jest mi przykro...

[somebody1234]

Hejka
Muszę się wygadać...nie wiem może ja mam jakieś wypaczone pojęcie o pewnych
rzeczach ale jest mi cholernie przykro...
Mam młodszego brata , jakoś zawsze tak było że brat miał fory u mamy, zawsze
był "nieszczęśliwy" "chory" zawsze miał pod tzw górę (głównie twierdził tak on
oraz moja matka).
W każdym razie brat z narzeczoną kupił mieszkanie, najpierw były korowody że
nie ma kasy ze to że tamto a w końcu okazało się że właściwie ma 80% wartości
mieszkania...oczywiście zrzucili się rodzice obu stron no i rzekomo sami mieli
odłożone pieniądze jak się okazało sporą sumkę dostali od mojej matki (miała
być tajemnica przede mną ale jakoś się wydało) kurde zrobiło mi się cholernie
przykro.
Bo jakoś jak ja kupowałam mieszkanie to matka mnie nie spytała czy by się nie
dołożyć , zresztą jakoś nigdy ją nie obchodziło czy mam za co żyć, czy mam się
w co ubrać itp ( w sumie może nie jej problem ale skoro pyta mojego brata to
mogłaby i zapytać mnie) jak byłam na studiach to dostawałam od niej głodowe
racje (autentycznie ) bo moja matka twierdziła że da się za 300 zł miesięcznie
przeżyć (a było to całkiem niedawno), natomiast brat mój dostawał najniższą
krajową (bo starsza uważała że właśnie tyle powinien dostawać ) plus opłacała
mu akademik i co tydzień woziła paczki żywnościowe (więc kasę miał właściwie
na tzw drobne wydatki.
No kurde nie wiem smutno mi się zrobiło, jakoś tak...że właściwie jest nas
dwoje a jakby jedno było...ech

Nie dziwię się, że ci przykro

[iwoniaw]

Pomyśl sobie jednak, że przynajmniej nikt ci nie powie, że to nie sobie wszystko
zawdzięczasz.

[somebody1234]

no może i tak ale jakoś sobie myślę że smutno mi że tak jest, mało tego często
matka się na mnie obraża o to że np ni finansuję brata (chociaż on sam dobrze
zarabia i jego laska również) ale np zrobiła mi awanturę że kupuję sobie
samochód chociaż jeden już mam (prawie 15 letniego rzęcha) zamiast dać bratu na
mieszkanie...

[marzeka1]

Też nie dziwię się, że masz żal, matka -tak bardzo różnicując dzieci- wyrządza
im krzywdę- ty masz poczucie krzywdy, brat- będzie miał kłopoty z odpępowieniem.
Za to masz teraz dobry tekst na wszelkie wtrącanie matki w twoje finanse: mamo,
czy ja rozliczam cię, że tyle pieniędzy dałaś bratu na mieszkanie, w sytuacji,
gdy ja nic nie dostałam???

"ale np zrobiła mi awanturę że kupuję sobie
> samochód chociaż jeden już mam (prawie 15 letniego rzęcha) zamiast dać bratu na
> mieszkanie..."- i co? Pozwoliłaś sobie taką awanturę zrobić?

[zuzanka79]

somebody1234 napisała:

> matka się na mnie obraża o to że np ni finansuję brata (chociaż on
sam dobrze
> zarabia i jego laska również) ale np zrobiła mi awanturę że kupuję
sobie
> samochód chociaż jeden już mam (prawie 15 letniego rzęcha) zamiast
dać bratu na
> mieszkanie...

A dlaczego masz dać bratu na mieszkanie, wystarczy, że ona dała. Jak
wywnioskowałam obydwoje ( ty i brat) jesteście dorośli i każdy ma
swoje życie. Każdy pracuje i zarabia dla siebie i wydaje tak jak
chce. Nawet gdyby u ciebie na podjeździe stały trzy twoje samochody -
nikomu nic do tego. Przecież ich nieukrałaś I tyle.

coooooooooo???

