sama w domu z dzieckiem - jak nie zwariować?

[triskele]

córka ma dwa tygodnie,przez najbliższe pół roku będę z nią w domu sama. mąż pracuje, nie ma go 10h dziennie. mieszkamy w Irlandii, nie mamy tu żadnej rodziny. w naszej miejscowości nie znam kompletnie nikogo. to dopiero dwa tygodnie, a już czuję, że mam trochę dość. nie mam z kim słowa zamienić cały dzień. chcę do ludzi
co robić??

[kasiapro1]

1)wrocic do domu
2)wziasc kogos do pomocy a samej zajac sie soba,zakupami,kosmetyczka.
Bedzie ciezko,sama juz to widzisz.
To nie na moje nerwy,zeby siedziec przez caly dzien z dzieckiem,moze
sie przelamiesz i jakos pojdzie?

[mruwa9]

3. wyjsc z domu, miedzy ludzi. Wpakowac dziecko do wozka/chusty i
wypruwac z domu. Polakow w iRLANDII POMALU ZACZYNA BYC WIECEJ, NIZ
SAMYCH iRLANDCZYKOW, sorry za capslocka, wlaczyl sie przypadkowo,
wiec niemozliwe, zebys nie znalazla sobie jakiegos towarzystwa.

Kasiapro1, co znaczy u Ciebie pkt.1? Do jakiego domu ma wrocic?
Przeciez jej dom jest teraz w Irlandii, z mezem/partnerem. Chyba, ze
masz na mysli powrot pod kiecke do mamusi? To ostatnia rzecz godna
polecenia mlodej rodzinie...

[kasiapro1]

Pkt.nr 1 oznacza powrot do Pl.
Dlaczego pod kiecke?
Przeciez ludzie ktorrzy wyjezdzaja tez maja tu mieszkania,czesto
prowadzili samodzielne gospodarstwo.
Jak mieszkalam za granica to nie spalilam mostow tylko mialam gdzie
wrocic,wiec co w tym dziwnego?
U nas skonczyl sie kontrakt i wrocilismy.
Tak tez objawia sie tesknota za krajem,typowy dylemat emigrantow

[memphis90]

> Przeciez ludzie ktorrzy wyjezdzaja tez maja tu mieszkania,czesto
> prowadzili samodzielne gospodarstwo.
Taaaa, jasne, zostawiają majątki, cadillaki, lukratywne posady, żeby sobie ot
tak wyjechać

> Jak mieszkalam za granica to nie spalilam mostow tylko mialam gdzie
> wrocic,wiec co w tym dziwnego?
No to się ciesz. Ja, gdybym wyjechała, naprawdę nie miałabym do czego wracać.

[my-alena]

> > Przeciez ludzie ktorrzy wyjezdzaja tez maja tu mieszkania,czesto
> > prowadzili samodzielne gospodarstwo.
> Taaaa, jasne, zostawiają majątki, cadillaki, lukratywne posady, żeby sobie ot
> tak wyjechać

Owszem są tacy którzy wyjeżdżają ot tak sobie. My tak wyjechaliśmy. Zostawiliśmy
mieszkanie w Warszawie, rodzinę, przyjaciół i znajomych i bynajmniej nie z
powodu pieniędzy. Wyjechaliśmy bo nadarzyła się okazja. Postanowiliśmy spróbować
czegoś innego i tyle. Wrócić możemy w każdej chwili bo mamy do czego, ale na
razie nie chcemy bo tu gdzie jesteśmy życie jest znacznie spokojniejsze niż w
Warszawie.

Alena

[madz-ia80]

Nie widzę problemu, jeśli znasz angielski. Znajomości z innymi
mamami w parkach, piaskownicach, na spacerach są nagminne. Tematy na
temat dzieci nigdy się nie kończą )))
A jeśli masz problemy z językiem to zaplanuj sobie np za 2 miesiące
wyjazd do rodziny do Polski i zostań tam 2 tygodnie. Będziesz miała
cel. Im mniejsze dziecko tym lepiej zniesiecie podróz. Głowa do
góry! Ja urodziłam 30-08 i macierzyński przypadł mi na beznadziejną
zimową porę. Też myślałam, że zwariuję w domu. A teraz z uśmiechem
na ustach planuję jak zorganizować 1wsze urodziny mojego "diabła
tasmańskiego"

[plustka28]

Spróbuj za pomocą netu nawiązac kontakt z mamami -polkami
mieszkającymi w Irlandii ,napewno jest ich wiele.Życzę powodzenia.

