Karmienie piersią a pobyt w szpitalu ...

[aprylis1]

...
No właśnie jestem ciekawa waszych opinii na powyżyszy temat, bo ja
jestem załamana...Po ponad miesięcznej tułaczce po 3 szpitalach w
zadnym nie spotkałam się z "gratulacjami" odnośnie karmienia
piersią, baaaa wręcz przeciwnie-dostawałam ochrzan, że 8 mies.
dziecka nie karmi się piersią, a że jeszcze karmię w nocy -SKANDAL
dosłownie, jak córcia miała badania i się nie uspokajała to
dostawało nam się za brak smoka, przy innych badaniach krytyczne
uwagi szły pod adresem braku butli... To co przeżyłam (z racji
choroby córki i jej problemów) jest nie do opisania, a służba
zdrowia zamiast wspierać skopała mnie po tyłku i tyle :(, jakby
człowiekowi było mało (dziecko chore) to jeszcze i
pielęgniarki/lekarze dołowali dodając coś od siebie.
Oczywiście karmię nadal,a moje dziecko jest antybutelkowe i
antysmoczkowe i co? Jestem gorsza przez to? Inny fakt, to
rzeczywistość - autentycznie w ciągu miesiąca widziałam tylko 2
matki które karmiły piersią...Normalnie czulam się jak dziwoląg ;P.
Aaaaa...no i z racji ciągłej diagnostyki( a zatem jeszcze zapewne
niejednego pobytu w szp.) dostałam zalecenie by jednak odzwyczaić
dziecko od piersi, nauczyć pić z butli no i nauczyć córę ssać
smoka...
Ciekawe....i nie do wykonania, bo ona nie znosi ww przedmiotów. I co
teraz? Wyrzucą mnie, nadal bedą mnie krytykować? W którym wieku my
żyjemy? A może to my, karmiące ,jesteśmy postrzegane przez matki
butelkowe i służbę zdrowia jak średniowiecze?
Tylko, że szp. i tak daje niezłą lekcję pokory, więc dlaczego(?),
skąd w ludziach taki jad, by krytykować, wyśmiewać a nie pomóc?
_ _

[kaeira]

Współczuję bardzo :-(
Niestety, ogólnie szpitale polskie jakie są, każdy wie. Szczególnie jeżeli chodzi o podejście do rodziców. (choć są przecież chlubne wyjątki) Sama na pewno wiesz, że robisz dobrze, i musisz się tego trzymać.

Jedyne co można zasugerować, to złożenie skargi, albo chociażby poważną rozmowę w cztery oczy z ordynatorem czy przełożona pielęgniarek. Ale oczywiście nie wiem, czy to możliwe, bo może będziecie jesczse "potrzebować" tych szpitali, a wiadomo, że zawsze jest obawa przed ewent. szykanami. A poza tym ci ludzie także mogą mieć określoną opinię na temat karmienia, smoczków, itd)

I jeszcze jedna sugestia - zadzwoń do p. Moniki na dyżur, choćby jutro, po prostu pogadać. Rozmowa z p. Moniką (znaną jako "anioł nie kobieta") na pewno ukoi i podniesie na duchu, wiem coś o tym. (namiary tel. na górze forum)

PS. A coś się z małą działo (jeśli oczywiście chcesz o tym pisać)?

PS2 Ja muszę powiedzieć, że chyba miałam szczęście. My byłyśmy w szpitalu kiedy mała miała 10m. Było to w Warszawie na Kopernika. Mogłam - tak jak w domu - spać z małą w jednym łóżku (na szczęście były miejsce) i karmić non-stop. Oprócz jednej pielęgniarki (która bardziej miała za złe te wspólne spanie) nikt nie powiedział złego słowa, a pan ordynator na widok małej leżącej ze mną i ssącej pierś kilka razy robił uwagi typu: o, a tu mała tu się karmi, bardzo dobrze... Pisze to po ty, żeby pocieszyć inne czytelniczki forum, że nie zawsze jest źle.

[bathilda]

Wiesz co, nie ma reguły. Ja kiedyś pisałam, że ginekolog mnie ochrzanił, że
odstawiłam 13 miesięczniaka, bo karmić trzeba minimum 2 lata i basta. I że robię
sobie (!) krzywdę, bo mój organizm jest zaprogramowany na te 2 lata karmienia.

