających ze jesteś samotna matka, tego nie da się znieść"
Że co? Łapię że można się bać organizacyjnie, logistycznie ale spojrzenia ludzi?

JA się za 3 tygodnie wybieram z dwójką dzieci do czech, pod namiot a potem do Pragi na zwiedzanie. Sama. Samochodem. Wszystko planuję, rezerwuję i wymyślam sama.

Rozumiem doskonale że nie wszystkie kobiety tak mają. Po prostu wiem że jedne są mobilne i potrafią się ogarnąć, zaś inne nie. Za to te dla których podróże z dziećmi są problemem może np. potrafią utrzymać idealny porządek w domu albo świetnie gotują lub cokolwiek. To po prostu jakiś zestaw cech. Jedna ma takie, druga ma inne. Nie ma tu co wartościować.

[ichi51e]

O ile do prowadzenia po 24h locie nie namowiliby mnie za milion to podroz jednym pociagiem z dzieckiem to nie jest herkulesowy wysilek. Po to wlasnie sa wozki i nosidelka

[ichi51e]

Gdybym sie pakowala jak babka tutaj www.tasteaway.pl/2016/07/08/wakacje-z-dzieckiem-co-spakowac-gotowa-lista/ to bym pewnie nigdzie nigdy nie pojechala. Dobrze ze nie wiedzialam ze dziekco musi miec klapki pod prysznic

[cruella_demon]

Klapki pod prysznic I NA PLAŻĘ/BASEN. Co w tym niby dziwnego?

[cruella_demon]

Może twoje dziecko chodzi boso w jednych majtkach i jednym podkoszulku przez kilka dni, normalnie jednak ludzie przebierają się w czystą odzież i noszą obuwie odpowiednie do okazji.

[kalina_lin]

Mało która teściowa ma plażę i basen w domu.

[ichi51e]

Dziecko moje zawsze crocsy mialo i po prostu wszystko ogarnialam jednymi butami. Nie wiem w jakiej norzw musialabhm byc zebym uznala ze wejscie w klapkach do kabiny jest usprawiedliwione... ale w sumie wtedy tez te crocsy jak znalazl

[cruella_demon]

I na piesze wycieczki twoje dziecko chodziło w crocsach?

[memphis90]

Ja chodzę w crocsach na piesze wycieczki i bardzo sobie chwalę. Oczywiście nie w góry.

[ichi51e]

No pewnie. Najlepsze buty swiata

[tiszantul]

Od kiedy red. Michnik przyszedł w crocsach do prezydenta Komorowskiego, crocsy uznawane są za obuwie na każdą okazję. Wyborcza wyznacza trendy

[tiszantul]

[budyniowatowe]

ichi51e napisała:

> Dziecko moje zawsze crocsy mialo i po prostu wszystko ogarnialam jednymi butami
> . Nie wiem w jakiej norzw musialabhm byc zebym uznala ze wejscie w klapkach do
> kabiny jest usprawiedliwione... ale w sumie wtedy tez te crocsy jak znalazl
>

A moje dziecko kategorycznie odmowilo noszenia crocsow. Dzis ma 14 lat i dalej odmawia ich noszenia. To, ze Twoje ogarnialo 4 pory roku w crocsach to nie znaczy, ze inne maja tak samo.

[memphis90]

Tja, w ciepłe kraje: 5 bluzek z długim rękawem, 3 bluzy, kurtki, czapki, chustki na szyję, 2 pary trampek, 3 pary ciepłych skarpet i kalosze...

[ichi51e]

Jak do Tajlandi to jedne dlugie spodnie wystarcza...
widac ze babka nie ma doswiadczenia...

[memphis90]

Z Tajlandią też nie mam, ale ja na wakacje w Pl (gdzie z góry wiadomo, że nie wiadomo jaka pogoda będzie) brałam po 1 bluzie, 1 kurtce od deszczu, japonki, trampki - za to żadnych bluzeczek, czapeczek, ciepłych skarpet i szaliczkow... Z fanaberii pianki na basen, które okazały się strzałem w dziesiątkę, bo "podgrzewany basen" miał jakieś 18 stC... 😂

[thank_you]

Przeciez - o fuj - przebierasz dziecko po każdej aktywności, wiec to co wyzej to małe miki, albo ciagle pierzesz ręcznie/oddajesz do pralni w hotelu.

[ichi51e]

Przeciez tu mowa ze do tesciowej jedziemy chyba ma pralke...

[bergamotka77]

Od kiedy leci się do Stanow dobę? 😲

[black_halo]

Odkąd na różnych stronach można kupić tanio kombinowane bilety i lecieć pięcioma samolotami przez Singapur, Dżakarte i Tokio 🤣

[al_sahra]

bergamotka77 napisała:

> Od kiedy leci się do Stanow dobę? 😲

Mogę sobie doskonale wyobrazić, że jeśli ktoś mieszka w dużej odległości od międzynarodowego lotniska, to musi dojechać np. na dworzec kolejowy, potem pociągiem, potem na lotnisko. Czyli będzie w podróży kilka godzin zanim postawi stopę na lotnisku, gdzie trzeba być na 2 godziny przed wylotem (a może w PL dłużej?). Do tego co najmniej jedna przesiadka, bo o ile wiem, z PL nie ma bezpośrednich lotów na zach. wybrzeże USA. Potem czekanie w kolejce do kontroli paszportowej i celnej. Czyli sam lot trwa mniej, ale cała podróż może spokojnie zająć więcej niż dobę.

