z dzieckiem na cmentarz

[papiki]

Wiem, wiem, trąci tu zabobonami, ale zastanawiam sie kiedy po raz
pierwszy poszłyście ze swoim dzieckiem na cmentarz. Mam jakieś
opory, nie wiem skąd, mnie samej wydaje sie to głupie. Ale mam. I
już.

[poli.mama]

ja tez je mam... mąz chciał na 1 spacerek wybrac sie do pobliskiego
cmentarza radziecko-niemieckiego (to bardziej park, ale groby są),
bo to było najspokojniejsze miejsce w najbliższej nam okolicy.
Zaklinał, żebym była rozsądna, a nie przesądna, ale mi to sie w
głowie nie mieściło.... Tak wykombinowałam, żeby ominąć to miejsce
szerokim łukiem....
Niestety, bardzo bliskie mi osoby odeszły, nie miały okazji poznac
mojej Gwiazdki z Nieba...Przez wzgląd na pamięc o nich wybiore sie z
moją wówczas 4 m-czna córcią i przedstawie ją. Tak do tego
podchodzę.

[yoggi87]

pierwszy raz poszlam przedwczoraj, drugi raz wczoraj, a po raz
trzeci wybieramy sie dzis. Mamy wiele zmarlych bliskich na kilku
odleglych od siebie cmentarzach, nie dalo sie pogodzic tego w jeden
dzien, nie widze nic niestosownego w tym, ze corka nam towarzyszyla.

[masio13]

a ja tam poszłam na cmentarz z synkiem jak tylko ja mogłam swobodnie chodzić p
rekonwalescencji, tj jakiś 4lub 5 tydzien. na cmentarzu leży Dziadek mojego
synka () Wiec jak tylko mogłam chodzić to poszłam do Taty pokazać Mu
wnusia... wiem że to głupie, bo przecież na pewno widział go już wcześniej, ale
nie mogłam się powstrzymać. Jestem przekonana że bardzo się ucieszył. wczoraj
też oczywisćie byliśmy, spało nam sie dobrze jak nigdy w dymie ze zniczy

[emilia.it]

niedlugo przylatuje do polski z 3 miesieczna coreczka i na pewno pojdziemy
odwiedzic grob mojego dziadka, ale na jakikolwiek pogrzeb bym dziecka nie
zabrala!!! podobno w ciazy tez nie powinno sie chodzic na pogrzeby-podpisuje sie
oboma rekami!!!! jesli chodzi tylko o pojscie na cmentarz i zapalenie swieczki
na dzien zmarlych to nie mam obaw.

[guruburu]

Poszliśmy w ciągu pierwszego miesiąca, bo niedaleko mamy ładny
cmentarz więc jak znalazł na spacer.

Ja nie widzę przeciwwskazań!

[zebra12]

Przecież takie małe dziecko nawet nie rozumie gdzie jest. Cmentarz
jest jak park. Nie rozumiem Waszych obaw.

A ja widzę jedno

[zona_mi]

zapach - a raczej smród, jeśli zbyt duże natężenie - z palących się
zniczy i tłumy ludzi. Zależy jaki to cmentarz - niewielki
parafialny, czy duży komunalny, w dużym mieście, czy nie.
Co obaw typu: "pójście na cmentarz w ramach spaceru jest chore" -
to... są chore

[zona_mi]

Przy czym to tylko na Wszystkich Świętych - w innych przypadkach nie
zauważyłam, zeby coś stało na przeszkodzie pójscia z dziećmi na
cmentarz.
Ja chodzę przy różnych okazjach i chętnie.

[papiki]

Dzięki. Dodałyście mi otuchy, tymbardziej, że nie znalazła się żadna
mama, która zdecydowanie miałaby coś przeciwko. Zabieram małą do
Dziadzia, może nie we Wszystkich Świętych, bo straszny tłok, ale
później.Pozdrawiam.

[anulkas86]

Ja w tamtym roku, gdy synek miał nie całe 6 miesięcy na cmentarz do rodziny na
wsi pojechałam z mężem sama, ze względu na to że jest to cmentarz na górce i
okropnie wieje i dosyć daleko od nas, więc doszłam do wniosku że nie ma sensu go
ciągnąc. Ale wieczorem wsadziłam go w wózeczek i pojechaliśmy na pobliski
cmentarz. W tym roku już na pewno odwiedzimy groby wszystkich bliskich wraz z
synkiem.