[brandywina]

Na pocieszenie - ja nie w Irlandii, ale w Warszawie. O dwóch lat tu mieszkam i
też jestem de facto sama. Z dala od rodziny, przyjaciół. Mąż też po 10 godzin
poza domem. Moja mała ma 4 tygodnie i zaczynają się naprawdę trudne chwile.
Co ja robię? Odliczam dni trzech pierwszych najtrudniejszych miesięcy. Potem
będzie już łatwiej, a i dziecko zacznie gaworzyć, więc można nawiązywać pierwsze
dialogi .
No i spacery. Może poznam jakąś matkę i będzie można pogadać o pieluchach,
smoczkach i sposobach na kolki. Będzie dobrze!
Brandywina

[maleninki]

ja też w warszawie, a mąż pracuje nawet w soboty był ze mną i z dzieckiem
tylko przez pierwsze 2 tygodnie. jakoś zleciały te 3 mce sam na sam z młodą.
mamy super regularny plan dnia i jakoś dajemy radę gdzie mieszkasz, może uda
się wybrac na wspólny spacer?

[glu-sia]

Ja też sama z dzidzią siedzę przez cały dzień - chętnie zapoznam inne mamy -
gdzie dziewczyny mieszkacie? Ja na Ursynowie. Jeśli jesteście zainteresowane
bliższą znajomością, to dajcie znać!

[hanah.vic]

O dziewczynki, ja bardzo chętnie-mieszkam na Mokotowie, ale mam
znajomą mamę z Ursynowa i chętnie tam wpadam.Może zorganizujemy
jakieś spotkanie, np.pod Multikinem na Ursynowie, to pod samym
metrem, mozna iśc na kawę, lub coś innego.Co Wy na to ?

[evasolo]

O to my bardzo chetnie!, wlasnie pisalam, ze moge przejechac sie na
Ursynow bez problemu, tez jestesmy z Mokotowa.
Dajcie znac

Spotkanie

[hanah.vic]

Dziewczyny, to jak z tym spotkaniem? bo widzę że wszystkie chętne,
ale jakoś brak ustaleńMoże w przyszłym tygodniu ?dajcie znać

[evasolo]

ja jestem za, podajcie tylko kiedy i gdzie, dostosujemy sie. Byle
nie padalo

[evasolo]

to jak ze spacerkiem dziewczyny?

[grunia77]

hej, ja też jestem z mokotowa, chętnie się podłączę pod spacer jeśli to nadal
aktualne A gdzie dokładnie mieszkacie? Ja niedaleko Łazienek.
pozdrawiam.

[evasolo]

hej, ja caly czas jestem chetna, mieszkamy przy Rakowieckiej
niedaleko Pol mokotowskich ale do Lazienek tez nie jest daleko
napisz na gazetowgo

[grunia77]

napisałam na gazetowego
pzdr.

glu-sia :D

[maleninki]

ja na bemowie ul. hery, a Ty?

[glu-sia]

oj... to trochę daleko, bo ja mieszkam na ursynowie, a dokładnie na natolinie

[kamisa7]

Miałam ten sam problem, gdy urodziłam pierwszą córeczkę. Na spacerkach
notorycznie gadałam przez telefon. Dziś,półtora roku później znów chodzę na
spacerki, z młodszą a wózek starszej pcha jej niania. Juz dzięki bogu mam do
kogo się odezwać. Jakoś mało chętnych do rozmowy mam na tym moim osiedlu. Oczy
podkrążone i chodzą jak zombi. Może przyjaciółki nie znalazłam, ale zawsze kogoś
zagadałam. No chyba, że to ja czułam się jak zombipo jakiejś nocce.

[glu-sia]

Zgadzam się z Tobą...większość matek spacerujących z wózkami to napuszone
kobiety, sprawiające wrażenie, że wystarczy Im własne towarzystwo ... no ew.
malucha ;-(

[frida_a]

Ja już tak siedzę 6 miesiąc i nie zwariowałam grunt to dobrze zorganizować
sobie czas

[evasolo]

hej,
ja mieszkam na Mokotowie i mam ten sam problem, spacerujemy sami z
synem, pytalam na forum czy nie ma ktos ochoty na wspolne spacery
ale jakos nie bylo odzewu. W sumie metrem na Natolin nie jest daleko.
My mozemy przejechac sie na Ursynow w razie czego

pozdrawiam,
Pat

[maleninki]

oo, 2 lata temu mieszkałam na stryjeńskich z bemowa to faktycznie kawał drogi

do maleninki

[monikadr1]

U mnie podobnie, całe dnie sama. Mieszkam na Bielanach (okolice lotniska Bemowo.
Jeśli masz ochotę, pisz na @ gazetowy (mam nadzieję, ze poczta gazetowa działa).