[hipotamica]

Czytam cię i czytam i nie mogę kopary z gleby pozbierać... Tobie
jest przykro? Szlag by mnie trafił na miejscu! Pasożyt zassany na
rodzicach, rodziców już wyssał a teraz szuka nowego żywiciela? Nie
daj się. Trzymam kciuki!

[elegia]

to bardzo smutne i przykre! niestety czeste w naszym spoleczenstwie. w przypadku mojej znajomej jest tak samo, mamusia kupila synkowi mieszkanie a coreczka musi wynajmowac etc.
przy czym jak trzeba cos zalatwic dla mamusi to tylko do coreczki bo synek jest zawsze zajety
z czego to wynika?...moim zdaniem duza liczba kobiet jest nieszczesliwa w zwiazkach, przelewa wszystko na dzieci ( czesto synow) a corka jako kobieta musi poczuc przez co przechodzila mamusia...

[somebody1234]

MOże i tak jest że to jakaś frustracja wynikająca ze związku (raczej rodzice moi
małżeństwem szczęśliwym nie są) często zresztą moja mama krytykowała mojego męża
i czepiała się naprawdę śmiesznych rzeczy tylko że jak się czepia mnie to ja się
przejmuję a mój chłop wali prosto z mostu że jakby nie mamusi sprawa więc
starsza odpuściła...

[bi_scotti]

Ogranicz kontakty z mama do kartek na swieta i imieniny tudziez
wielkie imprezy rodzinne typu slub kuzynki z Zawiercia. Poza tym
ograniczaj jakiekolwiek rozmowy czy spotkania do minimum, bo postawa
mamy sie nie zmieni a tylko w Tobie bedzie przybywac wiecej zalu i
goryczy. Po co? Lepiej sie odciac i cieszyc sie swoim zyciem z
fajnym mezem i wlasna, przez siebie zalozona, rodzina. A brat
jeszcze po uszach od zycia dostanie, bo tak to juz bywa, ze kazdy
predzej czy pozniej od losu oberwie. C'est la vie

[frisky2]

A ja sobie mysle, ze pieniądze nie moje (moich rodzicow) są nie moje i nie moja
sprawa kto na co je wydaje. Rozumiem, że jak się pomysli, że bratu dają więcej,
to trochę przykro. Ale z drugiej strony - to ich sprawa. Ja nie wnikam na co i
komu moi rodzice wydają pieniądze.

[bi_scotti]

frisky2 napisała:

> A ja sobie mysle, ze pieniądze nie moje (moich rodzicow) są nie
moje i nie moja
> sprawa kto na co je wydaje. Rozumiem, że jak się pomysli, że bratu
dają więcej,
> to trochę przykro. Ale z drugiej strony - to ich sprawa. Ja nie
wnikam na co i
> komu moi rodzice wydają pieniądze.

I to jest bardzo sluszna postawa tak dlugo jak rodzice (matka) nie
oczekuja od starszej siostry, ze bedzie wspierac finansowo mlodszego
brata z uszczerbkiem dla Jej wlasnego komfortu i bezpieczenstwa
(przyklad 15-letniego samochodu powyzej). Gdy oboje brat i siostra
sa dorosli i zadne nie jest niepelnosprawne, nie ma zadnego powodu
by matka stawiala takie oczekiwania. To, ze sama chce synowi pomoc,
to jest oczywiscie Jej niezbywalne prawo i wolna wola, ale
zatruwanie przy okazji zycia corce juz w porzadku nie jest i dla
corki lepiej bedzie kontakty z mama minimalizowac.

[somebody1234]

No tak tylko ja mam jakiś problem z takim odizolowaniem się od matki , nie wiem
czemu jakoś wydaje mi się że to w końcu matka i cięzko mi tak postawić sprawę na
ostrzu noża i mocno ograniczyć stosunki, druga sprawa że moja matka jest z tych
mega toksycznych , no i trzecia jest w tym wszystkim jeszcze ojciec, więc ciężko
odwiedzac ojca i udawac że sie starszej nie zauważa...tym bardziej że mieszakamy
w innym mieście i z reguły wizyta moje trwają parę dni ...

