Masz kota - przeczytaj to - WAŻNE!

[patrischa]

kiedyś był taki wątek od mamykamila...kot mocno podrapal małego kamila...mama
oddała kota do schroniska
miałam podobną sytację, na szczęście u nas nikomu kot nic nie zrobił...ale
niestety też jest w schronisku...bardzo przeżywam ten fakt...bo schronisko
dla mnie to ostatnie miejsce na świecie...ale nie miałam innego
wyjścia...jedynie uśpić go...
jest tam 1,5 tygodnia
jesteś gdzies mamokamila?
co z Waszym kotem?

[jei]

Skoro nic nikomu nie zrobił to dlaczego schronisko?

[mamusiaszymusia]

Mam kota i....(zyjemy w symbiozie ale z zasada ograniczonego zaufania)??
Wspolczuje sytuacji, ale czy nie bylo innego miejsca gdzie kot moglby znalezc
cieply inny dom? Az trudno uwierzyc!

[jamile]

patrischa napisała:
>miałam podobną sytację, na szczęście u nas nikomu kot nic nie zrobił<

??? Nic nie zrobił i wyleciał do schroniska???
To nie mogłaś się trochę wysilić i poszukać mu nowego domu?? W schronisku
najpewniej zdechnie, gratuluję wyobraźni i empatii

[patrischa]

zrobil, przez dwie godziny nie dalo sie do niego podejsc byl napuszony i
wygladal jak wsciekly...cala noc byl zmkniety rano go wypuscilam chwile ok i
znow to samo warczal okrutnie...nie pozwolil sie dotknac...a nikt mu nic nie
zrobil i po kolejnym podejsciu bylo to samo...
to nie jest tak jak myslicie
kocham bardzo zwierzaki ale sama zaczelam sie go bac...wygladal jak z
filmow...taki agresywny...

[majutka3]

trzeba bylo najpierw z weterynarzem pogadac na ten temat, potem dac ogloszenie
w prasie lub w necie-chocby tu na forum!
poza tym koty znosza gorzej pobyt w schroniskach niz psy, no niestety;-((

[agagr]

To może wezmiesz trzy moje? Dałam ogłoszenie, nikt sie nie zgłosił. Moje
dziecko jest uczulone, koty przygarnęliśmy, niestety nie możemy ich zatrzymać.
Kiedy się u nas znalazły testy alergiczne nie wykazywały, że synek jest
uczulony. Nie można tak łatwo potępiać za oddanie kota do schroniska. Dziecko
jest najwazniejsze, a jesli nie było innej możliwości. Niestety nie ma tłumów
ludzi, którzy gotowi sa przyjąc zwierzę. Dobrze, że kot trafił do schroniska,
przecież ludzie czasami wyrzucają zwierzeta na ulicę, albo do lasu.

[majutka3]

wzialabym z checia) ale mam psa, ktory na widok kota dostaje istnego szalu;-
))poza tym - czy ja kogos potepilam?? nie przypominam sobie, raczej napomknelam
o ogloszeniu, a to nijak nie kojarzy mi sie z potepieniem....

[jei]

Pewnie zachorował.
Biedny kot, trzeba mu bylo pomóc a nie wyrzucać. z tego co oisujesz, stawiam na
to, że coś go bolało.

[mamusiaszymusia]

Zaden to powod, jakby ciebie zamkneli to pewnie rano tez byc byla napuszona. A
kot to taka indywidualna istota, ktora trzeba poznac i zrozumiec, nic bez
przyczyny i powodu nie robi. Jego napuszenie musialo byc czyms spowodowane.
Nasz kot robil rozne numery ale nigdy nie pomyslalam o tym aby go oddac
komukolwiek a o schronisku to nawet mi sie nie snilo. To jak dziecko bedzie
psocilo, gryzlo, drapalo albo sciany kredkami malowalo (nie mowiac o obcieciu w
szfie tatusiowych rekawow od marynarki) to tez je oddasz do domu dziecka?
czlowiek to istota potrafiaca sie bronic sama ale zwierze skazane jest na nasza
laske.

[blueluna]

A nie przyszlo Ci do glowy ze byl chory, cos mu dolegalo?
Ze kot nie potrafi tego powiedziec?
Ze okazuje jak moze? Ze od wrazliwosci czlowieka zalezy czy to odczyta?
Ze kot ktory czuje silny bol - moze tak reagowac?
Ze panicznie boi sie dotyku bo kojarzy go z silniejszym bolem?
Ze byc moze oddalas do schroniska kota ktory bardzo cierpial bo go np nerki
bolaly??
Ze kot w schronisku z metka - agresywny - nie ma zadnych szans na adopcje?

Ludzie - po co bierzecie zwierzeta do domu - skoro na najmniejszy problem z ich
strony wywalacie je do schroniska????
Fajne sa poki nie sprawiaja problemow?
Serce boli - po prostu.

[patrischa]

lekarz nie polecal oddac go na razie nikomu...bo nie pozwolil sie
dotknac ...mogl na prawde zrobic krzywde...
w schronisku mieli zadecydowac...
szukalam przez internet domu ale nikt sie nie odezwal
kto by chcial takiego "chorego" kota...jak tyle mautkich jest do wziecia...
nie bylo zadnego odezwu

[jamile]

Ale co vet powiedział o jego zachowaniu? Jakaś diagnoza?

[ola_ziel]

jesteś okrutna

[mamusiaszymusia]

lekarz nie polecal oddawac nikomu.... ale do schronika owszem? czyli grzeczny i
zdrowy kotek ok a jak chory to na bruk? rewelacja!!

[aleks32]

Nie chcę potępiać, bo nie znam całej sytuacji, ale te dwa wyjścia: schronisko i
uśpienie to takie typowe dla nas Polaków, no jest jeszcze ulica i przywiązanie
do drzewa. Mówi się, że najlepszą oznaką niskiej kultury narodu jest jego
srogość wobec zwierząt. Mam wrażenie, że Polsce kultury brakuje. To tak na
marginesie. Ale czy schronisko było tym ostatecznym wyjściem, czy brakowało
znajomych, którzy by przygarnęli biednego zwierzaka lub znajomych tychże
znajomych? Czy może nie chciało się zadać sobie trudu, by zachować się jak
osoba odpowiedzialna i znalezć nowe lokum dla "ulubionego" pupila. Niestety
zwierzęta to nie lalki, które jak przychodzi nuda lub trudne chwile, to się ich
pozbywamy. Gdzie tu odpowiedzalność i dawanie dzieciom dobrego przykładu, że
mimo trudności znajdziemy wyjście nawet z sytuacji patowej.

