rozwody, rozstania

[lola211]

Po przeczytaniu paru watkow na temat zdrady: nie sadzicie, ze instytucja
monogamii, malzenstwa jest sprzeczna z ludzka natura? Zwiazek dwojga ludzi
sila rzeczy po latach nie jest juz tak ekscytujacy jak na poczatku, nastepuje
znudzenie,czlowiek chcialby jeszcze kiedys poczuc te motyle w brzuchu i
swiadomosc, ze w imie moralnosci musi juz do konca zycia trwac przy jednej
osobie w relacji raczej siostra- brat niz maz i zona, kochanek/kochanka
przeraza.
Wiele par sie rozchodzi z tego prostego powodu, ze juz na siebie nie
dzialaja , jest ogolnie nudno, stagnacja, przewidywalnosc.
Smutne to, ale prawdziwe, patrzac na rozsypujace sie zwiazki.
Co ma zrobic ktos, kto po prostu sie w kims zakochal, ale ma rodzine? Isc za
glosem serca i wystawic sie na publiczny ostrzał czy owszem, zachowac sie
uczciwie, ale zyc w poczuciu, ze ominelo go cos pieknego?

[bj32]

Tak można tych motyli szukać całe życie. Ja od 11 lat jakoś cały czas jestem
zafascynowana mężem. Ciągle mnie zadziwia jego troskliwość, czułość, poczucie
humoru, talent erotyczny. Ostatnio zaskoczył mnie nawet obwód jego talii...
Duży

[lola211]

Ok, Ty jestes.Ale ludziom sie w zyciu roznie uklada, rozne maja potrzeby,
charaktery, oczekiwania.Wiąząc sie z kims naprawde maja dobre intencje, sa
przekonani, ze beda na zawsze razem.Ale zycie weryfikuje, mija pare, parenascie
lat i wszystko sie zmienia.I co wowczas? Trwac w nisatysfakcjonujacym zwiazku w
imie zlozonej przysiegi, w imie moralnosci, zasad spolecznych?

[be_em]

lola211 napisała:

> Ok, Ty jestes.Ale ludziom sie w zyciu roznie uklada, rozne maja potrzeby,
> charaktery, oczekiwania.Wiąząc sie z kims naprawde maja dobre intencje, sa
> przekonani, ze beda na zawsze razem.

NIe zawsze Czasem presja rodziny, otoczenia, czasu, i inne głupie czynniki


Ale zycie weryfikuje, mija pare, parenascie lat i wszystko sie zmienia.I co
wowczas? Trwac w nisatysfakcjonujacym zwiazku w imie zlozonej przysiegi, w imie
moralnosci, zasad spolecznych?

Nigdy, przenigdy nie trwałabym w związku bez miłości. I żal mi ludzi, którzy w
takich trwają.

[lola211]

> NIe zawsze Czasem presja rodziny, otoczenia, czasu, i inne głupie czynniki

Fakt, motywacja moze byc rózna- ja chcialabym sie skupic na przypadkach, gdy
ludzmi kierowało uczucie, ktore jednak nie wytrzymało próby czasu.Pod pregierz
ich? Wlasciwie to za co?

[lila1974]

Mogę sobie tylko pogdybać, bo jak na razie mąż mnie nadal kręci.
Wydaje mi się, że jeśli obie strony dokładają starań, by małżeństwo nie stało
się rutyną, to istnieje szansa, że nie trzeba będzie szukać wrażeń na boku. Z
drugiej strony nie wiadomo, co się w życiu jednej czy drugiej strony wydarzy,
więc niebezpieczeństwo rozwodu istnieje.

Dla mnie chyba najważniejszy byłby sposób poinformowania mnie o fakcie, a
następnie sposób w jaki byśmy się rozstawali.

Jeśli mąż zachowałby kulturę i był w stosunku do mnie uczciwy, to myślę, że
bylabym w stanie to docenić, choć z drugiej strony byłoby mi potwornie żal tego
małżeństwa i nie ukrywam, że pewnie starałabym się je ratować.

Gdyby jednak próbował mnie zniszczyć i zgnoić psychicznie, wmawiając mi, że
nigdy mnie nie kochał, że jestem gó.. warta itp to stałby się w moich oczach
zwykłym śmieciem i nie byloby mi żal.

[bj32]

A i jeszcze jedno. Tu na ogól o zdradzie jest po kilku zaledwie latach
małżeństwa. Ja rozumiem, że presja otoczenia, biała sukienka i ten cały czar...
Ale może czasami wart poczekać po prostu, zanim sie podejmie jakieś wiążące
decyzje.
Zgadza się, ja miałam farta trafić na *tegowłaśnie* mężczyznę. Ale ile jest
osób działających "hajże na Soplicę", byle tylko mieć ten swój "dorosły"
związek, a dorosłości w tym na prawdę za grosz i potem dramatyczne rozstania...
(Mam nadzieję, że zrozumiale to napisałam.)

[lola211]

Ja znam full zwiazkow z 20 letnim stazem , ktore sie sypia.Malzenstwa zdawaloby
sie dobrane.I przychodzi czas, ze nie chca czy tez jedno z nich nie chce juz
byc razem, ze znajduja sobie innych partnerow, co oczywiscie jest odbierane
pzez rodzine, znajomych jak najgorzej.Bo rodzina sie rozpada.

[bri]

Późno się decydować na małżeństwo i wyszumieć się przedtem. Jak się już
zrozumie, że te motyle zawsze mijają to jest mniejsza pokusa, żeby się
angażować w jakiś nowy związek nawet jeśli w małżeństwie chwilowo jest dołek.
Wiem już jak wyglądają miłe początki związku i to bardzo dobrze (i jak się mogą
skończyć). Mam dobrego męża i teraz chcę zobaczyć jak to jest razem dochować
się wnuków. Mam nadzieję, że będzie mi to dane.

[lola211]

Niby tak , aleim poźniej tym mniejsza szansa znalezienia kogos sensownego i
wolnego w dodatku.Widze jak znajome singielki po 30 sie miotaja, jakos nie
widac zastepow chetnych facetow sklonnych zakladac rodzine.Albo juz sa w
zwiazkach albo samo barachlo(bo poprzeczka postawiona jest wysoko).

[oxygen100]

monogamia jest sprzeczna z ludzka natura. Co prawda na motylach mi az tak nie
zalezy ale na twardym jurnym pieknym rozowym wacusiu i owszema pozniejniech
spada do domu

[babka71]

typowy monogamista, tak samo jak mój rodzony brat....
taki TYP po prostu...
Także nie gadaj głupot, ze monogamia jest sprzeczna z ludzka naturą!!!
Wręcz przeciwnie to zdrady , skoki w bok (fakt jest ich sporo).,psują
monogamistom opinie i uważają takich ludzi za DZIWAKÓW..Niestety

[oxygen100]

oj babka współczuje!! Moze Wasza rodzina obciążona jest jakims defektem
genetycznym??Badaliście sobei DNA?

[babka71]

Oj oxygen faktycznie he he.., czas sie przebadać
p.s tak na marginesie w mojej rodzinie nie było NIGDY rozwodów..!! dasz wiarę???
Ani z jednej ani z drugiej strony (rodzina męża, rodzina moja)

[oxygen100]

no nie bałdzo
kiedys czytalam jakas rozprawe naukawa na ten temat. znaczy ze udowadniano
jakos tam ze monogamia jest sprzeczna z ludzka natura, ale ja sie na
ewolucjonizmie nie wyznaje:p

[babka71]

taki sam tak mniej wiecej...cos tam o grzybkach było.., poniewaz tylko o jedno
mu chodzi.., więc powiedz mi:
czym sie rózni zony ci...ka od drugiej ci...ki tej nowej kochanki??!!
wszystkie ci...i, są takie same przecież....
A On Ci gada, że się zakochał he he w czym?? w innej? w jakiej - "skośnej"...
Urzekła mnie Twoja historia...

[oxygen100]

czym sie rózni zony ci...ka od drugiej ci...ki tej nowej kochanki??!! wszystkie
ci...i, są takie same przecież

to prawda. dziura to dziura ale facetow kreci nie to co ladniejsze,
madrzejsze szczuplejsze czy mlodsze. Ich kreci to co nowe i nie spenetrowane.
Troche jednak upraszczasz sprawe. Bo oni (chcialabym w to wierzyc) widza w
kobietach nie tylko dziure ale tez oczy wlosy cycki nogi figura a nawet o
zgrozo osobowoscP

[lola211]

A, widzisz, czyli jak piszesz- taki typ.Moze to kwestia wrodzona? Chyba tak,
ludzie rodza sie z okreslonym temperamentem.jak mozna miec zatem za zle komus,
ze jest bardziej kochliwy niz inni? To jego wina?

[babka71]

z temperamentem do zdrady i ku....stwa tez!!!??
znaczy się homoseksualizm to wada genetyczna??!!!
Tak samo jak 3 rozwody i 5 zwiazków w ciagu całego zycia.... stałych związków
ma się rozumieć!!
Tak tiaaa czyli czwarty mąż lub druga, zona to taka wada?/, znaczy się trzeba
się z tego leczyć he he Niestety przykro mi..
Takie zycie..

[lila1974]

Babko, a według Ciebie to homoseksualizm to WYBÓR?????
Ty kiedy zadecydowałaś, że bedziesz heteroseksualna???

[oxygen100]

Babko przede wszytskim nie traktuj wszystkiego co pisze ( ja oxy) tak
smiertelnie powaznie. Bo w mojej pisaninie jest duzo ironi autoironi czy jadu
jak to okreslaja niektorzy czy czego tam.
Jest sznasa ze homoseksualizm to wlasnie pewien defekt rozwojowy ktory moze byc
uwarunkowany genetycznie a moz ebyc efektrem zaburzen w okresie rozwoju
plodowego. Dokladnie jesczze nie wiadomo.
Po co osadzac od razu ludzi? jeden trafi na swoja połowke od razu a inny musi
dlugo i intensywnie poszukac swego szczescia. A ze Ty to nazywasz kurestwem to
szkoda. Najlepiej niech kazdy zyje jak chce.
-

[lola211]

Ale o jakim kurestwie piszesz, bo nie lapie?
Ludzie maja rozny temperament, rozne libido.Jeden bedzie domatorem w kapciach i
wystarczy mu cale zycie 1 kobieta, inny bedzie ciekawy zycia, a co za tym idzie-
bedzie chcial zyc barwnie.To naganne?

lola

[lila1974]

Tak, to naganne, jeśli wybrało się opcję małżeństwo.
Małżeństwo to układ, w którym obowiązują reguły.
Znając swoje libido i swoje podejście do tematu chociazby seksu niektóre osoby
nie powinny nigdy tego małżeństwa zawierać.
Ale to takie pobożne życzenia

[lola211]

Ok, nie kazdy nadaje sie na meza/partnera.
A jesli chce sie miec dziecko to co wowczas? Skazywac sie na bezdzietnosc, bo
jest duza szansa na brak stabilnosci w zyciu? Bo gdyby nie kwestia dzieci to
wielokrotnie wizja malzenstwa odchodzilaby w sina dal.

