Czy rodzice was bili?

[iwonina]

Zadaje dość osobiste pytanie, ale naszły mnie takie właśnie myśli...
Teraz jest dość modne wychowanie bez bicia, ale jeszcze pokolenie
wstecz było zupełnie inaczej. Chyba chcę się trochę wyżalić, bo moje
wspomnienia nie są różowe. Ja byłam bita, pamiętam, że ojciec tłukł
mnie kablem, chyba po to żeby sobie ulżyć. Ale to o czym teraz
myślę, to że dzis wcale go nie kocham jak to powinno być, nawet nie
chcę go widywać, robię to tylko z grzeczności, mam wobec niego takie
zimne uczucia, jest mi jakby obojętny.
I mam pytanie czy to ze mną coś nie tak, czy te z was, które były
bite czują to samo do rodziców, czy może udało wam sie puścic to
wszystko w niepamięć i jest jak być powinno?

[dlania]

Twoje uczucia sa jak najbardziej prawidłowe - zreszta czy uczucia moga być
nieprawidłowe?
Mój ojciec bił mnie "tylko" ręka, poza tym tłuk mame, a mnie oszukiwal, nie
szanowal, nie słuchał i wrzeszczał. No i chlał. Dziś widuje go tylko dlatego, że
wnuki go dosyć lubią, nie mam za grosz szacunku dla tego człowiek, o miłości nie
wspominając. Natomiast on sam we własnym mniemaniu jest super ojcem.

[iwonina]

dlania napisała:

> nie mam za grosz szacunku dla tego człowiek, o miłości ni
> e
> wspominając. Natomiast on sam we własnym mniemaniu jest super
ojcem.

No właśnie, bijący rodzic chyba nie ma wyrzutów sumienia, jak
dziecka nie szanuje to przecież może z nim postępować jak chce.
Ciekawe co moj ojczulek myśli na swój temat, ja wprawdzie nie jestem
w stanie mu powiedzieć co ja czuje, ale mam nadzieję, że kiedyś mu
się przyśni co ja myślę

[beniusia79]

niestety tak. mysle, ze w tamtych czasach bylo to norma, bicie bylo
podstawa dobrego wychowania. mnie bila mama, dzis juz wie, ze nie
powinna byla tego robic. takie byly czasy, wiekszosc rodzicow
bezkarnie prala swoje dzieci. moj maz i jego rodzenstwo czsto byli
bici przez ojca. zaden z nich nie ma do niego o to pretensji,
uwazaja, ze na to zasluzyli a ojca szanuja...

[spanki_00]

Zastanawia mnie jakie bagno trzeba mieć w głowie żeby myśleć, że
zasłużyło się na pobicie przez własnego ojca...

[figrut]

spanki_00 napisał:

> Zastanawia mnie jakie bagno trzeba mieć w głowie żeby myśleć, że
> zasłużyło się na pobicie przez własnego ojca...
Nie trzeba mieć bagna w głowie, żeby widzieć słuszność takiego działania. Ja
zostałam sprana pasem przez mojego dziadka i na to sobie zasłużyłam jak
najbardziej. Dziadek prosił, tłumaczył, żebyśmy nie chodzili na skarpę
(żwirownia) bo tam już nie jednego przysypało, a my nie słuchaliśmy tylko tam
łaziliśmy i bawiliśmy się pod luźnym urwiskiem. Dziadek zdesperowany stłukł nas
tak, że siedzieć nie mogliśmy, ale na skarpę już więcej nie poszliśmy. Kilka dni
po tym laniu, piasek się oberwał i zasypał traktor z traktorzystą.
Biorąc pod uwagę wybryki moje i moich braci, gdybyśmy za nie dostali solidne
lanie, nie miałabym żalu do rodziców. Pływanie po jeziorze samodzielnie zrobioną
tratwą, przechodzenie przez rurę pod którą była kipiel przelewowa, skakanie na
budowanym bloku z jednego balkonu na drugi - było tego mnóstwo. Za coś takiego
gdybym dostała lanie, nie miałabym żalu absolutnie.

[aurita]

figrut a nie masz wrazenia ze gdyby Twoja rodzina zajmowala sie Toba i Twoimi
bracmi, wiedziala gdzie jestescie, co robicie, nadzorowala budowanie tratwy itp
to nie musialaby was tak bic ze nie moglibyscie siedziec?

Bo ja nie nazywam tego wychowaniem tylko zwalaniem odpowiedzialnosci na dziecko:
biegaliscie samopas i sami mieliscie sie pilnowac...

Moj post nie ma na celu obrazania, to tylko taka refleksja

[id.kulka]

aurita napisała:

> figrut a nie masz wrazenia ze gdyby Twoja rodzina zajmowala sie
Toba i Twoimi
> bracmi, wiedziala gdzie jestescie, co robicie, nadzorowala
budowanie tratwy itp
> to nie musialaby was tak bic ze nie moglibyscie siedziec?

Miałam taką koleżankę, która się nie mogła ruszyć z własnego
podwórka w czasie, gdy jej rówieśnicy sami juz śmigali po całym
osiedlu, bo mama musiała ją widziec z okna... Czy jej to na zdrowie
wyszło? Hm.

[alfa36]

I co z tą koleżanką? Nie poradziła sobie w życiu? Poważnie pytam.

Aurita

[figrut]

Czy nie masz wrażenia, że odpisywałam na post nieco wyżej dotyczący "bagna w
głowie" ?
Co do zajmowania się nami, to mam wrażenie, że gdyby moja mama chciała mieć nas
cały czas na oku, nie mogłaby iść do pracy i stałaby się kurą domową. Ja
mieszkałam w dużej wsi, takiej z dużą fabryką, blokami i bez gospodarstw
rolnych. Kiedyś tak nie było jak teraz, że rodzice chodzili krok w krok za
swoimi dziećmi, a już jak dziecko miało lat dajmy na to sześć, siedem czy osiem,
uważane było za takie, które może się bawić na podwórku bez nadzoru rodziców.
Dzieci które bawiły się tylko i wyłącznie pod okiem matki w tym wieku, były
uważane za takie delikatne, z którymi nikt nie chciał się bawić, bo zaraz jego
mama o coś raban zrobi. Nie było tak jak dzisiaj. Nie było zabezpieczonych
studzienek z rurami, tylko dało się je odkryć. Osadniki cukrownicze były otwarte
dla wszystkich (przy jeziorze), a nie zagrodzone tak jak teraz siatką. Było
inaczej, ale zwykle jedno dziecko pilnowało drugie, choć w masie jak ktoś pomysł
podał i się spodobał, to wszyscy ryzykowali i nikt nikogo nie wydał. Lanie które
dostałam od dziadka już wtedy, kiedy jeszcze tyłek mnie tak bolał, że podczas
jedzenia nie siedziałam, tylko kucałam, doprowadziło mnie do wielkiego odkrycia
- dziadek kocha nie tylko mojego brata, ale i mnie. Jak nas tłukł, krzyczał " wy
gruny jaśniste", jak już skończył, rękawem oczy i nos wycierał. Płakał. Dziadek
się o mnie bał tak samo, jak o mojego brata (jego ukochanego wnuka).
Nie porównuj dzisiejszej rzeczywistości do tej, która była 30 lat temu. Wtedy
było zupełnie inaczej.

