spie z moja córeczka

[mag.flo]

od samego poczatku śpie z małą na jednym łózku , a tatus wyprowadził sie do
innego pokoju. Jest mi tak wygodnie bo nie musze wstawac w nocy do karmienia.
moja lekarz powiedziała ze to podstawowy bład wychowawczy. Czy tez tak
uwazacie? ja mysle ze dla dzidzi to tez dobrze , ze czuje obecnosc i widzi
mamę niz drewniane szczebelki łożeczka..... sama juz nie wiem....

[margarettka]

na pewno opinie na ten temat beda podzielone.
ja nie chcialam spac z dzieckiem i nie spie, synek spi w swoim lozeczku tuz
przy naszym lozku, bo:
1. Nie wyobrazam sobie, zeby moj maz spal w osobnym pokoju, ani ja ani moj maz
nigdy bysmy sie na cos takiego nie zdecydowali. W lozku jestesmy my dla siebie.
2. Nie chcialam miec potem ewentualnych klopotow z przyzwyczajaniem dziecka do
spania we wlasnym lozeczku. to troche nie fair najpierw przyzwyczajac dziecko
do stalej obecnosci mamy, a potem go od tego odzwyczajac. Sa tez mamy, ktore
czekaja az dziecko samo zechce spac we wlasnym lozeczku, ale ja do nich nie
naleze.
3. W lozku lubie swobode, a jak maly z nami spi, to ja spie juz bardziej
czujnie, uwazam, zeby go nie przygniesc itd.
To jest kilka powodow tak na szybko, uwazam, ze jesli dzidzius od poczatku spi
we wlasnym lozeczku, to nie jest to dla niego problem. Moj synek bardzo lubi
swoje lozeczko, a ze mna czasami zdarza mu sie rana dosypiac, po porannym
karmieniu. I nie ma to nic wspolnego z miloscia do dziecka itd, mysle, ze
akurat spanie z dzieckiem czy bez nie wplywa znaczaco na jego poczucie
bezpieczenstwa, to bardziej wygoda dla mamy, bo karmienie jest wtedy
latwiejsze.

[wadera77]

ja tez sobie nie wyobrazam, zeby maz spal w innym lozku... na pewno meczace
jest wstawanie do dziecka, ale to jest wlasnie macierzynstwo...

przeczytalam gdzies, ze ludzie to jedyne ssaki, ktore wyrzucaja male z
gniazda... prawdziwe! jednak u zwierzat male wiedza kiedy opuscic dom rodzinny
hihi )))

[mama1974]

My śpimy z naszą córką oboje
Casem uda się jej pospać dłużej w łóżeczku własnym, ale i tak zwykle większość
nocy przesypia z nami. A to dla tego, że kilka razy budzi się "na pierś".
Starsza córka też tak "zaczynała" - teraz ma 3 lata ( nie było problemów z
rozpoczęciem samodzielnego nocowania - już nawet nie pamiętam kiedy to było).
Jednak nie zdecydowalibyśmy się na spanie męża osobo.
Może szersze łóżko sobie sprawcie...
pozdrawiam
mama

[aniaimax]

No ja nie z córeczką tylko z synkiem. Tak mi było wygodniej, mały ma już prawie
7 miesięcy i od tygodnia sypia w łóżeczku. Najtrudniesza byłą pierwsza noc,
tyle, że nie dla Maksia, tylko dla mnie! Nie mogłam zasnąć i ciągle sprawdzałm
czy mały oddycha. Kiedy spaliśmy razem, to słyszałam jego oddech, a teraz muszę
sprawdzać. Wcale nie żałuję, że mały spał ze mną i przy drugim dzieciątku
będzie tak samo!
Pozdrawiamy
Ania i Maksiolino

[kanna]

Jeśli WSZYSTKIM (z naciskiem na Ciebie i męża) to pasuje - to ok.
ja nie spałam, bo długo nie umiałam komfortowo katrmic na leżąco - ale jak się
nauczyłam, to bralismy małego do łóżka jak sie rano budził i sobie dosypialismy
do 9 ) Ale mamy szerokie łózko.
Moja sąsiadka sypia z dwójką (2 i 3.6) a mąż na kanapie w salonie. Co komu
pasuje.