[zuzanka79]

A nie można po prostu powiedzieć: Mamo to są MOJE pieniądze. I tak,
jak ja nie isteresuję się twoimi tak proszę nie interesuj się moimi
(pieniędzmi, życiem itd). To się nazywa asertywność

[somebody1234]

zuzanka79 napisała:

> A nie można po prostu powiedzieć: Mamo to są MOJE pieniądze. I tak,
> jak ja nie isteresuję się twoimi tak proszę nie interesuj się moimi
> (pieniędzmi, życiem itd). To się nazywa asertywność

Można tylko do mojej mamy to jakby nie dociera, tzn tak według mojej matki
powinnam chodzić w jednych ciuchach (bo jak ona twierdzi ona sobie nie kupuje
nic więc ja tez nie powinnam), jak kupiłam sobie fajny grający sprzęt o którym
marzyłam i na który cięzko zapracowałam to stwierdziła że ona haruje a ja sobie
kasę wydaję na głupoty zamiast oszczędzać , ale ja za swoje kupiłam i od niej
kas nie proszę i nie prosiłam...

[marzeka1]

Kobieto, masz toksyczną w reakcjach matkę i tylko spotykając się i słuchając jej
gadania, dołujesz się. Ona się nie zmieni, tylko ty możesz zmienić swoje do niej
nastawienie. I założę się,że na starość (jej) to ty będziesz ta, która ma
sprawować opiekę (bo córka), a szanowny braciszek wypnie się na mamunię.
Zrozum, póki wyraźnie nie postawisz granicy, że ma się do twoich wydatków i
finansów nie mieszać, będziesz miała takie jazdy i będziesz przeżywać,jak sobie
coś kupicie, bo "co mamunia powie". A mamunia z lekka toksyczna.

[lady_nina]

powtorze za marzeka, zeby sie wyrylo - masz TOKSYCZNA matke! Tobie
jest przykro? Ty sie przejmujesz? w sytuacjach, ktore przytoczylas,
jedyna osoba, ktorej powinno byc przykro jest twoja matka i to ona
powinna Cie przepraszac za swoje zachowanie.

> jak się czepia mnie to ja się przejmuję a mój chłop wali prosto z
> mostu że jakby nie mamusi sprawa więc starsza odpuściła...

i rob to samo co chlop! asertywnosc to podstawa w stosunkach z
osobami toksycznymi. wal prosto z mostu, ze sobie nie zyczysz
wtracania sie w swoje zycie, dysponowania Twoimi finansami i
krytykowania Twojego postepowania. matka sie z Toba nie szczypie (i
nigdy nie szczypala), dlaczego Ty masz opory?

[princess_yoyo]

jest w tym wszystkim jeszcze ojciec, więc ciężk
> o
> odwiedzac ojca i udawac że sie starszej nie zauważa...tym bardziej
że mieszakam
> y
> w innym mieście i z reguły wizyta moje trwają parę dni ...

ale to jest jedyny sposob, jak mame zaczniesz traktowac z dystansem,
ograniczajac stosunki do minimum, nawet jak przyjezdzasz z wizyta to
moze sie kobieta opamieta (musisz tylko byc konsekwentna, zadnego
uginania sie pod szantazem emocjonalnym) a jak sie nie opamieta to
tym gorzej dla niej. moge sie zalozyc ze zacznie wtedy gledzic za
uszami twojemu bratu i jego tez wyalienuje. niektorzy ludzie musza
sie uczyc na wlasnych bledach, a na nauke nigdy sie nie jest za
starym

[aurita]

owszem ale znajac zycie to brat stara matka sie nia nie zajmie (no bo biedny i
wogole) i na kogo spadnie obowiazek?

Moja prababcia wydziedziczyla mojego dziadka i reszte licznych dzieci na korzysc
jednej ukochanej coreczki w ktora wszystko pchala: zgadnijcie gdzie spedzila
ostatnie chwile?
Jestem jedynaczka i mam jedno dziecko i zupelnie nie rozumiem jak mozna tak
faworyzowac jedno dziecko kosztem drugiego..