[magnolia22]

hej Dziewczyny - dołączam się do grona "samych-mam" - u mnie Mąż
dodatkowo wyjeżdża w delegacje, a Maluch ma skończone 4 tygodnie,
więc wyobraźcie sobie jak trzęsę kolanami przed każdą jego
delegacją. DOCENIŁAM momenty, kiedy nie ma go w domu "tylko" 10
godzin.

Monikadr1 - ja niedaleko mieszkam, też Bielany, okolice Leclercka
szkoda że pogoda taka średniawa, bo spacery albo mamy na balkonie,
albo trzy razy wokół bloku i wiatrzysko nas przegania z powrotem do
domu. Gdyby było pięknie i ciepło, to byśmy biegali na spacery do pl
wilsona i z powrotem

[monikadr1]

Oooo, to blisko rzeczywiście. Jak byś miała ochotę się spotkać, pisz na @
gazetowy albo gg 5806641.

[marsupilami25]

Wyjdz z domu to podstawa. Gdziekolwiek, park, centrum handlowe byle do ludzi. Poszukaj na necie kontaktu z mamami w Irlandii. My znalazlysmy sie przez NK, da sie ;-P Glowa do gory ;-P

[karolina_zet]

rozejrzyj sie wokol za grupami dla mlodych mam - na pewno bedzie ich
sporo - rodzilas tam? chodzilas do szkoly rodzenia? czesto mamusie
tworza mniej badz bardziej formalne grupy i lubia sie spotykac,
nawet na kawe. zapytaj health visitor - moze i one cos prowadza - w
mojej okolicy byly spotkania dla mam karmiacych piersia, i
szkola "porodzeniowa" - to juz byly dwa dni w tyg, jeden dzien
spotykalysmy sie na kawie i jeden dzien chodzilam do lokalnego
children's centre. a od 3 mies zycia na basen z mala - i tak lecia
tydzien za tygodniem.
zaplanuj tez jakis wyjazd - niekoniecznie dlugi i do Pl - bedziesz
miala na co czekac.
albo zapros kogos do siebie na dluzej(z Pl?)
trzymaj sie.

[mmm_marta]

nie trzeba być w Irlandii, żeby to samo przeżywać . ja w Warszawie
mam podobnie. Mąż w pracy 10h dziennie, moi rodzice nie żyją,
teściowoe 400km od nas. nie mamy w wawie nikogo i do tego malutka
nie w pełni sprawna, więc na codzień masę stresów i nerwów. tysiące
razy myślałam że oszaleję. ale jakoś z każdym dniem jest łatwiej.
dasz radę kochana, to przejściowy (początkowy) kryzys. z czasm
przywykniesz, zorganizujesz sobie życie. tak jak Dziewczyny pisały,
wyrusz w świat, nie zamykaj się w czterech ścianach.
Zresztą, z czasem, już niebawem Twoja córeczka bedzie coraz bardziej
kontaktowa, a wtedy wyprłni tę lukę, o której piszesz.
Pozdrowienia i głowa do góry

???

[wirginia-1]

Straszne macie problemy: ,, mąż pracuje 10 godzin". A co mają
powiedzieć Te, które nie mają partnera? Wy, pewnie w takiej sytuacji
wylądowałybyście w psychiatryku! Drogie panie, bez przesady!!!!

[mmm_marta]

boli Cię noga? eeetam, nie narzekaj, pomyśl co czuje ten bez nogi. w
tym styulu jest twój post
nie oburzaj się koleżanko droga, bo każdy ma swoje własne problemy,
dla niego najważniejsze i wszelkie porównywania się nijak mają.

z mojej perspektywy (chore dziecko), powinnam wyśmiewać tego typu
problemy, jak ma autorka wątku, ale po co niby? tak jak mówię, każdy
ma swoje kłopoty i uszanuj że o nich pisze, prosząc o radę

[agsa22]

wirginia-1 napisała:

> Straszne macie problemy: ,, mąż pracuje 10 godzin". A co mają
> powiedzieć Te, które nie mają partnera? Wy, pewnie w takiej sytuacji
> wylądowałybyście w psychiatryku! Drogie panie, bez przesady!!!!

jejku po co taka zlosliwosc?