[bergamotka77]

Na też zasadzie może lecieć do USA przez Australię 😅 Tyle godzin lotu więc można spać i przyleciec wypoczętym. Serio bez dzieci to jest luzik.wl Widze inny problem: ona nie zna języka a wtedy naprawdę człowiek się czuje zagubiony wszędzie .

[frey.a86]

Oczywiście, że można lecieć dobę. Wystarczy nie mieszkać w Warszawie, a we Wrocławiu, stąd nie ma żadnych bezpośrednich lotów do USA. Ponadto nie zawsze miejscem docelowym jest któreś z popularnych miast amerykańskich, do których po kilka razy dziennie latają samoloty z Europy. Ja w sumie za każdym razem miałam dwie przesiadki - jedną w Niemczech i drugą w USA, przy czym ta w USA zawsze wiązała się z kilkugodzinnym czekaniem na lotnisku. Samoloty z Wrocławia do Niemiec odlatują o 6 rano, więc trzeba wstać o 4. Samolot z Niemiec do USA odlatywał z reguły chwilę przed południem, więc nie ma opcji, żebym o tej godzinie zasnęła i przespała lot, zresztą oni co 3 godziny roznoszą jakieś żarcie, więc co to byłby za sen jak cię co chwilę budzą. Potem kilka godzin czekania na amerykańskim lotnisku w środku ichniego dnia oraz kolejny kilkugodzinny lot małym, zatłoczonym samolotem pełnym rozgadanych Amerykanów, dla których nadal jest to środek dnia. W takich warunkach NIE DA się spać, nawet jak masz zatyczki do uszu.

Nie trzeba lecieć przez Australię, żeby lot był wyczerpujący.

[gama2003]

Ale wiesz, jak ktoś lata wyłącznie z Warszawy i wyłącznie po poludniu/wieczorem to mu do głowy nie przyjdzie, że można inaczej. Nie dość, że mieszkać dalej, to i w Stanach latać gdzieś z przesiadkami.
Rozumiesz- od stolicy do stolicy. I po drodze drzemka.

[cauliflowerpl]

O tak, z Hiszpanii do Polski lata się przecież 3 godziny, nie rozumiem jak mogłaś być w podróży 20 godzin. Znamy znamy. Ale jak to dojechać do Madrytu? Ale jak to dojechać potem z Warszawy? Z przesiadką? Przecież są loty bezpośrednie. A to poza stolycami w ogóle mieszkają ludzie?

[danaide]

Ja kiedyś pojechałam z dzieckiem z Warszawy do Paryża... autokarem. Podróż ok. 20godzinna Można? Można! Dziecko najpierw musiało załapać system (że na przystankach prostujemy nogi, wysikamy się, umyjemy zęby, zjemy coś, a nawet pobawimy na placu zabaw), ale załapało i bardzo mu się spodobało. Do tego stopnia, że nawet do ojca tak chciało z matką jeździć (ojcu wyszłoby taniej niż loty), ale ojciec się nie zgodził.

Jeszcze tak a propos tej paniki podróżowej z dzieckiem. Mój model dziecka był kolorowankowo-rozmowny, ale widzę, że w poczekalniach NFZ i wielu innych miejscach smartfony zdają egzamin. Gorzej jak rodzic zabierze smartfona i wymusza w poczekalni siedzenie na krzesełku bez żadnych dodatkowych zachęt I możemy się teraz bawić w smartfon-samo-zuo, ale naprawdę, w stanach wyższej konieczności może pomóc.

Poza tym nie zapominajmy, że w pociągu dziecko nie jest jedynym dzieckiem, bywają też przedziały dla rodzin z dziećmi, czasem są też osoby dorosłe, które same mają ochotę pozajmować się Waszym dzieckiem - tak, wiem, że to brzmi abstrakcyjnie, ale jechałam kiedyś z małą pociągiem do Berlina, wagonem bez przedziałów i naprawdę - to tu się mała przysiadła, to tam postała. Podróż długa, nie tylko dzieciom się nudzi

[mail-na-gazecie]

Już mi się nie chciało tam pisać, ale na pewno nie jechałabym z dwulatkiem 6 h pociągiem na imieniny teściowej.

[kalina_lin]

Ale autorka miała zamiar jechać, wiedziała że to 6 h i nie przeszkadzało jej to. Przerosło ją zorganizowanie transportu dla zapomnianego bagażu.
Poza tym chyba nie miała jechać 6 h na same imieniny, tylko na dłuższy pobyt.

[triss_merigold6]

Ja też nie, a już na pewno nie pociągiem.

[obrus_w_paski]

Mi by się nie chciało jechać nawet samej 6h pociągiem, na niczyje imieniny
mail-na-gazecie napisał:

> Już mi się nie chciało tam pisać, ale na pewno nie jechałabym z dwulatkiem 6 h
> pociągiem na imieniny teściowej.

[...]

[bergamotka77]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[pade]

Ogarnęłaś w końcu 500+?

[anika772]

Pade

[...]

[bergamotka77]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[pade]

Jedno z moich dzieci jest dorosłe. Nie dwoje. I ponieważ nie ogarniasz upływu czasu, to przypomnę, że o odprawę na lotnisku pytałam kilka lat temu.
Ten Twój "argument" przeciwko mnie jest już ograny i przez to żałosny. Zmień płytę.

[...]

[bergamotka77]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[kropka_kom]

można latać samolotami i być burakiem a można nie latać i być kobietą z klasą...wiem, nie zrozumiesz

[cosmetic.wipes]

Twoje dziecko, droga bergo, nie ogarnęło nawet kupienia biletu.

