"Jeżdżenie po domach"

[emwu55]

a mnie trzęsie z nerwów, jak widzę, że ciągają dziecko na siłe ze sobą rujnując
mu niejednokrotnie rytm dnia i nie widząc różnicy czy prześpi się w domu czy u
koleżanki mamusi, bo ta ostatnia musiała akurat np. pofarbować włosy u tejże
koleżanki. Rozumiem, że przebywanie w różnych środowiskach w pewien sposób
podnosi odporność dziecka ale czy Wy chciałybyście byc "obwożone" tu i tm.
Postawcie sie w sytuacji dziecka, gdy co chwilawidzi inną ćwierkająca
niejednokrotnie sztucznie i na siłę twarz.
Nasz mały ma 2 latka i na pierwszą wyprawę samochodem 50 km od domu do moich
rodzicow pojechał jak miał tydzien. Ale generalnie - gdzie naprawdę nie muszę
małego nie biorę a tym samym najczęściej siede w domku lub aktywnie z nim na
spacerze wśró innych dzieci.
A teraz możece mnie zlinczować - Wasza wola.

[enyya]

A ja jestem w szoku, że niektórzy zabierają dziecko 3 dnia po porodzie, czy po
wyjściu ze szpitala do hipermarketu. To dla mnie jest bezmyślność.
Czy nie mówili lekarze w szpitalu kiedy można wyjść na spacer z maluchem ?
Tydzień po wyjściu ze szpitala mozna wyjść na spacer, na świeże powietrze.
Trzeba powoli klimatyzować dziecko, najpierw 15 min spaceru, potem stopniowo
codziennie wydłużać spacer. A nie od razu do hipermarketu. To dla mnie jest
nieodpowiedzialność. Chodzicie do lekarzy zapewne, to zadawajcie im pytania.

[wiedzma15]

> A ja jestem w szoku, że niektórzy zabierają dziecko 3 dnia po porodzie, czy po
> wyjściu ze szpitala do hipermarketu. To dla mnie jest bezmyślność.

taaak, bezmyślność. Matka z ojcem też coś muszą jeść. A samotne mamy? też mają do sklepu nie chodzić?

> Czy nie mówili lekarze w szpitalu kiedy można wyjść na spacer z maluchem ?

myśląc w ten sposób, powinno się do ukończenia przez dziecko prawie dwóch tyg. przebywać w szpitalu, no bo przecież już samo wyjście z niego i przejazd do domu to konieczność wyjścia na powietrze. Poza tym, rzadko są hipermarkety pod chmurką, albo ja po prostu nie bywam


Ale, na temat wątku: sytuacja z dnia wczorajszego - moje córy (prawie 6 lat i 4 m-ce), od zawsze zabierane wszędzie, na wszystkie imprezy na które my chodzimy, na zakupy i wszelkie wyjazdy, na ognisku u sąsiadów - radosne swobodne, zajete sobą i ciekawe otoczenia. Przyjechała córka gospodarzy ze swoją córeczką - 5 m-cy. Mała w ogóle poza spacerami na świeżym powietrzu oraz mamą i tatą niewiele ma kontaktu ze światem. No więc wyjmuje dziewczyna maleństwo z wózka, a maleństwo w ryk i dziki wrzask, bo nowe otoczenie, nowi ludzie itp. Efekt taki, że myśmy z mężem normalnie spędzili czas w towarzystwie, od czasu do czasu wyciągając cyca, a dawno nie widziana przez wszystkich córka - z wyjącym cały czas dzieckiem w domu i nawet pogadać z nią nie było jak...

[jonaska]

dokałdnie..chciałam to dodać. nie mówię,żeby z maleństwem biegać wszędzie (o
tym niech zadecydują rodzice) ale pojawi się problem kiedy zaczniecie wychodzić
za póxno. maleństwo nie zasnie nigdzie, tylko na dworku albo w domu. nie
zostawisz maleństwa z babcią U NIEJ w mieszkaniu, bo będzi epłącz i histeria,
nie pójdziesz potem do znajomych, ponieważ dziecko również będzie się balo itp
itd....zatem może warto odwiedzać czasami kogos...nie co zień inną kolezankę i
inne centrum handlowe..ale jednak...