[lyly80]

W lutym tego roku zginął w wypadku samochodowym mój szwagier,
zostawił młodą żonę z dwójką małych dzieci. Ja w tym czasie byłam w
6 miesiącu ciąży. Stałam nad jego trumną, byłam na pogrzebie i nie
wyobrażam sobie, żeby mnie nie było z pogrążoną w żalu i rozpaczy
rodziną. Może ten ból w sercu, który wtedy odczuwałam dzieciątko też
odczuło ale niby czemu miałoby zaszkodzić uszestnictwo w ostatnim
pożegnaniu tak bliskiej mi osoby ??? Może gdyby ta sytuacja mnie nie
dotknęła też bym miała jakieś wątpliwości, ale jak narazie nie
zamierzam rezygnować z chodzenia na cmentarz i to razem z moim
malutkim synkiem. Nie widze w tym niczego złego.

[nikita_26]

Jak mały miał 2 miesiące. Zresztą byliśmy na grobku jego braciszka.
Nigdy nie słyszałam o podobnych bzdurach.

[arioso1]

ja nie chadzam z dziećmi po cmentarzu-ale z prostej przyczyny-nie
mam nikogo na cmentarzu-dziadek na drugim koncu polski,babcia żyje,
dzieadków od strony ojca nigdy nie znalam -nawet nie wiem czy zyją
czy nie.mojego męża dziadkowie też w innych miastach bardzo
odleglych -nie chodzimy na cmentarze.
Ale gdybym musiala też bym nie poszla z dziećmi i bynajmniej nie z
przyczyn zabobonnych.Poprostu nie i juz.

[arioso1]

żle zabrzmialo-nie chodzę wcale na cmentarz mialo być w pierwszym
zdaniu.

[czukczynska]

Nie zabieram.Znam inne miejsca na spacery.Starsza córka bywa na cmentarzu
sporadycznie..Na pewno nie zabiorę ich na 1 listopada.Pediatra ostrzegała mnie
przed tym,ponoć po tym święcie na pogotowie trafia dużo dzieci z problemami
górnych dróþg oddechowych.Ma to związek z toksycznymi oparami ze zniczy.

[slonko1335]

Chodzę z córką na cmentarz przynajmniej raz w tygodniu, od kiedy ???
chyba gdzieś z miesiąc miała jak byłyśmy po raz pierwszy. Dlaczego
na cmentarz, nie, nie po prostu na spacer, wtedy wybieramy park ale
po prostu idę do mojego taty a jej dziadka zapalić znicze, położyc
kwiaty, "pokazać" mu Alę, jej opowiedziec jak by ja kochał gdyby
żył.
Oczywiście nie zabiore jej między tłumy ludzi na Święto Zmarłych,
pójdziemy dzień wcześniej albo dzień później.

[monika.k81]

Pierwszy raz na cmentarzu byłam z synkiem na pierwszym spacerze więc miał wtedy
jakieś 3-4 tygodnie. Słyszałam o tych zabobonach...a właściwie usłyszałam już po
kilku wędrówkach na cmentarz. Chodzimy tam na specery i w odwiedziny do dziadka
i pradziadka syna. Nie widze w tym nic złego. Synek kończy dziś 7 miesiący i nic
się nie działo i nie dzieje.

[rozanamama]

Szybko, jak miała z miesiąc. Na cmantarzu ma dziadka, chodzimy
często, nienawidzę zabobonów, przesądów.

[matyldziakono]

nie wierze w żadne zabobony!!! z synkiem chodzę na cmentarz przynajmniej raz w
tygodniu, latem nawet cześciej. odwiedzamy mojego brata, który zmarł miesiąc
przed narodzinami synka. nie wyobrażam sobie jakbym mogła nie zabierac go do wujka.

matyldzianko,

[wiosenna10]

nie chodzi o to, jeśli masz kogoś na cmentarzu, to jest to oczywiste, że idziesz
sama czy z dzieckiem tą osobę "odwiedzić", pobyć trochę przy grobie, ale nie
rozumiem czegoś takiego jak piszą niektóre dziewczyny(cyt. guruburu) "Poszliśmy
w ciągu pierwszego miesiąca, bo niedaleko mamy ładny
cmentarz więc jak znalazł na spacer." Dla mnie to chore...

wiosenna,

[matyldziakono]

gdybym nie miala na cmentarzu tak bliskiej osoby, napewno nie zabierałabym synka
na spacery w takie miejsce. zgadzam sie z toba!!!