Święta prawda! Popieram!

[mamusiaszymusia]

[gika_gkc]

no wlasnie - takie typowe - oceniac i krytykowac

[patrischa]

ze koty dorosle, ktore maja juz swoje nawyki i przyzwyczajenia czesto tak
reaguja na dzieci....wtedy kiedy sie pojawiaja lub wtedy gdy zaczynaja sie
siwtenie same poruszac
jedne koty to toleruja inne uciekaja a jeszcze inne moga sie zachowac jak
nasz...
byl u trzech lekarzy i kazdy stwierdzil to samo...
kot dostal "szalu"
mi sie wydaje ze wybuchl w koncu...bo jak to dzieci...moja mala go przytulala
kiedy spal i go budzila ,kiedy jadl trzeba bylo pilnowac zeby mu nie
przeszkadzala ...w koncu kot nie wytrzymal...
jeden lekarz powiedzila ze to na zaszadzie dajcie mi swiety spokoj mam was dosc
to nie tak ze mial zle...nie nie ...puszeczki...spanie w lozku...wedlinki itd...
bardzo go kochalam...ale na tamta chwile nie wiedzilam co zrobic...kazdy mowil
co innego...prywatni uspic(bo to dla nich kasa-cala impreza 120 zl)dla mnie ta
kasa nie wazna...wazny kot
ale ci z lecznicy mowili...prosze nie odbierac mu zycia...
i teksty gdyby pani kot potrafil mowic powiedzialby ze chce do schroniska niz
ma umierac...
nie wiedzialam co mam zrobic
na drugi dzien dzwonilam do schroniska i chcialam go zabrac by uspic...lekarz
nie pozwolil mi go do odmu zabrac...
ale zeby uspic tez nie...

[mamusiaszymusia]

Powtorze sie - cokolwiek by sie dzialo i kiedykolwiek, mysl o schroniku albo o
uspieniu (twoje ostatnie zdania) to nieludzkie podejscie zaslugujace tylko na
potepienie. a twoja chwilowa niemoc i bezradnosc nie jest wytlumaczeniem.

[patrischa]

wiecie co
to wy jestescie okrutne!!
skoro lekarz mowi ze na razi nie moze go nikt wziasc to jak mam go komus
dac...by zrobil krzywde..
a po drugie to czytajcie dokladniej
szukalam domu i zadnego odezwu
na forum gazety i na www.koty.pl
ani jedenj odpowiedzi do dzis

nie jezdzijcie po mnie tak okrutnie bo ja okrutna nie jestem...
a kot nie byl zamkniety w klatce tylko w pokoju...gdzie mial rozlozone lozko..
nie jestem sadystka
ale widze ze piszac tu post to zrobilam
bo mi jest bardzo ciezko a wy mi nie pomagaci e
dziekiwyofuje ten post...to nie ma sensu

[mamusiaszymusia]

No niestety - ciebie nie jest mi szkoda tylko kota. Jesli chcialas sie wyzalic
i poskarzyc na swoj los to jak widac zrozumienia nie znalazlas. Tak jak nie
znalazl go ten biedny zwierzaczek. Hlippp

[jamile]

Wybacz, nie mogę rozczulać się nad kimś, kto oddał zwierza na powolne
zdychanie. Naprawdę, mnie się to we łbie nie mieści, bo sama stawałam na
głowie, zeby porozjeżdżane koty, które z poboczy zbiera mój facet odkurować i
oddać w dobre ręce. Nowego domu czasem szukałam tydzień, czasem i 4 miechy ale
zawsze w końcu sie udawało.
Zabierz tego kota ze schroniska póki jeszcze nie zdechł proszę cię.

Do jamile!

[mamusiaszymusia]

A jednak sa dobrzy ludzie na swiecie - az serce rosnie!

[mamaemmy]

zgadzam sie z poprzedniczką-zaimponowałas mi.

[malata]

Nie wiem, czy piszące tu osoby potrafią czytać. Może w waszych miejscowościach
zwierzęta w schroniskach zdychają, ale przecież nie wszędzie. Masz rację,
powinna trzymać agresywnego w tej chwili kota, by za pół roku być może znalęźć
mu nowy dom. W schronisku ma to, czego w tej chwili potrzebuje: spokój i opiekę
lekarską. Sama też mam kota i dziecko, które go uwielbia w dziecięcy sposób, a
dziecka niespełna 4-letniego nie zawsze da się upilnować. Ale mój kot jest
"wychodzący" i jak ma dość to posyczy i sobie idzie. A odebrać tego kota ze
schoniska nie pozwolił weterynarz.

[blueluna]

>W schronisku ma to, czego w tej chwili potrzebuje: spokój i opiekę
> lekarską.

Zartujesz, prawda?
Spokoj??
Opieke lekarska???

Znam JEDNO schronisko w ktorym tak jest - na ile to tylko mozliwe - w gronie
kilkudziesieciu kotow i przy braku funduszy.
Jest prowadzone przez wolontariuszy ktorzy te koty kochaja i robia wszystko by
polepszyc ich los.
Ale nie wyobrazaj sobie ze to raj dla kotow - to stado kotow zgromadzonych na
malej powierzchni, kotow z ktorych niektore reaguja agresja, inne sa dziko
przerazone i nie wychodza spod polek.
To jest ten caly spokoj.

W wiekszosci schronisk dla kotow zwierzeta sa pozbawione tak naprawde opieki
lekarskiej (jesli ona nawet jest to naprawde prowizoryczna, ot uspienie
zmasakrowanego kota, czasem zszycie jakiejs paskudnej rany czy podanie tabletki
na robaki).

Szkoda ze ludzie maja tak wyidealizowane wizje schronisk.
Nie zdaja sobie sprawy jak to wyglada - np. koty siedzace w malych klatkach na
mokrych gazetach, robiace pos siebie, a nawet jesli nie siedza w klatkach - to
w pokojach w ktorych jest straszny scisk, brod, smrod.

Opieka i pomoc lekarska...
Super.