[elza78]

ale lola nikt ci nie kaze przysiag skladac mozesz zyc bez przysiegi miec piatke
dzieci kazde z innym facetem i tak dalej, wiesz sa przedszkola, zlobki pomoc
jest, mozna byc singlem tylko jakos to tak niefajnie wyglada prawda wygada z
reszta jak wyglada, ciezko chyba sobie poradzic w takiej sytuacji na takich
wplnych relacjach traci zazwyczaj kobieta - facet truten skacze z kwiatka na
kwiatek a ona jak da sobei zrobic dziecko to jest skonczona monogamicznosc
moze nie lezy w naturze niektorych ludzi ktorzy nie panuja nad swoimi
popedami , ale w jakis realny sposob zapewnia bezpieczenstwo kobiecie i jej
potomstwu to proste
z reszta sa malzenstwa ktore razem przezywaja cale zycie bez skokow w bok w
celu podniesienia sobie adrenalinki, wystarczy tylko chciec, ale jak ktos zeni
sie z duzymi cyckami i ladna buzia, albo bierze za meza najlepszego ogiera w
okolicy, jeszcze najlepiej z drugiego, lub trzeciego sortu, to nie ma sie co
dziwic, monogamia nie lezy w naturze takich ludzi, monogamia nie lezy w naturze
slabych ludzi ktorzy jedynie "konsumuja" nic nei dajac od siebie....

[lola211]

Nie, za piatke to ja dziekuje, nie wiem czy wiesz, ze mozna byc w zwiazku, ale
niekoniecznie zaraz starac sie o potomstwo z kazdym facetem.
monogamicznosc
> moze nie lezy w naturze niektorych ludzi ktorzy nie panuja nad swoimi
> popedami , ale w jakis realny sposob zapewnia bezpieczenstwo kobiecie i jej
> potomstwu to proste
Ano wlasnie.I w imie owego poczucia bezpieczenstwa stworzono ten caly system.
Oprócz takiego modelu jak zaprezentowalas jest jeszcze taki, ze ludzie po
kilkunastu latach koncza zwiazek i wstepuja w nowy- nie chodzi tu o zwykle,
prymitywne bzykanie sie, ale o nowa milosc, ktora byc moze tez sie skonczy, ale
wowczas bedzie sie w takim juz wieku, ze i ochota na romanse przechodzi.
Wedlug tego co piszesz ludzie musza tłumic swoje potrzeby w imie ladu
spolecznego.Majac jedno zycie skazywac sie na trwanie przy boku kogos, bo tak
wypada? Brzmi okropnie.

[elza78]

ja czegos takiego nie napisalam, wedlug mnie ludzie wstepujac w zwiazek musza
sie KOCHAC, to podstawa, i nie ma czegos takiego jak NOWA MILOSC..
milosc jest czyms wiecznym i nieustajacym, i moze zaczynajac od tego i idac
dalej monogamiczny zwiazek dwojga KOCHAJACYCH sie ludzi jest dopelnieniem ich
uczucia a nie supermarketem gdzie fajnie jest puki dajesz mi to czego chce,
znudzisz sie to jak stary fiszerprajs dziecka - won na smieci (to dziecinne nie
uwazasz?)...
tyle ze aby byc z kims kogo sie kocha trzeba sie nastarac i taka osobe sobie
znalezc aby ona kochala z wzajemnoscia, ale dzisiaj o tym sie zapomina,
wszystko trzeba miec szybko latwo i jak najlepszej jakosci (najlepiej z
zewnatrz, zeby sasiedzi zazdroscili)
w zwiazku z tym zwiazki koncza sie tak jak sie koncza, i nie pisz o milosci bo
w takich zwiazkach wlasnie JEJ brakuje, to ZABAWA w dom ZABAWA w malzenstwo, a
jak cos idzie nie tak to wypad z baru znajde sobie nowe cycki...
zgubilas gdzies to co w tym wszystkim najwazniejsze...

jeszcze obrazowo

[elza78]

prawdziwa milosc to nie Tolibowski z nareczami nenufarow w ubloconych
spodniach, to Bogumil i noce i dnie z ich wadami i zaletami - niektorym trudno
to pojac, pojmuja kiedy jest juz za pozno...

[babka71]

faktycznie zgadzam się w 100% elza
Boguś Niechcic...i
walnięta...dopiero po jego smierci kumata w temacie- żona Barbara...

[lola211]

Elzo, jakos do mnie ta wieczna milosc nie przemawia.Zwiazek sie zmienia i
uczucia sie zmieniaja, tak uwazam.
Nie sadze, ze te wszystkie osoby, ktore zakonczyły zwiazek nie kochały.Czesc z
nich na pewno, ale to nie jest regula.

[elza78]

IMO, jesli cos sie skonczylo, to NIE KOCHALY, tylko im sie wydawalo...

i ciekawe

[elza78]

dlaczego kiedy np jedna strona po kilkunastu latach odchodzi do kogos innego
mowi ze DOPIERO SPOTKALA MILOSC SWOJEGO ZYCIA czyli sama twierdzi ze
poprzednika nigdy uczuciem nei darzyla... smutne prawda??

[babka71]

ciekawe Machalica zostawił zone dla Olszówki(wielka miłośc) teraz znowu
Olszówke zostawił , po 5 latachi itp itd...pierdu pierdu...i gdzie ta wielka
Miłośc przez duż M..
Moze pewni ludzie nie sa zdolni do miłości?? to tak samo jak z posiadaniem
dzieci, jedym pasuje innym nie za bardzo

[lola211]

A jak odroznic, ze sie kocha naprawde , a nie ze sie wydaje?

[elza78]

to sie wie i juz jesli nei jest sie pewnym lepiej nie krzywdzic drugiej
strony zbyt pochopna decyzja o slubie to proste

[lola211]

Zatem sie z Toba nie zgodze.Mozna kochac, a jednak po latach sie rozstac.Bo
milosc coz, sie ulotnila.

[lila1974]

Kiedy szkopół polega na tym, że całe rzesze ludzi biorą ślub POMIMO
watpliwości - jednym uda się małżeństwo, inni może się postarają ale im nie
wyjdzie, a jeszcze inni dołożą wszelkich starań, by partner odczuł ich
niezadowolenie z podjętej decyzji.

[lila1974]

Uważam, że w każdym związku jest tak, że jedna strona kocha bardziej.
Czasami różnica jest prawie niezauważalna, a czasami małżeństwo zawarte jest
prawie że pod przymusem. Jedna strona napiera, druga podda się presji, a przez
lata te dysproporcje ogą się jeszcze bardziej nasilić aż dojdzie do tego, że
ktoś w tym związku nie wytrzyma i albo pójdzie w cholerę tak po prostu, bo
będzie chciał wreszcie zrzucić z siebie ciężar w postaci współmałżonka, albo
spotka na swej drodzę osobę, którą pokocha i odejdzie z "milości".

To naiwność sądzić, że decyzje o małżeństwie są zawsze konsekwencją wielkiego
uczucia i przemyślane na wskroś.

Ciągniemy w nasze życie bagaz doświadczeń, czasami może się on stać takim
balastem, że ludzie ratują się przed zatonięciem ucieczką.

[bj32]

Nie no. Nie każdemu udaję się znaleźć tego kogoś na całe życie. Nie można
uogólniać w ten sposób, że jak po 20 latach ludzie się rozchodzą, to znaczy, że
nie byli sobie pisani i się nie kochali. Pewnie się kochali, tylko, że o
związek trzeba dbać. Obydwoje muszą. Bo jak nie, to się rozleci.
A potem co? Szukanie motyli? Czy tam różowego prężnego? Diabli wzięli Jędrusia
niech wezmą i kołyskę? Moim, podkreślam: moim zdaniem to infantylne...

[lola211]

Ale co jest infantylne? Pokochanie kogos innego niz zona czy dotychczasowa
partnerka? Myslisz, ze to mozna zaprogramowac? A jak sie zdarzy to co,
zrezygnowac?

[bri]

Lola - żeby stworzyć związek pozamałżeński, tą nową miłość, trzeba masę pracy.
Trzeba poznać tą drugą osobę, zacząć się z nią umawiać, spędzać z nią sporo
czasu itd. Normalny człowiek jest w stanie chyba sobie odmówić spotkania z
uroczą osobą kiedy czuje, że za bardzo się w tą pozamałżeńska relację angażuje.
Może to uciąć, z żalem bo z żalem ale ma wybór.

Tak samo czujemy kiedy się od siebie oddalamy w małżeństwie i można wtedy
podjąć jakieś kroki zaradcze. Zrobić razem coś nowego, skupić się bardziej na
sobie nawzajem itd.

Decyzję o trwaniu małżeństwa podejmuje się codziennie od nowa.

[tabakierka]

bri napisała:


>
> Decyzję o trwaniu małżeństwa podejmuje się codziennie od nowa.

amen

[lila1974]

o tak, amen

[lola211]

Normalny człowiek jest w stanie chyba sobie odmówić spotkania z
> uroczą osobą kiedy czuje, że za bardzo się w tą pozamałżeńska relację
angażuje.

Ja widze to tak: długoletni zwiazek, szarzyzna i nagle poznajemy kogos, kto nas
zainteresowal.Pojawia sie dylemat- zrezygnowac z tej szansy i nadal wiesc to
zycie, ktore nas nie satysfakcjonuje czy jednak spróbowac? A potem co, zalowac?

[bri]

Ja widzę to tak:

"długoletni zwiazek, szarzyzna i"

robimy coś, żeby nie było tak szaro. Zapisujemy się razem na kurs żeglarski,
każde znajduje sobie jakieś nowe zajęcia, idziemy na terapię dla par,
przypominamy sobie co nam się w partnerze podobało na początku, staramy się
patrzeć na niego oczami innych kobiet itp.

