Wiecznie u kogos...:(

[messinmyhead]

Wlasnie przeczytalam watek "boje sie kredytu" i postanowilam sama
opisac swoja sytuacje, bo juz sama nie wiem co robic.
Generalnie chodzi o to, ze tak jak i w tamtym watku najwiekszym
problemem mojej rodziny jest brak wlasnego kata. Przeprowadzalam sie
juz kilkanascie razy w doroslym zyciu a konca nie widac. Mam juz
dosc wiecznego przywyczajania sie i odzwyczajania do nowych
mieszkan, okolicy, sasiadow, wiecznego urzadzania sie 'na nowo',
wiecznego zaczynania wszystkiego od poczatku. Pochodze z Warszawy,
maz z Olsztyna i mimo ze zawsze jakos sobie radzilismy finansowo to
nigdy nie stac nas bylo na kredyt, nie mielismy zdolnosci
kredytowej. Teraz pracujemy z mezem za granica i w koncu
mamy "upragniona" zdolnosc kredytowa ale przez ten caly skok na
rynku nieruchomosci nie wiemy czy ryzykowac, czy nie wkopiemy sie na
cale zycie w studnie bez dna. Musielibysmy wziac co najmniej 300
tysiecy na 30 lat, i placic raty po 1800-2000 zl, oczywiscie mowie o
malym mieszkaniu 2 pokojowym w wielkiej plycie bo co innego kupie z
za te pieniadze w Warszawie. No moze 3 pokoje w wielkiej plycie POD
Warszawa i wydam w perspektywie lat kupe kasy na dojazdy, nie mowiac
o tym ile czasu to zajmie. Kolejna sprawa to to jakby to nasze zycie
wygladalo po oplaceniu raty. Mysle, ze maksymalne maksimum jakie
mozemy zarobic z mezem w Warszawie to 4-5 tysiecy zlotych, wiec za
2200-3000 musielibysmy utrzymac 3 osoby, oplacic przedszkole,
dojazdy, ubrania, wakacje... wszystko. Wiem, ze mozna, wiem ze da
sie ale... no wlasnie i tu pojawia sie ale. Mamy alternatywe -
mozemy zamieszkac u tesciowej, pod Olsztynem w jej mieszkaniu. Ona
mieszka jeszcze gdzies indziej, wiec bylibysmy niby niezalezni. Tyle
ze tesciowa lubi ukladac zycie innym, do tej pory nasze relacje byly
poprawne ale boje sie jak to by wszystko wygladalo gdybysmy
mieszkali u niej.
Ona twierdzi, ze by sie nie wtracala, ze to marnotrawstwo kupowac
inne mieszkanie skoro jej duze mieszkanie stoi puste, ze jestesmy
glupi po prostu, honorowi z ten zly sposob, ze jeszcze za malo zycia
znamy etc. Tak twierdza tez niektorzy nasi znajomi, tak twierdzi
czesc rodziny. Z kolei druga polowa - znajomych i rodziny (zwykle ci
ktorym sie po prostu lepiej w zyciu powiodlo albo ci ktorzy zdolali
kuoic mieszkania przed "gorka") mowi zebysmy nie byli jeleniami,
naiwniakami - ze jak mamy szanse na wlasne mieszkanie na kredyt, to
zeby brac i nie ogladac sie na tesciowa. Puszczaja gadki w stylu
lepsze ciasne ale wlasne(nawet Ci ktorzy dostali 50 procent kasy na
m od rodzicow), ze satysfakcja wieksza itd. Ze bedziemy oplacac
czynsz, remontowac, urzadzac mieszkanie ktore nigdy nie bedzie nasze
i w ktorym tesciowa zawsze bedzie mogla rzadzic. Ze to zadna
niezaleznosc. A ja juz sama nie wiem, nie wiemy oboje jakas podjac
decyzje. Boimy sie, ze po powrocie do Polski znowu nie bedziemy miec
zdolnosci kredytowej, ze moze juz nigdy nie bedziemy jej miec, ze
uzaleznimy sie w pewniem sposob od tesciowej, ze mozemy miec
problemy z praca w Olsztynie, ze znowu bedziemy u KOGOS...
Tak bardzo brakuje mi stabilizacji, ale w tym wszystkim nie wiem juz
jak i gdzie jej szukac. Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze obawa o
corke, ktora poki co jest malutka i niewiele rozumie ale juz
niedlugo zacznie, i to ciagle zmienianie miejsca pobytu, srodowiska,
brak wlasnego domu zacznie tez ja dotykac. Chce miec wlasny kat,
wlasny dom, chce w koncu kupic sobie swoje meble, bibeloty, urzadzic
sie a nie kupowac to co praktyczne i tanie - bo trzeba bedzie i tak
oddac czy sprzedac przy kolejnej przeprowadzce, chce by moje dziecko
mialo swoj pokoj, swoje rzeczy a nie ciagle tylko cos
tymczasowego...ale jakim kosztem, czy za wszelka cene? Jak to
rozwiazac...?

[michasia24]

zamieszkałbym w mieszkaniu u teściowej, duże raty wychodzą jak dla mnie za duże

[dlania]

Poprosić teściową o przepisanie mieszkania na was.
Albo/i powiedziec jej o swoich obawach co do wtracania się - oczywiście bardzo
grzecznie

[noa15]

Poszabym na swoje. Po ślubie mieszkaliśmy w mieszkaniu z teściem jak
się urodził syn przenieśliśmy się do moich rodziców. Niby wszystko
ok ale zawsze znajdzie się coś co nie będzie komuś odpowiadać. NIby
drobnostki ale jak się wszystko skumuluje to można zwariować. Teraz
też rozgladamy się za swoim, oczywiście na kredyt.

