Boje się powrotu do pracy

[monika340]

POMÓŻCIE! Wracam w poniedziałek do pracy po 4 miesięcznym urlopie
macierzyńskim z małą zostaje mąż jest na zwolnieniu lek ( jest po ciężkiej
operacji nogi ) ledwo sam chodzi o niani nie myślimy - wiadomo finanse Boje
się myśleć jak on sobie poradzi czy wogóle sobie poradzi im bliżej tym
bardziej sie boję co robić?????

[agusiakraj]

Moniko wiem ze sie boisz,to moze byc bardzo trudne zostawic tak nagle malenkie
dziecko jesli tak naprawde sie nim nie nacieszylas wystarczajaco.Ja wracam do
pracy w lutym 2004r. Michas bedzie mial juz 11 miesiecy,a ja juz teraz
przezywam jak to bedzie.Ale Kochana uwierz w siebie i meza,on musi wiedziec,ze
mu ufasz,ze sobie poradzi,musi miec w Tobie oparcie bo inaczej sam moze sie
zalamac.Postaraj sie wszystko tak zorganizowac zeby cieszyl sie ze zostaje z
dzieckiem,pomagaj mu we wszystkim,nie wymagaj zeby w domu byl porzadek,obiad
na stole,a dziecko zadowolone.Nie zrob z niego "kury domowej".
Mowie tak bo sama teraz opiekuje sie dzieckiem i wiem jak jest czasem
trudno,ile obowiazkow,ile pracy,a dziecko wymaga non stop uwagi.Dlatego
koniecznie chwal meza kazdego dnia,mow mu ze robi kawal dobrej roboty,ze
dziecko wspaniale sie rozwija przy nim,to naprawde bardzo wazne.
Pozdrawiam Agnieszka z Michalkiem(18.02.2003r.)

[kubara1]

Moniko. Będzi dobrze, zobaczysz. Najgorzej przeżyć w pracy pierwszy tydzień.
Nie unikniesz lęku i zdenerowawania. Ale to przejdzie. Ja wróciłam do pracy
miesiąc temu ( marysia miala 7 miesięcy). przez pierwszy tydzień dzwoniłam do
doamu codziennie po kilka razy. Ale z małą było wszystko dobrze i powoli
zaczełam się uspokajać. I uwierz w męża. Mój wprawdzie nie opiekuje się małą
jak ja pracuję, zostaje z nią babcia. Ale zdarza mi się wyjść na kilka ładnych
godzin po południu coś załatwić i Marysia jest z tatą. Pierwsze kilka razy
chciałam wracać już na klatce schodowej. Myślałam, że nie będzie wiedział jak
przytulić, kiedy nakarmić, jak się bawić, itd. Umie. Musiał się nauczyć na
własnych błędach, a j musiałam przestac nad nim czuwać jak jakaś kwoka. Twój
mąż też stanie na wysokości zadania. Trzymam kciuki i gorąco pozdrawiam.
Basia, mama Marysi