czegos mi jednak brakuje....

[kingula81]

Hej,jestem sama juz od 2 lat,przyzwyczailam sie do tego,ale jednak czegos mi
zaczelo brakowac.Mam pieknego synka ma juz 3 latka.chyba tesknie za pelna
rodzinka,chcialabym zeby moj synek mial tatusia nacodzien a nie tylko od
swieta.Mozliwe ze mialabym kogos ale po tym wszystkim co przezylam trudno mi
teraz zaufac komu kolwiek.Bede musiala sie tego nauczyc bo chce bardzo zeby
moc sie wreszcie oprzec na meskim silnym ramieniuczasami nie mam juz sily
sama tego dzwigac,chociaz wszyscy mnie podziwiaja.Bycie samotna matka w tym
kraju nie jest proste.Dobrze ze mam rodzicow ktorzy mnie nie
zostawili.Pozdrawiam wszystkie mamuski ktore borykaja sie z takimi samymi
problemami

[adachris]

Witaj,ja jak zaszlam w ciazee bylam sama,poronilam wrocil do mnie,bardzo chce
miec znow dziecko,rozmawiamy o tym,tylko czy jak znow zajde w ciaze zostawi mnie
? nie wiem,czy warto jest zachodzic w ciaze w tak niepenej sytuacji, wiedzac ze
moge zostac sama,kocham go i bede kochala to dziecko jesli sie
pocznie...zalujesz ze masz dziecko bedac sama?

[kingula81]

nie zaluje tego ze mam dziecko to najpiekniejsza rzecz jaka mi sie
kiedykolwiek przytrafilatylko wlasnie chcialabym zeby mojego synka wychowywal
tez tatus.Moj narzeczony tez chcial wrocic ale postanowilam ze jednak z tego
nic nie bedzie.Bylo trudno ale mysle ze to byla dobra decyzja dlatego ze za
duzo juz sie zlego wydazylo.Jesli go kochasz to warto Ja tez musze kiedys w
koncu komus zaufac.

[kotka.na.dachu]

Masz dziecko i rodzinę, więc tak naprawdę nie jesteś sama.
Do silnego ramienia trzeba nieco okrzepnąć.
Uszy do góry!

[kingula81]

dzieki za pokrzepiajace slowoJa sie trzymam tylko czasami dopada czlowieka
taka bezsilnosc.Masz racje a jak bym byla calkiem sama nie wiem jak bym to
zniosla Pozdrowionka

tak na boku

[kini_m]

Jesli dobrze rozpoznję to rocznik 81 ma okropnie ciężka sytuację (asiouek/nimi,
scania, kingula). Dużo tu braku wiary, braku zaufania, dda.

[mmaggz]

ja tak w nawiązaniu do rocznika 81... Stan wojenny dziewuchy chyba.....
A tak serio to może coś w tym jest. Ja tez 81, tylko jakos ja mam w sobie teraz
wiecej optymizmu odkąd pozbylam sie meza widze nowe mozliwosci Może mam
jeszcze na swiezo...
Ale fajnie jak go nie ma

[kingula81]

spoko wiesz co ja tez sie pozbylam tylko mojego narzyczonego i mysle ze
dobrze zrobilam.Bylabym z nim nieszczesliwa.A teraz brakuje mi czegos a moze
kogos,jeszcze nie wiemale napewno nie jego.Jestem wesola osobka tylko czasami
popadam w melancholie.chyba kazdy tak maA tak poza tym to sobie radze,nie
jest zle.AAA chcialabym wlasnie poznac kogos kto jest w podobnej sytuacji jak
japozdro

[kingula81]

wiem ze czasami mam malo wiary w sobie,ale coz probuje dalej.....Tak to moj
rocznikpozdro

[anetina]

ja nauczyłam się być sama
nie chciałam mieć faceta obok siebie, bo ...
właśnie nie potrafiłąm zaufać

zmieniło się

poznałam M.
nauczył mnie ufać
jeszcze nie do końca, ale wierzę
wierzę Jemu
wierzę sobie
wierzę światu

jak to się mówi, czas leczy rany
i to jest prawda

[kingula81]

dzieki anetina dodalas mi otuchy pozdrowionka

[anetina]

kingula81 napisała:

> dzieki anetina dodalas mi otuchy pozdrowionka


od rozstania z eksem i ojcem Małego minęło 2,5 roku, gdy poznałam M.
Mały nie miał jeszcze 2 latek
chłopaki się od razu zaakceptowali

ja nie potrafiłam
M. więc co tydzień przyjeżdża 350 km, aby spotkać się z nami tylko 1 dobę
próbuje mnie nauczyć zaufania i miłości

ostatnio zauważyłam, że brak mi jest jego
i to tak bardzo
planujemy już wspólną przyszłość

i gdyby mi to jeszcze ktoś powiedział jakiś czas temu, że jednak pokocham kogoś
że Mały będzie miał ojca - wyśmiałabym go

nie chciałam nikogo
a los kolejny raz pokazał mi, że nigdy nie można mówić nigdy

a teraz...
teraz czekamy jeszcze ponad 4 doby i się zobaczymy
M. będzie aż do Sylwestra
chyba że już znajdzie tu pracę, to zostaje z nami

dlatego dziewczyny uwierzcie, że los nam to wszystko wynagrodzi
nam i naszym dzieciom

trzymam za to mocno kciuki

[kingula81]

widze ze tez troche czasu minelo zanim kogos zaakceptowalas.Od rozstania z moim
bylym minelo tez juz dosyc 2lata.Ale na poczatku to bylo straszne mialam tak
dosyc mezczyzn, wogole mnie rzadny nie interesowal.Dopiero jakos od nie dawna
moje myslenie pomalu sie zmienia.I chyba bym mogla juz komus zaufac.Tez
zaczynam w to wierzyc zobaczymy co czas pokaze....Pozdrawiam

[anetina]

kingula81 napisała:

> widze ze tez troche czasu minelo zanim kogos zaakceptowalas.Od rozstania z
moim
>
> bylym minelo tez juz dosyc 2lata.Ale na poczatku to bylo straszne mialam tak
> dosyc mezczyzn, wogole mnie rzadny nie interesowal.Dopiero jakos od nie dawna
> moje myslenie pomalu sie zmienia.I chyba bym mogla juz komus zaufac.Tez
> zaczynam w to wierzyc zobaczymy co czas pokaze....Pozdrawiam



jakby nam ktoś kiedyś powiedział, że czas leczy rany - wyśmiałybyśmy go
ale to jest jednak prawda
po jakiś 2 latach zaczęło mi jednak brakować faceta obok siebie
ale odsuwałam od siebie te myśli
swojej podświadomości wmawiałam, że jednak nie potrzebuje
i wtedy pojawił się M.
nauczył mnie, że jednak można facetowi zaufać i pokochać
z M. czujemy, że znamy się latami
rozumiemy się bez słów
Mały czasami woła na niego TATA
a ja staram się M. wdrażać w nasze codzienne sprawy
on kąpie, karmi, ubiera Małego
widzę, że się akceptują, lubią i kochają

czas jednak leczy rany

a eks ...
nie odzywa się
dziecka nie widział ani razu
niech go szlag trafi

[kingula81]

Hej anetina a jak sie poznaliscie jesli mozna zapytac?Pozdrawiam

[anetina]

a poznaliśmy się ...

trochę jest to zabawne
mam jedną siostrę
wychodziła za mąż, a ja sama
poprosiłam kolegę, przyjaciela za osobę towarzyszącą

na 2 dni przed weselem moja ciocia spytała się mnie, czy jej partner może
przyjechać z synem
chłopak byłby dla mnie osobą towarzyszącą
na stwierdzenie, że mam partnera - odpowiedziała, że będę miała dwóch
na dodatek ze mną poszedł jeszcze mój synek

i tak poszłam na wesele z trzema facetami - dwóch partnerów i syn
na poprawinach bawiłam się już tylko z M.
i od tej pory przyjeżdża co tydzień razem 700 km, aby się z nami zobaczyć

a ja na wesele nie miałam ochoty iść

[kingula81]

