Mój mąż nie akceptuje mojego synka

[megi_blue]

Proszę o radę. Od roku jestem mężatką. Mam 7-letniego synka z
poprzedniego związku. Mój mąż nie akceptuje małego, nie próbuje
nawiązać z nim kontaktu, ciągle go prowokuje, aby potem móc go
karcić. Nie ma rozmów, wspólnego spędzania czasu, zabaw...Mąż nigdy
nie starał się sprawić małemu radości. No chyba, że chodziło o zakup
nowej gry komputerowej. Odnoszę wrażenie, że mąż rywalizuje z małym.
Próbowałam z nim(mężem) o tym rozmawiać, ale w odpowiedzi
usłyszałam, że mam obsesję na punkcie dziecka. Bardzo mnie boli, że
jedyne co słyszę, kiedy jesteśmy wszyscy razem w domu, to
zdenerwowanie dziecka. Mąż albo doprowadza go do płaczu albo do
złości, aby potem z satysfakcją kazać mu być cicho. Nie tak miało
być....Mały go zaakceptował, zaczął mówić do niego tato...I tyle
chyba mu wystarczyło...Czy jest ktoś, kto ma podobny problem?

[ewa.zimny]

dopiero teraz to zauwazylas, czy tez moze bylo tak od poczatku, a ty
bylas tak zauroczona, ze wybaczalas wszystko i liczylas, ze samo sie
wszystko ulozy?

Zachowuje się jak samiec lwa...

[zebra12]

Ta zabijają nieswoje potomstwo, by spłodzić swoje. Twój to robi
bardziej cywilizowanie. Najchetniej by się go pozbył i już!

A ja bym się natychmiast pozbyła faceta! Jeśli tego nie zrobisz
będziesz mieć ogromne problemy wychowawcze z synkiem w okresie
dojrzewania!
Dla dziecka NIE MA nic gorszego niż brak akceptacji u dorosłego i na
dodatek tego, który ma mu ojcować! Horror!
Zacznie więc szukać akceptacji gdzie indziej. Domyśl się gdzie i w
jaki sposób.
Chyba nie warto poświęcać swojego dziecka dla jakiegokolwiek samca!

[gryzelda71]

Jak ciebie zebra czytam to wizja świata z seksmisji całkiem realna...

[afrodyta190]

Ja dalabym czas facetowi zeby sie zastanowil nad soba i swoim zachowaniem,jesli
pozniej widzialabym ze nie ma poprawy to olalabym faceta.

[moofka]

megi, czy chlopczyk zna swojego prawdziwego ojca? utrzymuje z nim
kontakt?
i jak uklada sie miedzy wami, jestes szczesliwa, kochana?
zawsze w takich sytuacjach wydaje mi sie, ze gdyby naprawde kochalo
sie partnera nie krzywdzilo by sie jego dzieci

[zajacj]

Jestem tego samego zdania co moofka. Kiedyś jako dziecko byłam w takiej samej
sytuacji, było to dla mnie traumatyczne przeżycie, ciągnęło sie wiele lat. Skoro
Twój syn zaczął nawet mówić do Twojego męża Tato to ten gość powinien być dla
niego jak najlepszy, do cholery nie jest maleńkim chłopcem walczącym o Twoje
uczucia tylko dorosłym facetem i przecież wiedział, że masz syna i jaka to
odpowiedzialność!. Bardzo proszę stój zawsze za dzieckiem!!!! nawet kosztem
rozejścia się!!!
Ja przegrałam w tej relacji, wybrała inaczej

[megi_blue]

Moofka mały nie zna biologicznego ojca i nigdy go nie widział. Nie
wiem gdzie jest. Między nami układa się coraz gorzej - własnie ze
względu na to, że nie potrafie zaakceptować jego relacji z małym.
Zamknięty krąg..

[drie]

megi, odbierz maila gazetowego.

[karimea]

Czy jest ktoś, kto ma podobny problem?

ja przez to przeszlam.
tyle, ze ja bylam wlasnie takim dzieckiem.
radze Ci zrobic z tym jak najszybciej porzadek...

[poccnr]

Droga Megi!
Na szczęście nie mam takiej sytuacji jak Ty,ale widzę jak mój syn lgnie do ojca
więc popieram Zeberkę-Dziecko będzie szukało akceptacji w inny sposób...
Sytuacja która opisujesz znam z dzieciństwa...
mój ojciec umarł gdy miałam 6 lat-w domu byliśmy w 7+ mama,która szybko znalazła
sobie innego faceta-dla którego byliśmy...balastem.
Robił wszystko aby nas wygryźć...tak dokładnie całą 7!
Starsze rodzeństwo poszło na swoje a my zostaliśmy w 4 sióstr...to było
straszne. Małe dziecko nie potrafi sie obronić...więc próbuje po swojemu...czuje
się odrzucone...staje się zamknięte w sobie...lub jak ja-agresywne wobec siebie
gdyż czuje się problemem...
Megi...błagam Cię jako to dziecko,które to przeżyło....zrób coś z
mężem..cokolwiek,ale błagam-niech syn czuje się ważniejszy...
jeśli nie chcesz dla niego takiego losu jak ja mam dzisiaj....bo zobacz:
mam szczęśliwe małżeństwo..i ukochanego syna a jednak....raz w tyg. chodzę na
terapię i...prawdopodobnie czekają mnie psychotropy,więc czy tego chcesz dla syna?
Megi...nawet jeśli będzie tego wymagała sytuacja..odejdź od męża!
Powiedź mu-"słuchaj...jeśli kochasz mnie...pokochaj tez moje dziecko-wiedziałeś
że jeśli wyjdę za ciebie to automatycznie mój syn będzie Twoim synem,więc jeśli
nie chcesz aby Cię znienawidził,a ja Cię zostawiła...zmień tą sytuację-bo ja
tego jako matka nie wytrzymam!"
Droga Megi...jeśli chciałabyś porozmawiać-zapraszam:
[e-mail]
lub gg: 6359847.

[gaskama]

Meggi, po jakiego grzyba wychodziłaś za niedorozwiniętego
emocjonalnie fagasa??? Jeśli nie przesadzasz i sytuacja ma się tak,
jak opisujesz, to zmień priorytety, jęśli nie chcesz utracić syna.