[mamuskaignasia]

Hey My mieszkamy w Dublinie.Latwo powiedziec wyjdz do ludzi itp. Ja od 4mcy chodze sama na spacery, w domu jak juz mam chwile wolna moja jedyna rozrywka jest net i tv. Choc probowalam nawiazac znajomosci z innymi mamami-porazka wiec wiem jak to jest.Daj znac jak masz ochote na ploty Pozdrawiam.

[agama77]

mieszkamy w londynie i krótko po ur Małej też miałam ten problem.
ale chodząc co 2 tyg do baby clinic ważyć dziecko, poznałam kilka
mam Polek. z jedną zaprzyjazniłam sie nawet. czyli poczekalnia w
baby clinic, gp -to dobre miejsca do nawiązywania znajomości))

[jusspy]

Hi, cztalam twoj post na gazeceie pL odnoscie mam samych w domu, ja
tez w dubliniem D12, jak chcesz mozemy sie spotkac, pozdrawiam,
Justyna mama 3 l i 3mies.

dopisuje się :-(

[tu_mama]

ja też będe sama z dzieckiem
córa ma 3 tygodnie, mąż od dziś wrócił do pracy, będzie wracał
17.15, a ja będe cały dzień sama..
byłam przerażona, ale jest 15.30 a my obie jakoś żyjemy
bez większych histeri, tylko córa mało śpi w dzień, jakoś
niespokojnie, nerwowo.. boje się, że mam mało pokarmu. jade dziś
zważyć ją w przychodni - zobaczymy jak przybiera na wadze.
i chyba kupie mleko w proszku, może podam jej w nocy.. bo karmienie
co godzine wykończy mnie ;-(

mam nadzieje, że bez większych ubytków w psychice dotrwam do dnia,
gdy mała skończy 3 m-ce (albo prześpi noc..)

Boże daj siłe..

[silyya]

A w jakim mieście w Irlandii mieszkasz?
Mąż(czy chlopak) nie pracuje z żadnym Polakiem,który ma dziewczynę
czy żonę,z którą mógłby cię poznać?
Ja na szczęście mam tu znajomych,ale wiem co czujesz, bo na początku
też było mi ciężko.
Z każdym dniem będzie coraz lepiej,tylko nie chowaj się przed
ludźmi .
Pozdrawiam.

[tu_mama]

ja mieszkam w Polsce, ale w mieście gdzie nie mamy z mężem rodziny
(napływowi jesteśmy..)
i ta zima..

[olla_1985]

Tez mieszkam w Irlandii i tez jestem sama cale dnie. Wiem jak to
jest, gdy nie ma sie do kogo buzi otworzyc i z kim wyjsc na spacer
lub wypic kawe. SYnek ma 5,5 miesiaca i rzeczywiscie dobrym sposobem
na przetrwanie jest czekanie na kolejny wyjazd do Polski. Chociaz
odliczanie dni powoduje, ze ciagna sie one jeszcze bardziej, ale
zostaly nam juz tylko 2 tygodnie
U nas w Cork mamusie wpadly na swietny pomysl i na forum oglosily
spotkania mam z Cork i okolic. Wiem ze spotykaja sie regularnie.
Niestety dla mnie takie spotkania to raczej bylaby katorga. Maly
nienawidzi wychodzic z domu i gdziekolwiek by nie byl to placze.
Takiego mam niestety wrazliwca. Maz tez pracuje cale dnie (12
godzin). WYchodzi jak maly jeszcze spi i wraca jak maly juz spi,
wiec zyje od weekendu do weekendu. Jakos to jest, nie narzekam choc
czasami naprawde ciezko. Synek duzo placze i ciagle trzeba go nosic
na rekach. Wiec jak musze zrobic obiad lub cokolwiek innego biore go
w nosidelko i razem gotujemy i sprzatamy.
Pozdrawiam wszystkie dzielne mamusie, ktorym brakuje rozmow o niczym
z przyjaciolka

[m.mikroskopek]

ja mieszkam w Polsce ale tez całymi dniami siedzę sama w domu. Mąż wychodzi ok 7
a wraca ok 22. Mała ma teraz 4 miesiące i już jest coraz lepiej, ale było
ciężko na początku.

jazu...czy wy tam znajomych nei macie???

[camel_3d]

przeciez wys nikt w domu nie zamyka na sile.. idz na plac zabaw, do parku,
takich mam z dziecmi w irlandii jest duzo...

