Chrzestni- dalecy krewni. Na co liczą rodzice,

[panirogalik]

którzy na chrzestnych wybierają dalekich krewnych lub znajomych z którymi nie
mają prawie kontaktu? Czy tacy rodzice liczą na pamięć o urodzinach ich
dziecka, życzeniach na święta itp? Liczą, ze za magiczną sprawą sakramentu,
ich rodziny które praktycznie nie miały powodów by się ze sobą spotykać a może
miały powody zeby się nie spotykać, nagle się zbliżą? A moze właśnie
przeciwnie, mają nadzieję, ze daleki krewny nie będzie się wpraszał na
uroczystości rodzinne? Inna oczywiście sprawa, czy dalecy krewni\znajomi
powinni odmówić "trzymania do chrztu" ale teraz ciekawią mnie oczekiwania
rodziców.

[aluc]

bo może to byli jedyni krewni/znajomi, którzy mogli od księdza
dobrodzieja dostać papierek

[elske]

I jedyni ,którzy zgodzili się zostać chrzestnymi.
----
"Mamo nie boj się, to tylko Hehalump trąbi."

[angazetka]

To zależy. Jesli owi dalecy krewni/znajomi są świetnie sytuowani, to
wiadomo, o co chodzi A jeśli nie, to albo liczą na zacieśnienie
więzi, albo faktycznie nie mają wśród bliskich nikogo, kto by sie
nadawał na chrzestnego.

[kropkacom]

> którzy na chrzestnych wybierają dalekich krewnych lub znajomych z którymi nie
> mają prawie kontaktu?

Też nie wiem? Na prezenty?

[wieczna-gosia]

a to trzeba na cos liczyc?

[aluc]

no przecież chrzestnych się nie wybiera po nic

[jollyvonne]

aluc napisała:

> no przecież chrzestnych się nie wybiera po nic


A po co wybiera sie chrzestnych?

[lee_a]

a po to, żeby wspierali rodziców dziecka w wychowaniu w wierze - tzn. żeby
zabrali do kościoła jak rodzice nie mogą itp.

[dorotakatarzyna]

Chrzestnych się wybiera, żeby ochrzcić dziecko - bez tego ani rusz. A że muszą
spełniać pewne warunki, to czasami bywa kłopotliwe... Z moim pierwszym dzieckiem
nie było problemu - moja siostra, brat męża, mały ochrzczony w wieku dwóch
miesięcy. Przy drugim już był problem z chrzestnym, skończyła się najbliższa
rodzina - udało mi się przekonać dalekiego kuzyna. Na nic nie liczyłam, po
prostu w końcu w wieku 10 miesięcy udało nam się ochrzcić dziecko. Przy trzecim
to już w ogóle był dramat - po półtora roku namyślania się i szukania jakiejś
rodziny, wzięłam na chrzestnego własnego ojca. I to był dobry wybór.
A podsumowując - czasami dalsi krewni czy znajomi są lepszymi chrzestnymi niż
bliska rodzina. I mówię to na przykładzie naszych rodzin...

[gryzelda71]

dorotakatarzyna napisała:

> Chrzestnych się wybiera, żeby ochrzcić dziecko - bez tego ani rusz.

Dokładnie.

[18_lipcowa1]

tez sie dziwie
moj brat ma chrzestnego ktory od chrztu nie widzial go i nigdy sie
nim nie interesowal
nie mam pojecia co kierowalo moimi starymi, chyba juz blizszy bylby
sasiad, albo pan z rynku obok

ja ogolnie nie rozumiem i nie uwazam za istotna calej idei chrztu no
ale to ja...

[mariolka99]

Dlatego konsekwentnie odmawiam koleżankom i kuzynostwu Nie sadzę
aby z biegiem czasu nagle zaczęły mnie cudze dzieci interesować

[joanna29]

Ja oczekuje od chrzestnych mojego syna, że będą go wierze
katolickiej pomagać wychowywać. Będą zabierać do kościoła, czytać
Biblie, tłumaczyć przykazania, umoralniać po katolicku.
Takie w każdym bądz razie powinny być obowiązki chrzestnych.
Jedyne na co licze, to że jak z małzonkiem zejdziemy za szybko z
tego świata to chrzestny(mój brat) zaopiekuje sie moim dzieckiem jak
ojciec.
Dodam tylko, że syn jest wpatrzony w wujka jak w obrazek i maja
super kontakt.

