Kraina Łagodności IV

[krzysiek_n]

Ponieważ znikam na paręnaście dni, a i poprzednia Kraina już się "zaludniła",
pozwalam sobie zaprosić Was do kolejnej - już czwartej - Krainy Łagodności.
Przy okazji - nie cytujcie poprzedników.

A na dobry początek:

DUNAJEC
Nie mój Dunajec szumi mi
Nie moja bystra woda
Tylko przychodzą stare sny
Swoboda, ach swoboda.
Nie przypominaj mi się śnie
Młodości mojej zdrowie
Bo żal mi w piersi duszę rwie
Nad siłę ludzkiej mowy.
Nikt tak nie kochał smolnych watr
Trzasku i dymu stosu
I nikt z nad głuchych szczytów Tatr
Patrzących w dół niebiosów.
I w świecie nikt nie kochał tak
Samotnej skalnej drogi
Urwisk, gdzie w dole buja ptak
I groza pieści nogi.

[Gość: Alusia]

Nadzieja


Za każdym progiem jest nadzieja
Za wzgórzem bólu jest dolina
W odmiennym stanie świadomości
Wszystko się kończy i zaczyna

[Gość: Alusia]

Nadzieja


Za każdym progiem jest nadzieja
Za wzgórzem bólu jest dolina
W odmiennym stanie świadomości
Wszystko się kończy i zaczyna

[Gość: Adrian]

Julian Tuwim

CHRYSTUSIE...

Jeszcze się kiedyś rozsmucę,
Jeszcze do Ciebie powrócę,
Chrystusie...

Jeszcze tak strasznie zapłaczę
Że przez łzy Ciebie zobaczę
Chrystusie...

I tak wielką żałobą
Będę się żalił przed Tobą
Chrystusie...

Że duch mój przed Tobą klęknie
I wtedy-serce mi pęknie
Chrystusie...



Leopold Staff

Najsłodsze oczy
Najsłodsze oczy,jakimi na ziemi

Spojrzała miłość na serce człowieka,
Nadrodze mojej gwiazdami cudnymi
Spod twych brwi łuków błysły mi z daleka.

Każdy,któregowzrok twój nie ominie,
Chłonie z twych żrenic światłości promienie.
Na serce moje padają jedynie
Twoich rzęs długich cyprysowe cienie.

****************

[Gość: Ewelina]

Anna FRAJLICH

Jest

To miasto jest moje
i ja jestem jego
w kryształowym powietrzu
płyniemy wśród brzegów
czy jest piękne?- to mało istotne pytanie
ważne,że łodzią jest
i jest przystanią

[Gość: Przemek]

Jarosław Kosiaty


List

Piszę do Ciebie z kraju mych marzeń
Gdzie drobne serca po niebie płyną,
A szum wieczorny minionych zdarzeń
Błyski dnia niesie...
Co płoną i giną

Piszę do Ciebie z marzeń mych kraju
Gdzie gwiazdy wspomnień wśród fal migocą
A słowa rozmów...
W ciszy skryte lasu
Ptakami lecą bezchmurną nocą

I kiedy list ten piszę...
Ty stoisz obok nad morza brzegiem
Wyciągasz dłonie głaszcząc wiatr
Pytasz...
co znaczy być człowiwekiem
i na kamieniach zostawiasz
swych spojrzeń ślad.

[lucy_z]

Beskid
sł. i muz. A. Wierzbicki

--------------------------------------------------------------------------------
A w Beskidzie rozzłocony buk
A w Beskidzie rozzłocony buk
Będę chodził Bukowiną z długim dłutem w ręku
By w dziewczęcych twarzach uśmiech rzeźbić
Nie, nie płaczą już
Niech się cieszą po kapliczkach moich dróg

Beskidzie, malowany cerkiewny dach
Beskidzie, zapach miodu w bukowych pniach
Tutaj wracam, gdy ruda jesień
Na przełęcze swój tobół niesie
Słucham bicia dzwonów w przedwieczorny czas

Beskidzie, malowany wiatrami dom
Beskidzie, tutaj słowa inaczej brzmią
Kiedy krzyczę w jesienną ciszę
Kiedy wiatrem szeleszczą liście
Kiedy wolność się tuli w ciepło moich rąk
Gdy wolność się tuli do moich rąk


