Sierpień 2002 - jesli juz byl przepraszam.

[niko2002]

Szukalam podobnego watku w archiwum, i jesli przeoczylam to z góry
przepraszam.
Wiec....
Jak tam sierpniowe juz prawie dwulatki? Nikodem skonczy 2 lata 25 - jejku jak
ten czas szybko leci? Jestesmy na etapie totalnego buntu i wszystko co mowi
lub o co prosi mama jest BE.

Pozdrwiamy

Karolina i Nikodem

[makova]

Hej,
bylo, bylo ale jakos niedawno zupelnie obumarlo.
Dobrze, ze znalazl sie ktos kto reaktywowal, mam nadzieje, ze na dluzej.
Ja to raczej czytajacy uczestnik ale bardzo mi brakowalo wiadomosci od innych
sierpniowych prawie dwulatkow, dlatego serdecznie pozdrawiam, obiecuje
uczestniczyc i zachecam inne mamy.
Moja corcia ciagle mnie zadziwia, ze juz taka duza i "dorosla".
Ostatni tydzien spedzila w towarzystwie dziadkow i strasznie sie rozgadala.
A dzisiaj w czasie rytualnego porannego biegania na golaska zrobila pierwsza
kupe do nocniczka. Byla bardzo dumna i ogladajac swoje "dzielo" zaskoczona
zauwazyla "o,wyglada jak kielbaska"

Pozdrawiam

[yomama]

Pozdrawiam
Faktycznie nie ma watkow z sierpnia 2002))
Smialo rozwijac)))
I nie ma za co przepraszac

[niunia0208]

Jestem mama Karolka. Urodzil sie 28 sierpnia 2002. 2 miesiace temu odstawilam
go od cycusia, a tu juz przed nami nowe zadanie - NOCNIK (moze poradzicie jak
nauczyc mojego szkraba korzystac z nocniczka - bylabym wdzieczne).
Dzieci rosna tak szybko ze...ostatnio zlapalam sie na tym ze zastanawiam sie
ile ja mam wlasciwie lat. Lolek dopiero co sie urodzil a juz jest
prawie "mezczyzna".
Jedno jest pewne - nie ma wiekszego cudu niz dziecko. Zgadzacie sie ze mna?
Acha. Mam pytanie - zastanawiacie sie juz nad rodzenstwem dla waszych (prawie)
dwulatkow? Bo ja mysle nad tym coraz czesciej.
Pozdrawiam goraco.
Monika

[sylwiano]

Jestem mamą Maksa, który skończy dwa latka 9.08.Oduczyłam go od pieluch już w
styczniu, jakoś nie było ciężko,a pomogł mi w tym fakt, że Maksio pierwsze co
robił jak stawał w wannie przed kąpielą to siusiał!Zwróciłam mu na to uwagę i
zachęcałam codziennie.Potem to samo , ale nie na nocnik, tylko jak tatuś na
kibelek!Mówiłam:zrób siusiu, tak jak do wanny, pamiętasz?Może to gupie(nigdy
nie słyszalam o takim sposobie!!), ale najważniejsze że skuteczne.Mały już
dawno nie sika i woła na kibelek,ale pojawił się inny problem!Nocnego Płaczu o
ktorym piszę w takim właśnie wątku.Może ktoś ma pomysł na rozwiązanie mojego
problemu?
Pozdrawiam serdecznie!

[orlaa]

Witajcie!

Jest wątek „sierpniowe maluszki 2002”, który faktycznie zamilkł wraz z
nadejściem czerwca. Dziewczyny przeniosły się na inne forum – namiary możecie
znaleźć w tamtejszych postach /pod koniec wątku/. My pozostaliśmy tutaj, gdyż i
tutaj czasami nie mam czasu zajrzeć i poczytać, więc pewnie tutaj pozostaniemy
jeszcze dłuuugo, a być może na stałe, jeśli sierpniaki ponownie tu zaistnieją.
A zatem dołączamy do tego wątku!

Nie wszystkich poznaję, więc krótko o Arasie. Nasz cudak urodził się 2
sierpnia i zaczęliśmy już świętowanie – a co, jak szaleć, to szaleć! Cudak od
zawsze był MEGA żywiołem i chyba na zawsze, choć trzeba przyznać, że staje się
coraz bardziej samodzielny, co ułatwia współpracę, hi,hi! Nadal szkoda mu
czasu na sen, toteż zasypia przed 23:00, a wstaje o 7:00 /tatuś wstaje, więc
cudak również/. Jednak kilka miesięcy temu /pod koniec lutego/ postanowił
drzemać w ciągu dnia i nadal tak jest – oby, jak najdłużej! Przed narodzinami
Arka planowaliśmy dość szybko kolejnego dzieciaczka, ale nasz cudak również
wpłynął na nasze plany – musimy podciągnąć formę, a m.in. więcej sypiać. Cóż,
nie da się wszystkiego przewidzieć. Jednak planującym życzę szybkiej realizacji
zamierzeń!
Też mamy trajkotkę – hi,hi, jak tak dalej pójdzie, to i mnie przegada /a nie
jest to proste/. Jeśli chodzi o nocnikowanie, to my spokojnie czekaliśmy oznak
gotowości. Nadszedł dzień, w którym cudak oznajmił, ze nie chce nosić
pieluszki. Wątpiliśmy, czy cudak wie, co to oznacza /zwłaszcza, ze pije jak
smok – podczas 3 godzinnego spacerku, czyli szalonej bieganiny, wypijał litr
wody, wiec zaczęłam zabierać większe zapasy/, ale zgodziliśmy się. Aras nas
zaskoczył – wiedział, co to oznacza. Od tego dnia pieluszkę zakładamy mu
jedynie do spania, choć cudak budzi się na „siii” i podróżujemy nockami do
łazienki. Tak to u nas cudak postanowił rozstać się z pieluchami. Wszystkie
dzieci powielą postanowienie cudaka - nie ma reguły odnośnie daty, gdy do tego
dojrzeją, ale z pewnością dojrzeją.

Uciekam i wracam do przygotowań na jutrzejsze urodzinki Arka. Od jutra będziemy
mieli dwulatka – błyskawicznie upłynęły te latka! I choć nasza forma bardzo
spadła w tym okresie, to nie chcielibyśmy cofnąć czasu i wrócić do dni bez
naszej promiennej błyskawicy!

Serdecznie pozdrawiam
Ania

[asia_i_franio]

Witam,
faktycznie nasz bardzo rozbudowany wątek o sierpniowych maluszkach 2002
rozszedł się zupełnie. Szkoda. My też tu zostajemy, tam jakoś tak nieswojo...

Serdeczne życzenia urodzinowe dla Arka!!! i pozdrowienia dla jego Mamy. To miło
poczytać kogoś z dawnych wirtualnych znajomych

Nasz Franio też dzisiaj ma urodzinki. Franek dwulatek. Niesamowite, że jest już
takim dużym chłopcem.
Rozgadany raczej nie jest. Mówi kilkanaście słów, ale jest bardzo
komunikatywny. Bardzo fajnie sie bawi, także sam. Wszelkiego rodzaju pojazdy to
jego żywioł. A że od soboty przyjmujemy gości, to i zabawek nam przybyło sporo.
Franio zachwycony, my mniej, bo ze wszystkich stron otaczają nas Frankowe
zabawki. Poza autami i pociągami Franio uwielbia książeczki. Potrafi słuchać
dość długo czytanych wierszyków i opowiadań. Najnowszym odkryciem są Księgi
Malucha wyd. Skokowski. Polecam.
Niedawno spedziliśmy tydzień w gospodarstwie agroturystycznym i Franio miał
okazję widzieć kury, koguty, krówki, konie i traktory! To było TO. Zaraz po
powrocie nabyliśmy ksiażeczkę ze wspomnianej wyżej serii pt. "Na wsi" i Franio
bez końca po swojemu opowiada obrazki, które tam są.
Nocnik mógłby nie istnieć dla Franka. Ignoruje go zupełnie, a jak już czasem
usiądzie to wyłacznie w pieluszcze. Trudno, na wszystko przyjdzie czas.

pozdrawiamy
Asia i Franio

[orlaa]

Witam - już jako mama dwulatka, hi,hi!

Asiu, dziękujemy za życzenia i pozdrowienia! Miło ponownie Was „usłyszeć”.
Franiu, przyjmij od nas serdeczne życzenia urodzinowe, niech kolejny rok
przyniesie Ci same radosne chwile!!!

Asiu, nasz cudak też jest fanem wszelkich pojazdów, w tym również kosiarek.
Nadal działa w ciągłym ruchu i tempie błyskawicznym, toteż nadal nawet na placu
zabaw łatwo zauważyć ten nieskończonej pojemności akumulatorek z kosmicznym
doładowaniem, hi,hi! Włazi wszędzie, na wszelkie budowle /nawet te dla dzieci
starszych/ i przymierza się do zeskakiwania z wysokości powyżej metra. Robi
przystanki na dyndanie, czyli zawiesza się na drążkach /itp./, nogi podciąga i
dynda. Nadal uwielbia zabawę w ganianego, bądź kopanie piłki. Nasza iskra
niewiele czasu spędza w piaskownicy – trochę pokopie, pojeździ pojazdami,
pobiega po obrzeżu piaskownicy itp. Wszystko to jednak przystanki na „trasie”
naszego cudaka, hi,hi. Cudak uwielbia dzieci – zaczyna już mieć własną "paczkę".

Ech…trudno opisać choćby w skrócie 2-latka, nieprawdaż? Mam nadzieję, że z
czasem przedstawimy dokładniej nasze pociechy - zapraszam inne mamy do opisów.

Serdecznie pozdrawiam
Ania

[asia_i_franio]

Hej
Franio dziękuje za życzenia urodzinowe

Co do ruchliwości i ryzykanctwa to Franio raczej jest "w normie". Należy do
tych co to by się chętnie powspinali, ale się boją. Raczej ostrożny. Chociaż
jak widzi na placu zabaw drabinki to biegnie do nich i włazi, ale zawsze się
oglada czy ktoś w pobliżu stoi, żeby w razie czego go "ratować". Jesli o
ostrożności mowa, to Franio boi się wody. Nawet do małego dmuchanego baseniku
nie chce wejść Z uśmiechem obserwuje pluskające się tam dzieciaki znajomych,
ale sam NIE. Ma zasady, oj ma. Chyba zaczniemy z nim jeździć na basen żeby się
oswoił. Ja niestety też byłam/jestem strachliwa i chyba ma to po mnie, chciaż
pływanie to jest akurat mój ulubiony sport.
Wczoraj Franio spędził kilka godzin bez pieluchy, tylko w majteczkach.
Zaliczyliśmy trzy kałuże. Na szczęście dywanów nie posaidamy więc problemu nie
ma. Jest zapas ściereczek i majtek. Zobaczymy co z tego wyniknie.
Pozdrawima
Asia

[makova]

