Mam dosyć siedzenia w domu!!Chce do ludzi.

[asia-24]

[asia-24]

Zaraz konczy mi sie macierzynski i nie chce brac wychowawczeko czego moj maz
nie moze pojac jest ponoc oburzony a ja chce pracowac wyjsc do ludzi rozmawiac
rozzwijac sie czy to egoizm mam dosyc siedzenia w domu w starych dresan
nieumalowana nieuczesana pomocy!!! nie czuje sie kobieta chce w koncu zajac sie
soba zadbac o siebie zrzucic kg a nie siedziec w domu ja oszaleje

[madzia189]

Jezeli masz z kim zostawic dziecko -to nie widze problemu abys nie mogła isc
do pracy.Moim zdaniem nie ma u ciebie nutki egoizmu.Człowiek zawsze lepiej
czuje sie wsrod ludzi.Tak wiec nie słuchaj meza-Kobieta zawsze powinna miec
swoj grosz-wtedy nie jestesmy uzaleznione od swych mezow.A tak na marginesie
siedzac w domu nie musimy byc nie umalowane nie uczesane i w dresach

[kasielka]

Nie rozumiem...a dlaczego w domu yrzeba siedziec w starych dresach...w dodatku
nieuczesana itd, jestem w szoku, ja jestem w domu od prawie 2 lat, i nie
wyobrazam sobie takiego zaniedbania....ubieram sie fajnie, mam makijaz, co
prawda lekki, włosy zawsze uczesane, a mam baaardzo długie.No i po drugie z
dzioeckiem niekoniecznie trzeba siedziec w domu .....nie
rozumiem .....naprawde, weż się w garść i zadbaj o sibie, a poczujesz się o
niebo lepiej,pozdrawiam

[niusiaczek_22]

Zgadzam się z Tobą kasielka, ja mam 6 miesięczne dziecko i nie zamierzam szybko
wracaćc do pracy. Moim zdaniem jak siedzę w domu to nie znaczy, że mam o siebie
niedbać. To samo z wychodzeniem do ludzi.

[amelia124]

Tez tak mialam Za wszelka cene do pracy..!!!!macierzynski, troche urlopu
potem i do pracy! Ale los chcial inaczej, musialam wziasc wychowawczy (z powodu
pracy meza) i to na dlugo bo az 9 mies. I co? Teraz jestem baaardzo szcesliwa,
ze jestem z moim synkiem,widze jego postepy, 2 dni temu uslyszalam pierwsze
MAMA Pozniej na pewno chce wrocic do pracy, ale teraz ciesze sie kazda
chwila z nim. Takze moze Ci sie jescze zmienic...do niczego nie namawiam bo
kazda kobieta jest inna, no i wiadomo kobieta zmienna jest)))

a kto Ci każe w dresach siedziec?

[kalina_p]

hehehe, ubierz się, umaluj, weź wózek i idź na spacer, albo pojedź do
koleżanki, albo na wycieczke do centrum handlowego...
Ja tam lubie "siedzieć" w domu.
A zrzucic kg najłatwiej łażąc z wózkiem po zakupy i z powrotem

[aluc]

a jakiś łańcuch masz czy coś? mąż klucz do domu zabiera?

[wieczna-gosia]

aluc napisała:

> a jakiś łańcuch masz czy coś? mąż klucz do domu zabiera?

i kosmetyki

cham jeden.....

[orchidea77]

Też tak chcę,ale życie nie pozwala.Ale za to ogromną frajdą jest patrzeć,jak
szybko rosną i rozwijają się moje dzieci,myślę,że gdybym wróciła do pracy(a mam
to w dalszych planach),to coś by mnie ominęło,coś,co się już nie
powtórzy.Spoko,ludzie poczekają,imprezy tez,jeszcze zdążysz pouzywac
życia.Pozdrowienia.

[aluc]

kurczę, no nie mogę wyjść z podziwu, jak słyszę, że praca to jest wyjście do
ludzi
dziwna jakaś jestem

Zupełnie normalny odruch...