Kurcze to pikne anetina co napisalas, chcialabym tez kogos takiego spotkac I
przyjezdza taki szmat drogi,musi naprawde kochac
A po ilu spotkaniach zaufalas mu, czy jeszcze sie tego uczysz?
pozdro

[anetina]

kingula81 napisała:

> Kurcze to pikne anetina co napisalas, chcialabym tez kogos takiego spotkac
I
> przyjezdza taki szmat drogi,musi naprawde kochac
> A po ilu spotkaniach zaufalas mu, czy jeszcze sie tego uczysz?
> pozdro


wiem, że jest piekne
i wiem, że kocha

czasami myślę tylko, że to jest bajka, sen
ale zaczynam już wierzyć

a zaczął przyjeżdżać już tydzień po poznaniu

[kini_m]

Dziewczyny, mam nadzieję że nie obrazicie o te kilka moich słów.
Z jednej strony bardzo się cieszę, gdy czytam wasze słowa o odzyskiwaniu wiary.
Że staracie się iść do przodu, najlepiej jak umiecie.
Ale z drugiej strony, to szczerze sam bym już nie podjął znajomości z osobą
która z takim trudem ufa. Madrzy ludzie mówią, że pod brakiem zaufania do kogoś
kryje się brak zaufania do samego siebie.
Więc jeśli ktoś, mimo to ma siłę cierpliwość być z Tobą, ceń go po stokroć.
Ja już bym chyba nie umiał... przez kilka lat tylko gasłem przy takiej osobie,
kolejny raz to już chyba było samobójstwo.

[kingula81]

kini_m ja wlasnie moglabym juz komus zaufac,wczesniej nie moglabym tego
zrobic,dlatego nikogo nie dopuszczalam do siebie blizej.Ale juz sie wyleczylam
i mysle ze tekie osoby sobie poradza czas i jeszcze raz czas.I my wlasnie juz
jestesmy po dlugim czasie oczekiwania na lepsze,teraz pora na lepsze

[anetina]

kingula81 napisała:

> kini_m ja wlasnie moglabym juz komus zaufac,wczesniej nie moglabym tego
> zrobic,dlatego nikogo nie dopuszczalam do siebie blizej.Ale juz sie
wyleczylam
> i mysle ze tekie osoby sobie poradza czas i jeszcze raz czas.I my wlasnie
juz
>
> jestesmy po dlugim czasie oczekiwania na lepsze,teraz pora na lepsze



cieszę się, że masz mozliwość powiedzenia, że już pora komuś zaufać
ja nawet jak poznałam M., tego bym tak nie powiedziała
nie byłam gotowa zaufać
dopiero M. mnie nauczył, że czas leczy rany
że nie można żyć przeszłość
że pora już na miłość

[kingula81]

Wlaśnie zaczynam pomalu tesknic za tym zeby sie oprzec na meskim ramieniu,bo
ilez juz tak mozna samemu funkcjonowac.Juz czasami nie mam sily.Ale to chyba
jak kazdy.No coz bede cierpliwie czekac

[anetina]

czekaj cierpliwie
a naprawdę się doczekasz

życzymy Wam tego

[anetina]

kini_m napisał:

> Dziewczyny, mam nadzieję że nie obrazicie o te kilka moich słów.
> Z jednej strony bardzo się cieszę, gdy czytam wasze słowa o odzyskiwaniu
wiary.
>
> Że staracie się iść do przodu, najlepiej jak umiecie.
> Ale z drugiej strony, to szczerze sam bym już nie podjął znajomości z osobą
> która z takim trudem ufa. Madrzy ludzie mówią, że pod brakiem zaufania do
kogoś
>
> kryje się brak zaufania do samego siebie.
> Więc jeśli ktoś, mimo to ma siłę cierpliwość być z Tobą, ceń go po stokroć.
> Ja już bym chyba nie umiał... przez kilka lat tylko gasłem przy takiej
osobie,
> kolejny raz to już chyba było samobójstwo.



facet, a dlaczego mam komuś zaufać?
po to, żeby znowu nas skrzywdził?
po to, żebym znowu miała łzy w oczach?
po to, żeby moje dziecko straciło osobę ważną w jego życiu?
po to?

dlatego nie ufałam nikomu
ale sobie - ufam
gdybym nie ufała - zabiłabym siebie
zabiłabym wtedy dziecko

a tak wyszłam na prostą
wychowałam dziecko na spokojnego, porządnego małego mężczyznę
pracuję, stać mnie na wszystko, co bym chciała ja lub dziecko mieć
i to bez łaskawego 150 zł miesięcznie alimantów

sobie ufam
a że zaufałam eksowi - to był błąd
cierpi przez to dziecko
dla Małego obiecałam sobie, że nie dam już kolejny raz zrobić się w balona
nie będę już przez nikogo cierpieć

los jednak chciał odwrotnie
postawił przed nami M.
ciężko było jemu przekonać mnie do siebie
ale mu się udało

mój synek wie chociaż, co to jest za uczucie mieć przy sobie ojca, przyjaciela,
powiernika
Mały od niego uczy się stosunku do kobiet, podejścia do życia

a ja ... zaufałam M.
wierzę, że nas nigdy nie zostawi

i to jest własnie zaufanie, miłość
wiem, że M. jest taką moją drugą połówką
że z nim będziemy szczęśliwi, a on z nami

a odnośnie
nie będę z kimś tylko dlatego, aby nie zostać sama
mam być tylko z kimś, bo łaskawie na mnie spojrzał?
tylko dlatego, żeby ludzie widzieli, że ktoś mnie jeszcze chciał?

NIE
nie mam sobie nic do zarzucenia
nie chciałam litości ani współczucia

wolę być sama niż być z kimś, kogo nie kocham ani moje dziecko by nie
zaakceptowało
i to jest właśnie zaufanie do swojej osoby

[kingula81]

Do kini_m Nie mozesz sie nam dziwic,nam kobitkom i nie tylko kobitkom, ze mamy
tak malo zaufania w stosunku do drugiej osoby, jesli juz nas ktos wczesniej
mocno skrzywdzil.Przeciez nie mozna od nas wymagac zaufania z dnia na dzien.Tu
potrzeba troche czasu.Ale czlowiek jednak sie otrzasa i idzie dalej....i moze
potrzebuje tez osobki kora wskarze mu droge do celu.

[kini_m]

anetina napisała:
> facet, a dlaczego mam komuś zaufać?
> po to, żeby znowu nas skrzywdził?
> po to, żebym znowu miała łzy w oczach?
> po to, żeby moje dziecko straciło osobę ważną w jego życiu?
> po to?
Niestety musze przyznać że jestem podobnego odczucia: po co zaufać kolejnej?
-żeby znowu rozbiła rodzinę?
-żeby znowu kolejnemu dziecku matka zakazała widzieć własnego ojca?
-żebym znowu jako ostatni dowiedział się po fakcie że moje dziecko wylądowało w
szpitalu?
-żeby znowu nie mógł wiedzieć do którego przedszkola chodzi moje dziecko?
-żeby znowu słyszeć pomówienia o stosowanie przemocy?
-żeby znowu kolejna teściowa mnie ciągała po sądach?
-żeby znowu poświęcić dobrą pracę, przyjaciół, własne życie a końcu
usłyszeć "Wszystko to twoja wina"?
Kurde, jeszcze żyję miłymi wspomnieniami z tamtych niegdysiejszych chwil.
Ale to już nie zmieni tego, że aktualnie została porywaczką dziecka które
tęskni za ojcem. I inaczej jej traktować nie umiem.

kingula81 napisała:
> Wlaśnie zaczynam pomalu tesknic za tym zeby sie oprzec na meskim ramieniu,
A ja na odwrót. Z czasem coraz bardziej przechodzi mi ochota na cokolwiek
kobiecego. Coraz mniej za tym tęsknię. Po swoim przypadku wiem jak ocenić czy
związek jest rozwojowy czy na odwrót, tak żeby nie zajęło to aż 5-ciu lat. Ale
mimo to gdy widzę atrakcyjną dziewczynę to nadal nie wiem co się w niej kryje.
Dziś boję się ponieść uczuciom zanim znowu będzie za późno.
Pamiętam jaka była młoda gdy zaczęliśmy być razem (nie miała jeszcze 18) i za
cholerę nie umiałbym przwidzieć tego co....
> Co nas nie zabije, to Nas wzmocni
A jednak mi po tym wszystkim organizm się rozstroił. Po dwóch mies odcinania od
dziecka wylądowałem na operacji, na szczęście zdążyli mnie dowieźć. Byłem poza
miastem i gdybym nie miał telefonu pod ręką to.... Trudno to uznać za
wzmocnienie. Za miętki jestem.
> Do kini_m Nie mozesz sie nam dziwic,nam kobitkom i nie tylko kobitkom, ze mamy
> tak malo zaufania w stosunku do drugiej osoby, jesli juz nas ktos wczesniej
> mocno skrzywdzil.Przeciez nie mozna od nas wymagac zaufania z dnia na
> dzien.Tu potrzeba troche czasu.Ale czlowiek jednak sie otrzasa i idzie
> dalej....i moze potrzebuje tez osobki kora wskarze mu droge do celu.
Rozumiem jak po własnych przejściach można mieć dość.
Ale nie rozumiem jak można tak dokopać swojemu pierwszemu związkowi
(partnerowi) i nie oszczędzać dziecka.