[bsl]

nie wierze, ze wczesniej nie było widac braku akceptacji faceta do
dziecka

[lucerka]

Bsl, ale co to zmieni jesli bylo wczesniej widac? Czy wtedy bedzie mozna
kolezance na forum dolozyc, ze zachowala sie nieodpowiedzialnie???? Ze ma, to co
chciala? Po co te glupie teksty? Juz druga osoba pyta, czy autorka watku nie
wiedzala, ze jej maz taki jest. A jak wiedziala ale nie chiala widziec albo
wierzyla, ze sie ulozy to co chcesz jej powiedziec?

[bsl]

ja za nią walizek gosiciowi za drzwi nie wystawie
sama jestem po rozwodzie w drugim związku, wiem ze nikt nie ma
szklanej kuli, ale pewne rzeczy widac gołym okiem, sporo w życiu
przeszłam i nie związalabym sie z kimś komu przeszkadzają moje
dzieci
autorka chce pomocy ? jakiej ? to ona musi dokonac wyboru

[intuicja77]

Teraz się ocknełaś? Troche późno.

[asinek68]

A nie widziałaś tego przed ślubem ??? Postaw sprawę na ostrzu noża:
albo się rozstajecie albo zaczyna inaczej traktować Twoje dziecko.
Zdaję sobie sprawę, że do miłości go nie zmusisz ale normalne,
przyjazne relacje dorosły facet z dzieckiem może nawiązać. Jeśli
teraz tego nie zrobisz i nie naprawisz teraz to pomyśl co będzie się
działo jak urodzisz 2 dziecko !
Twój syn cierpi, nie przyglądaj się temu biernie.

[kali_pso]

Ech dziewczyno....trochę późno na szukanie porad...
Jeśli facet w ten sposób zachowywał się przed Waszym ślubem to chyba
całkowitym zaslepieniem i potrzebą posiadania spodni w domu można
tłumaczyć Twój brak reakcji.
Może jednak być i tak, że gość sprytnie wyczuł, w jaki sposób Cię
ująć, udawał troskliwego, prezentami przekupywał dziecko i udało się.
Swoim brakiem stanowczej reakcji na jego zachowanie, dajesz mu wolną
drogę do dalszego dręczenia dzieciaka- on JUŻ wie, że nie
zareagujesz, więc spodziewaj się narastania jego niechęci.

[dlania]

Wyrazy współczucia dla Twojego synka...

[mathiola]

Wysłałabym faceta do psychologa.
Albo do wszystkich diabłów.

[rita75]

> Proszę o radę. Od roku jestem mężatką. Mam 7-letniego synka z
> poprzedniego związku. Mój mąż nie akceptuje małego, nie próbuje
> nawiązać z nim kontaktu, ciągle go prowokuje

Dlaczego TERAZ (rok po slubie) brak akceptacji dziecka ze strony
ojczyma stal sie dla ciebie problemem?
Na co, przepraszam, liczylas?
Czy moze maz udawal, ze malego lubi?

[lucerka]

> Dlaczego TERAZ (rok po slubie) brak akceptacji dziecka ze strony
> ojczyma stal sie dla ciebie problemem?
> Na co, przepraszam, liczylas?
> Czy moze maz udawal, ze malego lubi?

A czym sie kierujesz piszac taka odpowiedz, Rita? Chcesz jej dolozyc? Ona prosi
o pomoc a ty to wykorzystujesz przeciwko niej.

[dlania]

lucerka napisała:

> > Dlaczego TERAZ (rok po slubie) brak akceptacji dziecka ze strony
> > ojczyma stal sie dla ciebie problemem?
> > Na co, przepraszam, liczylas?
> > Czy moze maz udawal, ze malego lubi?
>
> A czym sie kierujesz piszac taka odpowiedz, Rita? Chcesz jej dolozyc? Ona prosi
> o pomoc a ty to wykorzystujesz przeciwko niej.

Opie..czasem działa terapeutycznie. Na pewno pozwala przejrzeć na oczy.
Szkoda mi dziewczyny, bo to trudna sytuacja, ale dziecka szkoda mi dużo bardziej.

[dlania]

Wycięło mi opier..., niech bedzie ochrzan

[rita75]

> Opie..czasem działa terapeutycznie.

Otoz to

[rita75]

> A czym sie kierujesz piszac taka odpowiedz, Rita? Chcesz jej
dolozyc? Ona prosi
> o pomoc a ty to wykorzystujesz przeciwko niej.

Chce poznac genezę tej sytuacji.

[guderianka]

widziały gały co brały? widziały. Nie wierzę żeby obecny mąż zanimm
poprosił cię o rękę był przyjacielem twojego syna a dopiero po
ślubie wyszło szydło z worka

[myelegans]

Nie potrafilabym kochac kogos kto w ten sposob traktuje dziecko,
zwlaszcza moje.

[rita75]

> Nie potrafilabym kochac kogos kto w ten sposob traktuje dziecko,
> zwlaszcza moje.

Wlasnie...mam dwoch synów- taki ktos nie mialby czego u mnie
szukac, nie umialabym takiego kogos kochac.

[marianna73]

guderianka napisała:

> Nie wierzę żeby obecny mąż zanimm
> poprosił cię o rękę był przyjacielem twojego syna a dopiero po
> ślubie wyszło szydło z worka


zdziwiłabyś się jak ludzie czasem potrafią się umiejętnie i sprytnie
kamuflować,szczególnie jak im na czymś zależy, teraz juz nie musi się starać bo
osiagnął cel i pokazuje prawdziwe oblicze

[vanderica]

no galy pewnie widzialy co braly.i co z tego?strasznie wspolczuje temu
chlopcu,bo przez takie zachowanie ojczyma moze sobie spaprac zycie.brak poczucia
wlasnej wartosci,narkotyki,zle towarzystwo i nienawisc do matki,ze na to
pozwolila.ocknij sie kobieto!nie warto za taka cene trzymac sie kurczowo
faceta,ktory takim traktowaniem twojego syna pokazuje,ze chyba cie nie kocha.

