czekoladazkremem
17.08.20, 09:31
Które miejsce wakacyjne najbardziej Wam się nie podobało? Gdzie nigdy już nie wrócicie? Ja dwa dni temu wróciłam z Polańczyka. Po raz pierwszy w życiu wybrałam się w góry. Licho mnie podkusiło na Polańczyk - znalazłam tam fajną ofertę. Wybraliśmy domek w niewielkim ośrodku. Zawsze jeździmy do domków, bo mamy dużego psa, jeździmy w dwa samochody, więc hotele odpadają. Na zdjęciach wszystko pięknie, czyste, zadbane domki, położenie z dala od głównej ulicy, w zieleni, wśród pól i drzew, ale na tyle niedaleko, że można dojść na piechotę do centrum. Komentarze ok. W lutym wpłaciliśmy zaliczkę, pokaźną, no i jedziemy. Na miejscu okazało się, że nie ma kontaktu z właścicielami, nie odbierają telefonu, w ośrodku nikogo nie ma. No i co robić - czekamy. Czekaliśmy pięć godzin, zaczęliśmy już szukać noclegu na jedną noc, żeby się przespać i wracać. W końcu właściciele przyszli - pod gazem. Mocno zdziwieni, przecież mieliśmy przyjechać później, tak sobie zaznaczyli w kalendarzu. Ok, dobra, pomylili się, ale domek jest, więc chcemy się wprowadzić, bo jesteśmy wykończeni, przejechaliśmy czterysta kilometrów w upale i mamy dość. Wchodzimy do domku - na pierwszy rzut oka ok, ale pod dokładniejszym przyjrzeniu się - brudno. Ale nie mamy już siły, więc nocujemy. Następnego dnia narada - wyjechać czy zostać. W sumie tak źle nie jest, my nie wymagający, posprzątamy sobie trochę, urlop jest, zrobiliśmy tyle kilometrów, w Polańczyku miejsc nie ma, więc jakoś przeżyjemy te dwa tygodnie. Po przejściu się po ośrodku zauważamy panujący wszędzie brud, śmieci walające się wszędzie, całe wory porozrzucane. Przed największym i najładniejszym domkiem właściciele urządzili sobie wysypisko śmieci. Tak samo wygląda altana, piękny, murowany grill zasypany śmieciami. Trawa nie koszona od dawna. Nasz domek leżał na uboczu, z dala od tego syfu, na górce, więc można było wytrzymać. Z okna naszej sypialni rozciągał się przepiękny widok na pola i góry, rano biegały sarny i zające. To trochę równoważyło inne niedogodności - ważne, że był dach nad głową, woda. W naszym ośrodku po kilku dniach skończył się gaz w butli, musieliśmy jeździć pożyczać klucz do sąsiedniego ośrodka i kupić butlę na swój koszt, bo właściciel powiedział, że nie ma pieniędzy. Właściciele pijani od rana do wieczora. Interesowało ich tylko, żeby było na flaszkę. Pewnego dnia przyjechali ludzie, którzy wynajęli sąsiedni domek. Bardzo byli zdziwieni, że nie ma piętra, bo oni płacili za piętrowy i tylko takim są zainteresowani. Wybuchła awantura, pijana właścicielka po pyskówce i straszeniu policją oddała zaliczkę. Zresztą ciągle były jakieś numery - podjeżdżali ludzie, którzy umówili się na kupno miodu, a tu nikogo nie ma. Ośrodek kiedyś prowadziła matka właścicielki, wtedy było pięknie, czysto, miody, swojskie wyroby, porządek, czysto itp. Pod koniec pobytu wysiadło światło - właściciel miał swój transformator, który nawalił, więc ostatni dzień i noc spędziliśmy w ciemności. Ale trudno, przeżyliśmy. Sam Polańczyk i Solina to miejscowości jak z moich koszmarów sennych - dzikie tłumy, morze samochodów, drożyzna. Nigdy więcej tam nie pojadę, pomimo pięknych widoków.