pozd. Ania

[mopek1]

My spaliśmy razem do 5 miesiąca, potem mała postanowiła przesypiać całe noce i
nie musiałam juz karmić, więc przeprowadziła się do łóżeczka bez żadnego
problemu ))) Nie wyobrażam sobie początków inaczej? Pierwszą reakcją mojego
męża, kiedy po przywiezieniu nas ze szpitala włożyłam dziecko do łóżeczka, był
ogromny smutek, że córeczce będzie teraz bardzo smutno - pamiętam jak prawie ze
łzami w oczach powiedział: "przez 9 miesięcy była ciągle z tobą, a teraz taka
sama " No i nie było szans musiała spać z nami )))))))))))))

[dagle]

drogie mamy,
mam pytanie, ktore strasznie mnie nurtuje, prosze odpowiedzcie
ja tez spie z miom 11tyg synkiem, ale caly czas nie mam obawy o to, ze go
przygniote, tylko o to, ze w nocy moja koldra polozy mu sie na twarzy, bo moj
synek strasznie sie kreci. zawsze budzi sie w innej pozycji niz zasnal. w
zwiazku z tym chyba trzeba bedzie go klasc w lozeczku, a tak fajnie jest karmic
w nocy przez sen, a tak zaspana bede musiala wstac, brac na rece moj 7
kilogramowy Skarb. oj nie wiem, co lepsze
czekam na odpowiedzi

Daga i Flavio

a mialo byc na koncu

[dagle]

[o_la]

Dagle – też się tego zaczęłam obawiać, gdy synek zaczął się więcej ruszać i
poradziłam sobie w ten sposób, że moją ciężką dużą kołdrę zgarniam na swoją
stronę a on śpi pod swoją lekką kołderką albo kocykiem

[dagle]

a ja wpadlam wczoraj na inny pomysl, otoz zawsze Flavio lezal na wysokosci
mojej piersi, a teraz bede go pdciagac, po jedzeniu i zasnieciu, na wysokosc
mojej glowy i wtedy na pewno koldra go nie przydusi

pozdrawiam

[lidek51]

Nie mogłabym spać z Areczkiem,bałabym się,że spadnie,że go przygniotę,jestem
przeciwniczką spania z dzieckiem,ale każdy robi co uważa.

[mkostki]

Mój Antoś spi ze mną, mąż sie wyprowadził do salonu i nie zgłasza pretensji.
Ale w planach, do nowego mieszkania juz wkrótce jest szerokie łóżko dla nas
wszystkich. Inna sprawa, że może do tej pory Antoś się postanowi przenieśc do
łóżeczka...na razie specjalnie za nim nie prxzepada i nie zamierzam go
przymuszać.Przynajmniej na razie. Jak skończy 3 miesiące się zastanowię.
Spanie z dzieckiem zdecydowanie ma swoje wady i zalety, ale sądzę że nie można
tego uznać za błąd wychowawczy. Szczególnie, że nie ma jednej bezwzględnie
obowiązującej metody wychowania. Ja osobiście jestem za metodą pt. duzo ciepła
i miłości, a spanie w jednym łóżku dobrze się w nią wpisuje.
Pozdrawiam
magda, mama Antosia (23.07.04)

[o_la]

Spię z synkiem odkąd skończył miesiąc. Na początku wręcz spał leżąc na mnie,
bardzo go to uspokajało i pomagało na ból brzuszka. Teraz ma pół roku i
zdecydowanie jest na to za ciężki, śpimy obok siebie, a że lóżko jest z tych
szerszych niż przeciętne więc znakomicie się oboje wysypiamy. Ja widzę same
korzyści w spaniu z dzieckiem, zwłaszcza gdy karmi się piersią no i warunkiem
jest to, żeby tatuś nie miał nic przeciwko wyprowadzce na jakiś czas z
sypialni... Nasz jest całkiem zadowolony, bo jak za kawalerskich czasów znów
może sobie spać przy włączonym telewizorze Dodam, że moja lekarka bardzo
pochwala spanie wspólnie z dzieckiem

[agata_100]