Zawsze trzeba pamiętać, że może być też tak:
"Długoletni zwiazek, szarzyzna i nagle poznajemy kogos, kto nas
zainteresowal.Pojawia sie dylemat- zrezygnowac z tej szansy i nadal wiesc to
zycie, ktore nas nie satysfakcjonuje czy jednak spróbowac? A potem co,
zalowac?"

Ok, decydujemy się próbować. Rozstajemy się z partnerem co powoduję masę bólu,
kłopotów, cierpią dzieci. Jeśli są dzieci nowy związek od razu automatycznie
jest trudniejszy. Po roku nowy związek okazuje się zupełnym niewypałem.
Załóżmy, że ta druga osoba nei miała rodziny, do związków miała podejście
lekkie i niefrasobliwe czego my w zauroczeniu nie zauważyliśmy. Porzuca nas
albo zdradza a my wtedy co? Żałujemy.

[lola211]

> Ok, decydujemy się próbować. Rozstajemy się z partnerem co powoduję masę
bólu,
> kłopotów, cierpią dzieci. Jeśli są dzieci nowy związek od razu automatycznie
> jest trudniejszy. Po roku nowy związek okazuje się zupełnym niewypałem.
> Załóżmy, że ta druga osoba nei miała rodziny, do związków miała podejście
> lekkie i niefrasobliwe czego my w zauroczeniu nie zauważyliśmy. Porzuca nas
> albo zdradza a my wtedy co? Żałujemy.


Moze zatem te pozamalzenskie DYSKRETNE romanse nie sa takie głupie? Wilk syty i
owca cala.

[bri]

Wtedy decyzję tak naprawdę pozostawiasz innym osobom: donosicielom i ew.
współmałżonkowi, który będzie się musiał zastanowić co z tym zrobić.

[lila1974]

lola, jeśli to jest tylko kwestia znudzenia, to wręcz obowiązkiem powinno być
dołożenie wszelkich starań, by się z tej nudy otrząsnąć.
Może być jednak tak, że współmałżonkom (współnie lub tylko jednemu) charaktery
tak się pozmieniały, czy ewentualnie poprzestawiało się we łbie, że to drugie
choćby na rzęsach stanęło nie jest w stanie związku uratować i wówczas dla mnie
odejście jest moralnie usprawiedliwione.

[bri]

Ja w ogóle tego nie rozważam w kwestiach moralności. Myślę tylko i wyłącznie o
swoim szczęściu. Mam dobrego męża, mamy dziecko, tworzymy szczęśliwą rodzinę.
Każdy następny związek to ogromny ból rozwodu, cierpienie dziecka i problemy z
nim i wielkie ryzyko czy ten nowy związek sie powiedzie. Po cholerę to sobie
fundować? Jak jest nudno to trzeba razem zrobić coś, żeby nudno nie było.

Oczywiście jeśli partner nas unieszczęśliwia (pije, bije, zdradza, lekceważy
itp.) to sytuacja jest inna.

[lola211]

Myślę tylko i wyłącznie o
> swoim szczęściu.

To tak samo jak Ci zdradzajacy- tez chca byc szczesliwi, a ze nie sa we wlasnym
zwiazku, to szukaja szczescia poza nim.

[bri]

Piszę co ja bym zrobiłam, co ja wtedy myślę. Gdybym była nieszczęśliwa to
pewnie myślałabym inaczej.

[kamamama2]

Ja nie weszłam w małżeństwo ot tak sobie, byliśmy świetną rodziną, dobrym
małżeństwem, bez kłótni, z rozmowami przyjaźnią i wszystkim co trzema. Taki
ideał i nagle bez zapowiedzi trach. Miłość się zmienia, najpierw są motyle,
potem dojrzałość i też miłość. Zakochał sie, odszedł mówiąć, że wyszedł za
swojego najlepszego przyjaciela.a miało być piękne dojrzałe macierzyństwo,
spokojniejsze niż pierwsze no i jestem sama z dzieckiem i w ciąży. I nie
rozumiem jak to mogło się stać i jak mógł do tego dopuścić i jego koleżanka z
pracy również.

[lila1974]

Nie umiem Ci wytłumaczyć dlaczego.
W takiej sytuacji byłoby dla mnie istotne, jak się będzie zachowywał dalej.
Czy wykaże resztki przyzwoitości, czy zachowa się jak śmieć dokładając starań,
by "umilić" Ci życie.

elza jest niepoprawną romantyczką...

[tabakierka]

reszta to true life...
ja uważam tak: nikt nie szuka szczęścia na boku jeżeli ma je we własnym domu,
to proste!
każdy człowiek musi mieć zaspokojone podstawowe potrzeby życiowe; i szuka
istynktownie środka, który je zaspokoi
a że przy tak zwanej okazji skrzywdzi parę osób po drodze, np. żonę i dzieci,
no cóż... ryzyko zawodowe!

[lola211]

Dotknelas sedna.Tylko ze jak juz wydarzy to wszyscy obwiniaja tego, ktory
postanowil zwiazek zakonczyc, nie wnikajac zbytnio dlaczego to zrobil.
Wiele osob powstrzymuje wlasnie to, ze rozpad zwiazku uderzy w dzieci, w
partnera, wiec tkwia w tym wszystkim.Ci posiadajacy mniej skrupułow, moze
bardziej zdesperowani,odchodza.Najwazniejsze jak pisala Lila- to, jak sie
zachowaja "po".

[ledzeppelin3]

z punktu widzenia socjobiologii natura ludzka jest jednak bliżej monogamii.
Najbardziej genetycznie jesteśmy zbliżeni do szympansów, a te zwierzęta żyją w
długoletnich związkach, w odróżnieniu od np. goryli
Co do zdrady: w długoletnie motyle w brzuchu wierzę, sex jest też w mózgu, nie
tylko w narządach płciowych, a mózg (i ptak) mojego nigdy mi się nie przejedzą.
Grunt to utrzymywać tę pasję życia razem. Lubić się. Rozmawiać. bzykać. Być
siebie ciekawym. Przeciez to nieprawda, że się nie zmieniamy. Nasi partnerzy są
dziś innymi ludźmi, niż byli 5, 10 lat temu, my tez. Grunt to ciągle chiceć się
poznawać...

[babka71]

10 lat temu mozna było dwa/trzy razy pod rząd, a teraz tylko raz, ale
jakościowo jest tak samo...starośc też ma swoje prawa..i na tym polega Miłość!
Starzejemy się razem, Kochamy się razem, kłócimy się razem, ale nadal na stole
w kuchni mozna zrobić jazdę..he he
Mamy dzieci, kłopoty finansowe, starych schorowanych rodziców i to tez są
problemy, a nie ciągle motyle w brzuchu..he he
Motyle w brzuchu to miałam mając lat 15-16,17 .., teraz to mam orgazm, a nie
motyle w brzuchu!!

[lola211]

Babka, Ty caly problem sprowadzasz do seksu, a nie o to mi chodzi.

[elza78]

tabakierka, tez tak kiedys myslalam teraz mysle inaczej, wszystko to kwestia
czasu i tego czy znalazlo sie to czego sie szukalo

wystarczy przeciez

[elza78]

wziac swoje sprawy we wlasne rece i uwierzyc w to ze wlasne zycie mozna
ksztaltowac jak plasteline, ze na prawde nie wszyscy faceci zdradzaja i nie
kazda kobieta doswiadczy zdrady w swoim zwiazku, ze mozna kochac i byc kochanym
tak na zawsze i nie jest to jedynie puste marzenie
mozna tez zgodzic sie ze zycie jest jakie jest zwiazki monogamiczne nie maja
sensu, godzic sie na skoki w bok partnera samemu tez skakac, szukac preznych
mlodych fiutkow, dobrzesie bawic, a wobec losu przyjac bierna postawe, bo nad
czlowiekiem jakies takie fatum seksualne ciazy ze musi inaczej sie udusi...
mozna znalezc sobie bylejak byleszybko bylekogo, kto zwrocil na nas uwage i
miernie z nim spedzac reszte swojego zycia utyskujac na to jaki to ten swiat
niesprawiedliwy ze faceci wala w rogi ze sie nie kocha i tak dalej, nie kocha
sie bo sie milosci nie szukalo w jednej madrej ksiazce juz napisali "szukajcie
a znajdziecie"

a jak rozpoznac milosc i czym jest milosc tez napisali:

"Miłość cierpliwa jest,
łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości,
nie szuka poklasku,
nie unosi się pychą;
nie dopuszcza się bezwstydu,
nie szuka swego,
nie unosi się gniewem,
nie pamięta złego;
nie cieszy się z niesprawiedliwości,
lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi,
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję,
wszystko przetrzyma.
MILOSC NIGDY NIE USTAJE!"

cos co sie konczy miloscia nigdy nie bylo...

[ledzeppelin3]

Z drugiej strony, nie ma jednakowych ludzi. Coś, co jest nie do pomyślenia dla
jednych (np. spuszczanie się na twarz, coby daleko nie szukać), jest
niezrównanym doznaniem dla drugich. Może miłość potrafi się skończyć, można też
pomylić miłość z zakochaniem, a niektórzy mówią, że można kochać dwie osoby
naraz i kto tu dojdzie, co jest "normą"?

[elza78]

led ja nie twierdze ze sie czlowiek nie moze pomylic
ale od tego ma rozum zeby nie krzywdzic innych prawda ?

[lila1974]

Oj, nie elza.
Jesli mój mąż mialby być ze mną tylko dlatego, że mu przyzwoitość nakazuje - to
zbytek łaski.

[elza78]

w tym kontekscie lila mam takie samo podejscie jak ty jesli moj znalazlby inna
to won i ja juz wiecej probowac nie chce z nim tez bym nie byla pognalabym na
cztery wiatry

[molinka1]

a ja myślę, że jeszcze trzeba napisać coś o szczęściu... Jeżeli myślimy, że
szczęście to coś, co dostajemy od ludzi z zewnątrz, to trudno o wierność. Wtedy
łatwo powiedzieć, że on nie daje szczęścia... Ja myślę, że szczęście jest we
mnie, jest moją umiejętnością cieszenia się z tego co mam...
Poza tym małżeństwo to ciągła praca, to wybór... Jeżeli trwasz w wyborze,
trwasz przy swojej decyzji, to trwa i małżeństwo. Problem w tym, że czasy
takie, że chyba mniej niż kiedyś uczą konsekwencji, wysiłku i czasem ludziom
się nie chce... Łatwiej zrezygnować i zacząć od nowa, bo na początku wszystko
wydaje się piękne. a potem wszystko od nowa...
I kolejny wybór, przed którym stajemy: żyć powierzchownie czy "głeboko"???
jeżeli rozumiecie, co mam na myśli????

