DEPRESJA :-((((( RATUNKU!!!!

[inessa7]

Witajcie,
tydzien temu w niedziele urodzilam synka przez cesarskie ciecie. Mam chyba
straszna depresje. Juz w szpitalu plakalam za kazdym razem jak maluszek
plakal. Lezalam 2 dni z kroplowkami i nie moglam wstawac, ani brac mojego
maluszka na rece gdy plakal. Teraz jest troche lepiej ze mna ale nadal nie
wiem co robic gdy placze. Czy ma kolke, czy moze cos innego. Poprostu mysle
ze sobie nie poradze, ze sie nie nadaje na matke. Gdy dzwonia kolezanki to
tez placze. Najlepiej gdy jest maz ze mna ale niestety musi chodzic do pracy
i wtedy przychodzi moja mama ale jakos tez nie potrafi mi pomoc. Sama sie boi
i choc to dziwne drazni mnie czasami jej obecnosc. Poradzcie mi cos!!!
Prosze!!! Bo sobie nie radZe z tym wszystkim!!!

[olaolika]

Spokojnie iness7, napewno dasz sobie rade tylko na wszystko potrzebny jest
czas. Ja tez na poczatku myslalam ze nie dam sobie rady i ze chyba bede zla
matka ale teraz wiem ze to bylo glupie. zobaczysz ze z kazdym dniem bedzie
coraz lepiej. Musicie sie z dzieckiem poprostu poznac. Glowa do gory,wszystko
bedzie ok tylko daj sobie troszke czasu i mysl pozytywnie.
Pozdrawiam goraco
ola i 2,5 m Natalka

[dagmama]

Inesso,
Miałam to samo. To jest podobno depresja czwartego dnia, spada wtedy poziom
hormonów w organizmie i takie nastroje są normalne (chociaż nie każda je przeżywa).
Płakałam począwszy od momentu, kiedy okazało się, że mój synek ma żółtaczkę
fizjologiczną i musimy zostać w szpitalu dłużej - też po cesarskim cięciu.
Płakałam razem z synkiem, płakałam, że jest taki malutki, że nie dam rady, że to
mnie przerasta, płakałam mężowi w słuchawkę i patrząc na siebie w lustrze.
Uwierz, to okropne, ale mija. Dasz sobie radę ze wszystkim, nauczysz się
uspokajać maluszka i wszystko przy nim robić.
Zyczę powodzenia i pozdrawiam.

[mama_lidki]

To jeszcze nie depresja tylko przygnebienie poporodowe. Nagle pojawia sie zly
nastroj, smutek. Jestes drazliwa, placzesz bez powazniejszego powodu. Takie
nastroje to baby blues, to najczesciej spotykana forma napiecia nerwowego
zwiazanego z pojawieniem sie synka. Jest skutkiem zmian hormonalnych, jakie
zachodza w twoim organizmie, do tego boisz sie, ze niepodolasz nowym
obowiazkom, ale to napewno minie.
1) Wypoczywaj jak najwiecej
2) Nie wstydz sie sie swoich lez i humorow, ta
hustawka nastroju jest normalna po porodzie.
3) Pamietaj, ze Tobie przytrafia sie to samo, co wielu innym kobietom.
4) Nie zamykaj sie w sobie i mow o swoich uczuciach
Pierwsze tygodnie z dzidzka w domu to radosc i szczescie. Ale takze zmeczenie,
zdenerwowanie, zniechecenie, czesto bezradnosc. Dlatego nie stawiaj sobie na
poczatek wygorowanych wymagan, pozwol, aby wszystko powoli sie samo ulozylo.
Zdobywasz nowe umiejetnosci i masz prawo popelniac bledy. Badz dla siebie
wyrozumiala.

Glowa do gory leniuchuj kiedy tylko mozesz niech dbaja o ciebie najblizsi.
Zobaczysz bedzie dobrze

Pozdrawiam
mama_lidki

[emi73]

Hej! Głowa do góry! Poradzisz sobie, na pewno! Masz na to moje słowo! ))
Czujesz się zupełnie normalnie, jak tysiące innych kobiet po porodzie.
Normalka... Jedno jest pewne - ten fatalny nastrój MINIE!!! Po prostu
potrzebujesz trochę czasu, zeby przyzwyczaić się do nowej sytuacji, nowej roli,
ale jakkolwiek źle byś się nie czuła teraz, to gwarantuję Ci, że za kilka
tygodni wszystko będzie ok. Każdemu przechodzi, to i Tobie przejdzie. I do
czynności pielęgnacyjnych przy maluszku wciągniesz sie szybciej niż
przypuszczsz - już niebawem zaczniesz załapywać, o co mu chodzi, kiedy płacze.
Skąd niby miałabys wiedzieć od razu po kilka dni po porodzie - przecież się
jeszcze dobrze nie znacie A ponadto za kilka tygodni będzie już mniej
płakał. Trzymaj się! Będzie dobrze!

[mkonkol]

Inessa!
Sporo mam koleżanek, które dopiero co zostały mamami lub mają już pewien
staż Mówie tu również o sobie. Początki są bardzo trudne! Raz ty jesteś
jeszcze obolała i nie doszłaś do siebie. Maleństwo również przyzwyczaja się do
nowego otoczenia, nowego miejsca. Kto wie może dla niego jest to cięższe niż
dla Ciebie. Dwa jeszce nie nauczyłaś się rozumieć synka, a to jest całkiem
normalne! Każda z nas to przechodziła. Mój czort np po porodzie zwiedził na
rękach położnych cały szpital Płakała żabka okrutnie i rano i wieczorem. W
domu to samo. 5 dni po porodzie poszliśmy do pediatry przerażeni, że coś jest
nie tak. 5 dni Amelka płakała i płakała, prawie cały czas Wszystko się
jednak dobrze skończyło Teraz jesteśmy już po 2 miesiącach i faktycznie jest
zupełnie inaczej. Wiele rzeczy rozumiem, potrafie jej pomóc. Jednak równie
często zdarzają się momenty bezsilności i braku zrozumienia. Do tego dochodzi
zmęczenie potworne i depresja gotowa Jednak wystarczy, że zacznie się
uśmiechać i dosłownie o wszystkim zapominam A Amelka niedawno nauczyła się
piszczeć (to jej nowa sztuczka i zamiast płaczu słucham piszczenia w różnych
wydaniach Komedia, mówię ci
Na początku jest ciężko! Dajcie sobie jednak trochę czasu! To, że twój szkrab
płacze nie znaczy, że jesteś złą matką! On mówi do ciebie po to abyś mogła
nauczyć się rozróżniać o co mu chodzi Później nie jest lepiej Maluchy
szybko się uczą, wymyslają non stop coś nowego a ty będziesz czuła, że ciągle
czegoś nie kumasz )) Musisz się uczyć razem z nim
Trzymaj więc się ciepło i dajcie sobie czas A mama jeśli ci nie pomaga przy
maleństwie to niech cię trochę odciąży w innych kwestiach lub chociaż pogada

Życzymy powodzenia, cierpliwości i siły!

PS. Ja mam takiego rozczochrańca, że mniej więcej kilka razy na dzień mam jej
dość Przechodzi!