A w Beskidzie zamyślony czas
A w Beskidzie zamyślony czas
Będę chodził z moich gór poddaszem
By zerwanych marzeń struny
Przywiązywać w niepokój i dłonie drzew
Niech mi grają na rozstajach moich dróg

[gepard1]

Hmm to moze ja cos wtrace,
Wolna Grupa Bukowina:
"Dosc wytoczyl ban proznych przed domy kalecy,
Zyja jak zyli bezwolni glusi i slepi,

Nie wspolczuj szkoda lez i zalu,
bezwolni sa bo chca byc szarzy,
Ty wyzej ,wyzej badz i dalej ,
Niz ci co sie wyzbyli marzen!

Niechaj zalsni Bukowina w barwie malin!
Niechaj zabrzmi Bukowina w wiatru szumie!
Dzien minal,dzien minal nadszedl wieczor
Swiece gwiazd zapalil,
Siadl przy ogniu .......

Ech....mile to.

[iwa.ja]

Po pierwsze dzięki za wczorajszy posiad. Po drugie, musimy jeszcze kiedyś pogadać (na przykład w górach). Po
trzecie, poniższy tekst jest zainfekowany polską czcionką, bo nie mam słowackiej.
Beskide, Beskide,
kto po tebe ide?
Czernooki bacza
owieczki zatacza.
Ej, baczo, baczo nasz
czernu koszulu masz
kto te jo wypere
kied mameńki ne masz?

Mam nadzieję, że nasz cenzor z Chicago nie wytnie tego tekstu jako niezbyt regionalnego. A poza tym
podporządkowałam się i usiadłam na forum warszawskim. W końcu mam zameldowanie w wawie i z tego względu
nie powinnam kłapać dziobem na forum 3miejskim.
Całuski dla Orissy!!!!!!!!!!!!!!!!

[petelka]

iwa.ja napisała:

> Mam nadzieję, że nasz cenzor z Chicago nie wytnie tego tekstu jako niezbyt
regi
> onalnego. A poza tym
> podporządkowałam się i usiadłam na forum warszawskim. W końcu mam
zameldowanie
> w wawie i z tego względu
> nie powinnam kłapać dziobem na forum 3miejskim.

??? Jaki cenzor? Jakie regionalne teksty? I dlaczego Iwa nie "powinna kłapać
dziobem na forum 3miejskim"???? Ja chcę, żeby własnie tutaj "kłapała":))) I
proptestuję przeciw takim formom ograniczeń:(
Iwa i tak dla Ciebie jeszcze raz Stachura (coś ostatnio mocno "chodzi" za mną):

Nie brookliński most

Rozdzierający
Jak tygrysa pazur
Antylopy plecy
Jest smutek człowieczy.

Nie brookliński most
Ale przemienić
W jasny, nowy dzień
Najsmutniejszą noc -
To jest dopiero coś!

Przerażający
Jak ozdoba świata
Co w malignie bredzi
Jest obłęd człowieczy.

Nie brookliński most
Lecz na drugą stronę
Głową przebić się
Przez obłędu los -
To jest dopiero coś!
-----------------------------------------
-----------------------------------------
-----------------------------------------

Będziemy smucić się starannie!
Będziemy szaleć nienagannie!
Będziemy naprzód niesłychanie!
Ku polanie!


Pozdrawiam:)))

[gepard1]

Jesli sie gdzies pomylilem to sorki ale z glowy piszem.

Cos srbrnego dzieje sie w chmur dali
Wicher do drzwi puka jakby przyniosl list
Mysmy na siebie dlugo czekali
jaki ruch w niebiosach slyszysz burzy swist

ty masz dusze gwiezdna i rozrzutna
czy rozumiesz pospiech pomieszanych tchnien
Szczescie przyszlo czemusz nam tam smutno
Ze przed jego blaskiem uchodzimy w cien

Czemuz ono w mroku szuka tresci
I zatraca nicosc zatraca kres
Jego bezmiar wszystko w sobie zmiesci
Oprocz mego leku oprocz twoich lez.

