synek zaczyna pytac o tate. jak wytlumaczyc?

[mummy6]

Drogie mamusie

Czytam dosyc czesto Wasze forum, rzadziej zabieram glos.
Teraz chcialabym poprosic Was o sugestie. Pamietam ze kiedys byl
podobny watek ale nie moge go odszukac.
A mianowicie moj dwulatek zaczyna podpytywac o tate. Pytania nie sa
jeszcze konkretnie sformulowane ale slowo " tata " pojawia sie i
widze ze maly czeka na wytlumaczenie. Dodam ze chodzi do zlobka,
gdzie dzieci spiewaja pisenki typu "tata mi potrzebny " itp.
Oczywiscie nie mam nic przeciwko zlobkowi ani piosenkom, tylko
tlumacze skad u malego to zainteresowanie...

Ojca maly nie zna, tzn nie moze pamietac bo przy
ostatnich "odwiedzinach" synek mial 7 miesiecy. Kontakt sie
urwal, "tatus" nie mieszka w Polsce i raczej nigdy kontaktu z nim
nie bedziemy mieli (mam nadzieje).
Jak zaczac powoli tlumaczyc maluchowi ta kwestie...tak zeby go nie
zranic?
Pamietam Wasze sugestie, opowiadanie bajki i porownywanie ze "tata
jest, ale daleko" itp...
Podobno takiemu malemu dziecku wystarczy niewiele aby na razie
zaspokoic jego ciekawosc...

Bede wdzieczna za Wasze sugestie i doswiadczenia w tej kwestii

Pozdrawiam

[lubie_gazete]

Najlepiej tak:
"Drogi synku! Kilka lat temu Twoja mama była na wycieczce w Egipcie.
Poznała tam Farida (lub Alego)o śniadej cerze i czarnych oczach.
Jak to na wycieczce dużo sie piło i mało spało...."

lub

"Na urlopie Twoja mama poznała przystojnego Włocha,to była wielka miłość-trwała
całe dwa tygodnie"...

[czarna.kotka.psotka]

Lubie_gazete, Ty naprawdę nie masz nad nami litości! Po przeczytaniu
Twojego posta o mało nie zakrztusiłam się kawą i ciasteczkiem - ze
śmiechu, oczywiście .
Ale jak odpowiesz na postawione w tekście pytanie, jeżeli okaże się,
że chłopiec ma bardzo jasne włosy, niebieskie oczy i jest piegowaty?
To raczej nie jest tzw. południowy typ urody, o którym piszesz .

[braktalentu]

Ale jak odpowiesz na postawione w tekście pytanie, jeżeli okaże
się,
> że chłopiec ma bardzo jasne włosy, niebieskie oczy i jest
piegowaty?
> To raczej nie jest tzw. południowy typ urody, o którym piszesz

To będzie piękny wstęp do wykładu o genetyce. Widać geny mamusi
okazały się silniejsze-

[kasienkafag]

zastanawiam się jak zdesperowany musi być gość szukający uwagi na
forum dla samotnych matek....żenada,poszukaj może czegoś dla
zakompleksionych facetów?

[faustyna_online_2]

lubie_gazete wiem ze nie urodzilas sie z tym chamstwem i
kretynizmem ale go nabylas.mam jednak nadzieje ze twoje dzieci takie
nie beda.
czytajac twoje wypociny odnioslam wrazenie ze tak wlasnie bylo w
twoim przypadku.
a nastepnym razem zastanow sie 10 razy zanim cos napiszesz
ps. wierze ze masz rozumek

[ghiro]

Za jakiś czas będę miała podobny problem więc poczekam na pomocne
sugestie.

Najlepiej nie polemizować z głupotą, złośliwością i zazdrością
niektórych forumowiczów.

pzdr !

[czarna.kotka.psotka]

Gdzie widzisz głupotę, zazdrość i złośliwość?
W swoim tekście L_g przytoczył kilka imion arabskich - może i dość
popularnych, ale jednak nie przypisał ich np. Włochom lub Hiszpanom.
Czyli to raczej dowodzi wiedzy, a nie głupoty. Co jest złośliwego w
tekście, w którym są zawarte aż 2 możliwe odpowiedzi na nurtujące
autora pytania wątpliwości? I wreszcie, czego mamy zadrościć osobie,
jeżeli jesteśmy zadowoleni z naszego życia, a jej najwyraźniej
czegoś brakuje?

[ghiro]

Wybacz czarna.kotko.psotko, ale jeżeli nie widzisz w niektórych
wypowiedziach złośliwości... to chyba mamy inną wrażliwość.Nie
wymieniłam do którego z forumowiczów odnosi się mój komentarz więc
nikogo nie obraziłam ani nie zamierzam z nikim na ten temat
polemizować.
Nie wiem dlaczego pytasz mnie gdzie jest głupota czy zazdrość w
tekście l_g. Nie sugerowałeam czegoś takiego.
A jeżeli już wspominasz osobę l_g, to wymienienie kilku
zagranicznych imion nie jest dla mnie przykładem żadnej wiedzy,
wybacz...
P.S. Jeżeli powiedzenie dziecku, że było wynikiem przypadkowej
libacji na jakiejś plaży jest dla Ciebie jedną z możliwych
odpowiedzi jaką można dać dziecku na pytanie gdzie jest jego tatuś,
to...chyba nie mamy o czym rozmawiać i może na tym zakończmy.
pzdr.

[czarna.kotka.psotka]

Masz rację - mamy inną wrażliwość. Powiem więcej - każdy ma inną
wrażliwość i inne podejście do życia, a co za tym idzie - np. inne
zainteresowania. Ot, choćby zwierzaki: jeden uwielbia psy, drugi
musi mieć w domu coś puchatego i pomrukującego, a kolejna osoba
często chodzi do lasu lub parku, by słuchać ćwierku wróbli i innych
skrzydlatych przyjaciół. I całe szczęście, że tak jest. Bo świat
byłby strasznie nudny, gdyby wszyscy byli jednakowi. Pozdrawiam.