[somebody1234]

No cóż może macie rację, zresztą podobną radę dał mi psycholog, nie brać do
głowy gadania matki, ale jakoś kurde nie potrafię, chociaż z roku na rok coraz
bardziej jestem asertywna w stosunku do niej i jej pomysłów...

[marzeka1]

"ale jakoś kurde nie potrafię, "- TO SIĘ NAUCZ, bo warto.Ogranicz kontakty do
niezbędnego minimum, nie opowiadaj jej o tym, co kupisz/kupiłaś, w ogóle
problemu pieniędzy przy niej nie poruszaj. Ona się NIE ZMIENI, ty musisz zmienić
swoje nastawienie.

[lola211]

A ja tak nie uwazam.To jawne faworyzowanie jednego dziecka i to jest
juz nie fair.

[kosmitka06]

U nas podobna sytuacja tyle tylko, że to jest mojego męża brat
My mieszkamy już właściwie na swoim, czasami męża rodzice cos nam
kupili na tzw. osiedliny, czasami dołozyli do czegos abysmy mieli to
już, a nie jak odłożymy za 3-4mies. Osobiscie nigdy od nich nic nie
oczekiwałam- zależało mi na tym aby przy najbliższej kłótni nie
wykrzyczeli mi, że mamy cos dzieki nim (bo jak wiadomo róznie to w
życiu bywa).
Też niedawno- zupełnie przypadkiem dowiedziałam się, że męża brat w
raz z żoną (on nie pracuje, ma 28 lat i może w swoim życiu
przepracował rok czasu albo i nie, jego żona zas pracuje dorywczo),
nie było by w tym nic dziwnego, że jak się okazało mają odłożoną
sporą sumkę pieniędzy i właściwie na mieszkanie wpłata w 90%! Ja
zaciekawiona (już taka ma natura) pytam teściowej z czego? Więc ona
mi na to, że oni nie są rozrzutni i oszczędzali przez całe 3 lata
ich związku. Rozumiem, że można odłożyc ale chyba nie z marnych
groszy które ona zarabia/ła. No ale... pozniej jak sie okazało
tesciowa miała "ciche" konto no i pokazna sumka sie uzbierała!
Do nas często przychodziła i mówiła, że zgubiła pieniądze, często
nie wypłacali jej pensji i że to niby dała spokój pracodawcy który
jej nie wypłacił bo rzekomo ma 5-cioro dzieci na utrzymaniu.
Pracowała jak wół po 12-14h a czasami jak było trzeba to i po 24h.
Często przychodziła i pozyczała od nas na jedzenie, pozniej było mi
jej szkoda no bo skoro tak mówiła, że nie ma to nie bede od niej
wyrywała ostatnich groszy.
Ale teraz?! Jestem w szoku! Też było i nadal jest nam przykro, że
właściwie jednego syna obdarowała wszystkim a drugi na wszystko
musiał zarobic sam.
Nie kłóciliśmy sie, nie wracamy do tematu- ale w sercu żal pozostał.
Pozdrawiam

[ewrzostar]

Daj spokoj, to nie matka tylko zawistna, niedobra kobieta ktora swe
niepowodzenia zyciowe zwala na Ciebie.
Serio, daj spokoj. Przestan sie sluchac matki, po prostu zignoruj.
Rozumiem, ze ciezko ich nie odwiedzac, odcinac pepowine, ograniczyc kontakty. To
zapewnie spory przelom. Ale jedno co moge powiedziec - na pewno Ci sie oplaci.
Unikniesz wiekszych przykrosci.
Moj maz jest z tej drugiej strony - jego beznadziejnie toksyczni (szczegolnie
matka) rodzice chcieli w niego ladowac forse (odmowilismy), idealizuja go, mowia
o nas same komplementy, rozglaszaja dookola, jaki to ich synus nie jest, a ta
nasza corcia a ich wnuczka, a jakie osiagniecia zawodowe, a jaka kariera, a jaka
zona, a jaki zdolny, a jaki przystojny, a jaki... Mlodszy brat przez to wszystko
dostal takiej depresji, ze wyladowal w psychiatryku. To nie zart, niestety.