Hej,
ciesze sie, ze jeszcze jakies sierpniowki tu sa.
Serdecznosci urodzinowe dla juz i przyszlych dwulatkow.
My juz po /1.8./ Od urodzin co dzien rano musze pic kawe z nowego malutkiego
serwisu wraz z lalka i misiami. Bardzo udany prezent.
Nocnik jest uzywany zawsze gdy Sarka biega z gola pupa, uwielbia to
prosi "Mama, Sara gola na chwiiiile". Wtedy siada sobie kiedy potrzebuje i
tylko pozniej przynosi pokazac, ze juz cos zrobila. Musze zaczac sprawdzac czy
to zadziala w samych majteczkach. Z pielucha nie dziala, nie wola ze chce na
nocnik tylko korzysta z pieluchy.
Jest strasznie ruchliwa, uwielbia wode i w zasadzie zaden basen jej nie
straszny. Zaczela powtarzac rozne nasze zwroty z kilku dniowym przesunieciem
np. dzisiaj przy ogladaniu zdjec nagle wypalila "Juz tego mam dosc" to od
tatusia. Trzeba sie juz strasznie pilnowac.
Pozdrawiam bardzo serdecznie
Makova

[kobietka_jm]

moja corcia rowniez urodzila sie 02 sierpnia 2002, na forum jestem od niedawna
wiec wczesniejszych watkow o dzieciaczkach z sierpnia 2002 r. nie znam

piszecie o problemach i sukcesach z siusianiem maluszkow, a ja mam inny (
moja corcia przezywa okres strasznego buntu i histerii naprawde bywa z nia
ciezko, brak mi juz cierpliwosci ,bo ciagle placze jak tylko cos jest nie po
jej mysli...no i krzyczy, kopie...az wstyd !

niby wiem, ze to normalne i trzeba przetrzymac, ale ...jak przez to przejsc ,
zeby nie zwariowac ?
pozdrawiam cieplo

[anala]

Witam serdecznie wszystkie sierpniowe dzieciaczki i ich mamy. Dawno już nic nie
pisałam, bo same wiecie jak to jest z czasem, ale bardzo się cieszę że wątek
sierpniowy został "reaktywowany". Mój Igorek skończy 2 latka 20 i pomału
szykuję się do imprezy urodzinowej. Oprócz rodziny będą też rówieśnicy, więc
chciałabym wymyślić jakieś fajne zabawy. Może coś znacie? Igorek jest bardzo
żywym dzieckiem, wszędzie go pełno. Już od dwóch tygodni trwa sesja nocnikowa i
mam nadzieje, że skończy się sukcesem. Na razie to chodzi w dzień bez pieluchy,
na spacery też, ale w nocy mu jeszcze zakładam. Bardzo mu się podoba siusianie,
co pięć minut woła, że chce choć to nie zawsze prawda. Ale co tam,
najważniejsze że pomału, pomału zaczyna coś kojarzyć. Teraz mam duży problem,bo
niania, która była z nim rok odchodzi i szukam nowej. Strasznie to przeżywam i
bardzo się boję, czy znajdę kogoś odpowiedniego. Mieszkam w małej miejscowości
i nie mam dużego wyboru. Właśnie jutro przychodzi 1 kandydatka wiec trzymajcie
kciuki, aby było ok. Przygotowałam cały zestaw pytań. Z tego co wiem, to ma 4-
letniego synka, więc nie wiem czy to plus czy minus. Do tej pory miałam starszą
Panią. Może coś podpowiecie z własnego doświadczenia. Uff, ale się rozpisałam.

[makova]

Ahoj,
trzymam kciuki za poszukiwania nowej niani i nie martw sie na zapas.
My mamy 19 letnia nianie i bardzo sie sprawdza /jest u nas od 4 miesiecy/, Sara
ja uwielbia i wyglada, ze odwrotnie tez jest dosc gruba sympatii nic.
Mysle, ze mloda osoba i z doswiadczeniem /bo przeciez sama jest mama/ to super
podstawy i "referencje", reszte musisz juz sama sprawdzic osobiscie, powodzenia.
Mam pytanie, czy Igorek na wyjsciach spacerowych bez pieluchy juz potrafi
zakomunikowac, ze chce siku ? My "cwiczymy" nocnikowanie w domu ale mam wielkie
obawy by odstawic pieluche zupelnie. I przyznam sie nie wiem czy slusznie
robie.
Pozdrawiam

[anala]

Witaj Makova,
Oczywiście że idźcie na spacerek bez pieluchy! Z dziewczynką to jeszcze
łatwiej, załóż sukieneczkę i już, nawet jak coś się zdarzy to trudno.
Ewentualnie buciki na zmianę. Mi się też wydawało, że na spacerze będzie
gorzej, ale mam wrażenie że Igorek się bardziej pilnuje, jeszcze częściej woła
siusiu, więc ok. Trzeba na pewno zwracać większą uwagę na Sarkę, pytać co ok.
15 min czy chce siusiu, ale to działa. Będzie dobrze, ale wymaga to
cierpliwości. Zresztą to jest najlepsza pora na taki eksperyment, w zimie nie
byłoby szans, więc trzeba korzystać. Trzymam kciuki i pozdrawiam.

[orlaa]

Hej!

Makova, dziękujemy za serdeczności urodzinowe. Wszystkiego najlepszego dla
Twojej dwulatki /niestety, życzenia trochę opóźnione/! To „nasz” miesiąc –
tortów naszych 2-latków, hi,hi! Zatem wszystkiego najlepszego dla kolejnych
jubilatów!
Arek nadal nie jada typowych słodyczy, ale torcik miał okazały – moja mama
zarezerwowała te atrakcję i obdarowała Arka wielkim tortem /produkcji własnej
pod wnuczka – mało słodzony, owocowy itp/. Arek najpierw ze stołu zabrał miskę
kwaskowatych truskawek, a następnie babcia kusiła cudaka tortem. Cudak wyrażał
zainteresowanie tortem /pomijam zdmuchiwanie świeczek – mógłby tak dmuchać do
dziś/, szybko wziął do buzi pierwszy kawałek i … równie szybko go wypluł,
hi,hi! Cóż, nasz cudak raczej gustuje w kwaskowatych smakach /wiśnie,
porzeczki, grejpfruty… są zawsze pożerane/.

Arek również uwielbia zabawy z wodą i w wodzie /choć na basenie jeszcze nie
gościł/. W tym tygodniu wiele radości dostarczały nam zraszacze w parku. Zabawa
była przednia, gdyż w wężach /podłączeniach zraszaczy/ były dziurki, przez
które tryskały dość wysoko strumyki wody. I tak dla ochłody trochę wody … Arek
wymyślał sobie różne zabawy. Na koniec zaliczał prawdziwa kąpiel. Była
bieganina pod strumieniami /zraszacz typu rura z kilkunastoma większymi
otworkami, leżąca na ziemi i zraszająca najpierw na prawo, potem na lewo i tak
w kołko/, wkładanie kija w dość zwarty strumień tuż przy zraszaczu i wtedy
większość wody zalewała Arka. Zabawa długa i do całkowitej kąpieli – Arek
wyglądał, jakby wynurzył się z basenu.

U nas nocnikowanie, to był jeden dzień. Dzień, w którym Arek sam uznał, że nie
chce już nosić pieluszek. Od tego dnia zakładamy pieluszkę jedynie do spania,
choć cudak budzi się za potrzebą. Zawsze oznajmia, że chce siusiu, bądź kupkę i
w domku sam biega do łazienki /gdy jest w trakcie spania nie biega, bo jest
w „klatce”, trzyma i czeka, by siąść na nocnik/. W domu często siusia /nadal
jest zadowolony z faktu możliwości sterowania takimi własnymi potrzebami/, a
poza domkiem rzadziej /więcej zewnętrznych bodźców sprawia, iż nie ma potrzeby
częstego opróżniania pęcherza/. Gdy oznajmia, iż chce siusiu, to potrafi
wytrzymać, aby zrealizować tę sprawę – bywają sytuacje, gdy trzeba dłuuugo
naszukać się łazienki. Jeszcze nie zaliczyliśmy wpadki, choć mamy świadomość,
że pewnie będą /w kolejnych etapach, choć wypływać będą z „uroków” tych
etapów/. Nie doświadczaliśmy powszechnych nauk nocnikowania – przyszła pora na
cudaka i tyle. Nie pytamy cudaka o takie potrzeby, ale wynika to z naszych
poglądów.

Anala, a może przykładowo ciastolina, plastelina, bańki mydlane? Arek lubi
zabawy takie zabawy od dawna i nadal nie znudziły się. Zresztą bańki zabieramy
czasami na spacerki – mnóstwo dzieci nam towarzyszy, choć nie wszystkie jeszcze
potrafią dmuchać /Arek dmucha, a reszta ma świetną zabawę przy łapaniu baniek/.
Pewnie wszystkie zabawy i zabawki Twojej pociechy będą interesujące. W
towarzystwie dzieci mają często zabawy wg własnych pomysłów – sama
doświadczyłam radosnej zabawy balonami /dzieci w różnym wieku/, choć na
codzień, dla tych dzieci, balony nie stanowiły wielkiej atrakcji.

Jeśli chodzi o nianię, to nie doradzę. Z cudakiem jestem ja i pewnie jeszcze
przez kolejny rok tak będzie. Zapoznałam wiele niań, ale to niczego nie wnosi.
Rodzice mają różne poglądy na wiele spraw, a tym samym odmienne oczekiwania od
niań.

Serdecznie pozdrawiam
Ania

[bachak]

Mój Kacper drugie urodzinki ma 21 sierpnia. A zobaczyć go możecie tutaj:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=10846480&a=14883742


To jest zdjecie z przed tygodnia. Misio uwielbia wodę:dwa trzy razy w tygodniu
chodzimy na basen (taki dla dzieci, z wodą jodowaną), teraz jest z moją mamą
nad jeziorem i też spędza w wodzie bardzo duzo czasu, może z wodą zwiąże swoją
przyszłośc, bedzie pływakiem np. Fajnie by bylo.

[mamusiamaciusia]

Serdeczne życzenia urodzinowe dla wszystkich sierpniowych dwulatków!!
Mój "maluszek" jutro kończy dwa latka. Imprezę urodzinową robimy w sobotę na
działce u teściów. oby tylko była pogoda, bo przewiduję nawet ognisko.
Maciek jest od paru tygodni niesłychanie żywym dzieckiem. Ciągle biega, nawet w
miejscu jak już nie ma gdzie pobiec. Jest to dla mnie bardzo dziwne, bo do
czerwca był aniołem, taki skupiony na tym co się mówi, chętnie pomagał we
wszystkim, raczej wykonywał polecenia. teraz nie poznaję swojego dziecka.

To straszna gaduła, gada nawet przez sen. Dzisiaj w nocy kazał sobie założyć
skarpetki.

Ciągle wyznaje mi miłośc, a taty nie kocha, bo tata ma brodę (tzn. kłuje go
zarost i nie może się przytulić, a tak naprawdę tata nie ma brody.
pozdrawiam
i mam nadzieję, że chociaż ten wątek nie zniknie.
ps. piszcie, czy juz byłyście na bilansie.