[orissa]

iwa.ja napisała:

> Mam nadzieję, że nasz cenzor z Chicago nie wytnie tego tekstu jako niezbyt
regionalnego. A poza tym
> podporządkowałam się i usiadłam na forum warszawskim. W końcu mam
zameldowanie
> w wawie i z tego względu
> nie powinnam kłapać dziobem na forum 3miejskim.
> Całuski dla Orissy!!!!!!!!!!!!!!!!

Iwa, niech tylko sprobuje sie ten cenzor wcisnac z podobnymi uwagami :-))
Juz my go skierujemy na wlasciwie tory hihi ;-))
Ech zaluje ze nie nadaje sie do rozmow z Wami w temacie Bieszczad...

Krzysiu, dzięki za SMS

[iwa.ja]

i trochę Baczyńskiego:

Słońce, słońce w ramionach
Czy twego ciała kryształ pełen,
Owoców białych, gdzie zdrój zielony tryska,
Gdzie oczy miękkie w mroku
tak pół mnie, a pół Bogu.

Twych kroków korowody
W urojonych alejach twe odbicie
U wody, jak w pragnieniach, w nadziejach
Twoje usta u źrodeł
To syte, to znów głodne,
I twój śmiech i płakanie
Nie odpłynie - zostanie.

Uniosę je, przeniosę
Jak ramionami, głosem,
W czas daleki wysoko,
W obcowanie obłokom,
Tak pół mnie, a pół tobie...

Ależ ja zazdroszczę Krzyśkowi. Tak pedałować przez Polskę!!!!

[lucy_z]

Bo wiem, ze w Beskidzie Niskim w czasie ostatniego weekendu były burze i
deszcze. Ale on chyba po Bieszczadach jeździ??? To niedaleko!!!:(

[iwa.ja]

Z SMS-u wynika, że pedałują wzdłuż Wisły. Dzisiaj są w Kozienicach. Fajnych
rodziców ma ich córka!

[lucy_z]

iwa.ja napisała:

> Z SMS-u wynika, że pedałują wzdłuż Wisły. Dzisiaj są w Kozienicach. Fajnych
> rodziców ma ich córka!

Oni tak razem pedałują????? To są gdzieś chyba blisko Dęblina. Muszę
spojrzeć na mapę bo może się mylę!!

[lucy_z]

lucy_z napisała:

To są gdzieś chyba blisko Dęblina. Muszę
> spojrzeć na mapę bo może się mylę!!

No, nie myliłam się. To ja im pomacham bo to bliżej mnie;))

[belissarius]

Mam pytanie, które odbiega od Waszego słodkiego gruchania o Beskidzie :))))))))
Kto pamięta taką rajdową piosneczkę (liczę na podpowiedzi):
"Na czarnej, czarnej, czarnej górze,
Gdzie czarny, czarny zamek stał
I rosły czarne, czarne róże..."
Pamiętam jeszcze:
"Coś pomajstrował przy zameczku,
Czarne majteczki spadły z niej,
Teraz popieszczę cię koteczku..."
Pamiętacie?

[Gość: KRÓLIK]

A JA DURNY CZŁOWIEK MYŚLAŁEM ŻE CZYTAM SŁOWA KRYTYKI LUDZI POWAŻNYCH A TU
MAJTECZKI, ZAMECZKI ITP MASZ RACJĘ CZŁOWIEKU PODNIECAJ SIĘ TEKSTAMI BO PEWNIE W
INNY SPOSÓB SIĘ NIE ZASPOKOISZ,A DO ZABIERANIA GŁOSU W SPRAWACH SPOŁECZNYCH
JESTEŚ ZA KRÓTKI

[lucy_z]

Mazury nocą Zejman&Garkumpel


Tańczy ogień z wodą wysokim płomieniem.
Nad brzegami chodzą leśne zamyślenia.
Pochylają głowy nad uśpioną trzciną
cicho w dzbanie księżycowym jezior szumi noc

Przedwieczorny czas nad mazurską wodą
znowu wiatry po jeziorach noc zieloną wiodą
przystrojone wody, ksiezycową dlonią
znowu wiatry po jeziorach nocne swiatla gonią

Po niebie szeroko lesne plyna slowa
pod noca wysoko gwiazda tańczy nowa
Po niebie szeroko cieniem płyną chmury
tylko w uszach tak głęboko szumią mi Mazury

Przedwieczorny czas nad mazurską wodą
znowu wiatry po jeziorach noc zieloną wiodą
przystrojone wody, ksiezycową dlonią
znowu wiatry po jeziorach nocne swiatla gonią

[krzysiek_n]

Już jestem.
Iwa, czuję się zażenowany ;-)))
Toż my som zwykłe szare żuczki, no - córcie mamy za to fajowską.