[kingula81]

Do kini_m przykro mi ze miales takie nie mile doswiadczenia.Ale uwierz mi nie
wszystkie kobiety sa takie.Ja wrecz przeciwnie zabiegam o to zeby ojciec Adaska
sie z nim widywal.Bo nie wiem czy sam z wlasnej woli by do niego
przychodzil.pozdro

[anetina]

kingula81 napisała:

> Do kini_m przykro mi ze miales takie nie mile doswiadczenia.Ale uwierz mi
nie
> wszystkie kobiety sa takie.Ja wrecz przeciwnie zabiegam o to zeby ojciec
Adaska
>
> sie z nim widywal.Bo nie wiem czy sam z wlasnej woli by do niego
> przychodzil.pozdro


ja nie zabiegam
próbowałam
nie chciał
mnie to wisi
dziecko samo go kiedyś oceni

[kingula81]

i napewno nie dokopalam mojemu bylemu tak jak na to zasluguje.Jestesmy w
dobrych kontaktach.

[kini_m]

kingula81 napisała:
> Ale uwierz mi nie
> wszystkie kobiety sa takie.
Wierzę, choć czasami na siłę.
Jestem mi jednak głupio z tym że ona zniesmaczyła mi spojrzenie na kobiecość.
Dzisiaj gdy mijam na ulicy dziewczynę, to przyglądam się co niesie jej
spojrzenie. Czuję się przeczulony.
Sam też się zastanawiam co widać po mnie, bo tęskniąca córka nie schodzi mi co
dnia, co chwilę z myśli. Choć ostatnio przyjaciółka powiedziała mi że lepiej
już wyglądam.
Ciekawe że jednym z najczęstszych życzeń jakie słyszałem na święta to: "dobrej
żony".

A jak na razie zapowiada się sądny rok.
(Obrona przed sprawami wytoczonymi przez teściową - za próby odwiedzin córki
czyli naruszenie tertorium teściowej, i exię - pomawiającą mnie o hakerstwo, co
na forum już było. Dodatkowo sędzina spytała czy ja też zgłosiłem do
prokuratury czyny których dopuściła się exia, bo to by zmieniało okoliczności.)
Ja tego coraz mniej wytrzymuję, a ona na rozprawach jest w swoim żywiole.
Ostatnio zaczęła się z sedziną kłócić próbując uzsadnić czemu nie informuje
ojca o stanie zdrowia dziecka.
Czemu akurat ja???
pzdr

[kingula81]

Przykro mi z tego powodu ze tak cierpisz.Ale niestety sa na swiecie tacy
ludzie,ktorzy lubia takie sceny,nie wiem dlaczego, poprostu tak maja.Mialam
kiedys taka przyjaciolke,ktora krok po kroku mnie niszczyla.To raczej nie byla
przyjazn,ale wtedy tak myslalam.Wiem ze u Ciebie to calkiem co innego,wiec
trzymaj sie i nie bierz tak wszystkiego do serca co twoja byla i tesciowa
wygaduja.Trzymam kciuki zebys mogl spokojnie sie spotykac ze swoja coreczka i
zeby to wszystko skonczylo sie dobrze Pozdrowionka

[kingula81]

Wiesz nie dziwie ci sie ze masz takie spojrzenie na kobiety.Ale to wszystko
przeminie,potrzeba czasu.Ja napoczatku jak moj byly mnie skrzywdzil tez
nienawidzilam meskiego narodu a teraz mam pelno kolegow.Jeszcze nie mam tego
jedynego(po moim synku oczywiscie,ale wiem ze sie znajdzie i bede juz z nim
do konca

[anetina]

kingula81 napisała:

> Wiesz nie dziwie ci sie ze masz takie spojrzenie na kobiety.Ale to wszystko
> przeminie,potrzeba czasu.Ja napoczatku jak moj byly mnie skrzywdzil tez
> nienawidzilam meskiego narodu a teraz mam pelno kolegow.Jeszcze nie mam tego
> jedynego(po moim synku oczywiscie,ale wiem ze sie znajdzie i bede juz z nim
> do konca



a ja nie chciałam nikogo
a że życie postanowiło nam kogoś przedstawić - wzięliśmy hihihihi

a odnośnie czasu ...
cały czas jestem zła na eksa
czas jednak leczy rany
nadal co prawda w jakiś sposób go nienawidzę za to, co nam zrobił
ale po części (i to dużej) jestem mu wdzięczna - mam synka

[anetina]

kingula81 napisała:

> i napewno nie dokopalam mojemu bylemu tak jak na to zasluguje.Jestesmy w
> dobrych kontaktach.



ciekawe, jak można już facetowi dokopać ??
chciałabym

życie samo mu da w kość
pokaże, co stracił

[kini_m]

Podobno to faceci mają wszystko porozdzielane na "oddzielne szufladki" (np.
seks a miłość, itp).
A ja już dzisiaj po sobie czegoś takiego nie widzę.
Mam wrażenie, że jakbym miał zacząć nowy związek to zacząłbym go od:
opowiedz o swoich rodzicach, czy miałaś w nich wsparcie, kto był dla ciebie
autorytetem gdy byłaś młoda, co zrobiłaś aby poukładać dobrze stosunki z exem
(jeśli exia)?

Bo dziewczyny mi tu w końcu powiedziały: "widziały gały co brały, córka zawsze
przemieni się w swoją matkę".
Tylko że jeśli te gały miały widzieć co brały, to musiałyby zadać powyższe
pytania. Bo inaczej nic nie zapowiadało tego co się stało. W tamtym czasie ona
naprawdę była inicjatywną i romantyczną dziewczyną, i zapewne w jakiejś części
nadal taką jest.
Wtedy na początku było tylko jedno malutkie "ale" - nie układały się rozmowy na
jakiekolwiek poważniejsze tematy: ja o stole ona o bawole, ja pytam o zdanie
ona nie umie wyrazić własnego zdania, rozmawiając z nią zazwyczaj musiałem
poruszać się "po omacku". (Mówiłem jej o tym, że musi więcej mówić bo ja nie
zawsze będę trafnie odgadywał czego ona chce.)
Tylko kto myśli, że to może zwiastować coś niepokojącego, jeśli jest cały w
niej zaślepiony i chce oddać jej wszystko co ma.
Dopiero gdy zaczęły się pojawiać różnice stała się bardziej "wygadana".

Chciałbym jeszcze kiedyś z powrotem stać się takim niepoprawnym optymistą jakim
byłem wtedy.
Bo dziś niestety wątpię czy umiałbym uwierzyć gdybym usłyszał: tylko z tobą na
zawsze.
Ale w ogień poszedłbym za kobietą, która by obiecała: tylko z tobą przez
wszystkie trudy, zwłaszcza te które sami sobie będziemy zadawali.

