poronienie

[Gość: guest]

Nagle i niespodziewanie poroniłam !Wciaż nie mogę dojść do siebie.Mam już 2 dzieci,ale to było takie niespodziewane!Nawet nie zdążyłam się nikomu pochwalić nowiną a już jej nie ma.Tak bardzo mi smutno!!!!!!!Wciąż chce mi się płakać!Jak sobie z tym poradzić ? Dziewczyny poradźcie! Dorota

[Gość: guest]

Mogę Cię jedynie pocieszyć i życzyć szybkiego powrotu do formy psychicznej. Zajmij się dzieciakami, trzymaj sięKasia

[Gość: usia]

Współczuje Ci serdecznie i podaje chusteczke do otarcia łez. Wypłacz cały ten żal.Ja nie mam za sobą takiego ciężkiego doświadczenia, miałam tylko poronienie zagrażające, za to 3 razy + krwotok i plamienia. Ale Laura jest i kocham ją nad zycie. Z tego co piszesz wynika, że poroniłaś przed 12 tygodniem (jesli dobrze rozumuję). Na (marną)medyczna pociechę powiem Ci tylko, że w takich wypadkach najczęściej obumierają ciąże i tak zagrożone, z których dzieci nie miałyby żadnych szans na przeżycie - z poważnymi defektami genetycznymi.jest to jeden z mechanizmów samoregulacji. O ile to oczywiście nie jest wina Twojej budowy, ale skoro masz dwoje dzieci, to raczej nie wchodzi w grę.Może będzie Ci troche lepiej.....Napisz jeszcze. U.

[Gość: guest]

Tak mi przykro Dorotko.Przesylam ((((((usciski))))))i cieple mysli bo tylko tyle moge niestety.Rozumiem troche jak sie czujesz.Ja tez przy kazdej ciazy trzese sie o dzieciatko i to bez znaczenia ile sie juz ma pociech. Moja kolezanka niedawno poronila malenstwo majac juz piateczke i bardzo to przezyla,a najbardziej bolaly stwierdzenia typu:`co sie przejmujesz przeciez masz juz piecioro`. Jakby to robilo jakas roznice?!Uwazaj na siebie kochanie.PozdrowieniaB

[Gość: guest]

Dziękuję Wam Kasiu,Urszulo,Bogusiu za słowa Otuchy.Czuję się trochę lepiej Pozdrawiam Dorota