[braktalentu]

"Ty też masz tatę, wiesz? Każde dziecko ma tatę. Twój tata nie
mieszka z nami, tylko bardzo daleko. Ten kraj nazywa się .... i jest
tam ....".
Dalej opowieść może skręcić w kierunku różnych miejsc na ziemi, tych
ciepłych, tych zimnych, tych gdzie żyją żyrafy i białe misie.
Informacja o istnieniu taty, który mieszka daleko - przekazana.
Przy okazji wymieniania w piosence działań, przy których niezbędny
jest tata, warto przypadkiem zauważyć, że takie rzeczy może też
robić mama, dziadek, wujek Krzyś, itp.

[mummy6]

Dziekuje za sugestie.

Czy ktoras z Was jeszcze moglaby cos dodac od siebie? Jak
przyjmowaly taka informacje Wasze dzieci?
Czest wracaly do tematu?

Pozdrawiam

[green_pepe]

u mnie sytuacja jest w miarę podobna zatem jestem samodzielną- nie
samotną- matką rozwiodłam się gdy moje nie "nasze" dziecko miało
niespełna rok- obecnie ma lat 5,5 (broń Boże nie wolno mi mówić
że tylko 5 bo zaraz jestem poprawiana z wyrzutem) moje dziecko swoją
przygodę z pyatniami o "tatę" zaczeło jakiś czas temu - kiedy była
malutka tak jak Twoj synek mówiłm że czasami ma się jednego rodizca
a czasmi wogóle, a czasmi oboje i przytaczałam bajke np o czerwonym
kapturku(ma tylko mamę) Kopciuszku(ma macoche i tatę) Bambim( ma
tatę bo mam nie żyje) Arilce(ma tylko tatę) oraz bajki w których
występowało oboje rodziców. dzeci mają naturalną zdolność
przyjmowania rzeczy takimi jakei są wiec informacja o braku "taty"
została przyjeta na zasadzie zwykłej informacji i skwitowan
lekkim "AHA". Pytanie padło odpwiedz padłą dziecko się doweidziłąo
i na jakiś czas ta informacja jej wystarczyła. teraz jest wiekasza
więc ponownie zaczeła pytać o co chodzi z tym"tatą" i dlaczego ona
go nie ma( bo dawca nasienia sie nie liczy) - 5 przepraszam 5,5
latkowi juz trzeba wytłumaczyć dokładniej i rozważniej tę kwestię -
ja skorzystałąm z tego że zawodowo wspólpracuję zdomami dziecka-
byłam tam parokrotnie z moją córeczką ( bardzo jej sie tam podobało
i zadała pytanie czy ona też jak była malutka mieszkała w domu
dziecka- powiedizłałm że nie że mieszkałą ze mną bo ma manie jestem
jejj mamusia i aj sie nią opikowałm od urodzenia na co moje dziecko
ze smutna minką odpowiedziło "aha to aj się nie andawałm do domu
dziecka) tak więc na podstawie sytuacji dzieci z domu dziecka
opowiedziłam mojemu skarbowie jak to czasem jest jak rodzice nie
opiekuja sie dziecmi, nie dmabją o nie , i nie są dobrymi rodzicami
i wtedy trzeba im zabrać dziecko zeby nie bylo smutne i
nieszczesliwe, czasmi oboje rodziców są niedobrzy a czasmi tylko
jedno i wtedy nie zasługują na to żeby mieć dziecko dlatego tym masz
tylko mamusie bo tatus nie zasłużył na to żeby mieć taką córeczkę
jak ty.

Tak wyglądały moje zmagania z informowaniem dziecka o naszej
sytuacji. jak wyżej wspomniałąm reakcja była zawsze "aha" z
niekłąmaną wdzięcznościa za wytłumaczenie stanu rzeczy- ale to "aha"
brzmiało identycznie jak "aha" udzielone na moje tłumacznei dlaczego
w zimie nie ej się lodów.
życzę powodzenia i naprawdę warto rozmawiać z dzieckiem ale
adekwatnie do jego umiejętności pojmowanai swiata... osobiści nie
ejstem za tym aby mówić dziecku ze ma tate tylko ze tata jest gdzies
tam na galapagos- po w moim odczuciu jak woli byc na gaalpagos niz
z dzieckiem to nie ejst tatą więc dlaczego mam mówić dziecku że
jest?? jest co najwyżej ojcem bilogicznym- dawcą nasienia- tmy może
być każdy TATĄ zaś nie.

[mama_ameleczki]

troche balabym powiedziec mojemu dziecku ze jej ojciec byl zlym
czolwiekiem. Twoja corka nie zaragowaa na to???- jestem bardzo
ciekawa bo tez mam ten problem, moja corcia ma 4,5 roku( ale nie
moze doczekac sie kiedy bedzie miala 5) i staram sie jej nie
przekazywac zlych rzeczy o BIO, chociaz jest to bardzo trudne, bo
dobrych rzczy po prostu nie ma. wlasnciwie juz jej nie wystacrcza
jej to co wie na ten temat, a wie ze tez ma tate, ale on mieszka
dalego bo tam musi pracowac. prosi zebysmy do niego zadzwonily, albo
takie rzeczy, albo placze i mowi ze go kocha i chce zeby byl przy
niej. i wlasciwie nie wiem co mam dalej robic.

[mama_ameleczki]

i mysle ze takie wiek jest najtrudnieszy jesli chodzi o takie rozmow
bo jest zaduza zeby "zbyc" dziecko byle czym a za mala zeby
porozmawiac zupelnie szczerze i powaznie. trudna sprawa i tez to
zalezy od dzicka bo niektore tego tak nier przezywaja i nie maja w
zwiazku z tym takich problemow.
aha, mowilam corci tez ze sa rozne rodziny, ze s dzieci ktore wogole
nie maja rodzicow, sa dzici ktore maja tylko tate albo tylko mame,
sa dzieci ktrorych wychowuja np dziadkowie itd.