[anetina]

kini_m napisał:

> Podobno to faceci mają wszystko porozdzielane na "oddzielne szufladki" (np.
> seks a miłość, itp).
> A ja już dzisiaj po sobie czegoś takiego nie widzę.
> Mam wrażenie, że jakbym miał zacząć nowy związek to zacząłbym go od:
> opowiedz o swoich rodzicach, czy miałaś w nich wsparcie, kto był dla ciebie
> autorytetem gdy byłaś młoda, co zrobiłaś aby poukładać dobrze stosunki z exem
> (jeśli exia)?


o moich rodzicach: same zalety, nie mogę złego słowa powiedzieć
miałam zawsze wsparcie, zdarzały się oczywiście jakieś niedomówienia, ale
zawsze się dogadywaliśmy
ojciec zawsze był dla mnie autorytetem, a ja jego kochaną córeczką

o eksie:
zostawił mnie, jak byłam w drugim miesiący
był termin ślubu, odwołałam
próbowałam się dogadać
nie chciał, wolał życie bez zobowiązań
powiadomiłam go, że urodził mu się syn, nawet nie kwapił się go odiwedzić,
zadzwonić
MAM PROSIĆ ???
ile razy można !!!


> Bo dziewczyny mi tu w końcu powiedziały: "widziały gały co brały, córka
zawsze
> przemieni się w swoją matkę".
> Tylko że jeśli te gały miały widzieć co brały, to musiałyby zadać powyższe
> pytania. Bo inaczej nic nie zapowiadało tego co się stało. W tamtym czasie
ona
> naprawdę była inicjatywną i romantyczną dziewczyną, i zapewne w jakiejś
części
> nadal taką jest.


myślisz, że po takich przeżyciach dziewczyna się nie zmienia !!! ???
ja się bardzo zmieniałam


> Wtedy na początku było tylko jedno malutkie "ale" - nie układały się rozmowy
na
> jakiekolwiek poważniejsze tematy: ja o stole ona o bawole, ja pytam o zdanie
> ona nie umie wyrazić własnego zdania, rozmawiając z nią zazwyczaj musiałem
> poruszać się "po omacku". (Mówiłem jej o tym, że musi więcej mówić bo ja nie
> zawsze będę trafnie odgadywał czego ona chce.)


trzeba było więc ją nie wybierać


> Tylko kto myśli, że to może zwiastować coś niepokojącego, jeśli jest cały w
> niej zaślepiony i chce oddać jej wszystko co ma.
> Dopiero gdy zaczęły się pojawiać różnice stała się bardziej "wygadana".
>
> Chciałbym jeszcze kiedyś z powrotem stać się takim niepoprawnym optymistą
jakim
byłem wtedy.


ja myślałam, że nigdy już nie będę w stanie zaufać
optymistką zawsze byłam
gdybym myślała inaczej, dawno bym się wykończyła


> Bo dziś niestety wątpię czy umiałbym uwierzyć gdybym usłyszał: tylko z tobą
na
> zawsze.
> Ale w ogień poszedłbym za kobietą, która by obiecała: tylko z tobą przez
> wszystkie trudy, zwłaszcza te które sami sobie będziemy zadawali.


a ja bym nie poszła
dziewczynom, które mają dzieci, ciężej jest zaufać

[kini_m]

anetina napisała:
> myślisz, że po takich przeżyciach dziewczyna się nie zmienia !!! ???
Moja była pani...?
Tylko coraz bardziej idzie w zaparte.
Ostatnio na rozprawie nawet powiedziała sędzinie: "prawnik mi radził abym nie
zezwalała na spotkania córki z ojcem" (kto o zdrowych zmysłach by tak
powiedział do sądu?)

> a ja bym nie poszła
> dziewczynom, które mają dzieci, ciężej jest zaufać
Anetina - to czy z dzieckiem, czy bez dziecka - jak dla mnie ma drugorzędne
znaczenie. Zresztą kobieta z dzieckiem jak dla mnie, jest NIE MNIEJ pociągająca.
A sposobowi rozejścia (to że samotnie wychowująca) trzeba zawsze się przyjrzeć:
porzuciła faceta:
a) bo facet sprawiał trudności nie do pokonania, czy jednak
b) bo miała sama zbyt duże problemy emocjonalne żeby stworzyć stabilny związek,
została porzucona:
a) bo stała się niewygodna dla faceta, czy jednak
b) bo sama była "nie do strawienia" na dłuższą metę.
Więc z samego faktu rozstania, zanim się nie dokona rozpoznania sytuacji
patrząc z boku, jeszcze niewiele dla mnie wynika. A to, że każdy sam o sobie
uważa to co w odpowiedzi a) - to oczywiste. (Dziwny byłby człowiek, który nie
ma odruchu obrony swego wizerunku.)

Natomiast z góry mogę zawsze zauważyć jedną rzecz - czy była partnerka opisuje
swego byłego partnera jako psychopatę, czy jednak bardziej humanitarnie go
opisuje panując nad emocjami? Czy jeśli go krytykuje to: czy umie podać
okoliczności jego błędnych uczynków, czy po prostu wywala: bił mnie, szarpał
mnie, znęcał się nade mną.
Niestety, ale zawsze jest jakaś logiczna takiego zachowania przyczyna,
praprzyczyna, prapraprzyczyna (przyczyna - nie znaczy usprawiedliwienie -
sic!).
Jeśli podająca/y się za ofiarę, takowej przyczyny logicznie nie dostrzega - to
raczej znaczy że nie chce dostrzegać, a to czyni prawdopodobnym że wewnętrznie
boi się stanać z prawdą - że albo sam/sama przyczyniło się do tego stanu, albo
ta sytuacja w gruncie rzeczy wyglądałaby całkiem inaczej niż to opisuje.
(Ja przyczyny sytuacji nie umiałem rozgryźć ale stale szukałem. Dziś wojownicza
postawa jej toksycznych rodziców potwierdza, to co odkryłem. Gdybym tylko
zrozumiał to prędzej, gdybym .......!)

Jeszcze o zarzucaniu przemocy - wiesz, w ostatniej rozmowie z moją byłą nt tego
czy warto było rozbić naszą rodzinę, ona stale dążyła w stronę zarzucania
przemocy. W końcu powiedziała kwestię: "Przyznaj się że używałeś przemocy, ja
wszystko mam zapisane w swoim pamiętniku."
(Jako że ja umiem polemizować w każdych warunkach, na wolność słowa nie będę
się boczył, więc pociągnałem temat).
Wobec powyższego zadałem jej pytanie: "A czy w swoim pamiętniku zapisałaś ile
razy i kiedy ty mnie atakowałaś?"
Nie odpowiedziała, wstała i wyszła obrażona bez słowa z kawiarni.
Mimo, że ona oczekiwała mojej odpowiedzi, to jednak ona nie miała odwagi
dyskusji na ten sam temat, ale w inny niż dla niej wygodny punkt spojrzenia. Ja
wiem jasno ile mam sobie do zarzucenia i umiem stanąć temu naprzeciw - nie
uciekam.
(Co więcej - na jej żadanie w życiu poprawiałem co ona wytykała. A ona - czy
poprawiała cośkolwiek ze swej strony, czy kiedykolwiek dostrzegała co dla niej
zmieniałem? Zapewne ma poczucie że jeśli jest matką, to już wystarczy samo za
siebie. Dziś wiem że nawet nazbyt wiele rezygnowałem z siebie w jej żadaniach.
Pozostała mi po niej kilkuletnia wyrwa w życiu - postawiłem wszystko na jedną
i .....)

Stworzenie związku, wychowanie dziecka, dzielenie trudów życia - to procesy
stale wymagające od nas podejmowania tego wyzwania przyjmując
nienajwygodniejsze dla nas pozycje. Niektórzy jednak albo uciekają, albo to
podejmując niestety przeginają świat pod swoją jedyną wizję (np porywają
dziecko od drugiego rodzica), nie zważając na to ile to wywołuje cierpienia
innym.

