Ciemne chmury?

[Gość: Misiek]

Stłukłam dzisiaj lusterko, nakrzyczałam bez sensu na dziecko, chyba wstałam lewą nogą. Staram się nie przejmować tym za bardzo, bo z reguły nie wierzę w zabobony, ale ... Mój mąż wierzy w sny, w rózne znaki. Dla niego stłuczona szklanka oznacza już jakieś niepowodzenie (delikatnie mówiąc). Oklapłam zupełnie.Ide popaść w depresję

[Gość: Gosia1]

Dorko kochana, masz odłamki? Według mojej przyjaciółki trzeba te odłamki.....pochować! Ja też kiedyś stłukłam lusterko, moje ukochane lusterko, lusterko, które należało kiedyś do mojej babci świętej pamięci..., a więc pamiątkowe... Rany, jak ja płakałam! A jak się bałam! No i - durna baba, niby racjonalnie myśląca baba - poszłam Ci ja sobie do parku ciemna nocą (a to był wieczór ), i wykopałam dołek i zakopałam te odłamki. Opłakując je najzupełniej szczerze. Nie wiem czy pomogło to, czy też udowodniłam sama sobie, żem tylko głupia blondynka, ale nie miałam WTEDY pecha. Podkreślam: wtedy... Bo teraz mam. Dorko kochana, nie myśl o tym. A jeśli chcesz uspokoić swoją głowę, jeśli masz ochotę wierzyć w zabobony i zadośćuczynić im, to zakop te nieszczęsne odłamki i tyle. A potem uśmiechnij się do synka, połaskocz Go a mężowi powiedz żeby Ci kupił nietłukące się szklanki i lustra Głowa do góry kochanie! A może tak miodowniczek? Całuski - Gosia od kilklu tygodni siedząca w baaardzo głębokim dole...

[Gość: Misiek]

Gosiu, jesteś wielka Właśnie wybieram się kupić nietłukące lusterko (bo służyło Wojtkowi do mycia ząbków). A jesli chodzi o odłamki, to owszem, mam je. Tylko co ludzie powiedzą jak zobaczą brunetkę zakopującą odłamki szkła? Pewnie stwierdzą, że przemalowałam włosy . I jeszcze ten miodownik ...

[Gość: Gosia1]

A więc tak Dorko - najsampierw miodowniczek mmmmmmm, pyyyyychaaaa!!!! A wieczorkiem w odludne miejsce, szal na łepetynkę, jakąś kurtkę po mężu, coby nieforemnie było, łopatkę w dłoń i do roboty!! A potem (słowo, ja tak zrobiłam!!) trzy razy spluń zza lewego ramienia... I sumienie spokojne! Potem nawet spało mi się jakoś tak...ciszej? Na przekór mocom złym uśmiechnij się!!Bo życie jest właśnie tym,co najbardziej kręci Cię...Specjalnie dla Ciebie Dorko! - heheheheheh - ujawniłam talent wierszoklety! Całuski - Gosia, naprawdę w dole gigancie, nie wiedzieć czemu w nastroju szampańskim (to chyba ostatnie podrygi...)

[Gość: Ania_mam_Huberta]

Dorka, to pogoda jestem pewna

[Gość: tygrys]

Dorka nie przejmuj się Ja wczoraj w pracy obtłukłam ucho od mojego ukochanego kubeczka , który kupiłam sobie właśnie zaczynając pracę parę lat temu...Czarna rozpacz, już sobie nawet zdążyłam to przełożyć na to co mnie spotka...Ale na szczęście "co kropelka sklei, sklei..." PozdrawiamKasia B.

Jak je przegonić - poradnik jednoradowy.

[Gość: eBeata]

Misiek i Gośka wyłaźcie z dołków. Tu na górze lepiej i słoneczniej.8 lat temu zbiłam wielkie lustro, a nawet nie ja, samo spadło kiedy byłam w pokoju. Siły nieczyste jak nic .Ale na te siły jest sposób. W aptekach sprzedają Czarcie Ziele /sprowadzałam z Poznania, bo u nas nie ma/. Liście zalewa się wrzątkiem, gotuje a potem przecedza i trzeba się tym obmyć wypowiadając życzenie, a płyn zebrać i rozlać na rozstajnych drogach. Byłyśmy z koleżanką właśnie w dołkach. Ona studiowała w Poznaniu więc stąd wiadomości. Coż szkodziło spróbować. Zrobiłyśmy z tego zabawę, bo któż w zabobony wierzy. Ale przyznan się, że odczarciałam się w intencji zmiany w życiu i miesiąc póżniej zaszłam w ciążę i "pozbyłam się" stałego partnera. Zmiana więc była nawet większa niż myślałam .W każdym razie humor nam wrócił. Nie pomiętam kiedy się tak śmiałam. Podczas całej obróbki, a najbardziej jak trzeba było te zawartości wiaderek rozlać na rozstajnych drogach. A my w centrum miasta!!! A ciecz o barwie moczu!! Przez kilka tygodni dobry humor nie opuszczał, co sobie człowiek przypomniał, to .....I tego śmiech Wam życzęBeata

[Gość: Beata32]