[kaeira]

enyya napisała:
> Czy nie mówili lekarze w szpitalu kiedy można wyjść na spacer z maluchem ?

Nie, nie mówili.

> Tydzień po wyjściu ze szpitala można wyjść na spacer, na świeże powietrze.

No cóż, na szczęście nie wszyscy lekarze mają takie poglądy. Co innego -10
stopni, co innego przyjemne, bezwietrzne 23 stopni. W takiej pogodzie można
wychodzić od razu, dla mnie to oczywiste. Cóż takiego jest w świeżym
"nadworzowym" powietrzu, trucizny jakieś, że trzeba dziecko aklimatyzować? A
może w domu tez trzymać okno zamknięte, bo tego świństwa naleci do środka ?

[mw144]

" Czy nie mówili lekarze w szpitalu kiedy można wyjść na spacer z maluchem ?" - owszem, mi mówili Dzień po porodzie lekarka kazała zabrać dziecko na dwór i posiedzieć chwilę na ławce w parku (przyszpitalnym) jak nie mam jeszcze siły z nim chodzić. Tak też uczyniłam. I mnie i dziecku wyszło to tylko na zdrowie (było oczywiście lato i ładna pogoda).

[mniemanologia]

W odwiedziny do rodziców (200km) wybraliśmy się, gdy Mały miał chyba z miesiąc.
Miał 2 tygodnie, gdy był pierwszy raz w hipermarkecie; 2 miesiące - gdy
wyjechaliśmy z nim w góry po raz pierwszy; 3 miesiące, gdy spędzaliśmy parę dni
na Suwalszczyźnie; no i teraz niespełna 4, gdy byliśmy w Beskidzie Żywieckim
(Młody został wniesiony w nosidełku na Skrzyczne i na Wielką Czantorię).
Ani razu nam nie zachorował.
Na nasze IQ nie narzekamy, to gdzieś w 98 centylu

[ikabg]

Widzę, że idziecie na rekord! Tak jak pisałam gdzieś poprzednio, wychodzenie z
noworodkami i młodziutkimi niemowlętami, to dla niektórych rodziców coś jakby
sport ekstremalny! Ba niektórzy szczególnie sie uaktywniają społecznie i
podróżniczo właśnie tuż po przyjściu maleństwa na świat...Niespełna 4-ro
miesięczne niemowlę w nosidełku przez dłuższy czas??? To woła o pomstę do nieba!

[kaeira]

ikabg napisała:
> Niespełna 4-ro
> miesięczne niemowlę w nosidełku przez dłuższy czas??? To woła o pomstę do nieba!

A to dlaczego? Dziecko można nosić nawet i cały dzień (chyba że chodzi o takie
sztywne nosidełka, wtedy faktycznie)

[ikabg]

Mniemam, że o takie właśnie chodziło

[mniemanologia]

Rekord? Z nikim się nie ścigałam, Koleżanka zadała pytanie, to odpowiedziałam.
Nie sądziłam, że jest jakieś parcie w tę czy drugą stronę, widzę, że mylnie
przypuszczałam, że pytanie miało służyć zorientowaniu się w temacie - ale po
lekturze odpowiedzi sądzę, że miało ono służyć rozpętaniu zadymy i wymianie
wątpliwych "uprzejmości".

Sport ekstremalny? Uaktywnianie się społeczne i podróżnicze? Skąd! Po prostu
prowadziliśmy zawsze taki tryb życia, który i tak po przyjściu Synka na świat
uległ dużym zmianom (odpadają wielodniowe wędrówki z plecakami od schroniska do
schroniska itd.).

Widzę, że to nie jedyny błędny wniosek, jaki wyciągnęłaś - było to nosidełko
Red Castle Sport, można w nim w odpowiedniej pozycji nosić nawet noworodki.