[taissa1]

Hej.
Ja też mam sierpniowego malucha.Moja pociecha 31 skończy 2 latka.To już za 6
dni...Ależ ten czas nieubłagalnie mija.
Laura uwielbia mówić.Robi to przez cały dzień i często w nocy.
Uwielbia słowo"nie"ale tylko wtedy gdy ona je wypowiada.Na moje stara się nie
reagować ,niestety.Poza tym bardzo lubi tańczyć i śpiewać.Kocha zwierzaczki.
Na urodziny zażyczyła sobie królika(żywego)-żółtego lub zielonego.Jeśli
zobaczycie gdzieś takie to bardzo proszę dajcie znać,bo zostało już mało czasu
a nie chcę zawieść małejPowiedziała,że konia też chce.Na szczęście nie
określiła koloru
Pozdrawiam gorąco,taissa

[katarzynabobak]

Witam!
Moja Miśka 28 sierpnia zdmuchnie dwie swieczki na torciku.
A następnego dnia wieczorem zmienia życie zupełnie,bo przeprowadzamy się do
Krakowa.
Odezwę się jak ogarnę urodzinowo-przeprowadzkowe zamieszanie.
Najlepsze życzenia dla Wszystkich sierpniowych Maluszków.
Pozdrawiam Kasia mama Misi(28.08.2002)

[anula30]

A mój Kubunio urodził się 12 sierpnia.
A 1 wrzesnia poszedł do żłobka i narazie podoba mu się. A jak wasze maluchy?

[dana1977]

A czy wrzesień też może się włączyć do pogawędek??

[orlaa]

Witam Wszystkich!

Nadszedł wrzesień, a zatem już wszyscy jesteśmy rodzicami dwulatków!

My korzystamy jeszcze z końcówki lata, toteż nadal większość dni spędzamy w
parku. Niestety, dni się skracają, komary podgryzają, więc znikają
dotychczasowe możliwości wyładowania nadmiaru energii, która drzemie w naszym
cudaku. Narazie zapewniamy mu wieczorne zabawy pod dachem, głównie poza domem.

Taissa1, napisałaś, że nie poznajesz Maćka pod względem żywiołowości.
Specjaliści w swoich opracowaniach na temat rozwoju dzieci podobnie, jak Ty,
opisują możliwe doświadczenia rodziców w tym okresie. Zatem Twoje spostrzeżenia
z pewnością zostaną podzielone przez część rodziców.
My też obserwujemy zmiany w Arku, ale nie takie, jak Ty. Nic w tym dziwnego,
gdyż Arek „od zawsze” był mega-żywiołem, toteż już nie ma granicy żywiołowości,
którą mógłby przeskoczyć, hi,hi.

Dni spędzamy aktywnie /jak zawsze/, a Arek ma stale nowe pomysły zabaw w tempie
kilka na sekundę, hi,hi.
Na bilans jeszcze się nie zapisaliśmy, gdyż pediatra miał w sierpniu urlop, a
my zamierzaliśmy jeszcze we wrześniu odpocząć od miasta. Niestety, mój tata
podupadł na zdrowiu, toteż pozostaliśmy w Warszawie /moja mama wyjechała do
wnuczek, więc pewnie kilka miesięcy jej nie będzie/. Właśnie zastanawiamy się,
czy jeszcze planować wyjazd, czy też zapisać Arka na bilans.

Kasiu, jak Wam się żyje w Krakowie?

Serdecznie pozdrawiam
Ania

Ps. Danko, a dlaczego nie? Witaj!

[dana1977]

Cześć!
Ja jestem mamą wrześniowego Łukasza ale ponieważ wątek wrześniowy przeniósł się
na forum Maluchy postanowiłam zostać i wprosić się do Was na edziecko. Także
bardzo proszę Was dziewczyny o zakceptowanie nas ( moja błagalna minka)!!

Dziękuję!

>orlaa napisała:
> Nadszedł wrzesień, a zatem już wszyscy jesteśmy rodzicami dwulatków!

Ja niestety/stety nie mam jeszcze dwulatka w domu bo my urodzinki mamy dopiero
26 września.
Łukasz to bardzo wesoły rozrabiaka. Do roczku chyba ani razu nie płakał. Od
roczku próbuje płaczem wymuszać a ja mu pozwalam czasem popłakać choć czasem
ulegne. Smieje się ciągle, nikogo się nie boi, pójdzie bez problemu z obcym a
jak ten obcy ma dziecko to nawet nie popatrzy czy mama gdzieś jest. Uwielbia
dzieci.
Rozmawiałyście o nocnikach. Nam na szczęscie też już się udało! Najpierw w
lipcu siadał na nocnik ze złością w pokoju przed telewizorem ale zawsze coś
zrobił. Pod koniec lipca już bez złości. No a teraz nocnik jest używany już
ciągle. Najgorsze jest to, że on nie chce robić ani siku na stojąco ani na
ubikację tylko do nocnika. Dlatego nasz nocnik towarzyszy nam WSZĘDZIE! Do
sklepu, marketów, na spacer, do znajomych w podróży. A ponieważ mój maluch
prawie nic nie mówi, to pokaze na nocnik albo trzyma się za siusiorka. Ale
dobrze, że nie robi w pampersa - miła oszczędność!
Ale nasza mowa...
TATA i NIE to prawie jedyne słowa - naśladuje zwierzęta i co najważniejsze
wszystko rozumie.
No trudno na te piękne słowo MAMA poczekam sobie jeszcze bo przecież warto.
Podobno jak dziecko to powie tak świadomie to aż w serduchu ściska!

Orlaa podoba mi się jak piszesz o swoim Arku cudak. Zawsze się przy tym
uśmiechnę. A czy można gdzieś zobaczyć zdjęcie Twojego cudaka!

[kobietka_jm]

witam wszystkich !
czy po skończeniu 2 latek zauważacie jeszcze jakieś zmiany w zachowaniu swoich
pociech ?
moja córeczka (02.08.02)jakiś tydzień temu jak kładłam ją spać oświadczyła,
że "nie chce ciemno " i "zapal lame bo nić nie widzę" i teraz jest już ten sam
problem każdego wieczoru ( a dzisiaj nawet w nocy się budziła i mówiła "nic
nie widzę, nie chce ciemno !" tłumaczę, że w nocy jest ciemno i może tak spać,
bo nie musi nic widzieć i że jesteśmy obok w pokoju itp. ale już nie wiem co
mówić...
pomyślałam, że kupię może taką małą lapeczkę do kontaktu, żeby było malutkie
światełko w pokoju, bo może to normale, że zaczyna się bać ciemności, ale mąż
kręci nosem, że trzeba to przetrzymać i kłaść ją nadal spać w ciemnym pokoju
nie chcę, żeby dziecko miało nie potrzebne stresy więc ...?
a Wy macie też ten problem z pociechami ?

Asia

[mamusiamaciusia]

witamy mamę wrześniową!

Aniu,
to ja pisałam, że nie poznaję Maćka. Taissa, jak zrozumiałam ma dziewczynkę
Mój pediatra też w sierpinu był na urlopie, może mamy tego samego pediatrę. ja
chodzę do przychodni na Chełmskiej w Warszawie, a Ty?

Mój sposób na Maćka, to książeczki. jak już całkiem wariuje i robi się
niebezpiecznie, to zaczynam czytac książkę. on oczywiście mówi, ze nie chce
czytac, ale ja mówię wtedy, że sama sobie poczytam. i czytam na głos jakąś
książeczke, która jest akurat na topie. On jeszcze się wzbrania, ale ciekawość
bierze górę i siada obok i słucha.
Albo proponuję zabawy w ciastoliną, kredkami, farbami. Kupiłam w Rossmanie
bardzo fajne farby do malowania rękami (7 zł!).
Maciek akurat chory, to trochę spokojniejszy. Ale rekompensuje nam to w nocy,
bo przez katar spać nie może.

pozdrawiam mamy dwulatków.
Paula

[dana1977]

Witam!
Asiu (kobietka jm) ja też mam mały problem ze światłem tzn. Łukasz nie chce
zasypiać jak jest ciemno. Sam zapala lampkę ja ją stawiam za zasłoną aby było
jak naciemniej ale lampka musi być.
Jak uśnie światło gaszę. Ale w pokoju i tak jest jasno bo mamy przy bloku mocno
oświetlony parking.
Myślę, że nie można robić nic na siłę. Może Twój mąż ma rację aby nic nie
zmieniać ale gorzej będzie jak będzie się bała. Ja bym zapalała lampkę albo
światło w drugim pomieszcze niu przynajmniej do zasypiania a potem gasić. Albo
zostawić jej tą lamkę zapaloną na całą noc przez 2-3 noce. Może będzie
spokojniejsza.
Asiu nie doczytałam czy nie ma tu nigdzie imienia Twojej córeczki?

Paula współczuję kataru u Maciusia oglądałam go dzisiaj na zobaczcie fajny
chłopak. Jak Łukasz ma katar też mam zarwane noce ale to chyba wszystkie mamy.
Dorosłemu się źle śpi jak ma katar a co dopieo dziecko

A Łukasz coś się łapie za uszko i jakby go bolało jak go dotykałam. Oby to nie
było zapalenie.
My za 2 tyg. obchodzimy 2 latka napiszcie proszę jak to wyglądało u Was!!

[kobietka_jm]

dziękuję za odzew )
moja córeczka nazywa się Jagódka ( mała blondyneczka ) faktycznie wcześniej
nie napisałam jej imienia oj ten pośpiech !
zostawiam światło włączone w przedpokoju, żeby się nie bała, ale on i tak
swoje "nie chce ciemno " i już ..
3 miesiące temu zmieniłam jej roletę w pokoju na taką podgumowaną żeby światła
nie przepuszczała, bo nie chciałam żeby latem słoneczko o 5 rano ją
budziło...do śpiochów to ona nie należy ! ale wtedy nie było problemu, że jest
ciemno
pójdę pewnie z nią jutro do sklepu niech sobie lampeczkę wybierze trudno

Drogie mamy szczerze współczuję jak maluszki chorują...wtedy to my mamy
przechlapane....a niestety pogoda będzie coraz gorsza i katarek pewnie nie
jednemu maluchowi się przydarzy !

dużo zdrowia dla naszych dwulatków i dzielnych mamuś
pa

[orlaa]

Witam!

Danko, mój synek po prostu jest cudakiem. Energia kosmiczna, która w nim
drzemie jest dość dziwna. To go wyróżnia i wzbudza zainteresowanie otoczenia.
Jest takim zwykłym chłopcem z kosmicznym doładowaniem od zawsze… takim
cudakiem /nie wiem, jak lepiej odzwierciedlić to, czego nie potrafię opisać/.
A zdjęć nie można już obejrzeć na Zobaczcie. Każdą „wolną” chwilę
wypełniałam/wypełniam na maxa i tak odkładałam/odkładam w przyszłość
zamieszczenie znowu zdjęć na Zobaczcie . Po prostu nie mam chwil wolnych /już
nie pamiętam, jak to jest sypiać więcej niż 5 godzin na dobę/. Nie tylko
cudakowi poświęcam czas /choć wypełnia mi to większość doby/. Jak błyskawica
wpadam na forum, pościągam to, co mnie interesuje i zwykle już wypadam z forum.
Mój kontakt z erodzicami stale rośnie i często zarywam nocki, aby odpowiedzieć
na listy zatroskanych rodziców. Zdjęcia rozsyłam, ale nie potrafię powiedzieć,
kiedy znowu pojawimy się na Zobaczcie /może niebawem/. Życzę Wam radosnego
świętowania 2-latek, a Łukaszkowi nadmiaru zdrowia, uśmiechu, wielkich kieszeni
na skarby świata, wielu kompanów zabaw i spełnienia marzeń, które tkwią w jego
główce!
Wracając do nocnikowania, a właściwie przy okazji tego tematu. U nas jest tak,
iż musimy dobrze przemyśleć każdą sprawę, czyn itp. zanim zaistnieje. Trudno
mi to odzwierciedlić, a tym bardziej, że wątków setki, a takie rozważania musza
trwać sekundy. Jedna z mam wcześniej już pisała /w poprzednim wątku/, że
trenuje nocnikowanie i nocnik zabiera wszędzie, aby były rezultaty. Było to
dawno. Gdy Arek nam obwieścił, że nie chce nosić pieluch, to przypomniałam
sobie opisy tamtej mamusi i… przemyśleliśmy sprawę naszego cudaka.
Postanowiliśmy nie zabierać nocnika z domu i już. Po prostu postawiliśmy Arka
przed faktem. Przeszło. Nocnik jest w domu, a poza domem nie ma nocnika. Nasz
cudak jest taki, że jeśli jeden raz spełni się jego oczekiwania, czy też coś mu
się pokaże itp, to już będzie o tym pamiętał na zaś, więc trzeba uważać z
pomysłami i brać pod uwagę konsekwencje nawet chwilowego świadomego, czy
nieświadomego w pełni zadziałania.