[maja_sara]

To fakt, też mnie to zastanawia.
Ale niezłe bagno trzeba mieć też w głowie żeby uważac, że kiedyś
czasy były inne i dzieci po prostu bito. (??!!??) Tak było i już.
No nie...,nie wszędzie tak było, bo sposób traktowania drugiego
człowieka, w tym dziecka, nie zależy od czasów lepszych lub
gorszych, ale od pojedynczego człowieka.
Mnie nie bito, mojego rodzeństwa również, moich rodziców nie bito,
od babci wiem, że i prababka jej nie biła, nie poniżała, nie
groziła, nie wyśmiewała. A czasy były ciężkie. Ale ludzie w naszej
rodzinie byli normalni, kochali się i wiedzieli, że dłonie służą
do głaskania, nie do bicia, pasek ma podtrzymwać spodnie, a nie
wymierzać razy na tyłku...

[belinda.0205]

Mój tak samo, dodawał jeszcze pasek. Teraz wnuki go kochają, ja mam
mieszane uczucia. On teraz ma swoje wymagania - jak mąż w odwiedziny
nie przyjeżdża w garniturze to znaczy, że nie ma do niego szacunku.
Mąż tylko raz był u nich w garniturze (od 11 lat) na naszych
zaręczynach. Jest najgorszym zięciem jaki im się trafił (szkoda, że
jedynym - mam jeszcze 2 siostry)

[mathiola]

dostałam parę razy scierką przez łeb albo i pasem, ale rzadko.
Pamiętam może ze dwie takie akcje.

[mathiola]

znacy dwie pasowe, bo że ścierką to więcej

[turkusowalemoniada]

Ja też kilka razy dostałam ścierką ,ale wyprowadziłam swoim pyskowaniem z
równowagi.Ojciec raz mnie zbił i pamiętam mu to do dziś.

[alyeska]

Mnie tata nigdy. Mama czasem na zasadzie : "sciera przez plecy". Raz
dostalam w twarz- bardzo niesprawiedliwie i zawsze bede o tym
pamietac.
Mysle, ze to co Ty czujesz to normalna reakcja. Moze porozmawiaj o tym
z ojcem.

[iwonina]

Eee, raczej z nim nie porozmawiam... Nic już nie wskóram, nic nie
zmienię. Po co mam mu powiedzieć co czuje, obrazi sie tylko pewnie.
A ja nie potrafie nawet o tym rozmawiac, tylko tu, na forum moge, bo
jestem anonimowa, a tak w rzeczywistosci to jest zbyt bolesne i
wstydliwe

[mamabuly]

Kurcze, dlaczego my bici myślimy, że to jest wstydliwe. Bo nam jest
wstyd, że nas ktoś bił, czy może dlatego, że nie udało mu się nas
zatłuc na smierć?

[morgen_stern]

Bił mnie ojciec, za "pyskowanie" i gorsze oceny - pasem, za pyskowanie w twarz,
w głowę, jeśli była akurat odwrócona.
Rozmawiam z nim normalnie, ale tego mu nigdy nie zapomnę i nie wybaczę. Pewnie
kiedyś wybuchnę i mu wszystko wygarnę.

[alyeska]

Iwonina kochanie wstydzic to ma sie on a nie Ty.

[bi_scotti]

Nie, nie bylam bita, zadnych klapsow, scierek i innych takich. Za to
fundowano mi cisze, matka potrafila i 3 tygodnie sie do mnie nie
odzywac zeby mnie za cos tam ukarac. Marzylam o klapsach. Moja
najlepsza przyjaciolka obrywala czesto, natychmiast sie z rodzicami
potem godzila i Ich zycie bylo bez porownania bardziej harmonijne
niz w moim domu. Krzywdzic dzieci mozna w rozny sposob, wcale nie
musi to byc krzywda fizyczna.

[morgen_stern]

Oczywiście, że tak, ale to w niczym nie usprawiedliwia bicia ani nie sprawia, że
jest "lżejsze"

[iwonina]

Masz rację, krzywdzić można na różne sposoby. Wiem, że i my wobec
własnych dzieci musimy stosować jakieś kary, ale to wszystko powinno
być przemyślane i kierowane zdrowym rozsądkiem. Jeśli chodziłoby o
zwykłe klapsy jakbym coś zbroiła pewnie bym nawet nie pamiętała.
Chodzi jednak o lanie, o celowe sprawianie bólu, o napawanie się
wrzaskiem bezbronnego dziecka. Nawet nie wspomnę czego mu w takich
chwilach życzyłam...
Widzisz, nieodzywanie się do dziecka przez 3 tygodnie to też
krzywda, wiem. Krzywda psychiczna. Ale lanie to krzywda fizyczna
(ból) i psychiczna, bo powoduje uczucie poniżenia i złość. Nawet nie
wspomnę czego mu w takich chwilach życzyłam...

[ponis1990]

Czytam post Biscotti i mile się zdziwilam, że potrafi w poważnym temacie napisać post czysto po polsku i fajnie się czyta... A teraz patrzę, że ktoś trupa wyciągnął

[gryfna-frelka]

Tez bylam zafascynowana tym ze biscotti pisala czysto po polsku Wiedzialam ze czytam bardzo stary watek ale prosze, jakie znalezisko!

[terazkasia]

ponis1990 napisała:

> Czytam post Biscotti i mile się zdziwilam, że potrafi w poważnym temacie napisa
> ć post czysto po polsku i fajnie się czyta... A teraz patrzę, że ktoś trupa wyc
> iągnął
>

Mam te same wrażenia, jej wpisów nie da się obecnie czytać

[stasi1]

Czasami niektórzy mówili że woleli by dostać niż słuchać kazań. Ja dostałem kilka razy, oczywiście słusznie, nie mam o to pretensji.