Jesteśmy z Tobą :&

[tonika80]

Leżałam z Młodym w szpitalu 2 razy na zapalenie płuc jak miał 4 i 5
miesięcy. Ani razu nie spotkałam sie z krytyczna uwagą, każdy z
lekarzy i pielęgniarek zaznaczała, żeby karmić jak najdłużej. Ale w
momencie kiedy pojawił się poważny problem i Młody z dnia na dzień
odmówił ssania (najprawdopodobniej ze względu na duszności) nikt nie
potrafił mi pomóc. Od razu dostałam do ręki butlę przy której z
resztą histeria taka sama jak przy piersi. Pomogły jedynie środki
uspokajające i karmienie przez sen. Po paru dniach koszmaru (wdało
się zapalenie piersi) wszystko wróciło do normy.
I co z tego, że lekarze słownie wspierali? Pomóc nie potrafili w
takiej sytuacji. Chociaż prawde mówiąc nie potrafił pomóc nawet
profesjonalny doradca laktacyjny zamówiony przeze mnie prywatnie do
szpitala.
Na szczęście karmimy się nadal a o tym koszmarze staramy się
zapomnieć.

[aprylis1]

Dzięki dziewczyny za wsparcie, bo nie powiem trochę mnie to też
podłamało... (ale w sumie ja się teraz łąmię przy drobiazgach :( ).

O chorobie nie chcę pisać, sama muszę ją jeszcze zaakceptować-jedno
wam powiem CIESZCIE SIĘ ZDROWIEM SWOICH POCIECH...i nie ważne czy są
one karmione piersią, czy też butlą! NAjważniejsze że są ZDROWE, a
to jest BEZCENNE!!!

tonika80... wspieranie nie odbiera sił i ochoty do wszystkiego, no i
nikt cię nie wkurzał przynajmniej tym... :), zwłaszcza, że moje
dziecko było i wsumie nadal jest diagnozowane, a więc już samo to
jest strasznym przeżyciem...bo nie mogę w 100% pomóc własnemu
dziecku :'(.

[tonika80]

Masz rację, w tak stresującej sytuacji jak dziecko w szpitalu to
nawet głupie uwagi potrafią człowieka podłamać... Oby nigdy więcej
takich przygód!

[monika_staszewska]

No niestety bywa i tak, jak Pani napisała. Pamiętam jedną z moich
znajomych telefonicznych Mam karmiących, która postanowiła karmić
najpierw swoim mlekiem, a potem piersią swojego bardzo chorego
synka. Stoczyła wielomiesięczną walkę, bo tyle czasu niestety trwał
pobyt Młodzieńca w Klinice. Co ciekawe, nie mówię już nawet o tym,
że nie miała wsparcia, ale była nie dość, że zniechęcana, to
traktowana jak ktoś kto dziecku wielka szkodę wyrządza. Pikanterii
(to chyba nie niezbyt fortunne sformułowanie, ale brakuje mi dobrego
słowa) dodaje fakt, że Szanowny Obywatel był jedynym dzieckiem na
oddziale, które nie "złapało" żadnej infekcji, najszybciej
wychodziło ze wszystkich krytycznych sytuacji, a zważywszy na powagę
zdrowotnego problemu zadziwiająco szybko doszło do naprawdę dobrego
stanu. Nie muszę chyba dodawać, że jako jedyny był karmiony mlekiem
mamy. Smutne jest zatem nie tylko to, że tej zależności nikt nie
zauważył, ale że nie tylko nie dano mamie poczucia, że dobrze robi
tylko, że traktowano ją jak najwiekszego wroga jej dziecka, a można
było chociaż jej nieprzeszkadzać i nie utrudniać i tak już trudnej
sytuacji.
pozdrawiam Panią serdecznie, Dziecięciu zdrowia życzę, a Wam obojgu
spotkania nieco bardziej życzliwie nastawionych do karmienia
medyków :)
monika staszewska

[aprylis1]

Święta prawda Pani Moniko :P, święta prawda... Córa przynajmniej nie
łapała tych wszystkich chorób z którymi w szpitalach miałyśmy
styczność :))).
I już mi lepiej :)
Również pozdrawiam...

[monika_staszewska]

Skoro choć trochę jest Pani lepiej to już się cieszę :) gdybym mogła
jeszcze jakoś pomóc bardzo proszę dać mi znać czy tu na forum czy
telefonicznie.
pozdrawiam serdecznie Panią i chorującą Młodą Damę :)
monika staszewska