[asikx]

Ja po macierzyńskim wykorzystywałam zaległy urlop (co w sumie dało mi prawie
pół roku w domu) i już jakiś miesiąc przed końcem skakałam do góry z radości,
że niedługo wrócę do pracy.
Rozumiem Cię chociaż moja motywacja była trochę inna - ja po prostu uwielbiam
swoją pracę a nie umiem i nie lubię być "kobieta domową". Nie gotuję (nawet w
czasie macierzyńskiego robił to mąż), nie cierpię sprzątać, nie znoszę dreptać
na spacerkach, nie przepadam za robieniem zakupów (zwłaszcza żywnościowych).
A pracę lubię i to, że się w niej realizuję pozwala mi być zadowoloną mamą,
która z tej pracy pędzi stęskniona do córeczki. Siedząc z nią w domu czułam
lekki przesyt zajmowania się dzieckiem, mimo, że bardzo je kocham.
A tak myślę, że moje dziecko odbiera pozytywną energię i zadowolenie mamy i
samo jest też zadowolone. Dzieci są bardzo wyczulone na emocje rodziców.
Inna sprawa, że ja zanim zdecydowałam sie na dziecko (zdecydowaliśmy z mężem)
wiedziałam, że wrócę do pracy najszybciej jak się da. A i chyba nikt z dalszych
znajomych ( o rodzinie i bliskich nie wspominając) nie spodziewałby się po mnie
niczego innego.

Pozdrawiam i życzę dobrej decyzji.
Aśka
PS. Jeżeli masz z kim zostawić dziecko i masz gdzie wrócić do pracy to się nie
zastanawiaj - wracaj! Jeśli zorientujesz sie po pewnym czasie, że jednak wolisz
być w domu z dzieckiem - na wychowawczy możesz się zdyecydować później (chyba
do ukończenia 4 lat przez malucha).

do ........ asikx ..

[kasica-zildas]

to co ty wogole robisz w domu ?? jesli nie sprzatasz ,niegotujesz nierobisz
zakupow ?? zxalegly urlop i o jeszcze pol roku ...szok ..gdybym byla twoim mezem
to juz dawno kopnelabym cie w du... wspolczuje twojemu mezowi .... dobrze ze
chociaz lubisz pracowac !!!!gdzybys zajela sie domem to bys nie czula tego
"przesytu"

[ala67]

Przecież nie napisała, że nie robi tylko że nie lubi, no, z wyjątkiem
gotowania. Znam parę kobiet, które za tym wszystkim nie przepadają, a robią, bo
muszą.

A ja chciałabym siedzieć w domu!

[wesolek11]

I chętnie bym się z Tobą zamieniła. Lubię swoją pracę, ale czasami mam dość, bo
jest ciężko być kobietą pracującą i mamą. Uwielbiam siedzieć w domu, byłam w
domu z dziećmi 5 lat i chciałabym cały czas.

[asikx]

Pracujemy obydwoje.
Sprzątamy obydwoje.
Zajmujemy się dzieckiem obydwoje.
On gotuje - ja sprzątam po tym gotowaniu (zmywa zmywarka).
On odkurza - ja prasuję (pierze pralka).
I jakoś żyjemy tak sobie zgodnie od kilkunastu lat razem.
A co robię w domu - odpoczywam, bawię się z dzieckiem, rozmawiam z mężem (i nie
tylko), czytam książki, oglądam filmy.
Zakupy robimy razem - jednakowo za tym zajęciem nie przepadając.
Przykro mi, że nie jestem kobietą, która lubi i realizuje się w: gotowaniu,
sprzątaniu, zmywaniu, praniu, prasowaniu, robieniu zakupów.... to są
konieczności a nie rzeczy do lubienia.
Ja lubię swoją pracę, lubię czytać książki, lubię bawić się z moją córeczką...
i nie jestem złośliwa i zgryźliwa wobec osób o innych poglądach niż moje! Co
mam wrażenie cechuje osoby niezadowolone ze swojego życia i wkurzone, że inni
mają fajniej!
Pozdrawiam i życzę wielu zmian!
Aśka

[fastcar]

asikx napisała:

Przykro mi, że nie jestem kobietą, która lubi i realizuje się w: gotowaniu,
> sprzątaniu, zmywaniu, praniu, prasowaniu, robieniu zakupów.... to są
> konieczności a nie rzeczy do lubienia.