[lizka76]

Wiesz mnie ojciec bił i to bardzo często za nic. Był alkoholikiem.
Nie wybaczylam mu do tej pory.Chociaż już nie żyje. Ale napewno byś
lepiej się poczuła jakbyś powiedziała mu to w twarz,choć i tak nić
tego nie zmieni. Napewno nie zapomnisz. Przynajmniej wspaniale
pamiętam moją Mamę. Ona nigdy nie podniosła na mnie ręki. Wiem co
czujesz. Przykro mi. Ja wiem,że nigdy nie uderzę swoich dzieci,bo
wiem jak to boli nie fizycznie ale psychicznie. Rozmowa też można
wychować. Pozdrawiam serdecznie.

[iskierka40]

raz jedyny dostalam od taty jak przyniosłam zamiast swoich
ocen ,oceny kolezanki

[agatha61]

Zwykle klapsy, w zasadzie malo bolace, ale to i tak na palcach
jednej reki mozna policzyc.
O nie przepraszam jedna akcje z paskiem moja mama zrobila i mam do
niej zal o to - pyskowlaam cos na zasadzie to prosze bij mnie i mnie
uderzyla pasem w tylek, ale podlecial 6 lat starszy brat i wyrwal
jej ten pasek i sie sprawa skonczyla.
a obie z mama jestesmy z tych co wszelkie spory musza szybko
wyjasnic i przegadac wiec cichych dni nigdy nie bylo.

[iwonina]

tak, bicie za gorsze oceny to z kolei przypadek u mojej koleżanki z
ławki jeszcze w podstawówce. Tylko jakoś nie zauważyłam, żeby od
tego poprawiły jej sie wyniki...
Ja też niby z ojcem rozmawiam, ale robię to jak juz muszę, jak on
zadzwoni w jakiejs sprawie, albo jak ja zadzwonię, bo chcę go o coś
zapytać. Ale nigdy nie dzwonię tak, żeby pogadać. Jak wiem, że ma do
nas przyjść to się jakoś tak stresuję i nie mogę się doczekać aż
wyjdzie...
I wiecie co? Najgorsze jest to, że to ja mam wyrzuty sumienia, że
mam takie oziębłe uczucia do niego. Jest mi go żal, że go nie kocham
i że nawet nie chcę go widzieć

[gku25]

Owszem, nie raz nie dwa się dostało. Mnie i moją siostrę wychowywała tylko mama.
Nie mam jej za złe bicia, bo ja krnąbrna bywam. Jedyne do czego mogłam się
przyczepić to fakt, że ja obrywałam częściej niż moja młodsza siostra. Mogłam,
bo teraz jestem zadowolona-ja wyszłam na ludzi, a siostra nie bardzo.

[morgen_stern]

Myślisz, że to dlatego, że siostra rzadziej w tyłek dostawała? Ciekawa teoria.

[dlania]

morgen_stern napisała:

> Myślisz, że to dlatego, że siostra rzadziej w tyłek dostawała? Ciekawa teoria.
>

To sie chyba syndrom wyparcia nazywa czy jakos tak - od Kotuli sie nauczyłam
takiego mądrego okreslenia

[kali_pso]

Mogłam,
bo teraz jestem zadowolona-ja wyszłam na ludzi, a siostra nie bardzo.


I myślisz, że to dzieki temu, że dostawałaś lanie?
Luuudzieeeeeeeeeee...co za bzdury...
Szkoda, że nie przyszło Ci do głowy, ze twoja matka była osobą
nieudolna wychowawczo i że to lanie to był jedyny sposób, jaki
przyszedł jej do głowy na wyegzekwowanie zasad- albo nikt jej
niczego innego nie nauczył, albo jej się zwyczajnie nie chciało.

kalipso

[gku25]

Uwierz mi, moja matka próbowała ze mną rozmawiać, prowadzała mnie do
psychologów, wydawała kasę na prywatnych lekarzy, pedagog szkolny i
wychowawczyni prowadziły ze mną specjalne spotkania... I co? I nic. Kiwałam
ładnie głową, przytakiwałam a za drzwiami robiłam swoje. Tylko wizja lania do
mnie przemawiała. Widocznie ze mnie jest masochistka i tyle. Dlatego mówienie,
że moja matka jest niewydolna wychowawczo jest śmieszne.

[deodyma]

o sobie roznych rzeczy tylko dlatego, ze dostawalas lanie od matki
ja tez dostawalam lanie bo kawal cholery ze mnie bylo i tez nic do
mnie nie przemawialo a takich fajnych rzeczy sie o sobie
dowiedzialam, ze boki zrywalam ze smiechu jakis czas temu na tym
forum rowniez odbyla sie dyskusja odnosnie bicia dzieci mialam
wtedy niezly ubaw

[deodyma]

zaraz dowiesz sie o sobie roznych rzeczy i o swojej rodzinie...

deodyma

[gku25]

Chcesz się czegoś dowiedzieć na temat swój/męża/dzieci/rodziny/przyjaciółki,
wejdź na emame I zobaczysz jaka będziesz zaskoczona
I w dodatku wszystko za free

[deodyma]

uwielbiam takie psychoanalizy

[kali_pso]

Tiaaa, dałaś się już poznać w tego typu watkach, jako wyjątkowa
figlara Interesujące, że też należysz do grupy bitych w
dzieciństwie...

[kali_pso]

..i przeświadczonych o terapeutycznej mocy okładania ścierą

[deodyma]

to nawet psychologa nie trzeba

Oj trzeba, trzeba;)Pn/t

[kali_pso]

[deodyma]

wierz mi jestes tak przenikliwa, dokonujesz tak trafnych analiz
osobowosci... minelas sie z powolaniem

[deodyma]

dlatego uwielbiam tu zagladac i czytac takiego typu pierdolki malo ktora
kobieta zalicza sie tu do rozdsadnych

[kali_pso]

Rusz głową- skoro dostałaś pierwszy raz i zabolało a po laniu na
chwilę twoje zachowanie, które lanie wywołało, zostało przyhamowane-
twoja matka dostała komunikat, że to na ciebie działa. W chwilach,
kiedy narastało w niej znowu napięcie, dostawałaś ponownie i
ponownie na chwilę był spokój. Ty z kolei niczego dzieki temu sie
nie nauczyłaś a tylko zaczęłaś żyć w przeświadczeniu, że lanie to
jedyne co na ciebie działa, więc ponownie mozna było testować matkę
i nie przejmowac sie niczym innym, bo na końcu i tak czekało lanie.