Asiu, Jagódka /czekałam na imię, hi,hi/ ma tu rówieśników dokładnie, co do
dnia. Choćby mojego synka i Frania Asi. Zmiany, które postrzegasz u swojej
pociechy są związane z kolejnym etapem rozwojowym /tu nie ma granicy od 2 lat –
po prostu każde dziecko rozwija się indywidualnie, a rozwój każdego dziecka
jest związany z etapami, które przechodzi, choć nie muszą one być identyczne,
bądź tak samo nasilone/. Pytasz, jak przez to przejść, aby nie zwariować?
Gotowej recepty nie mam, gdyż wszystko zależy od poglądów rodziców /od tego,
jak postrzegają dane zachowania i co dla nich stanowi problem/. Dziecko nie
radzi sobie z napięciem wzrastającym w nim samym, toteż
następuje „wybuch” /rozładowanie/. Arek często chce usłyszeć od nas, że my
doskonale wiemy, jakie przekazuje nam własne odczucia. Np. złość, zmęczenie,
znudzenie itp. Wystarcza, abyśmy powiedzieli Arkowi, co on czuje i jeśli jest
to trafne, to natychmiast buzujący wulkan przestaje buzować. Wiemy, jednak, co
przed nami, więc nastąpią wybuchy /jeden wybuch ostrego płaczu zaliczyłam, ale
poniekąd sami go stworzyliśmy/. Rodzicom zaleca się, aby odpoczywali od
własnych pociech i ładowali wtedy swoje nadwątlone pokłady cierpliwości. Ja nie
mam takiej możliwości „odpoczynku” od pociechy, ale ta rada jest wg mnie
sensowna.
U 2-latkow pojawiają się strachy i lęki, choć bywa, że absurdalne, to nie
należy ich na siłę przełamywać, wyśmiewać itp. Można próbować oswajać dzieci z
takimi strachami, pamiętając o tym, że dzieci wyrastają ze swoich strachów.

Paula, bardzo przepraszam za omyłkę! Zamierzałam zapytać taisse, czy zakupiła
owego królika, a dopiero pózniej skierować się do Ciebie. Pospieszyłam się i
przeskoczyłam w pisaniu myśli. Dzięki za znak. Teraz wiem, czemu taissa nie
odezwała się.
My wybieramy się do pediatry przy Konwiktorskiej. Szczerze mówiąc, to zawiodłam
się na tamtejszych kilku pediatrach /historia długa, a zaczęła się od błędnych
zaleceń, które doprowadziły do poważnych kłopotów, m.in. zaburzeń gospodarki Ca-
P, więc trafiliśmy pod opiekę CZD/, toteż do tej pory Arek był pod opieką
jedynie prywatnego lekarza. Przepisałam Arka do kolejnego pediatry w obrębie
tej samej przychodni, ale dotąd jeden raz rozmawiałam z tą lekarką i po tej
rozmowie mam nadzieję, że wreszcie trafiłam na kompetentniejszego pediatrę
państwowego. Nie zapeszam. Życzę Maćkowi zdrówka – przepędzajcie bakcyle!
My takich farb nie zakupiliśmy jeszcze i na razie nie zakupimy /cudak + takie
farby = wstrzymanie z zakupem/, ale chyba właśnie w Rossmanie kupiliśmy
pieczątki-zwierzaki. Też fajna zabawa dla dziecka.

Serdecznie pozdrawiam
Ania

[anala]

Witam, ja też zauważyłam sporo zmian u mojego Igorka, też zaczął się trochę bać
ciemności, nie chce wchodzić do ciemnego pokoju, ale najbardziej to się
boi...świni! Jak byliśmy u moich dziadków miesiąc temu, to ogladaliśmy rózne
zwierzątka i m.in. świnię. I tak mu się to wbiło w pamięc, że teraz mu się
wydaje że za każdym rogiem i w każdym ciemnym zakątku czai się świnia. Świnia
jest odpowiedzialna za wszystko złe: jak zginą kapcie, jak sie uderzy itp. Czy
to jest normalne i czy mu to przejdzie? Jak na to reagować? Bo z drugiej strony
jest to jedyny sposób na to, żeby się słuchał.np. ostatnio na spacerku chciał
wejść do rzeki, i strasznie płakał ze mu sie nie pozwala i dopiero jak
powiedziałam, że tam ktoś (w domyśle świnia) siedzi to się potulnie zgodził nie
realizować swojego pomysłu. Ale nie jestem pewna czy tak można mówić, czy to
nie pogłębia jakiś strachów itp.

[mamusiamaciusia]

Anala, popłakałam się ze śmiechu. to bardzo sympatyczne. mój Maciek odkąd
zapoznał się z krową nie che pić mleka. nawet takiego z proszku.
Ja muszę się przyznać, że staram się go nie straszyć. ale jak mały wkładał na
działce rękę gdzie nie trzeba, to powiedziałam mu (zgodnie z prawdą), że tam są
robaki.
pozdrawiam
paula

[katarzynabobak]

Witam!
Za sobą mamy dwa tygodnie w Krakowie, Misia radzi sobie z nowym miejscem ale
wcale nie jest różowo. W dzień sypia w samochodzie, raz padła w moich ramionach
na spacerku, jak próbuję położyć ją w domu szaleje i bryka.W nocy sypia nieźle-
nadal przy cycusiu.
Bardzo dużo każe się nosić, zastanawiam się czy to z powodu zmiany, czy może
tak mają dwulatki?
Kupy robi na nocnik, potem sama zanosi nocnik z zawartością do ubikacji,
wyrzucamy, robimy pa-pa i spuszczamy wodę.Bardzo się jej to podoba.Sika w
pieluchy, a jak puszczę ją w majteczkach to sika gdzie popadnie.Ale zasikaną
pieluchę natychmiast ściąga i prosi o suchą.
Gada jak najęta cały dzień, chyba, że w koło dużo ludzi wtedy milknie i bacznie
się przygląda.Jest zawstydzona i przestraszona "cywilizacją".
Byłam z nią na próbnej lekcji angielskiego Helen Doron i będziemy tam chodziły,
mam nadzieję, że będzie ok. Oczywiście nie mam aspiracji, ze bedzie zaraz mówić
po angielsku, ale ona chce chodzić na angelski.
A ja padam ze zmęczenia, jestem zatruta spalinami i narazie otrząsam się z
przeprowadzkowego szoku.
Misia ma wysypkę na skórze, prawdopodobnie od krakowskiej wody.Od sklepowych
jajek dostała biegunki i teraz zmieniam zaopatrzenie, będę kupowała jedzenie
dla niej w ekologicznych sklepach.
Pozdrawiam Kasia mama Misi( 28.08.2002)

[kobietka_jm]

Drogie Mamusie )
kupiłam z Jagódką lapkę !! pozwoliłam jej wybrać kolor i teraz jak ją kładę do
łóżeczka to lamka jest włączona ale i tak coś jej nie pasuje ) sama chyba
nie wie co bo mówi tyłko " nie tak , nie tak.... "
wczoraj powiedziałam jej że misiu narzekał, że go światło razi jak śpi
i ...moja córcia stwierdziła, że ja też razi i chciała żebym ją wyłączyła

powiem Wam również że buzia małej sie nie zamyka i nawet cZasem jak chciałabym
3 min. ciszy to nie ma szans, bo Jagódka ciagle nadaje i coś opowiada alboi z
lalką gada abo jakieś roszczenia wypowiada ...zero ciszy w domu )
i jeszcze chciałam Wam powiedzieć ,że chodzimy z Jagódką na angielski i
oczywiście chodzi mi nie o to żeby mieć w domu odrazu małego poliglotę, ale o
jej kontakt z innymi dziećmi i zabawę
Jagódka lubi chodzić na angielski tylko....ostatnio dezorganizuje zajęcia, bo
mówi za inne dzieci, non stop biega, zaczepia inne maluchy i oczywiście wygląda
to wszystko bardzo zabawnie...ale nie wiem czy inne matki na mnie się nie
wkurzają bo maluchy mają się uczyć ) a nie wariowac

cóż nie będę przecież na nią ciagle krzyczec ....no cóż żywe dziecko )

pozdrawiam
Asia

[anala]

Hej! Wczoraj byliśmy 1 raz na grzybach z Igorkiem, tzn wcześniej też bywał ale
biernie w wózku, i mój synek miał bojowe zadanie .. wrzucać grzyby do
reklamówki. Jego pomoc była wprost nieoceniona!!! Po grzybobraniu informował
wszem i wobec że to on tyle nazbierał. I jest o tym święcie przekonany! To
wspaniałe jak dziecko sie rozwija, ja jestem każdego dnia zaskakiwana,
najbardziej coraz większą możliwością komunikacji. Pozdrawiam. Ania

[zuzmaj]

Witam
dopisuję się jesli można.
mam małego rozrabiaka, Zuzka z 16 sierpnia. Gaduła, mały złośliwy
człowieczek, ciekawska, z rozbrajającą pamięcią.
Witam wszystkie mamy sierpniowych maluchów.
Iza

[zuzmaj]

To znowu ja,
wiecie co rozczuliła mnie moja córcia, lepiąc jakieś robaki z ciastoliny przy
stole (ja sobie lezałam już na kanapie, godz. 20,00)Zucha mówi do mnie:
"mamusiu tęskniłam za Toba jak Ciebie nie było".
))))))))))- myślałam ze oszaleje. Jejku, to jest niesamowite, jak te pociechy
szybko rosną, i jakie to już rozumne istotki )).
Bez składku, bez stylu, ale sens chyba jasny.
pozdrawiam mamy sierpniaków (i wrześniaków) )

[kobietka_jm]

no super uczucie )) jak dwulatek wyznaje milość )
dodaje mi to skrzydeł jak Jagódka mówi "koooocham Cie...wrócisz szybko ? ("
sporo pracuję i wiem, że moja mała córcia tęskni , więc jak już wracam do domu
to staram sie poświęcać cały czas jej...a do sprzątania zatrudniłam
Panią...wystarczy że muszę gotować ) ale wtedy mała mi "pomaga" i przy okazji
wyznajemy sobie miłość.....super !!! uwielbiam te chwile

[anala]

HEJ! Mój synek ma już skończone 2 latka 20 sierpnia, ale jeszcze tyle nie mówi
co Wasze córeczki. Jak strasznie bym chciałą usłyszeć kocham cie, to musi być
piękne!! gratuluję!!!!! Igorek trochę ruszył z mową od ok. miesiąca, bo
przedtem to malutko mówił. Za to ruchowo rozwijał sie nadprogramowo, podobno
tak jest, że dziecko się na czymś skupia bardziej, oczywiście na początku.
Pozdrawiam wszystkie sierpniowe mamy i dzieciaczki. ps. Ale strasznie mało szie
dzieje na tym wątku, czyżby gdzie indziej sie wszyscy przenieśli?