[anetina]

kini_m napisał:

> anetina napisała:
> > myślisz, że po takich przeżyciach dziewczyna się nie zmienia !!! ???
> Moja była pani...?
> Tylko coraz bardziej idzie w zaparte.
> Ostatnio na rozprawie nawet powiedziała sędzinie: "prawnik mi radził abym nie
> zezwalała na spotkania córki z ojcem" (kto o zdrowych zmysłach by tak
> powiedział do sądu?)



a ja stwierdziłam w sądzie, że się nie odzywał do mnie 1,5 roku
że nie wie, jak wygląda dziecko
dlatego nie zgadzam się na uznanie dziecka przez niego
eks stwierdził, że nie płacił, bo nie wiedział, gdzie jestem
jakbym mu nie pisała, że adresu nie zmieniam, że urodził mu się syn
sąd przyznał rację
a eks ... powiedział, że nie będzie mi utrudniał życia i znika



> > a ja bym nie poszła
> > dziewczynom, które mają dzieci, ciężej jest zaufać
> Anetina - to czy z dzieckiem, czy bez dziecka - jak dla mnie ma drugorzędne
> znaczenie. Zresztą kobieta z dzieckiem jak dla mnie, jest NIE MNIEJ
pociągająca



dla niektórych (większości) facetów ma znaczenie, czy jest dziecko
mnie to właściwie nie interesowało, bo nie szukałam miłości



> A sposobowi rozejścia (to że samotnie wychowująca) trzeba zawsze się
przyjrzeć:
> porzuciła faceta:
> a) bo facet sprawiał trudności nie do pokonania, czy jednak
> b) bo miała sama zbyt duże problemy emocjonalne żeby stworzyć stabilny
związek,
> została porzucona:
> a) bo stała się niewygodna dla faceta, czy jednak
> b) bo sama była "nie do strawienia" na dłuższą metę.
> Więc z samego faktu rozstania, zanim się nie dokona rozpoznania sytuacji
> patrząc z boku, jeszcze niewiele dla mnie wynika. A to, że każdy sam o sobie
> uważa to co w odpowiedzi a) - to oczywiste. (Dziwny byłby człowiek, który nie
> ma odruchu obrony swego wizerunku.)



a ja nie stwierdzę, że to było a)
bo prawidłowej odpowiedzi nie ma wśród tych wymienionych



> Natomiast z góry mogę zawsze zauważyć jedną rzecz - czy była partnerka
opisuje
> swego byłego partnera jako psychopatę, czy jednak bardziej humanitarnie go
> opisuje panując nad emocjami? Czy jeśli go krytykuje to: czy umie podać
> okoliczności jego błędnych uczynków, czy po prostu wywala: bił mnie, szarpał
> mnie, znęcał się nade mną.



a dla mnie temat eksa jest tabu
na ten temat będę rozmawiać tylko z synem
z M. nie rozmawiam - nie powinno go za bardzo interesować, jaki był eks itp.
a poza tym taka rozmowa nie ma sensu - po co?



> Niestety, ale zawsze jest jakaś logiczna takiego zachowania przyczyna,
> praprzyczyna, prapraprzyczyna (przyczyna - nie znaczy usprawiedliwienie -
> sic!).
> Jeśli podająca/y się za ofiarę, takowej przyczyny logicznie nie dostrzega -
to
> raczej znaczy że nie chce dostrzegać, a to czyni prawdopodobnym że
wewnętrznie
> boi się stanać z prawdą - że albo sam/sama przyczyniło się do tego stanu,
albo
> ta sytuacja w gruncie rzeczy wyglądałaby całkiem inaczej niż to opisuje.
> (Ja przyczyny sytuacji nie umiałem rozgryźć ale stale szukałem. Dziś
wojownicza
>
> postawa jej toksycznych rodziców potwierdza, to co odkryłem. Gdybym tylko
> zrozumiał to prędzej, gdybym .......!)



widzisz
rodzice mają pewną intuicję - może rzeczywiście z tobą jest coś nie tak !! ??



> Jeszcze o zarzucaniu przemocy - wiesz, w ostatniej rozmowie z moją byłą nt
tego
>
> czy warto było rozbić naszą rodzinę, ona stale dążyła w stronę zarzucania
> przemocy. W końcu powiedziała kwestię: "Przyznaj się że używałeś przemocy, ja
> wszystko mam zapisane w swoim pamiętniku."
> (Jako że ja umiem polemizować w każdych warunkach, na wolność słowa nie będę
> się boczył, więc pociągnałem temat).
> Wobec powyższego zadałem jej pytanie: "A czy w swoim pamiętniku zapisałaś ile
> razy i kiedy ty mnie atakowałaś?"
> Nie odpowiedziała, wstała i wyszła obrażona bez słowa z kawiarni.
> Mimo, że ona oczekiwała mojej odpowiedzi, to jednak ona nie miała odwagi
> dyskusji na ten sam temat, ale w inny niż dla niej wygodny punkt spojrzenia.
Ja
>
> wiem jasno ile mam sobie do zarzucenia i umiem stanąć temu naprzeciw - nie
> uciekam.



a ja odnoszę wrażenie, że jednak uciekasz



> (Co więcej - na jej żadanie w życiu poprawiałem co ona wytykała. A ona - czy
> poprawiała cośkolwiek ze swej strony, czy kiedykolwiek dostrzegała co dla
niej
> zmieniałem? Zapewne ma poczucie że jeśli jest matką, to już wystarczy samo za
> siebie. Dziś wiem że nawet nazbyt wiele rezygnowałem z siebie w jej
żadaniach.
> Pozostała mi po niej kilkuletnia wyrwa w życiu - postawiłem wszystko na jedną
> i .....)



tego właśnie najbardziej żal
straconego czasu



> Stworzenie związku, wychowanie dziecka, dzielenie trudów życia - to procesy
> stale wymagające od nas podejmowania tego wyzwania przyjmując
> nienajwygodniejsze dla nas pozycje. Niektórzy jednak albo uciekają, albo to
> podejmując niestety przeginają świat pod swoją jedyną wizję (np porywają
> dziecko od drugiego rodzica), nie zważając na to ile to wywołuje cierpienia
> innym.



ja nie narzekam
a poza tym znowu pokazujesz dwie krańcowe sytuację
a w takiej sytuacji jest naprawdę niewiele osób

[kingula81]

U mnie z rodzicami jest tak,pomogli mi bardzo po urodzeniu Adaska i dalej
pomagaja.Jestem jedynaczka ale powiem wam ze nigdy raczej nie moglam z nimi
pogadac na wszystkie tematy.Jakos tak mijamy sie,nie wiem dleczego.Moim
autorytetem jest moja babcia ktora mieszka tez z nami.Z nia moge o wszystkim
pogadac i poradzic sie.Tak jakos sama ze siebie nie lubie sie z nikim
nienawidzic.No ale za to jak skrzywdzil mnie eks mam gleboko schowany zal do
niego i zlosc.Czy to sie kiedys zmieni ???Nie wiem......Poprostu rozmawiam z
nim na tematy zwiazane z dzieckiem.
Ta mi tez tak gadaja czasami-widzialy galy co braly-ale skad to mozna wiedziec
jak bedzie??Jaka okaze sie pozniej ta kochana osoba???Niech ktos mi to powie???
Jak taki madry.
Wiesz co jak pamietam to tez zaczelo sie od tego ze wlasnie na powazniejsze
tematy ja gadalam,on gadal calkiem co innego.Jakby mnie wogole nie
sluchal,nigdy nie mial swojego zdania o niczym.Ale wlasnie skad mozna bylo to
wiedziec ze nam nie wyjdzie???
Nie zawsze corka staje sie taka jak matka.Ja np.jestem przeciwienstwem mojej
matkinie wiem czy to dobrze czy zle.Jestem soba poprostu
Zmienilam sie po tych wszystkich przejsciach strasznie,teraz nie wiem czy
jeszcze bede dzielic zycie z druga osoba po adasku.Kurcze chcialabym.......
Trzymajcie sie cieplutko

[anetina]

ja też jestem przeciwieństwej swej matki

a odnośnie przyszłości
ja stwierdziłam, że już nigdy nikogo nie pokocham
mam kumpli - przyjaciół, na których mogę polegać
którzy widzą we mnie coś więcej - kobietę
ale ja nie chciałam - wolałam być przyjaciółką

poznając M. nie zrobił na mnie wrażenia
(co prawda jest niczego sobie - wysoki, szczupły, wow)
jednak jego podejście do Małego coś we mnie złamało
widziałam ich rozmowy, zabawy
stosunek M. do dziecka
jak Mały do niego lgnie
tym mnie do siebie przyciągnął

a póżniej
mieliśmy wrażenie, że znamy się całe życie
kocham i jestem kochana
a moje dziecko wie, jak to jest mieć ojca

[kingula81]

Ja tez nie chcialam miec nikogo i tak jak tobie nikt mi sie nie
podobal.Niedawno poznalam J.byl u mnie w domku i tez mnie to ujelo jak sie
zainteresowal moim synkiem.Ale mieszkamy daleko,ja jak narazie nie pracuje,nie
wiem czy by to mialo sens?Zreszta ja prowadze calkiem inne zycie niz jego inne
kolezanki.Mowi ze to mu nie przeszkadza ze mam dziecko.Ale ,no nie wiem boje
sie.....

