Prawie 8m i nie przekręca się z brzucha na plecy

[mamabuberka]

Mój Marcin 20 maja skończy 8 m-cy i nie przekręca się z brzucha na plecki i odwrotnie, tylko na boki i czasem robi mostek, siedzi zupełnie dobrze jak go posadzę (np. do karmienia), ale sam niezbyt rwie się do siadania. Czy z tym przekręcaniem to ma jeszcze czas, czy już powinnam się martwić. Naczytałam się, że nawet 4 m-czne dzieci już to robią. Jak to jest u Was Drogie Mamy?

[mama-patrycji]

Witaj!Moja córeczka zaczyna 7 miesiąc i również nie chce przewracać się wokół
własnej osi.Jak próbuję położyc ją na brzuszku to po 2 min jest krzyk.Też sie
tym martwilam,ale moi rodzice pocieszyli mnie,że ja i moja siostra również nie
przewracałyśmy się na brzuszek i odwrotnie i w związku z tym nie
raczkowałyśmy,tylko pewnego dnia z siedzenia od razu wstałyśmy i zaczęłyśmy
chodzić.Pytalam sie również o to mojego lekarza i powiedzial mi,że wiele jest
dzieci, które po prostu sie nie obracają i nie raczkuja.Nie ma tu reguły.Lepiej
jest oczywiście ,chociazby dla kręgosłupa, jeśli występuje raczkowanie,ale jak
dziecko nie chce to juz nic sie na to nie da poradzić.Oczywiście lepiej poproś
lekarza,by to sprawdził,ale myślę,że nie masz się czym martwić.Acha,moja
malutka niedawno zaczęła sama ładnie siedzieć,ale jeszcze nie potrafi
samodzielnie usiąść.PozdrawiamY!
Eliza i Patrycja

[mgosha]

Dzięki drogie mamy za poruszenie tego problemu! Mój Filipek skończył już 8 m-cy
i też wcale nie ma ochoty sam obracać się z plecków na brzuszek i odwrotnie,
chociaż dobrze siedzi a nawet stoi przez dłuższą chwilę trzymany za rączki.
Trochę się martwiłam, że coś jest nie tak.
Dziękuję za uspokajające informacje!
Pozdrawiam!
Gosia

p.s. Patrycja jest śliczna!

[kazia76]

A może jest leniuszkiem albo grubaskiem?
Moja córcia była strasznie gruba,więc żeby ją zachęcić do przewracania się
turlikałam ją po łóżku.To dopiero była świetna zabawa!!!!
Jeśli jednak się niepokoisz skonsultuj małego z pediatrą albo
neurologiem.Czasami wystarczy trochę ćwiczeń zeby np.wzmocnić malcowi mięśnie i
zachęcić go do większych wysiłków

[driadea]

Moja córka zaczęła się przekręcać (z brzucha na plecki i odwrotnie) jak miala
około pół roczku. Teraz ma siedem miesięcy i turla się po podłodze.
Każde dziecko rozwija się w swoim własnym tempie, myślę, że nie ma czym się
denerwować. A może Wasze dzieciątka po prostu tego nie lubią?
Aga

[osmag]

W tym wieku żadne z dzieci nie jest leniuszkiem. Tego uczymy się troszeczkę
później. W tym wieku potrzeba poznawania jest tak duża, że należy zastanowić
się dlaczego dziecko tego nie robi. Waga również w niczym nie przeszkadza.
Oczywiście,że zdarzają sie dzieci które czegoś nie robią lub pomijają jakiś
etap swojego rozwoju. Tylko dlaczego teraz mamy tak dużo dyslektyków i 80%
dzieci ze skoliozami?
Każda nowa umiejętność w życiu naszego dziecka czemuś służy. Tak zostaliśmy "
zaprogramowani" i tylko czasami z jakiegoś powodu nie potrafimy tego zrobić.
Dlatego warto pomóc dziecku chociażby dlatego,aby później było mu nieco łatwiej.
Do końca 6 mies. dziecko powinno sprawnie obracać się z pleców na brzuszek.
Dopiero później w odwrotną stronę ,aby ok. 8 mies. samodzielnie usiąść. Dlatego
według mnie nie powinnaś sadzać dziecka które tego nie potrafi zrobić samo z
płaskiego podłoża bez niczyjej pomocy. Dzieco posadzone przez nas nie nauczy
się samodzielnych zmian pozycii, tylko statycznie będzie obciążało swój
kręgosłup. Prawidłowo rozwijające się maleństwo jest w ciągłym ruchu i nawet
przyjmując pozycję siedzącą nie spędza w niej dużo czau.