[messinmyhead]

Probleem w tym wszystkim jest moje nastawienie, to jak ja bym sie psychicznie
czula w tej calej sytuacji. Moja tesciowa nawet by poszla nato przepisanie
mieszkania, nie trzeba jej byloby jakos naklaniac. Jednak chodzi mi o te
wszystkie drogne sprawy, niuanse typu ze tesciowa przyjezdza (a jak ja znam to
przyjezdzalaby czesto) i byloby pytanie a gdzie sa jej jakies tam filizanki, a
dlaczego zmienilismy to czy tamto, ze przeciez bylo dobrze itp. Oczywiscie
wszystko w bialych rekawiczkach, zadnych awantur bo ona taka nie jest, ale zadne
tlumaczenie jej ustalanie ze chcemy cos po swojemy zrobic nie przyniosloby
dlugofalowego efektu. Przestalaby wtracac, pytac, komentowac do... nastepnego
razu. I bylby w tle klimat no ze jak to ona we wlasnym mieszkaniu, ktore nam
dala, uzyczyla -nie moze zrobiic tego czy tamtego, czy "niewinnie" zapytac czy
skomentowac.
Oczywiscie mowie sobie ze po prostu musialabym sie z tym pogodzic, zdystansowac,
sie, niech sobie pogada etc. bo w gruncie rzczy faktem jest ze robi nam
grzecznosc, ze pomogla i ze to nadal jest jej mieszkanie (choc "dom" moze nasz).
W sumie to miejszy problem chyba niz ogromniasty i trudny do splacania kredyt na
cale zycie. Tylko czy ja nie przekonuje czasem samej siebie... czy jesli tam
zamieszkamy to czy bede umiala traktowac to miejsce jak dom? Biorac pod uwage ze
go nie kupilam za zarobione przez siebie pieniadze i ze jest w 100% zrobiony pod
tesciowa i ze kazda zmiana moze byc zle widziana? Tego nie wiem i sie obbawiam.

[dlania]

A jakbys jej powiedziała o swoich obawach? Powiedziała, że chciałabys go
urzadzic po swojemu, a jej może byc z tego powodu przykro itd. Co ona na to?
Zrozumie czy nie?

[messinmyhead]

Ona powie, ze rozumie... i zacznie mnie przekonywac, ze rozumie ale po co, skoro
jej mieszkanie jest urzadzone, po remoncie. Fakt, jest urzadzone i remont kiedys
tam byl, jest bardzo czysto i w sumie przytulnie ale zupelnie nie w moim czy
naszym stylu, i jak tu przekonac tesciowa ze nie kazdy musi kochac cepeliowskie
serwetki, boazerie w przedopokoju i kwiaciaste kanapy? Na jakies czas byloby OK,
ale tak na cale zycie...?

[guderianka]

Teściowa wiecznie żyć nie będzie..
A wtedy chałupę sprzedasz i kupisz sobie SWÓJ dom

[madame_edith]

A czy na pracę i zarobki macie identyczne szanse w Warszawie jak pod
Olsztynem? Z tego co wiem to Warmińsko-Mazurskiem wielkich kokosów
się nie zarabia (może się to zmienia powoli, nie wiem).
Tam jest na pewno ładniej i życie bez kredytu na szyi kusi, ale ja
bym chyba jednak wolała u siebie.
Możecie ewentualnie na próbę zamieszkać tam na rok. Jak mamusia nie
da żyć to wtedy plan B.
Dla mnie osobiście takie właśnie "ciasne, ale własne" to wielki
komfort psychiczny, ale moja rata kredytu stanowi nie tak duży
procent dochodów, bo kredyt brałam przed podwyżkami.

[przeciwcialo]

Taniej chyba raczej nie będzie. Póki jestescie za granica i zarobki
macie lepsze to bierzcie kredyt, przez jakis czas możecie jeszcze
pracowac za granica i juz spłacac i mieszkanie wynając- tez jakis
zysk. A potem z oszczędnoiściami wracacie i możecie sie urzadzac.

[atta]

Skoro teściowa byłaby skłonna przepisać na Was mieszkanie, to może wchodziłaby w
grę opcja - sprzedać mieszkanie pod Olsztynem i kupić w Warszawie. Wtedy
musielibyście wziąć o wiele mniejszy kredyt tylko na pokrycie różnicy cen...

[gabrielle76]

Kobieto bierzcie mieszkanie tesciowej, problemy typu gdzie sa filizanki to mały
pikus w porównaniu z ratami które byscie spłacali za kredyt

[messinmyhead]

Tesciowa mieszkania nie sprzeda bo, jak mowi to dorobek jej zycia, ma sentyment
do niego, do okolicy i sprzedaz nie wchodzi w gre.Z jej punktu widzenia bez
sensu jest sprzedawac duze 70 merowe mieszkanie w ladnej okolicy, w niskim bloku
z cegly by kupic 40 m w wielkiej plycie na blokowisku w Warszawie, i jeszcze
doplacac. W sumie ja rozumiem, tylko co poradze na to ze w Warszawie wyrchowalam
sie i tam jest praca...

[sir.vimes]

Oczywiście, że bez sensu.


.Z jej punktu widzenia bez
> sensu jest sprzedawac duze 70 merowe mieszkanie w ladnej okolicy, w niskim blok
> u
> z cegly by kupic 40 m w wielkiej plycie na blokowisku w Warszawie, i jeszcze
> doplacac.

[ru-da]

Brać mieszkanie od teściowej, jak daje, ale żeby było przepisane na was. Wtedy
będziecie u siebie, jak zrobisz remont to dla siebie, i będziecie spać spokojnie
bez rat.
Można wtedy spróbować część pieniędzy odkładać na kupno mieszkania w W-wie
(spróbować przez kilka miesięcy odkładać tyle, ile mogłyby wynosić raty, i
wówczas podjąć decyzję o zakupie mieszkania i przeprowadzce do W-wy). Ale może
się zdarzyć, że zdobędziecie dobrą pracę w Olsztynie i wszystko Wam się ułoży.
Tego życzę

[urbanflow7]

Uważam, że poszukiwanie własnego miejsca nie jest unoszeniem się honorem, ale
właśnie całkowicie rozważnym krokiem. Mam nadzieję, że Wam sie uda.