A to pamiętacie? Rzadko już mozna to usłyszeć...

WPŁAW

Przekładanie rąk nad obrazem dna
Tam gdzie widać drugi brzeg
Koncert życzeń zawsze trwa

Skwar, południe, pogoda
Wspak we wodzie dwojący się czas
Jaka rwąca szumiąca tu woda
Jaki rwący szumiący ten czas.

Nie rozwiany mit, w dali pierwszy plan
W dwóch odbiciach drugi brzeg
Tylko wstawić w złoto ram

Przechylony prom wolną drogę ma
Trzeba wierzyć w drugi brzeg
By przepłynąć rzekę w wpław.

[lucy_z]

Od Turbacza
sł. A. Mróz

--------------------------------------------------------------------------------
Od Turbacza wieje wiatr, niesie nam tę wieść,
Że tej nocy szczyty gór pokrył biały śnieg,
A w dolinach piękna jesień, złote liście lecą z drzew,
Od Turbacza wieje wiatr, niesie zimny wiew.

Zima białym płaszczem swym już okryła Tatry,
Mgła zabrała słońcu blask, wieją zimne wiatry,
A w dolinach piękna jesień, złote liście lecą z drzew,
Od Zawratu wieje wiatr, niesie zimny wiew.


Hej, dziewczyno, nie smuć się w ten jesienny czas.
Chociaż raz uśmiechnij się, przywróć oczom blask.
To nic, że na szczytach zima, a w dolinach jesień już,
Uśmiech twój przemieni wszystko, wiosnę sercom wróci znów.

Jesień idzie...

[krzysiek_n]

...z Andrzejem Waligórskim

JESIEŃ IDZIE

Raz staruszek spacerując w lesie
Ujrzał listek przywiędły i blady
I pomyślał... znowu idzie jesień
Jesień idzie - nie ma na to rady

I podreptał do domu po dróżce
I powiedział stanąwszy przed chatą
Swojej żonie tak samo staruszce
Jesień idzie - nie ma rady na to

A staruszka zmartwiła się szczerze
Zamachała rękami obiema;
Musisz zacząć chodzić w pulowerze
Jesień idzie - rady na to nie ma

Może zrobi się zimno już jutro
Lub pojutrze, a może za tydzień
Trzeba będzie wyjąć z kufra futro
Nie ma rady, jesień, jesień idzie

A był sierpień, pogoda prześliczna
Wszystko w złocie trwało i zieleni
Prócz staruszków nikt chyba nie myślał
O mającej nastąpić jesieni

Ale cóż, oni żyli najdłużej
Mieli swoje staruszkowe zasady
I wiedzieli, że prędzej czy później
Jesień przyjdzie - nie ma na to rady.

Widmo jesieni

[iwa.ja]

Tak żywe niegdyś błękity
Cieniami zaszły szaremi,
Jakiś duch mgłami spowity
Zimną dłoń kładzie na ziemi.

Przez mgieł przejrzyste zasłony
Przegląda postać widziadła,
Wzrok jakby mgłami zaćmiony,
Twarz chłodna, smutna, wybladła.

Na czole wieniec sczerniały
Kropelki sączy wilgotne...
Po kwiatach, co się rozwiały,
Zostały ciernie samotne.

Tak płynie z schyloną twarzą,
Roznosząc ciszę złowrogą,
A łzawe spojrzenia rażą
Sennością, smutkiem i trwogą.

Przyciska do ziemi łona
Dłoń skrzepłą - ziemia się wzdryga,
Lecz tchem grobowym rażona,
Martwieje - głuchnie - zastyga.