[moofka]

czy to teraz wazne kiedy i dlaczego?
czlowiek wchodzac w nowy zwiazek zawsze widzi swiat przez rozowe
okulary
dobrze ze w miare szybko opadly
w tym ukladzie nikt nie jest szczesliwy
ani zona i matka, ktorej zycie rodzinne to pasmo nerwow i zgryzoty
ani dziecko, ktore rosnie w przekonaniu, ze jest nieakceptowane i
gorsze
ani chyba monsz skurczybyk, bo jakby byl to nie musialby sie wyzywac
na dziecku
nie wiem, co poradzic
bo sytuacja jest bardzo trudna, a bedzie jeszcze trudniejsza
jezeli nie jest w stanie zaakceptowac siedmiolatka, a to stosunkowo
bezproblemowy wiek, to co bedzie dalej, kiedy maly wejdzie w wiek
dorastania
eskalacja pretensji i proba sil, bedzie nie do wytrzymania
ofiara bedzie dziecko
dziecko - ktore i tak jest juz bardzo pokrzywdzone, przez sam fakt
rozejscia sie rodzicow
sama bylam takim dzieckiem, nieakcepowanym przez partnerow rodzicow
nie lubili mnie, nie tolerowali i spodziewali sie wszystkiego co
najgorsze, zal dla mnie bylo kasy, miejsca i wsyztskiego innego
z zalem, ze rodzic nie stoi za toba murem i wybiera obcego tez dosc
trudno sobie poradzic
co wiecej czas pokazuje, ze kiedy to "niechciane" i wredne dziecko
sobie z domu pojdzie to wcale sie sielanka nie zaczyna, bo problem
gdzie indziej jest
twoj wybor megi, ale pamietaj, ze nie jestes sama
masz prawo ulozyc sobie zycie i miec nowego partnera, ale nie jestes
juz panienką bez zobowiazan i nie kosztem dziecka
i czasem warto cos poustawiac priorytety
ja bym w kazdym razie dobra dziecka nie ustawila nizej jakiegos
sadysty fagasa,

moofka

[guderianka]

czlowiek wchodzac w nowy zwiazek zawsze widzi swiat przez rozowe
> okulary
> dobrze ze w miare szybko opadly

Moofka- jakie różowe okulary? Samotna matka z dużym dzieckiem
znalazła partnera a przy wyborze kierowała sie tylko światem
widzianym oczyma zakochanej kobiety? W układzie gdy jest dziecko
matka oprócz doopy powinna jeszcze ruszyć mózg. I zdjąć te okulary i
przyjrzeć sie jak jej partner traktuje dziecko.
Właśnie w takich przypadkach ważne jest kiedy, dlaczego i jak bo
jest to sytuacja wg mnie dziwna. Jak matka może związać sie z
człowiekiem , który krzywdzi jej dziecko.?
Piszesz, że dobrze że okulary opadły. Pewnie że dobrze. I dlatego
współczuję autorce wątku, bo chyba zaczyna zdawać sobie sprawę z
kolejnego błędnego życiowego wyboru.

[moofka]

no dajcież spokój dziewczynie - sytuacja trwa rok
nie sadze zeby od samego pocztaku bylo zle
musialo byc dobrze, skoro sie zdecydowala na wspolne zycie z tym
chlopem
teraz nie jest i ona to widzi
to chyba tez dobrze?

[guderianka]

nie mam pewności że "musiało być dobrze" -dlatego na chwilę obecną
mam takie a nie inne zdanie.

[moofka]

niewiele ono wnosi i nie wiele pomaga twoje zdanie na te chwile
glupias i sama sobie winna bo od razu widzialas, to chcesz
powiedziec?
a ja mysle ze bylo inaczej
ze chlop zabiegal o jej wzgledy, probowal udawac zainteresowanie
synkiem
a ona wyobrazala sobie jaka beda fajna nowa rodzina
rok wystarczyl zeby zweryfikowac marzenia
teraz pytanie brnac dalj i udawac ze jest dobrze
czy uznac ze z tej maki chleba nie bedzie (ja bym sie do tego
bardziej sklaniala)
i ratowac synka i siebie poki mozna

[guderianka]

moje zdanie nie ma tobie pomóc i nie dla ciebie zostało ono
napisane. A wnosic moze wiele bo być moze nie będzie jak w
przysłowiu "Polak przed szkodą i po szkodzie głupi ". Ty myślisz
inaczej-i git, myśl sobie jak chcesz. Twoje zdanie nic nie wnosi


czy uznac ze z tej maki chleba nie bedzie (ja bym sie do tego
> bardziej sklaniala)
> i ratowac synka i siebie poki mozna
popieram

pytanie również "co dalej"? następny okaże zainteresowanie, względy
i zasłuży na miano "taty"?

[moofka]

oczywiscie ze nie mnie
nie ja tu szukam pomocy
natomiast autorka watku zapewne nie po takie jak twoje kopniaki tu
przyszla

[guderianka]

moofka-nie miałabym odwagi skrytykować tego co opisała, gdybym nie
była w podobnej sytuacji. Inaczej patrzysz ty-z perspektywy dziecka
które przeszło swoją traumę, inaczej ja z perspektywy samotnej matki
wchodzącej w nowy związek. I uważam ze każda z nas wnosi coś do
dyskusji. Dlatego nie uciszaj mnie, nie umoralniaj bo słowa krytyki
pod swoim adresem a raczej krytyki dotyczącej tego co napisałam
powinna wyrazic autorka a nie ty. I od niej przyjmę je z pokorą i z
chęcia podrążę temat dalej-ale ty nie baw się w forumowego adwokata

[moofka]

fajnie
gdybys ty z pozycji samotnej matki wchodzacej w nowy zwiazek
podzielila sie doswiadczeniem zapewne byloby to cenne i pozyteczne
ty ja tylko zasypujesz pretensjami
to nie jest fajne

[guderianka]

nie mam pretensji. Napisałam "widziały gały co brały ". Nikt nie
przezyje za autorkę watku jej życia. Można dac tysiąc rad, można dac
tysiąc koniaków a i tak nie bedzie sie miało pewności co na ten
temat sądzi autorka (która zresztą nie śledzi toku dyskusji lub
jeśli śledzi nie chce się udzielać )

Jeśli autorka wątku poprosi mnie o radę to jej udzielę. Póki co
załozyła wątek na inny temat a ja się w nim wypowiadam.

p.s. może faktycznie podchodzę zbyt impulsywnie ale reaguję
alergicznie na takie sytuacje, w których mama widzi przede wszystkim
siebie o swoje szczęście, rzuca sie w wir nowej znajomości a potem
prosi o pomoc

[sowa_hu_hu]

z powiedzeniem "widziały gały co brały" sie nie zgodze ,bo sama na
włąsnym przykładzie sie przekonałam ,że sa ludzie którzy
rewelacyjnie udają kogoś innego...

są dwa wyjścia - albo udawał albo dziewczyna nie zwracała uwagi że
coś jest nie tak...