[setia]

rozwiązanie: wziąć kredyt na mieszkanie w Warszawie a mieszkanie teściowej
wynająć i z czynszu za wynajem spłacać kredyt. przynajmniej dopóki nie staniecie
na nogi.

[osa551]

Dokładnie tak, albo na odwrót - kupić mieszkanie w Warszawie i wynająć (niech
się spłaca) a mieszkać w mieszkaniu teściowej. Jak staniecie trochę na nogi to
zawsze można przyspieszyć spłatę kredytu.

[e_r_i_n]

setia napisała:

> mieszkanie teściowejwynająć i z czynszu za wynajem spłacać kredyt

Mhm, wynajem pod Olsztynem raczej nie spłaci kredytu w Wwie.

[sir.vimes]

też tak myślę.

a moze tak?

[18_lipcowa1]

bierz kredyt i kupuj
i zyj sama i sama decyduj
nie daj sie namowic tesciowej bo potem bedzie wieczne wtracanie,
wytykanie, wypominanie itp.

Moze inna opcja? O takiej myslalam. Wezcie kredyt, wynajmijcie je i
zamieszkajcie u tesciowej. Jak bedzie zle, macie w razie co swoje -
jak bedzie okej, niech wam ktos to splaca.

My tak wlasnie zrobimy. Mamy jedno swoje- wlasne i bierzemy kredyt
na zarobki UK na nastepne w Polsce. Wynajmiemy je i za 30 lat
zrobimy z nim co tylko nam sie spodoba.

Nie brać kredytu

[sir.vimes]

wynająć coś maleńkiego i odkładać.

Myslę, że jest wileka szansa na to, że ludzie którzy teraz biorą kredyty
mieszkaniowe - mocno pożałują.

jeżeli teściowa jest fajna i dalibyście radę z nią mieszkać - myślę, ze warto
zastanowić się nad jej ofertą.

[guderianka]

> Myslę, że jest wileka szansa na to, że ludzie którzy teraz biorą
kredyty
> mieszkaniowe - mocno pożałują.

A czemuż ?

[sir.vimes]

Nie wiem czy w to wierzyć ,a le ostatnio pwna ekonomistka tłumaczyła mi długo i
namiętnie jak kształtować się będą ceny mieskzań itp itd. Gorzka to była opowieść.

Mnie to nie rusza bo mam własne mieszkanie, nie banku.

Ale zastanawiałam się nad kredytem na mieszkanie dla córki - już się nie
zastanawiam tylko odkładam dalej.

w każdym razie wynikało z tej opowieści, ze jeśli ktos moze kupic na kredyt
hiper mieskzanie typu przedwojenny apartament w super dzielnicy to warto. w
innych przypadkach - bardzo nie warto.

Oczywiście - niekoniecznie tak będzie.
Ale, że te wywody pokrywają się z moją opinią nt kredytów - wierzę.

[setia]

niestety ceny mieszkań rosną szybciej niż oprocentowanie Twoich oszczędności w
banku, więc możesz długo zbierać.

[sir.vimes]

Wróżka?

Czemu zdaje Ci się, że wiesz w jaki sposób zbieram i gdzie trzymam oszczędności?


swoja drogą , nachlane promowanie brania kredytów jako "mniejszego zła"
zwyczajnie mnie bawi.

nachalne, oczywiście

[sir.vimes]

a nachlać sie można z żalu jak się podliczy ile naprawdę zapłaciło się za
kupione na kredyt mieszkanie.

[purpurowa_komnata]

Ja się zagadzam z Sir.vimes. Tylko czasami nie ma wyjścia i kredyt
jest koniecznością...

a czemu taka wysoka rata?

[zonka77]

Bo ja przed chwilą zrobiłam symulację w millenium i przy takim kredycie w CHF
(300 tys na 30 lat) to rata wynosi coś powyżej 700zł...
Przy 5 tys netto zdolność macie...
Nie znam się na tym, tak sobie sprawdziłam na szybko bo ja planuję wziąść kredyt
2x tyle i rata mi wychodzi coś około 2 tys.

300 tys

[zonka77]

złotych oczywiście a nie franków Tylko kredyt we frankach

[aga-agata]

chyba się gdzieś machnęłaś - ja mam kredyt we frankach - 180 tys
złotych, rata 910 złotych

[messinmyhead]

Zonka, sprawdz dokladnie swoja symulacje - jesli podajesz jako walute kredytu
CHF - raty tez ci wylicza w CHF. Czyli to bedzie cos ponad 700 - ale CHF, nie
zlotych. Jak pokazujesz harmonogram splat to masz napisane 'Harmonogram splat w
walucie kredytu'. Niestety
Sprawdzilam na stronie Millenium, bo az mi sie wierzyc nie chcialo ze rata dla
300 tysiecy na 30 lat wyniesie tylko 700 zl skoro w Multibanku, PKO BP, Fortis,
mbanku, wszedzie wlasciwie gdzie sprawdzalam, raty sa w granicach 1600-1900 zl.

[przeciwcialo]

Ja nie przeliczam tak ile kosztowac bedzie mieszkanie po spłacie.
Na razie rata wynosi mniej niz wynajem na wolnym rynku. Gdzies
mieszkac trzeba a co miesiąc bliżej nam do pełnej własnoeści tych
czterech ścian.

[setia]

sir.vimes napisała:
> swoja drogą , nachlane promowanie brania kredytów jako "mniejszego zła"
> zwyczajnie mnie bawi.

nic nie promuję, przedstawiam po prostu rozsądne, ekonomiczne argumenty. ale jak
się okazuje większość ludzi nie potrafi myśleć ekonomicznie.
osobiście nie miałam potrzeby brać kredytu na mieszkanie (przynajmniej nie na
własne) i chyba wycofam się z tych dyskusji o kredytach bo nie mam żadnego
interesu w tym, jak to nazwałaś, promowaniu kredytów, wręcz przeciwnie

[sir.vimes]

"ale jak
się okazuje większość ludzi nie potrafi myśleć ekonomicznie."

dokładnie.
A potem komornik ma uciechę.