Nasze maleństwo wylądowało u nas w łóżku dpoiero po tygodniu od powrotu do
domu. Było to dla mnie wygodne, że jest blisko, mogę trzymać ją za rączkę
jeżeli śpi niespokojnie. Ale od tygodnia (mała ma 2,5 miesiąca)próbuję ją
przyzwyczaić do spania w swoim łóżeczku - niestety z różnym skutkiem. Mąż
próbował uciec z sypialni, ale się nie zgodziłam. Chcę, żeby był ze mną i naszą
córeczką. A poza tym ja potrzebuję jego bliskości i czuję się bezpieczniej jak
jest obok. Ale tak naprawdę to kwestia indywidualna, czy dziecko powinno spać z
rodzicami, czy mąż może sypiać w innym pokoju. Ja lubię jak moja córcia jest
blisko, ale jest mi niewygodnie. Ciągle śpię na jednym boku i boli mnie potem
kręgosłup. Przyciskam też jedną pierś i miewam z nią kłopoty. Dlatego
zdecydowałam się na przeniesienie malucha do łóżeczka. Pozdrawiam i życzę
mądrych wyborów

[mag.flo]

moj maz bardzo chetnie przeprowadzil sie na jakis czas do innego pokoju gdyz
próbowal dwie noce spac z nami ale mała budziła go i wstawał rano bardzo
niewyspany. Duzo pracuje wiec mu wybaczyłam przeprowadzke . a z mała uwielbiam
spac i patrzec sobie tak blisko na ten cud.....

[berta1]

u mnie jest tak samo. czyli śpię sobie z moja 6 miesieczną córcią. tatuś
wyprowadził się do innego pokoju. Zamierzam powoli odzwiczajać Emilke od mojego
łózia, tak więc podczas "pierwszego snu nocnego" tj. 21-2 w nocy, mała śpi w
swoim łóżeczku, a w nocy przenoszę ją do siebie. Zauważyłam ze ten "pierwszy
sen się coraz to wydłuza więc jak tak pójdzie dalej to za pół roku będzie spała
u siebie "za szczebelkami". pozdrAwiam

[wana]

Witaj!
A dlaczego Tatuś się wyprowadził? My spaliśmy od początku z naszą córą (teraz 6
lat), potem sama przeszła do własnego łóżeczka. Teraz śpimy razem z naszym 8
miesięcznym synem, młoda czasem się do nas melduje i jesteśmy wszyscy
szcząsliwi. Polecam każdemu
Pozdrawiam
wana i Julenio

[sylwia.ax]

Ja też śpię z synkiem już 8. miesiąc. Mąż wyprowadził się do drugiego pokoju i
jemu jest wygodniej, i nam. Nie widzę w tym żadnego błędu, bo z opowiadań mojej
mamy wiem, że i ja, i moje dwie siostry też z nią spałyśmy i jakoś nie było z
nami problemów wychowawczych Z tego co wiem, sporo mam sypia z dziećmi, bo
po prostu jest wygodniej. PEwnie problemem okaże się przeprowadzka do łóżeczka,
co kiedyś nastąpi, ale nie martwię się na zapas. Myślę, że najważniejsze jest,
żę i Tobie i dziecku jest dobrze i że oboje się wysypiacie.
Rób tak, aby Wam było dobrze i w tej kwestii nie sugeruj się lekarzem.
Pozdrawiam,

ja też spie z moja córeczka :)

[slonko77]

Również śpię z moją prawie 2 m-czną Mają - do niedawna całe nocki spałyśmy
razem, ale od tygodnia po kapieli i jedzonku wkładam małą do łóżeczka i śpi tam
sobie słodko aż do pierwszej pobudki i wtedy zabieram ją spowrotem do siebie,
bo nad ranem karmię częściej (z piersiówki oczywiście Ale w dzień to sypia
(o ile się zdarzy już tylko w łóżeczku.
Pozdrawiam'
Ps. a tatko oczywista na kanapie w drugim pokoju, bo zapracowany nieboga i
wyspać się musi...hm...