[mamusiamaciusia]

Anala, piszesz, że nic się nie dzieje, a ja musze się powstrzymywać, żeby się
nie chwalic moim synkiem.
dziś wprawdzie chcę się Wam pożalic. Mój Maciek od małego bardzo mało
potrzebował snu. teraz doszło do tego, że zasypia po 22, a budzi się ok. 6
rano. niestety dla nas to zdecydowanie za krótko
w ciągu dnia śpi ok. 1,5 godz.
napiszcie ile śpią Wasze dzieci, bo ja juz na rzęsach chodzę. jestem wiecznie
niewyspana, bo wiadomo, zanim się położę to jest 24.00.
W dodatku jak tylko gasimy światło w domu, to on sie budzi i musimy brać go do
naszego łóżka. próbowaliśmy go trochę przetrzymac w łóżeczku, ale wtedy się
wybudza i nie można go przez godzine uspokoić.

w dodatku jest taką gadułą, że pod wieczór autentycznie boli mnie głowa.
oczywiście nie chcę, żeby przestał mówić, ale żeby szedł spać godzinkę
wcześniej. wtedy i ja sobie odpocznę.
doradźcie mi, czy Maciek powinien zrezygnować z drzemki w ciągu dnia?

Anala, napisz co to znaczy, że Igorek rozwija sie nadprogramowo. bardzo sprawny
jest? ja wprawdzie nie narzekam, ale Maciek bardzo późno zaczął siedzieć, a
przy porodzie dostał 6 punktów, więc mam trochę uraz.

Fajnie sie wygadać, mam dziś jakiś kryzys, to chyba ze zmęczenia.
pozdrawiam
Paulina

[zuzmaj]

mamo Maciusia, moja Zucha też wstaje o 6, a zasypia przed 10, (1,5-2 godz. sniu
w dzień).Może to dobry pomysł na zerygnowanie drzemki w ciagu dnia???. Jesli
chodzi o nas, to te godziny bardzo mi odpowiadają, bo po pierwsze około 7,15
Zuzka jedzie z tatą, do niani, widze ja potem około 17 (mąż przyjeżdza po mnie
do pracy), i to że mała idzie spac przed 10,00 odpowiada mi w 100 %, bo
jesteśmy dłużej razem.
mamo Maciusia, a może gaduły tak mają (moja tez nalezy do nich). gada nawet
przez sen.
pozdrawiam.

[zuzmaj]

Anala,
mówi się że chłopcy zaczynają mówić o wiele później. Przyjdzie pora, a jak sie
rozgada, to bedziesz tęskniła za ciszą.
U nas Zucha zaczeła mówic bardzo szybko, i bardzo duzo, teraz zna na pamięć
całe książki (!!). Czytane ksiązki do snu "martynka" i "prosiaczek"
perfekcyjnie. Otwiera konkretną stronę i recytuje. Jesli chodzi o ruchowy
rozwój, to bez większych rewelacji, poszła na nogi jak miała dokładnie rok.
Jesli chodzi o mowę, to osobiście nie zachwacam sie ilością znanych
(wypowiadanych) zdań, czy słów, ale sensem. Zucha zaczyna kombinować juz
całkiem logicznie, aż się tego boje, Muszę bardzo uważać, na to co robię, na to
co mówię, bo mała spryciara wyłapie wszystkie niedozwolone zachowania i potem
nie mam argumentów, kiedy próbuje mnie naśladować.
pozdrawiam
ps. A dziś wizyta u homeopatki (Zucha ma zaparcia). Wizyta kontrolna,
brrrr........

[kobietka_jm]

Anala faktycznie co do zasady chlopcy zaczynają póżniej mówić, ale oczywiście
reguły nie ma
moja mała ciągle mówi...czasami tęsknię za ciszą ) ale zamilknąć w jej
wypadku oznacza rozchorować się, cóż pewnie po rodzicach taka gadatliwa
teraz już bardzo mądrze gada, sensowne pytania zadaje i trzeba uważać co się
jej mówi i obiecuje ,bo przy tym pamięc ma dobrą

Paulina co do snu...to moja Jagódka również nie przepada za tą formą spędzania
czasu ) ale teraz chodzi już spać przed 21 i wstaje o 6
wiem co to brak snu...a teraz mała jeszcze katarek podłapała więc już nawet nie
zliczę ile razy w nocy wstawałam , bo się budziła i różne zachcianki miała, ale
córcia z nami nie śpi,od małego tylko w swoim łóżeczku i nawet jak przedwczoraj
chciałam żeby z nami spała ( w nocy jak płakała przesniosłam ją do nas, bo
miałam problem żeby ją uspokoić) to leżała przytulała się do mnie mocno, a
potem stwierdziła "do mojego łóżeczka chcęęę" ...i tyle

pozdrawiam ciepło i wiele snu życzę sobie i Wam

[anala]

Odn. snu, to Igo idzie spać ok 20-21, wstaje ok 7, w ciągu dnia śpi ok 2
godzin. Oczywiście czasami zdarzają się odchylenia, wynikające np z wizyty u
dziadków, ale generalnie staram się trzymać schemat. Ale z drugiej strony
wszystko zalezy co dziecko robi kiedy nie śpi. Jeśli np. ogląda bajki w TV to
nie wymagajmy żeby "padało z nóg" wieczorem. Paulina, wydaje mi sie, że moze
przyczyna tkwi w zajęciach w ciągu dnia. Spróbuj go zmęczyć tzn. rano
spacer /ale na nóżkach, nie w wózku bądz rękach/ ok 2 godzin, potem spanko, ok
1,5-2h, jeśli nie wstanie to delikatnie budzić / moim zdaniem lepsze to niż
dziecko męczy sie w nocy i nie moze usnąc a po 2h snu to chyba ok/, obiadek i
znowu na spacer-ok.3 godzin. Powrót do domu ok 18 /osoby przy dzidzi mogą być
wymienne, on musi trwać/, posiłki dawać na dworku, i co ważne wymęczyć na
dworze. Nie siedzieć i patrzeć jak dzidzia bawi sie w piasku, tylko robić
wszystko co możliwe żeby dużo sie ruszał. Wtedy najlepiej mieć jakieś
dziewczynki żeby sie z nim bawiły, to ty możesz posiedzieć. Mam nadzieje że
moja rada ci sie jakoś przyda, tak wynika z moich obserwacji. Igo po dniu
pełnym wrazeń zaraz zasypia, a jak ma leniwy dzień to...ciężko. A wiem jakie to
ważne trochę wcześniej dziecko położyć, jak ma się kupe roboty do zrobienia,
wtedy godzina wcześniej to cud! Nadprogramowy rozwój ruchowy Igo oznacza li
tylko szybszy postęp niż było to wszędzie przewidziane. B. szybko raczkował,
siadał itp. Jest b. zwinny, bo należy do chłopców raczej drobnych i to pewnie
też z tego wynika. Pozdrawiam serdecznie i mam nadzieje że nasz wątek przetrwa.
Bardzo bym chciała, bo sama mam czasami tyle wątpliwości.

[kobietka_jm]

Tak podpisuję sie pod tym co napisała Anala ) zmęczyć malucha to dobry
sposób, ale dzieci niestety więcej energi od nas mają
moją córcię męczy niania, tata i ja, ale....ona i tak daje radę
nawet nie chcę myśleć co by to było jakby po podwórku nie biegała parę godzin
dziennie
pa

[orlaa]

Witam!

Miło patrzeć, jak dorastają dzieci – niby zwyczajnie rosną, a jednak dopiero
bycie rodzicem sprawia, że szybkość rozwoju małego dziecka okazuje się
niesamowitością.
Pamiętam, że zaskakującym dla nas była potrzeba intymności w ubikacji
podczas „nocnikowania” /grubszej sprawy, hi,hi/, tzn. to, że już pojawiła się u
Arka. Tak, te pierwsze lata to pęd dojrzewania.

Jeśli chodzi o gadulstwo, to nasz cudak powiela doświadczenia tych, których
dzieci trajkotają na okrągło. Sprawdza też, czy go dokładnie słuchamy. Buzia mu
się nie zamyka - czasami świta myśl o knebelku, hi,hi. Kasiu, my tez
zauważyliśmy pewne zmiany w zachowaniu Arka, gdy np. znajduje się w tłumie.
Gdybamy, iż jest wtedy początkowo onieśmielony, a w przypadku naszego mega-
żywiołka to nawet jest bardzo przyjemne – na chwilę spokojnieje.

Arek nie uczęszcza na angielski. Atrakcji ma nadmiar /a nawet wpływamy na to by
ich było mniej/, a również własnych pomysłów aktywnego spędzania każdej
chwili /ponad nasze pokłady energii/. Również zabaw w gronie wielu dzieci mu
nie brakuje. Od jakiegos czasu bywa, iż nie ma ochoty na ciągłe spacerki, bo
akurat jest w transie zabaw domowych. Fakt, my większość dni spędzamy poza
domem, a Arek już ma potrzeby i dłuższych zabaw domowych /doba zbyt krótka na
potrzeby cudaka, hi,hi/.

Paulino, nasz cudak również niewiele sypia, a jak wiesz jest mega-żywiołem. U
nas tak jest od początku, więc wiem, jak to wpływa na formę rodziców. Ja sypiam
zwykle do 5 godzin dobowo, a to już nieźle. Przy czym cudak to dziecię
nadżywiołowe, więc wymaga nietypowej instrukcji obsługi. Cudak sam wie, kiedy
chce spać i próby wpływania na to sprawiały, że było jeszcze gorzej. Poza tym
cudaka nie da się zmęczyć, a na spacerach jest w ciągłym szybkim ruchu (od 10
miesiąca życia biega samodzielnie, a wózek uznawał/uznaje jedynie za
transportowiec na krótko np. na pokonanie dzielących nas ruchliwych ulic do
początku parku). Spacery kończylismy po 21:00, a ostatnio po 20:00 (dni
krótsze). Dobranocki nagrywam, aby obejrzał na koniec swego dnia (czyli o wiele
później niż leci w tv) i dobranocka go wycisza (właśnie podczas oglądania bajki
zastyga w jednym miejscu, a jego ciało i umysł doznają wyciszenia). Musimy też
dawkować atrakcje (w ramach możliwości), gdyż dzień pełen wrażeń Arek
odreagowuje nocami. Cudak to … cudak.
Nasz cudak zawsze pędził rozwojem ruchowym jakby zbyt szybko - taki ma
akumulatorek. W pierwszych miesiącach życia nosił rozwórkę przez kilka tygodni
(tak na poważnie non-stop), więc ortopeda uprzedzał nas, iż spowolni to rozwój
np. mięśni. Szybko zaczeliśmy śmiać się z cudaka, iż podwarza zdanie ortopedy,
hi,hi. Nie przychodzi mi do głowy żadna czynność ruchowa, której Arek nie ma
opanowanej. Z wysokości pół metra nawet nie skacze, a schodzi tak, jak z
krawężnika, czyli zwykły chód/, z wyższych wysokości zwyczajnie zeskakuje.
Włazi na wszystko, na wyższe /np. na wysokości jego ramion/ przeszkody wciąga
się na rękach. Lubi dyndać, czyli wisieć na drążkach itp. Czasem prosi, aby go
podsadzać na drążki, do których sam nie sięga /np. na wysokości 2 m/, ale
również dynda tam, gdzie sięga /wtedy podkurcza nogi, czasem pod brodę/.
Dzieci w tym wieku mogą bardzo rożnić ich „akumulatorki”, ale ważne jest tylko
to, aby rozwój był prawidłowy, a nie szybki. Zatem, jeśli Maciuś rozwija się
prawidłowo, to wszystko jest ok.

