ssanie kciuka

[rembert]

Nie możemy oduczyć naszego potomstwa ssania kciuka. Ma 3,5 roku i mam
wrażenie, że będzie miała z tego powodu kłopoty z prawidłowym zgryzem.
Kupiliśmy środek do smarowania palca, ale jest tak gorzki, że po lekkim
dotknięciu językiem, niesmak czuje się cały dzień. Nie chcemy ryzykować
histerii i nieprzespanych nocy.
Ostatnio wpadliśmy na koncepcję, aby ubrać ją na noc w rękawiczki, ale boje
się, że może się zadławić.
Może ktoś miał lepszy pomysł?

[egon26]

Ja miałem znajomego, syn dentydtki do 7 klasy ssał palca, cuda z nim robili -
nawet zagipsowali mu pace - przegryz gips Ale to tylko ciekawostka za małye
dziecko mam na ten problem

[bj32]

Poszukajcie dobrego ortodonty. To na początek. Bo wada zgryzu już może być, a
wtedy czym szybciej aparat, tym lepiej. Już sam aparat może poskutkować, a może
ortodonta coś z sensem poleci.

[kckk]

Dobrym sposobem jest tłumaczenie skutków takiego zachowania (dziecku zależy by
miało zdrowe, proste zęby), dodaj trochę zawstydzenie przez porównanie z innymi
dziećmi, które tego nie robią (świadomość bycia osamotnionym w swym nawyku nie
jest miła i mobilizuje do działania).

Moja córka jeszcze pół roku temu miała podobny problem ze smoczkiem. Po jego
odstawieniu wkładała do buzi pieluchę jako substytut lub perfidnie podkradała
smoczek młodszemu bratu.

Wam chyba najtrudniej zapanować nad wyuczonym odruchem w czasie snu. Może po
porostu opóźnić własne położenie spać i co chwilę zaglądać do córki po to, by
wyjmować jej palec z buzi i w ten sposób doprowadzić do stanu, kiedy potrzeba
się zmniejszy.
Może wspomóc się kładzeniem jej na plecach, niż na boku. Na boku łatwiej
przybrać niepożądaną skuloną pozycję.

[danagr]

mam ten sam problem z synkiem (2,5 lat). Wszystkiego probowalam co mi ktos
doradzil, bez skutku i niestety pani stomatolog poinformowala, ze za pol roku
aparat. Moze to go oduczy.

[bj32]

A przepytałam męża na okoliczność. Sam nie posysał, ale kolegę miał. Nic nie
pomogło i nawet już chodząc do szkoły przez sen przeżuwał palec.
Nie, żebym chciała pocieszać, ale i tak bywa...