[gryzelda71]

joanna29 napisała:

> Ja oczekuje od chrzestnych mojego syna, że będą go wierze
> katolickiej pomagać wychowywać. Będą zabierać do kościoła, czytać
> Biblie, tłumaczyć przykazania, umoralniać po katolicku.

Taką funkcje w naszej rodzinie spełniamy my,rodzice,bo jesteśmy z dziećmi cały
czas.Chrzestnych widzą rzadko więc nie sądzę,że dobrym pomysłem byłoby,by te
nieliczne chwile spędzali w ten sposób.

to ja odpowiem

[insomnia0]

matka chrzestna kuzynka mojego meza z którą do tej pory mieliśmy słaby kontakt..
niestety w nie mieliśmy innego wyjscia.. wszyscy bliscy nie mieli albo
bierzmowania albo ślubu kościelnego.
Nie mneij ja postaram sie utrzymywac lepszy kontakt z matką chrzestną.
Pytacie na co liczę.. nie liczę na nic..tak jak mowie - to ja postaram sie o
lepszy kontakt zobaczymy jak bedzie.
Ojca chrzestnego nie było.. był swiadek chrztu - moj dobry brat cioteczny i w
nosie mam ze w ksiegach nie jest wpisany - my go nazywany ojcem chrzesnym

[joanna35]

Chrzciłam obu synów, więc siłą rzeczy chrzestni musieli być. Przy
starszym synu wydawało mi się oczywiste, że mój brat i siostra męża,
która odmówiła( czuła sie stara), ale zasugerowała swoją córkę. Z
sugestii nie skorzystałam i poprosiłam zaprzyjaźnioną sąsiadkę.
Sąsiadka poprosiła o kilka dni do namysłu(zaznaczyłam, że nie będę
urażona jak odmówi) i wyraziłą zgodę. I to była najlepszan nasza
decyzja. Moje dziecko dosyć długo tkwiło w przekonaniu, że ciocia
Iwonka i jej mąż to jego rodzice chrzestni. Są wspaniali, zawsze
pamiętają o Mateuszu, zapraszają go np. na zbieranie jagód, kulig,
wyjazdy nad wodę itp. Oczywiście pamiętają o urodzinach, Gwiazdce.
Generalnie są na co dzień, bo mieszkają w sąsiednim bloku, ale
przede wszystkim są cudownymi ludźmi, mają innych chrześniaków w
miejscowościach, z których pochodzą i też pamiętają o ich
urodzinach, świętach. Kiedy ich wybierałam nie znałam ich tak dobrze
jak teraz, to byli znajomi mojego męża, ale dzisiaj mogę
pogratulować sobie intuicji. A jeżeli chodzi o mojego brata..... no
cóz, w ciągu 10 lat życia mojego dziecka nie znalażł pół godziny,
zeby się z nim pobawić , pograć w piłkę itp. Kompletnie nie zna
swojego chrześniaka, ale przede wszystkim siostrzeńca, co w niczym
mu nie przeszkadza we wtrącaniu się w jego wychowanie, odżywianie
itp.Jeżeli chodzi o drugiego syna to chrzestny, mój brat cioteczny
jest w porządku, pamięta o urodzinach, tyle, że z racji odległości
ten kontakt jest rzadszy, ograniczony do kilku spotkań w roku , ale
jest. Natomiast chrzestna, z którą byłam w wielkiej przyjaźni i za
którą dałabym sobie rękę uciąc widziała go moze trzy razy przez 8
lat. Wwybrałam ja kierując się własną sympatią, ale przede wszystkim
tym, że była(pewnie jest nadal) osobą na tzw. poziomie, mam tu na
myśli intelekt, nie kasę. Dzisiaj, z perspektywy czasu, myślę, że
mogłam to inaczej rozegrać, no, ale mądry Polak po szkodzie

[joanna35]

Przepraszam za palcówki, mam problem z klawiaturą.