[lidqa]

a ja ci podam kilka cwiczen. MOj synek jest wczesniakiem i wszystko u niego
jest "wypracowane". Uwazam ze warto, bo takei cwiczenia wzmocnia miesnie
brzucha i kregoslupa

po pierwsze kiedy lezy na pleckach bierzesz jedna nozke, zginasz i ciagniesz ja
w strone tej drugiej zeby reszta ciala poszla za nia. A potem z druga tak samo,

a co do siadania to musisz podpor wzmocnic. W tym celu dziecko kiedy lezy na
pleckach pociagasz za jednaraczke tak jakbys chciala mu pomoc usiasc. i kiedy
ono sie podeprze druga raczkaz boku balansujesz, pozwalasz ten podpor mu
poczuc. Wypruboj z mezem takie siadanie zobaczysz o co chodzi. I tak podnos
dziecka za kazdym raziem, raz za jedna raczke raz za druga. JA sie kiedys
wkurzylam na rehabilitanta i z kuba cwiczylam 100 takich brzusZkow dziennie i
super zadzialalo. skoro robi mostek to znaczy ze ma duzo siliniejsze miesnie
kregoslupa niz brzucha i musisz nad brzuchem zapracowac. i pokazuj mu nozki
niech je pcha do buzi koniecznie.

jelis mas jakies pytania (b kmoje wyjasnienia zawsze sa takei sobie) pisz na
mail [e-mail]

[lidqa]

ijeszcze ci powiem ze kiedy siedzi zabawki mu podsuwaj z boku zeby tez cwiczyl
podpor. np jesli zabaewka jest z jego prawej to powinien rawa raczka sie
podeprzec a lewa siegac. a na plecki z brzuszka to sie dziecko obraca duzo
pozniej

[kazia76]

O tym lenistwie i dużej masie ciala napisałam z uśmieszkiem,nie chciałam
bowiem mamusi tego maleństwa jakoś straszyć.Może moje intencje nie uwidoczniły
się dość wyrażnie Osobiście jestem panikarą jakiej świat nie widział i pewnie
gdyby któreś zmoich dzieci w tym wieku nie obracało się czy nie siadało,miało
by już wszystkich lekarzy z neurologiem na czele zaliczonych.Ale akurat
problemy z rozwojem fizycznym moje dzieci ominęły.Szkoda że nie mam możliwości
żeby posłać na forum zdjęcia moich dzieci (zwlaszcza Kaji)z okresu
niemowlęctwa.Ta to byla gruba!Ale w niczym jej to nie przeszkadzało)
Pozdrawiam Ania

[kazia76]

Wiesz przed chwilą oglądałam na interii Twojego synusiaSłodki jest i wygląda
na silnego faceta!Myślę że on sobie to przekręcanie daruje,a na siedzenie ma
przecież jeszcze czas.Mój pominął etap raczkowania,od razu stanął na nogi.A na
czworakach nauczył się chodzić dopiero jak skończył rok :chodził,szczekał i
nogę przy meblach jak pies podnosił)

[verdana]

Problem polega na tym, ze każde dziecko rozwija się inaczej, a normy tego nie
przewidują. Mój synek najpierw zaczął chodzić (1 rok), a dopiero potem
przewracać się na brzuszek. Fakt, do dziś jest "debilny ruchowo" jak to
określił jeden z psychologów, tzn. nie ma koordynacji ruchów (a ma 20 lat). Ale
nie widzę aby mu to w zyciu przeszkadzało!