Tzn, w jakie miejsce????

[zebra12]

Z nami rodzice chodzili na cmentarze do dziecka. Ja sama jako
dziecko uwielbiałam spacery po cmentarzach, czytanie z płyt
nagrobnych, tą ciszę, spokój. Jako młoda dziewczyna chodziłam nawet
sama. I potrafiłam tam siedzieć godzinami. Zostało mi to do dziś i
udzieliło się moim dzieciom. Lubią chodzić na cmentarze i nie chcą z
nich wychodzić!!!!! Pytają, zastanawiają się, myślą o życiu i
śmierci.
Rozumiem może, żeby nie zabiarać dzieci na cmentarz dla zakaźnie
chorych, np trędowatych - mamy taki w poblizu... I też na nim byłam
kilka razy, ale na zwykły cmentarz? Niech mi ktoś wyjaśni: DLACZEGO
NIE?
Nadto chadzam na cmentrze żydowskie, protestanckie, radzieckie, i
wiele innych. I nigdy nie przyszło mi do głowy, że to coś złego!
Teraz już wiem, czemu tam tak pusto... Wy się boicie
Tylko czego?
Moja babcie, świętej pamięci, zawsze powtarzała, że nie należy się
bać umarłych lecz żywych!

niekktorzy sa chorzy ..lekko na umysle..

[camel_3d]

masz racje.. co znaczy "w takie miejsce??" to miejsce gdzie kiedys wiekszosc z
nasz bedzie lezala. Wiec nie rozumiem takze pojeca " w takie miejsce".

[nataliak9]

nigdy nie słyszałam o takich zabobonach. my idziemy w najblizszy
weekend, bo potem beda tłumy nie wspominajac na 1 list. u mnie w
miescie sa pozamykane ulice i przesuwa sie cała masa ludzi na
cmentarz wiec ja sie boje takiego tłumu na 1 list. pozdrawiam

[pysiak122]

ja bylam z mala na cmetarzu jak miala 2 misiace,odwiedzily my jej
siostrzyczke i pradziadkow.nigdy nie slyszalam o takich zabobonach,i
staram sie nie wierzyc w nie.

cmentarz jak PARK?!?

[wiosenna10]

nie udzielam się na tym forum, ale teraz mam nerwa. Cmentarz to nie PARK! Nie
macie gdzie chodzić ze swoimi dziećmi na spacery??? Na cmentarz się chodzi w
innym celu niźli rozrywkowym!!

[matyldziakono]

ja nie chodze na cmentarz w celach rozrywkowych!!!

[nataliak9]

jak ktos siada na ławce, je chipsy i sie smieje to jest to cos
złego. ale przejsc sie z dzieckiem w wózku nie widze nic nagannego.
mysle ze zmarli nie maja nic przeciw, jezeli w ogóle mozna to tak
rozpatrywac, a poza tym dziecko sie uczy, ze niestety jest cos
takiego jak odchodzenie, przemijanie...Takie jest moje zdanie.

[pysiak122]

zgadzam sie z toba,tam naprawde mozna wyciszyc sie powspominac o
bliskich

[moniowiec]

i co się pieklisz? nie rozumiesz kontekstu? rodzice nie myślą o cmentarzu jak o parku - przychodzą tu do zmarlych dziadków, synów, rodziców... dziecko tego nie rozumie. dla niego to park z jakimiś monumentami, dla niego grób nie stanowi to różnicy np. z fontanną czy ławką. bo jest male i dla niego grób to abstrakcja. może rodzice, piszący o spacerze na poradzieckim cmentarzu-parku cię rozeźlili? ale żyj i daj żyć innym. nikt tu nie negował funkcji cmentarza, ale raczej zwracał uwage na zabobon (sama nie wiem w sumie jaki - co by miało się stac niby?) i kiedy dziecko zabrać - czy 1go listopada, w tłum, czy kiedy indziej. obecnie jestem w ciaży i śmieszą mnie takie teksty jak twoje... bo też ci roodzice nie profanują cmentarza przyjeżdżając tam z wózkiem i przedstawiając dziadkom wnuka - bo dla nich wlaśnie bytność na cmentarzu jest rozmowa ze zmarlym, poczuciem jego istnienia gdzieś w niebie. pomyśl raczej o ludziach ktorzy piją na cmentarzach (np. wracając z dyskoteki lub idąc na nią), sikają za pomnikiem, chodzą z psami na cmentarz... chyba oni bardziej moga się narazić na gromy niż kwilące niemowle w wózku wraz z pogrążonymi w moldlitwie/kontemplacji rodzicami...

wiosenna - spokojnie!