[tabakierka]

elza78 napisała:

> tabakierka, tez tak kiedys myslalam teraz mysle inaczej, wszystko to kwestia
> czasu i tego czy znalazlo sie to czego sie szukalo
>

czyli kwestia szczęścia też powinna być brana pod uwagę, czyż nie?
a co byś zrobiła, gdyby się jednak okazało, że nie znalazłaś tego, czego
szukałaś? bo przecież, jak to ktoś w tym wątku już napisał, ludzie się zmieniają...

[elza78]

mysle ze nie wyszlabym za maz za chlopa ktorego nie kocham to proste

[bj32]

Za infantylne uważam, że można sobie olać to, co się budowało przez długie lata
z partnerem i to tylko po to, żeby znaleźć motyle czy inne fizjologiczne
cudowności. Kurna, jeśli już się zdecydowałam stworzyć związek to o niego dbam.
Nic się nie rozpada z dnia na dzień. Więc jak widzę, że w domu coś jest nie
tak, to staram się to naprawić. A jak ktoś mi bredzi, że *nagle* się zakochał,
to znaczy, że jest właśnie infantylny. Nagle to może piętnastolatka, a nie
dorosły człowiek.
Ergo: Albo chcesz z kimś zbudować związek i się tego trzymasz, albo jesteś
dzieciuchem i szukasz, wrażeń, motyli, wacusia, czy czego tam, a wtedy nie
piernicz, że Ci na związku zależy.

[babka71]

naczyta się taki jeden z drugim, jedna z druga romansideł i potem mamy takie
kwiatki: pt: poczułam motyle w brzuchu , bo kolega w pracy musnął moją rękę ...
czy zostawić męża???
Podając mu ksero poczułam motyle i zakochałam się.. itp..He he !!sranie w
banie/..
jak dzieci cholera ..he he
Kubuś Puchatek

[elza78]

dokladnie babka, tak jak dzieci musza miec nowa barbie czy kena nowe
fiszerprajsy i inne cuda na kiju tak w konsumpcjonistycznym spoleczenstwie
malzonek musi miec mloda jedrna suczke kiedy zoneczka juz mu sie znudzi a ona
sztywnego preznego kutasika coby przed znajomymi zablysnac, teraz mysli sie o
komforcie wlasnych narzadow plciowych przede wszystkim, oraz o wrazeniach
estetycznych, nowe pokolenia chowane sa w ten sam sposob, liczy sie tylko MIEC
nie wazne czy przedmiot czy czlowieka i malzonek jest sprowadzony do
wykonywacza uslug seksualnych czy domowych taka zona to praczka sprzataczka
dziwka i wszystko w jednym a jak jakas opcja sie popsuje to WON
w druga strone tak samo...
zenada i dziecinada
to co najwazniejsze w zwiazku miedzy dwojgiem ludzi ulega zatarciu i rozmyciu
taki model zycia sie teraz lansuje, przyjemnie spokojnie pod szyldem tego co JA
czuje co czuja INNI to juz nie moja broszka
jakos stare dobre slowa kazia mi sie tu cisna na usta "tak im zalezy bys TY byl
KONSUMENT, nie myslal, dzialal jak instrument"
rozbitymi ludzmi latwiej kierowac, w rodzinie latwiej sie przeciwnosciom
przeciwstawiac, ajlepiej czlowiekowi wmowic ze cos dla czego warto zyc nie
istnieje, ze licza sie tylko fiuty cipki wibratorki i wszystko tonie w ogolnym
syfie....

Zbyt daleko idące wnioski ...

[lila1974]

Wydaje mi się, że nic od wieków się nie zmieniło - większość ludzi chce kogoś
kochać i być kochanym. Ozywiście są jednostki uwarunkowane inaczej, wydaje mi
się, że to mniejszość jednak.

I to właśnie ta potrzeba kochania, bliskości sprawia, że czasami ładujemy się w
związki zupełnie bezsensowne. I co wówczas? Siedzieć w takim małżeństwie i
patrzeć, jak życie umyka? Czy może zakończyć taką farsę ale z drugiej strony
postarać się, by współmałżonek nie cierpiał bardziej niż to konieczne?

Ja rozumiem Wasze argumenty. Oczywiście, że powinno tak być, że dobieramy sobie
partnera z miłości, z drugiej strony rozpatrujemy wszystkie "za" i "przeciw",
pomni własnych niedoskonalości i niedoskonalości partnera. Potem pielęgnujemy
zawarty związek dokładając wszelkich starań, by wiodlo się między nami jak
najlepiej. Gdy coś zgrzytnie to oliwimy a nie wyrzucamy na złom.

Z drugiej strony, wypowiadając się w tym związku myślę o parach, które pobrały
się zupełnie od czapy, albo któras ze stron mocno zaczęła w malżeństwie
szwankować.

Tak, daję prawo ludziom do rozwodów, wymagam jedynie, aby przy okazji takiego
rozwodu wspięli się na szczyt kultury - jako obserwator będę czuła szacunek do
osby, która to potrafi.

Wśród znajomych mam taki przyklad, gdzie facet kompletnie stracił w moich
oczach nie dlatego, że odszedł, a latego, że odszedł za późno i brzydko.

Żeniąc się miał masę wątpliwości, ale machnął na nie ręką i małżeństwo zostało
zawarte. Jakieś dwa lata później powiedział do mnie, że nie mają dzieci, bo on
jej jednak nie kocha. Odchodzi. Myślałam, że rzeczywiście odejdzie i nawet
rozumialabym taki krok. Ale nie. pobzykal na boku. wrócił do żony. Zmajstrował
dwójkę dzieci na przestrzeni 7 lat, po czym jednak zawinął dupę w troki i
odszedł. Żonę zostawił w kompletnym szoku, mało tego dzień po dniu przypomina
jej jaka to jest beznadziejna, głupia, gruba i brzydka. I dla mnie jest
śmieciem! (chociaż to On nie Ona był mi na początku bliższy - ją poznałam przez
niego).

Rozumiecie?
Gdyby od niej odszedł od razu, gdy uświadomił sobie, że to małżeństwo nie ma
sensu, w ogóle nie istanialaby dla mnie kwesia jego czlowieczeństwa. Natomiast
ten sam krok podjęty dużo później i w takim stylu sprawia, ze odmawiam mu
człowieczeństwa - dla mnie jest bezmózgim kawałkiem gnoju.

ale z drugiej strony...

[tabakierka]

świat idzie w takim właśnie kieunku, liczy się tylko mieć, a dawać to już nie
łaska niestety
wiara w ideały jest piękna i godna podziwu, niestety życie często konfrontuje
takie poglądy
młodzi ludzie żyją na pokaz, nie dbając o własny kątek, czyli wspólną sypialnię,
kuchnię, stół, rozmowy, itd...
tzn. stoły coraz większe, łóżka wygodniejsze, samochody szybsze tylko nagle się
okazuje, że za bardzo to nie ma się z kim bzykać w tym super nowoczesnym łóżku...
poza tym nie ma wg mnie definicji prawdziwej miłości tylko prawdziwego męża i
prawdziwej żony, bo tylko na takiej prawdziwości można zbudować coś solidnego...

ale się zamotałamPPP

[lola211]

> Nic się nie rozpada z dnia na dzień. Więc jak widzę, że w domu coś jest nie
> tak, to staram się to naprawić

To moze sobie wyobraz, ze pewnych spraw naprawic sie nie da?Ze nie wszystko
zalezy od Ciebie? Ze mimo wysilkow nie zmienia sie nic?

[aluc]

wiele rzeczy jest sprzecznych z ludzką naturą, na przykład zmywanie, wstawanie
przed dziewiątą, chodzenie do pracy, płacenie podatków... z tych wszystkich
akurat pozostawanie w jednym związku bez perspektywy motyli wydaje mi się dość
pociągające i mało wysiłkowe

lola, polecam mniej czytadeł i oglądadeł, więcej literatury, coś z historii na
przykład albo chemii nieorganicznej

co ma zrobić ktoś? ktoś ma zrobić łeb pod kran, wysuszyć dokładnie i do roboty

[lola211]

Aluc- moje pytanie jest czysto teoretyczne, ja naprawde nie mam czasu na
czytanie romansideł, ani nawet ochoty.

[aluc]

no to teoretycznie ci odpowiadam
absolutnie zgodne z moją naturą ludzką jest jedynie leżenie w perfumie i
podżeranie czekoladek

[monia145]

Nie wiem, czy monogamia jest sprzeczna z ludzka naturą, w wykonaniu
niektórych , to napewno
Czy można przestać kochać kogoś ,z którym sie związaliśmy? Zalezy w jaki sposób
pojmujemy miłość - jedna z teorii mówi, że miłość to zjawisko trzyskładnikowe(
namietność+ intymność+zaangazowanie). Czy po 20 latach wspólnego zycia jeden z
tych składników nie może się całkowicie lub częściowo zużyć? Czy w związku w
którym namietnośc sie wypaliła możemy mówić jeszcze o miłości? Zależy zapewnie
na jakim etapie rozwoju związku jesteśmy i co do tej pory było w nim
najistotniejsze- czy eros, seks czy philia

Jestem zdania, że każdego powinno byc stać na powiedzenie osobie, z którą było
się 20 lat: " Kochanie czuję, że Cie juz nie kocham, chcę sie rozstać"- tego
wymaga zwykła ludzka przyzwoitość. Ale my ludzie wykazujemy przedziwne
zdolności do, często, wieloletniego oszukiwania drugiej osoby, do
kombinatorstwa, ukrywania..ilez energii, siły i czasu wkładamy w podwójne
życie zmiast zdobyc sie na odwagę.