[syriana]

owszem, zaliczyłam i bicie i obrażanie się za przyniesioną plus czwórkę zamiast
piątki, krzyki bezsensowne

myślę, że sama ze sobą sobie z tym poradziłam, umiem myśleć o tym bez jakichś
emocji wielkich, z pewnym obiektywizmem wręcz, choć żal jest
oczywiście relacji bliskich brak, ale to nie tylko z tego powodu

ku..cę mózgu natomiast wywołują u mnie durni dorośli, których świadkiem tekstów
w stylu: "zaraz w dupę dostaniesz" jestem codziennie chodząc po mieście

no i jeszcze mnie rozwala usprawiedliwianie przemocy doświadczonej w dzieciństwie
słynne "należało mi się", "wyrosłem na ludzi" jest dla mnie koronnym argumentem
przeciw biciu, bo ono nie tylko stan naskórka zmienia

[luxure]

Oczywiście i ojciec i matka. Ojciec pił a siostra mnie biła.
Ja nie wiem... to teraz są jakieś nowoczesne zwyczaje , bezstresowe wychowanie,
dzieciakowi nie wolno dać klapsa bo zaraz trauma. Do tej pory w tym kraju to
była norma, że rodzice biją dzieci a starsza siostra tłucze młodszą. Nie mówię
że to pochwalam, tak tu po prostu jest i już.
A ja niby miałabym to do dziś rozpamiętywać i nosić urazę? Jakiś absurd. Skoro
dostałam widocznie mi się należało.

[morgen_stern]

Hahaha syriana, szybko dostałaś odpowiedź na swoje przemyślenia ))

[syriana]

o proszę państwa, proszę spojrzeć tutaj
Luxure właśnie świetnie nam zademonstrowała co bicie robi z mózgiem dziecka

patrzcie bijące matki i wyciągajcie wnioski

[luxure]

No i co? Może mi zasugerujesz wizytę u psychoanalityka? Bo mam trumę.. Śmiech na
sali. Darujcie sobie obejdzie sie, dobre wasze rady schowajcie se w ..kieszeń.
Chłop mnie nie bije, widocznie na starość nabrałam lepszych manier.

[syriana]

a wsadzaj se gdzie chcesz
tylko nie pierdziel farmazonów o dobroczynnych skutkach bicia

[luxure]

A wskaż mi konkretnie w którym miejscu pisałam o takowych bo za nic nie potrafię
sobie przypomnieć? A jeszcze pamiętam co piszę.
Wyobraź sobie że jakoś traumy nie mam, żeby nie wiem co a przynajmniej nie
uderzyło mi do łba bezstresowe wychowanie.
Nie piję, nie ćpam, nie kradnę, nie puszczam się. skończyłam medycynę, moja
siostra psychologię.
Wy skutki bezstresowego wychowania zaczniecie zbierac za jakiś czas. Ale co mnie
to...

[iwonina]

Myślę, że rozmowa niepotrzebnie wkroczyła na inny temat... Nie
mówimy przecież o bezstresowym wychowaniu tylko o bezmyślnym laniu
dzieci. Nie popadajmy w skrajności, bo nie o to chodzi.

[roksanaa22]

Ojciec nigdy ale nie mieszkał z nami.Matka raz mi pasem wlała.Małam
12 lat.Nie bolało i należało mi się

[syriana]

pisałaś parokrotnie już w wątkach na ten temat
przyznawałaś, że synowi przyłożyłaś za jakieś straszne winy

> Nie piję, nie ćpam, nie kradnę, nie puszczam się. skończyłam
> medycynę

ale jesteś upośledzona seksualnie
kto wie, może od tego bicia chemia mózgu się zmieniła czy coś, pani doktor..

[morgen_stern]

> ale jesteś upośledzona seksualnie

No już nie chciałam tego pisać, bo znów by powiedziała, że się jej jak zwykle
czepiam

[luxure]

Póki co to Ty się na mnie obraziłaś, że się Ciebie czepiłam kiedyś tam gdzieś w
jakimś wątku.
A poza tym dla mnie śmieszne jest to sprowadzanie przez Was wszystkiego do
kwestii seksu. qrwa nie można napisać nic z czym by się ogół nie zgadzał bo
zaraz mu zostaje łatka przyszyta. Najlepiej o pogodzie... wynikach w totka..
ewentualnie o teściowej. Brak słów.

[syriana]

Luxure droga, nigdy się mnie nie czepiłaś więc nie próbuj tu ogranej, forumowej
teorii odreagowania stosować

nie chcesz się przyznać do bicia dziecka, ok cieszę się
bo naiwnie mi się zdaje, że to dowód na wstyd lekki z tego powodu i może krok ku
zmianie zdania na temat bicia

a seks tak przy okazji wyszedł
nie wiemy skąd się biorą różne mniejsze czy większe odchyły, które w dorosłym
życiu wychodzą, więc chyba bezpieczniej traktować dzieci jak najlepiej, coby im
szkody w głowach nie porobić, nie?

[luxure]

> pisałaś parokrotnie już w wątkach na ten temat
> przyznawałaś, że synowi przyłożyłaś za jakieś straszne winy

eeee? ja? sądzę że wątpię... za straszne winy...a to ciekawe. mój syn we
wrześniu skończy 7 lat. Ciekawe jakież to straszne winy mogą być u siedmiolatka?

> ale jesteś upośledzona seksualnie
> kto wie, może od tego bicia chemia mózgu się zmieniła czy coś, pani doktor..

upośledzenie seksualne to jak komuś raz na tydzień mało. Tak więc to co dla
jednego jest upośledzeniem dla drugiego być nie musi. I to co jednemu sprawia
frajdę drugiemu nie musi. Wiesz? Jak w życiu. Jeden woli szachy drugi rower. A
to że Tobie warczy nie znaczy że mnie musi. Prawda?

[morgen_stern]

>Ciekawe jakież to straszne winy mogą być u siedmiolatka
> ?

No właśnie, jakie, żeby go zlać??