[guderianka]

no dobra. faktycznie. może użyłam niefortunnie ale to było pierwsze
co mi przyszło na myśl. Zwłaszcza iż wydawałoby sie że osoba, która
przeżyła jeden zawód miłosny i została sama z dzieckiem powinna
wiedzieć jak oddzielić "ziarno od plew".
Tak samo jak powinna wiedzieć co zrobić gdy mąż traktuje źle dziecko
a nie pytać o to na forum

[sowa_hu_hu]

nie nooo ,bez sensu... czyli mam rozumieć że ty znasz odpowiedzi na
wszystkie problemy które napotykasz na swojej drodze? nigdy sie
nikogo nie radzisz?

poza tym ja też przezyłam dawno temu zawód miłosny ,poznałam faceta
który wydawał mi sie wspaniały ,i nie tylko mnie sie taki
wydał ,moja rodzina go uwielbiała ,moi znajomi ,kolezanki równiez -
wszyscy sie zachwycali że to taki dobry ,inteligentny człowiek...
i co? okazało sie ,że facet jest to kłamaca i oszust! nawet
podejrzewam że jest z lekka niezrównowazony...

[guderianka]

w ważnych życiowych kwestiach radzę się bliskich zaufanych osób, w
kwestiach w których nie ma jednoznaczności i nie wiadomo co zrobic.
Dla mnie ta sytuacja jest jednoznaczna i nie wymagająca porad innych-
ale skoro autorka nie wie jak sie zachować w tej sytuacji to
niestety potwierdza swoj brak priorytetów.

A napisz proszę jak "rozszyfrowałaś" tego swojego faceta? Bo musial
nieźle grac skoro wszystkich oczarował. W jaki sposób poznałaś że
kłamie i oszukuje. I..po co on to robił?

p.s. świnia z niego

[sowa_hu_hu]

nie wiem po co to robił wiem że robi to nadal - wg mnie ma coś z
głową...

jak go rozszyfrowałam? duuuuuzo by opowiadać... ale również dawałam
szanse i na g...o sie one zdały! zmarnowałam tylko czas!

[guderianka]

sowa- nie zmarnowałaś czasu, zdobyłaś coś bezcennego DOŚWIADCZENIE

[joanna35]

guderianka napisała:

>
> p.s. może faktycznie podchodzę zbyt impulsywnie ale reaguję
> alergicznie na takie sytuacje, w których mama widzi przede
wszystkim
> siebie o swoje szczęście, rzuca sie w wir nowej znajomości a potem
> prosi o pomoc

Mnie również takie zachowanie doprowadza do szału dlatego napisałam
wcześniejszy post, który zresztą nie tyle był bezpośrednio do Ciebie
co do wszystkich potępiających dziewczynę w tym wątku, a promujących
matczyne szczęście w innych. Nie byłam matką samotnie wychowującą
dziecko, ale parę razy zdarzyło mi się "odłożyć" swoje szczęście na
zaś i wszyscy na tym dobrze wyszliśmy - zarówno dzieci, jak ja i mąż.

[guderianka]

widzisz joanno- bo potrafisz mysleć nie tylko sercem, ale również
głową. I to właśnie jest cecha dobrej matki-matki która na chłodno
potrafi oceniać sytuację , analizowac uczucia. Gdy w grę wchodzi
dobro dziecka nie wyobrażam sobie kierowania sie samymi tylko
emocjami

[croyance]

Dziewczyny, dziewczyny, znamy relacje jednej strony; niech Autorka
watku poda jakies konkretne przyklady, wtedy bedzie latwiej ocenic i
pomoc. Bo moze naprawde jest przewrazliwiona matka, syn rozwydrzony,
a facet ok. Przeciez ona nie podala zadnej sytuacji, tylko swoje
ogolne spostrzezenia, ze facet nie akceptuje dziecka, ze je celowo
drazni, ze je denerwuje etc. To sa bardzo subiektywne rzeczy, moze
nie jest wcale tak, jak jej sie wydaje.

[guderianka]

słuszny kubeł zimnej wody

[makurokurosek]

dziwne, że nie reagujesz tak alergicznie na problemy nastolatek oraz ich matki
która całkowici odcina sie od tematu. Czyżby twoja troska dotyczyła tylko małych
dzieci ? Ciekawe czemu tu tak ostro krytykujesz kobietę za błąd, kobitę która
szuka sposobu na rozwiązanie problemu podczas gdy na drugim wątku wspierasz
kobietę odcinającą sie od problemów. Co sprawiło że akurat autorka postu
otrzymała twoja dezaprobatę, czyżby to że sama byłaś w podobnej sytuacji?

[guderianka]

ty kolejną krucjatę zaczynasz ?

[makurokurosek]

zdecydowanie nie, nie wypowiadam sie na tematy o których nie mam pojęcia. Po
prostu zaskoczyła mnie twoja wypowiedz.

[joanna35]

guderianka napisała:

>
> Moofka- jakie różowe okulary? Samotna matka z dużym dzieckiem
> znalazła partnera a przy wyborze kierowała sie tylko światem
> widzianym oczyma zakochanej kobiety? W układzie gdy jest dziecko
> matka oprócz doopy powinna jeszcze ruszyć mózg. I zdjąć te okulary
i
> przyjrzeć sie jak jej partner traktuje dziecko.
Z całym szacunkiem guderianka, ale 3/4 tego forum wyznaje pogląd, ze
szczęśliwa matka =szczęśliwe dziecko, więc skąd nagle ta nagonka na
megi. Priorytety Wam się pozmieniały, wydoroślałyście?

[guderianka]

joana35-nie będę wypowiadać się za prorytety innych. Wszystko działa
w dwie strony :szczęśliwa matka=szczęśliwe dziecko ale również tak
powinno być w drugą stronę : szcześliwe dziecko=szczęśliwa matka. A
w sytuacji obecnej ani jedno ani drugie szczęsliwe nie jest . I
patrzę na to z perspektywy nie forum czy też jego 3/4 ale z
perspektywy siebie jako byłej samotnej matki

[tosina]

DZIEWCZYNY. Ten mezczyzna nawet nie lubi tego dziecka a gdzie
miłosc , sympatia, zrozumienie? I Ty MATKA pozwalasz by mezczyzna
ktoremu Twoj syn zaufal i chcial go nazywac tata DRECZYL GO? Ta bo
to co on robi to poprostu dreczenie!! Przedstawilas nam sytuacje
ktorych jestes swiadkiem a co dzieje sie ilekroc wychodzisz z domu?
CZy zabilas juz w synu samoobrone na tyle ze nawet nie opowiada Ci o
tych sytacjach w imie swietego spokoju? W imie czego na to
pozwalasz? Bo jesli dla penisa to powiem ci ze mozesz kupic sobie
sztucznego a conajmniej masz 100%satysfakcji i syn spokojne
dziecinstwo.
Nie powinnas pisac tutaj takiego postu bo to powinno byc dla Ciebie
oczywiste i bezsprzeczne ze wybierasz dobro syna rezygnujac z
TAKIEGO partnera .A ty iszac ten post liczysz na jakies cudowne
rady jak oswoic idiote lub co zrobic bydziecko przestalo byc
problemem. Jesli on jest problemem dla niego a raczej wydaje mi sie
ze dla was juz teraz to co bedzie gdy urodzisz dziecko temu
mezczyznie? Nie chce snuc tu czarnych scenariuszy ale to 100%.
A Ty wszystko to akceptujesz .Twoj syn z jakiegos powodu wychowuje
sie bez OJCA. Chyba wystarczy jak na jedyne male 7 lat dosc bagazu.
Mam synka w zblizonym wieku i powiem Ci ze chlopcy sa wtedy bardzo
wrazliwi.