[zebra12]

A nie pomyslałaś o tym, że warto podczas spacerów z dzieckiem o
czyms z nim rozmwiać, czegos go uczyć, coś mu pokazywać? Od małego
można z dzieckiem rozmawiać o pewnych rzeczach. Ja tak robiłam.
Teraz moje córki mają 10 i 7 lat i już kilkakrotnie byłyśmy nawet z
byłym obozie zagłady w Płaszowie. Zawsze im o tym opowiadam. A od
malutkiego chodzimy na cmentarze. Uważam, że edukację nalezy
rozpocząć już w niemowlęctwie. Dlatego spacer po cmentarzu i nauka
jak się dziecko powinno tam zachować to pierwszy krok. Potem ono
spyta: dlaczego musze tu byc cicho? czemu nie moge biegać? czemu w
tym "parku" nie ma huśtawek i zjeżdżalni. I o to chodzi. Jako matka
czekam zawsze na takie pytania i cieszę się, ze padają. Moja średnia
córka miała niespełna 3 latka, gdy spytała:
- Mamo, a jak się umiera?
Cieszę się, że moje dzieci nie żyją w kulcie wiecznej urody i
młodości. Bo życie takie nie jest. Warto sie czasem zastanowić nad
jego sensem.

[agawikk]

Na pogrzeb w wieku 7 miesięcy. Na 1 listopada też pójdziemy.

[bu-mader]

Moja mama nie żyje od 15 lat i nie wyobrażam sobie nie pójść z
maleństwem do niej na grób!Poza tym w obu ciążach poszłam 1
listopada na cmentarz,choć ludzie patrzyli się z politowaniem
(zwłaszcza przy pierwszej ciąży,bo wtedy byłam w 8 m-cu).I co?I z
dziećmi wszystko ok!Głupie zabobony

[k.gierszewska]

co to za zabobon, bo juz teraz jestem ciekawa. poiedzcie nigdy o
niczym takim nie slyszalam ;D

[monikaa13]

corka ma 11 msc i pewnie 1 listopada pojdziemy, a w ciazy tez
chodzilam w 9 miesiacu, mialam brzuch jak balon, nie odczulam wzroku
innych, nie wiedzialam w ogole ze jest to nie wskazane i sa jakies
zabobony na ten temat

[sylviacokolada]

W ciazy chodzilam na cmentarz. I na pogrzeby te. Rowniez nie
wiedzialam ze "nie wolno". Moze dla tego wzroku innych nie
widzialam. 1 list nie ide poniewaz za duzo ludzi.
Pojde przed lu po. Z 8 m maluchem.

[bu-mader]

Ja mieszkam na wsi od 7 lat i tu się gada różne rzeczy.A jeśli
chodzi o ciążę i cmentarz to usłyszałam,że zmarły może zabrać duszę
przy porodzie czy coś takiego,hehe Akurat!Zawsze wtedy mówiłam,że
moja mama nie zrobiłaby krzywdy swojemu dzoecku Nigdy nie
wierzyłam w żadne zabobony o łańcuszkach i zawiniętej wokół szyji
pępowinie,wieszaniu prania,etc.

[aurinko]

Byłam na grobie dziadka i wujka Mai jak miała 6 tygodni. Nie znam absolutnie
żadnego powodu, dla którego miałabym Małej nie zabierać na cmentarz.

[figamarta]

Bylysmy w rocznice smierci mojego dziadka, pozniej posprzatac u
babci na grobie, oraz w rocznice smierci babci.
Na 1 listopada tez wybieram sie z dzieckiem.
Nie widze w tym nic zlego.

[saskiaplus1]

Jak zwykle koleżankom chrześcijankom przypominam, że wiara w zabobony to grzech
ciężki przeciwko pierwszemu przykazaniu.

[kinga127]

Ja też miałam opory, chociaż nie wiem z czego wynikały, w każdym razie byłam jak
mała miała2 miesiące, a potem dopiero po chrzcinach, bo wtedy dopiero nie miałam
żadnych "obaw".