Swoją drogą, niedawno był tu wątek, gdzie postawa dziewczyny, która z 5-
tygodniowym maluszkiem była w górach, spotkała się z ogólną aprobatą i podziwem:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=572&w=64191340&a=64234672

[madzik744]

Jak będziesz izolować dziecko to dopiero Ci zacznie chorować. Ja poszłam do
centrum handlowego, jak córka miała 2 tygodnie, później ciągle stykała się z
ludźmi. To swojego rodzaju szczepionka odpornościowa. Teraz ma 9 miesięcy i nie
miała nawet kataru. Czego nie mogę powiedzieć o dzieciach moich znajomych,
którzy też izolują dziecko- ciągle jest chore.

[margarettka]

dolaczam do zdziwionych.
mojego Ignasia od poczatku zabieralam wszedzie, z supermarketami wlacznie. Do
rodzicow pierwszy raz pojechalismy jak mlody mial 5 tyg (200 km).

[mamaigiiemilki]

Witaj!ja mysle tak jak ty(i od razu z gory dziekuje za odp. osob majacych inne
zdanie); a to dlatego ze dla mnie wazne bylo nauczenie blizniaczek rytmu dnia;
dla mnie istotne bylo aby male zalapaly kiedy ida spac, kiedy jedza, itp. a
zreszta uwazam ze takie male dzieci sa po prostu za male na czeste eskapady
supermarketach ; lepiej wyjsc na spacer;a co do odwiedzin u tesciow- to jezeli
maly jest zdrowy a mieszkaja blisko to chyba jemu krotka wizyta nie zaszkodzi
pozdr. Anka

[justynakw4]

no co Ty? nie ma sie co bać przed wizytami z niemowlakiem u innych. my
zaczeliśmy wizyty z synkiem gdy miał 3 tygodnie ale na zakupy do hipermarketów
nie zabieralismy go. teraz ma 10 miesięcy więc zabieramy go juz wszędzie.

[tatko1]

odnoszę wrażenie, ze niektóre mamy traktują wypady do supermarketów jako wręcz
"zdrowotne"-uodparniające dziecko i chroniące je od zachorowań. Gatuluję logiki.
Niektórzy dla zdrowia chodzą na basen, inni na spacery, inni na siłownię, a inni
do supermarketów...
Ja osobiście unikam chodzenia z dzieckiem do supermarketów, bo mam taką
możliwość, ale jeśli już tam jestem to raczej z konieczności a nie dla
uodpornienia dziecka.
Do teściów pojechaliśmy dopiero jak mały skończył roczek(mieszkają 500km w 1
stronę)właśnie z obawy przed zachorowaniem, raczej z rozsądku bo warunki
mieszkaniowo-sanitarne mają znacznie skromniejsze niż my-mieszkam w bloku

[madzik744]

No to niech niektórzy założą szklarnie i tam hodują swoje dzieci. Zobaczymy za
kilka lat jaka będzie ich odporność, jeśli cały czas siedzą pod kloszem i świata
nie widzą, gdyż ten jest pełen bakterii.

aż mnie zatkało...

[meduza_79]

mój syn ma 8 miesięcy, i odkąd skończył 1,5 jeździmy z nim wszędzie, do jednych
i drugich rodziców, mimo różnego standardu zamieszkania, Mały zna już chyba
wszystkich wujków i ciocie, (nasze rodzeństwo cioteczne + znajomi) jest
towarzyski i nie boi się obcych. Nie mam obawy że jak zostanie z kimś to będzie
płakał. A do tej pory jest super zdrowy, ani razu nie chorował, choć jak
jedziemy do marketu jedziemy we trójkę razem. Niejednokrotnie ruszaliśmy w
wojaże na weekend, albo wracaliśmy do domu po imprezach o najdziwniejszych
porach wieczoru i nocy. Jakbym miała siedzieć w domu przez kilka miesięcy, to
bym już sobie dawno żyły podcięła, bo psychicznie takiej izolacji nie da się
wytrzymać. A i dziecko uczy się radzić sobie z niebezpieczeństwami tego świata,
(czyt. bakterie) bo nauczyć sie musi normalnie żyć a nie pod kloszem.
Jedyny problem, jaki się pojawił, to wraz z zębami czyli obniżoną odpornością
pojawiły się pleśniawki, ale nie wierzę, że wychowując syna inaczej, miałabym
większą szansę żeby ich uniknąć.