Anala, nas też ciągnie do lasu. Jutro rozpocznę pakowanie, by w podskokach
opuścić Warszawę na conajmniej tydzień. Cudak radośnie wybiega kilometry,
nazbiera grzybów… i innych leśnych skarbów /badyle, szyszki, robaczki…/. Może
odezwę się z głuszy, a może poprzestanę na czytaniu tego wątku /będę urlopować,
choć z pewnością nietypowo, bo przy naszym cudaku urlopy są nadaktywne, hi, hi/.

Serdecznie pozdrawiam
Ania

[mamusiamaciusia]

Dziewczyny, dzięki za rady. Ja próbowałam go juz zmęczyć i wiem, że skutek może
być odwrotny.
W lato każdy weekend spędzaliśmy na działce teściów. To jest wielka działka,
więc miał co robić. Biegał cały czas, zbierał jabłka, podlewał ogródek,
graliśmy w piłkę itp. wcale nie spał lepiej. Wiem, że on już tak ma.

Jestem pod wrażeniem ruchliwości Arka. Maciuś jak schodzi z murka, to najpierw
kuca, trzyma się podłoża, ew. prosi kogoś o pomoc i dopier wtedy ostrożnie
spuszcza nóżki pojedynczo. Jest bardzo ostrożny.

[anala]

Aniu, rzeczywiscie twój synek jest b.aktywny, ciekawe po kim to ma, bo to na
pewno genetycznie uwarunkowane.
Igorek dostał katarek wczoraj po południu i męczył sie bardzo w nocy. Ja też.
Okropne są te katary, dziecko nie moze spać, oddycha ciezko. Ale chyba taka
pora roku idzie. A tak mi go szkoda, buuu.
Asiu, jak wyglądają takie lekcje angielskiego? Ja co prawda mieszkam w małej
miejscowości i nie mam możliwości sprawdzenia osobiście, ale bardzo mnie ten
temat interesuje. Ile jest dzieci w grupie, jak sie zaczyna lekcja, co robi
lektor żeby zainteresować takie maluszki. A czy to troszke nie za wcześnie na
takie zajęcia? Jak to jest dostosowane do wieku? pozdrawiam, Anna

[kobietka_jm]

Anala angielskiego metodą Helen Doron uczą się dzieci od pierwszego roku życia,
więc chyba za wcześnie to nie jest ) to zabawa dla dziecka !
W grupie córci jest 5-6 dzieciaczków , prowadzący co chwilę zmienia zabawę tak
żeby maluchy się nie znudziły…raz oglądają zwierzątka nazywając je po
angielsku, rozróżniają które są big które little to znowu śpiewają patrząc
przez lornetkę (I see you…
Jest to dostosowane dla maluchów które uczą się mówić w taki sposób jak
naturalnie słuchając rodziców i odpowiadając im na proste pytania, do tego
dochodzi słuchanie kaset z angielskim w domu, piosenek prostych zwrotów
Mi chodzi o to żeby Jagódka miała kontakt z rówieśnikami , bo do żłobka nie
chodzi, a wszystkie moje koleżanki mają dzieci starsze….albo wcale , więc
traktujemy to zabawowo, ale mała jest zadowolona i dzisiaj jak jej powiedziałam
że Idziemu po południu na angielski to się ucieszyła, że pójdzie „na angelski”

Katarek u Jagódki już trochę mniejszy ale 3 ostatnie noce nie najlepiej spała
co jak drogie mamy wiecie oznacza również przerywany sen rodzica 

Pozdrawiam cieplo

[makova]

Ahoj,
pozdrawiam dwulatki i dzieciaczki oczekujace, czyli wrzesniowe szkraby.
My po dlugim urlopie powrocilismy do miasta i organizacja normalnego trybu, a
bardziej przywyknieci do niego zabrala mi ponad dwa tygodnie.
Jezeli chodzi o spanie to Sara chodzi spac ok 22. i wstaje 7.30 8.00.
Czasami jest swieto i wstaje o 8.30 ale niestety nigdy w weekend. W dzien spi
1.5-2 godz. Calego dnia raczej jeszcze nie wytrzymuje bez snu. Zdarzylo sie
kilka razy ale wtedy byl dzien niezwykly, najczesciej pierwszy dzien wizyty u
babci. W dni, powiedzmy, normalne przy probie przetrzymania zasypia o 17.30 i
budzi sie po godiznie na dalsza czesc dnia.

Z nowych zachowan u naszej corki aktywowalo sie agresywne "dbanie o wlasne
interesy". Np jezeli jakies dziecko zbliza sie do niej kiedy ma jakas zabawke
ona uprzedzajac jakikolwiek ruch wali boksa. Wszelkie tlumaczenia z naszej
strony jak na razie na niewiele sie zdaja. Po naszej uwadze oczywiscie
przeprasza, mowi "nie chcialam", daje dzieciakowi caluska ale historia sie po
chwili powtarza. My juz reagujemy dos ostro na kazdy jej szybszy ruch w strone
innych dzieci, bojac sie, ze znowu bedzie boksowac.Co tez nie jest zbyt dobre.
Przyznam, ze nie wiem gdzie to podpatrzyla. Wie, ze tak robic nie mozna ale mam
wrazenie, ze zdaje sobie sprawe ze "skutecznosci" tej metody. Jej zapaly
bokserskie pewnie ostudzi oddanie ciosu. Dziewczyny, czy Wasze dzieci tez tak
miewaja?
makova

[zuzmaj]

witam,
oczywiście, że też, choć agresywne zachowanie raczej kieruje w strone taty,np.
uderza głową w jego udo!!!Dzieci na razie oszczędza , i oby tego nie
zaczynała robić.
makova, wystarczyła np. migawka w telewizji, dzieciaki są bardziej
spostrzegawcze niz zdajemy sobie z tego sprawę.
pozdr.
Iza

[anala]

Joanna, dziękuje bardzo za obszerną odpowiedz, bardzo mi sie to podoba, szkoda
że nie ma w pobliżu takiego osrodka. A moze jest? Musze sie zorientować, bo na
pewno by sie Igorkowi bardzo podobało.
Makova, mój Igo jak na razie ogranicza sie do "przemocy fizycznej" w stosunku
do mamy i taty, natomiast wobec dzieci jest ugodowy. Czasami wydaje mi sie że
aż za bardzo. Wiadomo ze nikt nie chce aby jego dziecko było fajtłapą i
popychadłem. Oczywiście należy dziecka pinować i w drugą stronę, moim zdaniem
nie ma nic gorszego niż rodzice którzy kompletnie nie zwracają uwagi na to, iz
ich pociecha terroryzuje inne dzieci. Ale sądzę ze Wy robicie wszystko co można
w tej sytuacji, wiec chyba trzeba przeczekać. Ale sie ciesze że już weekend,
taka sie czuje zmeczona, i w końcu więcej czasu dla dzidzi. Ja nadal tak
zdrobniale mówie o Igorku, że miałam ostatnio w sklepie małe nieporozumienie,
jak mówiłam dzidzia to Pani myślała że to niemowlak. Ale ten czas leci!! A
myślicie czasem o drugim? Ja bardzo bym chciała aby Igo miał braciszka lub
siostrzyczke, choć przyznam że przerażają mnie te wszystkie kwestie dot. ciąży
i porodu.

[orlaa]

Witam!

Aniu, nas też zastanawiają „korzenie” cech Arka. Ja jestem osobą, która lubi
aktywny tryb życia, ale blednę na tle poczynań cudaka. Cudak jest takim
rodzynkiem w rodzinie pod kątem swej nadżywiołowości, a jak już pisałam dotąd
nie poznałam mega-żywioła podobnego do naszego cudaka /Arek jedynie mojej
znajomej przypomina córkę jej znajomych, gdy owa dziewczynka była maluszkiem,
bo teraz jest już nastolatką/. Istnieje możliwość, iż jest to powiązane z
pierwszymi miesiącami życia Arka. Arek prawie stale płakał /miał codzienne
kilkugodzinne ataki kolki gigantki/, a poźniej okazało się, że przedawkowano mu
wit. D i jego „męczarnie” mogły być pierwszymi oznakami zatrucia w organizmie.
Mam nadzieję, że to nie uwarunkowania genetyczne, gdyż na drugiego takiego
cudaka już napewno nie starczy nam sił, hi,hi.

Arek nie przejawiał i nie przejawia agresywnych zachowań. My jesteśmy świadkami
codziennych bójek /gryzienia, bicia, popychania, szczypania…dużo tych reakcji/,
choć Arek je zwykle obserwuje. Zawsze przeżywa płacz innego dziecka, sam w
sobie jest wrażliwy i łagodny /pewnie nadal wrażliwość bierze górę/. Na tle
dzieci można byłoby uznać, że zbyt łagodny, ale ogólnie świetnie sobie radzi w
relacjach z dziećmi. Uważam, aby inne dzieci nie wykorzystywały zbytnio jego
łagodności, ale nie zamierzam wpływać na łagodność cudaka. Niebawem i jego „ja”
będzie bardziej wymagające i kto wie, jakimi metodami będzie dysponować. Poza
tym Arek jest sprytny, więc zawsze znajdzie sobie jakąś zabawkę, bądź przyczai
się, aby we właściwym momencie odebrać własną, a że jest szybki, to zwykle mu
się to udaje. Ja jestem zadowolona z tej łagodności cudaka – nie musze czuwać,
by nie skrzywdził innego dziecka. Natomiast muszę czuwać, aby inne dzieci nie
przeholowały z własnymi reakcjami /często opiekunów zachwyca, jak wspaniale
radzi sobie ich pociecha, gdy terroryzuje inne dzieci/. Ja jestem wyrozumiała,
dzieci dziećmi, etapy rozwojowe etapami, ale … do granicy zdrowego rozsądku.
Takie tyranizowanie sprawia, iż coraz więcej rodziców zaczyna „szkolić”
odpowiednio własne dzieci w coraz młodszym wieku – wielu twierdzi, że brak
reagowania innych rodziców sprawia, iż to jedyna droga, aby i ich dziecko
było „całe” i zadowolone. Ja zwykle nie wtrącam się w relacje cudaka z innymi
dziećmi, a czuwam tak, aby nie ograniczać samodzielności Arka.

Paulino, wierz mi, że takie poczynania Arka sprawiały, iż często adrenalinka
nam podskakiwała, ale szybko przywykliśmy do tempa i pomysłów cudaka, choć
bywają momenty emocji.