[anetina]

kingula81 napisała:

> Ja tez nie chcialam miec nikogo i tak jak tobie nikt mi sie nie
> podobal.Niedawno poznalam J.byl u mnie w domku i tez mnie to ujelo jak sie
> zainteresowal moim synkiem.


najważniejsze jest podejście faceta do naszych dzieci


Ale mieszkamy daleko,


a nas dzieli tylko 350 km


ja jak narazie nie pracuje,nie
> wiem czy by to mialo sens?


wszystko ma sens
jeśli tego tylko chcecie


Zreszta ja prowadze calkiem inne zycie niz jego inne
> kolezanki.Mowi ze to mu nie przeszkadza ze mam dziecko.Ale ,no nie wiem boje
> sie.....


ja też mam inne życie
mam swoje lata
mam dziecko
mam za sobą przeszłość
mam pracę
mam dom
nie w głowie mi imprezy i takie życie
ale nie żałuję

[kingula81]

Nie wiem naprawde co mam robic anetina.Czasami mam takie wachania.Spodobal mi
sie ,ja mu chyba tez,no tak powiedzial.Czas pokaze co bedzie....pozdro

[anetina]

kingula81 napisała:

> Nie wiem naprawde co mam robic anetina.Czasami mam takie wachania.Spodobal mi
> sie ,ja mu chyba tez,no tak powiedzial.Czas pokaze co bedzie....pozdro



pamiętaj, że decyzja należy tylko do ciebie
sama musisz zdecydować, co będzie najlepsze dla ciebie i dla twojego dziecka

w każdym razie trzymam mocno kciuki za to, abyś wybrała najlepsze wyjście

mnie było ciężko zdecydować
bałam się znowu skrzywdzić dziecka
nie chciałam

a teraz ...
jesteśmy szczęśliwi
ja mam partnera, obecnie narzeczonego
a mój syn ma przy sobie prawdziwego przyjaciela, opiekuna, na którego z czasem
może powie świadomie TATA

[kingula81]

Dzieki za trzymanie kciukow wlasnie ja tez bym go chciala poddac paru
testom,ale jak to zrobic przez tel.czy gg?

[anetina]

ja M. testowałam poprzez różne sytuacje

przykładowo
do obowiązków M. należy ubieranie Małego, karmienie, kąpanie
patrzyłam, jak się bawią
jak ze sobą rozmawiają

obserwowałam, jak M. zachowuje się w skrajnych sytuacjach
jak coś każe mu zrobić
jak mam humor paskudny i chodzę zła na cały świat
co zrobi, jak Mały nie słucha

itp.

cały czas patrzę na M.
obserwuję

wie o tym
i się śmieje, jak długo to potrwa

[kingula81]

Masz racje anetina moj eks chce wrocic i od pewnego czsu bardzo zaluje tego
co zrobil,ale jedyne co ja moge mu teraz ofiarowac to przyjazn,to i tak bardzo
duzo.Zaduzo sie juz wydarzylo zebym wrocila do niego.Juz zreszta probowalam nie
raz ale nie wyszlo.pozdro

[anetina]

kingula81 napisała:

> Masz racje anetina moj eks chce wrocic i od pewnego czsu bardzo zaluje tego
> co zrobil,ale jedyne co ja moge mu teraz ofiarowac to przyjazn,to i tak
bardzo
> duzo.Zaduzo sie juz wydarzylo zebym wrocila do niego.Juz zreszta probowalam
nie
>
> raz ale nie wyszlo.pozdro



ja nie chcę stawiać przed takim faktem, że eks się zmienił i chce wrócić
może dawniej - może byłoby inaczej

czas jednak pokazał, że dobrze zrobiłam odchodząc od niego
wyszłam na prostą
dziecko jest szczęśliwe

eksowi nawet przyjaźni bym nie oferowała
za dużo niemiłych wspomnień

teraz tym bardziej - mam kogoś
jesteśmy w trójkę szczęśliwi
planujemy przyszłość

[sammam]

witam,ja mam córeczkę, która ma 9 m-cy i też samotnie ją wychowuje. Na szczęście nie brałam ślubu z gościem, z którym mam dziecko, natomiast on jak się dowiedział to chciał żebym usunęła. sku..el jeden!!! ale wracając do tematu to też brakuje mi pełnej rodzinki, ciepełka z tym związanego, mocnego męskiego ramienia. nie załamałam się jednak tym faktem i nie zatraciłam zaufania, kocham mocno moją córeczkę i próbuję zastępować jej ojca.

[kini_m]

kingula napisała:
> Ta mi tez tak gadaja czasami-widzialy galy co braly-ale skad to mozna
> wiedziec jak bedzie??Jaka okaze sie pozniej ta kochana osoba???
> Niech ktos mi to powie??? Jak taki madry.
No właśnie, doszłem do mało przyjemnego wniosku że trzeba by zbadac kilka mało
przyjemnych kwesti w kadydtce/owi: pytań które napisałem poprzednio. Tylko że
to sie nieco kłóci z zaufaniem, miłoscią, i w ogóle...

Brakuje mi pełnej rodzinki, brakuje córki.
Ale nie brakuje exi, nie tęsknię jak na razie za czymś kobiecym. (Może jeden
wyjątek - wolę pogadać tutaj, niż egzaltować się z innymi walczącymi
tatusiami.)
Nieco szczęścia mam w tym, że na codzień mogę pomagać przy siostrzenicy,
niesamowitym dwuletnim szkrabie. Siostra nie wie jak wyegzekwować od niej żeby
posprzątała po sobie zabawki lub jak ją zachęcić do mycia ząbków.
A ze mną mała te rzeczy robi to od razu i z chęcią.

[kingula81]

Za eksem tez nie tesknie.Ale chcialabym zeby ktos sie mna kiedys zaopiekowal,bo
jak narazie to ja jestem mamusia,tatusiem na koncu kobieta.I wszystkie te
osobki we mnie chca oparcia,bo juz czasami opadam z sil.
To prawda przydalby sie taki maly tescik sprawdzajacy ta druga osobezeby
wiedziec na samym poczatku co i jak.

[anetina]

ja z każdej strony sprawdziłam M.
wiedział o tym, że go testuje
i ...
zdał wszystko śpiewająco

[kingula81]

U nas jedyna przeszkoda jest ta odleglosc.Nie wiem poprostu czy to co jest
rozkwitnie.Bo cos jest...Jak narazie nie wiem kiedy sie spotkamy.On mnie
zapewnia ze napewno sie spotkamy.Ja jeszcze mam w weekendy zjazdy na uczelni i
nie ma mnie wtedy w domciu jeszcze do tego sesja sie zaczyna.Co nam pozostaje
telefon i ggno nic zobaczymy co bedzie... pozdrawiam cieplutko

[anetina]

przeszkoda

u nas te 350 km dla mnie jest męką
a dla M. - jeżdzi co tydzień, co dwa, aby się chociaż kilka godzin zobaczyć z
nami

pocieszam się tym, że koleżanka moja z pracy do narzeczonego ma aż 2000 km
i tak bardzo nie płacze

[anetina]

sammam napisała:

> witam,ja mam córeczkę, która ma 9 m-cy i też samotnie ją wychowuje. Na
szczęści
> e nie brałam ślubu z gościem, z którym mam dziecko, natomiast on jak się
dowied
> ział to chciał żebym usunęła. sku..el jeden!!! ale wracając do tematu to też
br
> akuje mi pełnej rodzinki, ciepełka z tym związanego, mocnego męskiego
ramienia.
> nie załamałam się jednak tym faktem i nie zatraciłam zaufania, kocham mocno
mo
> ją córeczkę i próbuję zastępować jej ojca.