[green_pepe]

mamo Amelki nie mówiłam mojej córeczce że jej tato jest zły neidobry
pasudny i okrutny- powiedziłam że żeby być rodzicem trzeba sobie na
to zasłużyć - starć się, dobrze zajnmować, opikować poświęcać czas,
czytać bajeczki,śpiewać pisenki, chodzić na spcery- niektórzy
rodzice nie umieja sie staraż być rodzicami, albo czasem sie staraj
ale niestety im to nie wychodzi- stralam sie nie uzywac epitetó
negatywnych w stosunku do konkretnej osoby(bilogicznego ojca) nie
ryzowalm jego posatci w żaden sposb...rozmwoy tego typu są cieżkei
ale bardziej dla rodziców. aczkolwiek bardzo mnie dziwi zachowanie
Twojej córeczki ktora placze za tata twierdzi że za nim tęskini
itp. czy ona go pamieęta czy uczestniczył jakis czas w waszym zyciu
a potem sie wycofał? moje dizecko nie pamieta ojca wogole. ktrótko
mówiac nie zna go . mam mzoe ułatwiona sytuacje gdyz mam partenra
ktry"stara się zasłużyc żeby być tatą" wiec mala jakoby potrzebe
mezczyzny w domu ma zaspokojoną.

[braktalentu]

G_P, Twoje podejście do sprawy wydaje mi się bardzo przekonujące.
Nigdy nie widziałam biologicznego ojca, ale choć w domu zawsze był
TATA (ten, który mnie wychował, kochał i dbał) to miewałam
pomysły "tęskniące" i obawy, że coś ze mną nie tak, skoro "bio" nie
czuł potrzeby zasłużenia na bycie tatą.
Na pocieszenie autorki wątku mogę tylko dodać, że choć trochę to
wszystko trwało (poczucie odrzucenia i dziwna forma "tęsknoty"), to
ewoluowało w kierunku całkowitej obojętności. Było mi o tyle
łatwiej, że w domu miałam najlepszego tatę na świecie.
Może, tak jak sugerujesz, w przypadku Amelki to tęsknota za wzorcem
mężczyzny, a nie konkretnie za biologicznym ojcem.

[mama_ameleczki]

tak napewno to nie jest tesknosta ersonalnie za bio tylko poprostu
za tata za mezczyzna, niestety ja jej nie ppotrafi stworzyc
normalnego domu, do tej pory nie trafilam na nikogo odpowiedniego a
na sile nie potrafie z kims byc. i czasami sobie to wurzucam... moze
powinnam..

[braktalentu]

Jak to pięknie ujęła kiedyś jedna z forumek: rodzina pełna, to
rodzina pełna miłości, bez względu na jej skład osobowy. Wchodzenie
w związek dla "dobra dziecka" to nie jest tworzenie rodziny pełnej
miłości, więc nie wyrzucaj sobie braku partnera.

[miaowi]

Bardzo dziękuję za to hasło
Też niedługo będę musiała wytłumaczyć córce, dlaczego nie ma taty. Prawda jest
taka, że najzwyczajniej w świecie wypiął się na nią (nie mówię, że na mnie, bo
to inna bajka, wypiął się na własne dziecko, nie interesował się, nie pytał, czy
jej czegoś nie potrzeba, nie chciał jej odwiedzać). Po wyprowadzce od nas w
ciągu 2 miesięcy założył nową rodzinę.
I co... I trzeba będzie powiedzieć tak jak większość z was sugeruje - że nie ma
go z nami. Ze jedne dzieci mają tylko tatę, drugie tylko mamę a inne oboje.
Martwię się tylko, że po jakimś czasie córka weźmie to do siebie - że tata jej
nie chciał.
Gorzej, jak pojawi się za jakieś 10 lat, twierdząc że sobie właśnie przypomniał
i że się zmienił. Ze względu na stabilność psychiki dziecka takie jazdy
należałoby już sobie odpuścić skoro już się podjęło jedną decyzję.

[mama_ameleczki]

wlansie go nie pamieta, a tak bardzo teskni. bardzo mnie to boli.
inne dzieci tak tego nie przezywaja a u nas ten temat jest wiecznie
zywy

[green_pepe]

wiesz zastanawiałam się bardzo bardzo długo nad tym co piszesz o
Waszej sytuacji- i doszłam do takich wniosków(zastrzgam sobie
ewentualną pomyłkę w odbiorze zwiazaną z niedostecznymi informacjami
na tem Waszej sytuacji) a zatem pomyślałam że być może problem tkwi
właśnie w tym ze nie wytłumaczyłaś Amelce dostatecznie (oczywiście
na jej potrzebe) "o co chodzi z tym Tatą". Mam wrażenie czytając
Twoje wypowiedzi że TO ogromny problem dla Ciebie, i samam TY nie
potrafisz bądź przychodzi Ci to z wilkim trudem przełknąć
fakt "braku taty". Czy WY jesteście obie nieszczęśliwe? nie
wystarczacie sobie, a może jakos podśwaidomie albo i świadowmie
dałaś córeczce znak że Tobie też jest brak kogoś i też byś chciała
to zmienic i ona idąc za ciosem przeżywa to bardziej za Ciebie niż
za siebie??? a może jakieś dzieci w przedszkolu się z niej śmieją???
myślę że jakaś przyczyna jest że Twoje dziecko czuje brak- brak
czegoś o czym tak naprawdę nie ma zielonego pojęcia- i może o to
chodzi może to tęsknota za czymś tajemniczym nieznanym??? może warto
pokazać opowiedziec jakoś bardziej dogłębnie, opisać zapytać jakiego
by chciała tego tate jak go sobie wyobraża jaki powinien być jak
wyglądać co robić co lubić(tak w formie zabawy może troche to
potraktować) może potem zaproponować że będziecie się rozglądać za
takim "ymarzonym" tatą, ale Ty też powinnaś powiedzieć jaki powinien
on być Twoim zdaniem i będziecie sie rozglądać tylko za takim który
spełnia WASZE oczekiwania. może warto powiedziec cos o miłosci i
rodzicielskiej i partnerskiej kiedy ona jest i że tylko jak się
czuje taką miłość do kogoś to można się zastanwaić nad tym co
dalej... to są tylko moje rady wedle ktrych mniej wiecej ja
postępowałam z moim dzieckiem- jak pisałam wcześniej u mnie to dzała
w bardzo dobry sposób.