[croyance]

Bede znowu adwokatem diabla; tego, czy facet dziecko lubi, czy nie,
nie wiemy.
Znamy subiektywne odczucia matki, zadnego konkretnego przykladu. Nie
mowie, ze tak nie jest, ale jak na razie, to JEJ sie wydaje, ze syn
jest nieakceptowany, to JEJ sie wydaje, ze maz chlopca celowo
denerwuje. To jest jej percepcja sytuacji. Jak jest obiektywnie, nie
wiemy.

[tosina]

Wiesz a mi sie wydaje ze ta matka nie jest wlasnie taka
przewrazliwiona na punkcie swego syna. Bo gdyby byla az tak
zapatrzona w swoje dziecko to ni minuty nie tolerowalaby tego co
robi jej dziecku jej NOWy maz.

[croyance]

No, ja nie wiem, jak jest naprawde - byc moze tak, jak mowi - ale
byc moze wcale nie. Mamy zbyt malo informacji, by tak naprawde dojsc
do jakichs konstruktywnych wnioskow.

proponuję wymianę meża...

[nchyb]

> zdenerwowanie dziecka. Mąż albo doprowadza go do płaczu albo do
> złości, aby potem z satysfakcją kazać mu być cicho. Nie tak miało
> być....
no więc niech tak nie będzie.Nie pozwól stosować przemocy
(psychicznej - nie mniej paskudne niż fizyczna) wobec swojego
dziecka. Jeżelikochasz synka - nie pozwól go krzywdzić. Mąż dorosły
facet, radę da. Jeżeli nie potrafi kochać Ciebie i synka (gdyby
kochał Ciebie - nie raniłby bliskiej Ci osoby)to walizka w łapkę
krzyż na drogę. On sobie poradzi, a twój synek z nim - niestety
nie...
Zdecyduj,kogo kochasz bardziej i na kim bardziej ci zależy...
Na zmianę zachowania męża raczej bym nie liczyła, jeżeli pojawi
sięjeszcze na dokładkę wasze wspólne dziecko, problem może się
jeszcze bardziej pogłębić. Ty ucierpisz, ale to Twój wybór. A Twój
syn nie ma wyboru i cierpieć będzie najbardziej. Czy go kochasz?...

[sowa_hu_hu]

a ja nie rozumiem dlaczego wyszłaś za faceta który nie akceptował
twojego dziecka?
dla mnie zawsze bedzie najważniejsze moje dziecko i jakby mój facet
go nie akceptował dostałby kopa w d...
sama jestem w podobnej sytuacji ,i też nie było na początku
kolorowo ,ale dałam facetowi czas żeby mogli sie z małym dotrzeć...
i jest coraz lepiej!!!
Nigdy nie wyszłabym za mąć gdyby moje dziecko było nieakceptowane.
Niestety nie kazdy facet nadaje sie żeby byc ojcem czy opiekunem dla
cudzego dziecka... to wymaga naprawde wielkiej dojrzałości...

[moofka]

> Niestety nie kazdy facet nadaje sie żeby byc ojcem czy opiekunem
dla
> cudzego dziecka... to wymaga naprawde wielkiej dojrzałości...
>


dokladnie tak
w przypadku dzieci z rozbitych rodzin nawet nie ojcem
bo taki maluch najczesciej ojca ma i doskonale go zna
opcja drugi udawany tata nie jest potrzebna tak naprawde do szczescia
opcja zyczliwy, wyrozumialy facet, czy nawet ho ho przyjaciel malego
czlowieka bylabym idealna

[sowa_hu_hu]

moofka napisała:

> > Niestety nie kazdy facet nadaje sie żeby byc ojcem czy opiekunem
> dla
> > cudzego dziecka... to wymaga naprawde wielkiej dojrzałości...
> >
>
>
> dokladnie tak
> w przypadku dzieci z rozbitych rodzin nawet nie ojcem
> bo taki maluch najczesciej ojca ma i doskonale go zna
> opcja drugi udawany tata nie jest potrzebna tak naprawde do
szczescia
> opcja zyczliwy, wyrozumialy facet, czy nawet ho ho przyjaciel
malego
> czlowieka bylabym idealna


u mnie mały zna swojego ojca ,choc sama już nie wiem czy dobrze
biorą pod uwage jakim facet jest ojcem
mój nowy partner nigdy nie będzie pretendował do roli ojca ale do
roli opiekuna ,przyjaciela... sadze nawet ,że może sie kiedyś stać
kimś ważniejszym dla mojego syna niż rodzony ojciec...
ale u mojej znajomej jest tak ,że jej facet (teraz już mąż) jest
ojcem dla jej córki z pierwszego związku ,mała ojca biologicznego
nie pamięta. do meęża matki mówi tata.


>

[nchyb]

to wszystko to prawda, ale...
autorka wątku już wyszła za mąż, czasu nie cofnie. Jedyne co teraz
może zrobić, jeżeli kocha synka, to nie pozwolić więcej go
krzywdzić...

[wieczna-gosia]

> a ja nie rozumiem dlaczego wyszłaś za faceta który nie akceptował
> twojego dziecka?

no ja sadze ze jednak do slubu kochal czy udawal ze kocha- chociazby slowa, ze
synek zaakceptrowal partnera i zaczal mowic tato- o tym swiadcza.

I przychylam sie do zdania moofki ze gadanie "trzeba bylo" jest diabla warta i
sluzy glownie osobie to zdanie wypowiadajacej. A czlowiek, ktory odkryl ze byl
robiony w jajo i dociera do niego, ze chyba zle zainwestowal uczucie po prostu
marzy jeszcze o kopniaku w stylu "widzialy galy co braly" albo "trzeba bylo
uwazac".