[wieczna-gosia]

A co to jest ludzka natura?
monogamia jest absolutnie w zgodzie z moja natura na przyklad

[bj32]

Ja się z Tobą zgadzam. Nie chodzi o to żeby sobie żyć do końca świata w
fikcyjnym związku, albo odejść emanując parszywym zachowaniem.
Mi chodzi właśnie o ten początek. Spotkałam się z takim zjawiskiem: pani jakieś
2,5 roku po związaniu się i prawie 2 lata po ślubie uprzejmie mi donosi, że ona
tak w ogóle nie chciała ślubu, tylko on się uparł. Jak?! Na siłę ją do USC
zawlókł? Pod bronią te podpisy składała? Nonsens. Po kolejnych 2,5 roku pani
zabrała dzieci (jedno z pierwszego małżeństwa, drugie z tego) i poszła precz
(wraz z większością wspólnego majątku zresztą). Gdzie sens, gdzie logika? Po
kiego grzyba, babo, wychodzisz za mąż, skoro nie chcesz? No i to jest dla mnie
taki sam kretynizm jak te motyle.
A któraś z pań pytała, co można po latach, jak namiętność się zużyje. A też
taka przypowieść całkiem prawdziwa: Dziadek z Babcią żyli razem lata długie, od
czasu renty nie rozstawali się ze sobą wcale. I nagle On musiał gdzieś tam
pojechać, a Ona zostać. Ze 4 godziny po wyjeździe On zmarł w pociągu. Pół
godziny później Ona w domu zmarła. Bez przyczyn fizycznych. Z tęsknoty
prawdopodobnie. Jakoś trudno mi uwierzyć, że to było *tylko* przyzwyczajenie. A
jeszcze trudniej, że Ona myślała kiedykolwiek o wacusiu, a On o motylach w
trzewiach...

[lila1974]

No więc obie gadamy o tym samym.

Niestety, przykladów takich, jak Twoje jest na pęczki. Ot, choćby ten mojego
kolegi, o którym wspominałam na górze.

Ożenił się choć tak do końca przekonany nie był. Wiem to na pewno, bo to na
prawdę bliska mi osoba. Myślę, że tam sporo przemawiało za małżeństwem, m.in.
mama wspomnianego oraz jego ego i próżność. Mam podstawy, by sądzić, że milości
to tam było tyle co kot napłakal - z jego strony. Ona kochała bardzo i wierzyła
ślepo, choć jak sama dziś przyznaje przeslanki, że robi totalną glupotę byly już
wcześniej - m.in. przyłapała go jak się całowal z jej przyjaciółką, oraz parę
innych kwiatków.

I takie przyklady mozna mnożyć.
Czasami mam wrażenie, że jakaś zatrważająca liczba małżeństw zawierana jest z
pobudek zupełnie niewlaściwych. I to napieranie jednego z pary na ślub oraz
udawana zgoda drugiego też rzadkością nie jest.

Myślę, że nikt komu dobrze w malżeństwie nie szuka nowych wrażeń. Te
przyslowiowe motyle, to chyba bardziej potrzeba czucia się kochanym i pożądanym.
I ta potrzeba moze czasami zaprowadzić na manowce.

A moze to jest kwestia przypadku?

[edorka1]

[bj32]

[edorka1]

uciekło mi
Tzn - spotykamy kogoś, kochamy - jedni mają szczescie i zaskoczą, dobrze trafia inni niekoniecznie...
Bo ja szczęśliwa mężatka ale ekhem...przez przypadek niejako bo szanownego małżonka poznałam w autobusie komunikacji miejskiej. Doznałam jakiś czas potem olśnienia że jest niepowtarzalny i że muszę do ołtarza szybko bo mi go ukradną.Więc w 21 wiośnie zycia się zaobrączkowałam i była to jedna z najmądrzejszych rzeczy jaką w życiu zrobiłam. Ale w sumie...mogłam tamtego dnia nie wsiąść do tego autobusu.
Przy całej swojej wiedzy na ten temat, po 15 z kawałkiem latach po slubie potrząc wokół dochodzę do wniosku że dojrzałosć owszem, odpowiedzialność owszem...ale i przypadek.Może nawet bardziej przypadek? nawet najbardziej odpowiedzialna osoba nie przewidzi wszystkiego, nie prześwietli drugiego człowieka na wylot tak, by mieć absolutna pewność, że on nie nawali, nie przestanie kochać.
Miłośc jest niejako zawierzeniem i zaufaniem drugiemu człowiekowi, że ten nie zawiedzie.
Bo co do monogami to bardzo dyskusyjne. Jestem klasycznym przykładem monogamistki i wcale nie wydaje mi się to z niczym sprzeczne. Wręcz przeciwnie.

Ευτυχώς που ξέχασα
να μεγαλώσω... .

[lila1974]

Tak, nawet najdokładniejsza obserwcja nie da 100% gwarancji.
Dlatego nie zarzekam się, że nigdy nie wydarzy się w moim małżeństwie nic
takiego, co sprawi, ze będę chciala z niego wiać. Mam taką nadzieję ale pewności
mieć nie mogę. Powiedzmy, że sobie ufam - kocham mojego męża i nie w glowie mi
inni faceci. Natomiast, czy on mnie kiedyś nie przestanie kochac nie wiem. Jeśli
mialoby się tak stac, to chcialabym tylko, by ze mną nie walczyl i mnie nie
gnoił, bo żalowalabym lat, ktore z nim spedzilam.

[bj32]

Ciężko celowo zaglądać do wszystkich autobusów, żeby tę swoją drugą połówkę
znaleźć. Ja bym musiała nawet pod autobusy zaglądać, bo mechanika autobusowego
sobie znalazłam)) Więc niewątpliwie przypadek ma wpływ.
Ale takie często spotykane rzucanie się na łeb na szyję i gnanie do USC mnie
zadziwia. Poznać się, sprawdzić trochę, a potem dbać o związek. Z obu stron. I
wtedy nie ma potrzeby szukania czegoś na boku. A u nas panuje chore jakieś
przeświadczenie, że jak mam cię na papierze, to już mi wszystko może dyndać -
ty się teraz martw. No i zaczyna sie szukanie wrażeń, a potem zdziwienie, co
się właściwie stało...

[edorka1]

Niby tak.Ale jak widac na moim przykładzie nie można uogólniać. Młoda byłam, do ołtarza pognałam z miłości ogromnej i spontanicznej - choć inna rzecz, że byłam chyba bardzo dojrzała jak na swój wiek, sporo gorzkiej wiedzy dostałam od życia na wejściu w dorosłość. Jednak nie przyszło mi do głowy zeby cokolwiek sprawdzać, nawet nie mieszkaliśmy przed ślubem razem. A jednak - zaskoczyło, udało się. I mimo wszystko sądzę, że w duzej mierze dzięki przypadkowi, i ... młodości, która nie umiała zbytnio kalkulować.

[bj32]

No i dobrze Ci tak Ja do ołtarza nie gnałam, ale nie narzekam. Większość zaś
nie ma naszego farta i budzą się z ręką w nocniku.

A i jeszcze te motyle co za bzdety

[edorka1]

nie pojmuje dlaczego te motyle są utozsamiane z miłością.Motyle są ulotne, odfruwają. Miłosc nie na motylach się nie opiera, a jeśli już to źle się to zazwyczaj kończy.
Miłość ma być filarem nie motylem, oparciem i skałą nie owadem.

[bj32]

Ja prywatnie to motyle odczuwam na ogół po smażonej cebulce, kapuście kiszonej
i fasoli)) Romantyzm romantyzmem i kolację przy świecach zjeść lubię, ale
życie toczy się swoją drogą. Oprócz "świat zawirował jej przed oczami, a kolana
zadrgały spazmatycznie, głos zaś uwiązł pomiędzy jedną a drugą struną" jest
śniadanie, praca, zakupy i grypa. I wtedy potrzebny jest ktoś, na kim można się
oprzeć, polegać, a nie romantyczny półgłówek ze skrzypkami i róż bukietem. I to
mi sie wydaje miłością, a nie te tam zauroczenia przecudne.

[lola211]

Jak sie kogos poznaje, to trudno od razu mowic o milosci, najpierw sa wlasnie
te motyle, czyli stan euforii- szybsze bicie serca czy co tam chcecie.Super
doznanie, ktore po czasie sie ulatnia.Sa osoby, ktore zaluja, ze to se ne wrati
i przeraza je fakt, ze nie dane im moze byc tego juz wiecej przezyc.Bo zalozylo
sie rodzine, wiernym trzeba byc, choc ta zona/maz tak spowszednieli.

[aska2000]

Edorka...przez przypadek powiadasz, czy może przez Przypadek?

Ok- nawiedzona się z wiekiem robię coraz bardziej, stąd ta duża litera, ale
im dłużej analizuję związki znanych mi bliżej ludzi, a i swój, dochodzę do
wniosku - wcale nie wiem, niestety, czy budującego - że jednak trzeba mieć
cholernie dużo szczęscia aby trafić na odpowiednią osobę, w odpowiednim
momencie!
Jedni go mają, inni nie...
Wot i cała filozofia!
Oj, ok- uprościłam na potrzeby tej wypowiedzi, ale COŚ w tym jest, z pewnością.
Tylko.. jak to jest,że z ang 'luck' mają często nie Ci, co - po ludzku
oceniając- powinni/zasługują??
(Film mi się pewien traktujący pojęcie 'luck' przypomniał..;P)

Pozdrawiam dyskutantki i inicjatorkę wątku (mamę jedynaczki, dobrze, Lolu,
pamiętam?)

[lola211]

Pozdrawiam równiez, tak, mam córke- jedynaczke.

[toniejawcale]

Wlaczam sie do dyskusji bo mam i meza i kochanka i chce opisac jak to wyglada
uczuciowo z mojej strony. Na codzien znacie mnie pod innym nickiem ale
odkurzylam ten dla dzisiejszego uzytku...

Mysle ze fascynacja kochanka moja osoba ma podobne zrodla do opisywanych przez
Was - nuda w malzenstwie, rozczarowanie codziennoscia z zona, itp. Z pewnoscia
nie mam innej c-ki od niej, jestem wprawdzie mlodsza (nieznacznie, chyba z 4
lata) ale za to zdecydowanie grubsza a ladne chyba obie jestesmy. Seksualnie
jestem bardziej odwazna i to mu sie zdecydowanie podoba. Nie rozmawiamy o niej
ale z pewnych uwag i podtektow wywnioskowalam ze ona srednio lubi seks a na
pewno nie ma mowy o oralnym czy analnym. Ja lubie wszystko. Poza tym mamy
wiele wspolnych zainteresowan, tematow ktore lacza nas a ktorych nie dzieli
jego zona.