[marychna31]

> bo mi jest bardzo ciezko a wy mi nie pomagaci e
> dziekiwyofuje ten post...to nie ma sensu

Liczyłas na to, ze Ci napiszemy: "Cudownie, wspaniale, lepiej nie mogłas
postąpić, jestes wspaniała". NIkt tak nie napisał bo to nieprawda. Postapiłaś
bardzo bardzo źle. Skazałaś na śmierć w męczarniach bezbronne stworzenie, które
wymagało Twojej pomocy. NIe jesteś dzieckiem tylko dorosłą osobą, która powinna
ponosić konsekwencje swych czynów. Nie widze powodów, dla których mamy
obowiązek Cię oszukiwać, ze postąpiłas właściwie. Bo to poprostu nieprawda.

[la.strada]

patrischa - a ja Cie popieram! bardzo lubie zwierzeta, ale kocham moje dziecko
i jeśli mam cień obawy o jego bezpieczeństwo, to nie mam wątpliwości, co jest
ważniejsze; kot, pies, to są jednak zwierzęta z pierwotnymi instynktami i nigdy
nie wiadomo, co im strzeli do łba - ja nie mam zwierząt w domu, ale, gdy
idziemy do mojej teściowej, to kot jest zamykany w piwnicy, bo też się stroszy
na moje dziecko i mam gdzieś to, czy kotkowi jest milo w zamknieciu, czy nie -
JA mam być spokojna o moje dziecko; a o nieprzewidywalnosci zwierząt przekonał
się kiedyś mój mąż, gdy jego własny domowy pies rzucił się na niego bez powodu
i zmasakrował mu twarz

[aleks32]

No cóż, ja jako dziecko byłam szyta, bo pogryzł mnie mój własny cocker spaniel,
ale nikomu nie przyszło do głowy, żeby się go pozbyć. Ja wyznaję zasadę: jak
powie się A, trzeba też powiedzieć B. Gdy planuję dziecko w dalekiej lub
bliskiej przyszłości, to należy poważnie rozważyć wzięcie do domu zwierzaka,
rozważyć wszystkie za i przeciw, żeby nie dochodziło do zwierzęcych i ludzkich
tragedii. W razie gdy już dojdzie do sytuacji "bez wyjścia" należy znalezc
wyjście, żeby nie wiem jak długo trzeba byłoby szukać. To się nazywa
odpowiedzialność - dla niektórych słowo obce.

[pinos]

No i dlatego jak kot kiedys nie zostanie zamknięty, to wyskoczy na dziecko - bo
to przez nie cierpi.
I zostanie oddany do schroniska. Albo uśpiony.

Zwierzę ma swoje prawa. Jako domownik.
Naszego Mirmiła nie wolno wyciągać z "transportera" gdy się w nim chowa. I
wszyscy są tego uczeni, nawet dzieci.

A humorzasta sznaucerka moich rodziców miała kiedyś w gościnie dziecko -
dziewuszkę dwuletnią, która bała się psów. Suka nigdy nie miała szczeniąt,
nigdy nie była chowana z małymi dziećmi. Po trzygodzinnej wizycie pies nadal
bał się małych stworzeń, ale małe stworzenie (czytaj dziecko) nie bało się już
panicznie psów.
Nikt się nie zastanawiał nad zamykaniem psa w drugim pokoju na czas wizyt
dzieci - bo wtedy zwierzę skojarzy gości z nieprzyjemnościami i będzie atakować
już od drzwi.

Ale nie o to chodzi wszystkim krytykującym ja!

[wypasiona_foczka]

Nie chodzi o to, że pozbyła się kota ze względu na dobro dziecka, bo dziecko jest najważniejsze mimo wszystko - każda matka to wie. Chodzi o sposób w jaki sie zwierzaka pozbyła Sposób wstrętny, prymitywny i niegodny dorosłego, cywilizowanego człowieka. JESTEŚ ODPOWIEDZIALNY ZA ZWIERZĘ KTÓRE PRZYNIOSŁEŚ DO DOMU! Jeśli z jakichkolwiek powodów nie możesz lub nie chcesz zajmowac się kotem, psem, rybką, żółwiem i całą resztą to znajdz im dom w którym ktoś będzie to robił. Stosunek do słabszych, zwierząt i istot zależnych od nas określa nasz poziom człowieczeństwa.
Autorka tego wątku nawet nie zadała sobie trudu żeby poszukac nowego domu dla swojego kota, wyrzuciła go z domu jak śmiec, niepotrzebny bo nagle stał się mało słodki i rozkoszny... Nie próbowała zrozumiec co jest nie tak bo pewnie nawet nie wie, że kot czasem musi miec czas by zaznajomic się z obecnością dziecka w życiu rodziny (do której niejako sam należy), że kot nie pozwalając się dotknąc, jeżąc sierśc pokazuje że coś go boli lub że dolega mu coś poważnego. Z resztą, kot autorki nawet niczego złego nie zrobił.. pewnie nawet nie zamierzał. Został wyrzucony ot, tak prewencyjnie, jak rzecz, jak stary mebel. Autorka jak pisze chciała go wziąc ze schroniska do uśpienia zakładając zabicie zwierzaka jako lepsze wyjście od głodu, chłodu i samotności w schronisku - cóż za łaskawośc z jej strony.
Osobiście brzydzą mnie ludzie prezentujący tak niski poziom empatii, uczłowieczenia, ucywilizowania i zrozumienia dla innych istot. Mi nie chodzi o to że ona pozbyła się kota tylko o to że bo go po prostu wyrzuciła nie próbując nawet znaleźc mu domu.
Z ostatnich postów autorki dowiadujemy się, że ona kompletnie nie rozumie o co ten szum i nie pojmuje, że nikt jej rozwiązania nie poparł. Nie będę pis dosadnie bo po co.. ja nawet nie spodziewam się że ona kiedykolwiek zrozumie , że źle zrobiła, nie zrozumie, bo ma doś prymiywny sposób myslenia co nie oznacza ze jes na wskroś złym człowiekiem. Prymitywny człowiek nie widzi innych, nawet "tych mniejszych braci naszych", nie widzi bólu, cierpienia i.... dobrze mu z tym.
Takie własnie jest moje zdanie

[aga_abc]

Niestety ja również nie stanę po twojej stronie, choć wiem, że nie jest ci
łatwo. Może trzeba było poczekać. Omijać go z daleka, nie narzucać się a może
by mu przeszło. Ja też mam kota i on tak jak my wszyscy miewa różne dni. Serce
mi się kraja jak pomyślę o biedaku.