Zgadnijcie, czyje to? Wiersz ma ponad 130 lat. Brrrr.

[lucy_z]

Iwa, to przypadkiem nie są jakieś Dziady czy cóś podobnego???
Zaraz jeszcze raz obaczę;)

[iwa.ja]

Jak ten poeta pisał "Widmo...", to Adaś już niestety, ten tego, od prawie
trzydziestu lat...

[lucy_z]

No znalazłam! Też Adaś! Bardzo go lubię ale jakoś tego nie znam!

[iwa.ja]

A ja mam cały zbiór jego wierszy. Piękne!

[lucy_z]

iwa.ja napisała:

> A ja mam cały zbiór jego wierszy. Piękne!

Ja mam takie malutkie wydanie. Też uważam, że są piękne jego wiersze. A
Tuwima lubisz??? Bo ja tak!

plan.naszemiasto.pl/plan_gdansk.html
ze strony www.naszemiasto.pl

[iwa.ja]

"Kwiaty polskie" to jeden wielki dreszcz. A ostatnio odkryłam, no, może nie
ostatnio, Michała Zabłockiego (syna Aliny Janowskiej), który pisze m.in. dla
Grzegorza Turnau(a?)...

[Gość: Adrian]

Julian Tuwim


Zobacz ile jesieni
Pełno jak w cebrze wina,
A to dopiero początek,
Dopierp się zaczyna.

Nazłociło się liści,
Że koszami wynosić,
A trawa taka bujna,
Aż się prosi, by kosić

Lato w butelki rozlane,
Na półkach słodem się burzy.
Zaraz korki wysadzi,
Już nie wytrzyma dłużej.

Siano suche i miodne
Wiatrem nad łąką stoi
Westchnie,wonią powieje
I znów się uspokoi.

[iwa.ja]

Dziękuję, Adrian...

jesienne klimaty...

[krzysiek_n]

...z Leopoldem Staffem

Westchnienia

Przewzdychałem już jesieni tyle,
Tłumiąc smutki i wybuchy szału,
Że zmieniwszy te wzdychy na mile,
Dawno doszedłbym do...ideału.

[krzysiek_n]

I jeszcze:

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze...
W dal poszły przez chmurna pustynię piaszczystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą...
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich młodem...
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze...
To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Ktoś dziś mnie opuścił w ten chmurny dzień słotny...
Kto? Nie wiem... Ktoś odszedł i jestem samotny...
Ktoś umarł... Kto? Próżno w pamięci swej grzebię...
Ktoś drogi... wszak byłem na jakimś pogrzebie...
Tak... Szczęście przyjść chciało, lecz mroków się zlękło.
Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło,
Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce próżno...
Zmarł nędzarz, nim ludzie go wsparli jałmużną...
Gdzieś pożar spopielił zagrodę wieśniaczą...
Spaliły się dzieci... Jak ludzie w krąg płaczą...
To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Przez ogród mój szatan szedł smutny śmiertelnie
I zmienił go w straszną, okropną pustelnię...
Z ponurym, na piersi zwieszonym szedł czołem
I kwiaty kwitnące przysypał popiołem,
Trawniki zarzucił bryłami kamienia
I posiał szał trwogi i śmierć przerażenia...
Aż, strwożon swym dziełem, brzemieniem ołowiu
Położył się na tym kamiennym pustkowiu,
By w piersi łkające przytłumić rozpacze,
I smutków potwornych płomienne łzy płacze...
To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

[krzysiek_n]

Albo z Niemenem...

Wspomnienie

Mimozami jesień się zaczyna
Złotawa, krucha i miła
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna
Która do mnie na ulice wychodziła
Od twoich listów pachniało w sieni
Gdym wracał zdyszany ze szkoły
A po ulicach w lekkiej jesieni
Fruwały za mną jasne anioły
Mimozami jesień się zaczyna
Nieśmiertelnik- żółty październik
To ty, to ty moja jedyna
Przychodziłaś wieczorem do cukierni
Z przemodlenia, z przemodlenia senny
W parku płakałem szeptanymi słowy
Młodzik z chmurek prześwitywał jesienny
Od mimozy złotej - majowej
Ach czułymi, przemiłymi snami
Zasypiałem z nim gasnącym poranku
W snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
Jak tą złotą , jak tą wonną wiązanką