Z mojej strony nie wiem dokladnie dlaczego stanowi on dla mnie atrakcje na tyle
welka ze zdradzam z nim meza. Tak jak piszecie z mezem nie czuje juz tych
motylkow ale go kocham i jest mi z nim dobrze i w lozku i w zyciu. Nie moge
powiedziec ze sie z nim nudze, u nas zawsze duzo sie dzieje, duzo poddrozujemy,
realizujemy fajne projekty, mamy super dzieci. Chyba raczej jestem osoba ktora
lubi byc uwielbiana na wiele frontow a maz uwielbia mnie bardziej jako
partnerke od tych wszystkich podrozy i przygod a nie jako piekny owoc
zakazany. Kochanek wodzi za mna oczami predatora.

Motylki to kwestia czasu, wiem o tym dobrze. Z mezem jestem non-stop 10 lat,
przez ten czas nie widzielismy sie lacznie moze z miesiac. A kochanka znam o
niecalego roku i w tym czasie spedzilismy razem po dzien dwa lacznie z 2 i pol
tygodnia. Fascynacja wiec trwa, jest wciaz swieza.

A wiec zdrada. Ale nikt tu nie kontempluje rozstan, rozbijania rodzin. Jest
tak jak jest. To dziala sprawnie tylko poki oboje jestesmy w zwiazkach
malzenskich. Jesli jedna strona nagle znalazlaby sie w sytuacji wolnego
czlowieka i zachcialaby uformalnic ten nasz zwiazek na jakikolwiek sposob to
bylby koniec romansu bo ja nie zostawie dla niego meza a mysle ze on dla mnie
zony rowniez nie. Moje plany na przyszlosc dotycza meza a nie jego. Mile
spedzamy razem czas, jestesmy na jakis tam sposob do siebie przywiazani, i
tyle. Jest to sprzeczne zs spolecznym pojeciem moralnosci ale nic na to nie
poradze.

[kanga_roo]

uczucia to jedno
praca nad związkiem to drugie
ale jak juz któraś wspomniała, małżeństwo rządzi się pewnymi prawami.
to jest umowa. jasne, że każdą umowę można wypowiedzieć. może to zrobić każda
ze stron. co nie zmienia faktu, ze trudno mi znaleźć usprawiedliwienie dla
faceta, który zostawia kobietę z małym dzieckiem, lub w ciąży. ba, mnie się to
w głowie nie mieści i uważam że to sku..syństwo.
ale ja też mam wdrukowane wzorce z literatury

[wieczna-gosia]

Mile
> spedzamy razem czas, jestesmy na jakis tam sposob do siebie przywiazani, i
> tyle. Jest to sprzeczne zs spolecznym pojeciem moralnosci ale nic na to nie
> poradze.

o czegos takiego nie cierpie.
Owszem moja droga poradzisz. to byl twoj WYBOR ze masz kochanka. Poddanie sie
porywom serca tez jest WYBOREM, zakonczenie znajomosci, ktora robi sie
dwuznaczna jest WYBOREM. A takze nawiazanie znajomosci celem poromansowania tez
jest WYBOREM.

Wiec prosze mi nie pitolic, ze nic nie poradzisz. Poradzisz- jak zechcesz. To ze
nie chcesz to tylko i wylacznie twoj WYBOR.

Juz naprawde dorosla kobieta... sciemniac to my a nie nas... nie lepiej napisac-
mam w d... poleczne pojecie moralnosci, wiernosc itp bzdury, poniewaz on
swietnie robi minete i w zwiazku z tym WYBRALAM gre na dwa fronty?

dodam jeszcze jedno- nie ma czegos takiego jak spolaczne pojecie moralnosci.
Jest moralnosc po prostu. Jak czlowiek wybiera prowadzic sie niemoralnie- to
jest jego wybor. No przykro mi, ze "niemoralnie" brzmi niewygodnie dla
delikatnych uszu i takie jest jakies malo neutralne, naprawde ale gierki
sematyczne zostawmy na inna okazje

[toniejawcale]

Nie zgadzan sie z Toba - pojecie moralnosci jest zawsze ustalone przez dane
spoleczenstwo i inaczej rozumiane przez rozne kultury. Dla araba jestes
niemoralna bo nie nosisz szmaty na twarzy. A ja dla Ciebie jestem niemoralna
bo mam kochanka. Ale masz racje odnosnie tego ze to jest moim wyborem i wcale
tego nie neguje. Ale nic nie poradze na to ze Ty nie zgadzasz sie z moim
wyborem, bo nie chce nic na to poradzic. Moja sytuacja mi odpowiada.

I jeszcze jedno - prawie kazda tu sie wypowiada o zdradzie oburzonym tonem a
tymczasem wokol mnie pelno wlasnie kobiet ktore zdradzaja. W ostatnim polroczu
nie mniej niz 4 przyjaciolki zwierzyly mi sie ze zdradzaja (ja im nie), 3 maja
stalych kochankow a jedna zdradza seryjnie od lat. Wydawac sie moze ze to
zwykle zony i matki takie jak Wy. Jest wsrod nich dentystka, pracownik
ministerstwa, zona-na-utrzymaniu-meza i handlowiec. Az dziwne ze tu na 100
rozmowczyn nie przyznaje sie prawie nikt. Moze to takie swiete miejsce? Ale
nie oklamujcie sie. Statystycznie zdradza 70% mezczyzn i 40% kobiet.

oj oj oj jak łatwo się zagalopować

[edorka1]

i uznać za normę ( moralną w dodatku!!!) to co akurat robi większość. Znaczy co - statystycznie mamy podchodzić do tematu - zdrada jest ok bo wiekszośc zdradza???
A cóz jest fajnego w zdradzie??Oszukujesz, okłamujesz i uważasz że to można podciągnać pod zachowanie morane? Nie chodzi mi o fakt spania z innym niz mąż czy partner facetem, ale o fakt oszustwa. Bo jeśli ten odszukiwany by o tym wiedział i pasowałoby mu - ok. Ale za plecami, ukradkiem, a potem do prawego łoża - czy może być coś bardziej obrzydliwego??? Obrzydliwe jest właśnie to oszustwo, bo zazwyczaj bierze się ono z tchórzostwa - większość zdradzajcych wie, ze partner nigdy by tego faktu nie zaakceptował.Więc oszukują...

[lola211]

To zadaj sobie pytanie, dlaczego wlasnie trzeba tak oszukiwac- ano dlatego, ze
normy spoleczne , moralne uwazaja zdrade za zjawisko negatywne.Wychowuje sie
nas w przekonaniu, ze szczescie daja tylko zwiazki monogamiczne i najlepiej na
cale zycie, a inny model jest juz nie bardzo.

[malila]

Tu nie żadne normy społeczne stoją na przeszkodzie. Tylko zwykłe wyrachowanie,
że mała jest szansa znalezienia pań i panów, którzy pójdą na taką współpracę .

no bardzo pokrętne rozumowanie

[edorka1]

trzeba oszukiwać bo sa normy moralne...
Znaczy co wolna amerykanka? Nie o zwiazki monogamiczne tu chodzi a o uczciwość. Partner zdradzany czuje sie oszukany - miłosc nie jako z załozenia wymaga uczciwości.Nawet jeśli obyczajowosć nie wymaga - jak w krajach muzłmańskich - monogamii wymaga uczciwości - czyli poślubia sie kolejną kobietę i to - uwaga- w załozeniu ze jest tego kogoś na to stać. Sprawa jest jawna. W zdradzie najobrzydlwsze jest oszustwo.
I egoizm i dalej co za tym idzie - zazwyczaj dobre samopoczucie tych trzecich...

[aluc]

toniejawcale napisała:

> Statystycznie zdradza 70% mezczyzn i 40% kobiet.

a te 30% mężczyzn to z kim zdradza? z kotem sąsiada?

nie grzmię z oburzenia, znam zdradzających i zdradzanych, ręce mi tylko opadają
na tekst "nic nie poradzę", podobnie jak wiecznej opadają

piętnaście lat temu, jak mi się ten przestał podobać, a zaczynał drugi, to
pierwszego się puszczało w trąbę i umawiało z drugim i cały biznes polegał na
tym, żeby puścić w trąbę zanim samemu zostanie się puszczonym ale to było
piętnaście lat temu, nie miałam dzieci, nie miałam wspólnego majątku oraz
nikomu nie sugerowałam nawet, że zamierzam się z nim zestarzeć

i jak mi się nawet te motyle pojawią, czego nie wykluczam, bo mi jeszcze
niczego nie amputowali w mózgu, to mam nadzieję, że się przynajmniej zastanowię
nad tym, co mogę zyskać i co mogę stracić, już abstrahując totalnie od
moralności społecznej, aspołecznej czy innej, i jak pójdę za motylami, to nie
będę pieprzyć głodnych kawałków, że nic na to nie mogłam poradzić i że miłość
nie wybiera

bo miłość może nie wybiera, ale my możemy zdecydowanie, a nawet powinniśmy

i ja się do wyborów niczyich nie przyczepiam, mogę co najwyżej czepiać się
motywacji

[malila]

A która to kultura inaczej pojmuje pojęcie moralności w kwestii oszukiwania i
robienia świństwa najbliższym? Szukasz sobie wymówek, uciekasz od
odpowiedzialności. Prawie zgadzam się z Wieczną. Prawie, bo uważam, że nie
dokonujesz żadnego wyboru. Bierzesz wszystko, nie martwiąc się, że rachunek
będzie musiała zapłacić rodzina. To się podobno konsumpcjonizm nazywa.
A że wśród Twoich przyjaciółek jest tyle zdradzających? Wiesz, złodzieje też
się głównie ze sobą kumplują.

[bri]

Co jeśli Twój mąż podejmie decyzje o rozstaniu za Ciebie?

[kamamama2]

Oczywiście, że wszystkie, albo prawie, chciałyby żeby był dobry, jedyny, na
zawsze... Różnie sie może ułożyć, to oczywiste. Trzeba być ze sobą, wspierać
się i pracować nad tym co się dostało. I my robiliśmy to przez cały rok
miniony, który do łatwych nie należał, wreszcie jesień, wyjazd na wspaniałe
dawno wymarzone wakacje i wielki koniec, jak dzieje się źle to można coś robić,
starać się naprawiać - jeżeli obie strony chcą, a jak jest dobrze spokojnie,
czeka się na 2 dziecko i dostaje się młotkiem w głowę? jak można dopuścić do
takiej sytuacji/ Jak to możliwe, że ta druga do tego dopuszcza??? To co było
prawdziwą miłością - jak sie wydawała- sprawdzoną i trwałą w takich
okolicznościach nagle przestaje być ważne? W imię czego? Emocji? Chemii? Nowego
seksu? A może jednak ta druga jest prawdziwa, a to co było to tylko
przyzwyczajenie?