[bergamotka77]

Ogarnęło. Niejedna ematka tego nie umie zrobic z pade na czele. On tylko pomylił daty. No i trudno kupił drugi bilet i sam poleciał bez wskazówek od forum. Świetnie sobie daje radę sam w duzym mieście, ogarnął i szkole językową, która sam sobie znalazł z rekomendacjami i sam ogarnia zajęcia i swoje międzynarodowe towarzystwo. A nie ma jeszcze 17 lat.

[rosapulchra-0]

Czyli nie ogarnął. Nie ma się czym chwalić.

[gryzelda71]

Tylko pomylił daty ahahahhah

[gama2003]

No jakby w bilecie rzecz kluczowa. Po przebrnięciu przez imię nazwisko i kierunek lotu.

[mauricella]

oczywiscie, ze nie ma mowy o nieogarze w samolocie i pociagu...
caly nieogar skumulowal sie w histerycznym strachu przed molem, ruchomymi schodami i oczekiwaniu, ze corka bedzie odbierala telefony jak jest na imprezie i sexi sie z chlopakiem
jak juz pisalam, zycie jest sztuka swiadomego wyboru.

[aguar]

Dla mnie ta podróż pociągiem z dwulatkiem nie byłaby prosta, a to dojechanie samochodem po locie, owszem.

[cruella_demon]

Kwestia priorytetów. Jak muszę, to zacisnę zęby i się ogarnę. Ale akurat imieniny teściowej się do tego nie zaliczają

[pade]

Ja myślę, że każda z nas się prędzej czy później ogarnia. Ale są sytuacje, albo dni, w których wiele rzeczy nas przerasta. Uważam, że mamy wtedy prawo się nad sobą porozczulać czy co tam jest potrzebne.

[gama2003]

Dla mnie nie jest proste i mam skłonności do przygód w nawet idealnie zaplanowanych wyjazdach. Czytam i podziwiam. Dwulatki znałam wyłącznie zbuntowane i kilka godzin w pociągu z takim to ostra harówa. Z bagażem brakowałoby z dwóch rąk.
Ale tak. Znam takie kobiety z żelaza. Jeszcze pociag by poprowadziły. Samolot to już małym paluszkiem.

[bergamotka77]

gama2003 napisała:

> Dla mnie nie jest proste i mam skłonności do przygód w nawet idealnie zaplanowa
> nych wyjazdach. Czytam i podziwiam. Dwulatki znałam wyłącznie zbuntowane i kilk
> a godzin w pociągu z takim to ostra harówa. Z bagażem brakowałoby z dwóch rąk.
> Ale tak. Znam takie kobiety z żelaza. Jeszcze pociag by poprowadziły. Samolot t
> o już małym paluszkiem.

A to nie ty twierdzilas że ematki dużo podróżują i w ogóle nie mam się czym chwalić ? 🤔 Skoro przerasta je wyjazd z dzieckiem kilkaset km w kraju do teściowej i dojechanie z lotniska do hotelu w innym mieście to chyba nie bardzo sa takie światowe na jakie pozuja.

[gama2003]

Nie wiem czy ogarniasz, ale ematek jest więcej niż tuzin. I jak jedna czy pięć o coś pyta, to nie znaczy ani trochę, że reszta też nie zna odpowiedzi. W takim gronie znajdzie się i grupa doświadczonych w czymś tam, grupa dopytujących. Grupa siedząca od lat w jednym mieście i grupa buszująca w podróżach non stop. I wszystko pomiędzy
I Bergamotka.

[eliszka25]

nie wszystko, przynajmniej nie dla mnie. nie wpisywalam sie w zadnym z tych watkow, ale akurat potrafie sie wczuc w obie sytuacje. prawo jazdy mam dopiero od pol roku, wiec jak dzieci byly male, to wszedzie jezdzilam z nimi komunikacja publiczna, rowniez w dalsze podroze. z 2-latkiem jechalam do polski, czesc pociagiem, czesc samolotem, na koniec 5 godzin samochodem. podroz trwala ponad 12 godzin i mialam ze soba nasze bambetle na 3 tygodnie. dalam rade. podrozowalam tez z dwojka malych dzieci i tez nie zginelam, choc proste to wcale nie bylo. no i na miejscu autorki tamtego watku bylabym ostro wkurzona na meza, gdyby mnie postawil w takiej sytuacji, bo by mu "sie zapomnialo".

co do jazdy z lotniska, to tez nie jest to dla mnie proste. walczylam ze soba prawie 4 lata, zeby przelamac strach przed jazda samochodem. pol roku temu zdalam prawo jazdy i do tej pory kazda dluzsza wyprawa jest dla mnie okupiona nerwami. jednak jak trzeba, to jakos daje rade. po prostu przygotowuje sie do drogi. sprawdzam trase na google maps, kilka razy "jade" po mapie, zeby poznac najbardziej strategiczne miejsca, robie notatki, ustawiam sobie wszystko w glowie, jak trzeba to wlaczam nawigacje. nie, zdecydowanie nie jest to dla mnie latwe i jazda nie sprawia mi przyjemnosci, ale kurcze, nigdy bym chyba nie odzalowala, gdybym schrzanila sobie takie wakacje ze strachu.

na miejscu autorki tamtego watku sprobowalabym sie jakos dogadac z mezem w sprawie tej jazdy. moze niech on wezmie samochod, a ona jedzie taksowka. jak sie nie da, to mozna przespac sie w hotelu w popblizu lotniska, nastepnego dnia obczaic trase z mapa, nastawic nawigacje, dac sobie 2x tyle czasu, ile przewiduje google i jechac. z sercem na ramieniu, ale bym pojechala.