[syriana]

nie chce mi się grzebać w archiwum, ale pamiętam że wlałaś dzieciakowi za
chamską odzywkę do babci

a z Twoją aseksualnością to chyba inaczej trochę jest, nie?
no chyba, że coś ruszyło i już nie stoisz na stanowisku, że to zboczony świat
tkwi w zbiorowym złudzeniu orgazmami, a Ty biedna normę za całą ludzkość wyrabiasz

jeśli coś Ci drgnęło w temacie, to empatyczne się cieszę
ale jeśli byłaś z nami szczera w tej dziedzinie, to wiesz chyba na głębokim
poziomie podświadomości przynajmniej, że do zdrowia na tym polu to Ci daleko było

[id.kulka]

syriana napisała:

> a z Twoją aseksualnością to chyba inaczej trochę jest, nie?
> no chyba, że coś ruszyło i już nie stoisz na stanowisku, że to
zboczony świat
> tkwi w zbiorowym złudzeniu orgazmami, a Ty biedna normę za całą
ludzkość wyrabi
> asz
>
> jeśli coś Ci drgnęło w temacie, to empatyczne się cieszę
> ale jeśli byłaś z nami szczera w tej dziedzinie, to wiesz chyba na
głębokim
> poziomie podświadomości przynajmniej, że do zdrowia na tym polu to
Ci daleko było

A takie osobiste wycieczki to szczyt klasy, naprawdę.

[gku25]

Luxure, w pełni się z tobą zgadzam w kwestii bezstresowego wychowania.

[kropkacom]

To każdy kto nie przyłoży w dupę wychowuje bezstresowo?

[kali_pso]

No, te damy tak własnie myślą, zupełnie nie znając istoty
bezstresowego wychowania powtarzają tylko jakieś wyświechtane
komunały.

[morgen_stern]

Co rozumiesz przez "bezstresowe wychowanie" zatem? Brak kar cielesnych?

[kali_pso]

Wy skutki bezstresowego wychowania zaczniecie zbierac za jakiś czas


No mam taką nadziejęP
Za jakiś czas mam zamiar patrzeć na wspaniałego faceta, któremu moja
miłość i szacunek do niego, jako człowieka nie pozwoliła na wbijanie
do głowy pasem czy ścierą zasad, którymi powinien kierować się w
życiu. Stawiam na dialog zamiast autorytaryzmu, na przejrzyste
granice, w których dziecko się nie gubi, na karę adekwatną do
przewinienia..

....bo to jest właśnie bezstresowe wychowanie, więc przestań gadać w
końcu te bzdury, w których już dawno się okopałaś. Tak dawno, że
może nawet nie pamiętasz, czy to co piszesz na temat zbawiennej mocy
lania wymyśliłaś sama czy powtarzasz to, co ci wmówiono.

[lola211]

> Wy skutki bezstresowego wychowania zaczniecie zbierac za jakiś
czas. Ale co mni
> e
> to...

Ty taka uczona, a nie odrozniasz wychowania bez kar cielesnych od
wychowania bezstresowego..

[kali_pso]

He, he...jak więc liczyć na to, że odróżniać będzie Heniek spod
budki z piwem?

[redlinka]

Ojciec mnie nigdy nie uderzył,mame raz i więcej nie dała mu
możliwości, za to jak wypił robił awantury tak, że się trzęsłam -
teraz na stare lata szuka "przyjaciół" za późńo, nie da się tego
odbudować nie wychowywał mnie, nie jest mi teraz do niczego
potrzebny - dzwoni co drugi dzień - nie odbieram.Od mamy dostałam
tylko raz jak wlazłam na dach kamienicy, (mieszkaliśmy na pradze)
miałamz 12 lat i rzucałam czymś tam w ludzi...no i kilka razy
ścierą Pomimo iż ojciec mnie nie uderzył zrobił mi dużo więcej
krzywdy niż mama jednym laniem, chociaż przyznała, że to było z
bezsilności,ale jak mnie na tym dachu zobaczyła to już w myślach
widziała jak z niego spadam.

[lola211]

Skoro
> dostałam widocznie mi się należało.

Głupoty wypisujez, biorac pod uwage fakt, ze rodzice bija dzieci bez
powodu lub z powodu słusznego tylko w ich mniemaniu.

[jowita771]

Ja też byłam bita kablem, mama mnie biła. Mojego młodsze rodzeństwo było mniej
bite, im młodsze z dzieci mojej mamy, tym mniej lania. Najmłodsza chyba nigdy
nie dostała. Ja, niestety, jestem najstarsza.
Ciągle pracuję nad tym, żeby nie bić córki. Kilka razy dostała ode mnie klapsa,
ale staram się, bardzo nie chcę, żeby moje dziecko było bite.
A co do mnie i mamy - kocham ją, ale lepiej mi się z nią układa, kiedy nie
mieszkamy razem. Trochę mam żal, że mnie biła, najbardziej dlatego, że muszę
cały czas uważać, żeby nie uderzyć córki, bo jednak przychodzi łatwiej bić, jak
sie było bitym.

[iwonina]

no i u mnie to samo jowita... Też staram się nie zgotować takiego
losu moim dzieciom. Zdarzyło mi się dać kilka razy klapsa, raczej"w
afekcie". Staram się stosować inne kary. Ale to trudne, bo jedyne co
znam z własnego dzieciństwa to wrzaski i bicie. Bicie za wszystko i
za nic. najgorzej, że mój mąż też jest z domu, gdzie się biło, więc
jego często ręka świeżbi i o to nieraz juz się kłóciliśmy. On pod
moim wpływem też się stara, ale też mu trudno, bo innego sposobu jak
lanie nie poznał...

[joanna35]

Byłam bita przez matkę i zarówno wtedy, jak i dzisiaj uważam, że
dostawałam "za nic", a to, że jestem dobrym, uczciwym człowiekiem i
mam taki system wartości jaki mam zawdzięczam nie matce, jej biciu i
wyzwiskom, ale wszystkim dobrym ludziom, których miałam szczęście
spotkać na swojej drodze w okresie dorastania.

[iwonina]

Wiecie, w pierwszej klasie podstawówki, przed WF-em w szatni
widziałam jak koleżanka zmienia koszulkę. Wszyscy zauważyliśmy, że
ma strasznie posiniaczone plecy i od razu zapytaliśmy co jej się
stało. Na co ona powiedziała, że dostała lanie. po prostu, to było
dla niej normalne. Dzisiaj taki przypadek od razu zostałby gdzieś
zgłoszony, a wtedy było to ok. Jeszcze nieraz przyszłą z takimi
plecami.
Ja dostawałam nie po plecach, tylko w d-pe, więc nikt śladów nie
widział, bo przecież majtek w szkole się nie zdejmuje. Żeby dzieci
katować to jeszcze trzeba pomyśleć jak - po d-pie, bo wtedy nie
będzie widać...

