boje sie

[fiola1]

Nie jestem samotna mama tzn mam meza,mieszkamy razem i nie rozmawiamy o
rozwodzie ale ja bardzo chce to zakonczyc, nie chce znosic z jego strony
obelg, wyzywania od glupich, idiotek w dodatku przy dziecku.Boje sie jednak
bardzo bo nie mam gdzie sie podziac, rodzice twierdza ze nie moge do nich
wrocic bo musze uratowac ten zwiazek, bo mam dziecko i ono jest
najwazniejsze.Nikt nie chce mi pomoc, nikt nie rozumiemie mojego
nieszczescia.Nie pracuje, nie mam swoich pieniedzy wiec o wynajeciu
mieszkania nie mam co marzyc.Jestem w kropce chce wszystko zmienic ale jak?z
mezem napewno nie chce juz byc, to bez sensu i bez przyszlosci

[ewa216]

piszesz,że nie stać Cię na wynajęcie mieszkania ale z listu wynika ,ze tak
naprawdę to Twój mąż rozwalił to małżeństwo więc myślę,że w przypadku
rozstania powinien zachować trochę honoru i wyprowadzić się tym bardziej że
macie dziecko. nie wiem kochana tak naprawdę co możesz zrobić gdyż sama
niejednokrotnie zastanawiałam się czy nie odejść od faceta ale wychodziło mi z
grubsza to bsamo co Tobie, ja nie dałabym sobie rady ale mam nadzieję,ze Tobie
się uda. trzymam kciuki.ewa

[serengetti]

Kobietki drogie, bojąc się całe życie coś zrobić nic nie osiągniecie. Myślę, że
pora zastanowić się nad sobą, nad tym, czego chcecie dla siebie i swoich
dzieci. Jestem pewna, że nie chcecie, żeby wasze dzieci dorastały w świecie
awantur, patrząc na to, jak tatuś wami pomiata. Najpierw zastanówcie się, co
możecie zrobić. Jeżeli rozmowa z mężem nie daje rezultatu (a na to wychodzi),
nie możecie liczyć na rodzinę (bo jest staroświecka i nie zdaje sobie sprawy z
tego, jak wam jest źle), to pozostaje jedno - musicie liczyć na siebie. Na
pewno macie jakiś zawód, coś, co potraficie dobrze robić. Spróbujcie więc
zacząć od znalezienia pracy. Niekoniecznie stałego etatu, aczkolwiek to byłoby
najlepsze. Może warto pomyśleć o chałupnictwie, o jakiejś dorywczej pracy. No i
ja spróbowałabym jednak na waszym porozmawiać otwarcie z matką i przedstawić
jej sprawę otwarcie. Może to poskutkuje? A jeśli nie - wtedy tylko praca, a
potem wyprowadzka i sprawa rozwodowa. W ostateczności są jakieś schroniska dla
kobiet w potrzebie, jak już nie wytrzymacie. Ale na pewno nie możecie założyć
bezradnie rąk, bo to was donikąd nie doprowadzi. O szczęście i spokój warto
trochę powalczyć. Ja byłam w podobnej sytuacji i mnie się udało wyrwać z
zaklętego kręgu przemocy. Wierzę, że i Wam się to uda. Trzymam za was kciuki.
Katarzyna

[justyna_stepien]

ja jestem samotna, mnie mąz porzucil z dzieckiem
nie bój się odejśc, po co masz się męczyć, dziecko...nieprawda, nie jest
najwazniejsze, a napewno nie w takim stopniu, że bedzie żyło w nieszczęściu
podstawa to teraz praca, o dziecko się nie bój, sprawa o alimenty trwa ok 2 tyg.
poszukaj pracy, żebyś czuła się finansowo pewnie i...powodzenia, dzasz radę

[ada296]

przykre gdy się nie ma oparcia w rodzicach
ja po podjęciu decyzji o rozwodzie odczuwałam, że moi rodzice są po stronie
mojego byłego
bo rolą kobiety jest....dzielnie znosić faceta
g...no prawda

trzeba walczyc o swoje szczęście
warto
trzymam za Ciebie kciuki