[przeciwcialo]

Nie kazdemu rodzice kupia czy dadza mieszkanie.
Nie każdy wygrywa w totka szóstke.
Mało kto ma gotówke na kupno mieszkania.
Niewiem dlaczego tak psioczysz na kredyty.

[e_r_i_n]

Sir chyba nie psioczy na kredyty jako takie, tylko na ich pochopne
branie. I tutaj ja dobrze rozumiem - ile jest takich osob, ktore w
czasie 'bumu' zwietrzyły koniunkture (kupuje za 3000, sprzedaje za
8000), a potem mialy czkawke, bo kredyt kosztowal wiecej, niz
zarobek na mieszkaniu?
W tej chwili fakt jest taki: mieszkania tanieja, kredyty drozeja. I
trzeba mierzyc sily na zamiary.

[przeciwcialo]

Ok. MOże faktycznie źle zrozumiałam.
My bez kredytu nie mielibyśmy mieszkania. Trzeci rok spłacamy juz
kredyt. Zostało jeszcze jakies 12 lat ale jak wróce do pracy to
podgonimy spłate. W naszy przypadku rata to mniej niz koszt wynajmu
takiego samego metrazu i moge sie bardziej czuc na swoim niz w
wynajmowanym. Z kazdym miesiącem jest coraz bardziej nasze.

[e_r_i_n]

Ja tez musze wziac kredyt, zeby miec mieszkanie - ale tez nie chce
placic wiecej, niz jest konieczne . I wiecej, niz w okresie tych
kilkudziesieciu lat zakredytowania bede w stanie. Bo teraz pol
biedy - gorzej bedzie za lat 30 .

[sir.vimes]

Mniej więcej o to chodzi + mój ogólny pesymizm.

> Sir chyba nie psioczy na kredyty jako takie, tylko na ich pochopne
> branie.

A najbardziej irytuje mnie branie 40 letnich kredytów na mieskzanie za małe by
mogło być na całe życie. Zarzynać się dla klitki? Wg . mnie nonsens.

> W tej chwili fakt jest taki: mieszkania tanieja, kredyty drozeja. I
> trzeba mierzyc sily na zamiary.

No właśnie - ceny mieszkań zmieniają się i nie warto potem żałować.

[przeciwcialo]

No to w sumie wiadomo skad takie kosmiczne ceny wynajmu- własciciele
nabrali kredytów i chca aby wynajmujacy je spłacili za nich.

[e_r_i_n]

To jest przeciez oczywiste.

[sir.vimes]

Ogólnie nie lubię kredytów.

Poza tym - obserwowałam różne dziwne historie - np. człowieka , który dostał
kilka kredytów typu na laptop, na remont łazienki, na coś tam - i niby zdolność
miał. Z tym, że - wypadki losowe zadecydowały, że koniec końców matka tego pana
musiała sprzedać swoje mieszkanie i kupić mniejsze by popłacic jego długi. Nikt
w rodzinie nie dysponował wystarczającą kwota oszczędności by go poratować nie w
tak drastyczny sposób.
Dane na temat niespłacanie kredytów i tragedii ludzkich, które z tego wynikają
są dość porażające.

Dla mnie założenie, ze przez 30 lat na 100% będzie się miało nie tylko pracę ale
PRZEDE WSZYSTKIM zdrowie jest nieco za bardzo optymistyczne. Okaże się np., że
dziecko ma ciężką , przewlekłą, kosztowną chorobę - i wygodny plan spłaty
kredytu bierze w d.

Druga rzecz - zdolność często wyliczana jest niemal na styk (szczególnie takie
sytuacje w których tylko jeden bank przyznał kredyt sa alarmujące). A potem
zaczyna się batalia o życie na jakimkolwiek poziomie i skończyć się może na
kardiologii.
Nie wiem czy warto.

Po trzecie - gdybym mieszkała w niespłaconym mieszkaniu miałabym poczucie, że
należy nie do mnie, tylko do banku. Czyli gorsze niż w wynajetym.

Po czwarte - IMo lepiej sprężyć się i poharować 5 lat w nudnej, cieżkiej, a
przynoszącej duże zyski pracy a potem mieć własne niż sprężać się 20 lat dla banku.

Po piąte - rzeczywiście, miałam to szczęście, że otrzymałam małe mieszkanko w
spadku, mogłam je potem sprzedać i część gotówki miałam już w ręku. Natomiast
wiele moich koleżanek takiego szczęścia nie miało. A w kredyty się nie pakują.

Słyszałam za to o innych, bardzo fajnych rozwiazaniach - np. o wynajmowaniu w
dwie , trzy rodziny lub grupę przyjaciół ogromnych, świetnych domów na linii WKD
- niby mieszka sie z kimś ale warunki milion razy lepsze niż we "własnej", za to
30 metrowej kawalerce. A jeśli właściciel oszaleje pakuje się graty i startuje z
czystym kontem.

Myślę, że to są kwestie indywidualne - każdemu co innego przeszkadza, każdy ma
inne potrzeby.

No i, kredyt na 10 lat to też co innego niż na 40.

[e_r_i_n]

sir.vimes napisała:

> Ogólnie nie lubię kredytów.

Tyle, że sensownie brane są dla ludzi i często są JEDYNĄ szaną na
wlasne mieszkanie.

> Po czwarte - IMo lepiej sprężyć się i poharować 5 lat w nudnej,
> cieżkiej, a przynoszącej duże zyski pracy a potem mieć własne niż
> sprężać się 20 lat dla banku.

