Lęk separacyjny

[ape_pol]

Moj 9 mies. (7 korygowane) synek z dnia na dzień coraz więcej chce być
noszony, nie pozwala mi nawet na chwilkę wyjść z pokoju, kiedy traci mnie z
punktu widzenia wrzeszczy wniebogłosy, krzyczy na widok obcej osoby, naweyt
kiedy zabawia go wlaśnoie ktoś inny nie może mnie stracić z oczu. Czasami
miłe jest to, że bez mamuni nie może się obejść ale czasami też jest
uciążliwe. Myślę, że to tzw. lęk separacyjny, on się pewnie boi, że jak sobie
pujdę to już nie wrócę. Jak mu pokazać, że mama zawsze wraca? Jak wy sobie
radziłyście kiedy wasze dzieci przechodziły przez ten okres? Pocieszam się,
że nic nie trwa wiecznie i kiedyś to minie, tylko jestem jeszcze ciekawa
kiedy?

[mamani1]

tak, to na pewno ten lek. co prawda to jeszcze przede mna, bo moja ma
6miesiecy, ale czytalam, ze ten lek trzeba przeczekac. pomagac dziecku w ten
sposob, ze nie wymykac sie, jak sie bawi, nie uciekac i nie oganiac sie od
dziecka, tylko caly czas byc(w miare mozliwosci). dziecko widzi, ze mama jest,
nawet jak wyjdzie z pokoju(po jakims czasie to zalapuje)ale nie pisza po jakim
czasie dziecko nabiera pewnosci, ze na mame zawsze mozna liczyc. w koncu to
mija i maluch rusza w swiat sam...

[arctica1]

mam podobny problem, mój synek kończy 10 m-ąc i od kilku dni jest straszny
przylepa jak jest sam z tatą to się super bawią na dywanie a jak tylko mnie
zobaczy to marudzi i wspina się na mnie zeby go przytulić i ponosić. W nocy
częściej sie budzi i płacze tak długo az ja go nie weznę na ręce kiedyś mąż
wziął ululał i było ok z taeraz ja go biorę i najczęściej daję cycusia żeby
zasnął a miałam zamiar odzwyczajać go od nocnych karmień a jest ich jeszcze
więcej.....

[ape_pol]

podnoszę, może ktoś jeszcze coś napisze

[efka42]

Ja napisze, ze u mnie to samo.maja coreczka ma 7,5 miesiaca.Do tej pory byla
naprawde grzecznym, malo wymagajacym dzieckiem. moglam wszystko przy niej
zrobic, lubila i lezaczek i krzeselko. a od jakiegos czasu musze wlasciwie caly
czas byc przy niej, a najlepiej jak ja nosze.zrobila sie marudna( dolaczylo sie
tez zabkowanie, juz czwarty zab w przeciagu trzech tygodni), w nocy tez- budzi
sie i ciagle chce cycusia. zreszta w dzien podobnie- nie moge jej namowic na
sloiczki, ktore wczesniej chetnie jadla, tylko piers i piers i to czesto.takze-
ape-pol, niestety nic Ci nie doradze.ja tylko mam nadzieje, ze to ten lek
separacyjny, a nie jakies nowe przyzwyczajenia, ktore zostana na dluzej.

[ggosiek]

Ale moja Marta jest najlepsza. Cyca nie ssie od ukończenia 1 miesiąca życia,
ale jak tylko wyjdę z pokoju, krzyk płacz, jak wracam, łapie się za moją pierś
(dosłownie) i trzyma (ale strasznie boli). Czasami chce abym jej wyciągnęła
pierś i się bawi. komixcznie to wygląda.

A co do lęku separacyjnego to przechodzimy to już od ok. 2 miesiećy, a Marta
teraz skończy 9 miesięcy. Przyjadę z pracy, przylepia się do mnie wyjdę na
moment krzyk, nauczyła się raczkować i teraz wszędzie za mną chodzi. Jesteśmy u
znajomych na rączkach tylko u mnie, muszę się ciągle jej przyglądać, bo bierze
mnie za włosy ciągnie, abym odwróciła głowę. Trochę jest to męczące, ale
wiadomo mała ma prawo być stęskniona jak 2/3 dnia mnie nie ma.