[somebody1234]

Mnie właściwie przed jakąś mega deprechą uratowało to że mieszkam kilkaset
kilometrów od matki, udało mi się stworzyć fajną rodzinę , i nieraz mam wrażenie
że matka jest tym faktem ...zszokowana...bo zawsze mi powtarzała że jestem gruba
, brzydka, że powinnam się lepiej uczyć bo nic w życiu nie osiągnę i takie
tam...los tak chciał że wylądowałam na studiach daleko od domu i tak już
zostało...ale jakiś żal i pustka nieraz wraca...no i sny mam nieraz koszmarne z
matką związane

[igooska]

No to ja jestem z tej trzeciej strony albo nawet i czwartejMam starsza siostrę i brata młodszego.I matkę bardzo wkurzającą.Potrafi ona rozpowiadać co tez nam nie dala ,jak nam pomogła,ile to nam obiadów nagotowała a i dzieci wychowała.Teraz mieszkamy daaaaaaaaaleko wiec nie mam wpływu co rozgaduje ale doszło do tego ze pokłóciła się z siostra(swoja starsza córka),mało tego skłóciła mnie z siostra ,bo niestety siostra mimo ze wie jaka matka jest dala się nakręcić na temat co ja od niej dostałam.A tak naprawdę wszystko co mamy to zarobiliśmy sami a mamusia uwielbia wymyślać i koloryzować.Koszmar.

[tabakierka2]

niestety częsty schemat
czasem się cieszę, że nie mam rodzeństwa jak słyszę takie historie.
Chociaż jeden plus.
Nie martw się somebody -żyj po swojemu - przynajmniej możesz
powiedzieć, że wszystko, co masz zawdzięczasz sobie i tyle.
Albo pogadaj z mamą i powiedz jej, co czujesz.

[lacitadelle]

> niestety częsty schemat

w znanych mi przypadkach, a jest ich sporo - jest to wręcz reguła.

Dlatego śmieszą mnie zawsze argumenty, że warto mieć rodzeństwo. Z rodziną
dobrze wychodzi się na zdjęciu - smutne, tym bardziej, że w moim otoczeniu jakże
prawdziwe

[tabakierka2]

lacitadelle napisała:

> > Z rodziną
> dobrze wychodzi się na zdjęciu - smutne, tym bardziej, że w moim
otoczeniu jakż
> e
> prawdziwe

i to czasami stojąc w boku, żeby móc się z tegoż zdjęcia wyciąć

[agaffa]

Tak na marginesie - niektórzy stosują metodę, że stają w środku, aby ktoś ich
wyciąć nie mógł.

[selavi2]

Wiesz co?
Matka ma urodziła troje dzieci a często zachowywała sie jakby miala tylko jedno
- najmłodszego brata. Pod Twoim postem mogłabym się podpisać oburącz i obunóż.
Smutne to jak cholera i boli.
I choć już stara baba jestem - 45 lat, moi bracia mają 38 i 39 lat, to przejmuje
sie tym bardzo.
Bo jak własna matka tak byle jak traktuje swoje dziecko, to podkopuje to bardzo
poczucie bezpieczeństwa i sensu, Przynajmniej u mnie.
Niemniej jednak - sporo takich matek jest i ciężko dojść do wniosku, ze własna
matka do nich należy.
Przytulam Cię serdecznie.

[selavi2]

I jeszcze dopiszę, może zbyt emocjonalnie ale co tam...
Niektóre kobiety, swiadomie lub nieświadomie oczekują, ze ich córki bedą
powielać ich zycie, zazdroszczą im, ze maja lepiej itp., często też, jak to juz
dziewczyny pisały - syn staje się zastępczym mężczyzną.