[gatto2pl]

W zwiazku z tym, ze jasiennosci byly juz na innym watku...i wiersze
wyzej..tez...zmienmy klimat...na cieplejszy
[Moja miłość...]
Moja miłość przeszła w wichr wiosenny -
w wichr wiosenny - me szaleństwo w burzę -
w burzę - moja rozkosz w dreszcz senny -
w dreszcz senny - moja wiosna w róże -
Z wichru spłynie moja miłość nowa -
miłość nowa - z burzy szał wystrzeli -
szał wystrzeli - sen rozkosz wychowa,
wiosna wstanie z różanej kąpieli.
Z tomu "Niebieskie migdały" (1922)

Zapomniane pocałunki

Kto liczy nasze pocałunki,
kto na nie zważa?
Ludzie mają troski i sprawunki,
Bóg światy stwarza...
Zapomniane przez nas dwoje ich różowe mnóstwo
spada na dno naszych dusz
jak płatki miękkich, najpiękniejszych róż...
Tam leżą i ciasno zduszone na sobie
słodkim olejkiem się pocą,
który rozpachnia się w nas każdą nocą
i każdym ranem,
i życia zwykłego jesienne ubóstwo
czyni róż krajem, perskim Gulistanem.
Kto nasze pocałunki liczy?
Kto na nie zważa?
Bóg światy stwarza,
nie zapisuje w księgach słodyczy...
Z tomu "Niebieskie migdały" (1922)

..........
gatto2pl

Jen vitroj pluv' batas, pluv' batas autuna...

[stefan4]

krzysiek_n:
> O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
> I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
[...]

Istnieje tłumaczenie tego na esperanto, pióra Tuwima. Kołacze mi się
po głowie taki fragmencik:

,,Felic' volis veni, mallum' gin forportis,
kaj iu min ami desiris, sed mortis...''

Czy ktoś zna całość? A czy wszyscy wiedzą, któremu fragmentowi
oryginału odpowiada ten kawałeczek? Nietrudno zgadnąć, nawet bez
znajomości esperanta.

Swoją drogą poezja esperancka to wielkie oszustwo. Esperanto ma
wypisane na sztandarach, że cała gramatyka języka mieści się na jednej
stronie. Końcówka wyrazu w pełni określa część mowy i jego formę
gramatyczną i nie ma żadnych wyjątków. W szczególności wszystkie
rzeczowniki kończą się na ,,-o''. Jasne jest, że w takim razie
wszystkie rymy mogą być wyłącznie gramatyczne, tak jak

,, ... forportis,
... mortis''

Jesień w pełni...

[knovak]

...a mnie naszło coś takiego:

JESIEŃ W GÓRACH

Lato zamknięte kluczem ptaków
Zostawia tylko swe wspomnienia
Jesień odważnie stawia kroki
Zaczyna mgłami dyszeć ziemia.

A w górach nie ma już nikogo
Niebo nas straszy niepogodą
Lato do ciepłych stron umyka
W skłębionych chmurach i strumykach

Na niebie mokrym od jesiennej słoty
Koczuje tabor żalu i tęsknicy
A drzewa pogubiły liście
Na wczesne mrozu przyjście

Wiatr tylko plącze się dokoła
Na wrzosach pajęczyny wiesza
I zasypiają leśne zioła
Jak w smutnych słowach tego wiersza.

[gatto2pl]

Oddźwieki
Natura jest świątynią, kędy słupy żywe
Niepojęte nam słowa wymawiają czasem.
Człowiek wśród nich przechodzi jak symbolów lasem,
One mu zaś spojrzenia rzucają życzliwe.

Jak oddalone echa, wiążące się w chóry,
Tak sobie w tajemniczej, głębokiej jedności,
Wielkiej jako otchłanie nocy i światłości,
Odpowiadają dźwięki, wonie i kolory.