[kali_pso]

Ano właśnie, ale to trzeba dojrzeć do wiedzy, że to, co w nas dobre,
kształtowane jest przez dobro, które od innych otrzymujemy. Ich złe
postępki w stosunku do nas mogą nas wyłącznie deprawować
wewnętrznie, a nie wzmacniać.

dodam jeszcze

[iwonina]

tak dla zwolenników lania, że lanie nie wychowuje dziecka. W każdym
razie to co ja pamiętam: za każdym razem jak dostałam tak mocno
nienawidziłam ojca, że życzyłam mu tego co najgorsze. Nie było
miłości. Kiedyś jak dostałam mama przyszła i powiedziała żebym
przeprosiła tatusia (za to za co dostałam), bo inaczej to jutro znów
od niego oberwę. bałam się strasznie, ale wolałabym chyba umrzeć niż
go przeprosić. Bo jak można przeprosić oprawcę?
I teraz widzę po moim synku, że jak zrobi coś złego to przeprosi jak
np pójdzie do kąta, albo do innego pokoju, nawet wypłacze się z tego
powodu, ale potem przeprosi. A jak dostanie klapsa to juz nie
przeprosi, bo czuje się urażony, bo nie można bić i wymagać
przeprosin. Więc co to za wychowanie...

[babcia47]

ojciec tylko raz..własciwie bardziej mna porządnie potrząsnął..ale
zasłuzyłam sobie jak diabli, czasem mnie karał ale miało to sens i
zawsze wyłozył mi za co i dlaczego a kara była proporcjonalna do
przewinienia..za to mamusia pozwalała sobie za oboje..tylko, ze nie
tyle bolały razy, bo nad bólem naucxzyłam sie szybko panowac ile to,
ze to było zupełnie bez sensu, bez wytłumaczenia za co, czesto
niesprawiedliwie lub za pierdołę np. bo pani na wywiadówce miała
jakąś uwagę (!) do mojego zachowania np. że gadam na lekcji czy
biegam na przerwie..to że byłam najlepsza uczennica w klasie nie
miało znaczenia..chyba ja najbardziej sie bałam przed kazda
wywiadówką..odbierałam to bardziej jak maltretowanie
psychiczne..zresztą i w tym zakresie mamusia miała niezły
wachlarz..szantaż psychiczny i uczuciowy, ciche dni,okazywanie
rozdraznienia i wyzywanie sie na mnie gdy miała gorszy dzień w
pracy, odbieranie "za kare" za byle drobiazg, tego na czym mi bardzo
zależało, nawet posuneła się do tego, ze gdy kiedys jej
przypomniałam, ze trzeba mi kupić cieplejszy sweter bo wszystkie juz
za małe albo poprzecierane..usłyszałam: nie zasłuzyłaś!!..w zasadzie
moge jej podziękowac, bo dzieki temu ja, jedynaczka, nauczyłam sie
szyc i dziergac, przerabiać starocie na rzeczy do noszenia (nawet
miałam czym szpanować i przydało sie w "kryzysie"). Ja dla niej
byłam "przedmiotem", którym mogła sie chwalic i popisywać przed
rodziną lub tematem do obgadywania z koleżankami, czasem nawet przy
mnie, może to miało na mnie działać "wychowawczo"..ojca kochałam i
szanowałam do konca jego zycia, z mamą utrzymuję kontakty dla
zasady, bo jest starsza osobą i potrzebuje czasem mojej pomocy

[kropkacom]

Dostałam dwa razy lanie (nie klapsa) na tyłek. Nie pamiętam za co. Jak teraz o
tym myślę to nie ma we mnie złości a jest raczej rozczarowanie bezsilnością
rodziców. Sama nie bije dzieci.

[kropkacom]

Dodam jeszcze że nie sprawiałam jakiś kłopotów wychowawczych. Czasami jakąś
głupotę zrobiłam ale nic wielkiego. Dlatego tym bardziej jestem rozczarowana

[bweiher]

Ojciec to kawał chłopa i podejrzewam że bał się uderzyć dzieci żeby nie zrobić
im większej krzywdy niż by chciał.Od mamy nie raz dostałam.A to laczką a to
ścierą,.Kocham, moją mamę i bardzo ją szanuję(ojca też).Nigdy nie uważałam że
zrobili mi jakąś krzywdę tym że "sprzedawali" klapsy gdy sobie zasłużyłam(a
byłam dzieckiem niemożliwym). Co innego bicie dziecka za nic a co innego
klaps,gdy nie pomaga tłumaczenie.Teraz sama mam dzieci.Nie biję ich bo nie
muszę.Syn jest grzeczny a maluchy za małe żeby broić.Chociaż nie twierdzę że w
życiu nie dam "na dupę" gdy któreś rzuci mi się w sklepie na podłogę.

[babcia47]

ps. kiedy byłam jeszcze mała i płakałam po "egzekucji" czyli
zaliczeniu zadanej ilosci razów pasem na gołą..mamusia również
płakała, obwiniała mnie za to i kazała mi się przepraszać za to, ze
ona przeze mnie "tak bardzo cierpi"...

[osa551]

Pamiętam, że jak miałam 3 lata dostałam jednego klapsa ręką od ojca. Więcej nie
pamiętam, żebym dostała. Pytałam kiedyś rodziców i stwierdzili, że mnie nie bili
chociaż im tak dawałam w kość, że ich ręka świerzbiła. Może nasza rodzina jakaś
dziwna była jak na tamte czasy?

[joanna515]

Byłam najmłodsza i dostawałam najmniej...ale do dziś doskonale każdy z nich
pamiętam i nie wybaczyłam.

[zales239]

Nie nigdy mnie nie uderzyli,ani ojciec-kochał mnie szalenie,matka
też mnie nie biła,ale była mniej ważna dla mnie niż ojciec.
Jestem jedynaczką może to też miało wpływ.
Za to koszmarem były dla mnie ciche dni w domu miedzy rodzicami,a
także między mną a ojcem.Trwało to miesiącami.
To taka chora miłość była.Ale wtedy to już byłam nastolatką,ojciec
nie mógł pogodzić się z tym,że mam kolegów-chłopaków.
Teraz też nie biję swoich dzieci.