[sowa_hu_hu]

oczywiście ,że juz jest musztrada po obiedzie.
ja pytam z czystej ciekawości...
tak naprawde nie wiemy jak było przed slubem bo dziewczyna nic nie
napisała... może udawał... może ona była tak zaślepiona ,że nie
zauważała niepokojących symtomów...

ja w kazdym razie nie wiem co poradzić... jedyne co mi przychozi do
głowy to jakaś poradnia rodzinna ,choć nie wiem czy facet dałby sie
namówić...

[rycerzowa]

Zrozumcie kobietę, zrozumcie dziecko, zrozumcie mężczyznę.

Przedtem chłopczyk był słodkim maluszkiem, trochę onieśmielonym, przymilnym,
zachwyconym,że pojawił się jakiś tata.

Teraz ma 7 lat, wyrósł, stracił dziecięcą słodycz, powoli zaczyna być mężczyzną
( tak), mieć swoje zdanie.
Nawet w zwyczajnych, dobrych rodzinach może dojść w tym okresie do napięć.
Ojciec nie zawsze umie się znaleźć w nowej roli.
A bywa ,że i matka nie nadąża, bo wydaje jej się,że synuś ciągle malutki,
ciągle potrzebuje takiej samej wyrozumiałości i opieki.

Tu jest jeszcze trudniej, gdyż w życiu chłopca sporo się zmieniło.
Nowy tata jest na co dzień, w domu, ma pewne słuszne wymagania.
Młody mężczyzna nagle dostał duże dziecko i nie umie nim się zająć, bo
nienauczony, nieprzyzwyczajony.

Najłatwiej rozwalić kolejne małżeństwo.
Ale nie daje to gwarancji sukcesu. Żal do syna za zmarnowaną szansę na nowe
życie może mieć destrukcyjny wpływ na jego dojrzewanie.

Chyba, że się inaczej nie da...
Wtedy najważniejsze jest dziecko, bo słabsze.

Ale trzeba próbować. Są poradnie rodzinne, a w nich specjaliści.
Są fora internetowe, np. Macochy (z dołu strony, na Prywatnych)
gdzie podobne megi_blue dzielą się doświadczeniem.

[tosina]

No pewnie dawac szanse,1,2,3,..............133 itd. Zmarnowac zycie
i sobie i dziecku .Wiecznie czekac i dawac szanse, miec nadzieje na
gruszki na wierzbie a zycie bedzie bieglo. Wydaje mi sie ze te
rozmowy i proby naprawy dziewczyna juz wykorzystala zanim do nas
albo raczej na forum napisala. Teraz pora cos z tym zrobic. I to
radykalnie po mesku .No ktos musi w tej rodzinie okazac
sie "mezczyzna" . Mam syna w zblizonym wieku do tego chlopca. Fakt
nie jest slodkim i papusnym 3latkiem. Ale nadal goruje w nim
dziecko. Potrzebuje autorytetu, kompana i oparcia. Jesli facet nie
radzi sobie juz teraz w tej sytuacji to co bedzie pozniej?Np. gdy
chlopiec bedzie mial 13 lat a jego slodzitki maluch np. 3? Jestem
przekonana ze ta lekcje chlopak odrobil bardzo dobrze i wzgledem
tego mezczyzny zawsze bedzie czul sie gorszy. Wiesz jesli on nie
zadal sobie trudu , albo wprost nie poradzil sobie z sytuacja bycia
pelnoetatowym tata to nie sadze by zadal sobie trud by wyprowadzic
psychike malca na prosta.

[croyance]

Znam taka pare; ona byla samotna matka przez wiele lat, potem wyszla
za maz, teraz ma z obecnym mezem drugiego synka.
I dramat.
Bo - przyzwyczajona do samodzielnosci - kazdy ruch meza uwaza za
zamach na wlasna niezaleznosc i 'wtracanie sie' w jej kompetencje
jako matki. Facet nie moze nawet dzieciakowi powiedziec, zeby
posprzatal w pokoju, bo ta juz sie wkurza, ze to jej dziecko, i on
ma sie nie mieszac. Facet dupa i juz nawet odpuscil, ale chce miec
wplyw na wychowanie przynajmniej ich wspolnego syna.
Bardzo trudno to wyegzekwowac. Ona ma nadal przyzwyczajenia samonej
matki i wkurza ja, ze ojciec chce miec cos do powiedzenia. Nigdy nie
pyta go o zdanie, jest zdziwiona, ze musi z nim cos uzgadniac.
Takze, roznie bywa. Oczywiscie, bywa i tak, ze facet dziecka nie
akceptuje, ale bywa i tak wlasnie, ze matka kazda probe wychowania
dziecka traktuje jako zamach na wlasne terytorium.

[kai_30]

Megi - doskonale Cię rozumiem. Byłam w podobnej sytuacji, tyle że synów mam
dwóch, a za mąż nie wyszłam. Facet, z którym byłam w związku nie akceptował
moich dzieci. I gadanie "widziały gały co brały" można sobie o kant d* rozbić -
nie widziały, bo na początku było inaczej!

Potem się zaczęło psuć. Coraz bardziej. W sposób bardzo podobny do opisywanego
przez Ciebie. Po raz pierwszy (hehe) rozstaliśmy się po roku. Potem on
przysięgał, że się zmienił, że wszystko zrozumiał, że już wie... Uwierzyłam. I
znów było dobrze - przez jakiś czas. A potem znowu, stopniowo, zaczęło się
pogarszać. I znów, po kolejnym roku się rozstaliśmy, w momencie bardzo dla mnie
trudnym (poroniłam). I znów, głupia debilka, pozwoliłam mu wrócić, bo poszedł na
terapię i przysięgał, że się zmienił, że wszystko zrozumiał, że już wie...

Do trzech razy sztuka. Za trzecim razem wystawiłam walizki definitywnie. Mam do
siebie olbrzymie pretensje, że tak wiele czasu potrzebowałam, żeby uwierzyć, że
na dłuższą metę on nie jest w stanie się zmienić.

Nie da się, po prostu się nie da żyć z kimś, kto nie akceptuje Twojego dziecka.
Wcześniej czy później go znienawidzisz, Twoje dziecko już go pewnie nienawidzi -
a po części nienawidzi również Ciebie, bo na to pozwalasz.