[matma08]

Trzeba bylo kota przygotowac na te sytuacje, poczekac kilka dni a nie wywalac
do schroniska w takie mrozy.Zreszta jezeli nikt go szybko nie wezmie to i tak
go pewnie tam uspia.Tez mam kota, w zyciu bym go nie oddala do schroniska.

[amelia42]

Najgorsza rzecz jaką mogłaś zrobić. Dlaczego mówisz że to przeżywasz skoro
pozbyłaś się go w taki sposób? Na jakiej podstawie? Co to za vet który diagnozy
postawić nie potrafi, jedyną radą na jaką go stać to oddanie do schroniska???

A ja Cię nie potępię

[z1mka]

Bo uważam,że nikt nie ma prawa potępiać drugiej osoby, może owszem uświadomić
jej, że robi źle, ale to, co tu czytam to dosłownie jakaś nagonka!
Bo ktoś, kto ratuje kotki czuje się upoważniony do stawiania Cię pod ścianą. A
ja też ratuję kotki samodzielnie wykarmiłam trzy ośmiodniowe kocie maleństwa.
Mama chciała uśpić ale nie pozwoliłam, dzięki temu obudził sie we mnie instynkt
macierzyński.
A jakby wam drogie matki atakujące, kot "rozpruł" dzieciaka, to co??? Sądzę, że
nie macie sumienia z gumy?
Ile było przypadków, że zwierzę zaatakowało dziecko, niestety nieraz ze skutkiem
śmiertelnym i co zwierzakowi nic się nie zrobi, bo to biedny zwiarzaczek, który
miał zły humor! Od kiedy zagrożenie staje się poważnym zagrożeniem? Jaka jest
granica? Podrapanie jest ok, a pogryzienie już nie?! Przerażające. Chyba nigdy
nie miałyście takiej sytuacji, więc cóż możecie powiedzieć.
Ja mam dwa koty, są na razie dość pacyfistyczne, ale gdyby coś spróbowały zrobić
mojemu dziecku, to sama zastanawiałam się co bym zrobiła i wiecie co? Nie wiem,
nie mam pojęcia! I lepiej, żebym nigdy nie musiała się dowiedzieć.
Oczywiście, że najlepiej jest pilnować, pilnować i jeszcze raz pilnować... na
tym polega odpowiedzialność i za dziecko i za swoje zwierzę.

Pewnie najłatwiej jest oceniać innych

[anulla1]

Kot był agresywny, zgrażał dzieckui i według mnie należało by wyrazić krytykę
gdyby zostawiła kota w domu narażajac dziecko. Przciez decyzja o oddaniu
zwiarzęcia nie była pochopna- trzech weterynarzy to samo poradziło.
Zastanówcie sie jesli człowiek sie robi agresywny np na skutek choroby(np
schizofrenik), albo jest alkoholikiem- to nikt nie ma wątpliwości że należy go
odizolować od tych którym zagraża, dlaczego wiec zwierze należy traktować
inaczej?

Wdaje mi sie ze postapiłaś bardzo odpowiedzalnie, a te zagorzałe obrończynie
zwierząt są poprostu bez wyobraźni. A pozatym dziwne ze tyle w was empatii dla
zwierząt, a brak wam ciepłego słowa dla matki która przeżywa naprawdę trudne
chwile. Żeczę wam żebyscie sie nie znalazły w takiej sytuacji jak ona!
Ania

[blueluna]

> Kot był agresywny, zgrażał dzieckui i według mnie należało by wyrazić krytykę
> gdyby zostawiła kota w domu narażajac dziecko.

Wyobraz sobie ze kuchenka gazowa tez stwarza ryztko.
Samochody na ulicy, obce psy, ostre noze. A balkon? Okna?
Mozna nauczyc dziecko zeby czulo przed tym wszystkim szacunek i nie narazalo
sie?
Mozna. Trzeba - dla jego bezpieczenstwa.
A prosze - kot syknie na dziecko i nagle staje sie potwornym zagrozeniem ktore
nalezy wykopac z domu albo zamknac w schroniskowej klatce. Czy zabic - w
przyplywie humanitaryzmu
Dlaczego ludzie nie wyrzucaja z domu gdzie sa dzieci nozy, widelcow, nie
zabijaja okien dechami, nie pozbywaja sie kuchenek?
Bo byloby im niewygodnie?

[agagr]

popieram

[blueluna]

> A jakby wam drogie matki atakujące, kot "rozpruł" dzieciaka, to co???

Tak samo jak dziecko moze mi walnac glowa w kant biurka, czy nadziac sie na
framuge lub wlesc na parapet i spasc - tak samo moze sie zdarzyc ze zlapie kota
za ogon, kot nie zdzierzy i go drapnie.
No niestety - zycie takie bywa.
Ze schodow tez mozna spasc.
A mimo to sie po nich chodzi.
I jesli spadne - to dalej bede chodzila - tyle ze juz ostrozniej.

Gdyby dla mnie wizja tego ze kot mi zadrapie dziecko byla nie do przyjecia - to
albo bym sie na kota nigdy nie zdecydowala majac swiadomosc ze byc moze bede
miala dziecko - albo gdybym sie dowiedziala ze w ciazy niekoniecznie planowanej
jestem - to od razu bym mu domu szukala - zeby potem nie bylo wywalania na
gwalt -bo cos zrobil, nikt go nie chce.

Kot to zywe stworzenie - rodzenstwo tez moze sobie nawzajem krzywde zrobic, ale
nikt z tego powodu jednego z dzieci nie oddaje do domu dziecka.
Dlaczego wymaga sie od kota zeby byl milutki, grzeczniutki i nieklopotliwy w
kazdej sytuacji?
On tez moze miec zle dni, moze nie wytrzymac nerwowo molestowania przez dziecko.
Dla niego to naprawde trudny okres - od pojawienia sie niemowlaka do jego
usmaodzielnienia ale jeszcze bez swiadomosc ze pewnych rzeczy nie wolno.
Dlaczego kot nie moze po prostu nie wytrzymac?

Zeby to jeszcze ludzie byli tacy twardziele i nie rozumieli z tego powodu
stresu, depresji, bolu.
Ale tego samego doswiadczamy.
A zwierzeta traktujemy jak rzeczy bez uczuc.

Od razu powiem ze jestem jak najbardziej w stanie zrozumiec ze ktos moze bac
sie o dziecko, ze niektore koty reaguja gorzej, nie sa w stanie sie pogodzic z
nowa sytuacja.
Bywa.
Czasem znalezienie nowego domu dla kota to najlepsze wyjscie dla wszystkich.
Ale jak czytam opinie co niektorych tutaj - to mnie przerazenie ogarnia.
Ludzie - macie wogole uczucia?

