psycholog/spektrum

[fortalesa]

Jakie są, wg Was kryteria dobrego psychologa?
Licealistka chodzi od kilku miesięcy do psychologa. Poprawy/efektu nie ma, młoda panią lubi, jest ok, ale mówi że jej to nic nie daje. Psycholog miał zorganizować spotkanie z rodzicami po 5-6 spotkaniach, po ok. 12 sami się musieliśmy na takie spotkanie wprosić. Czy psycholog powinien nas jasno pokierować - jak się diagnozować gdzie, co można z diagnozą uzyskać w szkole - jednym słowem nakreślić jasny plan działań czy wymagam za dużo? Czy lepiej zostać u akceptowalnego specjalisty, którego dziecko w miarę lubi i z którym rozmawia, czy szukać dalej?

[kamin]

Psycholog nie jest punktem informacyjnym.
Oczekujecie że poda adres poradni dla osób z autyzmem czy zakres wsparcia które może zapewnić szkoła do której dziecko chodzi? Otóż, nie zrobi żadnej z tych rzeczy. Za to możecie poprosić o przygotowanie opinii psychologicznej, zrobienie badania poziomu intelektu lub poprowadzenia terapii czy po prostu spotkań wspierających. Oczywiście niekoniecznie te wszystkie rzeczy każdy psycholog wykonuje w ramach swojej działalności, ale to powinno być wyartykułowane na pierwszej wizycie jakie macie oczekiwania.

[helka.na.zakrecie]

Psycholog nie powinien prowadzić terapii, chyba że wspierającej.
To zrobi psychoterapeuta

[fortalesa]

Dziecko chodzi do psychologa psychoterapeuty.

[misiamama]

na jaką terapię? w jakim nurcie? skoro to psychoterapia, to cele terapii i czas trwania powinnaś mieć zdefiniowane. A jesli nie jest to psychoterapia tylko konsultacje psychologiczne, to nie wiem jakie cele chcesz osiągnąć.

[fortalesa]

no właśnie o to mi chodzi - wydaje mi się że to specjalista powinien mi powiedzieć co robimy dalej, skoro widział dziecko już co najmniej z 12 godzin, to powinien miec plan na dalesze godziny. Czy może się mylę? Czy to ja powinnam wiedzieć co dalej robić - jak terapia w jakim nurcie dla mojego dziecka będzie najlepsza?

[misiamama]

Z moich doświadczeń to owszem, sama powinnaś wiedzieć jaka terapia, w jakim nurcie i jakie cele, a potem znaleźć specjalistę który w tym właśnie nurcie pracuje. Ale żeby to wiedzieć, powinnaś mieć fachową diagnozę.

[kamin]

No właśnie o to mi chodzi.
Psycholog - członek zespołu diagnozującego spektrum autyzmu, to nie ta sama osoba, co psycholog - terapeuta. Pytanie do której z tych osób chodzi córka autorki.

[fortalesa]

chodzi do terapeuty

[misiamama]

W sprawie tego, co można z diagnozą uzyskać w szkole, porozmawiaj z psychologiem albo pedagogiem szkolnym. W sprawie tego, czy ewentualnie córkę diagnozować, pod jakim kątem (nie wiem co znaczy "spektrum" w tytule - podejrzewasz że córka ma ZA, psychologi ci to powiedział?) to owszem, psycholog powinien Cię pokierować, ale też możesz o to zapytać w szkole córki. A w sprawie "nie widać efektów" - cóż, nie wiem z czym mierzy się Twoje dziecko, ale dla mnie efektem jest już to, że dziecko chce rozmawiać z dorosłą osobą. To bardzo dużo. Jeśli natomiast szukasz rozwiązania bardziej skonkretyzowanych trudności - powiedzmy, lęków, fobii, trudności w relacjach - to może przydałaby się terapia. W zależności od trudności, rekomendowane terapie (w tym, dla dzieci w spektrum) to CBT albo TUS. Z tym że takie terapie są prowadzone przez licencjonowanych terapeutów, więc psycholog, jeśli nie jest terapeutą, nie pomoże. Popularne w szkołach TUSy to taka bardziej zabawa na godzinie wychowawczej, nie terapia.

[misiamama]

zapomniałam, że bardzo dobrym źródłem informacji i adresów dla nas była rejonowa poradnia psychologiczno-pedagogiczna.

[fortalesa]

TUSy chyba są dla młodszych dzieci? Chodzi głównie o trudności w relacjach. Tak, psycholog zasugerował że jest to ZA.

[zwierzakowa13]

Tus-y dla nastolatków i nawet młodych doroslych też są, faktycznie takich ofert jest mniej ale do znalezienia, szczególnie w większych miastach. Jak najbardziej zalecane dla nastolatka w spektrum.

[misiamama]

Jeżeli psycholog sugeruje ZA, to znajdź miejsce w którym zrobisz dziecku prawidłową diagnozę. Konieczny jest lekarz psychiatra i wyspecjalizowany psycholog. Powinni mieć doświadczenie w diagnozowaniu ZA, zwłaszcza dziewczynek. Jeśli trudności w relacjach, to znajdź miejsce które prowadzi TUS dla nastolatków. Chodzi o TUS jako formę terapii grupowej, prowadzone przez profesjonalnego terapeutę. Gdybyś podała miasto, może emamy napisałyby Ci rekomendowane adresy.

[fortalesa]

Poznań, dziękuję - raczkuję w temacie

[misiamama]

Napisz w głównym wątku, że potrzebujesz dobrej poradni diagnozującej autyzm w Poznaniu. Nie jestem z Poznania, nie pomogę.