Ja jeszcze jestem chora, a rozłożyło mnie tak fest. W zeszłym tygodniu jakoś
udało mi się zwalczyć atak bakcyli, ale wreszcie zmogło mi męża, a w czwartek i
mnie dopadło. W weekend próbowało złamać Arka, ale cudak odparł atak. Mariusz
już czuje się dobrze /katarek pewnie jeszcze troche mu podokucza zanim
zniknie/. Mnie chyba właśnie zaczyna odpuszczać, więc jutro powinna być
znaczna poprawa. Mieszkamy w budynku powojennym /o bardzo grubych murach/,
więc w domu jest stale chłód /plusem jest w upały, choć musimy wtedy uważać,
gdyż doznajemy „szoku” przy opuszczaniu mieszkania i powrotach do niego/, a to
nam na zdrowie nie wychodzi /poza cudakiem/. Mimo wszystko trzymamy się planu
wyjazdowego. Nam przyjemniej będzie chorować w lesie. Oby tylko cudaka nie
zmogło ciągłe towarzystwo bakcyli /mamy jeden pokój, więc o izolacji mowy nie
ma/. Zatem wg planu jutro opuszczamy Warszawe. Hura!

Serdecznie pozdrawiam
Ania

Ps. Próbowaliśmy dostać się do pediatry w przychodni /bilans/, ale nie udało
się. Terminy dla dzieci zdrowych już są zajęte do listopada, a dzieci chorych
za dużo choruje. Jak wrócimy, to zapiszę Arka na jakiś wolny termin. Pewnie
wcześniej odwiedzimy "naszego" lekarza, czyli tego, pod którego opieką Arek był
dotychczas /prywatnie/.

[anala]

Witam Wszystkich, właśnie wróciłam do pracy po 2 dniowym urlopie, mój Igorek
był chory i chciałam być z nim. Miał niby "tylko" katar, ale tak sie biedaczek
męczył!! Jeszcze nie umie wydmuchać noska, wiec wszystko spływało do gardła i
wiadomo jak oddychał. Ja prawie wcale nie spałam, bałam sie ze sie udusi. Brr
okropność!! Ale już lepiej. Na pocieszenie kupiliśmy mu samochodzik little
tike, co prawda używany, ale mało, a cena dużo, dużo niższa. Taki z dachem, typ
Fred Flinston /przebiera sie nóżkami/, z otwieranymi drzwiami, wlewem paliwa,
bagażnikiem, super, Igorek nie wychodzi z niego. Z prezentów planuje jeszcze
garaz wadera bądź chicco, bo słyszałam duzo dobrych opinii. A jakie zabawki są
wg Was najlepsze na ten wiek? Bo powiem szczerze że teraz przyszła do mnie
inwencja, wcześniej, na 2 urodziny kompletnie nie wiedziałam co mu kupić. I
wsumie nic specjalnego mu nie kupiliśmy, więc ten samochodzik traktuję jako
prezent na 2 urodzinki.

[kobietka_jm]

Jagódka też była podziębiona i przez ten jej katarek przez tydzień miałam sen
przerywany ) oj te słodkie małe aniołki, które w nocy się budzą , bo nosek im
sie zapchał ) takie już to życie mamusiek!
Anala ja staram się kupować córci układanki , farby, ciastolinę to chyba
najbardziej ją cieszy, ale na 2 urodziny dostała Baby born ) i również ma z
nią wiele zabawy, jak wysadza ją na nocnik , lubi zestaw obiadowo-kawowy (oj
ile lodów kawy i kotlecików już zjadłam ). Oczywiście Igorek ma pewnie inne
upodobania, jak to mały mężczyna
Będe wdzięczna jak napiszecie co lubią Wasze małe kobietki ) te dwuletnie
A

[edytkus]

Kto szuka nie bladzi:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=573&w=5073764&s=0
Ale i tak zapraszam tutaj: www.maluchy.bmxer.info/index.php (akceptacja troche trwa)

[kobietka_jm]

ale cisza!
czy tylko ja tu pozostałam ) ?
pewnie drodzy rodzice mocnbo zajęci oby nie sprawowaniem opieki nad chorymi
maluszkami...ja przyżyłam ostatnio przeziebienie Jaógdki a potem jej chory
brzuszek ( przyznam ,że nie był to miły czas
samej płakać mi sie chciało jak mała płakała i biedna nie mogła spać
teraz już wszystko wraca do normy
pozdrawiam
Joanna

[anala]

Hej Joanno, ja też tu jestem, tyle że troszke rzadziej. Igorek już wyzdrowiał,
więc codziennie chodzi na spacerki z nianią. Nie jest też taki marudny, bo jak
siedział w domu to można było dostać szału. Staram się poświęcać mu max czasu,
ale wracając do domu po 16 to za dużo go nie mam. A Wy pracujecie? A jeśli tak
to długo? Zresztą często jestem tak diablo zmęczona, że marzę tylko o gorącej
kąpieli i spanku. A tu synuś czeka na mnie, i tyle rzeczy do zrobienia!! My
mieszkamy w małej miejscowości, oddalonej od naszej rodziny ok 100 km, więc
raczej wszystko na mojej głowie, nie ma możliwości "podrzucenia" Igo na
chwilkę. A czasami dużo by się za to oddało. Choć z drugiej strony zaraz
dopadają człowieka wyrzuty sumienia, że tak mało czasu mam dla małego i jeszcze
się lenię. Ach, samo życie. Coś dopadła mnie nostalgia jesienna. Ale pozdrawiam
Was wszystkich cieplutko.

[orlaa]

Witam!

I już znowu jesteśmy w Warszawie. Znacznie tu cieplej, no i sucho, ale
niechętnie wracaliśmy. Teraz musimy przyzwyczaić się do Warszawy, a właściwie,
to cudak musi jakoś sobie z tym poradzić, a nie jest mu łatwo. Prawie 2
tygodnie od rana do wieczora szalał po nieograniczonej przestrzeni i nagle raj
cudaka prysł. W poprzednią niedzielę cudak wreszcie dostarczył nam dużą dawkę
emocji, gdyż tym razem uderzył się w głowę tak silnie, iż po raz pierwszy
odwiedziliśmy szpital. Głowa była cała, ale m.in. brzydko wyglądał ogromniasty
bąbel z wylewem. Na szczęście jedynie brzydko to wyglądało (setki urazów
dziennie, to codzienność życia z cudakiem, więc łatwo domyślić się, iż sytuacja
wyglądała poważnie). Cóż, cudakowi bardzo trudno zapewnić bezpieczeństwo.

Zabawki. Wiadomo, że wszystkiego nie opiszę, ale choćby przykładowo. Arek na
urodziny dostał od nas garaż 3-piętrowy z windą (kreci się korbką) i był to
świetny pomysł. Zabawa codzienna i z pewnością na lata (o ile garaż przetrzyma,
hi,hi). Arek też lubi gotować w swoich garnkach (w moich również) - ma taki
zestaw z kuchenką dwupalnikową. Dajemy mu i różne produkty zjadliwe, więc można
nawet podjadać to, co cudak przyrządzi. Od dawna uwielbia zabawy z plasteliną,
ciastoliną, lubi mazać kredkami, flamastrami, stemplować itd. Lubi
majsterkować – taki mały Bob (niby coś naprawia własnym sprzętem),
skręcać/rozkręcać (np. samochód – dawno kupiliśmy i nadal lubi zabawę nim), a
zabawy samochodami uwielbia, czy też zabawy z piłką, wodą. Obecnie bawimy się
kasztanami, a dzisiaj nazbieraliśmy też żołędzi, więc nasze wyroby będą
atrakcyjniejsze. Spodobało mu się tworzenie ludzików i zwierzątek kasztanowych,
a nawet potem długo bawił się naszą kasztanową gąsienicą, czy też jeżem (mini
teatrzyk kasztanowy, hi,hi). Zachęcam do takich jesiennych zabaw.

Jak już pisałam, ja nie pracuję. Mieszkam w Warszawie, ale nie korzystam z
pomocy rodziny (sami pomagamy rodzinie). Kilka razy przez 2 lata cudak
pozostał pod opieką mojej Mamy, gdy musiałam załatwić pilne sprawy w Urzędach,
ale wracałam szybko (ze względu na zdrowie babci). A teraz babcia za wielką
wodą bawi się z wnuczkami. Ja czekam możliwości, by pobyć bez cudaka co jakiś
czas (w pierwszym roku cudaka weekendami mogłam jeszcze dawać korepetycje, więc
wiem, jak działa taka „odskocznia” – niby się pracuje, ale jednak nie trzeba
mieć oczu dokoła głowy). Cudakowi to nie będzie przeszkadzało, a na wyjeździe
wręcz wymagał ciągłej obecności tatusia (mamusia to przecież codzienność).

Mnie nostalgia jesienna jeszcze nie dopadła mimo smutnej obecnej sytuacji w
naszej rodzinie. Mam nadzieję, że mnie nie dopadnie, choć ja najlepiej
funkcjonuję przy mocnym oświetleniu naturalnym, a tu już okres, gdy dni coraz
krótsze i ciemniejsze, buu…

Serdecznie pozdrawiam
Ania

[mika61]

Miło przy poniedziłku poczytać wpisy o Twoim Cudaku. Masz cudowny dar
poprawiania humoru innym. Jestem podbudowana czytając o wulkanie energii, bo
także mam to na codzień. Mój mały dwulatek odreagowuje swoje dobre i złe dni na
mnie. Tata jest dla niego wyrocznią a ostatnio dziadek.Nawet zaczęłam być
troszkę zazdrosna o to no ale takie jest życie.Moja mała torpeda od jakiegoś
czasu upodobała sobie wstawanie kilka razy w nocy ale na szczęście pozwala się
odnieść któremuś z nas do swojego łóżeczka i spi dalej. Jest małym człowiekiem,
który tak jak Twój Arek ma mnóstwo pomysłów na sekundę. Nie potrafi usiedzić
dłużej jak pięć sekund w jednym miejscu a pod koniec dnia kiedy marzymy o śnie
dostaje doładowania energetycznego. Jego pomysły czasami przyprawiają mnie o
wypad serca i muszę mieć oczy dookoła głowy aby nie zrobił sobie krzywdy(w myśl
zasady mama mówi swoje a ja i tak muszę sprawdzić jak jest naprawdę) Mimo, że
buzia mu się nie zamyka mówi tylko wtedy kiedy ma na to ochotę niestety nie
wszystko jestem jeszcze w stanie odszyfrować. Kuba patrzy na mnie wtedy tym
swoim rozbrajającym wzrokiem i powtarza jeszcze raz i jeszcze pomagając mi
zrozumieć. Jest super chociaż czasami brakuje mi już siły ale to inna bajka.
pozdrowienia,
mika

[kobietka_jm]

Witam po przerwie
my przedłuzyliśmy sobie lato i aktualnie moim zmartwieniem jest za mocno
opalona buźka ...na szczęście moja nie Jagódki )

Anala ja jestem mamą pracujacą i pracuję dosyć dużo tz.zawsze 2 dni w tygodniu
wracam o 19 pozostałe staram się być o 16...ale co 2 tyg. przez 3 dni w tydoniu
wracam wieczorem i 2 soboty w miesiącu jestem zajęta do 15 , czasami jeszcze
jakieś wyjazdy służbowe ...generalnie pracuję dużo jak na mamę)... a jak
tylko przekraczam próg domu to jestem dla córci
no cóż dwulatka nie rozmuie że mama jest zmęczona ... wiem co to marzenie o
spokojnym śnie , fliżance kawy wypitej w ciszy i bez pośpiechu oraz marzenia o
świętym spokoju )

czasami zazdroszczę mamą takim jak orla któe spędzają caly dzien z dziećmi, ale
jako mama aktywnej ruchowo córki wiem że to męczące zajęcie "mama na cały
etat " więc szczerze mówiąc to nie jest tak że chciałabym zrezygnować z pracy,
ale wystarczyłobym mi gdybym mogła pracować 5 godz. dziennie a resztę dnia
poświęcać Jagódce i sobie )....ale się rozmarzyłam

piszcie drodzy rodzice aby watek nie umarł smiercią naturalna...

pozdrawiam ciepło mimo chłodu za oknem
Joanna

[maurika]

Witam,

kajtas urodził się 1 sierpnia'02. I..już ma pierwszydzien w przedszkolu za sobą!
Oczywiście przyniósł katar ale jest dzielny. Pobił się z pięciolatkiem, sprzatał
talerze i smarował kanapki. Przedszkole Montessori w Gdyni jest bardzo dobre dla
takich małych indywidualistów jak moj syn. Czy macie już jakies doświadczenia z
przedszkolem?

pozdrawiam,

Jana, mama Kajetana

[orlaa]

Witajcie!