[cosmetic.wipes]

W przypadku dwulatka odpuszczam, nawet jeśli byłby bez bambetli. Podróż z dwulstkiem pociągiem jawi mi się jako koszmar.
Jazdę samochodem po długim locie ogarniam bez żadnego problemu - wiem, bo nie takie jazdy mam za sobą.
Zasadniczo większość dziwnych sytuacji nie stanowi dla mnie problemu, pod warunkiem, że nie wiążą się bezpośrednio z opieką nad małymi dziećmi.

[koko8]

Nie czytałam dokładnie wątku o podróży z dwulatkiem, niemniej sytuacja mnie dziwi. Sama jestem nieogarem, bojuchem, mizantropem i socjofobem, ale podróżowałam z malutkim dzieckiem zmuszona róznymi sytuacjami i cały czas nie rozumiem, jaki to może być problem. Pakuję do kabinówki po 2 tshirty i po 2 pary majtek, wsiadam do przedziału dla matki z dzieckiem, brakujące rzeczy dokupuję na miejscu.
I nie, dla mnie nie wszytsko jest proste, ale to jest akurat wydumany problem.

[triss_merigold6]

zmuszona róznymi sytuacjami

imieniny teściowej to nie jest sytuacja przymusowa

[mary_lu]

Ale już każdy facet musiałby samochód wynająć po locie z dziećmi? I wieźć dowolne bambetle na dowolny dystans pociągiem?

Bez przesady. Nie jestem osobą, która zabrania rozklejania się w prawdziwych kryzysach, a te sytuacje to są tylko drobne upierdliwości życiowe. A już lęki samochodowe Polek tępię zawzięcie, to tylko mentalność, prosta amerykańska pani domu nie wymózdza, tylko bierze auto i jedzie.

[snakelilith]

Tak, drobne upierdliwiości, ale kropla drąży skałę, a potem po latach depresja, wypalenie, kryzys i nikt nie wie, skąd się wzięło. Nie. Nie mam najmniejszej potrzeby wypróbowywania na sobie na ile mnie stać i ile upierdliwości mogę załatwić z palcem z doopie. Jeżeli mój brzuch mi podpowiada "nie występuj przed szerg, nie musisz zawsze wszystkiego ogarniać, tylko dlatego, że potrafisz", to tego słucham.

[mary_lu]

„Zostań w domu i spokojnie i dokładnie przeżywaj wściekłość na męża”.

Co kto woli.

[snakelilith]

"Jedź i udawaj na imieninach teściowej, że jesteś w świetnym humorze i jeszcze się pochwal, jak to ogarniasz wszystko, może ktoś cię doceni".

Sorry, beze mnie.

[kalina_lin]

A po co ma udawać? Nie może być w dobrym humorze? Mam wrażenie, że większość zakłada, że autorka nie ma ochoty jechać, bo to teściowa. Jakby miała jechać do swojej mamy czy siostry, zaraz posypałyby się rady jak się zorganizować.

[ichi51e]

nie ma ochoty jechac. Ostatecznie sie okazalo ze maz wzial wsyzstkie siaty poza ta z ubraniami ale biletow na jedyny pociag zabraklo.

[kalina_lin]

Oki, to biedactwo ma odwrotny problem. Wszystkie potrzebne rzeczy u teściowej, a ona z dzieckiem w domu. Jest materiał na kolejny wątek proszący o pomoc.
Swoją drogą mnie by porównywalnie wkurzyło niekupienie z wyprzedzeniem biletów, niż przegapienie jednej torby w ferworze wyjazdu.

[bergamotka77]

ichi51e napisała:

> nie ma ochoty jechac. Ostatecznie sie okazalo ze maz wzial wsyzstkie siaty poza
> ta z ubraniami ale biletow na jedyny pociag zabraklo.
>
To się nazywa bycie nieogarem właśnie 😅

[pani_tau]

Również i beze mnie. Jeśli mogę uniknąć dodatkowego stresu to go unikam.

[alicia033]

mary_lu napisała:

> Ale już każdy facet musiałby samochód wynająć po locie z dziećmi?

nie, lot ma być bez dzieci.

> I wieźć dowolne bambetle na dowolny dystans pociągiem?

również nie, pan pojechał samochodem a nie pociągiem.

[ira_08]

Nie zabraniasz rozklejania się w kryzysie? Ludzka pani 😀! A kiedy zabraniasz? I co grozi ludziom, ktorzy mają inaczej?

[zla.m]

Prostaa amerykańska pani domu ma proste amerykańskie drogi. I automat.

[kosmos_pierzasty]

W sytuacjach tej rangi, że tak powiem, nie muszę sobie dawać prawa do nieogarniania, bo nie widzę takiej potrzeby. Jak widzę potrzebę, to tak, mogę się nad sobą roztkliwiać, a potem poszukam sposobu na rozwiązanie problemu, jak np. tu podpowiedź o kurierze - genialnie proste i skuteczne IMHO, choć sama nie wiem czy bym wymyśliła.
I uważam, że w obu wątkach to bardziej chodziło o postawę mężów niż o fakty, stąd wzburzenie.