Wybacz, ale to chyba jakies zyczeniowe myslenie.
Zalozmy moja sytuacje: mieszkanie, ktore uznam za docelowe (a tylko
na taki zakup sie zdecyduje, nie mam ochoty na kilka mieszkan 'po
drodze'), to koszt (w Warszawie) minimum 600 tys. Jak rozumiem
postulujesz odlozenie tej kasy? Oznacza to koniecznosc odkladania
120 tys rocznie, 10 tys miesiecznie. Czy musialabym zarabiac jakies
20 tys (netto). Niestety, troche za mloda jestem na takie zarobki.

> Po piąte - rzeczywiście, miałam to szczęście, że otrzymałam małe
> mieszkanko w spadku, mogłam je potem sprzedać i część gotówki
> miałam już w ręku.

A reszta?

> Natomiast wiele moich koleżanek takiego szczęścia nie miało. A w
> kredyty się nie pakują.

I co robia? Mowiac szczerze wole wziety (rozwaznie) kredyt, niz
mieszkanie z kimś.

Zgadzam się z Toba w temacie racjonalnego brania kredytow. Ale
robienie wokoł nich szumu, ze to tragedia i stryczek - tez jest
przesada. W ostatecznosci zabieraja mieszkanie i wracasz do punktu
wyjscia, czyli do wynajetego.

[guderianka]

My mamy kredyt na 35lat
Brany był 2,5 roku we frankach, na kwotę 173 tys
Dziś mieszkanie jest warte 300tyś ale więc w razie jakiegoś
niespodziewanego wypadku czy choroby wymagającej dużych nakładów
finansowych możemy sprzedać to mieszkanie, spłacić kredyt, kupić za
150tys coś mniejszego i mieć tym sposobem w kieszeni 600-800zł raty
(piszę o takim przedziale poniewaz gdy braliśmy kredyt frank był
droższy i rata wynosiła ok 800zł teraz gdy staniał wynosi ok 680zł)
Kredyt będziemy spłacać tyle lat jeśli żadne z naszych rodziców do
tego czasu nie umrze. Kwestia nieuchrona w końcu. Jeśli któryś z
rodziców odejdzie z tego świata otrzymujemy w spadku nieruchomość
warta minimum tyle co nasze mieszkanie teraz. Jeśli rodzice będą żyć
więcej niż 35lat-daj im boże-to po ich śmierci i tak odziedziczymy
niezłą sumkę, która zaspokoi naszą potrzebę bezpieczeństwa na
starość i będzie miłym akcentem do emerytur
Jest jeszcze wariant optymistyczny-że my sami spłacimy ten kredyt
wcześniej-ale biorąc pod uwagę fakt,iż mamy niepełnosprawne dziecko
wymagające większego nakładu pieniędzy i jeszcze przez jakiś czas
mojego uziemienia zawodowego- szanse na to nie są spore


Generalnie nie jestem przeciwniczką kredytów o ile biorą je ludzie
na karku, którzy wczesniej przeprowadzili symulacje różnych
życiowych wariantów.

[ally]

> innych przypadkach - bardzo nie warto.

mieszkać gdzieś trzeba słyszałam też od koleżanki teorię o tym, że jak już
kupować, to tylko w nowym budownictwie (a nie w wielkiej płycie), co ona właśnie
uczyniła. po czym u niej w budynku zaczęły walić się sufity i chyba zmieniła
zdanie co do słuszności poczynionej inwestycji

[ally]

a propos cen jeszcze - ja słyszałam teorię, że mieszkania nie będą w najbliższym
czasie drożeć w szaleńczym tempie, ale nie ma co oczekiwać, że z powrotem będą
tak tanie jak kilka lat temu. także nie ma co liczyć na to, że jak kogoś dziś
nie stać, bo za parę lat kupi cokolwiek bez kredytu.

[sir.vimes]

Ale to jest oczywiste, że nowe slumsy są tak samo slumsami jak stare.

Tzn. są budowane na szybko, są tanie, jakości odpowiedniej do ceny, zestarzeją
się szybciej niż naprawdę stare budynki.

Jeżeli ktoś ma gotówke , potrzebuje mieszkania na kilka lat, małego - moze sie w
cos takiego pakować , za ILEŚ z pewnościa to sprzeda. Ale na kredyt, na
kilkadziesiąt lat ? W życiu.


słyszałam też od koleżanki teorię o tym, że jak już
> kupować, to tylko w nowym budownictwie (a nie w wielkiej płycie), co ona właśni
> e
> uczyniła. po czym u niej w budynku zaczęły walić się sufity i chyba zmieniła
> zdanie co do słuszności poczynionej inwestycji

A moze jednak brac....

[messinmyhead]

Ja tam nie jestem ideologicznie jakas specjalna przeciwniczka wielkiej plyty, w
koncu zanim kupilabym mieszkanie to bym kilka razy je obejrzala i od razu
odrzucila 12 pietrowe bloki z obsikanymi klatkami, pospalanymi windami,
smierdzacymi zsypami itp. Zreszta, wydaje mi sie ze opowiesci o slumsach z
wielkiej plyty sa mocno przesadzone. Znam mnostwo osob z Brodna, Bemowa,
Ursynowa, zdarzalo mi sie bywac na tych osiedlach i jakos nie jest to menelstwo,
po prostu nie kazdego stac na nowe apartamenta, a ludzie mniej zarabiajacy tez
chca do cholery jakos zyc, gdzies mieszkac. Sama wychowalam sie na Zoliborzu,
tez w bloku z wielkiej plyty tyle ze niskim i do dzis mam tam rodzine, znajomych
i wszyscy to normalni uczciwi, pracujacy, zwykle wyksztalceni ludzie, choc i
menelstwo sie zdarza, jak wszedzie. Tyle za na moim rodzimym osiedlu (okolice
Elei) ceny mieszkan 2-pokojowych stoja grubo powyzej 300 tysiecy.
No ale przeciwnicy wielkiej plyty wiedza swoje i z luboscia glosza hasla typu -
wielka plyta sie rozleci, instalacje sie beda spalaly, wybuchnie gaz itd. i moje
ulubione - jak tu chowac dziecko w TAKIM srodowisku (ze blokowisko, blokersi,
bida z nedza iogolnie patologia...