najlepszym wyjściem w takiej sytuacji jest nie branie przymusowego ślubu
bo ja to tak nazywam

my ustaliliśmy termin ślubu jeszcze przed ciążą
póżniej zaplanowana ciąża

i ...
głupota zrobiona przez eksa, czego się nie daruje
i czym zmarnował swoje życie

[kingula81]

Tak trzymaj Bo ja Ci powiem ze dochodzilam do siebie dosyc dlugo.Dalej mam
czasami takie braki zaufania do mezczyzn,a moze dlatego ze spotykam jednak
samych palantow ktorzy sami nie wiedza czego chca!Najpierw mowia-mozesz na mnie
liczyc- a potem i tak cie maja gleboko w .....!Sorrki ale jestem dzisiaj chyba
bojowo nastawiona hihi.pozdro

[lilis1]

czesc ja jestem w podobnej sytuacji jak Ty. BARDZO bym chciała by mój
malutki miał pełną rodzinę. Martwie sie o niego co bedzie czuł gdy zrozumie że
powinien byc też tata. Narazie synek ma 16 miesięcy i na wszystkich facetów
mówi pan Ojca nie zna ponieważ mąż zostawił nas gdy mały miał 2 miesiące, nie
utrzymuje z nami żadnego kontaku. A mi sie marzy taka prawdziwa rodzina i
jeszcze jedno dzieciątko )))

[sammam]

lilis1 napisała:

> czesc ja jestem w podobnej sytuacji jak Ty. BARDZO bym chciała by mój
> malutki miał pełną rodzinę. Martwie sie o niego co bedzie czuł gdy zrozumie że
> powinien byc też tata. Narazie synek ma 16 miesięcy i na wszystkich facetów
> mówi pan Ojca nie zna ponieważ mąż zostawił nas gdy mały miał 2 miesiące, nie
>
> utrzymuje z nami żadnego kontaku. A mi sie marzy taka prawdziwa rodzina i
> jeszcze jedno dzieciątko )))

HMMM, PRAWDZIWA RODZINKA... TEŻ MI SIĘ MARZYI JESZCZE KOLEJNE DZIECIĄTKO TEŻ.

I JUŻ NAWET NIE CHCĘ NIC PISAĆ NA TEMAT TYCH NIEDOROSŁYCH MĘŻCZYZN I MAMUSIEK, BO WŁAŚCIWIE TO JEST ICH PROBLEM CO ZROBILI.

A MY MUSIMY CZERPAĆ SIŁE Z WYCHOWANIA NASZYCH MALEŃSTW, CZERPAĆ SIŁĘ Z ICH UŚMIECHÓW I RADOŚCI IŚĆ DALEJ PRZEZ ŻYCIE, I WPIERAĆ SIĘ SAMOTNE MAMUSIE I TATUSIOWIE.

POZDRO DLA WSZYSTKICH SAMOTNIE WYCHOWUJĄCYCH I NIE TYLKO.

[kingula81]

Wiem ze mam super synka i przy nim wszysko odchodzi w niepamiec bo nie ma czasu
wtedy na problemy.On umie mnie rosmieszyc najbardziej i wszystko wtedy
odplywa.Wlasnie wtedy gdy nie jestesmy razem, bo maly chodzi do zlobka,nachodza
mnie rozne mysli.Patrze na osoby ktore sa wokol mnie i widze same pary
wspierajace sie w codziennym zyciu.I tak sobie mysle,fajnie by bylo kiedys miec
kogos takiego jeszcze przy boku zeby nad nami czuwal...Tego nam zyczepozdro
cieplutkie

[anetina]

ale pomyśl sobie, ile w tych parach jest udawania
a tak poważnie
żadne małżeństwo szczęścia nie daje
pamiętaj, że lepiej być szczęśliwej samej z dzieckiem niż być na siłę w związku
i unieszczęśliwiać trzy osoby

[kingula81]

Masz racje,w wielu przypadkach to tylko pozory.Ja nie wyszlam za mojego eksa bo
milosc gdzies poprostu odeszla po tym wszystkim co sie zdarzylo.I na sile juz
nie chcialam byc z nim tylko dlatego zeby inni nie gadali.Nie, to nie dla mnie.
Juz wole byc- dokladnie sama z synkiem- niz wiklac sie w zwiazek bez sensu.
Wlasnie ta odleglosc jest najgorsza bo tez bym z checia poddala go testom i
tescikom hihi.A tak ,to narazie jest lipa.Moze kiedys sie to odmieni...pozdro

[anetina]

a widujesz się w ogóle z facetem?

[kingula81]

No wlasnie o to chodzi ze nie mamy jak.Moze by cos z tego bylo,a tak to tylko
telefony i gg.W tyg.nie ma szans.A w weekend ja mam znowu zjazdy na uczelni w
Opolu i juz tam zostaje na caly weekend.Moze sie spotkamy w ten
piatek...zobaczymy czy nam sie uda???Nie mam tak fajnie jak typozdro

[anetina]

ja mogę stwierdzić - mamy fajnie
i się cieszę z tego, co mam

[w012]

ja mam małą córeczkę i podobne odczucia.nie zawsze jednak znajduję siłę aby
cieszyć się tym że ona jest.coraz częściej łapię się na tym że nie mam siły
walczyć ze wszystkim co jest związane z samotnym wychowywaniem dziecka.nie wiem
jak inni to robią,że potrfią czerpać siłę z tego,że po prostu jest
dziecko.chciałabym tak mieć. mój partner zostawił nas półtora roku temu a ja
wciąż nie mogę się podżwignąć i nie mam ochoty się oszukiwać ,że wystarczy mi
miłość do córeczki.po prostu brakuje mi pełnej rodziny i nic tego nie
zastąpi.dzień w dzień wmawiam sobie,że jest ok i dędzie lepiej i że co nas nie
zabije to nas wzmocni ble ble ble.tak naprawdę to puste slogany a w koło
problemy, pustka i dziecko przed którym gram super mamę.

[kingula81]

znam to uczucie,czasami mialam takiego dolka ze nie umialam sobie z tym
poradzic.Dobrze ze mam przyjaciol ktorzy powiedzieli ze jestem super,ze sama
sobie daje rade,ze mnie podziwiaja.Juz poprostu taka jestem ze biore sie w
garsc jak jest zle i zyje dalej i czekam na lepsze.A kiedys ono napewno
bedzie,kurcze musi!Jak jest zle ,to zeby za duzo nie myslec wyszukuje sobie
tyle zajecia ze naprawde nie mam czasu na rozmyslanie.A moj synek,maly urwis
tez mi nie daje czasu na dolowanie sie.Usmiechnie sie tylko,zrobi cos glupiego
i juz wszystko inne odplywa w dal.
Trzyam kciuki za to zeby nam sie udalo.pozdwiam

[anetina]

w012 napisała:

> ja mam małą córeczkę i podobne odczucia.nie zawsze jednak znajduję siłę aby
> cieszyć się tym że ona jest.coraz częściej łapię się na tym że nie mam siły
> walczyć ze wszystkim co jest związane z samotnym wychowywaniem dziecka.



rzeczywiście są momenty ciężkie
ja nieraz siedziałam i płakałam z bezsilności
ale patrząc na Małego starałam się być silna
chociaż nieraz chciałam z tym skończyć



nie wiem
> jak inni to robią,że potrfią czerpać siłę z tego,że po prostu jest
> dziecko.chciałabym tak mieć.



nie czerpiesz takiej siły z dziecka
po prostu po części żyjesz dla mnie
chcesz mu wszystko zapewnić - dlatego czujesz się zmęczona
wyluzuj troszkę
jeśli masz z kim zostawić dziecko - wyskocz sama na spacer
to już ci pomoże



mój partner zostawił nas półtora roku temu a ja
> wciąż nie mogę się podżwignąć i nie mam ochoty się oszukiwać ,że wystarczy mi
> miłość do córeczki.po prostu brakuje mi pełnej rodziny i nic tego nie
> zastąpi.



brakuje bardzo faceta w życiu
ale ja się przyzwyczaiłam, że można być samej
a teraz jest mi trochę ciężko przyzwyczaić się, że jednak jest w moim życiu
facet
ma ciężką przeprawę ze mną



dzień w dzień wmawiam sobie,że jest ok i dędzie lepiej i że co nas nie
> zabije to nas wzmocni ble ble ble.tak naprawdę to puste slogany a w koło
> problemy, pustka i dziecko przed którym gram super mamę.



będzie lepiej
uwierz
a my będziemy trzymać za to kciuki
jakby co odzywaj się, a zawsze ci pomożemy

[sammam]

WITAM PONOWNIE
A WIECIE CO MI SIE MARZY OD ROKU - WAKACJE Z MOJĄ CÓRCIĄ. MAM OCHOTE NA GÓRY I MORZE. NIE DOŚĆ SIŁY, ŻEBY SAMA WSIĄŚĆ W ROZLATUJĄCY SIĘ SAMOCHÓD, NIE DOŚĆ SIŁY ŻEBY ZAPAKOWAĆ MANATKI DO POCIĄGU.