[kanga_roo]

kamamama, gadasz bzdury

>A może jednak ta druga jest prawdziwa, a to co było to tylko
>przyzwyczajenie?

niech spróbuje żyć z tą panią na co dzień, przez kilka lat, niech pozna jej
wady i zalety, niech widzi ją wku..oną, niewyspaną, skacowaną, w ciąży, niech
słucha jej wymówek, że nie sprząta kibla etc, to wtedy za parę lat będzie mógł
pwiedzieć, że ta druga jest prawdziwa.
na razie to fascynacja, i do tego zakazany owoc, co jest dodatkowo
podniecające. poczekaj, niech mu kobieta da popalić. mnie bardzo dobrze robiła
myśl, że jakby sobie poszedł, to rywalka mu dopiero pokaże.

[kamamama2]

Może tak. Pewnie bycie rycerzem na białym koniu i księżniczką jest lepsze niz
bycie mężem w wyciągniętym dresie i nieumalowaną żoną.Ale myślę też że jak
spotykają się 2 osoby z których jedna jest po rozwodzie i schwytała swoje
szczęście, a druga po dogłębnym przemyśleniu zostawiła dla niej dom rodzinę,
żonę w ciąży itp to tak łatwo się nie poddadzą i może to nie jest tylko
fascynacja, zauroczenie i te motyle, tylko coś dla czego wg nich było warto...

[bj32]

Lola211, wieczny pęd za tym uczuciem zafascynowania to nałóg, jak hazard np.
Potrzeba tych endorfin i innych tam. To się nawet jakoś naukowo nazywa, ale nie
pamiętam jak.
A jeśli idzie o panie, które *nie mogą* się oprzeć i mimo udanego podobnież
związku puszczają się na boczku, to cóz... K.. to charakter, nie zawód. Taka
jest moja opinia. Nie zamierzam nikogo obrażać.

[lola211]

Pomiedzy calkowita monogamia a "wiecznym pedem" jest cos po srodku.Mozna
przezyc 20 lat w 1 zwiazku i poczuc, ze chcialoby sie jednak swoje zycie
zmienic, ze zwiazek sie wypalil i albo do konca zycia bedziemy z tym partnerem,
bo tak nam nakazuja normy spoleczne, uczciwosc, itd., albo sie z nim
rozstaniemy i bedziemy szukac swiezej milosci, zgodnie ze swoimi potrzebami.

[zojkaojka]

Życie to nie równanie matematyczne! Nie da się stworzyć twierdzenia które
zawsze będzie pasować do wszystkich sytuacji! Zadziwia mnie przekonanie
prezentowane tu przez szczęśliwe mężatki ,jakoby szczęście zawdzięczały li
tylko własnym, rozsądnym i prawym decyzjom i mądremu postępowaniu. Jak we
wszystkim w życiu dużo tu przypadku i łutu szczęścia, spraw od nas nie zależnych
( jak choćby to w jakiej rodzinie same wyrosłyśmy).Sama jestem bardzo
szczęśliwą mężatką, mimo bardzo trudnej sytuacji rodzinnej , już od 12 lat.
Ponieważ jestem wierząca, jestem wdzięczna Bogu za swojego męża i nasz związek.
I daleka od przypisywania sobie całej zasługi za cokolwiek, (a innym całej
winy). A zresztą w bibli powiedziane jest byśmy nie sądzili abyśmy nie byli
sądzeni ,oraz "Niechaj ten któremu się zdaje że stoi, baczy aby nie upadł". Nie
ma sensu zarzekanie się, że ja to nigdy, zawsze , moje małżeństwo to...,bo o
tym to będzie można coś powiedzieć za jakieś 40 lat. I może się okazać że role
się odwróciły, i zacięte obrończynie małżeństwa są po rozwodzie i w kolejnym
związku, a te sceptyczne , niańczą wnuki z tym samym partnerem szczęśliwe jak
norki. I poglądy też się zmienią , bo jak wiadomo tylko krowa ich nie
zmienia.

[bri]

Hm... Może nie mamy wpływu na to czy się w kimś zakochamy czy odkochamy ale na
to czy z własnej inicjatywy się z kimś rozstaniemy tak. Ja wcale nie obwiniam
kobiet, które się rozstały z mężami po prostu mówię jak moim zdaniem powinno
się postępować, żeby ryzyko rozwodu zminimalizować. Ale jestem świadoma, że
pewnie czasem inaczej nie można. Oglądałyście film "Godziny"? Tam jest scena
kiedy kobieta, która pozornie szczęśliwa zamyka się w łazience i płacze. Która
kobieta tego nie zna z własnego życia?

Do Bri - "Godziny"..doskonały film i mooocna scena

[aska2000]

[bj32]

Ja nie znam. Ale może 11 lat to za mało na takie doświadczenia.
Nie zarzekam się, że nigdy mi się nie zdarzy rozstanie. Pochodzę z rozbitej
rodziny i stosownych wzorców nie miałam. Mąż pochodzi z nierozbitej, ale
uczucia to tam chyba nigdy nie było. Teraz w każdym razie na pewno nie ma.
Ale robię, co mogę, żeby było dobrze, żeby nie stracić z mężem kontaktu i
tematów do rozmów (mam na myśli nie tylko: co dziś na obiad?) Zdaję sobie
sprawę, że przypadek ma wielkie znaczenie.
Ale nie zakładam, że za 20 lat mi odbije i wyruszę na poszukiwanie nowych
wrażeń. Można sobie oczywiście układać życie po 50, ale czy na pewno o to
chodzi?
A odnoszę wrażenie, że Lola rozpatruje taką właśnie opcję: za lat ileś mi się
znudzi tutaj, to sobie zacznę na nowo. Odnajdę wtedy dopiero wielką miłość i
przeżyję uniesienia zapamiętane z lat młodzieńczych.
No cudnie. Ale jak ja sobie teraz pomyślę, że miałabym coś takiego przeżyć, to
mnie zgroza ogarnia. Dobrze mi jest jak jest i nie chcę nawet gdybać na temat
rozpadu mojego związku. O!

[annaka]

Jeżeli monogamia jest sprzeczna z ludzką naturą, to czemu ta sama natura
spowodowała, że dzieci rodzaju ludzkiego wychowuje się długo i mozolnie?

O rozstaniach, o szukaniu motyli itp itd nie mam bardzo krytycznego zdania, gdy
dotyczą par luźnych, nie związanych dziećmi, zobowiązaniami, przysięgami.
Jeżeli decydujemy się na małżeńswto z całymi tego konsekwencjami, powinnismy
zrobić wszystko, by było trwałe. Bo to nie tylko MIŁOŚĆ, to też
odpowiedzialność i szacunek. Bywa nudno i przewidywalnie? No bywa. Małżeństwo
to nie sport ekstremalny. Jeżeli ktoś liczy, ze całe życie bedzie na
najwyzszych obrotach, z ciągłą "chemią" - to naprawdę nie powinien zakładać
rodziny. Nic się nie stanie. Ja takich osób nie potępiam. Potępiam, ze składają
jakąś obietnicę i po kilku latach już ją mają w dupie.
Ok, rozwody się zdarzają. Ludzie się rozchodza z różnych przyczyn. Ale rzucanie
żony/męża, bo się poczuło motyle w brzuchu jest największym idiotyzmem.

[lola211]

Ale rzucanie
>
> żony/męża, bo się poczuło motyle w brzuchu jest największym idiotyzmem.

Czyli romans? Bez rozwodu, podzialu majatku, traumy dzieci.

[bri]

Niekoniecznie.

[bj32]

Lola, albo chcesz sobie ułożyć życie i starasz się, żeby Twój związek, rodzina
były trwałe, albo szukasz rozrywek i sobie od jednego pana do drugiego
chodzisz. Takie to proste.
Może się zdarzyć po latach, że związek się wypalił. Ale zakładanie z góry, że
*na pewno* tak będzie, że mi się znudzi, będę zdradzać i w końcu odejdę,
świadczy o tym, że masz głęboko w poważaniu budowanie trwałego układu,
zakładanie rodziny. Więc po co sobie i komuś tyłek zawracać, rodzić dzieci,
które potem będą miały traumę i rozbitą rodzinę itd?

Do Bri

[aska2000]

Niekoniecznie romans - czyli co?

Rozstanie z dotychczasowym partnerem - ok, byle z twarzą - jestem cała 'za' -
tylko- co jeśli W I A D O M O,że z daną osobą bez korowodów (nie tylko albo
może raczej mniejsza o te sądowe, heh) się NIE DA??

A jak do tego jeszcze dołożymy dziecko, które Tatę kocha (i słusznie!!), z
wzajemnością zresztą taką, na jaką danego chłopa stać ;P to CO pozostaje,
hęęę??

Romans?
Taaaa...ile razy ja to już słyszałam - dla uproszczenia rzucę radą, jaką
usłyszałam kiedyś od Kogoś bardzo mi życzliwego i mądrego życiowo (SERIO -
"żeby napić się kawy czy pójść do kina rozwodzić sie nie musisz!! "...
Właśnie...

Nic dodać nic ująć - gdzie kawa, gdzie kino/koncert, heh, a gdzie
romansowanie 'na boku', pewnie trzeźwo myślące kobiety/matki/żony/kochanki
różnice dostrzegają, nie?
;P

Ja niby też - okazji w dorosłym życiu (i tym małzeńskim, i tym przed do
powyższego (czyli tych'kaw' - w uproszczeniu) było tyle,że samej cięzko mi w to
uwierzyć - S E R I O
Tyle,że co z tego??

Jeszcze coś na koniec dodam - ZAWSZE wiedziałam ,że jak się zakocham (nie! jak
Kogoś pokocham i PEWNA BĘDĘ WZAJEMNOŚCI tejn drugiej strony) to zakończę
dotychczasowy związek.
Tylko nie mam pojęcia J A K ?

[bri]

Dlaczego akurat wybierasz kończyć dotychczasowy związek zamiast przestać
spotykać się z tą osobą, w której się zakochujesz? Może jestem mało romantyczna
ale nie wierzę w wielkie namiętności, z których nie da się wyleczyć. Pewnie
pocierpisz ale czas leczy takie rany. Niewykluczone też, że w wyniku rozwodu
cierpiałabyś o wiele bardziej.

[aska2000]

bri napisała:

> Dlaczego akurat wybierasz kończyć dotychczasowy związek zamiast przestać
> spotykać się z tą osobą, w której się zakochujesz?