Myslalam dzis o tym wszystkim caly dzien, az mnie lepetyna boli... mysle, ze
moje wrodzone czarnowidztwo kaze mi sie jednak jakos ubezpieczyc (czytaj:
zapewnic jakiekolwiek lokum na czarna godzine. i I stanie na tym ze cos jednak
kupimy, tyle ze nie ma raczej szans by kredyt w calosci pokrywaly przychody z
wynajmowania takiego m. Ja od poczatku bylam za takim rozwiazaniem ale wszedzie
slysze i czytam historie o ludziach ktorzy miesiacami probuja sprzedac
mieszkania w wielkiej plycie, spuszczaja cene i nic. No i moj najwiekszy strach
to taki, ze wywalimy 300 tysiecy plus pewnie jeszcze pare na jakis niewielki
remot i wyposazenie, by jakos sensownie to wynajac, a i tak bedziemy musieli do
tego interesu dokladac (skad???) a w najgorszej wersji, gdybysmy chcieli za
jakis czas sprzedac, to bedziemy musieli spuscic kilkadziesiat tysiecy z ceny
(ciagle zapowiada sie przeciez spadki w wielkiej plycie, nawet do 5 tysiecy za
metr w Warszawie. No ale kto nie ryzykuje, ten przeciez nie ma...

[sir.vimes]

No ale przeciwnicy wielkiej plyty wiedza swoje i z luboscia glosza hasla typu -
> wielka plyta sie rozleci, instalacje sie beda spalaly, wybuchnie gaz itd. i moj
> e
> ulubione - jak tu chowac dziecko w TAKIM srodowisku (ze blokowisko, blokersi,
> bida z nedza iogolnie patologia...

KOMPLETNIE nie o to chodzi.

[e_r_i_n]

No dobrze, ale co dokladnie ta Twoja kolezanka powiedziala?
Ze sie nalezy wstrzymac z kupowaniem mieszkania czy w ogole go nie
kupowac, tylko wynajmowac?

[sir.vimes]

wstrzymać, jeżeli ktoś może.

[e_r_i_n]

Do czasu aż...?

[sir.vimes]

Aż się ustabilizują ceny - tzn bedzie większa różnica w cenie zależna od jakości
(bloki na Targówku, że posłużę się przykładem - mocno stanieją, apartmanety na
Żoliborzu mogą nawet zdrożeć). Podobnie z domami - i to pokazała mi na
przykładach cen - rzeczywiście , rok czy pół roku temu za jakieś rudery w D...
Świata ludzie winszowali sobie niesamowite sumy, teraz pokazała mi ceny
podobniejsze do tych sprzed 2006 - nawet takiej typu 40.000.


Ty jesteś może z branży?

Jak tak - wyraź swoje zdanie.

Może zmienię zdanie i wezmę ten kredyt. A mój plan jest taki by kupić dość
ryzykownie - w dzielnicy , która ma szanse się rozwinąć w coś ciekawego a na
razie jest nielubiana i tania.

[e_r_i_n]

Niby z branzy (finansowej), ale na nieruchomosciach sie nie znam i
wypytuje z czysto prywatnych powodow - bo sie zastanawiam nad
zakupem mieszkania? domu? teraz czy jeszcze nie?
A ze lubie miec rozne opinie, to Ciebie ciągnę za język
Jedna opinia jest stała, powtarzana przez wielu ekspertow - przez
najblizszy rok ceny beda spadać, a mieszkania już nie są sprzedawane
na pniu (przynajmniej takie, jakie ja chce kupic, czyli co najmniej
czteropokojowe, co najmniej 80 metrowe i najlepiej nowe, ale
porządne).

[sir.vimes]

W Wilanowie bardzo przyzwoitą inwestycję widziałam - niskie to, ładne. Chyba tam
będzie sporo przyzwoitych mieszkań.

(przynajmniej takie, jakie ja chce kupic, czyli co najmniej
> czteropokojowe, co najmniej 80 metrowe i najlepiej nowe, ale
> porządne).
>

[e_r_i_n]

Tak, widziałam, przyglądałam się. Poki co nadal mam dylemat, czy
mieszkanie w Warszawie, czy dom pod.

[paszczakowna1]

Od Wilanowa bym sie trzymala z daleka, podobnie jak od wszystkich osiedli, ktore
sa w calosci nowe. Nawet jesli technologia budowy jest dobra (a roznie bywa, nie
zawsze to widac, a wyjdzie po paru latach), to a) budynki moze niskie, ale
maksymalnie zabudowany teren, okno w okno i brak zieleni (osiedle na Polu
Mokotowskim mnie groza przejmuje pod tym wzgledem - budynki nawet ladne, ale tam
mozna wedke z jednego okna do drugiego zarzucic), b) dojazd tylko samochodem (to
Wilanow), c) brak publicznych szkol, przedszkoli, przychodni itp, d) zero
parkow, otwartych placow zabaw i w ogole przestrzeni publicznej.

Ja co prawda kupilam na Kabatach, ktore tez maja sporo wad 'nowych' osiedli
(punkty c i d - no tyle ze las jest), ale przynajmniej w rozsadnie odseparowanym
od innych budynku (jak go budowali, grunt byl tam jeszcze tani). No i metro jest.

Ale w ogole kupno mieszkania 80 m+ w sensownej okolicy i w sensownym stanie to
jest duuuzy problem. Z malymi jest prosciej.

> W Wilanowie bardzo przyzwoitą inwestycję widziałam - niskie to, ładne. Chyba ta
> m
> będzie sporo przyzwoitych mieszkań.
>
> (przynajmniej takie, jakie ja chce kupic, czyli co najmniej
> > czteropokojowe, co najmniej 80 metrowe i najlepiej nowe, ale
> > porządne).