[jematkajakichmalo]

Tak mi się życie ułożyło, że podróżuje intensywnie odkąd wyszłam za mąż i urodziłam dziecko. Są to podróże głównie w kierunki azjatyckie i afrykańskie, tak więc podróż trwa zawsze b. długo. Moje dziecko leciało pierwszy raz jak miało 3 miesiące. Właściwie tylko do Azji latam z mężem, w kierunku Afryki często latam sama z dzieckiem. Latam, jeżdżę pociągami czy innymi środkami transportu. Jakoś do teraz ogarniaalm wszystko bez problemu. Nie twierdzę, że jest łatwo, ale osoba dorosła, inteligentna, znająca przynajmniej podstawy języka angielskiego naprawdę jest w stanie poradzić sobie z takimi rzeczami.

[bergamotka77]

No ja mam podobnie i serio nie wiedziałam do tamtego wątku, że to jakaś superpower - podróż z jednym dzieckiem dowolnym środkiem transportu czy samej autem do pobliskiego miasta Poza tym nie napisałam, że nic mnie nie przerasta i wszystko ogarniam, tylko że te konkretne rzeczy mnie nie przerastają. A nie ogarnialabym np. takich sytuacji w jakich są niektóre forumki czyli dzieci z niepełnosprawnościami i innymi wyzwaniami, które sprawiają, że trzeba im podporządkować życie, zrezygnować z własnych planów, pragnień i przyjemności. Do tego borykać się z finansami, agresja, przemocą, poniżaniem - to może przerastac a nie takie pirrdoly jak we wspomnianych wątkach. Odróżniam rzeczy ważne od bzdur.

[daniela34]

Ja mam raczej postawę życiową "dam sobie radę". Nawet jeśli w pierwszej chwili uruchamia mi się panika i przekonanie, że nie dam rady to po kilku sekundach biorę głęboki wdech i zaczynam szukać najlepszego sposobu, jak zrobić to, co mam zrobić.
Co do konkretnych sytuacji z tych watków- jazda z lotniska dla mnie jest akurat prosta, raczej potraktowałabym ją jako frajdę.
Opieka nad dwulatkiem to z kolei terra incognita, ale już niedługo mój chrześniak osiągnie ten wiek i będzie okazja potrenować...
Postawa "dam sobie radę" moim zdaniem ułatwia życie i oszczędza stresów.

[snakelilith]

A ja mam postawę "dam sobie radę, to oczywiste, wiele razy sobie to udowodniłam, ale czy tym razem warto?" Większość kobiet sporo dźwignie, pytanie, czy zawsze trzeba.

[cruella_demon]

Mam wrażenie, że większość ma jakiś głęboko wdrukowany przymus.

[daniela34]

Jak wychodzę z założenia, że nie warto (czyli nie jest to sytuacja przymusowa, a nie mam ochoty się meczyć), to jasne, że odpuszczam. Na przykład w sytuacji z dwulatkiem pewnie wszystko zależałoby od tego, czy ja bym chciała jechać. Gdybym nie miała na to ochoty, to bym odpuściła. Gdybym miała w ten sposób jechać na wymarzone wakacje, to bym szukała sposobu, jak dać sobie radę i tyle.

[daniela34]

Cd. Natomiast histeria i panika "Nie pojadę na wakacje do USA, na które CHCIAŁAM jechać, bo nie dojadę z lotniska" jest dla mnie księżycowa. Nie muszę koniecznie prowadzić samochodu jeśli nie czuję się na siłach (ja bym akurat prawdopodobnie dobrze się bawiła), ale szukam innego sposobu.

[pade]

snakelilith napisała:

> A ja mam postawę "dam sobie radę, to oczywiste, wiele razy sobie to udowodniłam
> , ale czy tym razem warto?" Większość kobiet sporo dźwignie, pytanie, czy zawsz
> e trzeba.
>

O właśnie! O to mi chodzi. Dokładnie o to.

[anika772]

Jeszcze dodam, że nie ma doprawdy konieczności afiszować się zawsze i wszędzie ze swoim "zawszedamsobieradę"; to szkodliwe.

[kalina_lin]

"Większość kobiet sporo dźwignie, pytanie, czy zawsze trzeba. "
To stwierdzenie pasuje mi bardziej do sytuacji typu budowa domu dla rodziny czy samotne wychowanie 3 dzieci gdy mąż pracuje daleko. Ale wysłanie paczki czy prowadzenie samochodu to są czynności dnia codziennego i dorosłe kobiety powinny mieć je już opanowane.

[daniela34]

Pewnie, że nie zawsze trzeba, na pewno nie trzeba wówczas, kiedy to nasze dźwiganie ma ratować sytuację, bo zawalił facet- "muszę, bo on taki artysta z głową w chmurach", "muszę sama zajmować się 5 dzieci, gotować jedną ręką i sprzątać piętą, bo przecież facet tego nie zrobi" (tu mi zaraz przypomina się ta renta za posiadanie penisa). Ale u mnie "ustawienie domyślne" to "dam sobie radę" -pewnie, że nie zawsze się uda, bo nikt nie jest superbohaterem, natomiast podejście "olaboga, na pewno mi się nie uda" mnie by absolutnie dobiło. Nie znaczy to, że wymagam od innych, żeby zawsze dawali radę, albo obwiniam "Jak to nie dasz rady? Ja daję, z palcem w nosie i lewym kolanem za prawym uchem."