[ewosko]

Jak bylam w 8-m miesiacu ciazy, zmarla niespodziewanie moja
tesciowa. Bardzo to przezylam, musialam sie wszystkim zajmowac, na
pogrzebie oczywiscie tez bylam. Potem codziennie chodzilismy na
cmentarz, a z malym poszlismy do babci,ktora tak czekala na swojego
pierwszego wnuka, jak mial miesiac. Teraz chodzimy co tydzien, maly
robi babci papa. 1 listopada bedzie mial juz 10 m-cy i na pewno
pojdziemy w odwiedziny do babci, innych bliskich tez odwiedzimy.

zebra12

[wiosenna10]

masz rację, ale nie traktujmy cmentarza jak parku. owszem, mozna iść również w
takim celu, o jakim piszesz. Ale traktujmy cmentarz jak cmentarz, a park jak
park. Nie nawidzę, kiedy mamusie chodzą między grobami, śmieją się, a ich
dzieci biegają i przestawiają wszystko na grobach, otwierają znicze i bawią się
woskiem, a mamusie się cieszą, jakie mają pomysłowe dzieciaczki. Ech, aż mnie
skręca...

Tu się z Toba zgadzam wiosenna w 100%

[zebra12]

Nie można profanować tego miejsca. Ja chodzę z dziecmi włąsnie po
to, by umiały się zachować i rozumiały czemu tak trzeba. A ponieważ
obie zetknęły się już ze śmiercią swoich rówieśników i wiedzą jak to
jest byc smutnym z tego powodu, to dobrze rozumieją odczucia innych
i zachowują się jak trzeba. Podobnie w obozie. Zadają mnóstwo pytań.
Są ciekawe jak to było, kiedy i DLACZEGO.
To fakt, że są już starsze, ale zaczynałam jak były malutkie.
Dziecko się uczy naśladując. I widzi, że w takim miejscu zachowujemy
się inaczej. Samo zacznie robic tak samo.

[djfilipo]

My pójdziemy z naszą 11 miesięczną córeczką 1 listopada na groby.
I nie widzimy w tym nic dziwnego. W ten sposób córka może poznać swoich już nie żyjących bliskich.

[dariamat]

Kiedyś też tak podchodziłem do tej sprawy tzn. na cmentarzu trzeba zachować
bezwzględną ciszę, nie śmiać się itd. Ale dlaczego mamy się smucić? Przecież ci
wszyscy nasi bliscy są już w lepszym świecie, prawda? To dlaczego ma nam być tak
smutno? Właśnie dlatego nie lubię 1.11. Nie dość, że pogoda zawsze deszczowa,
zimno, to jeszcze musimy się umartwiać. Na cmentarzu nie powinno się przeklinać,
urządzać libacji alkoholowych (choć w obrządku słowiańskim takowe były dobrze
widziane), ale dlaczego trzeba być smutnym? Myślę, że wszyscy ci nasi bliscy
chcieliby raczej widzieć uśmiechy na naszych twarzach (ja na pewno). I dlaczego
śmiechy/chichy na cmentarzu uważa się za profanację?

My nie pójdziemy z naszym 5-ciomiesięcznym synkiem, bo nie chcemy aby nawdychał
się smogu ze zniczy.

Pozdrawiam,
Darmatt

Masz rację!

[agusiak.1]

Pewnie, że cmentarz to nie park i nie rozumiem jak mozna biegać
między grobami. Nie rozumiem takich mamusiek i tatuśków, którzy na
to pozwalają. Cmentarz to nie park, ale bać sie tego miejsca nie
nalezy.

I zapewne jesteś osobą wierzącą.

[agusiak.1]

Kochana, je też słyszałam, że na cmentarz nie mozna chodzic z
dzieckim do pierwszych urodzin.Co za głupota. Ja chodziłam w ciąży
na cmentarze, bo tam cisza, brak spalin. Byłam tez na pogrzebie
mojego chrzesniaka. Gdy urodziłam tez chodziłam i chodze nadal. Nie
rozumiem skąd się bierze u ludzi strach przed tym miejscem. W czym
to miejsce zaszkodzi dziecku? A na zakupy zapewne zabierasz swojego
maluszka. A tam wiele ludzi (kichają, smarkają, pala papierosy itd).
Będąc ostatnio na badaniach z moim synkiem śmiałyśmy się z
pielęgniarkami z różnych zabobonów. One powiedziały, że teraz młode
matki już nie wirzą w takie "rzeczy" tylko gdy babcie przychodzą z
maluchami to są bardzo przesądne w różnych kwestaich. przesądy
wzięły się z niewiedzy ludzi, ale widzę, że i w XXI wieku niewiedza
ludzka nie zna granic. A pierwsze przykazanie mówi: "nie będziesz
miała Bogów cudzych przede mną" (to tak na marginesie dla
wierzących). Kochana, nie masz się czego obawiać. Więcej zła Cie
spotka na mieście niż na cmentarzu.
Pozdrawiam i zyczę udancych spacerów także na cmentarzu. Jak pieknie
cmentarz wygląda jesienią.