[judytak]

verdana napisała:

Fakt, do dziś jest "debilny ruchowo" jak to
> określił jeden z psychologów, tzn. nie ma koordynacji ruchów (a ma 20 lat).
Ale nie widzę aby mu to w zyciu przeszkadzało!

nie wiem, na czym polegają problemy u twojego syna
(nie można "nie mieć koordynacji ruchów"!)
wiem, że mój syn (6 lat) ma problemy z koordynacją ruchową
i wyraźnie mu to w życiu przeszkadza

pozdrawiam
Judyta

[pia_]

Moja 8 miesięczna córka jest od póltora tygodnia stymulowana ćwiczeniami, aby
zachęcić ją do raczkowania i efekty tego takie, że zamiast raczkować zaczęła
się turlać po całej podłodze. Ćwiczeń nie lubi i protestuje przeciwko nim, ale
chyba jednak coś to daje, bo oprócz turlania zaczyna podnosić pupę i próbuje
się przesuwać, tylko jeszcze nie bardzo umie skoordynować rękę z nogą. Tak więc
polecam ćwiczenia na raczkowanie, bo są idealne do nauki przekręcania się z
pleców na brzuszeki i odwrotnie. Aha, kupiłam małej dmuchany walec dla dzieci,
które uczą się raczkować i teraz spędza mnóstwo czasu na brzuchu, czego jeszcze
trzy dni temu nie znosiła. I tak sobie myślę, że teraz może wykombinuję jakiś
przyrząd do nauki chodzenia, to pewnie zacznie raczkować

[lidia.d]

pia_, napisz, prosze, cos wiecej o tych cwiczeniach i o tym walcu (np. gdzie go
mozna kupic).
Pozdrawiam
Lidka

ćwiczenia

[pia_]

Ćwiczenia są bardzo proste:
1. Kładziesz dziecko na jakiejś piłce lub wałku, tak aby miało uniesione
bioderka i zginasz nóżki jak do klęku, trzeba pilnować aby dłonie miały
wyprostowane paluszki (żadnych piąstek). Wtedy dziecko próbuje przemieszczać
się do przodu i odpycha się raz z jednej raz z drugiej nóżki
2. Klasyczne taczki - unosisz dziecko do góry trzymając za bioderka i wtedy
porusza się na samych rączkach, uwaga kręgosłup ma być prosty, bez żadnych
wygięć
3. Dziecko siedzi, a ty próbujesz popychać je w bok, aby straciło równowagę
(wtedy maluch powinien zaprzeć się na drugiej rączce i nie upadnie)
4. Dziecko leży, a ty podciągasz go do wstania na krzyż (czyli twoja prawa
dziecka lewa i na odwrót), wtedy malec pomaga sobie złapać równowagę
podpierając się drugą rączką
5. Kładziesz dziecko na brzuszku i przesuwasz zabawkę dookoła, tak aby pełzało
wokół własnej osi
6. Stawiasz dziecko na chwileczkę na rozstawionych nóżkach i trzymasz w pasie i
w kroku, pilnując aby całe stopy przylegały do podłogi - to ćwiczenie
przygotowuje do nauki prawidłowego stania i chodzenia.
UWAGI: dziecko musi być wypoczęte, rozebrane najlepiej do pampersa lub w luźnym
body, gołe stopy. Najlepiej ćwicz na kocyku, lub materacu łóżka (podłoże nie
może być za miękkie, ani za szorstkie). Ćwiczenia należy wykonywać 3 razy
dziennie, nie za długo, tak aby dziecko się nie zniechęciło, tylko uważało to
za zabawę (co jest raczej trudne).
Dmuchany walec jest rewelacyjny, bo dziecko się za nim przemieszcza (pełzając,
turlając, raczkując, itp). Kosztuje nie tak dużo - ja kupiłam w Auchan walec
firmy Berchet za 35 zł, ale widziałam tam też inny za 26 zł (miał ładniejsze
piłeczki w środku, ale brak było rysunków po bokach).
Pozdrawiamy i życzymy powodzenia!

[lidia.d]

Wielkie dzięki! Spróbujemy dzisiaj po południu. Zobaczymy, co Krzyś na to )

[lidqa]

pia_ napisała:

> I tak sobie myślę, że teraz może wykombinuję jakiś
> przyrząd do nauki chodzenia, to pewnie zacznie raczkować


POwiem ci ze moj rehabilitant np mowi ze on by sie cieszyl gdyby dziecko nie
spieszylo sie z chodzeniem tylko raczkowalo i raczkowalo i raczkowalo bo to
wzmacnia miesnie kregoslupa i inne a poza tym tworza sie polaczenia pomiedzy
polkulami i poprawia sie koordynacja ruchowa rak i nog.