[zlota.ptaszyna]

Nigdy właściwie nie podróżowałam sama z dzieckiem gdzieś dalej , generalnie zawsze na jedno dziecko powinno przypadać dwóch opiekunów, inaczej moim zdaniem nie da się zachować zdrowia psychicznego i dojechać w jednym kawałku

[kalina_lin]

A jeszcze lepiej czterech. I tragaż.

[memphis90]

Nie, nie daję sobie prawa do nieogarnięcia, słabości i niedawaniarady. Daję sobie radę zawsze i wszędzie. Najwyżej coś mi czasem nie wyjdzie, trudno.

[pade]

Nie dajesz sobie prawa do słabości?

[memphis90]

No nie, nie tak, że nigdy, ale z reguły zaczynam od "dam radę", ew. dochodząc do "eee, ok, jednak nie dam", niż zakładając już na starcie "nie dam rady, olaboga, nie dam rady, nawet mnie nie proś". I jest kilka sytuacji, w których baaardzo nie lubię dawać sobie rady sama, np jak trzeba, to pająka wciągnę odkurzaczem, ale zdecydowanie wolę uciec z piskiem zdając się na mojego rycerza i obrońcę. Jestem ogarnięta i dobrze zorganizowana. Mam też bardzo wysoki próg bólu i dużo zniosę, rzadko choruję - ale są dni tak z 2-3 x w roku, kiedy zapowiadam rodzinie, że muszę pół dnia polezec, bo organizm mówi mi "stop!". Oczywiście to, że MOGĘ nie zawsze znaczy, że mi się CHCE

[maniaczytania]

O, mam tak samo, i to właściwie ze wszystkim, co wymieniłaś. Łącznie z tym, że po prostu nie robię czegoś, czego nie chcę, bez żadnych wyrzutów sumienia

[jehanette]

Akurat w wątku o locie i aucie zirytowala mnie histeria bioraca sie z zafiksowania na jednym rozwiazaniu - ze autorka musi wziac too auto i nim jechac. A przeciez to lotnisko a nie dzicz, musi miec inna komunikacje i mozna taka sytuacje inaczej rozwiazac. Ja nie jezdze samochodem od dawna bo nie lubie, wiec akuray dobrze rozumiem niechęć do tego, ale nie rozumiem paniki gdy sa inne opcje.

[cruella_demon]

I jeszcze apropos "proste". W tym roku pierwszy raz lecimy na wakacje z dwójką tak małych dzieci. I pewnie, że mam obawy jak się zabierzemy z 3 walizkami, wózkiem z niemowlakiem i mój największy koszmar - ruchliwy, dopiero co (piszę dopiero co, bo jednak jest różnica bliżej 3, czyli tydzień po urodzinach, a rok różnicy, czyli tydzień przed piątymi) 4 latek i to, że się zgubi w tłumie, bo nam ręki zabraknie.

[ichi51e]

Nosidelko twoim przyjacielem - w najgorszym razie 4 latka dajesz do wozka.

[ichi51e]

Ale takie 4-5 to bylo najgorsze chyba. W samolocie 9 godzin mi kiedys nie zasnal dolecielismy ledwo zywi

[cruella_demon]

Nosidło biorę, to jest jakieś wyjście, choć młody jest karny i w obcych miejscach, zwłaszcza jak jest dużo ludzi, zawsze trzyma się ręką wózka. Miałam nosidło spakować do bagażu głównego, ale faktycznie, na wszelki wypadek wezmę w podręcznym.

[manala]

Jechałam nad morze z 7 miesięczniakiem i 5 latķą. W nocy. Natomiast na pewno nie pojechalabym samochodem po San Francisco. Ale ja nawet po mojej wsi nie jeżdżę. Natomiast Pade ma absolutną rację. Matka na tym forum to ktoś jak superbohater. Nie ma miejsca na słabości. Żadne.

[memphis90]

Czterolatek to dla Ciebie dziecko "bliżej 3"? 😂😂😂 No dobra... Z niespełna 3 - latką i niespełna roczniakiem byłam sama na urlopie nad morzem... Miałam taki wielki wózek na pompowanych kołach, wsadzalam tam jedno i drugie, bambetle na plażę pod wózek i już.

[ashraf]

Proponuje taksowke, a na miejscu wynajecie auta. U nas z dwojka bardzo sie to sprawdza, bo mozemy zabrac swoje foteliki (w wiekszosci linii mozna nadac je bezplatnie do luku) i dowolna ilosc bagazu.

[turzyca]

>zgubi w tłumie, bo nam ręki zabraknie.

Jak masz czas, to pojedźcie na lotnisko, jak nie, to książeczka, i obejrzyjcie, omówcie, co się dzieje krok po kroku i kogo ma poprosić o pomoc. Choć ogólnie na lotnisku płaczący czterolatek to zostanie błyskiem zauważony, a Was wezwą przez głośniki.
Poza tym bransoletka z adresówką na ręku, allegro, parę groszy.
Znam też takie, które dzieciom w tłumie typu piknik w parku, zakładają lokalizator GPS/bluetooth. Podpięty do komórki, z opcją wzajemnego wzywania się.

[rosapulchra-0]

Podstawowa różnica - jedzie was dwoje dorosłych, a nie jedziesz sama. Podróże z dziećmi odbywałam tylko samochodem, czasem z mężem, czasem z inną osobą towarzyszącą, często sama z trójką małych dzieci. Innymi środkami lokomocji sama bym nie pojechała z małymi dziećmi.