[e_r_i_n]

Niedawno w czasie wycieczki rowerowej do Powsina zajechalismy na
budowane osiedle w Wialnowie i powiem szczerze, ze nie zauwazylam
blokow okno w okno z innymi (patrze na te juz wybudowane), wokol
zielono, place zabaw są. Dojazd tylko samochodem tez niekoniecznie -
dojscie do petli Wilanow zajmuje jakies 2 minuty.
Mieszkam w tej chwili niedaleko, wiec logityke mniej wiecej znam.
Szkola mlodego po trasie, wiec znowu - nie jest to wielki problem.

paszczakowna1 napisała:

> Ale w ogole kupno mieszkania 80 m+ w sensownej okolicy i w
> sensownym stanie to jest duuuzy problem. Z malymi jest prosciej.

Robilam w tym temacie tylko wstepny rekonesans i mowiac szczerze mam
odmienne zdanie.
A od jednego z deweloperow wlasnie dostalam oferte - i mieszkania
okolo 100 metrow, z tarasem i ogrodem (wada do rozwazenia to parter)
za okolo 650 tys sa. Wiec chyba nie jest tak najgorzej.

[paszczakowna1]

> Niedawno w czasie wycieczki rowerowej do Powsina zajechalismy na
> budowane osiedle w Wialnowie i powiem szczerze, ze nie zauwazylam
> blokow okno w okno z innymi (patrze na te juz wybudowane), wokol
> zielono, place zabaw są. Dojazd tylko samochodem tez niekoniecznie -
> dojscie do petli Wilanow zajmuje jakies 2 minuty.
> Mieszkam w tej chwili niedaleko, wiec logityke mniej wiecej znam.
> Szkola mlodego po trasie, wiec znowu - nie jest to wielki problem.

To niezgorzej. Tylko jesli chodzi o dojazdy do szkoly, pamietam swoje z Ursynowa
w czasach przed-metrowych. Oczywiscie, do wszystkiego sie mozna przyzwyczaic,
ale to szkola przetrwania byla (a i tak nam z Reytana caly Ursynow zazdroscil,
bo plan lekcji mielismy przesuniety o 15 minut, i mielismy szanse wejsc do
autobusu).

> Robilam w tym temacie tylko wstepny rekonesans i mowiac szczerze mam
> odmienne zdanie.
> A od jednego z deweloperow wlasnie dostalam oferte - i mieszkania
> okolo 100 metrow, z tarasem i ogrodem (wada do rozwazenia to parter)
> za okolo 650 tys sa. Wiec chyba nie jest tak najgorzej.

Moze sie poprawilo, ja szukalam 3 lata temu. Poza tym ja mam uczulenie na a)
dlugie dojazdy, b) grodzone osiedla, c) okna na ruchliwe ulice (a fajne
mieszkanie przy Grojeckiej bylo...), wiec byc moze po prostu wielkopanskie
fanaberie mam i marudze. Jedno bylo idealne, ale cenowo nie do przyjecia.

[e_r_i_n]

paszczakowna1 napisała:

> To niezgorzej. Tylko jesli chodzi o dojazdy do szkoly, pamietam
> swoje z Ursynowa w czasach przed-metrowych.

No zdecydowanie z Wilanowa do szkoly (tej, do ktorej Mlody poki co
zapisany) blizej, niz z Ursynowa do Rejtana
Jakby sie uparl, to nawet spacerkiem dotrze

> Moze sie poprawilo, ja szukalam 3 lata temu. Poza tym ja mam
> uczulenie na a)dlugie dojazdy, b) grodzone osiedla, c) okna na
> ruchliwe ulice (a fajne mieszkanie przy Grojeckiej bylo...), wiec
> byc moze po prostu wielkopanskie fanaberie mam i marudze. Jedno
> bylo idealne, ale cenowo nie do przyjecia.

E tam wielkopanskie
Nie wiem, czy wiesz o ktorej inwestycji mowie - ta, ktora ja mam na
mysli jest:
a) z dobrym dojazdem w miejsca, ktore mnie interesuja - akurat po
trasach, ktore poki co sie nie korkuja;
b) osiedle nie jest ogrodzone (sa tylko bloki z plotkami, co jest
plusem, jesli chodzi o bezpieczesntwo dzieci na placu zabaw);
c) bloki sa odsuniete od ulicy, wiec nie ma sasiedztwa wielkich
arterii.
Nie zebym wychwalała pod niebiosa, ale chyba jednak Wilanów nie jest
taki tragiczny.

[madame_edith]

Ja tylko słyszałam od taksówkarza o miasteczku Wilanów takie opinie,
że tam jest (była) droga powierzchnia handlowa, więc problem był z
infrastrukturą sklepikową. Ludzie podobno po bułki i masło muszą
gnać kawał drogi. Ja w Śródmieściu mieszkam więc w temacie odlegości
jestem nieco rozpieszczona. Ale nie widziałam problemu na własne
oczy, a te bloczki, które oglądałam bardzo mi się podobały i o dziwo
o parkingu dla gości także pomyślano.

[e_r_i_n]

No wiec juz na tym osiedlu powstaly sklepy, w tym spozywczy i wielki sklep
Gianta z szerokim wyborem . Do tego rzut beretem do Sadyba Best Mall.

Ale erin chce nowe

[sir.vimes]

> Od Wilanowa bym sie trzymala z daleka, podobnie jak od wszystkich osiedli, ktor
> e
> sa w calosci nowe.

A z nowych Wilanów zapowiada się najprzyzwoiciej.

[ally]

o kurczę, strasznie drogi ten jej slums
sir.vimes, a jaka jest Twoja definicja slumsów?

[sir.vimes]

szczerze?

Miejsca, które mi się nie podobają.

))

[guderianka]

Szkoda,że nie pamiętasz więcej z tych opowieści

[zales239]

Nie wiem co poradzić,kredyt to zmora na parę ładnych lat i wisi nad
człowiekiem miesiąc w miesiąc-musisz mieć kasę.
Mieszkanie pod Olsztynem hmm,czy tam jest praca?