[agsa22]

No zima to napewno na dworze pelno mam z wozkami.Biegaja slalomem po alejach
unikajac kropel deszczu(ktory o tej porze roku pada na wyspach niemal
codziennie).Istnieja tacy ludzie,ktorym ciezko nawiazywac jest zupelnie nowe
znajomosci.Dlaczego niektorzy nie potrafia tego poprostu zrozumiec?

[behemot_666]

Ja mialam pierwszy miesiac lekka depresje, mieszkam a Czechach, nie znalam tu
zadnych mam, rodzina daleko... no i siedzialam sama w domu i nie moglam
wytrzymac. po miesiacu zaczelam chodzic z malym na spacery, czasem do znajomych,
ale nadal nie mialam nikogo z dzieckiem - no i wiekszosc ze znajomych miala czas
wieczorem albo w weekend a wtedy ja mialam w domu meza wiec sie nie nudzilam. Az
w koncu zaczelam czytac ogloszania w gazetkach dla mam - rubryka towarzyska z
cyklu szukam mamy na wspolne spacery no i znalazlam. Od kiedy wrocilam do pracy
mam tyle spotkan ze znajomymi, innymi mamami i zajec ze zaczynam powoli tesknic
za slodka bezczynnoscia z pierwszego miesiaca.

[mamazuzika]

czesc,to i ja sie pozale,mam7 miesieczniaka,ktory nie znosi :wozka,spacerow
,ludzi,halasu uff,a do tego 5latke ktora codzien trzeba odprowadzic i odebrac z
pszedszkola.mieszkam w berlinie juz troche i nadal nikogo nie znam

[smolkowicz_a]

Pomyśl, że nie jest tak źle, bo mąż za te 10 godzin będzie w domu.
Ja byłam sama przez 8 miesięcy. Mąż pracował za granicą i
przyjeżdżał tylko raz na 2,3 miesiące na kilka dni. Nawet do porodu
jechałam sama. I co? Żyję, więc i ty przeżyjesz. Nie było łatwo,
zwłaszcza, że do dzisiaj nie przespałam ani jednej nocy. Teraz mąż
jest w polsce ale wraca z pracy po 17-tej. Dłuży mi się bez niego
ale jakoś daję radę.
Głowa do góry!

[emigrantka34]

Jestem w podobnej sytuacji.
Pozostaje Ci
1) kontakt emailowo/skypowo/telefoniczny z przyjaciolmi/znajomymi w
Polsce;
2) forum
3) wychodzenie na dlugie spacery jak tylko poczujesz sie silniejsza
(wiem, ze zima, ale od czego mamy kombinezony, czapki);
4) ogladanie filmow, gdy dziecko spi;
5) czytanie ksiazek, gdy dziecko spi;
6) spanie, gdy dziecko spi;

[emigrantka34]

zapomnialam dodac, ze moj maz byl ze mna w domu jeden dzien po
powrocie do domu, gdyz jest freelencerem - a wiec nie ma urlopu

twoja wina, twoaj wina..twoja bardzo..itd

[camel_3d]

a czemu nie znasz nikogo w miejscowosci????

no to czas najwyzszy.. wyjsc z malym do jakiegos parku i pogadac z innymi
mamami..no chyba ze jezykowo troche ciezko...

[agsa22]

hahah a co Ty myslisz,ze mamy o tej porze roku tam siedza po kilka godzin
dziennie.Ja to widze je owszem wielkimi hmarami ale...w centrum chandlowym.Za to
w parku psy biegaja po trawnikach z wlascicielami jedynie...Wiosna to co innego
ale ja z angielkami np nie rozmawiam,bo wiekszosc nie jest pozytywnie nastawiona
do emigrantow(chyba normalne).Chyba,ze ktoras sama zagada(czasem sie zdarza).

[camel_3d]

> ale ja z angielkami np nie rozmawiam,bo wiekszosc nie jest pozytywnie nastawion
> a
> do emigrantow(chyba normalne).Chyba,ze ktoras sama zagada(czasem sie zdarza).

no jasne, a jak maja zmienic zdanie, skoro emigranic z anigelkami si enie chca
zadawac..
sam jestem emigrantem i 99% moich znajomych to Niemcy..a mamy Niemki nie maja z
tym problemu, ze jestem w Polski..kwiestia podejscia i jezyka..
choc wiadomo, ze np prostaka si enie przekona, jak mama jest zwykla prostacza to
zebys nie wiem jak sie starala to ona i tak cie nie polubi

[agsa22]