[afro.ninja]

Wszelkie diagnozy, które mają wam pomoc w szkole, dzwonisz do poradni do której przypisana jest szkoła.
Tak, moim zdaniem psycholog, zwłaszcza jak przyjmuje nastolatki powinien miec podstawowa wiedzę, gdzie uzyskać diagnozy.
Jesli corce to nic nie daje, to tez trzeva się zastanowić dlaczego? Czyli samemu rozmawiać z dzieckiem. Pewnie psycholog kaze i wam iść na terapię.

[katriel]

> Poprawy/efektu nie ma, młoda panią lubi, jest ok, ale mówi że jej to nic nie daje.

A jakiego efektu oczekujecie? I czego oczekuje córka?
Ona

> Psycholog miał zorganizować spotkanie z rodzicami po 5-6 spotkaniach, po ok. 12
> sami się musieliśmy na takie spotkanie wprosić.

No to jest jakaś niesłowność - jeśli obiecał zorganizować i nie zorganizował, to nie jest w porządku. Z tym że może być zwykłe nieporozumienie, np. psycholog powiedział do rodziców coś w rodzaju "po 5-6 spotkaniach z dzieckiem chciałbym jeszcze raz porozmawiać z państwem", rodzice zrozumieli że on ich na tę rozmowę zaprosi, a on czekał na sygnał od nich, że są gotowi.

> Czy psycholog powinien nas jasno pokierować - jak się diagnozować gdzie, co można z diagnozą
> uzyskać w szkole - jednym słowem nakreślić jasny plan działań czy wymagam za dużo?

To nie do końca jest jego rola, dyktować plan działań. Ale powinien mieć wiedzę, jakie są możliwości, i jak zapytasz, to się tą wiedzą podzielić. Natomiast to nie terapeuta decyduje, czy w ogóle chcecie mieć diagnozę, czy chcecie ją ujawniać w szkole, czy chcecie diagnozować państwowo czy prywatnie itp., tylko wy.

[b.bujak]

po pierwsze trzeba sie upewnić, że:
1. dziecko i rodzice mają spójne oczekiwania co do celu jaki ma byc osiagnięty;
2. problem oraz oczekiwania z jakimi dziecko przyszło do specjalisty zostały jasno i zrozumiale zakomunikowane psychologowi;

w kwestii rozmów z rodzicami to wg mnie trochę dziwne; specjaliści, z którymi miałam do
czynienia praktykowali krótkie spotkanie z rodzicem po każdym spotkaniu z dzieckiem; wszystko było omawiane na bieżąco;
na pewno ważne jest to, żeby dziecko miało chęć rozmawiać z danym psychologiem, więc probowałabym od w/w punktow 1 i 2

[fortalesa]

punkty 1i 2 wg mnie ustalone i zakomunikowane. No właśnie dla mnie to też jest dziwne że psychoterapeuta sam nie przedstawia swoich wniosków, planów na terapię etc. Mam trochę wrażenie - nie czepiacie się, nie dociekacie - jest ok, ważne że chodzicie i płacicie.

[princy-mincy]

1. Jaki nurt psychologii?
2. Czy określony zostal cel wizyt?
3. Czy powiedzieliście, że oczekujcie informacji od psychologa o potencjalnych kierunkach diagnozy?

[fortalesa]

Terapia skoncentrowana; tak - jako rodzice wyraziliśmy kwestie nad którymi chcemy pracować, 3. tak

[aguar]

Mój licealista chodzi do psychologa, którego lubi i uważa, że mu to coś daje. Po około trzech miesiącach psycholog sam zainicjował rozmowę ze mną (z nami - rodzicami), ja się nie rwałam, bo skoro młody zadowolony i trochę mi o tych spotkaniach opowiada sam z siebie, to co mam się bardziej mieszać. Ale mi się też z tym psychologiem dobrze gada, wręcz bym chciała go dla siebie (ale uważam, że nie byłoby dobrze, żeby syn i matka chodzili do tego samego. Dałam Ci namiary w drugim Twoim wątku.

[fortalesa]

Mojej Młodej też dobrze się gada z psychologiem ,jednak wolałabym aby te spotkania doprowadziły do tego, aby dobrze jej się gadało z rówieśnikami Dlatego szukam odpowiedzi czy to co robimy/robi terapeuta jest efektywne i prowadzi do poprawy.

[aguar]

No ja w sumie nie stawiałam celów psychologowi, tylko oni sobie sami ustalili, czego tam syn potrzebuje. Chodzi, bo sam miał taką chęć, chociaż też obawy przed tym, a nie dlatego, że my z nim mieliśmy jakiś problem.
U nas to jest tak, że synowi się wydaje, że ma autyzm (ja jestem sceptyczna) i psycholog miał się zorientować, czy to jest coś na rzeczy i czy jest sens diagnozować w tym kierunku. Ale wygląda, że na razie nie ma takich decyzji.

[b.bujak]

fortalesa napisał(a):

> Mojej Młodej też dobrze się gada z psychologiem ,jednak wolałabym aby te spotka
> nia doprowadziły do tego, aby dobrze jej się gadało z rówieśnikami

no to chyba rzeczywiscie lepiej TUS, chociażby diagnostycznie - na koniec zajęć TUS powinna być wydana opinia opiekuna z opisem jak dziecko zachowuje się w grupie, jakie są zaobserwowane trudności itp; taka opinia byłaby pomocna dla psychologa;
w terapii indywidualnej wydaje się to być trudniejsze

Dlatego sz
> ukam odpowiedzi czy to co robimy/robi terapeuta jest efektywne i prowadzi do po
> prawy.

trzeba zapisac pytania na kartce, pójść porozmawiac