[e_r_i_n]

zales239 napisała:

> Mieszkanie pod Olsztynem hmm,czy tam jest praca?

Nie, ludzie tam zyją ze zbierania grzybów i poziomek (oczywiscie z
tasiemcem bablowcem).

[zales239]

Może też tak żyją,ale nie jest to taki kombinat jak Warszawka erin!

[e_r_i_n]

Co Ty nie powiesz. Spiesze doniesc, ze w Olsztynie praca jest i to
za niezle pieniadze. Dysproporcje miedzy duzymi miastami sa coraz
mniejsze.

[zales239]

Erin a ciebie osa dzisiejszego pięknego poranka ugryzła,czy masz tak
zawsze?

[e_r_i_n]

Hmm, nic mnie nie ugryzło - po prostu nie lubie, deliaktnie mowiac,
niemądrych pytań.

[zales239]

e_r_i_n napisała:

> Hmm, nic mnie nie ugryzło - po prostu nie lubie, deliaktnie
mowiac,
> niemądrych pytań.

No tak najmądrzejsza erin,jak cię obserwuję po wpisach to zawsze
silisz się na orginalność i osobę wszystkowiedzącą a to ci nijak nie
wychodzi.
Wszędzie wstawiasz kontrę to trochę śmieszne już jest erin!!!

Hm, dlaczego?

[sir.vimes]

Mnie jakoś nie smieszy.
Wręcz przeciwnie - smieszne jest beczenie wraz ze stadem - beee, bee - kiedy
stado nie ma racji.

Nie zawsze zgadzam sie z Erin, czasem nawet bardzo się nie zgadzam - ale z całą
pewnością nie jest śmieszna. Ani głupia, co sugerujesz.

[zales239]

Paczpani to ty powiedziałaś o głupocie.
Nie beczę ze stadem,też mam kredyty i wiem o co chodzi,a z tobą w
pyskówki nie będę się wdawać bo nic nie wnoszą do wątku.

[sir.vimes]

Racja, twoje uwagi o Erin nic nie wnoszą do wątku.

[zales239]

i vice versa

[e_r_i_n]

Tak, tak, wiem, ze posiadanie wlasnego zdania jest smieszne i
irytujace. A orYginalna jestem. Jak każdy

[zales239]

Towarzystwo wzajemnej adoracji!

[e_r_i_n]

Tak, tak, szczególnie ja i Sir.vimes

[dlania]

zales239 napisała:

> No tak najmądrzejsza erin,jak cię obserwuję po wpisach to zawsze
> silisz się na orginalność i osobę wszystkowiedzącą a to ci nijak nie
> wychodzi.
> Wszędzie wstawiasz kontrę to trochę śmieszne już jest erin!!!


Trudno o bArdziej nietrafioną charakterystyke erin. Ale może ja za słabo
obserwuję. Bo nie wiem zreszta po co miałabym to robić

[kajak75]

Mess,
nie laduj sie z deszczu pod rynne. Teraz przeszkadzaja ci przeprowadzki i
urzadzanie sie od nowa, a rozwazasz przeprowadzke do mieszkania tesciowej, gdzie
przestawienie filizanek moze powodowac niesnaski.

Kup mieszkanie na kredyt, jezeli masz taka zdolnosc. A po najdluzszym zyciu
tesciowej sprzedacie jej mieszkanie i splacicie czesc kredytu lub dolozycie do
wiekszego mieszkania.

Macie ten komfort, ze gdyby okazalo sie , ze nie mozecie splacac kredyty -
sprzedajecie mieszkanie i jedziecie do Olsztyna.

[burza4]

wiesz, co ja wolę ciasne ale własne.

poza tym - śmiem wątpić, czy wasze dochody w Olsztynie będą choć
zbliżone do warszawskich. Po drugie - skoro zakładasz dochody na
poziomie 5 tys, to zakładając że pracujecie oboje - przewidywane
zarobki każdego z was są jak na Warszawę niskie. Jeśli jesteście
wykształceni, znacie języki - bez większego trudu dostaniecie
większe pieniądze.

Generalnie może się okazać, że wasze dochody z własnym mieszkaniem w
Warszawie nawet po odjęciu kredytu - a te w Olsztynie bez kredytu są
bardzo zbliżone. Z tym, że Warszawa daje większe możliwości awansu,
wyższych zarobków, czy choćby zmiany pracy. W Olsztynie rynek pracy
jest nadal rynkiem pracodawcy, w Warszawie już nie tak bardzo - na
kazdym kroku widać ogłoszenia o szukaniu pracowników.

kolejna sprawa - czy aby na pewno takie raty kredytu wam wyjdą?
koleżanka wzięła kredyt na 400 tys. i raty ma 2 tys., ty piszesz o
kredycie o 100 tys. mniejszym? co do dojazdów - dużo osób w szkole
córki dojeżdża pociągiem z podwarszawskich miejscowości - jadą
krócej niż moja córka z Ursynowa.

co do cen - to wszyscy piszą, że spadają, teraz developerzy szukają
klientów i kuszą promocjami, bo rynek się trochę nasycił w momencie,
kiedy wszyscy straszyli podwyżkami i ludzie się rzucili kupować.
Pooszczędzajcie jeszcze chwilę za granicą, poszlifujcie język - i
idźcie na swoje.

[zuzanna56]

Ja bym liczyła na siebie i męża a nie na teściową. Sama zresztą tez
tak zrobiłam i nikt sie teraz do moich decyzji nie wtrąca, właśnie
dlatego że żadnej pomocy od nikogo nie otrzymaliśmy. Popracujcie
trochę jeszcze za granicą a potem kupcie własne mieszkanie.

[umathurman]

a nie mozesz wziac kredytu na 40 lat? przeciez mlodzi jestescie? teraz nawet na
45 daja...
rata bedzie zdecydowanie mniejsza.

ja mam kredyt na 175 tysiecy (30 lat) i place 800 zl mcznie.