[mama_ameleczki]

powiem ci tak. tej tesknoty corcia nie "przejela" bynajmniej
odemnie. ja jestem dostyc samodzielna kobieta, zdecydowana i
wiedzaca czego chce i potrzbuje. jestem z kims nie po to zeby bylo
mi ciezej tylko lepiej( w kazdym tego slowa znaczeniu- tzn jesli
chodzi o wzgledy emocjonalne jak i rowniez takie codzienne zyciowe).
rozstalam sie z ojcem Amelki juz w ciazy, powod nie wazny wazne ze
nie moglam z nim byc i tyle, pozniej mialam duzo jeszcze przez niego
klopotow, przykrosci itd takze problem jakiej kolwiek milosci czy
tesknoty jest wykluczony, byla w pewnym momencie nienawisc terazjest
calkowita obojetnosc. nigdy nie czulam tego braku, ze inne kobiety
rodza z facetami ja z mama czy sama jezdze z dzieckim na spacerki,
czulam sie w tej sytacji bardzo dobrze, byla bardzo skupiona na
dziecku, zreszta nigdy niebylysmy same, mamy wspaniala rodzine i
przyjaciol, jestesmy bardzo szczesliwe, wszscy Amelke kochaja nad
zycie i ma wszystko( w miare mozliwosci oczywiscie)
Temtu wogole nie bylo, do puki corcia nie zaczela mowic, chyba teraz
juz nie pamietam kiedy to sie zaczelo, gdies jak mila z 2 latka
potrafila powiedziec "tata" do obcego faceta. pozniej widomo z
czasem , jak stawala sie coraz strsza zaczely sie pytania, dosyc
uporczywe. Nie mozna powiedziec ze to sa pytania o sprawe z nikad,
bo widzi ze inne dzieci maja tatusiow a ona nie, opowiadaja cos tam
ze z tata gdzies byli albo cos robili, ze tata po nich przychodzi do
kola, czym sie zajmuje i tak dalej.

[green_pepe]

rozumiem. a co odpowiadasz Ty na jej pytania o ojca?? jak jej
tłumaczysz kiedy opowiada o tym że jakiś tato przyszedł do "kola" pi
inne dzIecko, albo gdy mówila tato do jakiegos obcego mężczyznay( w
odniesieniu do tej sytuacji przyszlo mi do glowy ze ona moze jak
maiala te 2 latak myślała ze tato=meżczyzna??)

[mama_ameleczki]

mowie jej ze tez ma tate tylko ze jej tata pracuje daleko i zarabia
dla niej pieniazki zeby mama mogla kupic ci to czy tamto. ost
zaczelam jej tlumaczyc ze sa rozne rodziny. ze sa dzieci ktore
wogole nie mja rodzocow i mieszkaja np w domu dziecka ze sa dzieci
ktore wychowuja dziadkowie ze sa takie ktore maja tylko mame albo
tylko tate, ale ja to jakos nie przekonuje.

też mam ten trudny problem

[dada2005]

Mam ten sam problem co mama Amelki.Pisałam kiedyś na ten temat na
forum ale nie było takiego zainteresowania jak tutaj.Też mam córkę
(3,3)która od mniej wiecej 2 roku pyta o tate. Na poczatku
myslałam,że to ja powoduję jej tęsknotę,że poprzez moją reakcje
wskutek pytania dziecka (smutek na twarzy-bo przecież poruszamy
ważny temat, smutny, trudny, współczucie itd) powoduję jej smutek,
tesknotę. Od niedawna obrałam inną drogę (oo 6 miesięcy)- kiedy pyta
gdzie jej tata, dlaczego nie przyjeżdża do niej itd, nie wdaje się w
dyskusje, bo z doświadczenia wiem, że nic nie daje, tylko odpowiadam
wesoło łaskocząc ją, głaszcząc, że ma mamę, z mamą jest dobrze (tu
wymieniam co wspólnie robimy), że mama ją kocha najmocniej na
świecie i to jest najważniejsze. I co? i nic to nie daje. Dzieci sa
bardzo mądre, bystre. Ona za czesto nie mówi na ten temat.Teraz. Bo
wcześniej od 2 do 3 lat to była po prostu "masakra".Proszę mi
wierzyć - codziennie po kilka razy nawet pytała o tatę - gdzie jest,
kiedy wróci, dlaczego nie przyjeżdża, itd. Najgorzej było kiedy
łapała fazę płaczu (z bule jakiedo powodu) to już leciała po
całości - ja chce do tatusia, do mojego kochanego tatusia!
nadmieniam, że ojciec widzi ja raz, dwa razy w roku.Nie przywozi
prezentów i nie wysyła, nie pisze listów, nie dzwoni do dziecka.
Tata mówi do ojca mojej siostrzenicy, który podczas jej pobytów u
mojej siostry ma dla niej czas, bawi się z dziećmi. Kiedy byliśmy na
Święta Bożego Nar. w 2007 r. to od tego czasu do połowy tego roku
była tesknota za "Tata".Zawsze delikatnie ją poprawiam.Ale widzę że
ona jest szczęśliwa mogąc mysleć, że to jej tata. Tylko nie może
zrozumieć, dlaczego nie moze mieszkać z nami, dlaczego będąc tatą
jej kuzynki, nie może być jej tatą. Gdy skończyła dwa latka również
każdy tata dzieci moich koleżanek był jej tatą. Do tego stopnia, że
siedząc kiedyś w metrze pokazała mi pana siedzącego po drugiej
stronie i powiedziała na głos, że to jej tata!Od początku jej
tłumaczyła, że tata pojechał do pracy i daleko mieszka. parę dni
temu powiedziała mi, żebym poszła do pracy a ona będzie z tatusiem.
Oczywiście nie pytałam już o którego tatę chodzi. To jest tak, że
dziecko lezy np. wieczorem po przeczytanej bajce, ja obok niej,
czasami jeszcze sobie rozmawiamy, przytulamy się i nagle mała pyta o
tatę. Czesto też mówi, że tata nie żyje, uśmierca tez męża mojej
siostry. Kiedyś uderzyła mnie kilka razy, zapytałam dlaczego to
zrobiła.Po 3-krotnym delikatnym i ciepłym powtórzeniu pytania
odpowiedziała, że za to że nie ma taty. Byłam u psychologa
dziecięcego z tym probleme. poradziła mówić dziecku prawdę, nie
ubarwniać ale mówić o faktycznym stanie rzeczy. Więc kiedyś na
pytanie dlaczego nie przyjeżdża mówiłam, że nie wiem. Teraz już
wiem, bo sam ojciec tak powiedział, więc mówię jej że tata nie ma
pieniążków na przyjazdy (ojciec dziecka stwierdził, że nie
przyjeżdża, bo bilety w jedną i drugą stronę dużo go kosztują, i że
będzie przyjeżdżał częściej jak będę mu zwracać koszty podróży z
alimentów), bo nie czuje potrzeby przyjeżdżania do niuni. kiedy pyta
czy ją kocha, mówię szczerze że nie wiem, po czym wymieniam całą
listę osób które ją kochaja, ona sama dopowiada osoby, i humorek ma
od razu lepszy. Teraz zaczeła chodzić do przedszkola. i tak naprawde
teraz zaczną się pytania.Już zauważyła, że po dzieci przychodzą
tatusiowie, i pytała czy tata jej koleżanki z placu zabaw (chodzą
razem do przedszkola) może po nią przychodzić. Tak naprawdę to jej
potrzeba drugiej osoby w domu, może i faceta a może i babcia
wystarczyłaby. garnie się do facetów to widać. Nie ma dziadka, więc
zaanektowała sobie już dziadka swojej koleżanki z przedszkola (z jej
mamą jesteśmy przyjaciólkami).Samotne wychowanie dziecka to trudna
sprawa, trudne wyzwanie dla matki. Ja sobie z tym już nie radzę,
choć robię dobrą mine do złej gry. Staram się być wesoła, zmieniac
temat, wymyślam rózne formy spędzania wolnego czasu, ale to nic nie
daje. W jej główce cały czas przetwarzany jest temat taty, bo widzi
ojców z dziecmi na spacerach, w teatrzyku, w przedszkolu, na
zakupach. I ona tez tak chce z tatą iść na zakupy, a nie z mamą. w
poniedziałek znowu zapisuje się do psychologa, u którego byłam pół
roku temu. Są nowe problemy, nowe pytania, a nie chhcę skrzywdzić
dziecka nie umiejętnym postepowaniem. Życzę powodzenia wszystkim
samotnym mamom . I przepraszam z góry za błędy

