METODA VOYTY

[j.p1]

Pproszę napiszcie o swoich doświadczeniach w rechabilitacji dzieci tą metodą,
bo ja płaczę i ćwiczę i mój malec też. Mamy zwiększone napięcie mięśni z
lewej strony. [e-mail]

[mandaryna_123]

Kochana,
wiem, co przeżywasz. Ja z moim synkiem jeździłam rok na rehabilitację do
Centrum ZdrowiaDziecka w W-wie. Chociaż mały nie byl rehabilitowany tą metodą,
to czekając na ćwiczenia dużo się nasłuchałam pod drzwiami. Jest o dla matki
szok, bo wydaje ci się, że krzywdzisz dziecko. Dużo rozmawialam na temat tej
metody z naszą panią doktór, przemiłą osobą. Dziecka to nie boli, ono placze,
bo jest niezadowolone, że pod twoim przymusem musi leżeć w jednej pozycji przez
kilka sekund. Dam ci przykład, jaki mną wstrząsnąl: mam koleżankę, która
urodziła dziecko w 26 tyg. ciąży, niedorozwinięte fizycznie, z obrzękiem mózgu.
Lekarze dobrze rokowali, ale warunkiem sukcesu była rehabilitacja metodą Voyty.
Ona ie mogła patrzeć i słuchać, jak jej córeczka płacze podczas ćwiczeń i po
miesiącu zrezygnowała. W domu też nie ćwiczyła z małą. W tej chwili(minął rok
od jej decyzji o przerwaniu leczenia) jej córeczka nie siada, nie będzie
chodzić, ma obustronne porażenie mózgowe bez praktycznie żadnych szans na
normalne życie. A miała taką szansę, tylko matka ją pozbawiła tej szansy za
cenę współczucia i tego, że nie mogła znieść placzu córeczki.Sprawiedliwe? Nie!
Znam dużo dzieci z Centrum, które zaczynając były dziećmi niepełnosprawnymi lub
ze wzmożonym napięciem, co groziło w późniejszym życiu niedorozwojem. Teraz to
normalne dzieci, sprawne, takie jak mój synek. Wiem, że ich matki płakały,
zarzekały się, że to ostatni raz i że niech się dzieje, co chce. Miały wyrzuty
sumienia, że męczą własne dzieci, przysparzają im bólu i cierpienia. Ale czy
jest większe cierpienie dla matki, ktora patrzy na swoje upśledzone dziecko i
wie, że mogło być normalne, gdyby kiedyś ona byla bardziej cierpliwa? To
przeżywały te kobiety, ktore znam, a ja razem z nimi.
Życzę ci cierpliwości i wytrwałości, a za rok będziesz biegać za swoim
maleństwem, że nagi pogubisz. I będziesz szczęśliwa, bo będziesz wiedzieć, że
dzięki tobie, twoim wyrzeczeniom i uporowi, jest zdrowe jak inne dzieci. Będzie
to twoja zasługa.
Pozdrawiam

[epaula1]

Witaj!

Moja Julia (tera 2 latka) też była tak rehabilitowana. Miała przykurcz mięśni.
Ćwiczyłyśmy ponad rok.Ponieważ mieszkam w małej "dziurze", Julia była fachowo
rehabiliowana tylko 2 razy w tygodniu, bo inne dzieci były poważniej chore.
Musiałam sama nauczyć się tej metody i dzień w dzień 1 godz. ćwiczyłyśmy do
lustra. Julia darła się w niebogłosy, a mnie serce krwawiło. Ale wiedziałam że
muszę!!! Robiłam to ze ściśniętym sercem, gardłem i ze łzami w oczach. Udało
się . Julka jest zdrowa. Przez długi czas wyła na widok dużej piłki. Ale teraz
chyba zapomniała ból jaki jej musiałam sprawiać, jestem jej "najlepszejszą"
przyjaciółką, i co chwilę mówi że mnie kocha... Ja natomiast mam zdrowe radosne
dziecko, czyste sumienie i satysfakcję, że przemogłam samą siebie. Największy
opór budził u mnie strach i płacz mojego dziecka! Ale ona chyba wiedziała że
tak trzeba, i napewno doceni dopiero wtedy, gdy sama będzie mieć dzieci.

pozdrawiam i życzę sukcesów - trzymam kciuki
paula

[alinaw1]

Moja lekarka na zwiększone napięcie mięśni zaproponowała inną - mniej bolesną
metodę i mniej popularną 0 NDT (już nie pamiętam, czy dobrze napisałam nazwę).
Codziennie! przez półroku chodziliśmy na ćwiczenia, potem rzadziej,
ćwiczenia w domu, odpowiednie sadzanie i układanie dziecka. Teraz Staś będzie
miał dwa latka i ani śladu po wcześniejszych problemach. Zapytaj neurologa o
inną metodę. Może ędzie odpowiednia dla Twojego dziecka. Trzymam kciuki.b

[mamasita]

Polcema metode BObath osrodek ul.Polnej Rózy 6 ursynow kabaty, telfon w
fundacji na zelaznej, terapeuci, neurolog, ortopeda.
Uwazam ze to swietna metoda, i nie jest bolesna, bardzo ciekawe rzeczy.