[mamabuberka]

Dzięki wszystkim za rady, postaram sie jak najwięcej ćwiczyć z maluchem, może cos pomoże.

[lidqa]

taki walec mozna zrobic tez z duzego recznika obwiazanego sznurkiem. My teraz
robimy taczki z kuba (jeszcze nie wychodza)a poza tym to ustawiam go w pozycji
czworaczej i kiwam tak delikatnie w przod i w tyl.
Cwicz cwicz bo to nie zajmuje duzo czasu wcale, mozna to robic przy okazji a
naprawde jest wazne

[ewa2233]

Nasz Maluch chodził już wkoło łóżeczka, a nie chciał sam siadsać, ani
przekręcać się z brzucha na plecy.
Aż nagle pewnego wieczoru (skończył właśnie 8 m-cy), gdy bawił się na
rozłożonym, na podłodze kocu - przekręcił się z brzucha na plecy,
później znowu na brzuch i ... usiadł!
Minęło 1 1/2 tygodnia, a już nie podoba Mu się za bardzo chodzenie za rączki,
tylko chce sam.
No, po prostu przyszedł CZAS!

Ćwiczyć oczywiście można, raczej w formie lubianej przez dziecko zabawy,
a nie "obowiązku". To na pewno nie zaszkodzi, jeśli się nie przesadza.

P.S. Osobiście, określenie "leniwy" kojarzy mi się z facetem przed TV, z piwem
w ręce, a nie z rozwijającym się w swoim tempie - dzieckiem.

[mama-patrycji]

A co zrobić,jeśli próbuję zrobić klasyczną taczkę,a mała traktuje to jako
zabawęi zamiast "chodzic" na rączkach to upada buzią na podłoże?I nie moge ją
tego oduczyć?Moze ma za słabe rączki?Dodam,że jak juz lezy na brzuszku to
opiera sie nie na dłoniach tylko na przedramionach.

[lidqa]

moj kubus tez tak robil. Padal buzia w materacyk i tyle. Treba cierpliwie
probowac , stawiac na raczkach i kolankach i bojac za pupke az sie raczki
wzmocnia. Raczki wzmacnia tez siedzenie podparte bokiem.

[kasia.tycz]

Czesc!

Moze Ci sie przyda ta informacja i rozwieje pewne watpliwosci
Moj synek 7.5 miesiaca, przekreca sie co prawda z pleckow na brzuszek, ale juz
z brzuszka na plecki to rzadko, rzadko kiedy. Po kilku minutach lezenia na
brzuszku zaczyna plakac i musze mu zmieniac pozycje. A jak zmienie, to za
moment to samo robi. Czasem uda mu sie zrobic mostek, ale chyba jeszcze nie
swiadomie, sama nie wiem.
Ponizej troche przydatnej inf. na ten temat.
Rozwój dziecka - ósmy miesiąc
Jeśli jakiś malec nie ruszył jeszcze na podbój świata, to pewnie ruszy w ósmym
miesiącu. To miesiąc upływający pod znakiem pełzania i raczkowania. Ale uwaga!
Umiejętność raczkowania nie jest brana pod uwagę w ocenie zaawansowania rozwoju
dziecka. Nie znajdziecie jej w tabelach. Prawidłowo rozwijające się dziecko
może w ogóle nie raczkować, tylko od razu stawać i chodzić. Z kolei inne może
raczkować tak sprawnie, że zacznie chodzić dużo później. Wariantów raczkowania
jest bardzo dużo. Ale wszystko zaczyna się od przewrotów z brzucha na plecy i z
pleców na brzuch czyli obracania wokół własnej osi, co na pewno opanuje już
teraz każdy niemowlak.