[mama_ameleczki]

dada2005 napisała:


Jak czytalam Twoja wypowiedz to myslalam ze piszesz o moim dziecku.

> > wesoło łaskocząc ją, głaszcząc, że ma mamę, z mamą jest dobrze
(tu
> wymieniam co wspólnie robimy), że mama ją kocha najmocniej na
> świecie i to jest najważniejsze. I co? i nic to nie daje.

tez tak robie ale ona mi wtedy mowi ze ona juz nie chce mamy tylko
tate, a mi serce pekla podwujnie.

> kiedy wróci, dlaczego nie przyjeżdża, itd. Najgorzej było kiedy
> łapała fazę płaczu (z bule jakiedo powodu) to już leciała po
> całości - ja chce do tatusia, do mojego kochanego tatusia!

dokladnie to samo robi amelka

>
> To jest tak, że
> dziecko lezy np. wieczorem po przeczytanej bajce, ja obok niej,
> czasami jeszcze sobie rozmawiamy, przytulamy się i nagle mała pyta
o
> kiedy pyta
> czy ją kocha, mówię szczerze że nie wiem, po czym wymieniam całą
> listę osób które ją kochaja, ona sama dopowiada osoby, i humorek
ma

tez tak robie

tez myslama o wizycie u psycholaga, opowesz mi jak to wyglada?

[green_pepe]

czytałam dziś co napisałyście obie... zrobiło mi się bardzo przykro
z powodu Waszych dzieci z powodu Was...ale odetchnełam też z ulga że
jednak u mnie tak nie jest... moze się obrazicie na mnie, ale mówię
to szczerze i w dobrej wierze- moim zdaniem same spowodowałyście
taką sytuacje OKŁAMUJĄC Wasze córeczki na dzie dobry- tak jak pisała
któraś z Was "DZIECI SĄ BARDZO MĄDRE" i przez wasze pokrętne
powieści i zachowania(mówie o gilgotaniu dziecka kiedy pyta o
powazną sprawę np.) jest naprawde powodem tego że WAsze córki WAM
nie wierzą myślą ze cos ukrywacie krecicie i chca po proastu poznać
prawde. pani psycholog to mądra kobieta powiedziła zeby mówić prawde-
i bardzo dobrze powiedziła( penie jej łatwo mówić bo nie am tego
problemu myślicie penie) ale ja wam powiem to samo ja mówielam
prawde od początku i moje dziecko mi ufa bez granicznie wie ze go
nigdy nie okłamie nie zlekceważe i zawsze pomogę... proszę was
dziewczyny nie ejst za późno na rozmwoę - nigdy nie jest-
poczekajcie kiedy dziecko samo znowu zacznie temat i bądźcie
przygotowane na opowieść (nie wiem poćwiczcie wczesniej przed
lustrem starajcie sie byc spokojen przekonywujace i zapeniajcie o
swoejej milosci ale dopieo jak wyjasnicie swoim dzieciom o co
chodzi - wasa milosc nie ma byc zadoscuczynieniem za brak taty , ba
byc miloscia mamy) I jeszcze jedno o czym zawsze staram się myśłec w
momentach trudnych rozmów:
DZIECKO TO CZŁOWIEK - więc nie róbcie czegos takiego jak gilgotnaie
keidy pyta o tate zeby odwrocic jego uwage, nie mowcie wtedy o tym
ze wy go kochacie, nie mowiece kto go tma jescze kocha, uwielbia, i
co mu kupicie na dzien dziecka- odpowiedzcie na pytanie niech wie ze
jest słuchane... ze matka wlansie dlatego ze go kocha nie elkcewaze
jeog potrzeb a jego potrzebą jest wiedz , wiedza o sobie samym...