[aniak833]

ja słyszałam ze jeżeli dziecko jeszcze nie jest ochrzczone to nie
można z nim iść na cmentarz, co o tym myślicie? Doradzcie mi bo nie
wiem czy mam iść z synkiem na cmentarz 1.11 czy lepiej bez niego( ma
1,5 miesiąca i nie jest jeszce chrzczony)

[walczakowa3]

Co za bzdury!!!Pewnie że iść. Moja ma 10 mcy i jurto jedziemy na
Mazury na groby-będzie na cmentarzu i to nie jednym

[trollica23]

ja chodziłam od pierwszych dni, straciłam mamę miesiąc przed
urodzeniem córeczki, więc jesteśmy stałymi "bywalczyniami". teraz
mała ma 2 latka i nadal chodzimy. nie uważam żeby w tym było coś
złego.

[ingapol]

dziś z córką nie byłam na cmentarzu. Cmentarz w moim mieście nie jest duży, tzn
alejki ma dość ciasne a ja nie miałam zamiaru pchać się z wielkim wózkiem. Nie
byłam jeszcze z nią ani razu na cmentarzu wcześniej ale to tylko zbieg
okoliczności a nie wiara w zabobony.
Jak byłam w 8 tc byłam na pogrzebie swojej babci i nie wyobrażam sobie żeby mnie
tam miało nie być.

[paprochy]

Czas ciąży, z niemowlęciem - nie mam zdania, zabobony to prywatna
sprawa, osobiscie nie czczę, ale rozumiem tych, co na zimne
dmuchają
Problem poważnieje poźniej, gdy dziecko zaczyna rozumieć, kojarzy,
wiek 3+. Zadarłam z całą rodziną, ale małego na pogrzeby nie
zabierałam. Uznałam, że ma czas na oswajanie się z przykrością,
smutkiem, ze śmiercią, dzieciństwo nie jest do tego najlepszą porą,
bardzo intuicyjnie do tego podeszłam, po latach okazało się, że
słusznie. Gdy miał 10 lat odeszła nagle jego ukochana babcia.
Łykając łzy kombinowałam jak mu powiedzieć, żeby nie bolało bardziej
niż musi, poszłam do lekarza, przeczytałam w necie wszystko, co nt
pokazały google. Dostał leki uspakakajające, przytuliłam i
powiedziałam. Nie wiem, co by się z nim stało w czasie pogrzebu i
chwilę później, gdyby nie te leki, dwa tygodnie płakał, do dziś
tęskni i popłakuje, nie na cmentarzu, a od skojarzeń, z zupą, z
filmem.. Sa dzieci i dzieci. Jedne odporne, psychicznie silne, inne
nie. I te drugie trzeba chronić tak długo, jak się da.
Myślę, że tu nie chodzi o zabobony, a jeśli, to o taki ich rodzaj,
który jest podszyty prawie że czystą fizyką. Cmentarze, szpitale,
hospicja to miejsca "naładowane" smutkiem, rozpaczą, takie epicentra
żalu, nie wszyscy dorośli umieją te energie od siebie oddzielić, a
co dopiero dzieci, które nie mają jeszcze tej skorupki rozumienia.
Kwestia wrażliwości, którą trzeba brać pod uwagę.
"Oswajanie od maleńkości" zalecą tylko ci, którzy nie rozumieją, o
co chodzi w ostatnim akapicie.

[jasiek33]

Zgadzam sie z "paprochy" w 100% - to nie kest kwestia zabobonów i
niemowląt. Moje dizecko jak był b. małe też chodziło na cmentarz a
teraz ma 4 lata i wczoraj nie byliśmy na grobach - musiałabym mu
powiedzić , ze pod ziemią leży prababcia któa umarła. A on jest
bardzo wrażliwy i boję się , ze skojarzy to z żyjacymi jeszcze
dziadkami czy nami rodzicami. Tematu śmierci i grobów będizemy
unikać tak długo jak się da. Nie widzę potrzeby, żeby miał obawy
przed tym, ze ktoś z jego bliskich kiedyś odejdzie. On nie rozumie,
że kiedyś będzie dorosły i rodzice nei będa mu już tak potrzebni.
Niech jak najdłuzej będize dzieckiem...