Nie wyobrazam sobie mieszkania z kotem, tulenia go, glaskania, wsluchiwania w
mruczenie gdy szczesliwy zasnie na kolanach - a potem zaniesienie go do
uspienia a w ostatecznosci wpakowanie do schroniska bo... byl przerazony!
Bo go cos bardzo bolalo, moze fizycznie, moze psychicznie.
I jeszcze dalsze komentarze - ze to super rozwiazanie - bo dziecko
najwazniejsze.

[agao_72]

Mam teraz w domu 7 kotów (jeszcze w poniedziałek miałam 9, ale 2 maluchy
pojechały do nowego domu) i... 3,5 miesięczną córę. I wydaję mi się, ze znam
trochę koty.
Kot nie zdzierżył ciągłego dokuczania. Po prostu. A trzeba było pomyśleć i:
a) zainstalować kotu słupek z półką - tak żeby mógł się schronić przed córą
b) na tym słupku - poza rękami dziecka dawać jedzenie
(prawda, że to trudne?)
Nie byłoby 80% problemów. Kot miałby swój azyl. Poza łapkami córki.
Pamiętam jak zestresowany był mój ukochany kocur Bazyl, jak wróciłam z Larwą ze
szpitala. Ale znalazłam czas na tulenie i głaskanie Bazyla. I jest po
problemie. Kolejna kotka po 3,5 miesiąca skojarzyła, ze Larwa to człowiek i
przynosi małej piłeczkę do rzucania... Po prostu nie wychodzimy z założenia, ze
teraz Zośka jest najważniejsza i nie ma poza nią swiata. Myśmy wzięli do domu
koty i jesteśmy za nie ODPOWIEDZIALNI. Jak dziecko nam dorośnie na tyle, żeby
się samodzielnie poruszać, to zainstalujemy im słupek z bardzo wysokimi
półeczkami i domkiem. I bedziemy tak wychowywać Zochę, żeby nie traktowała
kotów jak zabawki.
A takie zachowanie jak autorki postu... Echhhh

...

[malwisienia]

trzeba było dzieciara pilnować, żeby kota nie męczył to by się nie wściekł

[...]

[anulla1]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[kira_koslin]

i posłuchaj echa......

"trzeba było dzieciara pilnować, żeby kota nie męczył to by się nie wściekł"

Moze jeszcze oskarż autorke ze jak w ogóle miała prawo zachodzić w ciąże.....

[anulla1]

No przecież nie miała prawa- zawsze istnieje prwdopodobieństwo że dziecko
ograniczy czas i przestrzeń którą należy poświęcic kotu. Nie wiem czy
zachodzace w ciążę własnicielki kotów nie powinny być karane- za znęcanie sie
nad zwiarzętami!!!

[kira_koslin]

karane a jakze.....a ojcowie kastrowani

[kira_koslin]

Moim zdaniem postapiłaś słusznie, skoro czułaś ze zwierze moze wam jakos
zagrażac.
Sama mam psa który jest najsłodszy, najmilszy ale zasada ograniczonego zaufania
obowiazuje non stop, nigdy nie wiadomo jak pies moze zreagować, dlatego też psa
obserwuje cały czas.

[kotka.szrotka]

Też się boimy, kot śpi w drugim pokoju, nie jest agresywny, jedynie zdiwiony i
sam się trochę boi krzyku i płaczu dziecka. Mam nadzieję, że nie będziemy mieli
podobnej sytuacji i nie staniemy przed wyborem: dziecko albo kot. I robimy
wszystko by kot w dalszym ciągu czuł się ważny i dopieszczany. Najczęściej mąż
nosi kota a ja małego, albo odwrotnie. Od poczatku było ważne aby kot się
dobrze czuł, żeby się nie obraził itp, i chcieliśmy mu w tym pomóc.
A kot w schronisku to straszna sprawa, zwłaszcza taki domowy, wygrzany. Musi mu
tam być strasznie

[ann76]

Mam kota i dziecko chętnie wezmę tego biedaka do swego domu-jak jest taka
możliwośc to napisz na moją skrzynkę

[joa_nnap]

wiesz,zawsze twierdziłam,że wolałabym kota uspać niż zostawić w schronisku. mam
trzy koty,psa i trzymiesięcznego syna. nic złego się nie dzieje dzięki bogu,ale
od urodzenia dominika już niezliczoną ilośc razy słyszałam "pozbądź się tych
zwierząt,jak możesz trzymać je przy dziecku!"
to jest nasza mentalność.to jest nasza nie-odpowiedzialność.dopóki ze
zwierzątkiem jest wygodnie to jest fajnie,ale jak za bardzo smieci, hałasuje
czy przeszkadza to najłatwiej - wywalić. to tak mi się nasunęło po waszych
wypowiedziach. żeby było jasne-nie adresuje tyc słów do autorki
postu,współczuję jej, choc myslę,że sie za bardzo pospieszyła z decyzją,bo może
to dziwne zachowanie było tylko tymczasowe,próba zamanifestowania czegoś albo
rzeczywiście objawem choroby,jak tu podpowiadaja dziewczyny. trzeba było
poczekać-moje koty też zachowywały się agresywnie jak do domu przybywały
kolejne kociaki ( a trochę się ich przewinęło) i pies. ale im przeszlo i jest
ok.
i jeszcze chciałam wam napisac,że w wyborczej (tej "papierowej" nie
internetowej) jest bezpłatna rubryka ogłoszeń o oddawanych zwierzętach. wiele
razy przekonałam się,że jest bardzo skuteczna - trzeba tylko kotu zrobić dobry
public relations
pozdrawiam wszystkie rozsądne i odpowiedzialne.

[kira_koslin]

albo weź jakies tabletki na uspokojenie....dla mnie moj syn jest pepkiem swiata

[...]

[malwisienia]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[kira_koslin]

Hmmmm a ja myslę ze on ma to gdzieś.............