W Niemczech jest troche innaczej.Jeszcze jak bylo cieplo bylam z chlopakiem w
parku z naszym dzieckiem.Maly lezal na kocyku na trawie,a po trawie biegal pies
ogromny.Nie wiem co to z arasa jakis mieszaniec ale byl byczy.No i bez
kaganca.Moj chlopak powiedzial babce zeby zalozyla mu kaganiec albo wziela go na
smycz i kawalek odeszla bo moze krzywde zrobic dziecku nawet nie koniecznie
chcacy.A ona wyczaiwszy jego nie angielski akcent wykrzyczala mu w twarz,ze ona
tu jest troche wczesniej niz my i poki co to my mamy zabrac swojegodzieciaka i
wynosic sie z krajuTakich sytuacji jest wiecej nie bede tu kazdej szczegolowo
opisywac.Mam rodzine w Niemczech i wiem,ze tam jest troche innaczej.Jeszcze
minie troche czasu zanim sie do nas przyzwyczaja.Tylko nie wiedziec dlaczego
murzynow akceptuja.No ale oni byli tutaj tez wczesniej od nas...Takze jezyk to
nie jest jedyna bariera.

[bafami]

A ja myślę, że jesteś przerażona bo to dopiero 2 tygodnie i dziecko
jeszcze nie uregulowane. Jak już będziecie mieli stałe pory
spacerów, karmień i takich tam to będzie Ci łatwiej. Kup dobry
wózek, żebyś mogła z dzidzią i na spacer i do sklepów chodzić i
jakoś to będzie.

Jak ja urodziłam 2 sierpnia, to mąż miał 3 tyg urlopu. POtem
zostałam sama ze starszą córką i maleństwem, też byłam przerażona
jak sobie poradzę z dwójką. Ale sobie poustawiałam wszystko, chaos
opanowałam i jest super.

Idź do parku, na pewno jakaś mama się napatoczy na ławkę. Albo
zobacz czy jakaś sąsiadka też nei ma małego dziecka. Otwórz się na
ludzi.

bafami..mysle, ze problem tkwi gdzie indziej...

[camel_3d]

nie wiem kim jest autorka i jaka jest jej pozycja spol. ale mysle, ze po prostu
wyjechala z mezem za granice, on jest w pracy, a oka ze wzgledu na brak pracy i
jezyka nie ma znajomych irlandzkich..a byc moze w miesci enie ma tez polakow.
ale to tylko takie gdybanie...
zreszta autorka sama napisala, ze nei ma znajomych..wiec to jest glwonym
problemem... przypuszczelnie bariera jest jezyk... same spacere moze juz kilka
dni po porodzie robic..ale one chyb ai tak nie wiele pomagaja, jak sie przez
caly dzien nie ma do kogo odezwac.. mozna hyzie dostac.
Sam pracowalem z domu przez tydzien...no kurde zalamka...
teraz pol dnia jestem w biurze pol w domu..udffff uffff

[agsa22]

No z ta pozycja spoleczna to chyba lekka przesada jak i z ta praca...Kwestii
pracy kiedy kobieta ma dwutygodniowe dziecko sie nie rozwaza.A ja poprostu
mysle,ze znalazla sie w nowym miejscu(o czym wspomniala).Nie ma zadnych
znajomych z Polski(o czym wspomniala).Moze i nie zna jezyka,a moze zna(nie
wspomniala).A jesli nie zna to sie wkoncu nauczy jesli ma zamiar tam
zycNormalna kolej rzeczy.duzo nagdybales ale pomysl spaceru na zawarcie
znajomosci to troche kulawy pomysl.

Polakow na wyspach jest wiecej niz komus sie mogoby wydawac.Dlatego napewno juz
niedlugo zawrze jakies POLSKIE znajomosci.Jestem o tym przekonana

[camel_3d]

> ale pomysl spaceru na zawarcie
> znajomosci to troche kulawy pomysl.

czemu? mnie sie udalo poznac kilka fajnych osob wlasnie dzieki spacerom
spotykamy sie teraz co jakis czas.


> Polakow na wyspach jest wiecej niz komus sie mogoby wydawac.Dlatego napewno juz
> niedlugo zawrze jakies POLSKIE znajomosci.Jestem o tym przekonana

straszna perspektywa)) na poczatku trzeba raczej pomyslec o znajomych
"lokalnych"..

[agsa22]

Wiesz w Anglii to raczej trudno nawiazac znajomosc w parku.Podejrzewam,ze w
Irlandii rowniez ze wzgledu na pore roku jaka teraz mamy.Ciagle pada deszcz.A
znajomi lokalni nieraz(choc to nie regula)raczej nie sa skorzy do nawiazywania
kontaktow.Nie rozumiem czemu mowisz,ze perspektywa wielu Polakow na wyspach jest
taka straszna.Mysle,ze jestes nieco zarozumialy.A z ta pozycja spoleczna autorki
watku to byla mocna zlosliwosc...