Ojej - a mi wczoraj kot przebiegł drogę ... i rozsypałam sól, a mój synek rozlał co prawda nie mleko, ale herbarę ... ale mogło to być mleko - i tu proszę afera ze mną w jednej z głównych ról ... ech i jak tu nie wierzyć w rozsypaną sól ... ale może nie popadnę w depresję (buuuuu nikt mnie nie lubi ... a nawet jak lubił to teraz napewno ... ) - tylko zaraz wybiorę się na pogduchy z koleżanką - jutro idę podglądać moją dzidzię na USG i jestem dobrej myśli, a za tydzień ... poźny rodzinny urlopik w egzotycznym kraju ... żyć nie umierać - dobrego humoru nic mnie nie pozbawi i już!!!Czarne chmury idźcie precz ....Beata

[Gość: gemma]

Dorka, rada na przyszłość: wyrzuć szklanki (uważając, żeby ich nie potłuc ) i zacznij używać tylko kubków. Ja tak zrobiłam dawno temu i od co najmniej pięciu lat nie stłukłam żadnej szklanki. Lustra, owszem, tłukłam, ale podobno nieszczęście jest tylko wtedy, kiedy lustro samo pęknie, gdy się w nie spogląda...POzdrawiam i życzę wyjścia z dołka gemma

[Gość: Misiek]

Już mi trochę lepiej. Schowałam na razie okruchy lustra - może rzeczywiście je zakopię? Co do spluwania 3 razy przez lewe ramię - robię to tu i teraz (tfu tfu tfu) - że też sama nie wpadłam na to, przecież znamienity pan Sułek zawsze tak radził . Ale nie udało mi się kupic nietłukącego lusterka. Jak na razie. Po południu udam się do porządnego sklepu i tam na pewno dostanę to, czego chcę.Co do pokrętnego losu... hmmm. Stłukłam lustro w IV klasie liceum, przed maturą. Maturę zdałam, dostałam się do studium tak jak chciałam, znalazłam pracę, dostałam się na studia, wyszłam za mąż. Jak na razie nieźle, co? No i po tych 7 latach zaczęło się. Potok przeróżnych nieszczęść. Nigdy nie uwierzę w to,że nieszczęścia chodzą parami, bo chodzą gromadnie. Na szczęście w tak zwanym międzyczasie urodził się Wojtuś (nie obyło się bez problemów, bo jakże to, tak po prostu?) i przynosi każdego dnia mnóstwo radości. Wczoraj byłam u chirurga z moją nieszczęsną zakrzepicą i nie wiem na razie co jest, ale umówił mnie na kolejne badanie z innym chirurgiem i powiedział, żebym przyniosła od niego wyniki, bo w poniedziałek będzie we Wrocławiu to porozmawia tam z kimś na mój temat. Może dlatego stłukłam to lusterko?Ale na razie poprawiłyście mi humor, Wojtuś wrócił z przedszkola zadowolony i uśmiechnięty. A za oknem czasami pokazuje się słońce!Chyba jest mi lepiej, zaraz idę piec coś pysznie słodkiego. Dorka PS. A ja naprawdę uwielbiam to forum i mogłabym tu siedziec godzinami, tylko kto wtedy posprząta i upiecze miodownik?

[Gość: Gosia1]

Dorko!....ja się przypominam nachalnie i nieskromnie: obiecałaś przepis!!!! Czeeeeekaaaaam!!!!!! Gosia

[Gość: Misiek]

Przepraszam Gosiu za sklerozę, ale, hmmm... jaki przepis? Jak tylko pamięć moja wróci na swoje miejsce (może poszła sobie do pięty?) to oczywiście, ależ oczywiście. Naprawdę próbuję sobie przypomnieć cośkolwiek - i nic, ciemność widzę Pewnie przez te chmury.A swoją drogą mój małżonek wrócił dzisiaj jakis nieswój do domu, pytam co jest, a on na to, że mało sie dzisiaj nie rozbił jak jechał do klienta. Ślisko było, a ten rajdowiec jak zwykle "grzecznie" jechał. No i jak tu nie wierzyc w zabobony. Dobrze, że chociaż splunęłam 3 razy!

[Gość: Gosia1]

Dorko!!! No wiesz???? Jak mogłaś... Na kudłacze! Na kudłacze, co to je piekłaś kiedyś! Pliiiiiisss!!! Czeeeekaaaam...Całuski - Gosia, nadal z jęzorem po kolana, bo na koncie pustki i nie może sobie - bidulka - ciasta upiec, ale dzielnie zbiera wszystkie przepisy, i niech no tylko kaska przyjdzie, to dopiero będzie rozpusta...ech, a potem w biodrach o 5 cm więcej! Ale co tam - grunt, że ozór wróci na miejsce...

[Gość: Misiek]

Aaaaa, kudłacze. No tak. Zakręcona jakaś jestem. Muszę poszperać, żeby znaleźć swój przepis (nie takie to proste zważywszy na to, że nie mieszkam już z rodzicami, a tte kudłacze za czasów szkolnych jeszcze piekłam). Ale ktoś juz podał jakiś przepis na jakiś kudłacze - nie wiem czy mój przepis był inny, bo... nie pamiętam. Znowy ta skleroza. Idę szukać, ja kznajdę u siebie będzie szybciutko, a jak nie znajdę, to poprosze o cierpliwość. Teraz juz nie zapomnę.skruszona Dorka