[b.bujak]

paprochy:
wszystko jasne - przez 10 lat twoj syn żyl w słodkiej dziecinnej
nieświadomosci i n.a.g.l.e musial zmierzyc sie z jedną z
najtrudniejszych kwestii życia - z naglą śmiercią - zostal po prostu
rzucony na głęboką wodę, stąd szok, jakiego doznal....
ja stosuję odwrotną zasadę - swojego syna przygotowuję do
wszystkiego stopniowo i odpowiednio do wieku i dojrzalosci -
od "zawsze" bywa na cmentarzach, bo śmierć jest to częścia naszego
zycia - jako półtoraroczniak byl na pogrzebie swojej prababci -
tlumaczylam mu, ze zegnamy babcie, ze juz jej nie zobaczymy....
teraz moj syn ma niecale 3 lata - wczoraj siedzielismy nad grobem
mojego taty i tłumaczylam mu wszysko - dlaczego dziadek jest w
grobie, dlaczego przychodzimy na cmentarz.... nie widze powodu, zeby
czekac z tymi tematami az wydarzy sie tragedia i dziecko bedzie
musialo nagle zmierzyc sie z tematem smierci;
dziecku trzeba pokazywac życie takie, jakie jest i mądrze wszystko
tłumaczyc, rozwiewać watpliowsci, odpowiadac na pytania - bo jesli
tego nie zrobimy, to dziecko będzie sobia wyobrazalo straszne rzeczy
i wowczas nietrudno o traume; dziecku trzeba od poczatku uświadamiac
i pokazywac wszystkie uczucia, również smutek i rozpacz - tego po
prostu trzeba sie nauczyc - jesli dziecko będzie trzymane z dala
od "epicentrow żalu" będzie uwazalo, ze życie, to bajka - wowczas
jako dorosly rzeczywiscie bedzie mialo problemy z "oddzieleniem tej
energii" - bo nikt go tego nigdy mądrze nie nauczyl - bo rodzicom
łatwiej i wygodniej jest udawac, ze nie ma tematu śmierci a świat
jest piekny i ludzie wiecznie radośni....

w wieku 3 lat..

[camel_3d]

no ja akurat dzieci nie mam, ale keidy umarla babcia mojej chrzesnicy, ona miala
wtedy 3 lata i musiala pojsc na cmenterz. Nikt nie wyobrazal sobie, zeby nie nie
byla.
I nie ma w zwiazku z tym traumy.
Ja bylem pierwszy raz na pogrzebie w wieku 4 lat .

[boykotka]

Mnie babcia zabierała na cmentarz od "zawsze". Ale to specyfika
mojej babci. Opiekuje się grobami wszystkich, których znała a o
których rodzina już zapomniała. Przy okazji opowiadała mi historie
ludzi, którzy już odeszli. To miedzy innymi grób jej nauczycielki.
Babcia jest pogonym człowiekie i tej pogody ducha mnie nauczyła.
Znam większość moich przodków, którzy byli zwykłymi chłopami - mimo
to również wspaniałymi ludźmi. Babcia straciła w czasie wojny 3
braci, nie zna miejsca ich pochówku. Dzięki mojej babci do końca
moich dni w mojej pamięci będą żyć ludzie, których nie znałam.....
Dodam tylko, że od wiosny do jesieni babcia bywa na cmentarzu co
sobota. Sadzi kwiaty na grobach, podlewa je latem a jesienią
uprząta, tak by ci, którzy przyjadą na groby 1. listopada wiedzieli,
że ktoś o ich bliskich pamieta. To głównie nasi sąsiedzi, którzy
wyjechali daleko w świat.

[margo_kozak]

moje dziecko jak mialo 3,5 mies. bylo ze mna i z moim M. na
pogrzebie mojego Brata.
podczas calej ceremoni dzieckiem zajmowal sie M.
na cmentarzu tez byl i to nie raz. opowiadalam mu o wujku ktorego
nie zdarzyl poznac. Mysle ze moj Brat nie mialby nic przeciwko ze
przyszlam ze swoim dzieckiem pomodlic sie za Niego, i moi dziadkowie
tez