wspaniała babcia:(((((

[maria_rosa]

Witam,

nie mogę się powstrzymać, ale do rzeczy.

Późnym popołudniem byłam dziś na zakupach na Górczewskiej w Warszawie, w
oszołomie.
Jestem na stoisku z akcesoriami dla maluchów i co widzę? Dziewczynkę ok.2
latka w wózku spacerowym, pod wózkiem w koszyku malutki czerwony wózeczek
dla lali, dziewczynka z babcią.Babcia ( chyba babcia) wpadła w szał bo mała
oblała się sokiem.Zaczęła potrząsać małą, szarpać.Zwróciłam jej uwagę,
grzecznie.Bez rezultatu.Powiedziałam, dosyć beszczelnie, że gdyby dokręciłą
kubek mała z pewnością nie wpadła by na pomysł oblania się.
Współczuję matce dziecka, tyle dziewczyny piszą na temat babć, które za
bardzo rozpieszczają itd... , a tutaj proszę.

Jeszcze przy kasie szarpała małą, a ta malutka śmiała się co jeszcze
bardziej wyprowadzało z równowagi babunię.

Na dzisiaj mam dosyć babć,
pozdrawiam,

maria rosa
mama Qby

[e-mail]

[gruszka_edziecko]

Byłam kiedyś świadkiem podobnej sceny w sklepie z butami. Dziewczynka
wybierała buty w towarzystwie babci. Mała niechcący strąciła na podłogę kilka
pudełek. Babcia wpadła w szał i zaczęła dzieckiem potrząsać ze słowami: "Jesteś
durna jak twój ojciec". Próbowałam jej zwrócić uwagę ja i jeszcze jedna
kobieta, też usłyszałyśmy swoje (nie do druku). O dziwo,włączył się ochroniarz,
który bardzo ostro powiedział babci kilka słów. Oburzona wyszła ze sklepu. A ja
plułam sobie w brodę, że nie byłam w stanie zrobić więcej. Tylko właściwie co
mogłam? Dręczy mnie tamta sprawa, bo podejrzewam, że babcia po opuszczeniu
sklepu przylała dziecku bez świadków.((

[edytek1]

A mi się wydaję, że tego typu zachowania biorą się z tego, że kiedyś dzieci
wychowywano ręcznie a dziecko miało być przede wszystkim grzeczne... Smutne ,
bardzo smutne

[sojanka]

No właśnie co robić w takiej sytacji? Wczoraj pod blokiem mój sąsiad bił
dziecko bo wsadzało palce do buzi. Tatus uderzał ją po łapkach, może nawet nie
mocno, ale mała aż się zanosiła.

Skomentowałam głośno, że niektorzyl udzie powini mieć rybki zamiast dzieci
(licząc się z tym że zaraz popłyną bluzgi). Zastanawiałam się, czy dzwonić na
policję (zawsze mogłam powiedzieć, że bił, a dziecko płakało) tylko pomyślałam,
że policjant mnie wysmieje.

[a_mama_kajtka]

Znam takie sytuacje i ja. Niestety. Przemyślałam i teraz robię tak, że
ignoruję doroslego znerwicowanego sadystę a zwracam sie do dziecka np.
słowami: "Dzieciaczku, co to się stało, ze tak ci smutno? NIe martw sie tym
czymś tam, z powodu czego cała awantura. Zobacz tu jest Kajtek, on chciałby
cię poznać i ma dla ciebie coś tam." Zawsze mam jakieś małe zabawki ukryte w
wózku na pocieszenie dla mojego albo dla innych dzieci. Znerwicowana i
zignorowana przeze mnie dorosła osoba nie przerywała mi ostatnio w moich
negocjacjach, była jakby zbita z tropu i zdziwiona. Do końca nie komentowałam
jej zachowania, celowo ją zignorowalam i odwróciłam głowe gdy chciala do mnie
zagadać. To jej chyba bardziej dało do myslenia niż zwracanie jej osobiście
uwagi, że źle robi. Trzeba się tylko opanować i nie denerwować na dorosłego -
dla mnie to duża sztuka, bo mialabym ochotę wyzyć sie na dorosłym.

[joa_boa]

Bardzo dobra, prawdziwie psychoterapeutyczna interwencja, gratuluję odwagi i
pomysłowości. Joa.

[adzia_a]

a_mama_kajtka napisała:

> Znam takie sytuacje i ja. Niestety. Przemyślałam i teraz robię tak, że
> ignoruję doroslego znerwicowanego sadystę a zwracam sie do dziecka np.
> słowami: "Dzieciaczku, co to się stało, ze tak ci smutno? NIe martw sie tym
> czymś tam, z powodu czego cała awantura. Zobacz tu jest Kajtek, on chciałby
> cię poznać i ma dla ciebie coś tam."

Jej...jestem pod wrażeniem ))))

[libra.alicja]

Mamo Kajtka, przy okazji uczysz też swojego synka wrażliwości na innych.
Świetne podejście!