Kocham ją, ale....

[vanilja]

...z niecierpliwością oczekuję pory, kiedy nadchodzi czas kąpieli...
Wtedy juz tylko umytą i pachnącą ubiorę ją w piżamkę, przytulę, ona złapie
łakomie cycunia, oczy sie wywrócą półprzytomnie do gory (oczywiście Jej nie
mnie), potem zmiana cyca (odlotu ciąg dalszy), i już, już wiotkie i senne
ciałko przekładam do łóżeczka....
I jestem znowu wolna, czytam, oglądam, rozmawiam przez telefon, albo leżę i
patrzę w sufit, całe kilka godzin TYLKO dla siebie zanim sama nie położe się
spać.
Kocham tą moją małą rybeczkę, ale ostatnio zauważyłam że juz ok.17 zaczynam z
utęsknieniem spoglądać na zegarek...

--------------------------------
Boże, pomóż mi być taką osobą, za jaką uważa mnie moje dziecko.

[agia_25]

Myślę, że to całkiem normalne i naturalne, że oprócz miłości do dzieciątka
pojawia się w nas także pragnienie zajęcia się swoimi sprawami...przecież - jak
ktoś mądry mi kiedyś powiedział - dzieciątko przychodzi do wielkiego
świata...do naszego świata i trzeba tak go zorganizować, aby mu było dobrze,
bezpiecznie i szczęśliwie. Ale nie można wywracać tego świata do góry nogami.
Przecież każda z nas ma swoje zainteresowania, pasje, zajęcia i pragnienia i
wydaje mi się naturalne, że czasem za nimi tęsknimy.
Poza tym uważam też, że dziecko będzie szczęśliwsze jeśli i jego mama będzie
szczęśliwa...tak myślę...
Czy źle?
Dlatego nie powinnaś chyba mieć z tego powodu wyrzutów sumienia...jeśli dajesz
malutkiej tyle miłości ile potrzebuje...
Pozdrawiamy Was mocno!
Agnieszka i Maciek

[akseinga]

Skąd ja to znam. Też miałam wtrzuty sumienia i myślałam,żę tylko ja tak mam.
Kocham moją córeczkę najbardziej na świecie, ale fajnie jest mieć trochę czasu
tylko dla siebie. Dla mnie wolny wieczór jest bardzo ważny, staram sie nic już
nie mieć do zrobienia i zajmuje sie tylko przyjemnymi sprawami. Martynak ma juz
dwa i pół roku i potrafi sie całkiem ładnie sama bawić dlatego już tak nie
zerkam na zegar jak w czasch kiedy wymagała cały czas uwagi, ale nie ukrywam,
że cieszę się kiedy zaśnie o 20 i te 2 godzinki mam jeszcze dla siebie. Tak, że
nie przejmuj się to normalne, że po całym dniu z dzieckiem chce sie poprostu
odpocząć.
Pozdrawiam

[utalia]

No i nic dziwnego. Im mniejsze dziecko tym trudniej wytrzymac caly dzien i nie
czekac az zasnie aby dac troche oddechu. Teraz moja corus jets juz prawie
dwuletnia to zaczynaja sie bardziej intelektualne zajecia a takie jeszcze ssace
bobo jest slodkie ale nie kazda jest urodzona mamusia aby godzinami na nie
patrzec, usmiechac sie, grzechotac grzechotka, spiewac itd. Utalia

[grzalka]

Nie Ty jedna
Uważam to za przejaw zdrowego rozsądku i nie rozumiem, dlaczego miałabym mieć z
tego powodu wyrzuty sumienia.

[aari]

Mam to samo z moimi dwoma szaleńcami )))

[hanka_79]

No to nie jestem sama!!

[konwalia9]

Właśnie ostatnio rozmawiałam na ten temat z moją siostrą (co za zbieg
okoliczności). Uznałyśmy, że to normalne, że to 50 lat temu było wstydem
przyznać się przed ludźmi (a niekiedy i przed samą sobą), że są takie chwile,
że maszjuż dość bycia Mamą (oczywiście na chwilę), że chcesz odpoczą, mieć czas
dla siebie. Postawa cierpiętnicy, która za nic się nie przyzna, że po prostu ma
dość jest naszym zdaniem wytworem kultury (a nie natury człowieka). Zapewniam,
że każda Mama miała choć raz takie myśli jak Ty... Pozdrawiam