[mama_ameleczki]

zupelnie mnie nie zrozumialas i nie weszlas w sytuacje. nie zbywam
swojego dziecka, romowa byla i to nie jedna i byc moze twoje dziecko
jej inne niz moje i twojemu to wystarczylo, mojemu nie. ( bardzo ci
tego zazdroszcze)
te sytuacje z mowieniem dziecku kto go jeszcze kocha, albo ze jest
dla mnie njawazniejsza na swiecie i kocham ja najmocniej nie sa
zamiast tylko oprocz.
ja mowie jej prawde tylko w odpowiedni sposob. ale co z tego skoro
ona tego nie akceptuje. a nigdy w zyciu nie powiem mojemu dzieku ze
jej ojciec jest draniem, ze jej nie kocha i nie pokocha i ze ma ja
gdzies)

do mamy Amelki

[green_pepe]

przeczytałam jeszce raz dokładnie Twoje posty żeby sie upewnić czy
faktycznie dobrze zrozumiałam bo wczuwać się nie muszę też przez to
przeszłam więc znam z autopsji. Nasuneło mi sie pytanie do Ciebie :
czy to prawda że w Waszym domu nie ma taty Amelki bo pojechał
zarabiać pieniążki gdzieś daleko żeby starczyło na rózne rzeczy??

[mama_ameleczki]

wydaje mi sie ze tobie sie wydaje ze wiesz leiej co ja mysle i
mowie. nie daletego go nie ma w domu, ale to akurat jest prawda. to
byl odp na pytanie co robi moj tata. a to prawda ze pracuje daleko i
ze przysyla jej pieniazki

[dada2005]

Witam, jeszcze raz ja. Któraś z Pań napisała,że nasze dzieci maja
problem, bo nie mówimy im szczerej prawdy o ich ojcach. Nigdy nie
powiem mojemu dziecku, że jego ojciec nie interesuje się
dzieckiem,bo go nie kocha. Po pierwsze, dlatego że teraz jest na to
za małe,po drugie-samo musi wyciągnąć pewne wnioski z obserwacji
rzeczywistości, z "kontaktów" z ojcem. Zapewne w przyszłości.Każda
odpowiedź musi być dostosowana do wieku i stopnia rozwoju
dziecka.Mówiąc za dużo prawdy można go zranić,mozna spowodować,że
dana informacja zostanie nieodpowiednio przetworzona przez nasze
dziecko,któro wskutek tego może stać się np. bardziej
agresywne,zamkniete w sobie, mieć słabą samoocene,czuc się gorsze
niż rówieśnicy,itd. Ponadto to ja nie wiem na 100% ojciec dziecka
je kocha czy nie,nie powiedział mi tego.Że nie kocha dziecka
wnioskuje z jego zachowania-nie potrzebuje kiontaktu z dzieckiem,nie
interesuje go stan zdrowia dziecka,co sie z nim dzieje w ciagu
roku. Tak nie postepuje człowiek który kocha i tęskni.Ale nie moge
jej powiedzieć-"twój tata nie interesuje się Toba,nie tęskni za
toba,nie wie o jakiej zabawce marzysz, co lubisz robić
najbardziej,nie interesuje go czy za nim tęsknisz,czy go
potrzebujesz. Twój tata ma swoje życie i w nim nie ma miejsca dla
Ciebie.On jest z tego zadowolony, i Ty musisz się z tym pogodzić.
Ani ja ani Ty tego nie zmienimy".Nie mogę jej powiedzieć,że jej
ojciec był egoistą kiedy była w mamy brzuszku i nie zajmował się
mną kiedy byłam w ciąży,dlatego odeszłam od niego.Jest za
mała.Prawda o ojcu i tym co było bedzie wychodzić stopniowo,w miare
nabywania wiedzy, doświadczeń i wiedzy o relacjach między
ludzkich.Nie kiedy dziecko ma 3 czy 5 lat.Teraz musze być delikatna
i ciepła,odpowiadać ostrożnie.Ostatnio zbierałyśmy
kasztany,dołączyła starsza pani,która powiedziała do dziecka,że musi
tu przyjśc z tatusiem,który wyjdzie na drzewo i nim
potrząśnie.Powtórzyła to 3 razy,za trzecim razem niunia zareagowała
i powiedziała-ja nie mam taty.Panią zatkało, a ja przyszłam z pomoca
i dodałam,że pracuje daleko.Gdybym wczesniej tłumaczyła jej,że tata
jest daleko, nie mieszka z nami, bo mu nie zależy na nas,bo nie
potrzebuje niuni, bo nie teskni,nie kocha to jestem pewna, że
odpowiedziałaby pani-nie mam taty, bo mnie nie kocha.dzieci są
szczere,ale ta szczerość moze być niekiedy niewygodna.Dlatego
rodzice tak bardzo uważają o czym mówi się w domu,żeby dzieci nie
wynosiły na zewnątrz,żeby nie stwarzały sytuacji kłopotliwych dla
rodzica i dla nich samych, w grypie rówieśniczej.Ktoś, kto nie
wychowuje sam dziecka lub nie wychowywał nigdy nie będzie wiedział
jak to jest,nie będzie umiał "wstawić się w sytuację" matki.A o tym
jak równoważyć prawdę w rozmowach z dzieckiem dowiaduję się od
psychologa. Pewna mama zapytała się jak wygląda wizyta u psychologa.
Na pierwszej wizycie jest Pani z dzieckiem - panie rozmawiają
dziecko się bawi.Pani psycholog obserwuje,poznaje dziecko i mamę. na
następnej wizycie mama jest sama.jest to za delikatny temat żeby
rozmawiać przy dziecku.Być może z 5-latkiem psycholog bedzie chciał
porozmawiać. Psycholog zaleca mówić prawdę nie wyrażać półprawd,
tzn.tego czego nie jestemśmy na 100% pewne.Ona z czasem sama zauważy
pewne prawdy,sama zapyta co mama o tym myśli.Każdy psycholog ma inne
metody rozwiązywania problemów.Być może u pani będzie inaczej.Jeśli
wyswietla się mój e-mail to zapraszam mamę amelki do kontaktu
poprzez maila. Możemy porozmawiać o wizytach u psychologa i jego
zaleceń. na pewno będą różne, tak jak różne tak jak różne są dzieci
i ich reakcje na dany problem.Powodzenia

[miaowi]

Z tego co czytam masz taką samą sytuację jak ja i moja córcia.
Dawca wypiął się na nas, jak mała sie urodziła. Odeszłam od niego, bo urządzał
przy dziecku awantury po pijaku. Po czym stwierdził "jak nie będziemy razem, to
sobie ją sama wychowuj" lub inne hasła w stylu "mam w d... jak sobie
poradzicie". Dla mnie to jest jednoznaczne - osoba, która kocha dziecko tak nie
powie. Ale tak samo nie powiem dziecku że tatuś jej nie kocha i nie chciał z nią
być. Zresztą do pewnych wniosków dojdzie sama jak dorośnie. Nie będę jej
blokowała prawdy, ale uważam, że należy prawdę racjonować stosownie do wieku
dziecka.
Ale nie zamierzam kłamać, że tata pracuje daleko. Po pierwsze, prawdopodobnie
wcale nie pracuje, bo jest leniem.
Po drugie - starsze dziecko dopatrzy się tu nielogiczności i zapyta na przykład
"to czemu nie zadzwoni/nie napisze".
Po trzecie - w odpowiedzi na pozew sądowy ojciec dziecka sam domagał się, żeby
mu odebrać prawa rodzicielskie, bo nie chce i nie może wykonywać władzy
rodzicielskiej. Mamy to wszystko na piśmie i moja córka, jak już będzie dorosła,
może się z tym zapoznać. Ale nie wcześniej.