[asia_i_p]

Wyrażam zrozumienie, w tej chwili mam 5 latka, i o ile póki środek lokomocji się przemieszcza, jest aniołem, o tyle jeśli gdzieś trzeba na coś poczekać, to mam ochotę go zagipsować. Nawet kiedy siedzi na tyłku przez 20 sekund, to przynajmniej rusza palcami u nóg. Jego siostrę dało się zabawić grami słownymi, z afatykiem w 20 pytań niekoniecznie pograsz.

[bialeem]

Moja mams wyznawała zasadę, że dzieci się tacha w dłuższą podróż dopiero jak z niej coś kumają. W góry zaczęłam jeździć jak miałam lat około 5. Nie mieliśmy samochodu. To była 12h podróż pociągiem. Nic absolutnie na tym nie straciliśmy ani my ani rodzice (którzy sami wyjeżdżali jak my byliśmy na wakacjach u babci). Generalnie polecam po prostu nie jeździć z dzieckiem, które jest w praktyce tylko dużym, upierdliwym, głośnym bagażem, który niczym diamentową kolię trzeba mieć ciągle na oku.

[cruella_demon]

Bierz pod uwagę, że nie każdy ma z kim zostawić małe dziecko na tak długo. I co, ma siedzieć plackiem w domu i czekać aż dziecko pójdzie do szkoły?
Oczywiście dobiera się formę aktywności do możliwości, czyli nie weźmiesz dwulatka na dwutygodniową, autokarową objazdówkę po Bałkanach, ale z tobołami na posiadówę nad morzem już tak.

[claudel6]

rady bezdzietnej dla matek, niezwykle cenne.

[eliszka25]

nie kazdy ma babcie na podoredziu i nie kazdy ma ochote w zwiazku z tym nie wyjezdzac nigdzie przez np. 10 lat. zeby oddac dzieci do babci, musialabym najpierw do tej babci dojechac 1500 km w jedna strone. wolalam wiec zapakowac dzieci i pojechac na wakacje.

[ashraf]

My podrozujemy z dziecmi od momentu pojawienia sie na swiecie tez ani my, ani one nic na tym nie stracily. Za to bardzo wiele zyskalismy. No i dodatkowo nie kazdy ma niewiadomo ile urlopu, a przy kilku tyg zal by mi bylo spedzac wakacje bez dzieci.

[kalina_lin]

Ja nie wyznaję takuej zasady. Wakacje są po to żeby pobyć razem całą rodziną. Nawet jak 3 latek niewiele kuma z wyjazdu, to nie wyobrazam sobie zostawic go z tego powodu na dwa tygodnie (pomijam już kwestię komu, ale to też jest ważne).

[iwoniaw]

Generalnie polecam po prostu nie jeździć z dzieckiem, które jest w praktyce tylko dużym, upierdliwym, głośnym bagażem, który niczym diamentową kolię trzeba mieć ciągle na oku.

Doskonała doprawdy rada dla osób, które nie mają chętnej do opieki nad dzieckiem babci - mają przez kilka lat (albo i dłużej, jak dzieci więcej) nie wyjeżdżać na wakacje? Oczywistym jest, że nikt przytomny na umyśle nie zabiera trzylatka na trekking po Himalajach, ale rodzinne wyjazdy na łono natury przyjazne dla malucha i dające jednocześnie wytchnienie rodzicom to raczej norma. A co do tobołów i łagodnego przetrwania podróż, to trzeba to po prostu przemyśleć i dostosować jak najbardziej do konkretnej sytuacji - a potem przeżyć po prostu.

[agata_abbott]

Coś w tym jest. Mam dwójkę dzieci - szesciolatke i poltoraroczniaka. Dotychczas nasze wakacje wyglądały w ten sposób, ze jeździliśmy po kolei do poszczególnych dziadków, do rodzinnego domku nad jeziorem, ewentualnie na krótki wypad nad morze. Żadnych zagranicznych wyjazdów, bo dla córki nie było różnicy, czy jest na plazy na kanarach czy na kupie piachu u babci. A nam nie chciało się tarabanić, skoro większość takich wczasów spędzilibyśmy w jednej piaskownicy na terenie hotelu

Dopiero teraz zauważamy, ze córka mogłaby z takiego wyjazdu coś wynieść. Pewnie pojedziemy w przyszłym roku

[agata_abbott]

Jasne, że daję sobie prawo. Ale mimo wszystko próbowałabym się zmobilizować mając w perspektywie fajne wakacje.

[ashraf]

Az zajrzalam do watku z dwulatkiem i zachodze w glowe w czym problem... oczywiscie zakladajac, ze autorka ma ochote jechac na imieniny tesciowej. Serio z jednym dwulatkiem trzeba zabierac torby, toboly i walizy? Nie wiem, zawsze wydawalo mi sie, ze pakuje za duzo rzeczy, ale na taka okolicznosc zabralabym jakas zmiane bielizny i ubrania, ew. buty na zmiane i tyle. Tesciowa ma chyba szampon do wlosow czy plyn do demakijazu? Ubrania dwulatka nie zajmuja duzo miejsca, innych bambetli nie potrzeba dla tak duzego dziecka, przeciez to juz nie wiek na mleko czy podgrzewacze. Kabinowka spokojnie da rade, wiec co to za wyzwanie? Podrozowalam sama z jednym dzieckiem, teraz z dwojka, maz ma wiecej urlopu i tez wyjezdza z oboma synami beze mnie i nie traktujemy tego w kategoriach wyzwania. A ze dwulatek nie zawsze zachowuje sie idealnie? Bywa. Denerwuje mnie to tak samo w samolocie, pociagu czy na placu zabaw lub w domu, wiec nie widze zwiazku z podroza. Chyba ze ktos jest z opcji „bo to dziecko i wszystko mu wolno“, wtedy lek przed przebywaniem poza domem i piaskownica jest uzasadniony.