Są aromaty świeże jak ciała dziecinne,
Dźwięczne i niby łąki - zielone; są inne,
Bogate i zepsute, silne, tryumfalne,

Które się rozwiewają w światy idealne,
Jak ambra, benzoina, jako piżma wonie,
Gdzie duch przenika zmysły i wzajem w nich tonie.
..........
gatto2pl

Milosc.......i okolice

[gatto2pl]

Śmierć kochanków

Zapachów lekkich pełne będą nasze łoza,
Łoża jak grób głębokie - a w środku komnaty
Będą dla nas w wazonach kwitły dziwne kwiaty,
Rozkwitłe pod jaśniejszym błękitem przestworza.

Wśród mdlejących upałów ich woni ostatnich
Dwa nasze serca będą jako dwie pochodnie,
Co odbiją swe blaski szeroko i zgodnie
W duchach naszych złączonych, tych zwierciadłach bratnich.

W mistyczny zmierzch, przez róże i błękity senne,
Niby łkanie przeciągłe, żegnaniem brzemienne,
Zamienimy jedynej błyskawicy lśnienie...

A potem drzwi otworzy lekka dłoń anioła,
Co radosny i wierny do życia powoła
Zamącone zwierciadła i martwe płomienie.
..........Charles Baudelaire .......

[gatto2pl]

Z PODRÓŻY
I przywita cię rozpachniona,
Pełna słońca - ciepła Italia,
Gdzie na niebie lśni roztopiona
połyskliwa, modra emalia.
Nad twą złotą promienną głową
Nimb szafiru niebo roztoczy:
Szafirowo i lazurowo
Zajaśnieją twe słodkie oczy.
Zatrzepoce w nich szczęście żywe:
Miłość, słońce i kwietne fale,
I popłyną oczy szczęśliwe
W przezroczyste błękitne dale...
Przyniosą radość kochania
Z bezgranicznej jasnej przeźroczy:
Ramion sploty, ust całowania
Obiecują miłosne oczy...
...A wieczorem - tkliwą pieszczotę
Ześle dolce chiaro di luna.
Drzewa szepczą: "Bouna notte"
Gdzieś zadzwoni trącona struna...
I zaszemrze - rozkołysana,
Jak aksamit dźwięczny pianina,
La canzona napolitana,
Che si canta con mandolina.
J.Tuwim
..........
gatto2pl

[gatto2pl]

Wyszedłem szukać...
Wyszedłem szukać Ciebie o swicie i w trwodze,
Nie znajdując, myślałem, żem szedł drogą kłamną;
I spotkałem Cię, kiedym odwrócił się w drodze,
Bowiem przez całe życie krok w krok szedłeś za mną.

Wędrowałem dzień cały pod cienia ciężarem,
W chłodzie-m południe minął, by oto u końca
Płonąć Tobą, o zmierzchu mym, czerwonym żarem,
Jako wieczorna rzeka o zachodzie słońca.
........
trafic w zyciu raz jeden na kogos...kto tak pieknie mowi....ech..
gatto2pl

[gatto2pl]

Kiedy wspominam i miejsce, i porę
Kiedy wspominam i miejsce, i porę,
Gdzie zatraciłem siebie, gdy wspominam
Pęta miłosne, w których każda gorycz
Była słodyczą, radość - łez przyczyną,

Szczęśliwy jestem, bo w sercu mam ogień
I wszystkie moce rozpalone piekła;
uspokojenie w tym znajduję błogie.
Tak żyję płonąc, a o resztę nie dbam.

To słońce świeci więźniowi przez kraty,
Jedyne słońce, blaskiem wzrok przewierca
Ku zachodowi słońca, jak przed laty.

Tak mi jest jasno, tak mi w piersiach gore,
Że pamięć moja, czuła na ból serca,
Znów mi wskazuje to miejsce i porę.