[mama_ameleczki]

na ten temat przeprowadzilam z mim dzieciem wile rozmow
dostosowanych do wieku, inne byly jak miala dwa lata inne sa terez a
jeszce inne beda jak bedzie starsza.

[green_pepe]

ja się oparłam na tym co napisałaś w postach- wywnioskowałm to co
napisałm wcześniej. jedyne co Ci mogę teraz powiedzieć to że mi
przykro że masz takie problemy i zyczyć Wam abyscie sobie razem z
Amelką znimi poradziły. życzę powodzenia i może moje jakieś "rady"
będą Wam pomocne...

[mama_ameleczki]

tylko ze tak naprawde nie napisalas konkretnie co mowisz swojemu
dziiecku, tylko ze sa ludzie ktorzy nie zaslugja na bycie rodzicami.
a ja chcetnie bym poczytla o twoich doswiadczeniach

[green_pepe]

Owszem napisałam w pierwszym poście chyba najwiecej:
"u mnie sytuacja jest w miarę podobna zatem jestem samodzielną- nie
samotną- matką rozwiodłam się gdy moje nie "nasze" dziecko miało
niespełna rok- obecnie ma lat 5,5 (broń Boże nie wolno mi mówić
że tylko 5 bo zaraz jestem poprawiana z wyrzutem) moje dziecko swoją
przygodę z pyatniami o "tatę" zaczeło jakiś czas temu - kiedy była
malutka tak jak Twoj synek mówiłm że czasami ma się jednego rodizca
a czasmi wogóle, a czasmi oboje i przytaczałam bajke np o czerwonym
kapturku(ma tylko mamę) Kopciuszku(ma macoche i tatę) Bambim( ma
tatę bo mam nie żyje) Arilce(ma tylko tatę) oraz bajki w których
występowało oboje rodziców. dzeci mają naturalną zdolność
przyjmowania rzeczy takimi jakei są wiec informacja o braku "taty"
została przyjeta na zasadzie zwykłej informacji i skwitowan
lekkim "AHA". Pytanie padło odpwiedz padłą dziecko się doweidziłąo
i na jakiś czas ta informacja jej wystarczyła. teraz jest wiekasza
więc ponownie zaczeła pytać o co chodzi z tym"tatą" i dlaczego ona
go nie ma( bo dawca nasienia sie nie liczy) - 5 przepraszam 5,5
latkowi juz trzeba wytłumaczyć dokładniej i rozważniej tę kwestię -
ja skorzystałąm z tego że zawodowo wspólpracuję zdomami dziecka-
byłam tam parokrotnie z moją córeczką ( bardzo jej sie tam podobało
i zadała pytanie czy ona też jak była malutka mieszkała w domu
dziecka- powiedizłałm że nie że mieszkałą ze mną bo ma manie jestem
jejj mamusia i aj sie nią opikowałm od urodzenia na co moje dziecko
ze smutna minką odpowiedziło "aha to aj się nie andawałm do domu
dziecka) tak więc na podstawie sytuacji dzieci z domu dziecka
opowiedziłam mojemu skarbowie jak to czasem jest jak rodzice nie
opiekuja sie dziecmi, nie dmabją o nie , i nie są dobrymi rodzicami
i wtedy trzeba im zabrać dziecko zeby nie bylo smutne i
nieszczesliwe, czasmi oboje rodziców są niedobrzy a czasmi tylko
jedno i wtedy nie zasługują na to żeby mieć dziecko dlatego tym masz
tylko mamusie bo tatus nie zasłużył na to żeby mieć taką córeczkę
jak ty.

Tak wyglądały moje zmagania z informowaniem dziecka o naszej
sytuacji. jak wyżej wspomniałąm reakcja była zawsze "aha" z
niekłąmaną wdzięcznościa za wytłumaczenie stanu rzeczy- ale to "aha"
brzmiało identycznie jak "aha" udzielone na moje tłumacznei dlaczego
w zimie nie ej się lodów.
życzę powodzenia i naprawdę warto rozmawiać z dzieckiem ale
adekwatnie do jego umiejętności pojmowanai swiata... osobiści nie
ejstem za tym aby mówić dziecku ze ma tate tylko ze tata jest gdzies
tam na galapagos- po w moim odczuciu jak woli byc na gaalpagos niz
z dzieckiem to nie ejst tatą więc dlaczego mam mówić dziecku że
jest?? jest co najwyżej ojcem bilogicznym- dawcą nasienia- tmy może
być każdy TATĄ zaś nie. "
opisałam po kolei jak wyglądały moje amgania z tłumaczenim dziecku
tego faktu w skrócie to wygląda w ten sposb moja droga ze:
1.strałam sie mojemu małemu dziecku wytlumaczyc na początek że
rodziny są różne a różne to nie znaczy gorsze
2 w nastepnej kolejnosci wytlumaczylam dlaczego te rodziny są rózne
3powiedizam dlaczego nasza rodzina jest inna od rodziny np jej
przyjacólki Nataszki
3powiedziłm tez ze zeby byc rodzicem to trzeba na to zasluzyc
jak juz wczesniej wspomnialam ona ma 5,5 roku rozmaiiam z nia od
zawsze - w tym przypadku od lat 2 kiedy zaczela pytac stopniowo
tlumaczylam, mozolnie, dokladnie delikatnie, wytrwale...tak by nie
czula sie gorsza, ani inna, aby zrozumiala, a kiedy bedzie miala
inne pytania, na ten czy inny tmeat smilo do mnie przyszla, zeby
wiedzilal ze jej wytlumacze, a przynjamniej sprobuje.