Chodzę od 5 lat na terapie(jestem Dorosłym Dzieckiem Alkoholika, choć to mój
ojczym a nie ojciec pił). Umiem byc asertywna, jestem sterapeutyzowana, ze
ho,ho. Jednak to nie uchroniło mnie przed ryczeniem przez 2 bite dni i noce
(byłam tak spuchnieta i niewyspana, ze do pracy nie poszłam), bo mi mamusia
powiedziała rózne rzeczy i przypisała intencje z sufitu wysłane. Bo z taka
niechecią mówi mojej 19 letniej córce-"Jesteś taka sama jak matka." i nie jest
to komplement w jej ustach.
Natomiast chyba dopiero teraz mam na tyle ugruntowane poczucie własnej wartości,
ze nie pozwolę sobie tego wiecej robic. Ograniczę kontakty do kartek, choć
mieszkamy w tym samym mieście.
Ma w miarę dobry kontakt z najmłodszym, ukochanym synem, który się poczuwa do
opieki nad nia, wiec na siłe sie nie bedę pchała, bo ja osaczam - dzwoniąc raz w
tygodniu.
Drugi brat-mieszka z nia w tym samym domu- wyrzekł sie jej po smierci ojca i
traktuje ja jak powietrze. Powiedział,ze od pewnej sytuacji matki nie ma, bo
matki sie tak nie zachowują. Spełniła swoja rolę do pewnego momentu, a teraz on
mieszka z obcą, nieżyczliwą mu kobietą. I choć próbowałam mu wytłumaczyć, że to
matka itp. to nic to nie dało, a w rok póżniej sama zaczęłam podzielać jego
poglad. Boli to bardzo, zwłaszcza, ze jestem samotną kobieta ale przeżyję.
Ty masz, jak piszesz - szczęsliwa rodzinę, wiec pilnuj tego, zeby Twoja mama nie
zepsuła ci tego, zatruwajac ci zycie i sprawiajac, ze zyjesz w poczuciu zalu i
krzywdy.Twoja rodzina nie zasłuzyła sobie niczym na smutną, rozżalona żonę i
mame, i na wtrącanie się i ocenianie przez babcie. Proponuje stanowcze kroki,
jednak zdaje sobie z tego sprawe, ze musisz do tego dojrzeć. To bardzo cięzkie i
trudne uznać, że matka zachowuje sie jak wróg i podjac decyzję o odcieciu. Ale
to wszystko kwestia tego czy szanujesz siebie jako człowieka, czy masz
ustanowione granice, które cie chronia, czy jesteś pewna tego, że inni nie mają
prawa Cie ranić, lekceważyć itp., nawet jesli sa twoja rodzina.
Ja tych rzeczy nauczyłam sie dopiero po 40-tce. Stwierdziłam, ze nie pozwolę
robić sobie tego więcej,że tyle razy mnie wystawiła, ze juz dosyc, że moje
dzieci nie zasługują na wysłuchiwanie o mnie nieprzyjemnych rzeczy, że choc
bedzie cięzko - nie jest mi potrzebna ta proteza emocjonalna, którą było
myślenie, ze matka mnie kocha i akceptuje.Wazne, ze ja na tyle jestem dla siebie
wazna i na tyle się wreszcie kocham, że nie pozwole sie wiecej krzywdzic.
Czego i Tobie zycze.
Bedzie cięzko, ale dam sobie rade.
Powodzenia.

selavi2

[somebody1234]

Witaj selavi2

No cóż ja szczerze mówiąc też myślałam o terapii ( w związku z jazdami jakie mi
fundowała matka w młodości).
Bo zdarzają mi się dni totalnego doła i mam wrażenie że pewne rzecz gdzieś we
mnie podświadomie siedzą.
W sumie z moją matką jest dziwna sytuacja bo teoretycznie nas utrzymywała itp
natomiast jazdy psychiczne jakie mi fundowała to moje.
Napisałaś ważną rzecz że matka być może jest po prostu zazdrosna o moje życie i
faktycznie były sytuacje że próbowała interweniować w wychowanie dzieci itp.
Ale chyba stwierdziła że więzy jakie mnie łączą z dzieciakami i mężem są zbyt
silne i nie tak łatwo dadzą się wmanewrować w jej histerie.
No ale jakby nie było ciężko mi ją zrozumieć i cięzko mi nieraz zrozumieć siebie.
Piszesz fajne mądrze rzeczy i sporo w tym racji i prawdy...

.