[black.rojek]

ja tez dostawałam w skórę od rodziców, bardziej mnie jednak boli to, że bil mnie
mój starszy brat ( 8 lat różnicy wieku ), bił mnie zawsze kiedy zostawaliśmy
razem w domu, bil dla przyjemności, uwielbiał patrzeć jak trzęsłam się ze
strachu, groził mi nożem.
moi rodzice o tym wiedzieli, zresztą za takie zachowanie dostawał od ojca lanie,
ale nie zrobili nic żeby temu zapobiec. Jak brat dostał w skórę, to przy
najbliższej okazji się odegrał i mnie zbił, doszło kiedyś do tego, że wybił mi ząb.
Sytuacja się skończyła, jak brat wyjechał do szkoły z internatem, później już z
nami nie mieszkał.
Nigdy mu tego nie zapomniałam, nasze kontakty teraz są sporadyczne, nie potrafię
mu wybaczyć tej krzywdy z dzieciństwa, tego znęcania się nade mną.

[iwonina]

Alez to straszne co robił twoj brat! Utrzymujecie kontakt w ogóle?
czy on zrozumiał jaką wyrządził ci krzywdę?

[black.rojek]

utrzymujemy kontakt, ale nie ma miedzy nami więzi, brat jest mi raczej obojętny,
nie umiem mu zapomnieć znęcania się nade mną, tym bardziej, że robił bo lubił,
był taki moment kiedy chyba chciał naprawic coś, ale nie umialam sie przelamać,
nie ufam mu.

[uno.due]

jasne że bili.u mnie mama biła ręką albo pasem od spodni,to był taki chleb powszednii niewiele żeśmy sobie z tego robili.ojciec raczej się nie mieszał w nasze wychowanie,nawet mało się odzywał,no ale jeśli już jemu nerwy puściły i krzyknął to baliśmy się gorzej niż lania od mamy.Ja kiedyś,- jeszcze nie majac dzieci-myślałam,że swoich dzieci nie będę biła,miałam zamiar wychowywać ich bez klapsów.ale niestety nieraz jak mi nerwy puszczą to bije,potem żałuje tego,ale jest za póżno.Słyszałam takie powiedzenie że ktoś kto był bity,bedzie to samo robił ze swoimi dziećmi i myślę że to jest prawda.Niestety powielamy błędy rodziców.

[gacusia1]

Hmmm...u mnie to dosc skomplikowane. Ja dostalam od ojca chyba tylko
raz,bo tylko ten jeden raz pamietam. Matka lala mnie sciera albo
reka klapsy dawala. Moj starszy brat byl bity potwornie przez
ojca.Ja bylam malutka.Utkwilo mi to w pamieci baaaardzo mocno...
Uczucia do rodzicow to juz odrebna historia,zbyt osobista jak na
forum otwarte. Jedno tylko powiem-nie chcialabym aby moje dzieci
czuly do mnie to co ja czuje do matki.

oprocz liscia za chamski tekst- nie.

[18_lipcowa1]

raz chyba dostalam, w wieku okolomlodziezowym
w sumie do dzis nie dziwie sie swojej matce

[mama_inka]

Moi rodzice mnie nie bili.Mama moze ze dwa raz smyrneła mnie jakąś ścierką i
tyle.Mój tat mial na mnie inne metody.Robił mi kazanie i nie odzywał sie do
mnie.Zawsze po takim kazaniu mówił mi " wyjdz niech na Ciebie nie patrze "
prosiłam wtedy Boga żeby mi chociaż raz przylał,żeby się tylko odzywał.Teraz go
nie ma zginął prawie pięć lat temu w wypadku samochodowym.Tak bardzo za nim
tęsknie że czasami nie chce mi się rano oczu otwierać.Był moim najlepszym
przyjecielem.Mógł by się nawet nie odzywać ale żeby był .

[diskus]

Mnie ojciec bił pasem, niezbyt często, ale za to w furii.
Wrzeszczał, wpadał w furię i bił. Czasem myslałam, że jak mnie
dopadnie, to zabije. Nienawidziałam go tak, ze nie da się tego
opisać.
Teraz utrzymujemy poprawne stosunki, bardzo pomagają mi z mamą w
opiece nad dzieckiem. Ale niestety, nienawiść została. NIGDY MU TEGO
NIE ZAPOMNĘ. Tym bardziej, ze do dzisaj zdarza się mu na mnie
nawrzeszczeć.

[angazetka]

Nie, mama mnie nigdy nie uderzyła (ojca nie było). Raz, jak byłam
malutka, dostałam lanie od dziadka, bo mu przeszkadzałam w drzemce.
Pamiętam do dziś.
Część (mniejsza) z moich koleżanek dostała w domu jakieś lania, ale
nie mają tego rodzicom za złe. Takich historii, jak tu czytam -
tłuczenie kablem itd. - na szczęście nie znam z własnych ani
najbliższych doświadczeń.

nie

[iwles]

[koza_w_rajtuzach]

Mnie rodzice nie bili.
I szczerze mówiąc uważam, że Twój ojciec był sadystą.

[dirgone]

Chyba nigdy nie dostałam lania. Klapsa może tak, ale nie pamiętam tego. Teksty
"zaraz dam ci w tyłek" wywoływały u mnie i u mojego brata salwy śmiechu i były
wstępem do zabawy, bo chowaliśmy się za szafę, zza której nikt nas nie mógł
wyciągnąć.

Raz dostałam od mamy w twarz - miałam 15 lat i było to w pełni zasłużone.
Otrzeźwiło mnie i już nigdy nie powiedziałam słów, które ją do tego
sprowokowały. To była taka straszna bezsilność u niej i już nigdy nie chciałam
czegoś podobnego widzieć.

A, i raz dostałam od babci w tyłek - miałam 5-6 lat, polazłam w Warszawie na
drugą stronę ulicy, na lepszy plac zabaw, a babcia mnie szukała po podwórku. Do
dziś obie to dobrze pamiętamy,heh.

Moi rodzice nie byli nigdy bici. Moi dziadkowie również.