[anulla1]

oczywiście ze dziecko to pępek świata! I skoro kot mu zagrażała to bezwzglednie
powinien zodtać usunięty

[malwisienia]

oj mamuśki, mamuśki, żeby was te wasze pępki świata kiedyś w dupy nie kopnęły,
trochę dystansu do własnego potomstwa by sie przydało; ja wiem, że dla
niektórych z was urodzenie dziecka to JEDYNE osiągnięcie życiowe (poza
złapaniem męża oczywiście) ale żebyście się kiedyś nie nie przejechały na
waszych pociechach, tak powiedzmy za 30 lat, kiedy to nadejdzie pora, żeby was w
domu starców ulokować;
(dla niezorientowanych wyjaśniam, że dom starców to takie schronisko, tylko że w
wersji dla ludzi)

[kira_koslin]

To naprawdę smutne, ze mozna byc tak załosnym jak Ty malwisienia

[anulla1]

Moja droga nie przecze ze dla mnie urodznie dziecka jest wielimo soągnieciem a
jeszcze wiekszym wyzwaniem jest dobrze ją wychować. Jeśli chodzi o inne
osiagniecia uważam że ukończenie dw óch kierunków studiów też coś znaczy- moze
nie dla ciebie.
A jeśli chodzi o twoje obawy że mnie mije dziecko kiedys kopnie w dupę to sie o
mnie nie martw, pracuje nad tym usilnie aby tak sie nie stało. Rozumiem jednak
że ty sie tego obawiasz u siebie, zresztą nic dziwnego skoro kot jest
wazniejszy od dziecka.

[driada2]

Jeśli chodzi o inne
> osiagniecia uważam że ukończenie dw óch kierunków studiów też coś znaczy-
moze
> nie dla ciebie.

ukonczylas dwa kierunki??? chyba w przyzakladowej zawodówce dla srednio
rozgarnietych c...pów.

[kira_koslin]

a Ty chyba miałas w ogole problem ze skonczeniemj czegokolwiek co?

[driada2]

> a Ty chyba miałas w ogole problem ze skonczeniemj czegokolwiek co?

Wrecz przeciwnie, ale nie chwale sie tym w dyskusjach, w ktorych slownictwo,
ktorego uzywam, raczej predystynuje do tego, by uwazano mnie za prymitywną,
pustą i nieskażoną myślą lalę, niz za osobę wykształconą.

[kira_koslin]

masz racje w szegolnosci to:
"ukonczylas dwa kierunki??? chyba w przyzakladowej zawodówce dla srednio
rozgarnietych c...pów." o czym swiadczy?
BRAVO, prosze o wiecej

[anulla1]

i co ci dało że mnie obraziłaś , nie zamierzam ci udawadniać jakie mam
wykształcenie!

[z1mka]

A twoje jedyne osiągnięcie życiowe zapewne jeszcze nie nadeszło

Dziecko się kocha i wychowuje tak, aby na starość mieć z niego pociechę i
cieszyć się z nim każdym dobrym dniem.
Ha, a na zwierzęciu niejeden się już przejechał (nie chodzi mi o rozmamlanie na
szosie, bynajmniej) mimo fachowej tresury!

[agagr]

Skad ty sie wzięłas na tym forum? może znajdziesz inne, np. "dla wszystkich
nienawidzących dzieci" albo "precz z mamuśkami".

[1bo]

Potworne!!!!!
Nie moge ci nic innego napisac jak tylko to jedno slowo.Co za brak uczuc.
Jestem mama 2 miesiecznego Adriana i mamy w domu kota.To chyba brak wyobrazni
popchnal cie do tego okrutnego kroku.Kotem tez sie trzeba zajac,okazywac mu
uczucia to wtedy nie czuje sie odsuniety.
Jesli nawet wystraszylas sie jego zachowania to moglas sie troche
pogimnastykowac i zanlezc mu nowy dom w koncu byl czescia twojej rodziny jakis
czas.Co za bezdusznosc.
W poprzednim poscie proponuja ci wziecie kota,ciekawe czy sie wysilisz zeby
uratowac kota.Ciekawe czy wiesz w jakich warunkach zyja zwierzeta w schronisku
i ze zarazaja sie miedzy soba chorobami,ktore prowadzacy schroniska ignoruja i
tym samym pozostawiaja zwierzeta losowi czyli na pewna smierc.
Bez pozdrowien

Bez wyobraźni to jesteście wy....

[z1mka]

Matki atakujące, matki obrończynie zwierząt...
Niech któraś sobie wyobrazi pewną sytuację... mamy grzecznego kotka, mimo
naszego głębokiego do kotka uczucia kot zaczyna fiksować i wykazuje agresję! Co
robicie? Nic, bo kotek to, kotek tamto...
Nie, to za trudne do wyobrażenia, prawda?

W końcu to może zbyt makabryczne jak na ten wątek, no i też niewyobrażalne.
Dziecko ląduje w szpitalu a wy zaczynacie tarapię kotka, bo traumę przeżywał z
powodu dziecka, co mu na ogon nadrepnęło...

a czemu

[mamaemmy]

O rany,a czemu po prostu dziecka od poczatku nie uczyć,że kot to żywa istota a
nie zabawka lub przytulanka?
Potem sa takie efekty.

Współczuje sytuacji,naprawdę,ale niech każda osoba,która przeczyta ten
wątek,pomyśli o tym na przyszłość,że nie tylko dziecko jest ważne.Kot też.

[z1mka]

Właśnie usiłuję wam wytłumaczyć, że czasem uczyć to sobie można...
Zarówno zwierzę jak i niemowlę jest nieobliczalne.
Ale tu chodzi o coś innego.
Zaznaczam jeszcze raz, że też mam koty w domu.
Chodzi o to, że nie potraficie sobie wyobrazić takiej sytuacji, gdzie zwierzę
zachowuje się dziwnie. Nawet nie próbujecie sobie wyobrazić! Ani nawet tego, co
zrobiłybyście na miejscu autorki. W koło tylko słyszę jesteś okrutna,
nieodpowiedzialna, beznadziejnie okrutna.
Co jest okrutnego w matce, która chroni swoje dziecko?
No tak, może być dużo okrucieństwa, wszystko zależy od potencjalnych zagrożeń,
ale niektóre z was po prostu nie są w stanie sobie tego wyobraźić!

do matek obrończyń zwierząt

[anulla1]

Narazie tylko jedna z was postąpiła naprawdę ok- proponując że sie zajmie
kotem, w wy wszystkie pozostałe tylko krytykować umiecie, oczywiscie nic to nie
da ale wy sie lepiej poczujecie jak kogoś zgnoicie!

