Tracę pokarm?

[azzurra]

W środę minie 11 miesiecy jak karmię mojego synka piersią, jednak
od 2 tygodni zauważyłam, że mam mniej pokarmu. Myślałam, że to przez
miesiączkę, w czasie której mam zawsze mniej pokarmu. Ale okres się
skończył, a problem pozostał. Nie tylko czuję, że piersi są bardziej
miękkie, ale też nie mogę odciągnąć, np. w pracy tyle pokarmu co
dotychczas. Zazwyczaj było to min. 100 ml, teraz jest 40-50. Martwię
się, bo jestem zwolenniczką długiego karmienia piersią. Czy stres
może mieć wpływ na ilość pokarmu? Czy po tak długim czasie są szanse
na zwiększenie laktacji? A może mój organizm mówi "dość".

[mad_die]

Stres może mieć wpływ. A jeszcze większy wpływ ma Twoje przekonanie, że masz za
mało mleka.
To ile odciągasz nie jest wyznacznikiem tego, ile pokarmu masz - to po pierwsze.
Po drugie - jeśli karmisz przed pracą i po pracy do woli z piersi, to odciąganie
nie jest potrzebne. Bo pokarm bedziesz miała dopóki dziecię będzie pierś ssało,
nawet raz dziennie.

[azzurra]

Odciągam, bo mój synek pije to mleko jak jestem w pracy i dostaje na nim kaszkę.
Dlatego zależy mi też na ilości odciągniętego mleka.

[mruwa9]

11-miesieczniak moze spokojnie zjesc 2, a nawet 3 posilki
niepiersiowe, bezmleczne, podczas Twojej nieobecnosci. IMHO nie ma
potrzeby odciagac pokarmu, chyba, ze lubisz i tak Ci wygodnie. Ilosc
odciagnietego pokarmu, wielkosc biustu ani jego konsystencja nijak
sie maja do rzeczywistej produkcji, wiec wyluzuj i nie szukaj dziury
w calym :-) Tak dlugo, jak dlugo dziecko bedzie dostawalo piers,
tak dlugo bedziesz miala pokarm. Oczywiscie produkcja dostosuje sie
do nowego rytmu, ale bedzie na pewno, chociazbys karmila tylko raz
na dobe.

[edytadk]

Doskonale rozumiem Twój niepokój, bo sama nieraz przez to przechodziłam. Niby doskonale wiem, że póki jest popyt, jest i podaż i że ilość odciągana nijak się ma do wyssanej przez dziecko, a mimo to każda ilość odciągnięta poniżej "normy" nie wpływa dobrze na moje samopoczucie...

Mój synek ma 20 miesięcy, a ja pracuję i odciągam w pracy od czasu, jak skończył 5 miesięcy. Pewnie mogłabym dać sobie już spokój, ale - podobnie jak Ty - uważam, że skoro mogę dziecku zaoferować mleczny posiłek z mojego pokarmu mimo mojej nieobecności, to nie mam ochoty z tego zrezygnować. Przez te 15 miesięcy odciągania miałam (i mam) "wzloty i upadki", jeśli chodzi o te (nie)szczęsne mililitry. Korelacja ze stresującymi okresami w pracy jest u mnie wyraźna, także spora szansa, że u Ciebie to jest powodem, skoro sama o stresie wspominasz.

Z doświadczenia wiem, że pomóc może tylko luz i pogodzenie się z faktem, że raz jest lepiej, a raz gorzej. I że to gorzej wcale nie oznacza końca laktacji czy faktu, że organizm mówi "dość". I że niezależnie od rzeczywistej ilości ml, odwalamy kawał dobrej roboty:-)

Dzięki ;)

[azzurra]

Bardzo Ci dziękuję za to, co napisałaś. Przede wszystkim dlatego, że myślałam,
że tylko ja tak "szaleję" z laktatorem. W pracy patrzą na mnie jak na kosmitkę,
ale ja czuję się lepiej wiedząc, że dostaje także jak mnie nie ma to, co lubi
najbardziej.

[edytadk]

> Bardzo Ci dziękuję za to, co napisałaś. Przede wszystkim dlatego, że myślałam,
> że tylko ja tak "szaleję" z laktatorem. W pracy patrzą na mnie jak na kosmitkę,
> ale ja czuję się lepiej wiedząc, że dostaje także jak mnie nie ma to, co lubi
> najbardziej.

No nie?:-) Nie wysilałabym się, gdyby młody nie zgłaszał zapotrzebowania, ale mój synek bardzo lubi obalić mamine mleczko przed drzemką, a ja lubię podążać za jego potrzebami.

Ja akurat z tych, co to opinie innych na temat mojego długiego karmienia czy odciągania w pracy mam w głębokim poważaniu, ale cieszę się, że mogę przy okazji podtrzymać Cię troszkę na duchu:-).