źle mi tu

[polka3]

Pisałam juz że w czwartek mój syn pojechał na wakacje na żagle...dziś
pierwszy raz zadzwonił..w ogole mu się nie podoba...skaleczył się w
noge...jest przygnębiony...smutny...zmeczony,ale nie takim zmeczeniem z
satysfakcja,ale z niechęcią do całej tej imprezy. Nie wiem co mam o tym
myśleć, syn i jego kolega z klasy są tam najmłodsi,starsi chłopcy maja
najmniej 15 lat(on ma 12),ale praktycznie się z nimi nie zadają.
Martwię sie tez tym jego skaleczeniem w stopę(wszedł na muszlę)-może należało
go zaszczepić na tężca.
W ogóle jestem zła na siebie,myślałm że złapie bakcyla a z tego co widzę
żeglarza z niego na pewno nie będzie...
Mąż mówi, że synowi się taka szkoła przetrwania przyda,że chłopak
zmężnieje ,ale ja mam mieszane uczucia...
Mój Jeremi jest raczej typem intelektualisty-i póki co jest wierny jednej
pasji od lat-czytaniu tego co mu w ręce wpadnie...
Podoba mu się tez łowienie ryb z tatą i oczywiście komputerek kocha bardzo...

Czasami po prostu nie wiem co dla dziecka najlepsze...

Martwię się cholera jasna...

[anna335]

tez bym sie martwila
ale moze glownie chodzi o tesknote w tym wypadku, nie wiem - czy Twoj syn
wyjedzal juz wczesniej sam na dluzej z domu?
z drugiej strony chlopcy nie sa tam sami i na pewno jest wychowawca lub
opiekun, ktory zauwazylby jakby cos bylo nie tak z dzieckiem

[aga9982]

Też bym się martwiła.Ja co prawda mam młodszych chłopcow i to duzo mlodszych
(Kamil 2,5 roku i Oskar 2 miesiące)I jeszcze nigdzie beze mnie nie
wyjeżdzali.Jednak dokładnie wiem co czujesz.Mam podobne uczucia,kiedy Kamil
wychodzi na dwór z kimś innym.Cały czas myślę czy wszystko w
porządku.Pozdrawiam!

[polka3]

tęsknię za moim synkiem...im starzy tym mniejszy ma sie wpływ i trudniej
ochronić-w ogóle pytanie czy,albo raczej w jakim stopniu chronić..jak żeby nie
przesadzić ACH..

Pozdrowienia dla Ciebie i dzieciaczków..moja niuńcia mała tez zaraz zawalczy o
swoje,więc też nie opłaca mie się teraz zasypiac...ale jej pora jedzenia już
się zbliża..

[mabi79]

Cześć wiesz, ja w takiej sytuacji, pojechała bym z odwiedzinami do syna,
oczywiście jesli nie jest bardzo daleko od domu. na pewno zrobiło by to dobrze
Tobie, no i syn tez pewnie by sie cieszył z takiej wizyty i moze nabrał by
nowego spojrzenia na cały ten wyjazd. pozdrawiam cieplutko

[anna335]

oj ja nie wiem czy wyjazd do syna jest dobrym pomyslem, moja corka byla w
sanatorium miesiac i jezdzilismy do niej w odwiedziny, po kazdych bylo tylko
gorzej
ale moze chlopcy inaczej reaguja emocjonalnie niz dziewczynki a przy okazji
sama bys sie przekonala jakie sa naprwde tam warunki?

[odejmie]

Ja wlasnie bylam u córki na obozie. Warunki maja takie sobie, ale dobrze sie
bawia i jest zadowolona. Na szczescie nie bylo zadnych problemów z pozegnaniem.
W Twoim przypadku jak syn jest nieszczesliwy i to przez pare dni, to raczej bym
pojechala i najwyzej zabrala z obozu.

[mimi44]

Jesli to pierwszy wyjazd,to moze zaczekaj.Pamietam po sobie,jak wyjechałam
pierwszy raz na obóz,to było tak sobie przez tydzien-dwa,ale potem juz było
supeer)) i mama musiała mnie zostawic na drugą zmiane,bo ja nie chciałam
wracac(miałam wtedy ok 11 lat),da sobie rade.

[polka3]

Dzięki wielkie dziewczyny za słowa pocieszenia...
Sprawy mają się tak..
Zdzwoniłysmy się wczoraj z mamą kolegi Jeremiasza z klasy. Okazało sie,że on
tez jest bardzo niezadowolony i krótko mówiąc powiedział,że jest
beznadziejnie...Obie miałysmy podobne odczucia - w pierwszym odruchu
najchętniej byśmy pojechały zabrac chłopców do domu,ale po namysle
stwierdziłysmy ,że to kiepskie rozwiązanie,niczego nie załatwia a pozostawi
niesmak...odwiedziny raczej odpadają, bo codziennie znajdują się w innym miescu-
pływają po mazurkich jeziorach-chciałoby się powiedzieć-ale super!
Ostatecznie stanęło na tym że nalezy zadzwonić do szefa całej tej eskapady...
(ja dzwoniłam wcześniej,ale rozmowa była"przerywana"-rozumiałm co trzecie
słowo..,ledwie zrozumiałm , że Jeremi jest dzielny,ale ma problem z nogą, nie
może pływać..)
Kolezance udało sie dzisiaj rano spokojnie i rzeczowo porozmawiać-poprosiła by
chłopakom trochę ulzyc w niedoli, bo póki co chłopcy sa na dobrej drodze, by
kategorycznie zrazic się do tego sportu. Mam wrazenie,ze opiekunowie wyprawy
nie do końca zdawali sobie sprawę z nastrojów naszych dzieci...
Dziś wieczorem chłopcy przysłali sms-a ,że mieli bardzo fajny dzień,że jest o
niebo lepiej i juz nie chcą wracać...
I co Wy na to drogie mamy?

[mimi44]

No widzisz))Pod koniec będzie stękac,ze niechce wracac i najchetniej został
by jeszcze.Wydaje mi sie ze największy problem,to porozumienie sie ze starszymi
kolegami,napewno sobie poradzi.
Trzymaj sie.

[anna335]

bardzo madre rozwiazanie))