NIBY KOLEŻANKI WOKOŁO, ALE ZAJĘTE SWOIMI MIŁOSNYMI PERYPETIAMI, I ZAJMUJĄCE SIĘ CZUBKIEM SWOJEGO NOSA. BO WIECIE CO, ONE POPROSTU NIE WIEDZĄ JAK BARDZĄ NAM JEST BRAK DRUGIEJ OSOBY ŻEBY POMOGŁA.

A PRZEDE WSZYSTKIM ZDAŁAM SOBIE SPRAWĘ TAKĄ, IŻ POTRZEBNA MI JEST MĘSKA RĘKA. DO CZASU CIĄŻY POTRAFIŁAM SOBIE PORADZIĆ Z ILOŚCIĄ PRZEJECHANYCH KILOMETRÓW, Z ILOŚCIĄ NIEPRZESPANYCH NOCY, Z ZEPSUCIEM AUTA. ALE NARODZINY CÓRECZKI WYZWOLIŁY WE MNIE UCZUCIE MACIEŻYŃSTWA, ŁĄCZĄCEGO DZIECKO Z MATKĄ I POKŁADY KOBIECOŚCI. BRAK MIEJSCA NA TYPOWE MĘSKIE ZACHOWANIA.

I TAK NAPRAWDĘ DROGIE MAMUSIE ALBO WEŹMIEMY SIĘ RAZEM I ZACZNIEMY TYPOWO FEMINISTYCZNE ŻYCIE TAKIE JAK W SEKSMISJI ALBO NAUCZYMY FACETÓW ŻE SĄ NAPRAWDĘ NAM POTRZEBNI!!!

[kingula81]

Mi tez sie marza wakacje,nie musza byc gdzies daleko,tylko zeby poprostu stad
na chwilke uciec.Gory mam blisko to bym sie tam wybrala,powdychac swierzego
powietrza i napatrzec sie na krajobrazy z synkiem.
A co do kolezanek to tez sie ulotnily.Jak bylam w ciazy to wtedy zapytaly sie
chociaz jak sie czuje,a teraz...zostali mi tylko prawdziwi przyjaciele.Maja
swoje zycie,mezow,narzeczonych,chlopakow i dbaja o wlasne interesy.No coz tak
to jest w zyciu,smutne to troche.Pewnie jak beda miec swoje dzieci to wtedy sie
odezwa.
Czasami mam takie okresy ze nie chce nikogo obok siebie,chce byc sama z
synkiem.Jak mnie ktorys zdrzazni to nie mam wtedy ochoty na plec przeciwna.
Ale to chwilowe,w glebi serca jednak chcialabym miec ta podpore przy sobie

[anetina]

ja też marzę o wakacjach
ale w wakacje odważyłam się i sama z Małym pojechałam na Mazury
tylko 550 km w jedną stronę
bałam się jechać - sama z dzieckiem
ale się odważyłam i nie żałujemy
potrzebowaliśmy spędzić prawie 2 tygodnie sami
a teraz myślę, kiedy dałabym taki wypad powtórzyć, ale w góry i z M.

[sammam]

TEŻ TAK U MNIE JEST,ZE ZNAJOMYMI.

WIEM DOBRZE ZE TAKI WYJAZD DOBRZE BY MI ZROBIŁ.

WIECIE MOŻE GDZIE NA STRONKACH INTERNETOWYCH ORGANIZUJE SIE WSPÓLNE WYJAZDY DLA MATEK Z DZIEĆMI?

JA MAM 9-MIESIĘCZNĄ DZIEWCZYNKĘ

[ajak001]

Chciałabym, żeby moja córka miała koło siebie wzór jak męższczyzna kocha kobietę.
A dla siebie chciałabym usłyszeć od faceta że mnie kocha, pragnie, że ładnie
wyglądam, że do twarzy mi w tym kolorze...Chciałabym jechać samochodem pełną
rodzinką a nie wiecznie we dwie, na wakacjach nie być piątym kołem u wozu
znajomych.Przydałaby się pomocna dłoń przy zakupach, przykręcaniu
śrubek.Miałabym dla kogo przyszykować specjalny obiad, z kim wypić kawkę, wino
do kolacji, iść na spacer, do kina, na basen, pojechać na narty, porozmawiać o
czymkolwiek, obejrzeć film, pożartować, poradzić się.
I niby z facetem bywa średnio, ale bez niego świat nie ma kolorów tęczy...

[kini_m]

ajak001 napisała:
> Przydałaby się pomocna dłoń przy zakupach, przykręcaniu
> śrubek.Miałabym dla kogo przyszykować specjalny obiad, z kim wypić kawkę, wino
> do kolacji, iść na spacer, do kina, na basen, pojechać na narty, porozmawiać o
> czymkolwiek, obejrzeć film, pożartować, poradzić się.

No i jak tak piszesz to znowu mi zaczyna brakować.
A już myslałem że na jakiś czas mam spokój z takimi potrzebami aby móc dla
kogoś być przydatnym.

[ajak001]

Właśnie. Trafiłeś w sedno: "móc dla kogoś być przydatnym". Myślę że to o to
chodzi. I tego nie da się zapomnieć, oduczyć czy zagłuszyć w sobię taką
potrzebę.Dajesz dużo, otrzymujesz jeszcze więcej.
Chciałbym kiedyś znów poczuć się przydatna. I tego Wam wszystkim życzę. Tym
którzy chcą oczywiście )

[kini_m]

Ojeju, jakie to wszystko pokręcone.
Ironia losu podpowiada - lepiej być zimnokrwistym łajdakiem.
A serce ciągle podpowiada - przytul kogoś czule.
Niby nie wiem co wybrać, choć chyba i tak wiadomo że nie zmienię się w kamień.
Ja bym tylko nie chciał drugi raz zostać na lodzie. Auuuu....

[labomba666]

Kini, spójrz na to z innej strony. Wolny facet po trzydziestce, to towar
DEFICYTOWY. Na takiego, jak Ty przypada ok. 2,5 kobiety w stosownym wieku. W
dodatku masz doświadczenie i już potrafisz oddzielić ziarno, od plew.
No i żadna nie zarzuci Ci starokawalerstwa.

LaBomba

P.S. Dane, które przytoczyłem powyżej nie są wyssane z palca. Przez pewien czas
byłem właścicielem ... biura matrymonialnego.
P.S.2 Najlepiej mają wolni faceci w wieku 40-45 lat. Przypada 5-6 kobiet
zainteresowanych na jednego. Tak więc, jest po co żyć

[kini_m]

LaBomba, ale ja nie chcę 2-3 kobiet (lub 5-6 kobiet za 10 lat).
Ja chcę tą Jedyną. Buuuu....

[labomba666]

Kini, może będę zbyt brutalny, ale powiem Ci, że ta Jedyna nie istnieje.
Wszystkie różnią się jedynie czasem, przez jaki myślisz, że to właśnie ta Jedyna.
Więc daj sobie spokój. Założyłeś rodzinę, masz cudowne dziecko - próbowałeś -
nie wyszło. Trudno, kijem Wisły nie zawrócisz. Czas pomyśleć o sobie.

LaBomba