Następny etap to pełzanie. Wielu malców będzie usiłowało teraz to osiągnąć.
Początkowo ruchem okrężnym, potem do tyłu, a dopiero potem uda się pełzanie do
przodu. Pełzanie jest sztuką opartą na sprawności ramion i bioder. To dobrze
pracujące mięśnie rąk grają kluczową rolę. To na rękach podparte jest całe
pełzające ciałko. Do tego konieczne jest usprawnienie mięśni brzucha, grzbietu
i miednicy. Dziecko musi poruszyć biodrami, aby się przesunąć. Albo je nieco
unieść, albo skręcić, albo jedno z drugim. W zasadzie to pierwsze pełzanie do
tyłu bardziej przypomina chód raka, niż to późniejsze chodzenie na czworakach,
zwane zwyczajowo raczkowaniem. W tym kolejnym etapie biorą udział nóżki.
Stanowią drugi punkt podarcia, co pozwala na uniesienie ciałka do góry. Poza
zwykłym chodem na czworaka, czyli wykonywaniem skomplikowanego ruchu
naprzemiennego lewa ręka do przodu, prawa noga do przodu, prawa ręka do przodu,
lewa noga do przodu, wszelkie inne warianty są bardzo śmieszne. Maluch może
raczkować na rękach i całych stopach podpierając się czasem głową o podłogę,
albo na jednym kolanie i stopie, robiąc przy tym fikuśny ruch ciała do góry i
na dół. Są takie miłe grubaski, które bezpiecznie czują się tylko na pupie i w
tej pozycji przemieszczają się. Wszelkie odmiany coraz sprawniejszego
przemieszczania się będziemy obserwować w najbliższych miesiącach. Ale sami
widzicie, że raczkowanie nie może być rozwojową normą, bo przebiega zbyt
różnorodnie.

Ruszanie się wymaga miejsca. Maluch musi mieć jakiś rewir dla siebie na
podłodze. Najlepiej na wykładzinie, po podłoga jest twarda, zimna i zdarzają
się drzazgi. A przecież w lecie raczkuje się na gołych kolanach. Można
pomyśleć, czy na czas zabawy na podłodze nie wkładać dziecku dłuższych,
cienkich spodenek.

Wspaniałą umiejętnością jest klękanie. Dziecko może podpełznąć do kosza z
zabawkami, chwycić się go i klęknąć. Pozwoli mu to powyciągać z kosza zabawki i
dłuższy czas zachwycać się jak wylatują w powietrze. Gdy kosz będzie pusty,
pójdzie szukać innego kosza tym razem z bielizną, kasetami lub gazetami. Po to,
aby samemu nie oszaleć od wiecznego uważania, gdzie aktualnie nasz brzdąc jest
i co dotyka lub rozwala, warto niektóre rejony mieszkania wyłączyć z
eksploracji. Mam na myśli pracownię komputerową, bibliotekę dziadka, schowek z
środkami czystości, spiżarkę ze słoiczkami, śmietnik, itp. Izolacji można
dokonać zamykając drzwi lub zamykając szafki np. na gumki lub kluczykiem.
Przyjdzie oczywiście i taki moment, że zapomnicie zamknąć pracowni lub szafki z
przyborami do szycia i waszym oczom ukaże się zbójecka, szczęśliwa mina malca
pośród zniszczeń i bałaganu. Ale to się nazywa rodzicielstwo, które
najskuteczniej uczy tolerancji wobec siebie i innych. Nie denerwujcie się.