Ha! idealna kobieta wg wielu forumowiczek, to taka, co nie lubi a robi! polska
męczennica: najlepiej gdyby w ogóle nie miała zainteresowań i każdą chwilę
wolnego czasu spędzała na szydełkowaniu, jak już nic innego pożytecznego nie
znajdzie. Pozdrawiam Cię serdecznie!!! Gdyby takich dziewczyn jak Ty było
więcej to mniej byłoby postów typu: jestem załamana, mąż mnie nie kocha, mam
depresję. Dziewczyny, mniej autodestrukcji!

[kasica-zildas]

ja nie musze tego robic tylko chcę i bardzo lubie swoje codzienne obowiazki
niewiem czemu ale nie lubie siedziec w balaganie zaraz sie denerwuje to niejest
zlo konieczne ...a po drogie gdybym siedziala z dupa i nic nie robila tlko
czekala na meza az wezmie i poodkurza lub ugotuje obiad to cos tu jest nie tak
.....heheheh maz ugotuje ja posprzatam (zmywarka myje ) no w sumie od tego sie
ma ta zmywarke chyba nie ? ale takiego lenia jak ty to ja nigdy niewidzialam
...jak mozna siedziec w syfie i nic nie zrobic az sie prosi zeby sprzatac
..lubie to robic i aprzyokazji niemusze sie nikogo wstydzic jak ktos wpadnie
"nizaproszony " zawsze jest u mnie czysto i ja mam sie tego wstydzic ?? niby
dlaczego ?

bylas u niej?

[wieczna-gosia]

wiesz ze w syfie siedzi?

Ja jakos takich rewelek nie wyczytalam

[lola211]

To przykre, ze wolny czas masz zapelniony sprzataniem i jako jedyna alternatywe
widzisz tylko siedzenie i nicnierobienie.Ja tam nigdy sie w domu nie nudze, mam
mnóstwo zajec i na pewno nie latam z odkurzaczem.Nie lubie i sie zmuszam, by
brudno nie bylo, ale nie sa to CODZIENNE obowiazki- szkoda zycia.Ale skoro
lubisz, to jak najbrdziej, niech Ci ono upływa pod znakiem przepierek,
prasowania, odkurzania, mycia itepe.

[daimona]

Masz się czym chwalić...

Pracusiu DD
Od lenia to ty nikomu nie wyrzucaj - nie każdy uważa sprzątanie za swe hobby.
Zrozum to kobieto.

[...]

[kosmitos]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[mim288]

Hi, hi ja miałam odwrotnie, na macierzyńskim miałam czas, byłam wyspana,
zadbana, usmiechnięta i z własnym dzieckiem. Po nocach śnił mi sie powrót do
pracy (raczej w formie koszmaru). Wróciłam, bo nie było wyboru (na kilkanaści
godzin dziennie plus dojazdy), zaczęłam być "na ostatnich nogach", dziecko
widuję stanowczo zbyt rzadko. Teraz czeka mnie to wszystko po raz drugi.
Wróć i zobacz jak Ci będzie, nie wiem ile czasu dziennie pracujesz. Może ja
inaczej patrzyłam na urlop macierzyński bo miałam pełną świadomośc, że
moje "siedzenie w domu" bardzo szybko się skończy.

[mmaggz]