[mama_ameleczki]

dziwne ze twojemu dziecku to wystarczylo. zreszta moze nie dziwne
tylko poprostu moje jest bardziej dociekliwe to to jej
niewystarczylo.
a co dotego ze twoj tata nie zasluzyl na to zeby miec taka coreczke
jak ty- bardzo ryzykowne zagranie- ja niepowiedzialam bym takiemu
mlemu dziecku cos tkiego. tymbardziej ze mojej by to niewystrczylo,
pytalaby dlaczego i co to znaczy, mowilambym wetdy jej powiedziec co
takiego zrobil/ robil, jaki byl/, a uwazam ze to jest rozmowa na
poziomie dojrzalego nastolatka

[green_pepe]

z góry założyłaś ze by nie wystraczyło...nie spróbowałś wiec tak
naprawdę nie wiesz , gdyby nie wystrczyło tłumaczyłąbys dalje.
ja nie powiedziłam ze jej tao nie zasluzył na to zeby byc jej tatą-
czytaj dokładnie: napisałm ze zeby byc rdzicem trzeba na to zasluzyc
zajmowac sie dobrze dzieckiem, dbac o nie czytac ksiazeczki
opowiadac bajeczki itp...powiedzilm ze niektorzy nie potrafia
takichj rzeczy robic nawet jesli sie straja to im nie wychodzi.
wiesz małe szczeguły robią duzą róznice , moim zdnaiem nie dla
ciebie dla ciebie to wszytko jeden wór.. tak to odbieram. ryzykowne
czy nie ale u mnie to dziala a u Ciebie jakos nie... i wydaje mi sie
ze wlasnie dlatego ze TY nawt nie podjelas proby mówienia prawdy mam
nadzieje że choć w dobrej wierze... pozdrawiam i zycze powodzenia-
TY jets mamą Amelki więc TY zadecydujesz i wiesz najlepij co dla
Twojego dziecka najlepsze... tak jak ja wiem co dla mojego narazie
jest szczęsliwa..

[mama_ameleczki]

green_pepe napisała:

masz
> tylko mamusie bo tatus nie zasłużył na to żeby mieć taką córeczkę
> jak ty.
>

[green_pepe]

oderwane od kontekstu moz ei wygląda strasznie ,taka jest prawda w
odniesiniu do tego że tłumaczyłm mojej cóce że zeby byc rodzicem
trzeba na to zasłużyć wiec jej tato zwyczajnie nie zasłużyl bo nie
umial się nią zająć, nie potrafił moze sie starał ale nie umiał i
tyle. nie mówielam ze byl złym czlwoeikiem nigdy na niego ni
złozeczylam ni klnlam i nie mówielam ze jej nie kochal ze ejts
podlym draniem itp..bo to nie prawda prawda jest taka ze nie umial
być ojcem bo to trzema umiec i tyle, skoro dla ciebie to zbyt
ryzykowne i drstyczne szukaj swojego sposobu, ja mam taki i poki co
jak wczesniej pisalm moje dziecko jest szczesliwe a jelzi ma jakis
problem to nie wydziera sie do mnie ze mnie nie chce że cche tatusia
(którego nie zna) itp... nie płacze jest szczęsliwa, nie tęskni za
jakimś wyobrażeniem kótrego nie ma...

[mama_ameleczki]

pewnie dlatego ze w Waszym domu jest mezczyzna

[green_pepe]

w NASZYM domu nie ma mężczyzny , mam partnera którego moje dziecko
uwielbia ale nie mieszkamy razem bo- JEST W MOIM MNIEMAMNIU ZA
WCZESNIE , BO JESZCE ZA MAŁO "ZASŁUZYL", BO JESZCZE NIE CZAS....ale
może sam fakt ze on jest duzo daje z tym się zgodzę- tylko że jest
znami od 2 lat wiec pozostale 2 (z mężem roziwodłam si kiedy mała
miala roczek) byłyśmy same.

[mama_ameleczki]

dla takiego malego dziecka 2 lata to cala wiecznosc

[green_pepe]

zgadzam sie jest to dpory okres czasu aczkowlei mimo że ta cała
wiecznośc trwa juz 2 lata jetesmy weekendową parą bo mieszkamy nie
dość że oddzielnie to jescze w innych miastach oddalonych od siebie
ok 100 km.... więc wpływ meżczyzny wmoim domu na moja córkę aż tak
wielki nie jest- aczkolweik nie przecze że jednak jakiś jest.

[dada2005]

Witam mame ameleczki. odpowiedziałam na pani pytanie wzgledem
psychologa, ale jest wyżej. Nie wiem dlaczego akurat tam a nie na
końcu.Pozdrawiam

[mummy6]

Dziekuje Wam wszystkim za odpowiedzi.
nie sadzilam ze moj watek podniesie tak goraca dyskusje. Mam
nadzieje ze niektore wypowiedzi pomoga wielu mamom w radzeniu sobie
z tym "problemem".
Ja na razie radze sobie tlumaczac synkowi, ze wszystkie dzieci maja
tate, jego tata jest bardzo daleko i sie z nim nie spotykamy. nie
wzbudzam w dziecku nadzieji ze kiedys go spotka.
za to my mieszkamy razem z dziadkiem i babcia...
moj synek baaaardzooo lgnie do mezczyzn. kobiet wrecz nie lubi,
wtydzi sie ich. do facetow ,nawet obcych, podchodzi.
za dziadkiem szaleje
no i ostatnio jak bylismy u sasiadow i jedgo kilkuletni kolega wolal
swojego tate, to moj synek tez zaczal sie zwracac do taty kolegi
per "tato"

ostatnio rowniezgdy synek jest zly, patrzy na mnie,macha w zlosci
raczkami i krzyczy tata! tata!
i czeka na reakcje...

mam nadzieje ze w tym tygodniu uda mi sie podpytac zlobkowego
psychologa o ta sytuacje...po rpostu chcialabym swoim postepowaniem
i tlumaczeniem zaspokoic ciekawosc i potrzeby mojego dziecka

pozdrawiam