[esi1]

Ja dostałam dwa razy w życiu, raz za podrobienie podpisu w dzienniczku, drugi za
wyprawę z kuzynem na niezabezpieczoną budowę. Obydwa przypadki pamiętam i źle
wspominam (zwłaszcza pierwszy)

[ninuczka]

U nas w domu były dwa rodzaje bicia. Tato - pasem - jako rodzaj kary. Polegało
to na tym, że jak ze starszym bratem przegięliśmy (młodszy chowany był inaczej),
to mówił, że o godzinie n brat dostanie x pasów a ja y (brat dostawał więcej, z
racji starszeństwa). Następowały negocjacje co do wysokości i sprawiedliwości
kary. Z tego co pamiętam raz wydany wyrok był ostateczny (najczęściej brat miał
dostać 5 pasów ja - 3). O godzinie zero byliśmy wołani do naszego pokoju, gdzie
czekał specjalnie przygotowany taboret a nad nim Tato z paskiem. Padał rozkaz
wystawienia pośladków - również decydował wiek. Rozgrywała się pełna dramatyzmu
scena, gdy brat darł się: "Ale przez rajtuzki! Ale przez rajtuzki" (w zależności
od stopnia zawinienia było wymierzane lanie na goły tyłek lub odziany - prośba
była wykrzykiwana wyłącznie w przypadku kary surowszej of course). Zdanie Ojca
było jednak niezmienne. Wyrok był wykonywany. Ja znosiłam to z dużo większą
godnością, bo jako dzieciak uparty zaciskałam zęby i starałam się nie wydać
żadnego dźwięku. Nie pamiętam, żeby bardzo bolało. Ten rodzaj bicia wspominam z
pewną nostalgią.
"W drugim rodzaju bicia specjalizowała się moja mama. Niestety. Polegał na
wyładowywaniu agresji, a nawet furii. W chwili ataku nieznane były godzina,
przyczyna ani narzędzie. To znaczy było tak, że jak wracaliśmy np. spóźnieni
nawet o 10 min. do domu, to z dużym prawdopodobieństwem można było stwierdzić,
że będzie lanie. Nie mówiąc o innych przewinieniach. Z perspektywy czasu myślę,
że mama wyładowywała w ten sposób napięcie nie tylko związane z trudami
wychowania trójki dzieci, ale także pracą. Do tej pory uważam, że te sytuacje
były niesprawiedliwe, okropne, patologiczne. Pamiętam, że często żegnałam się
(robiłam znak krzyża na piersi) przed wejściem do mieszkania. Wiele razy miałam
zdartą skórę z rąk. Mama biła skakanką, rurą od odkurzacza, trzepaczką, rzadziej
kapciami i łyżką. Chciała żeby bolało. Potrafiła wyrwać mi włosy z głowy. Trzeba
było uważać, by gest obrony - zasłanianie głowy rękoma - nie został odebrany
jako atak. "Na własną matkę rękę podnosisz? Matkę należy szanować" i więcej
razów. Nigdy do głowy mi nie przyszło, by ją uderzyć.
Ale teraz mam problem z tym, żeby ręki nie podnieść. Bywam agresywna w stosunku
do zależnych ode mnie istot. Mam 3 miesięczną córkę. Bardzo się boję, że ją
kiedyś skrzywdzę. Często rozmawiam o tym z mężem. On na szczęście z rodziny
niebijącej. Nie wiem, jak będzie.
Ze starszym bratem widzimy się sporadycznie. Ale zawsze light motivem naszych
rozmów jest postępowanie naszej mamy i nasze do niej uczucia. Czuję się przez to
jakbym nadal tkwiła w dzieciństwie (ja - 32 lata On - 35). Żal i gorycz nie
pozwalają nam dorosnąć pod tym względem. Młodszy - nie bity w ogóle - mówi
"Zrozumcie". Widzę, że zupełnie inaczej, bo z uczuciem i ufnością podchodzi do
mojej mamy. Ja nie mam dla niej zrozumienia i życzliwości. Nie szanuję jej.
Uważam, że jest słabym człowiekiem. Kocham, bo rodzina, ale jako osoby jej nie
lubię. Nie potrafię pozbyć się uczucia lęku, kiedy przychodzę do jej domu i z
ulgą wychodzę. Znamienne, że z pozostałymi członkami rodziny (w tym z Tatą)
bardzo lubię i chcę przebywać.
Dziś moja mama ma urodziny. Zatelefonowałam, bo powinnam. Po życzeniach z mojej
strony życzyła sobie, bym zauważyła też jej dobre strony, żebym przyjęła ją taką
jaka jest i zapomniała przeszłość. Tylko jak zapomnieć o tym, co jest
fundamentem mojej osobowości?

[diskus]

> Czuję się przez to
> jakbym nadal tkwiła w dzieciństwie (ja - 32 lata On - 35). Żal i
> gorycz nie pozwalają nam dorosnąć pod tym względem.

Masz rację, ninuczka, to właśnie tak jest, że te przezycia z
dzieciństwa są cały czas aktualne. A relacje z bijącymi rodzicami są
jakby "zamrożone" na tamtym dziecięcym etapie. Ja nie mam ochoty
pogłębiać relacji z rodzicami, bo kontaktując się z ojcem
automatycznie wracam do sytuacji, w której jestem nic niewartą i nie
mającą żadnych praw g.wniarą, które można zlać i zmusić do płaczu.

[joanna35]

ninuczka napisała:
> Dziś moja mama ma urodziny. Zatelefonowałam, bo powinnam. Po
życzeniach z mojej
> strony życzyła sobie, bym zauważyła też jej dobre strony, żebym
przyjęła ją tak
> ą
> jaka jest i zapomniała przeszłość. Tylko jak zapomnieć o tym, co
jest
> fundamentem mojej osobowości?
Dokładnie. Ja dobre strony mojej matki zaczęłam odkrywać jakiś czas
po jej śmierci. Podejrzewam, że ściśle wiąże się to z brakiem
poczucia zagrożenia z jej strony jakie mi towarzyszyło przez ponad
trzydzieści lat.

Nie czytałam smutniejszego wątku od miesięcy.

[zebra51]

Dostałam lanie raz. Parę klapsów w tyłek. Pamiętam to do dziś.
Swojego dziecka nie uderzę nigdy.

[lola211]

Biła nas matka.Nie pasem, ale reka- wrzaski, bicie, szarpanie.Zal do
dzis.
Moj ojciec nas nie bil w ogole, ale byl cholernie pamietliwy,
zawziety i co dzis widze, po prostu mial wszystko w dupie.Biorac
rozwod z matka, wzial tez z dziecmi.
Juz nie zyje, a ja uwazam go za beznadziejnego ojca.

[l.e.a]

Bił ojciec, za darmo, bo coś mu się nie podobało. Płakałam bił,
śmiałam sie bił, za glośna zabawa bił. Nie wolno było okazywac
swoich uczuć - nigdy mi nie powiedział,że mnie kocha. Czułam często
ogromna nienawiść, zyczyłam mu najgorszego... nigdy mu nie
wybaczyłam. Nasze dziecko nie jest bite, naszą miłośc i strach o
niego okazuję mu w inny sposób.