[ytryzka]

Moja matka nigdy nie była dla mnie mila. Kolezanki spod bloku,
mowily: ale masz miła mame, a ja sie zastanawialam czy ze mną jest
coś nie tak.. bo czułam (jeszcze wtedy w ten sposb nie myslalam, ale
czułam), że jest mi z nią źle.
Była ostra, nieczuła. Bardzo niecenzurlanie wyrazala sie o mojej
kroliczej wardze, która mi zoperowano wl atach niemowlęcych, ale w
opkresie w którym o tym mowila niestety bylo jeszcze widac. Byłam
panicznie niesmiala, gdy spotykalam z nią jakiś ludzi, to zawsze
zaczynalo sie od tego 'jaka ja niedobra jestem', jak ona ma ze mną
cięzko (była samotna matką). Nawet nie wiecie, jak sie balam gdy
rozmawiała z jakimś facetem, mowila: 'zobaczysz, związe sie z kimś,
i tak cie w d..bedzie bil, ze będziech chodzila jak w zegarze''.
Przmeoc fizyczna była na porządku dziennym. Zazwyczaj dlatego, że w
pracy ktoś coś powiedział, że wylądowala na dywaniku itp... Pamiętam
sytuacje, kiedy jako 10 latka wrocilam do domu, a tam wsyzstko z
szaf powywalane, a ona zaplakana, siedząca nad tymi szpargałami i
krzycząca, że jest sama, że to przeze mnie.. Itp. A ja nie
wiedzialam o co chodzi. Kiedyś, najdawnisjze wspomnienie, był bal
przebierancow, a ja nie chcialam tańczyć, ze zmeczenia. Dzień
wcześniej mialam awanturę, z krzykami, placzem itp.
Przestała sie mna interesowac, gdy mialam 13lat. Chodziłam ciągle w
tych samych ubraniach, finansowala mnie nasza rodzina. Byłam głoda.
Jak dostałam jakies pieniadze, to zaraz kazala oddawac 'bo
zgubię', 'wydam', albo jeszcze inna bzdura. Bylysmy tylko my w 4
scianach. Po awanturach chodzilismy do sasiadow pytac 'czy slyszeli
moje krzyki. To mialo mnie upokorzyc. Bo ja strasznie krzyczalam
wtedy. Ale coż.
Szlysmy do lekarza: to slyszalam 'jaka masz dobra mamę, twoja mama
cie sama wychowuje, a ty coś niegrzeczna jesteś'. Caly czas to
slyszalam. Caly czas czulam sie winna. W szkle balam sie odezwać.
Matka mowila mi rozne rzeczy, co kto o mnie mysli. Na zajecza warge
trzeba bylo zrobic druga opreacje, ale ona nie chciala. Powiedziala,
ze jestem tak brzydka, że nic mi nie pomozei że to 'co mam w srodku
jest na zewnątrz', wiec nie powinna sie dizwić. Miesiac temu sie
odwazylam i sama zrobilam ten zabieg.

Potem poznalam chlopaka, ktorego nie kaocetwala. Obecnie jesteśmy
malzeństwem i nie msizkam dziecki temu z nią. Czuje sie winna, że ja
opuscilam. Zaczepai mnie, sa gluche telefony. Przjyezdzam i sie
zaczyna. Jest tak okropnie chamska. Nie moge tego sluchac.
Zakosztowalam zycia z nim, on jest tak inny od tego, co mialam w
domu, że nie moge uwierzyc, że moze byc inaczej. Ze cisza nie
oznacza pozniejszej awantury. Że moge isc jesc, kiedy chce, ze mam
30 lat i nie boje sie ogladac tv po 22. Boze.

ytryzka

[pijanykot]

może lepiej byłoby zerwać lub ograniczyć kontakt z matką..
rozumiem, że nie chcesz zostawić jej samej, ale.. gdy byłaś dzieckiem nikt nie
odebrał jej możliwości robienia Ci krzywdy, a teraz to Ty sama decydujesz,
właśnie Ty masz taką możliwość! nareszcie!

_______
moje Aniołki (+17.12.2007)(+24.11.2008)