Napisałam "JAK Kogoś pokocham" (z wzajemnością, dodałam również, prawda?)-
czyli - teoretyzuję, prawda?


> Może jestem mało romantyczna
>
> ale nie wierzę w wielkie namiętności, z których nie da się wyleczyć.

A ja nie muszę wierzyć, mnie to akurat dotyczy(ło?)

> Pewnie pocierpisz ale czas leczy takie rany.

Nie wszystkie, co nie znaczy wcale,że nie można żyć dalej- i na dodatek
świetnie funkcjonować (przynajmniej w oczach bliźnich, heh)

> Niewykluczone też, że w wyniku rozwodu
> cierpiałabyś o wiele bardziej.

A to już jedna wielka niewiadoma.. - niewykluczone, niewykluczone.
Niemniej - póki co - teoretyzuję
;P

Pozdrawiam

[bri]

Ja nie potępiam ludzi, którzy dokonują takich a nie innych wyborów. Ich prawo.
Wydaje mi się, jednak że zawsze jest kilka wyjść i skoro tak wybrali to powinni
wziąć odpowiedzialność za swoją decyzję a nie twierdzić, że nie mieli na to
żadnego wpływu.

[aska2000]

Pełna zgoda, Bri - człowiek zresztą tę wolną wolę posiada i to go różni właśnie
od 'braci mniejszych', czyż nie?
Czyli- wybory jakich dokonujemy są nasze, konsekwencje takoż.
Jakie by one ciężkie nie były!

Tylko- o ile odnosisz się do przeczytanych gdzieś wcześniej (na innych
wątkach moich słów - ja uważam,że to (P?)rzypadek decyduje o tym Kogo i
Kiedy spotkamy na naszej drodze.
Tylko tyle i AŻ tyle.

[76kitka]

A myslisz, że w nowym związku nie dopadnie Was rutyna, monotonność? Mam wrażenie, obserwując pary, które sie rozchodzą, że kolejne ich związki są co raz krótsze. Jak się ulokowało dobrze uczucia i partner jest dobry, kochający, fascynuje Cie jako człowiek, ciekawi, oboje macie własne zainteresowania, ale i jakieś wspólne pasje to nawet bez motyli w brzuchu jest dobrze razem. W każdym wieku i nie zaleznie od wspólnych lat pociąg można podtrzymać, tylko trzeba sie troche postarać. Wczesniej mnie pociągało w męzu cos innego, teraz tez co innego. I mimo, że i męzowi i mnie przybywa latek strasznie mnie rozbraja, gdy zaspany, w bokserkach smaży małemu nalesniki, dalej jako facet mi sie podoba. Szczerze mówiąc nie umiem chyba żyć bez Niego.

76kitka..:)

[aska2000]

Jasne!
Jasne,że masz rację- TY znalazłaś swoją miłość i tak właśnie powinna ona
wyglądać)

Czego i sobie bym życzyła, bardzo, baaaardzo..
Pozdrawiam

[lola211]

Zanim dopadnie to zdazy sie przezyc kilka- kilkanascie szczesliwych lat.A
poźniej to juz sie bedzie w takim wieku, ze zadne uniesienia juz nie beda
potrzebne, bo czlowiek bedzie super zadwolony, jak go w kosciach strzykac nie
bedzie i to mu wystarczy.
W każdym wieku i
> nie zaleznie od wspólnych lat pociąg można podtrzymać, tylko trzeba sie
troche
> postarać.

Postarac, postarac.Czasem nic z tych staran nie wychodzi, partner tylko Cie
wkurza i nic wiecej.

A czas jak rzeka....

[edorka1]

Postanowiłas zawetować sens długodystansowego bycia razem ... a to nie tak.
Czy myślisz, że Ciebie czas omija z daleka???Że zawsze będziesz młoda? Ze zmieniając partnerów i szukajac ciągle uchronisz się przed czymś co ja nazywam syndromem koziołka- matołka???Szukał biedak i szukał...Kto zna bajke wie jak było.
Więc dla mnie ważny jest nie tyle ten trzepot w żołądku, co wzajemna radość z kazdego dnia. Czas nie jest łaskawy dla nikogo, a piękie jest zbudować coś razem, razem patrzeć jak rosną nam dzieci, przybywa siwych włosów, tworzyć coś co zostanie po nas w dzieciach, jakiś mocny dla nich na przyszłosc fundament. Takim fundamentem jest rodzina, kochający sie rodzice.Dlaczego w tej dyskusji niemal nikt o tym nie wspomniał???Myślicie, że można dobrze wychować dzieci samemu kłamiąc i oszukując??? Że w nich to nie zostawia śladu???
A przeciez nie zawsze jesteśmy tak piękni by wystarczyło zauroczenie, wręcz odwrotnie.
Pięknie jest móc wiedziec że choć wyglądająca jak zombi po porodach albo z grypą jestem kochana. Nawet jak wykrzykuję z siebie żale do mojego męża - a mam temperament raczej południowy )), to nie jest to negacja mojego do niego uczucia - po prostu wiem że ono jest poza jakąkolwiek dyskusją.
Bo kocha sie kogoś pomimo a nie za coś.
A co do motyli - one nie uciekają jeśli sie o to zadba. Siedzą sobie gdzieś pod sercem - i całkiem dobrze sie mają, czasem niespodziewanie trzepocą pośród zwykłych spraw.Kocham mojego męża także w tych zwykłych, codziennych sprawach które nas łączą - tyle ich jest. A to domowy bałagan, czasem brak kasy, buty które zawsze pamięta żeby mi zapastować, książka której potrafi szukac we wszystkich ksiegarniach w mieście...
Wśród znajomych pwoli zaczynamy uchodzić za dinozaury...

[lola211]

Edorko, ok, Ty tak zyjesz jak pan Bog przykazal, spelniasz sie w zwiazku na
cale zycie.Ale co z tymi, ktorzy chca zmian, z roznych roznistych powodow? Sa
źli, wstretni, egoistyczni? Czy moze po prostu jest to calkowicie ludzkie i
normalne?

[edorka1]

Nienormalne jest zalożenie ,że jak jest nudno to hyc w bok. Można nad takim związkiem popracować, odszukać wyciszone uczucia i namietnoci.A jeśli nie - nalezy sobie powiedzieć, że się rozstajemy. Rozstajemy - nie zdradzamy. Wtedy to jest uczciwe. Rozumiem, że się między ludzmi coś kończy. Nie rozumiem, że jest to pretekst do wzajemnego się oszukiwania.

Edorko, wiem,że do Loli pisałaś, ale ja się

[aska2000]

też wtrącę, dobrze?

Bardzo z Ciebie mądra babka ( i Grecję kochamy obie, no ja może już nieco mniej-
teraz inny kraj u mnie na 'topie', ale sentyment pozostał duży.. ), co mogę
napisać- masz rację, oczywiście,że masz pisząc o tym,że miłosć przez duże M
polega właśnie na tym wszystkim, o czym napisałaś - teraz i poprzednio (masło
maślane mi wyszło, ale to przez pośpiech, wierzę,że rozumiesz co mam na myśli

Co do zdradzania- pełna zgoda, to nijak nie przystaje do ideału związku, na
jakim mnie i zapewne nie mnie jednej ZAWSZE zależało i zależy wciąż , ale my tu
chyba mówimy (Lola chyba również ?) nie o nudzie prowadzącej do "hycnięcia w
bok", ale o rozstaniu i wszelkich dylematach z tego przykrego (ale chyba ?
nieuchronnego) faktu płynących...
Mylę się..?

[edorka1]

Ta dyskusja jest dosc wielowątkowa i rózne się pojawiały opinie )), w tym też o złych albo jak wolisz uwierających normach moralnych i o oszustwach z nich wynikających. Ze niby oszukujemy, bo normy nas zmuszają.
Sadzę, że jeśli ludzie maja siebie dość i nic ich nie łączy mogą i powinni sie rozstać- tyle, że to zazwyczaj się tak ładnie nie składa. Rzadko rozstaja się pary z długim stażem tak po prostu. Zazwyczaj najpierw jest ten skok w bok, potem dramat tej zdradzanej strony którra nic nie wiedziała, potem niefajny rozwód. Tak to najcześciej wygląda. Nie wspominając już o dzieciach w tym wszystkim.
W Loli postach jest jakby dopuszczenie tego że związek się wypala. A ja myślę, że nie można do tego dopuszczać, że trzeba starać nie dać się rutynie zanim ona się pojawi. Że jak juz się pojawi, zamiast pakować walizki, warto zainwestowac w związek. Nie ma długoletnich związków, które by nie przerabiały róznych kryzysów, nie popadajmy w idealizm. Ale nie jest też łatwo zaczynać zycie na nowo po kilkunastu latach bycia wcześniej z kimś, zwłaszcza z partnerem z podobnym bagażem. Bywa, że hmmm motyle zdychaja i zostaje pustka bo nie ma tej przeszłości, która łączy, a która w dojrzałym wieku znaczy niemal tyle co miłość.
Moi tesciowie są 45 lat po ślubie. Wielka namiętność juz chyba w ich wieku nie wchodzi w rachubę. Ale jak pieknie rozmawiają ze soba o czasie przeszłym, jak wiele z tego mogą przekazac wnukom, jak miło popatrzeć na ich siwe głowy i ogrzać się w cieple ich...no właśnie..przyzwyczajeń, rytuałów, MIŁOŚCI. To co Lole tak przeraża, ta codzienność może być tez z innej strony patrząc bardzo piekną sprawą. W końcu z najwyższego nawet Everestu trzeba zejsć na niziny.

[bj32]

No i ja się z tym zgadzam. I o to zakładanie, że *na pewno się nie uda* mi
chodzi. Mam wrażenie, że Lola uparła się, że skoro 80% znajomych się rozeszło,
to pozostali też się rozejdą prędzej czy później, bo tak już jest, bo to jest -
nie wiem: prawidłowe? reguła? tak było, jest i będzie?
Chyba, że jakoś Loli posty źle rozumiem...

[l.e.a]

nie kumam jak się może miłość ulotnić no jak ? jeżeli dba się o związek o
partnera, jest się w zwiazku uczciwym, gra w otwarte karty to nima cholery aby
uczucie wygasło. Z mężem jesteśmy 12 lat, bardzo se nadal kochamy, nadal
chodzimy trzymając się za rękę i tak samo jego rodzice po 36 latach małżeństwa !