Dziewczyny tak czytam i czytam wasze posty i.... Ja może zacznę tak. Mam dwójkę
dzieci Kuba 3 lata i Kacperek 16 mcy. Zawsze byłam bardzo aktywna. jednak jak
urodzilam kubulka to caly swiat sie przewartościował. Nic nie istnialo poza
kuba. Cale zycie poszlo na bok. Potem urodzilam kacperka i teraz po 3 latach
bycia w domu czuje lekki przesyt delikatnie mowiac. Czuje ze moj czas nadszedl,
bo zaczynam swirowac. Potrzeba mi kontaktu z ludzmi i ruchu, ktory kiedys byl
tak naturalny. tzn ruchu innego rodzaju jak przy domu i dwojce dzieci.
Nie pietnujcie tak dziewczyny ze w dresach chodzi
Mnie tez tak najwygodniej, a poza tym jak sie wie ze znowu dzien jak codzien to
sie nie chce nawet makijazu zrobic. Czasem mnie tez taki marazm ogarnia ze nic
sie nie chce. U mnie dochodzi aspekt ze jestem sama calymi dniami. Nie mam tu
kolezanek(jescze mam nadzieje). Wczesniej mieszkalam na wsi z tesciami to
wogole nie bylo szans na rozwijanie zycia towazyskiego. Pochodze z duzego
miasta wiec ostatnie pol roku mieszkania z tesciami to koszmar. Wyjsc na
spacer: codziennie jedna i ta sama ulica kolo domu. Jedna i ta sama glupia
sasiadka z systemem wartosci byc pieknym i szczuplym. Ani o ksiazce ani o
kinie. A tesciowie tez nie zostawali z dziecmi chcetnie sami. Bo z dwojka to
juz problem i meczace. Wiec skutek taki ze codziennie to samo i nielatwo z
dziecmi. A po przeprowadzce maz sie przyznal ze on tez niechetnie w3racal do
domu bo tesciowie...Probowalam chodzic na fitness ale patrzyli jak na ufoludka
a maz stwierdzil ze jak wychodze na dwa popoludnia po 3 godz to onj czuje sie
jak samotny ojciec. Wogole moznaby tu bylo pisac i pisac.
Niemniej jednak rozumiem dziewczyne. Lepiej dla dziecka jak bedzie miez
zadowolona z zycia mame, ktora chcetnie wraca do domku by nacieszyc sie
kruszynka. Maluszkowi nic nie bedzie a wrecz przeciwnie. Nauczy sie od malego
ze mama wychodzi i wraca. Ja mam problem ze starszym bo nigdy go nigdzie nie
zostawialam bo nie mialam jak i do dzis dnia mam cyrki. Jeszcze ostatnio
uslyszalam ze mama bez dziecka nie powinna nigdzie chodzic i to od wlasnego
dziecka. Alez mu tesciowa musiala pierdoly sprzedawac!!!
DZIEWCZYNO NIE DAJ SIE JAK MASZ MOZLIWOSC I CZUJESZ ZE TAK MUSISZ WRACAJ DO
PRACY!!
A wszystkie inne niech zrozumieja ze kazdy ma swoj cykl bycia mama i swoj styl
nia bycia. Ja duzo swoim dzieciom daje bedac z nimi. Widze ze w ich rozwoju mam
czynny udzial, ale tez czuje ze powoli nadchodzin moj czas na opuszczenie
domostwa. A tez nigdy nie lubilam spratac i wogole. Mysl o byciu kobieta domowa
napawa mnie.... Co nie znaczy ze tego nie robie. Takie sa teraz warunki i ja
dostosowuje sie do nich. Ale nadchodzi czas, ze to inni czlonkowie rodziny beda
musieli sie troszke do mnie dostosowac i do moich potrzeb. I nie widze w tym
niczego zlego

[zona_wojtka]

asia-24 napisała:
> mam dosyc siedzenia w domu w starych dresan
> nieumalowana nieuczesana

FUJ......................
A czy ktoś ci każe łazić w dresach, nieumalowana i rozczochrana????????
Sama doprowadziłaś się do takiego stanu i beczysz.
Soryy, ale wiem, że do niektórych jak nie hukniesz, to nie dojdzie.
Jak ci nieprzyjemnie tak wyglądać, to się za siebie weź.
A twój mąż cię taką lubi? Mi byłoby wstyd...
No flejtuch po prostu.
Nie widzę powodu, dla którego kobieta wychowująca dziecko nie może ładnie
wyglądać... Chyba tylko lenistwo.........
Pozdrawiam zadbane mamy

[gandzia4]

Ja też chcę do pracy i też mam przesyt siedzenia w domu, ale ja już siedzę trzy
lata i posiedzę jeszcze dwa Niestety już wiem że nie znajdę pracy na tyle
płatnej by zarobić na nianię dla najmłodszej (nie ma tu żłobka)i przedszkole
dla Oskara. Jest też plus tegomam codziennie niezły ubaw w domu przy moich
bachorkach, poczytaj na poprawę samopoczucia
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=32083896&a=32083896
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=24549753&a=24549753
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=24549753&a=24552069
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=24549753&a=30743871