[lucy_cu]

Myślę, że tu trzeba mieć trochę umiaru i zdrowego rozsądku. Chodzenie z
dzieckiem dzień w dzień do galerii handlowej w ramach spaceru to lekka
paranoja. Ale już wyskoczenie z maluchem po zakupy (żeby rodzina nie umarła z
głodu po prostu)- to normalna sprawa. Odwiedzanie rodziny czy znajomych z
malutkim dzieckiem miałoby rujnować mu rytm dnia i narażać go na infekcje? Bez
przesady.
Moim zdaniem posiadanie dzieci nie powinno wiązać się z absolutnym poświęceniem
się i rezygnacją z dotychczasowego trybu życia. Obie strony powinny umieć się
do siebie dostosować- jeśli ktoś zaczyna być niewolnikiem dziecka, nie wyjdzie
to na dobre obu stronom. Dziecku naprawdę nic się nie stanie, jeśli raz na
jakiś czas zmieni otoczenie- wręcz przeciwnie. Ono tez potrzebuje odmiany.
U nas zawsze jakoś tak normalnie i automatycznie wszystko się rozwiązywało- był
czas i na zakupy, i na wycieczki, i na odwiedziny, i dzieci jakimś cudem jadły,
spały, krzywda im się nie działa. Nasze maluchy wywędrowywały z domu w wieku
poniżej miesiąca. Jakoś nie ucierpiały na tym, że bywały na zakupach, że
przewietrzyły się gdzieś za miastem, bywały z nami w muzeach, na przeróżnych
imprezach, że odwiedziły babcię. Gdybym bała się je wypuszczać "w świat", moje
rodzina nie miałaby co jeść, starsze dzieci nie poszłyby do przedszkola, bo nie
miałby ich kto zawiezć, a ja sama zwyczajnie bym zwariowała, układając mój rytm
dnia wyłącznie pod kątem niemowlaka.
Na zakończenie jeszcze przykład moich znajomych, przykład ekstremalny,
przyznam, niemniej jednak pokazujący, że dzieci naprawdę nie muszą spędzać
połowy pierwszego roku życia tylko w domu i na spacerze w parku: dzieci jest
dwójka, w tej chwili mają rok i trzy latka. Jedno urodziło się w lecie, drugie
na wiosnę. Praca rodziców wymaga, aby przebywali w terenie mniej więcej od
marca do pazdziernika. I co? I ich dzieci są od maluszka z nimi. Stykają się z
mnóstwem ludzi, w domu lądują po południu. Od niemowlaka wiodą taki koczowniczy
tryb życia. Są zdrowe, przegrzeczne, mądre, potrafią same się bawić, nie boją
się obcych. Tak, jak napisałam powyżej, to jest oczywiście przykład
ekstremalny, niemniej jednak pokazuje bardzo wyraznie, że dzieci wcale nie
muszą być izolowane od świata.
Jumami, pakuj dziecko i jedz do teściowej- zobaczysz, wszystkim mała odmiana
się przyda!

[siasiunia1]

mojej siostry córeczka pojechala na wakacje mając 2 miesiące. W warunki gdzie
nie ma bieżącej wody (trzeba ją pompą ciągnąc i zagrzewac) Dziecko
zdrowiuteńkie, nie zachorowało ani razu.
Jumami - juz widzialam ze odwazylas się być u teściowej, mysle ze jak pierwsze
koty za płoty to tez Ci będzie łatwiej podjąc decyzję o częstszym wychodzeniu w
celu odwiedzenia kogos
Zresztą taki 3 miesięczniaczek to juz nie noworodek a niemowlę.
Co do supermarketów to ogólnie nie cierpie ich ale zakupy trza zrobic a taniej
wychodzi. Takze tylko wtedy kiedy potrzeba a nie w celach "rekreacyjnych".
Szczególnie w lato
pozdrawiam i zyczę grzecznego synka u odwiedzanych

[jumami]