[agsa22]

Nie wiem jak u Ciebie w Irlandii ale u mnie w Anglii sa takie miejsca cos jak
przedszkola na kazdej dzielnicy gdzie przychodza mamy z dziecmi.To jest
bezplatne.Wiec moze tez cos takiego jest u was.Przychodza tam dzieci w roznym
wieku.Takze jak ma trzy miesiace to mozna juz spokojnie sie w takie miejsce
udac.Mozna tam zawrzec znajomosci z innymi mamami.Moze zapisz sie np.na
Angielski(jesli nieznasz perfekt)na weekendy.Nie wiem czy w Irlandii tak mozna
ale to wkoncu wyspy wiec moze akurat tam tez tak mozna.Zapisalam sie do collegu
na te nauke angielskiego.Tam tez mozna zawiazac nowe znajomosci

to co ja mam powiedzieć?

[magdziolek87]

Mój mąż wyjeżdża na pół roku na szkolenie. Od 1 marca a ja mam
termin na 15 marca. Może będzie przyjeżdżał do domu na soboty i
niedziele. Może, bo nie wiadomo jak ustawią mu egzaminy.
Mieszkamy z moimi rodzicami. Moja mama jest chora na alzheimera a
więc nie pomoże mi kompletnie nic wręcz będzie przeszkadzać.
Wszystko w domu robie ja. Sprzątanie, gotowanie, pranie, nawet
robienie jedzenia dla dwóch wielkich psów. Mogę liczyć tylko na to
że będzie przyjeżdżać teściowa która strasznie działa mi na nerwy i
pomoże w czymkolwiek

[niecierpliwa3]

O rany, że też akurat w takim terminie ma to szkolenie... Nie wiem, jaką macie
sytuację, ale ja na jego miejscu zrezygnowałabym. Raz, że Tobie będzie ciężko z
opieką na dzieckiem i prowadzeniem domu, a dwa - że mąż nie będzie widział
dziecka przez pierwsze pół roku jego życia
Może jednak da się jeszcze coś zrobić, trzymam kciuki!

[agsa22]

Wszyscy mamy problemy to normalne.Jesli bardzo Ci z tym zle mozesz zalozyc sobie
tez watek na ten temat

[aniol02]

Dwie,ewentualnie trzy lamki dobrego winna...

[bestmama_olka]

ja mieszkam w uk w malej miescince i nawet jesli mam tu jakis
polskich znajomych to nie spotykamy sie jakos specjlanie czesto.
wiekszosc czasu spedzam z moim synkiem ktory juz ma prawie 4
miesiace. od poczatku wlasciwie bylam z nim ciagle sama bo ktos musi
zarabiac. teraz przed swietami moj chlopak ma tylko jedne dzien
wolny (jest kucharzem) a takto od rana 10 do 23-24 jest w pracy. po
takim maratonie na pewno bedziemy wykonczeni jeszcze na dodatek
oboje sie rozchorowalismy jakas masakra
autorka tego postu ani razu sie juz nieodezwala ale jestem opewna ze
w irandii jest podobnie jak tu. ja gdy moj synek mial ok 3 miesiace
poszlam na spotkania mam dzieci w tym samym wieku. organizowane
przez sluzbe zdrowia bezplatne 2,5 godzinne spotkania mam. trwalo to
piec tygodni a teraz spoytkamy sie na kawie czy na spacerze i jest
ok.
poza tym dziekuje stworcy za skype dzieki temu mam jeszcze
przyjaciol w polsce
pozdrawiam

[mamka.n]

