Wcale mi go nie brakuje.

[kawad]

No właśnie, mam chyba problem. Mój mąż leży od 2 tygodni połamany w
szpitalu. Oczywiście chodzę do niego, pomagam się myć itp, przynoszę
co trzeba ale ... w domu mi go nie brakuje. A to chodzenie do
szpitala wkurza mnie coraz bardziej. Między nami układa się różnie,
zastanawiałam się czasami czy jeszcze go kocham. Coś mi się wydaje,
że chyba jesteśmy razm z przyzwyczajenia (a raczej ja bo mąż ciągle
mi powtarza, że mnie kocha) i bedę to tak ciągnąć właściwie nie
wiadomo dlaczego.
Często się mówi, że takie problemy jak pobyt w szpitalu itp zbliżają
ludzi, ja tego nie czuję . Chyba powinniśmy wybrać się do
specjalisty, może da się coś na nowo obudzić ...

[e.logan]

To sporo mowi o waszych relacjach i twoich uczuciach do niego.
Jkakis czas temu (ok 2lat temu) moj maz mil wypadek .Tez
unieruchomiony w gipsie do tego stopnia ze wycieralam mu
pupe.Przynosila baseny poilam itd. Ale nie oddalabym go do zadnego
szpitala, I jak lezalw szpitalu to nie moglam sie doczekac kiedy
wroci.Co drugi dzien pokonywalam 400km w jedna strone by go umyc by
z nim pobyc..

Musisz byc szczera sama z soba..Bo ta sytuacja obnazyla chyba cos o
czym nie chcesz myslec.

[kawad]

Wiem, właśnie ta sytuacja uświadomiła mi chyba, że ja do niego już
nie czuję tego co kiedyś. A do szpitala go nie oddawałam tylko
trafił tam po wypadku (pechowy upadek z roweru) i jeszcze go nie
puszczają. Od jutra mają go pionizować i jak postawią na nogi to
wróci do domu.

[cinus1974]

ale tak serio cieszysz sie ,ze wroci czy nie?moze poprostu mecza cie
te wizyty w szpitalu i to tymczaswa jakas niechec do meza zmeczenie
itp.

[e.logan]

raczej uswiadomila sobie ze jest to jest a jak go nie bedzie to
rownie dobrze bedzie.

[kawad]

No wŁaśnie e.logan, to chyba to. Ja zawsze byłam samodzielna, lubię
decydować o wszystkim, nie potrzebuję wsparcia (chociaż może tylko
tak mi się wydaje...) Nie chcę podejmować decyzji, która skrzywdzi
męża no i nasze dzieci.

[e.logan]

Wolisz byc skrzywdzona?Urodzisz sie drugi raz?... masz monopol na
długowiecznosc?Napewno nie wiec zrob cos z zyciem by kiedys nie
stwierdzic z gorycza ze je zmarnowalas.Bo z taaaaakich kobiet czesto
powsaj wiedzmy tsciowe z tanparetem ,,dla ciebie se poswiecilam,,

)

[kawad]

O rany, a ja mam dwóch synów, ale będę teściową

[e.logan]

wiem tez

[mik5]

Może po prostu jesteś zmęczona.

[cinus1974]

ja to bym wolal wiedziec,ze zona juz mnie nie kocha po co ciagnac
zwiazek bez uczucia takie dziwne to troche tymbardziej,ze facet mowi
kocham po co go oszukiwac ale jednak chyba musisz jeszcze sie
zastanowic czy naprawde go nie kochasz.

[kawad]

Wiesz, kiedyś o tym rozmawialiśmy. Powiedziałam mu wówczas, e nie
wiem czy go kocham. Mąż kocha mnie i życia sobie beze mnie nie
wyobraża. Kurczę, żeby był pijakiem, brutalem, wtedy łatwo byłoby
odejść ale on jest dobrym człowiekiem. Ma swoje wady, pewnie, ale
nigdy mnie ani dzieci nie skrzywdził.

[cinus1974]

po takiej rozmowie juz powinna mu sie zapalic czerwona lampka w
glowie,chyba wiesz o tym ,ze czasami uczucia wygasaja tak poprostu
bez powodu cos sie konczy wypala i tyle,ale trzeba o tym mowic tej
drugiej osobienie nie oszukiwac nie ukrywac bo wtedy zaczynaja sie
kwasy ty nieszczesliwa i on tez bo faceci a napewno wiekszosc czuja
ze cos jest nie tak i czasami trzeba podjac decyzje czy chcemy
odbudowac to co bylo czy kazdy idzie w swoja stone,jestem na nie
byciu z kims np.bo dzieci wtedy i one sa nieszczesliwe.

[kawad]

Nie chciałabym "iść w swoją stronę", chciałabym odbudować to co się
da i dlatego zastanawiam się nad wizytą u specjalisty. Ale to mąż
musiałby chyba pójść ze mną. Może z mojej strony uczucia wygasają
jako reakcja na kłopoty. Łatwiej jest żyć, jeśli nie trzeba martwić
się problemami drugiej osoby (a w ciągu 9 lat małżeństwa trochę tego
było). Znika osoba "problematyczna" znikają zmartwienia. Tyle że tak
to się nie da na dłuższą metę. Nie da suię być całe życie niezależną.

[cinus1974]

dla mnie prawdziwa milosc przetrwa wszystko,wszystkie problemy,jesli
tak nie jest fundamenty jej byly slabe,ale to moje
zdanie ,powinniscie isc do specjalisty razem i ratowac zwiazek jesli
tego naprawde chcesz.

[kawad]

Jak tylko mąż wróci ze szpitala i zacznie chodzić (co może długo
potrwać) to pójdziemy. Chyba że wcześniej podczas leczenia w domu
coś się obudzi samo. Szpitala nie lubię, żadnej prywatności. Ja
jestem z tych osób, które nie lubią uzewnętrzniać uczuć, a przy
obcych to już wogóle. Mąż nie ma problemu żeby powiedzieć mi przy
ludziach "kocham cię". Ja nigdy tego nie zrobiłam.