[jamile]

Już to ktoś napisał - problem polega głównie w tym GDZIE kot trafił.
Schroniska to umieralnie, a domowe koty padają najczęściej - szok, stres jest
tak duży, że odmawiają jedzenia a głodne i wyczerpane szybciej łapią choroby
więc zdychają w pierwszej kolejności.
To jednak też za trudne do wyobrażenia prawda? Po co sobie takimi obrazkami
psuć wieczór, lepiej napisać rozdzierający post, jak mi serduszko krwawi, jaka
jestem zrozpaczona i niech mnie ktoś przytuli...

Mam wrażenie że dla niektórych schronisko to taki hotelik, gdzie kotki i pieski
dostają 3x dziennie kitekata a w międzyczasie leżą, mruczą i nadstawiają uszka
do miziania.

Wszelka koloryzacja w stylu "leczenie traumy po nadepnięciu na ogonek" jest tu
zbędna, po prostu przejdź się i zobacz jak wygląda zdychający kot...

[z1mka]

akurat mało by mnie obchodził zdychający kot, gdyby moje dziecko było przez
niego poturbowane, albo dusiło się z powodu alergi.

Aaa... i też nie musisz udowadniać swojej wrażliwości ani braku mojej. Wiem jak
wygląda umierające zwierzę...

[jamile]

W sumie mnie też nie chce się z tobą gadać.
EOT

[blueluna]

> Niech któraś sobie wyobrazi pewną sytuację... mamy grzecznego kotka, mimo
> naszego głębokiego do kotka uczucia kot zaczyna fiksować i wykazuje agresję!
Co
> robicie? Nic, bo kotek to, kotek tamto...

Jesli sobie z kotkiem naprawde nie radzimy, jesli tracimy kontrole nad tym co
sie dzieje, jesli wyczerpalismy wszelkie sposoby (kontakt z dobrym wetem,
rozmowy z doswiadczonymi kociarzami itp.) - to szukamy mu nowego domu.

No tak - ale latwiej uspic lub wywalic czy do schroniska wpakowac.
Pewnie ze latwiej.

[1bo]

To ze chroni dziecko jest jak najbardziej wskazane.Okrucienstwo autorki polega
na oddaniu kota do schroniska bez szukania domu zastepczego(moze przeciez tylko
na jakis czas rok lub dwa).
Zgadzam sie ze sa zwierzeta i zwierzeta.Byc moze moj kot jest spokojny,ale to
nie usprawiedliwia.Ja sobie nie wyobrazam.Dla mnie nadal pozostaje to
posunieciem okrutnym.

[driada2]

> To ze chroni dziecko jest jak najbardziej wskazane.Okrucienstwo autorki
polega
> na oddaniu kota do schroniska bez szukania domu zastepczego

A na dworze jest ponizej -20. Kota czeka powolna smierc przez zamarzniecie,
moze ktos sie zlituje i go uspi, to chyba lepsze, niz smierc na raty.

[z1mka]

Proponuję dokładniej czytać, zanim wyda się osąd.
Autorka szukała domu zastępczego.
I najwyraźniej nie chce kota zostawić w schronisku.

[1bo]

A moze trzeba bylo pomysles o wykastrowaniu kota.Sa wtedy duzo spokojniejsze
i zatracaja czesciowo instynkt,nie sa nieobliczalne.

[mavva]

Dzięki za ten post!
Ubawiłam się nieźle,a przy tym ile obserwacji można poczynić. )
Jak w kurniku. )))

[dzingiel]

Ani informacji o tym ile czasu mialas kote.
Ani imienia kota.
Ani nie sprawiasz mi wrażenia żebyś tego kota znała. Tak tak - zobaczysz jak
Twoje dziecko będzie miało 3 lata. A 16 lat! Też będzie miało swoje zdanie,
psychikę bardziej niż kot skomplikowaną i postępowanie którego nie zrozumiesz.
Nie zrozumiesz, jeżeli nie znajdziesz w sobie cierpliwości i zrozumienia, że
tam w środku jest KTOŚ. Taka to zabawa gdy "mieć" rozumiemy tylko
jako "posiadać".

Wiem, że przykry jestem. Jednak nie znam osobiście przypadków aby ktoś oddał
zwierzę do schroniska. Są rodzice, posiadający (lub nie) koty znajomi,
przyjaciele u których kot przemieszkuje wczesne dzieciństwo pociechy. Znam
przypadek, że drzwi w domu otwiera się i zamyka w takt ruchu dziecko - kot.

Aha i nie wydaje mi się, abyś zainwestowała odpowiednio dużo czasu i uwagi by
doprowadzić kota do równowagi psychicznej. A wizyty u weterynarza napewno mu w
tym nie pomogły. Porównał bym to do umieszczenia dzieciaka w psychiatryku bo
sprawia problemy wychowawcze w wieku lat 2. Lekarz Ci pomoże? Nie. Sama
będziesz musiała dać sobie radę. Będziesz prała dzieciaka? a może poprostu
spróbujesz go zrozumieć.

pozdrawiam
Marcin

[kira_koslin]

[dzingiel]

Czy uważasz, że porównanie kota do telewizora było by lepsze?
Stopień podobieństwa niezrozumienia tego zwierzaka do stopnia niezrozumienia
które często spotyka dzieci jest uderzający.

[kira_koslin]

dzingiel napisał:

>
> Czy uważasz, że porównanie kota do telewizora było by lepsze?
> Stopień podobieństwa niezrozumienia tego zwierzaka do stopnia niezrozumienia
> które często spotyka dzieci jest uderzający.
Przepraszam ale to co piszesz to dla mnie bzdura.
Piszac ze porónanie dziecka do kota jest nieporozumieniem mialam dokładnie to
własnie na mysli prosze wiec nie obrazac mojej inteligencji pisząc o
porównywaniu kota do telewizora.
Od dziecka byłam wychowywana ze zwierzetami i uczona szacunku do nich. Tak jest
i teraz kiedy mam swoja rodzine, dziecko, również mamy zwierzeta i bardzo sie
cieszę ze bede mogła nauczyc swojego syna szacunku i uczuc dla zwierzat.
wiewcej - uwazam ze przebywanie ze zwierzatami bardzo dobrze wplywa na rozwoj
dzieci. Pomimo całej mojej miłosci do zwierząt uwazam ze nad zwierzetami trzeba
umiec panować. Nie mozna pozwolic na wszsytko. Zwierzeta nie posiadają
wyobraźni, podobnie wsród zwierzat trafiają sie rózne jednostki i nalezy umiec
ocenic ryzyko - zwierze to nie zabawka!
Zwierze nie moze nad Toba panować pomimo wszystko.