Obawiam się, że szanse są niewielkie. Możesz spróbować namawiać go na terapię -
ale żeby terapia była skuteczna, to trzeba przyznać, że się ma problem. A w jego
optyce zapewne to nie on ma problem, ale dziecko jest niedobre, niegrzeczne i
złe, a Ty się przyp*dalasz nie wiadomo o co.

to jakim cudem ty za niego wyszlas???

[18_lipcowa1]

dziwie sie kobieto tobie, bo mimo iz sama nie mam dzieci i za nimi
nie przepadam, nigdy w zyciu nie wyszlabym za maz za faceta ktory
nie tyle ze nie lubi, ale NAWET NIE PROBOWALBY polubic mojego
dziecka....
az taki ped mialas do posiadania portek w domu???????????????

[driadea]

Wyszłaś za faceta, który nie akceptuje Twojego dziecka?!

[figrut]

Zejdźcie w końcu z dziewczyny kopiąc ją głupimi komentarzami z rodzaju "nie
widziałaś tego wcześniej" itp. . Jest jak jest, więc teraz potrzebne jest
działanie zamiast wygłaszania moralizatorskiej mowy.
Na Twoim miejscu Megi, rozstałabym się z facetem, zanim na świat przyszłoby jego
własne dziecko [a może już tak się stało]. Ty nie jesteś szczęśliwa patrząc na
cierpienia synka, synek nie jest szczęśliwy będąc dla Twojego męża piątym kołem
u wozu. Na troje ludzi, dwoje jest nieszczęśliwych, a to przewaga. Rozstań się z
facetem już teraz. Na początku łatwiej, bo im dalej w las, tym więcej drzew i
później to, co teraz wydaje się niemożliwym do przebrnięcia, stanie się pestką w
porównaniu z tym, co może być później. W tej chwili pewnie jesteś jeszcze na
etapie - dać mu szansę. Ja bym nie dawała, bo później na świat mogą przyjść
następne dzieci i co wtedy ? Wtedy już dużo trudniej odejść, bo - mieszkanie,
sprawy finansowe i zaczynasz się uzależniać od sytuacji. Co zrobisz później,
jeśli z nim zostaniesz ? Będziesz patrzeć na to, jak JEGO dzieci będą kochane
przy Twoim nie kochanym przez męża synku ? Będziesz codziennie patrzeć na
cierpienia swojego pierwszego synka i jednocześnie myśleć o tym, że jak się
rozstaniesz, to ucierpią na tym Wasze wspólne dzieci czy dziecko, które pewnie
będzie kochał i wyróżniał je ponad Twojego pierwszego syna. Faceta można zmienić
zawsze, albo on może zmienić sobie Ciebie na inną. Dziecko jest zawsze Twoje i
nie zamieni Cię na inną matkę. Zacznij działać już teraz póki łatwiej, zanim
problemy z rozstaniem zaczną urastać do niemożliwych do pokonania.
Powodzenia Ci życzę ze szczerego serca i właściwego wyboru

[asinek68]

a ja sądzę, że to podpucha jakaś. Taki nick nie występuje na żadnym
innym forum. Wy się wywnętrzacie dziewczyny a autorka siedzi, czyta
i się śmieje.

[moofka]

nawet jezeli ten konkretny przypadek jest wymyslony
takie rzeczy sie dzieją i to wcale nie rzadko

Albo...

[tosina]

Nowy nick jednej z staryszych uzytkowniczek forum.Na potrzeby
sytuacji.Ale tak by nie zdemaskowac ze to ja ta krysztaliczna X.

[asinek68]

Nowy nick jednej z użytkowniczek forum stworzony aby ubarwić na
Forum kolejny jesienny dzień ...

[karola1008]

Megi opisała b. poważny problem, dziewczyny jej doradzają, a ona się
nie odzywa. Dziwne. Moim zdaniem-podpucha.

Mój mąż nie akceptuje mojego synka

[megi_blue]

Witam i serdecznie dziękuję za wszystkie wypowiedzi.Przepraszam,
niestety nie mogę pisać na bieżąco, nie zawsze mam dostęp do
komputera.
Nie myślcie proszę, że swiadomie poświęciłam dziecko, aby złapać
faceta. Zanim wyszłam za mąż, związana byłam z kimś innym. Kimś, kto
dosłownie wyłaził ze skóry, żeby mały czuł się szczęśliwy i kochany.
Zresztą nam też było ze sobą bardzo dobrze. Ta sielanka trwała do
czasu, kiedy się zaręczyliśmy. Jego stosunek do małego zmienił się o
180 stopni.Wtedy okazało się, że moje dziecko ma same wady i "musi
nauczyć się samo sobą zajmować". A wszystkie starania ze strony
ówczesnego partnera były tylko środkiem do osiągnięcia celu, czyli
związania się ze mną. Tamten związek zerwałam - dla dobra dziecka. I
nie muszę chyba pisać, jak bardzo mały to przeżył.
Bałam się kolejnego wiązku i tego jak mały się w tym wszystkim
odnajdzie. Mój obecny mąż nie jest Polakiem i na początku główną
przeszkodą w jego kontaktach z małym była bariera językowa. Zresztą
synek też był nastawiony na "nie" (czemu nie ma się co dziwić). Mąż
nie ukrywał, że jest mu trudno nawiązać kontakt z małym i że
potrzeba będzie dużo czasu, zanim ich wzajemne relacje się poprawią.
Uważałam to za uczciwe postawienie sprawy i wzięłam za dobrą monetę,
że nie próbował mydlić mi oczu. W końcu mały przyzwyczaił sie do
nowej osoby w naszym życiu i zaakceptował męża (pobraliśmy się po
dwóch latach znajomości). Zaczął mówić do męża tato. I jemu to chyba
wystarczyło. Bycie ojcem "z tytułu". Nie znaczy to, że wszystko
zaczęło się z dnia na dzień. Na początku były jakies drobne spięcia,
nerwowe sytuacje. Starałam się być sprawiedliwym mediatorem, zresztą
nigdy nie byłam "harpią" zapatrzoną w synka, uważałam, że jeśli
postąpił źle - powinien ponosić konsekwencje swojego zachowania.
Chciałąm aby decyzje dotyczące wychowania dziecka były podejmowane
przez nas oboje. Niestety tak sie nie stało. W miarę upływu czasu
takie "zapalne" sytuacje stały się coraz częstsze. Wiele razy
próbowałam rozmawiać z mężem - ale on odbiera to jako ataki na
siebie. Nie chcę niczego ubarwiać ani koloryzować - zdarzają się też
dobre chwile - ale jest ich niewiele...Nie wiem jak się odnaleźć w
tej sytuacji. Za dwa miesiące spodziewamy się dziecka. Wiele razy
myślałąm o rozwodzie, ale jest mi trudno podjąć tę decyzję.
Zwłaszcza teraz. Z Waszych wypowiedzi i doświadczeń wynika, że nie
ma co liczyć na to, że mąż się zmieni. Może jednak mając własne
dziecko uświadomiłby sobie, czym są uczucia rodziców do dziecka i
odwrotnie? Boję się jednak, że nawet jeśli tak sie stanie - mały
zawsze będzie dyskryminowany i "na drugim planie". Wiem, że nie
mozna nikogo zmusić do miłości. Nie wiem, dlaczego wszystko sie tak
potoczyło.
Nie chcę krzywdzić małego, bardzo poruszyły mnie wypowiedzi osób,
które miały podobne doswiadczenia z dzieciństwa.
Mały jest dobrym ,kochanym dzieckiem, a ja się tak bardzo cieszyłam,
że będziemy mieli pełną rodzinę. Ale teraz nie wiem czy układ w
jakim żyjemy można jakkolwiek nazwać.