Dziewczyny no nie panikujcie.. wiecej pozytywnego podejscia do
zycia.. mieszkam w australi.. zero rodziny bo wszyscy siedza w
kraju.. sa super znajomi ale kazdy ma swoje zycie..(nikt nie
przyjedzie ugotowac/sprzatnac bla bla bla..itd.. jestem z malutka w
domu sama po 3tygodnie regularnie bo maz ma taka prace..(dzwoni za
to po 3 razy dziennie..hehe..komora goraca..) i jakos sobie radze od
samego poczatku.. (no 1sze 2 m-ce maz byl z nami-nabral urlou) teraz
siedzimy same.. ale po sniadanku pakujemy sie i na spacerki/sklepy
gdzie SAME CZASAMI MAMY KAWUSIE I LUNCHYK.. zapisalam sie na
spotkania z baby klubu i tam poznalam 15 fajnych matek z maluszkami
o podobnym wieku do mojej.. spotykamy sie 1 w tygodniu -bardzo
regularnie..i mamy o czym pogadac..wymienic sie
wrazeniami/smutkami..
A jezeli jestem na skilpach/czy siedze na kawce sama z mala to wiele
matek/ludzi krazacych po shoppingu rowniez zagada(choc nie
zawsze) .. bo a to sliczna dziewczynka .. a to ile ma juz miesiecy..
bo np.mala sie usmiechnie do kogos.. no nie wiem moze niektorzy
szybciej nawiazuja znajomosci jak inni.. a moze to tez i jezyk..bo
wiem ze kilkanascie lat wstecz bym sie krepowala odezwac z bardzo
poczatkujacym i limitowanym ang. nie wiem.. (zaraz nie skoczcie na
mnie ze to bezczelne) moj Boze nie w tym zamiar.. ale jednak sama
cos takiego mialam czlowiek bal sie odezwac ..
Tak wiec kapanie/gotowanie/sprzatanie/zajmowanie sie mala/zakupy/ no
i wogole itp.itd..co nie tylko.. jestem TYLKO JA .. ale jak maz
wraca to mam wielki odpoczynek..
Po Swietach dojdzie dodatkowy obowiazek bo bedzie plywanie naszego
skarba..
pozdrawiam

[mamka.n]

Zapomnialam dodac: sa i ciezkie dni.. takie ze mysle ze doslownie
zfixuje.. ale... nic innego mi nie pozstaje jak wziasc sie w garsc i
myslec ze nastepny dzien bedzie lepszy.. potem zrelaxowac sie na
spacerze.. kawusi..wygadac do kolezanek (jesli je masz..) odliczam
jeszcze dni do przylotu meza..itp.. jak wyzej pisalam w poscie.. jak
sie bedziesz dolowac i uzalac nad soba to zginiesz.. wpedzisz sie w
jakas skrajnosc.. trzeba sobie radzic w zyciu..byc silna..i to
zamierzam.. pozdrawiam..
jak bede miala jakis dolowy dzien to moze tez wpisze cos (-) na
forum..tymczasem ciesz sie babusiem..

[mikami27]

Cześc Dziewczyny!
Ja też praktycznie sama wychowuje synka (8 tygodni).Mąż wyjeżdża do
pracy o 5 rano wraca o 18.Na dodatek mieszkam na wsi, gdzie
praktycznie nikogo nie znam.Biorę więc wózek owijam maluszka w 3
kocyki i jeździmy po lesie przez bite 2 godziny.Pozatym słucham
radia, staram sie sporo czytać najświerzszej prasy i tyle.Oczywiście
stały rytm dnia jakoś mnie ratuje.Nie jest łatwo ale staram sie by
trudności i smutki nie przysłoniły mi radości z wychowywania.
pozdrawiam wszystkie mamy

[mmiicchheellee]

ja mieszkam w anglii i też praktycznie całe dnie spedzam sama z
dzieckiem....kiedyś jak byłam w parku poznałam takiego anglikia był
tam z cureczką czasem jak go spotkam zamienimy kilka zdań ale
głownie spaceruję sama...mam znajomą która ma dziecko w wieku mojej
małej ale ona jest taka spotka się ze mną pogadamy a potem roznosi
ploty i obgaduje więc wolę jednak sama....u nas jest małe miasteczko
a ludzi tzn chodzi mi o polaków nie są zbyt przyjaźni...tak to już
jest u nas teraz jestem 7 tyg w polsce i odżyłąm 8stycznia znów
wracam....

[atucapijo]

ja we vwloszech, tata Maxa w ogole nie mial urlopu po jego
urodzeniu, bo ma wlasny wine bar- nie mozna zamknac... od wczoraj
wychodze sama na spacerki, zachodze do znajomych sklepowych, pisz
smsy do mam ze szkoly rodzenia, da sie przezyc. zeby pogoda byòa
lepsza to gbym gyla bardziej aktywna, ale w kolko leje... cud ze
znajdujemy godzinke bez deszczu albo wiatru... zaprzyjaznij sie z
piekarzem itp-moze tu latwiej,bo Wlosi sa otwarci i zawsze zagaduja,
jeszcze w czasie ciazy mialam kibicow. i wychodz- ja w2 domu mam
baby bluesa na maxa.