[mama_kubusia2]

Kazdy ma prawo do robic to co go uszczesliwia.Zastanawiaja mnie tylko kobiety
ktore nie lubia byc w domu z dzieckiem i decyduja sie na nie.To po co rodza
dzieci?? Skoro wiedza ze sie nie nadaja do siedzenia w domu.A pozniej do niani
dziecko mowi "mama"( znam osobiscie taki przypadek).
Pozdrawiam wszystkie mamy

[asikx]

A mnie zastanawia po co kobiety które chcą byc w domu z dzieckiem kończą
studia, zdobywają doświadczenie itd. to żart - żeby nie było
niedomówień.
Ja chciałam mieć dziecko i bardzo je kocham, ale nie lubię siedzenia w domu i
prac domowych. Jestem dziwaczką - trudno. Może powinno mi się odebrać prawa
rodzicielskie?
Aśka

[malwisienia]

asikx napisała:

> A mnie zastanawia po co kobiety które chcą byc w domu z dzieckiem kończą
> studia, zdobywają doświadczenie itd. to żart - żeby nie było
> niedomówień.


ano właśnie, szkoda pieniędzy podatnika na kształcenie takich kobiet skoro,
wystarczy im kurs gotowania, szycia i szkoła rodzenia;
postuluję więc do tych pań, które mają taki światopogląd i ich ambicje życiowe
kończą się na podcieraniu dziecięcych tyłków: skończcie edukację na szkole
podstawowej i dajcie sobie spokój, z budżetu na edukację i tak idą marne
ochłapy, więc po co jeszcze i to marnować na kształcenie garkotłuków

[wieczna-gosia]

> postuluję więc do tych pań, które mają taki światopogląd i ich ambicje życiowe
> kończą się na podcieraniu dziecięcych tyłków:

to NIE JEST wychowanie. Nie jest to tez celem bycia w domu z dzieckiem.

Mozliwosci jest wiec kilka:
1. jesli masz wyzsze wyksztalcenie to forsa zdecydowanie zmarnowana skoro tego
nie czaisz.
2. jesli na tym wg ciebie polega bycie w domu z dzieckiem- faktycznie idz do
pracy a dziecko oddaj do wyksztalconych pan w zlobku i przedszkolu, dla ktorych
odcieranie tylkow jest nieodlaczym elementem bycia w domu z dzieckiem ktore nie
umie tego zrobic samo, ale ani celem, ani czyms waznym
3. jesli nie masz wyzszego- to idz na studia zamiast frustracje wypluwac.

ponadto- ktos z tym dzieckiem zostaje kiedy matka idzie do pracy no nie?
czy nazwiemy nianie, panie ze zlobkow i przedszkoli nierobami?
czy ich ambicje sie ograniczaja do podcierania tylkow?

Nie- nianiom kobiety potrafia cala pensje zaplacic- ale juz do tej samej pracy
wykonywanej przez siebie stosunek maja dosc pogardliwy.

ide se pisac swoj doktorat hehe na koszt podatnikow

[polly6]

a Tobie kto sponsorował edukację? Samoobrona?

[polly6]

to było do malwisienia

[triss_merigold6]

Zastanawiają mnie MĘŻCZYŹNI którzy nie lubią siedzieć z dzieckiem w domu i
decydują się na nie. To po co płodzą dzieci? Skoro wiedzą, że nie nadają się do
siedzenia w domu?
Kobieta musi lubić, facet nie musi.
Kobieta powinna pójście do pracy okupić wyrzutami sumienia, facet wręcz
przeciwnie.
Pogięło Cię?

bo mezczyzni triss to maja zony

[wieczna-gosia]

od lubienia.
A kobiety zon nie maja ))

ja zupelnie nie rozumiem jak mozna majac male dziecko siedziec w domu. Mi sie to
nigdy nie udawalo, zawsze nie mialam obiadu, kupe spraw na glowie i wozek z
zawartoscia w dodatku.