.............
gatto2pl

Tęsknica

[knovak]

TĘSKNICA

Na przełęczy przysiadł wrzesień, śmieje się ukradkiem
Skrzydłem kruka włosy czesze, rozczochrane wiatrem
Buczynie jej wargi sine maluje czerwienią
I korale jarzębinie w bańki cerkwi leje

Do gór, do beskidzkich gór
Zawracamy kroki
Przez równin zielony mur
Dolin rzecznych krocie
Do gór, do beskidzkich gór
Zawracamy oczy
By dojrzeć w buczyny pniach
Madonn twarze złote

Mgły strząsając po dolinach jesień wozem jedzie
Znarowione konie spina, worek chleba wiezie
I naszym wołaniem zmęczona odchodzi
Tylko echo wyprowadza na rozstajne drogi

Amory pewnej potwory

[castorp]

„Spierdalaj dziadu” rzekła razu pewnego baba bez powabu.
Choć miała już przecież swoje latka, nie chciała równolatka.
Marzyła jej się młode ciało, a zwłaszcza sprawna fujara.
Bo babcia uważała, że nie na grzech jest jeszcze za stara.
I że podoła. Wesoła z niej była kobiecinka, och jak wesoła!
A na amory była jak pies na kiełbasę: zawsze gotowa, chętna
Choć, prawdę powiedziawszy, nie była nazbyt ponętna.

[gatto2pl]

Zmierzch melancholią szarą spływa...
Senność powieki moje klei,
Pełen znużenia, beż nadziei,
Chcę spać bez marzeń i rojenia...
Gdzieś płacz sierocy się odzywa...
Chcę spać... Myśl jakaś pośród cienia
Błądzi, sen mąci mi, przerywa,
Ciągła, natrętna, uporczywa...

Światłość dnia blada dogorywa,
Światłość omdlała i znużona...
Zraniona łania kędyś kona
W śmiertelnej ciszy mrocznej kniei...
Litości niemym okiem wzywa...
Jestem znużony, bez nadziei...
Chcę spać... Sen mąci mi, przerywa
Wciąż myśl natrętna, uporczywa...

Zmierzch melancholią szarą spływa...
Senność powieki moje klei...
Znużony trudem, bez nadziei
Błądzi wędrowiec mroźną nocą.
Pustka bezludna w krąg, nieżywa...
Mróz zgnębi go swą twardą mocą...
Chcę spać... Sen mąci mi, przerywa
Wciąż myśl natrętna, uporczywa...
........

gatto2pl

[gatto2pl]

Jesienne niebo
Jesienne niebo słodkie, pełne łaski,
spowite w szal kaukaski,
przez drzew bezlistnych rozszczepione pędzle
przeciąga różową frędzlę.
I ku nadziei mej podchodzi z bliska,
słodyczą mnie uciska
i na tęsknocie mej opiera dłonie
- pachną ostatnie lewkonie. -
Jesienne niebo słodkie, pełne łaski,
zwija swój szal kaukaski -
a odrzuciwszy go, staje bez ruchu
z cekinem złotym w uchu. -

.........
ehmmmmmmm!
gatto2pl

[stefan4]

gatto2pl:
> Zmierzch melancholią szarą spływa...
> Senność powieki moje klei,
[...]

Gatto, co to za wiersz? I ten drugi z wątku Listopadowy Rzygacz''?

- Stefan

[gatto2pl]

stefan4 napisał:

> gatto2pl:

> > Zmierzch melancholią szarą spływa...
> > Senność powieki moje klei,
> Gatto, co to za wiersz?
Przygnebienie- L.Staff

I ten drugi z wątku Listopadowy Rzygacz''?
Zimowy bialy sen-idem

Ciao
gatto2pl

[gatto2pl]

Naprawdę jaka jesteś
Nie wie nikt
Bo tego nie wiesz
Nawet sama ty
W tańczących wokół
Ciemnych lustrach dni
Rozbłyska twój
Złoty śmiech
Przerwany wpół
Czuły gest
W pamięci składam wciąż
Pasjans z samych serc

Naprawdę jaka jesteś
Nie wie nikt
To prawda nie potrzebna
Wcale mi
Gdy nie po drodze
Będzie razem iść
Uniosę twój
Zapach snu
Rysunek ust
Barwę słów
Nie dokończony
Jasny portret twój

Uniosę go
Ocalę wszędzie Czy będziesz przy mnie
Czy nie będziesz
Talizman mój
Z zamyśleń nagłych twych
I rzęs
Obdarowany
Tobą miła
Gdy powiesz do mnie kiedyś
- Wybacz
Przez życie pójdę
Spoglądając wciąż wstecz
......
gatto2pl