Mój syn jest dla mnie najwazniejszy na swiecie, kocham swojego psa, uwazam goi
za członka rodziny ale gdy w pewnym momencie mój pies stałby sie zagrozeniem
dla mojego dziecka nie chciałabym miec go w domu.
Poza tym, prosze czytajmy dokladnie a nie potepiajcie w "czambuł" dziewczyna
sie konsultowała z lekarzami, lekarz nie pozwolił na zabranie kota do domu - o
czyms to swiadczy prawda????

[dzingiel]

ten kot się ich poprostu bał. wystarczyło go zostawić w spokoju i by się
uspokoił. wystarczyło go trochę znać i było by wiadomo jak do niego podejść.
ale zamiast tego: jak miał wyglądać, skoro mu udowodnili zamiast tego, że
rzeczywiście spokoju to on już nie zazna? złapać, do kontenerka, do weterynarza
jak mniemam samochodem. jak się czują zwierzęta u weterynarza to jeszcze inna
historia.

weterynarz słysząc o dziecku odrazu olał kota bo przecież by się sądu nabawił,
a może nawet i odszkodowania. a kot nie jego, to i problem nie jego. o tym to
świadczy.

pięknie piszesz o tej miłości dla zwierząt i dobrym rozwoju dziecka. a zwierzę
myślisz nie ma uczuć? a zwierzę nie rozwija się przy człowieku?
nauczysz go takiej miłości, że będzie się poprostu pozbywał problemu? to jest
według Ciebie panowanie nad zwierzęciem?

Frazesy opowiadasz i głodne kawałki.

miłość dziwczynko nie polega na zachwycaniu się oczętami, miękkimi włosami i
powabnymi ruchami. miłość to nie jest tylko przynoszeniem kwiatów. miłość
polega także na tym, że poznaje się to co w środku - psychikę "obiektu
miłosci". że czuje się za niego odpowiedzialność. że zwraca się uwagę minn. na
wiedzę - jak można go zranić czy przestraszyć.

jak już pisałem - taka zabawa kiedy "mieć" równa się dla kogoś "posiadać".

żegnam
Panno Płycizno

[kira_koslin]

Panie Głeboki,
zastanów sie co ty wypisujesz, teraz porównujesz miłosc ludzką - proszę!

Ja tylko uwazam ze trzeba umiec kochac zwierzeta a nie dac sobie wejsc na
głowe, poza tym autorka watku konslkutowala sie z lekarzami i jak kot trfaił do
schroniska lekarz nie chciał wydac kota - wiec swiadczy to o czyms prawda??????
Poza tym wielcy i madrzy obrońcy zwierzat dla niektórych z Was dziecko to
dzieciar, sliniacy sie bachor, a dla mnie całe moje zycie, kocham go ze jezeli
cokolwiek byloby jakim zagrozeniem dla Niego natychmiast bym sie tego pozbyła.
A czy znacie dokladnie sytuacje żeby tak szybko osadzać, wiecie dokładanie co
działo sie w domu nie, tylko histeryczne krzykint biedy tego nieszczesnego kota!
Kochajmy zwierzeta madrze....

Aha i dziekuje za kolejny epitet, wrsód obrónców zwierząt emanujacych empatią
dowiedziałam sie moeje dziecko to dzieciar, sliniący sie bachor, płycizna nie
pamietam co jeczcze.....

Gratuluje i pozdrawiam dobrego samopoczucia

[blueluna]

> schroniska lekarz nie chciał wydac kota - wiec swiadczy to o czyms
prawda??????

Tak - o tym ze kot juz nie zyl (jesli byl chory w momencie oddania do
schroniska stres mogl go zabic - lub zostal uspiony, metka agresywny to czesto
wyrok dla zwierzecia oddanego dla schroniska) lub ze chciano go uchronic przed
uspieniem - bo taka chec deklarowala autorka watku.

> kocham go ze jezeli
> cokolwiek byloby jakim zagrozeniem dla Niego natychmiast bym sie tego
>pozbyła.

Zagrozeniem dla dziecka jest wiekszosc sprzetow domowych (masz jeszcze gniazdka
elektryczne, kable, noze, szyby, okna, balkon?)
Zagrozeniem (potencjalnym) jest kazdy czlowiek napotkany na ulicy.

> Kochajmy zwierzeta madrze....

Owszem - ale kochanie madrze nie oznacza usypiania lub wywalania do schroniska
czy na dwor.
Jesli kot nie moze juz mieszkac z nami - bo zdarza sie taka sytuacja - to dajmy
obraz tej milosci - szukajac mu domu.
Patrisha po prostu pozbyla sie klopotu - i jeszcze chce zeby ja po glowce
poglaskac.
Sorry.
O ile jestem w stanie jakos wytlumaczyc sobie oddanie przez kogos kota w
nerwach i niewiedzy do schroniska - o tyle w zaden sposob nie jestem w stanie
zrozumiec obecnej pasywnosci i braku reakcji.

[kira_koslin]

blueluna o co Ci chodzi????????????
Zagrozeniem dla dziecka jest wiekszosc sprzetow domowych (masz jeszcze gniazdka
>
> elektryczne, kable, noze, szyby, okna, balkon?)

Kobieto czy gniazdko, nóz samo choidzi po domu, no proszę Cię czy TY juz
odnalzałas rados w negacji wszystkiego co nie jest spojne z Twoim poglądem.

[pinos]

Kiro - przeczytaj proszę uważnie to co napisałam poniżej.

Pomimo całej mojej miłosci do małych dzieci uwazam ze nad małymi dziećmi trzeba
umiec panować. Nie mozna pozwolic na wszsytko. Małe dzieci nie posiadają
wyobraźni, podobnie wsród dzieci trafiają sie rózne jednostki i nalezy umiec
ocenic ryzyko - małe dziecko to nie zabawka!

Nie uważasz, małe dzieci to właśnie takie małe zwierzątka? Składające się na
początku z pragnień "prymitywnych" - pragną snu, miłości, jedzenia, rozrywek...
Dopiero po pewnym czasie rozpoczyna się "uczłowieczanie" dziecka....

[gosiik]

popieram w całości pod warunkiem, że autorka wątku nie zmyśla - na forum ciąża
był ostatnio wątek dziewczyny, która oddała psa i też wydawał mi się średnio
wiarygodny
a jeśli to prawda, to kota mi żal, nie Ciebie