Teraz jak pracuje to nareszcie moge bez wyrzutow sumeinia sobie posiedziec

[mim288]

No wiesz są kobiety które ze względów choćby finansowych nie mogą "siedzieć w
domu", ale to chyba nie oznacza, że nie powinny miec dzieci. A praca mamy w
jakimś rozsądnym wymiarze czasowym chyba dziecku nie zaszkodzi.

[mac_hol]

..,.

[nadja11]

Praca moze rzeczywiscie motywuje do wiekszego dbania o siebie ale uwaga gdy ją
podejmiesz moze ci najzwyczajniej brakowac energii ,czasu i siły na pacykowanie
sie, strojenie i komponowanie garderoby bo bedziesz miec na głowie juz nie
tylko dom i dziecko ale takze prace zawodową ,a to pełne dwa etaty!

[18_lipcowa]

Rozumiem Cię.
Ostatnie kilka dni byłam chora. Szlag mnie juz trafił bo od 3 dni nigdzie nie
byłam, nie miałam kontaktu z ludźmi, myślałam że oszaleję.
Nie nadaję się chyba na macierzyński ani na wychowawczy.

[wieczna-gosia]

> Rozumiem Cię.
> Ostatnie kilka dni byłam chora.

to ona chora siedzi w domu z tym dzieckiem?

Jak jestem chora i wyjsc nie moge to tez mnie trafia.

[18_lipcowa]

Tak ale chodzi o to że siedziałam w domu. W innych sytuacjach nie siedzę.
To było okropne. Nie potrafię zrozumieć kur domowych, siedzenie w domu jest
okropne.

[e_r_i_n]

No tak, bo kury domowe maja lancuch i jak juz w salonie sie znajduja, to
oznacza, ze im sie poluzowal

[18_lipcowa]

Nie wiem jaki masz łancuch ale przykre i dolujace jest siedzenie w domu i brak
spraw ktore by powodowaly wyjscie z domu dalej niz do sklepu.

[wieczna-gosia]

> Nie wiem jaki masz łancuch ale przykre i dolujace jest siedzenie w domu i brak
> spraw ktore by powodowaly wyjscie z domu dalej niz do sklepu.
>

jak najzupelniej sie z toba zgadzam.
Ale erin jak sadze sugerowala to, co sugeruje i ja czyli to, ze bycie w domu
z dzieckiem nie oznacza ze czlowiek nie wychodzi dalej jak do sklepu. Zalezy to
od samego czlowieka.

bo z drugiej strony- jest kupa ludzi, pt chocby verdana jak pamietam, ktorzy w
domu pracuja- verdana akurat czesciowo, ale donatta ze polece po nickach w
calosci pracuje w domu. Czyli do pracy technicznie rzecz biorac nie wychodzi.

To nadal kura domowa czy juz nie?

[e_r_i_n]

wieczna-gosia napisała:

> Ale erin jak sadze sugerowala to, co sugeruje i ja czyli to, ze bycie w
> domu z dzieckiem nie oznacza ze czlowiek nie wychodzi dalej jak do sklepu.

Otoz to strasznie to trudne dso zrozumienia
Swoja droga, jak ja mam okazje posiedzec spokojnie w domu, to jestem w siodmym
niebie i o nudzie nie ma mowy.

[lola211]

Lipcowa, z tego wniosek, ze sama ze soba sie nudzisz, przykra sprawa.Wierz mi,
ze mozna bardzo fajnie spedzic czas w domu, oczywiscie jesli posiada sie
hobby.Ja nie mam czasu na nude, przebywanie w domu nie oznacza nicnierobienia.

[18_lipcowa]

Chodzi o sam fakt siedzenia w 4 ścianach, bo i ja mam co robic w domu.

[c-o-s-m-o-s-k-a]

z tego co z twoich wypowiedzi wcześniejszych wynika, to to, że nie pracujesz,
więc jakie masz sprawy, poza wyjściem na zakupy?

[18_lipcowa]

Nie wiem co dla Ciebie wynika z moich wypowiedzi.
Pracuje a moze nie pracuje. Juz sama nie wiem, heheh.
A co mam do roboty poza wyjsciem na zakupy..?Kochan, duzo!

[c-o-s-m-o-s-k-a]

siedzenie na forum i wypisywanie głupot,

[18_lipcowa]

A co przeszkadza Ci to ?

