chyba dopadła mnie chandra!!

[Gość: agatalesnik]

tak sobie siedzę sama w domu. tata zabrał dzieci na weekend. pierwsza rozprawa w sądzie za nami, gdzie padły z jego ust slowa niezbyt przyjemne, jest zdecydowany, nie widzi szansy powrotu. ja poczułam się strasznie samotna. ktoś kogo kochalam odszedł na zawsze!! ktoś z kim bylam, czulam się kochana wrócil na łono rodziny, do ukochanej córki!! a ja zostalam ze wszystkim sama, strasznie mi źle!! w pracy mnóstwo nowych obowiązków, ciągłe zabieganie, w domu dzieci chcą uwagi, uśmiechu, a we mnie jakby nic nie bylo. do tego kolejne samotne urodziny, wiem, ze mam bardzo wiele, ale to nie wszystko!!! pocieszcie mnie troche, moze sie pozbieram?! moze jutro będzie lepiej!!czasem chcialbym mieć problemy, że nie sprzata, nic nie robi, ale jest!! choć przyzwyczaiłam się do bycia samej w domu,do mnóstwa obowiązków, ale czasem......

[Gość: _Tosiaa_]

Hej dzielny Leśniku Jak czytam twoje posty to myślę sobie że jesteś zuch kobieta ,ale nawet największe zuchy mają prawo do chwil zmęczenia ,zwątpienia I Ty też masz do nich prawo Agato połóż się ,pooddychaj spokojnie ,odpocznij a potem idz do lustra i popatrz na tę kobietę ,którą spotka w życiu jescze wiele, wiele dobrego Gosia

[Gość: jakasia]

chciałabym cię jakoś pocieszyć ale jakich słów mam uzyć?Zawsze kiedy cos się kończy jest szansa no coś nowego byc może sto razy lepszego od tego co było i tego sie trzeba trzymać.Siły i dzielności w tobie dużo a samotność to taka straszna trwoga co każdego na chwilę może zatrzymać ale popłakac też sobie trzeba.Trzymaj się dzielnie i ciepło .Kasia

[Gość: Magda72]

Agata,ja Cię rozumiem. Mnie też kiedyś tak zostawił mąż. Po prostu wyszedł do nowej ukochanej, uśmiechnięty, szczęśliwy, ze znalazł PRAWDZIWĄ MIŁOŚĆ. A ja zostałam sama w domu, zaryczana, piekielnie samotna, ze złamanym sercem. I przekonana, że już nie ułożę sobie życia, bo kto będzie chciał tak beznadziejną babę, grubą na dodatek, mało inteligentną i wogóle do niczego. Tak o sobie wtedy myślałam. W końcu powiedział mi to ważny dla mnie człowiek, za którym na dodatek rozpaczliwie tęskniłam. Na nic nie miałam siły, właściwie chcialam pójsć się powiesić. No ale na szczęście miałam przyjacół i oni mi pomagali psychicznie jakoś to znieść. Potem moje życie zaczęło się układać. A dziś jest całkiem dobrze. Ale pamiętam tamto koszmarne poczucie samotnego cierpienia i wysysającej tęsknoty. I dwie moje bardzo bliskie koleżanki też zostały porzucone przez swoich mężów. Jako kobiety z dwójką dzieci. I też ułożyły sobie zycie, poznały z czasem nowych partnerów, którzy nie ulękli się dwójki dzieci. Stanęły finansowo na nogi. Ale upłynęło trochę czasu. Dlatego mogę Ci tylko powiedzieć, to stare i wyświechtane przysłowie. Czas jest najlepszym lekarzem. Poradzisz sobie, chociaż dzisiaj się boisz. I znów zaświeci Ci słoneczko. A do póki rany są takie świeże i bolesne, to przychodź do nas i zawsze tu znajdziesz kojące ciepełko i życzliwe słowa. Jesteś wśród kobiet. Nie damy Ci zginąć.Pozdrawiam!!Kalpa

[Gość: mysia]

Nie wiem jak Cie pocieszyć...trzymaj się!Musi minąc trochę czasu...życie toczy sie dalej...masz dla kogo żyć...pozdrawiam Dorota

[Gość: lea]

Witaj słonkoPewnie,że pewnego dnia poczujesz się lepiej, będziesz silniejsza i będziesz się uśmiechać Ale najpierw musisz odpocząć, wypłakac się by Twoja psychika została oczyszczona. Pomyśl o swoich wspaniałaych dzieciaczkach o ich miłości o tym,że je masz. I o tym, że jest to " babskie " forum gdzie zawsze możesz się wygadać i liczyć na pomoc Wiesz kochanie, że czas leczy rany... szkoda, że tak boleśnie ale gdybyśmy nie znały bólu to czy umiałybyśmy się cieszyć ?Teraz czekają Cię ciężkie dni ale już teraz możesz sobie powiedzieć,że nadchodzą te lepsze trzymaj się skarbie - lea

[Gość: eBeata]

Agatka, wiosna idzie i na pewno jakiś turysta o wielkim sercu przed bramką stanie .Tylko do tego czasu dobrze się wypłacz, żeby potem Jego łzami nie zalać.