[kalina_lin]

Moj akurat jeszcze byl na mleku, ale to też nie problem. Wysyła się listę zakupów do zrobienia mężowi i tyle. Ona przecież nie jedzie do chatki w lesie gdzie trzeba mieć swój kubek, menażkę i zapas żywności, tylko do domu. Ostatecznie nawet kapcie może pożyczyć albo kupić na miejscu na rynku. Będzie miała na kolejne wizyty.

[araceli]

ashraf napisała:
> Az zajrzalam do watku z dwulatkiem i zachodze w glowe w czym problem...

I po co wpisujesz to tutaj a nie tam?

[rosapulchra-0]

A nie może?

[jeziorowa]

Są sytuacje trudne i są proste (godzinka jazdy po locie, podróż z jednym zdrowym dzieckiem). Akurat 2 tygodnie temu zostałam postawiona w sytuacji podobnej do długiego lotu plus godzinka jazdy. U mnie był dużo krótszy lot (3 godziny) i dużo dłuższa jazda (ponad 800 km). To było nieplanowane (oprócz lotu), ale zostaliśmy nagle postawieni w takiej sytuacji. No i co? Mocna kawa, 5 godzin póżniej druga i dojechałam, bo tak robią dorośli ludzie, nie jęczą tylko podejmują wyzwania. Podróży pełnosprawnego dorosłego z jednym małym dzieckiem będącej problemem pozwolę sobie litościwie nie skomentować.

[rycerzowa]

A wiesz, co to jest JET LAG?

[bergamotka77]

Wiem i przechodziłam go dobre kilka razy i uwaga z dzieckiem malutkim, co dopiero jest upierdliwe

[madzioreck]

jeziorowa napisała:

Mocna kawa, 5 godzin póżniej
> druga i dojechałam, bo tak robią dorośli ludzie, nie jęczą tylko podejmują wyz
> wania.

Fantastycznie. Dorośli ludzie również rozpieprzają samochód ze sobą, swoimi pasażerami i innych użytkowników drogi przy okazji. Bądź bohaterem, podejmuj wyzwania, jedź zmęczony!

[al_sahra]

pade napisała:

> Pytanie do tej większości: dajecie sobie w ogóle prawo do nieogranięcia, słaboś
> ci, niedawaniarady? Czy z palcem w nosie ogarniacie się w każdej sytuacji?

Ja jestem super ogarnięta w sytuacjach podróżnych i jeździe samochodem, a totalnie nieogarnięta w kwestiach opieki nad dziećmi. Nie świadczy to o mnie dobrze ani niedobrze, po prostu tak mi się życie ułożyło, że zdobyłam dużo doświadczenia w tej pierwszej dziedzinie, a w drugiej nie.

Dodawanie sobie zaj...stości na zasadzie "Jak to nie umiesz? Ja to robię z małym palcem w..." jest moim zdaniem słabe, zwłaszcza w sytuacji, gdzie nikt nie był proszony o deklaracje swoich umiejętności, tylko o poradę osobie, która czegoś nie umie albo się boi.

[pade]

Masz całkowitą słuszność. Bardzo wątpię, czy są ludzie, którzy ogarniają absolutnie wszystko, od razu, i z palcem w d...

[princesswhitewolf]

Matki ogarniaja 2latki w podrozy. Zapewniam jest to nader czeste zjawisko i nie cud.

[asia_i_p]

Nie każda matka i, co istotniejsze, nie każdego dwulatka. Aż żałuję, że nie dysponuję moją siostrą w wieku lat dwóch, żeby ją wręczać na podróż testową osobom deklarującym, że podróż z dzieckiem to luzik i w czym problem. Miała motorek w tyłku i była bardzo pomysłowa, zabójcza kombinacja.

[princesswhitewolf]

zapewne i takie sa asiu ale to jakies odpady atomowe....

[asia_i_p]

Piszesz w tej chwili o mojej matce czy o mojej siostrze - która z nich dwóch jest odpadem atomowym? Jeżeli to żart, to mocno nieśmieszny.

[gama2003]

Ja znałam w takim razie same odpady...
Z własnymi włącznie. Dwulatki są już mocno samobieżne a w głowie jeszcze sianko i pragnienie rozrywek. Wspominam rzewnie córkę kuzynki, która w owym wieku płakała kilka godzin bo chciała już wysiadać. Reszta podróżnych miała uroczo.

[princesswhitewolf]

to nie bylo o twojej rodzinie tylko ogolnie, no cos ty.

[princesswhitewolf]

i sorry jesli zabrzmialo zbyt personalnie

[35wcieniu]

Nie wiem co tu do wątpienia. Po prostu są osoby, których rzeczywistość jakoś szczególnie nie przerasta i tyle. Albo tak po prostu mają, albo sobie wygodnie zorganizowali życie.

[pani_tau]

Są jeszcze i tacy, którzy twierdzą, że oni sami, ale to sami wszystko od a do z ogarnęli a przypadkiem wychodzi, że im legion ludzi pomagał albo i robił wszystko za nich.

[princesswhitewolf]

prosze cie... jeden dwulatek? Matki maja troje czworo a i kiedys kilkanascie dzieciakow. Podroze dylizansem bez chusteczek nawilzajacych byly zjawiskiem czestym w historii...