[c-o-s-m-o-s-k-a]

Nie przeszkadza, tylko nie lubię ludzi, którzy podają się za kogoś kim nie są.
Zastanawiałaś się kiedyś nad tym?

[18_lipcowa]

A skad wiesz kim ja jestem i za kogo sie podaje i czy w ogole sie za kogos
podaje/

[c-o-s-m-o-s-k-a]

18_lipcowa napisała:

> A skad wiesz kim ja jestem i za kogo sie podaje i czy w ogole sie za kogos
> podaje/
>
> Nie wiem kim ty jesteś,ale czytałam twoje wypowiedzi i twoje twierdzenia nie
zawsze się pokrywają.

[18_lipcowa]

ale czytałam twoje wypowiedzi i twoje twierdzenia
> nie
> zawsze się pokrywają.



zycie....kazdy moze zmienic zdanie

[lola211]

Hmm, myslisz, ze niepracujaca matka nie opuszcza w ogole 4 scian?

[miss_blokers]

Rozumiem swietnie, ze jestes juz zmeczona i znudzona obowiazkami domowymi,
praca przy dziecku, ale zanim podejmiesz decyzje, zastanow sie czy nie bedziesz
potem zalowala, ze ominal cie najwazniejszy, pierwszy rok zycia dziecka i nie
Ty pierwsza podziwialas postepy malucha, a to sa przeciez wspomnienia
bezcenne Pozdrawiam serdecznie.

[miss_blokers]

Ja na przyklad pracuje tylko na pol etatu, dzieki czemu troszke sie realizuje w
pracy,mam dla siebie pare groszy(ktore najczesciej wydaje na dziecko;-p) i
malucha , ktory w tym momencie jest dla mnie najwspanialszym odpoczynkiem i
rozrywka A w domu siedze naprawde rzadko

[miss_blokers]

A jesli masz z kim zostawic malucha(a pewnie masz skoro sie wybierasz do pracy)
to podrzuc go na caly dzien, idz do fryzjera, na zakupy, na silownie, na
ploteczki-poczujesz sie lepiej i przy okazji przekonasz sie jak funkcjonujesz
bez dziecka. I jesli zdecydujesz wrocic do pracy-to wracaj i nie ogladaj sie na
nikogo, bo jesli ty nie bedziesz szczesliwa, to maz(porozmawiaj z nim o tym jak
sie czujesz tio moze zrozumie) i dzidzia tez na tym ucierpia Dzialaj smialo:-
)

[nadja11]

Myśle że posiadanie dziecka to rowniez rodzaj psychicznej niewoli bo nawet gdy
zostawiamy dziecko pod czyjąś opieką nieustannie o nim myslimy.

"siedzenie w domu"

[alutka100]

Padło tu pytanie o "kury domowe" pracujące w domu zarobkowo, również przy ciut
odchowanych pociechach. Jak sądzicie, czy to jednak nie obciaża psychicznie? Z
jednej strony wygoda przy dzieciach, ale z drugiej - to ciężka sprawa, zwłaszcza
kiedy obowiązków jest dużo.

[mmaggz]

Ja podziwiam osoby, którą pracują w domu zawodowo. U mnie byłoby to niemożliwe.
Ja usiłuję studiować, będąc przy tym w domu. Obecnie "piszę" pracę dyplomową...
Z różnym skutkiem. Po prostu jak jestem w domu to sie wszystkim dookoła wydaje
ze ja jestem dla nich w 100%. Nie ma tatuś pomóż zawsze jest mamusia to mamusia
tamto. Oczywiście głowa rodziny też nie może sie bezemnie obejsc, jak dzieic
nie sipa. Jak spia to moglabym nawet na ksiezyc poleciec.
Osobiście lubie swoje mieszkanko. Lubie tu przebywac i sama swietnie organizuje
sobie czas. Zreszta mam mnostwo ciekawych rzeczy do robienia. Ale jak wszyscy
cos od cieibe chca to po prostu idzie zwariowac. Mnie brakuje tego ze
wychodzisz z domu i tak jak moj maz nic go nie interesuje, Czy dzieci przebrane
czy nie, nakarnione. O wszystkim musze myslec ja. I czesciowo dobrze. ale
chcialabym zeby czesciowo ta odpowiedzialnosc przejal moj maz, a on nawet w
weekend nie raczy przebrac dzieci rano z piżamek

[miss_blokers]

No i wlasnie dokladnie o to mi chodzilo w zdaniu "zobaczysz jak funkcjonujesz
bez dziecka") Ale jesli chce isc do pracy to musi byc na to przygotowana,
niestety...