Coś pokręciłam i mój post pojawił się prędzej....mam nadzieję,że tym razem
bedzie ok.Pozwoliłam zatem go powtórzyc...tak na świeżo, zatem.....
Wczoraj odwiedziłam teściową z małym.Bacznie rozglądał sie po pokoju,czuł się
nieswojo i na początku popłakał ciut,ale potem było ok.Poprzytulał się do mnie
i wszystko grało,bylismy 40min. Pierwsze koty za płoty.Pozdrawiam
Aha...Ponownie dziekuje,za wasze opinie,ale PROSZĘ by nie oceniac innych przy
okazji dzielenia się własnym doświadczeniem!
Moje zdanie jest takie:
1.Te 3 mieś to dobry czas by z bobasami odwiedzac innych.
2.Spacery z malenstwem od 2 tyg życia latem,od 3 tyg w zimie(przedtem
werandowanie-zimą)
3.Do supermarketów......napewno nie z kilkumiesięcznym dzieckiem.Ja chyba roku
tak zrobię gdy mały rok skończy,i chyba z musu.No bo poco z małym/małą na
zakupy-spożywka.Teraz jeździmy albo ja albo mąż.Nie potrzebujemy by nasza
trójka zawitała u bram hiper/super marketów.
4.Myjemy ręce przed kontaktem z dzieckiem i nie pozwalam by obcy go dotykali-a
z jakiej racji(np. na ulicy).A raz było,że babka z rękami do mojego
bąbelka...zaskoczona byłam.
5.Bawi się w domu i u innych swoimi zabawkami i na swoim kocyku.
Narazie to tyle.
Pozdrawiam i proszę o nieocenianie innych.Myślę sobie,że forum jest poto by da
porady,podzieli się doświadczeniami a nie po to by atakowac.Wasze i moje opinie
na różne tematy mają pomóc podją taką albo inną decyzję.
PA

[kaeira]

jumami napisała:
> 3.Do supermarketów......napewno nie z kilkumiesięcznym dzieckiem.Ja chyba roku
> tak zrobię gdy mały rok skończy,i chyba z musu.No bo poco z małym/małą na
> zakupy-spożywka.Teraz jeździmy albo ja albo mąż.Nie potrzebujemy by nasza
> trójka zawitała u bram hiper/super marketów.

No, u nas dlatego, że nie mamy samochodu, więc jedna osoba sobie z większymi
zakupami nie poradzi. A z wozkiem nawet jedna osoba moze kupic więcej i
zapakować na dol, nie mówiąc już o dwóch osobach. Zresztą to oszczędność czasu.

Poza tym regularnie chodziłam i chodzę podczas normalnych spacerów z wózkiem na
bazar, do sklepów osiedlowych itp. (Spacer na bazar to nasz regularny punkt
programu)

Poza tym naprawdę nie wierzę w te armie wirusów latające w powietrzu. Większość
świnstw przenosi przez kontakt ręce/usta/nos, a małego dziecka nie nikt obcy nie
dotyka, ani ono nie dotyka rzeczy wokół siebie. Natomiast my przy taki okazjach
dezynfekowalismy regularnie ręce kremem dezynfekującym z alkoholem (dostalismy
ze Stanów, bardzo polecam - nazywa się Purell - www.purell.com)

Dodatkowo wg mnie zależy to od dziecka. Niektóre moga byc za wrażliwe na takie
rzeczy, przestymulowywać się. Mojej małej bardzo podobały się "spacery" w
sklepach i galeriach, co nie znaczy, że odbywały się codziennie!

[dorisja]

Jezu ja urodzilam syna w styczniu, po tygodniu wychodzialm z nim na spacery i sklepow nie omijalam wielkim lukiem bo porostu nie mialam wyjscia.Po 2 tygodniach przjechala do mnie tesciowa. Chcialm jej pokazac miasto wiec wazilyscy po muzeach i zwiedzalysmy. Do znajomych pojechalismy ja synek mial 8 tygodni(pociagiem ok100 km).I odwiedzamy ich mniej wi9ecej raz na miesiac. Jak mial niecale 4 miesiace polecielismy na 2 tygodnie do dziadkow. Lot dwie godziny w jedna strone. Moje dziecko o dziwo na sie swietnie i jeszcze nigdy mi nie chorowal. Takze nie rozmuniem co znaczy nie chodzenie nigdzie z dzieckiem.