[joanekjoanek]

Ale Ty przeczytałaś te wypowiedzi?

Nie wierzę. A jeśli nawet przeczytałaś, to chyba nie dotarło do Ciebie nic.

Ocknij się, kobieto!!!

"myślałam o rozwodzie, ale mi trudno podjąć decyzję"... "rozmawiałam, ale on odbiera jak ataki na siebie"... Co to w ogóle za teksty są? Sorry, ale sprawiasz wrażenie osoby, która się usiłuje zasklepić w jakiejś skorupie niewrażliwości na krzywdę dziecka. Dziecku się krzywda dzieje!!! Nie widzisz Ty tego? Nie chcesz widzieć? Będzie się mu działa jeszcze większa krzywda! Z dnia na dzień coraz większa! Nie uciekniesz przed tym. Możesz się tylko okłamywać. A jeśli się będziesz okłamywać, jeśli niesprawiedliwe cierpienie dziecka nie będzie dla ciebie najważniejszą sprawą na świecie - to nie aspiruj łaskawie do miana troskliwej mamy, która chce jak najlepiej. Nie, nie chcesz jak najlepiej. Chcesz czegoś, co jest nierealne, a w czasie, w którym mogłabyś naprawić to, co się da, i robić coś, co jest ważne - postępujesz źle.

No bo przecież postępujesz źle, pozwalając obcemu chłopu krzywdzić Twoje dziecko, prawda? Tu nie ma "a bo to, a bo tamto". To złe jest. Pozwalając na to, sama krzywdzisz.

Aha, jeśli potrzebujesz pomocy, to trzeba o nią poprosić, tylko inaczej. Takiej osobie, jaką się teraz prezentujesz - nikt nie pomoże. Dopiero gdy zdecydujesz się _naprawdę_ podjąć jakieś kroki, żeby przerwać to, co się dzieje - będzie można wyciągnąć do Ciebie dłoń. Tak, nawet obce baby na forum. W ludziach jest mnóstwo życzliwości, ale nie wyzwoli tej życzliwości postępowanie tchórzliwe i paskudne.

Otrząśnij się. Zrób coś. Przynajmniej wymyśl, co możesz zrobić.

[guderianka]

Cofam to co napisałam bo :Gały nie widziały co brały
ale teraz widzisz i rozumiesz

Ja myślę w ten sposób : Kochasz syna, kochasz maluszka w brzuchu i
kochasz siebie. Jeśli kochasz też męża konieczna jest dla was
terapia psychologiczna. Tylko to dałoby wam szansę na normalnie
funkcjonujący związek.
Jeśli mąż się nie zgodzi- uważam że małżeństwo nie ma sensu

[karola1008]

Megi, posądziłam Cię o trollowanie, wycofuję się i przepraszam. Mąż
brał Ciebie w pakiecie-z dzieckiem. Musi się z tym liczyć. Jak
będzie dalej tak traktował małego, to nie tylko synek będzie
nieszczęśliwy, Ty-także. A Twoje i Twojego starszego dziecka
nieszczęście nie pozostanie bez wpływu na to maleńkie, które ma się
urodzić. A co będzie, jesli dumny tatuś, zapatrzony we własne
dziecko, będzie synka traktował jeszcze gorzej? Porozmawiaj z mężem,
zaproponuj terapię. A jesli się nie zgodzi, to naprawdę marne
perspektywy przed wwaszym małżeństwem.

[mateoeasy]

a mi sie wydaje ze facet porostu nie wie jak byc ojczymem.jemu tez
jest moze trudno i reaguje agresja.moze znajdz im wspolne
hobby.pilka?,basen?moze jakies samochodziki?u mnie byl,moze i
jeszcze jest,podobny problem,tylko z roznica,ze to rodzony ojciec
odtracil swa corke.bo urodzili sie chlopcy...odtad stalawala sie dla
niego glupia i miala od razu dorosnac i po jakims czasie czulam ze
przestaje ja kochac i rozmowy nic nie dawaly,wiec postanowilam
pomalu.niedziela-gry planszowe dla calej rodziny.potem male zakupy
na ktore wasylalam meza tylko z corka.na poczatku przychodzili
skloceni,ale teraz przychodza juz w coraz lepszych humorach.jestem
dopiero na poczatku tej drogi i nie jest latwo mimo ze to jej
ojciec..moze powinnas dac odczuc facetowi,ze jest escie rodzina i
sprobujcie jak najwiecej rzeczy robic razem.ida swieta...wspolne
gotowanie z podzialem na role..nie wiem.,ale niektorzy swiezo
upieczeni tatusiowie zachowuja sie podobnie..jezeli to zawiedzie to
sie zastanow czy warto dalej w to brnac...pozdrawiam

[sowa_hu_hu]

Podpisuje sie pod dziewczynami. Jeśli facet nie zgodzi sie na
terapie to marne szanse...
Nie wyobrażam sobie cierpienia twojego dziecka kiedy jego młodszy
brat/siostra będa adorowane przez ojca a ono odrzucane...
Ja często z moim partnerem rozmawiam na ten temat... wprost mu mówie
co myśle ,że nie wyobrażam sobie aby traktował mojego syna gorzej od
swoich ewentulanych biologicznych dzieci...
Ja już naraziłam dziecko na cierpienie rozstając sie z jego
ojcem ,cały czas patrze na jego ból spowodowany tym że ojciec go
olewa... Nie mogłabym więc zafundować mu rodziny w której nie byłyby
akceptowany ,kochany...