[miss_blokers]

miss_blokers napisała:

> No i wlasnie dokladnie o to mi chodzilo w zdaniu "zobaczysz jak funkcjonujesz
> bez dziecka") Ale jesli chce isc do pracy to musi byc na to przygotowana,
> niestety...


ta wypowiedz dotyczy nadji

[mama_debiutantka]

> Zaraz konczy mi sie macierzynski i nie chce brac wychowawczeko czego moj maz
> nie moze pojac jest ponoc oburzony a ja chce pracowac wyjsc do ludzi
> rozmawiac rozzwijac sie czy to egoizm mam dosyc siedzenia w domu w starych
> dresan nieumalowana nieuczesana pomocy!!! nie czuje sie kobieta chce w koncu
> zajac sie soba zadbac o siebie zrzucic kg a nie siedziec w domu ja oszaleje

ja to bym nie tylko wrócila do prcy, ale jeszcze rozwiodła sie z takim chamem i
burakiem. no jak można własnej żonie zabrać mazidła, grzebień i wszystkie
ciuchy oprócz starego dresu?! to się normalnie w głowie nie mieści! i jeszcze
przykuwa bidulę do kaloryfera, żeby brzuszków poćwiczyć nie mogła. i wszystkie
książki spalił na stosie, na gazety nie daje. pewnie nawet tv i radio wywalił,
byleby tylko żona cofnęła sie w rozwoju. zapomniał tylko net wyłączyć, ale
pewnie szybko naprawi swój błąd. no ćwok maksymalny.

a teraz poważnie: "siedzenie w domu", zwłaszcza z dzieckiem to
najpopularniejsza wymówka dla rozlazłości, niechciejstwa i tumiwisizmu. w
takiej sytuacji "jak pójdę do pracy, to nadrobię, zrobię, zrzucę, wezmę się za
siebie itp." to tylko _pobożne_ życzenia.

[mmaggz]

Nie tak ostro...
Dziewczyna ma stan poddepresyjny to troszke koloryzuje. Zgadzam sie z tym ze
nie mozna sie usprawiedliwiac, ale...troszke zrozumienia.
Mnie dyscyplinuje bardzi jak musze duzo rzeczy robic. Wtedy jestem bardzo
zorganizowana i jakoś na wszystko mi czasu i energii wystarcza. Taki stresik
mnie mobilizuje. Moze dziewczyna ma podobnie

[anik35]

Ja też chcę do ludzi.Siedzę 3 lata i 8 miesięcy z moimi bliźniakami.Już
wariuję.Podziwiam kobiety które całe życie poświęciły tylko na wychowywanie
dzieci i zajmowanie sie domem.Mnie ogarnia jakaś depresja.Teraz jest zimno na
dworze więc nawet na dwór nie wyjde.Koleżanki w pracy a ja tylko w garach i
wśród klocków.Kocham moje dzieci, ale potrzebuje odmiany by właściwie
funkcjonować.Na szczeście kończy mi się wychowawczy a 1 grudnia dzieci idą do
przedszkola.

[mmaggz]

Z takim zdaniem się nie moge nie zgodzić. Ja będąc w domu z dwójką dzieci
wszędzie ich zabieram ze sobą. Jak mam chandrę i znudzenie szarością dni to
jedziemy gdzieś. Czasem po prostu w inne miejsce na spacerek, a czesem zabieram
ich do figlolandu. Oni też chca urozmaicenia.

Ja osobiście uważam, że dzieci nie są przeszkodą. Fakt, że odkąd je mamy całe
życie się przewartościowało. Ale ONI są najważniejsi, tylko w niczym nam nie
przeszkoldzili. A to że wszystko jest im podporządkowane to moim zdaniem
naturalna rzecz.

Czasem tylko mam ich nadmiar...ale tylko czasem.