ivek1

[mag42]

Zastosowałam się do Twojej rady. Okazuję mu więcej uczuć i staram się nie
gadać bez przerwy o dziecku, o tym jak się czuję - choć w 9 miesiącu jest to
cholernie trudne, bo każdy ruch jest utrudniony. Pokazuję mu jak kipoe
dziecko, chodzimy do kina i na naleśniku do naszej ulubionej malutkiej
restauracyjki itd itp. Dziś nawet trochę się poprzytulaliśmy. Ale.........on
cyły czas czuje się odtrącony, nie kochany....może nawet jest zazdrosny.
Dalej jest zamknięty w sobie i coraz mniej się do mnie przytula....
Powiedziałam mu, że to jeszcze tylko parę tygodni i wszystko zacznie wracaś
do normy...ale też nie skutkuje....

[ivek1]

mag42 napisała:

> Zastosowałam się do Twojej rady. Okazuję mu więcej uczuć i staram się nie
> gadać bez przerwy o dziecku, o tym jak się czuję - choć w 9 miesiącu jest to
> cholernie trudne, bo każdy ruch jest utrudniony. Pokazuję mu jak kipoe
> dziecko, chodzimy do kina i na naleśniku do naszej ulubionej malutkiej
> restauracyjki itd itp. Dziś nawet trochę się poprzytulaliśmy. Ale.........on
> cyły czas czuje się odtrącony, nie kochany....może nawet jest zazdrosny.
> Dalej jest zamknięty w sobie i coraz mniej się do mnie przytula....
> Powiedziałam mu, że to jeszcze tylko parę tygodni i wszystko zacznie wracaś
> do normy...ale też nie skutkuje....

Witaj Mag42,
Byc moze przyczna jego stanu nie jest jak prawodopodobnie mylnie ocenilem Twoj
stosunek do niego tylko stres zwiazany z tym, ze zostanie wkrotce ojcem.
Z gazet poswieconych maluszkom mozna przeczytac, ze faceci tez w jakims stopniu
znajduja sie w ciazy.
Prawdopodobnie Twoj malzonek sadzi tez, ze seks moglby rozladowac jego napiecie.

Moze Twoj maz ma jakies uzasadnione obawy, zeby martwic sie o Wasz wspolny byt?
Ma jakies problemy w pracy, o ktorych na przyklad Ci nie powiedzial?
Albo zdecydwaliscie sie na porod rodzinny, a on nie jest do konca przekonany, ze
chce uczestniczyc czynnie w samym procesie narodzin?
W koncu okazujesz milosc swojemu mezowi, a on mimo to czuje sie odtracony.
Zapytaj go czy nie cieszy sie z tego ze juz za niedlugo bedzie ktos przesliczny
mowil do niego Tato?

Musze tez dodac, ze gratuluje konsekwencji w dzialaniach zmierzajacych do
poprawy Waszych relacji. Mysle, ze jesli bedziesz dalej rownie cierpliwa to uda
Wam sie przebrnac przez ten okres.
Zreszta juz niedlugo czeka Was tyle pracy i obowiazkow, ze sila rzeczy bedziecie
sie musieli wspierac nawzajem.
Podejmij z nim rozmowe na temat jego przyszlego ojcostwa.
Nie bede tez udawal, ze mam odpowiednie kwalifikacje i wiedze do pomagania w
takich sytuacjach, wiec jesli moje rady nie zdadza egzaminu to radze skorzystac
z pomocy specjalisty w poradni psychologicznej, lub prywatnie z pomocy
psychologa (najlepiej specjalisty od terapii rodzinnych).

pozdrawiam i zycze jeszcze raz powodzenia,
Ivek