[walker22]

Ja też śpię z moją Polą, a raczej - my śpimy na zmianę: w sypialni mamy duże
łóżko i na nim zawsze śpi ten kto ją akurat usypia (w nocy bierze do odbicia,
uśpienia). Mój mąż wstaje w nocy na zmianę ze mną, żebym ja też mogła pospać,
więc na podłodze zaaranżowaliśmy dodatkowe spanie, z kilku kołder, puchatego
koca i jest super! Ale nie chciałabym żeby mąż spał w osobnym pokoju. Pewnie by
się bardziej wysypiał, ale w końcu mi też jest to potrzebne, a on też ma małe
dziecko, nie tylko ja... A nie sądzę, żeby okazywanie miłości, czułości i
dawanie bezpieczeństwa dziecku miało źle na nie wpłynąć. Tyle ile damy miłości
dziecku teraz, odbierzemy kiedyś... to inwestycja w przyszłość. Prawdą jest,
że "losy świata rozgrywają się w pokoju dziecięcym"...

[mamaaniolka]

Ja tez spie z coreczka. Myslalam, ze bedziemy spali we troje, ale maz od razu
przeprowadzil sie do kuchni, bo chcial sie wysypiac. Gdy mala miala 2 miesiace,
budzila sie tylko raz w nocy na karmienie i wtedy odkladalam ja do lozeczka,
ale potem budzila sie juz tylko czesciej i tak jest nadal... (ma prawie 10
miesiecy). Wtedy gdy odkladalam dziecko do lozeczka, maz i tak spal w kuchni,
bo nie chcial, bysmy go budzily tym jednym karmieniem. W wakacje namowilam go w
koncu na powrot do malzenskiego loza, bo dziecinka sie wierci i troche sie
boje, zeby w nocy nie zleciala z lozka, a tak to z kazdej strony ma rodzica.
Kupilismy wieksza koldre (2x2,20) i jak dla mnie jest OK! Czasem ja odkladam do
lozeczka, ale nie zawsze, bo potrafi sie obudzic przy odkladaniu, a poza tym
trzeci czy czwarty raz danej nocy juz po prostu nie mam sily... Co do
przygniecenia, jak tylko troche ja przycisne, od razu sie odsuwa albo mi daje
kopniaka Dwa razy sie zdarzylo, ze jej nakrylam buzie koldra i wtedy sie od
razu darla w nieboglosy.
Pozdrawiam inne mamy i tatusiow (ktorych jest najwyrazniej mniej) spiacych z
maluszkami
Ola

[tataaniolka]

Jak dziecko ma 2 miesiace, to sie wcale nie dziwie gdyby inni tez bali sie spac
razem w lozku. Wbrew pozorom nie jest to wielkolud i mozna przydusic. Tak wiec
nie tylko chodziło o wyspanie sie.

[iza_luiza]

A u nas nastąpił podział: ja śpię z synkiem 5 miesięcznym, a mąż śpi z 6-letnią
córką, która za nic nie chce spać sama w swoim pokoju.
No cóż, też kiedyś z nią spałam i rzeczywiście jedno muszę przyznać, ciężko
dziecko odzwyczaić...
Ale nie wyobrażam sobie, żebym teraz nie spała z maleńkim. I mnie jest tak
wygodniej i jemu przyjemniej ))
A najprzyjemniej jest jak się rano budzimy i mój synuś się rozgląda za mną a
potem na mój widok szeroko rozdziawia bezzębną buźkę w słodkim uśmiechu )))

[jagoda1977]

Ja też śpię z moim synkiem i mężem w jednym łóżku i nikt nie narzeka.Mi jest
wygodniej karmić piersią ,Mikołajowi miło,kiedy się obudzi i widzi swoich
rodziców zamiast szczebli łóżeczka.Mój mąż natomiast nie wyobraża sobie spania
samotnie.I wszyscy są happy.
Denerwują mnie natomias komentaże w stylu,że to niehigieniczne,lub nie
naturalne.A właśnie,że to jest naturalne,zawsze tak było,dopiero kultura
zachodu wprowadziła odseparowanie młodych od rodziców.Tak czy inaczej ja nikogo
nie krytykuję,że śpi oddzielnie to jest wybór każdego rodzica.Pozdrawiam
jagoda i 2miesięczny Mikołaj