Wszystkie etapy rozwojowe trwają jakiś czas i mijają. Za kilka miesięcy
stwierdzicie, że raczkujący niemowlak to nic w porównaniu z chodzącym i
sięgającym coraz wyżej młodym kombinatorem. Z rozrzewnieniem wspomnicie czas
leżenia w łóżeczku. Nie ma większego sensu na siłę wpajać licznych zakazów. To
jeszcze nie pora. Nawet jeśli dziecko rozumie słowo "nie" i tak nie jest w
stanie samo siebie kontrolować. Można na początek założyć, że są w domu dwie
lub trzy rzeczy naprawdę nietykalne. Np. doniczka z palmą, kabel od lampy i
magnetowid. Ale ważna jest konsekwencja i pozytywne wzmacnianie. Za każdym
razem gdy maluch zbliża się do tych przedmiotów trzeba mówić "nie dotykaj",
zabierać go w inny rejon i dawać do zabawy coś równie ciekawego i pochwalić, że
się tym zajął. Natomiast, gdy przejdzie obok magnetowidu obojętnie i sięgnie po
misia, trzeba wyrazić swój zachwyt nad geniuszem malca. Tylko konsekwencja,
powtarzanie zakazu i chwalenie za oczekiwane zachowanie daje efekt. A jest to
wykonalne, gdy nie narzucimy sobie zbyt wielu takich zadań. Pamiętajcie od
dziś, że wychowywanie dziecka to przede wszystkim wymaganie od siebie.
Narzucając jakąś zasadę np. niedotykanie komputera, narzucacie sobie pilnowanie
komputera i dziecka na raz. Trzeba wybrać to co jest naprawdę cenne lub
niebezpieczne. W tym okresie zaczynają się różne przykre przypadki np.
zrzucenie na siebie lampy przez pociągnięcie za kabel, przewrócenie donicy,
wkładanie rączek do kontaktów, zjadanie śmieci, wypijanie niebezpiecznych
płynów itp.

Od momentu "wyruszenia dziecka w świat" trzeba dbać o czystość podłogi. Ale bez
nadmiernego reżimu. Dziecka organizm zna bakterie domowe i one go znają.
Przewód pokarmowy jest już bardziej szczelny i dzięki temu odporniejszy. Można
uznać, że zwiedzanie domowych kątów to naturalna szczepionka. Ale raz dziennie
warto odkurzać. To jeszcze nie czas na uczenie dziecka porządku. Bałagan jest
potrzebny do rozwoju. Jest męczący dla nas, a dla dziecka jest twórczy.
Wyznaczcie sobie pory sprzątania np. wieczorem i róbcie to razem traktując jak
zabawę, a nie przykry obowiązek.

To czego możemy uczyć, to proste zabawy z powtarzaniem gestów: klaskanie,
machanie pa-pa. Dziecko powoli z dobrego obserwatora staje się świetnym
naśladowcą. Zaczyna rozumieć gesty, ale także ich używać. Nie chcąc jeść -
zaciśnie wargi lub zasłoni się łokciem. Chcąc coś dostać lub dotknąć -wyciągnie
rączkę. Chcąc być wzięte na ręce - wyciągnie obie rączki. Jeśli ma rodzeństwo,
będzie je bacznie obserwować przy zabawie i próbować naśladować. Wyostrzenie
wzroku i lepsze skupianie uwagi zauważymy też, gdy dziecko będzie obserwowało
liście za oknem lub cienie na ścianie, czego nie dostrzegało wcześniej.

Ale to udoskonalenie percepcji ma drugą stronę medalu. Może pojawiać się lęk.
Obserwowanie min, gestów u innych może wywołać reakcję lękową. Może pojawić się
wyraźna rezerwa wobec obcych osób lub nieznanych zachowań. Głośny śmiech
dorosłych, klaskanie, chóralny śpiew itp. mogą wywołać u dziecka
ośmiomiesięcznego płacz. Jednocześnie z "lękiem ósmego miesiąca" pojawia się
potrzeba stałej obecności mamy. Wiele mam w tym okresie ma kłopoty z wyjściem
gdziekolwiek, choćby do toalety. Każde zniknięcie jest skwitowane rozpaczą,
trudną do opanowania.

Po okresie pewnej stagnacji w rozwoju mowy, pojawiają się nowe umiejętności.
Maluch mówi dużo do siebie, tak jakby komentował wszystko co dotyka i widzi.
Swobodnie wymawia dwusylabowe "słowa": mama, tata, dada, baba, gaga. Istnieją
teorie mówiące, że to właśnie z tych pierwszych słów wypowiadanych przez
dziecko bezwiednie powstały we wszystkich językach świata podobne do siebie
słowa: mama i tata. Przez późniejsze powtarzanie i kojarzenie z daną osobą
utrwalają się odpowiednio do tego w jakim języku dziecko jest chowane. Świadome
nazywanie osób i przedmiotów pojawia się bowiem najwcześniej w dziesiątym
miesiącu.

PIELĘGN