Mika, chyba jeszcze nie poznalyśmy się (?) – witajcie w naszym gronie. Zdaje
się, że nasi synkowie przejawiają podobne cechy.
Miło mi, iż moje wpisy poprawiają Ci humor. Być może mam taki dar, ale
domyslasz się, iż sama najwięcej czerpię z niego korzyści – przy cudaku
konieczną jest taka cecha, hi,hi!

Cudak nocami wędruje, najczęściej pomiędzy swoim łóżkiem, a naszym i odwrotnie.
Jest niedelikatny w ruchach i oczywiście księciunio /dotąd będzie się wiercił,
kręcił, rozkopywał, aż zwolni się obszar zasięgu jego kończyn/, toteż nie jest
zbyt mile widzianym nocnym markiem w naszym łóżku. Bywają nocki, że wędruje w
te i z powrotem przez godzinę, przyjdzie, zepchnie nas na obrzeża łóżka,
pokręci się i wraca do siebie, tam chwilę poleży i wraca do nas … i tak kilka
razy, a po jakims czasie znowu kolejna seria.

Na szczęście, mam talent do wymyślania zabaw, które Arka zajmą choćby na
troszkę. Bywa, że dziennie kilkadziesiąt zabaw. Często zabawa powstaje
z „niczego”, więc można powiedzieć, że często przechowuję śmieci, które
zamierzam wykorzystać do zabawy „na chwilę” /np. puste opakowania, czy też
tekturowe rolki po papierze toaletowym, z których tworzymy różności/. Mika,
zachęcam Was do zabaw plastycznych, gdyż takim torpedom m.in. pomagają na
chwilę opanować nadruchliwość /trochę, ale jak wiesz, to już wiele/.

Tak, cudak zapewnia nam codzienne dawki adrenalinki, a „wspaniałe” kaskaderskie
pomysły chyba przechowuje w brzuchu, bo choć główkę ma dużą, to nie możliwe,
aby pomieściła to, co cudak prezentuje, hi,hi. Tyle, że cudak lubi kaskaderkę i
większość upadków go po prostu bawi.
Ostatnio namówił dziadka do wspólnej zabawy wg własnego pomysłu /ten pomysł nie
należy do kaskaderskich pomysłów cudaka, ale zawiera elementy radości z
upadków, tycie, jak na skalę cudaka/. Otóż zasiadał na takiej szczotce -
odkurzaczu /dziadki dysponują takimi zabytkami – na końcu drążka jest metalowa
skrzynka z rolkami-szczotkami, którymi odśmieca się dywan/ i wołał : „Dziadek,
jedziemy!”. Nie, nie, zabawa nie polegała na jeżdżeniu na tej skrzynce, a na
czym? Otóż cudak namówił dziadka do tego, aby dziadek nagłym ruchem /przeciwnym
do kierunku ich jazdy/ ciagnął szczotkę, a wtedy cudak z impetem spadał na
podłogę i to było to! – cudak pękał ze śmiechu. Gdy dziadek próbował delikatnie
wysuwać szczotkę, bądź jej nie wysuwać, to Arek dziadka rugał i sam udawał
upadek /a że cudak nadal jest dobrym aktorem, to taki udawany upadek był
znacznie bogatszy w obrażenia/. Nasz dziadek, to taki poważny /z groźną miną/
facet, który nigdy nie dysponował darem do dzieci, a cierpliowścią tym
bardziej /nie tylko do dzieci/. A tu proszę, dziadek przechodzi metamorfozę, a
co więcej broi razem z wnuczkiem /jak puszczali bańki, to płyn im „wyparował” –
nie dowiedziałam się, gdzie go wylali/.

Wracając do ciastoliny, to cudak posiadł kolejny zestaw do „pracy”. Jest to
taki blat z maszynkami do wałkowania, odciskania
produktów „żywnościowych” /plasterki cytryny, bułki, plastry sera itp./,
wyciskania „klusek” /wg Arka/ różnych kształtów. Arek świetnie się nim zabawia.
Wałkuje, wyciska, kroi… - super sprawa!

A, wrócę jeszcze do zabawek, a dokładniej do garażu. Jeśli ktoś z Was jest
jeszcze przed zakupem tego sprzętu, to chciałam coś dopowiedzieć. Otóż mój mąż
mnie doinstruował w walorach garażu Arka. Jak napisałam jest 3-piętrowy /czyli
4 poziomy/ i /co wg mężą jest istotne/ zjazd z poziomów jest naprzemienny tzn.
po obu stronach garażu. Zatem spuszczony samochód /np. z 4-tego poziomu/
zjedzie sam na dół. Co więcej, teraz garaże są w sprzedaży z torem dla
samochodów . Cena ta sama i może wcześniej też takie były /dla nas to nowość,
gdyż takich nie widzieliśmy wcześniej, choć szukalismy w wielu sklepach – i
może dobrze, bo mielibyśmy dylemat ze względu na nasz metraż, a już mamy
rozkładane cuda/ - zatem, jeśli macie miejsce w domku, to z pewnościa taki
zestaw będzie atrakcyjniejszy.

Cudak świetnie kojarzy, gdy mówimy, iż jesteśmy zmęczeni /niby skąd wziął się
jeden z pierwszych tekstów cudaka „Nie mam siły”/ i daje nam „wolne” – np. 5
sekund, co nie znaczy, że w tym czasie nie uprawia kaskaderki, czy innych mało
oczekiwanych przez nas pomysłów. Po prostu daje nam wg niego „wolne” i wg niego
wystarczające. Cudakowi „brakuje” sił, gdy np. ma inne plany. Jak zamierzał
taplać się w jeziorze /przy 8 stopniach/, a my wywoziliśmy go do lasu, to
mu „brakowało” sił… tylko po to bysmy wrócili w tereny bliskie naszemu
zakwaterowaniu, a wtedy cudak /kompas w głowie/ migiem pędził do jeziora, a po
pół godzinie był przemoczony całkiem do pasa /w kaloszach woda stała, choć
szalał na płytkiej wodzie/. W innych sytuacjach „brak sił” rekompensują mu 3
sekundy leżenia na glebie i to wystarcza, aby powstał z kosmicznym
doładowaniem – widocznie tego samego oczekuje od nas /nas jednak nie trafia
kosmiczne doładowanie – choć tu trzebaby już specjalisty, bo życie z cudakiem
przechodzi możliwości nawet aktywnego człowieka, jakim zawsze byłam/.

O spokojnym śnie, czy też dłuższym, to faktycznie jeszcze marzę, choć już
sypiam 5 godzin dobowo, a to nieźle w porównaniu do wcześniejszych 3 , czy też
1 przez pierwsze 3-4 miesiące. O kawie nie marzę, bo wypijam ją wiaderkami, gdy
cudak śpi – z pewnością za dużo, ale trzeba sobie radzić. Jak to wiele osób nam
znanych oceniło, pracuję na 2 etaty, jakby bez przerwy, ale to mój wybór. Poza
cudakiem ciągnę wiele zajęć i mam nadzieję, że wreszcie dojdziemy etapu, gdy
będę miała 1 etat /już jest lepiej, gdyż mąż zmienił pracę i przestał gościć w
domu, oby tak pozostało/, a pewnie będę nadal imała się dodatkowych
zajęć /jeśli zdrowie pozwoli/. Cóż, mamy cudaka, tak bywa. Nasze plany ponownie
zostały zmienione i narazie czekamy, aż cudakowi odpuści wszelkie mega. Miewam
dołki, a tym bardziej, iż tło, jakie towarzyszy naszym bliskim przez ostatnie
lata, to pasmo dołujące. Miewam poważne kryzysy zdrowotne, ale tego ominąć nie
możemy. Jestem, jaka jestem, toteż znajduję pozytywne wibracje w drobnostkach.
Po prostu chciałam być z dzieckiem, a że mamy cudaka, to jest inaczej niż być
miało – nie żałuję, a wg mnie tak należy działać, czyli tak, aby nie żałować /
dla każdego ma to swoistą formę i należy trzymać się własnej!/.

Serdecznie pozdrawiam
Ania

[mika61]

Witaj Aniu,
Tak dwa wulkany energi.Kiedyś marzyłam aby siedzieć z dwójka takich małych
szkrabów w domu ale życie pozmieniało plany. Chyba Kuba wystarcza mi jak na
razie jeśli chodzi o zagospodarowanie "nadmiaru" czasu. Niestety a może tak ma
być nic nie jest go w stanie zaciekawić dłużej jak pięć sekund a świat poznaje
sie najlepiej wszystko wkładając do buzi ale może plastolina jako coś nowego
będzie dobrym pomysłem. Mój mały kaskader raczej preferóje skoki z różnej
wysokości i wchodzenie na wszystko co może mu pomóc spaść. Jest bardzo uparty
ale cóż też taka jestem więc musimy uczyć się wzajemnego ustępowania co w jego
przypadku kończy sie czasami atakami złości.Kocha za to wszelkie zabawy z
dziadkiem i tatą co sprawia mu mnóstwo radości.
Teraz jestem na etapie nauki nowych wyrazów ze słownika mojego synka ale czasmi
mimo prób naprowadzenia mnie na znaczenie musze się poddać. Uczę się przy nim
cierpliwości, odkrywał małe radości dnia i zauważam rzeczy które do tej pory
umykały mojej uwadze.
Czasami mam chwilę zwątpienia czy aby jestem dobrą mamą szczególnie kiedy padam
z nóg a mały kaskader chce się bawić i nie pomagaja tłumaczenia, że koniecznie
muszę coś przez pięć minut zrobic. Nieszczęśliwa minka, buzia w podkówkę. Co do
snu to na szczęście jest lepiej niz kiedyś gdy pobudki były o drugiej lub
trzeciej nad ranem a nawet teraz jak nas odwiedza to odłożony przez mamę lub
tatę zasypia(ewentualnie jeszcze jedna przerwa).
Pozdrawiam,
Mika

Sierpniowicze & & #35; 8211; nie przeoczcie tego postu!

[orlaa]

Witajcie,

Tym razem chciałam zwrócić Waszą uwagę na post na
edziecku „Pomóżcie!!!!!!!!!!!!” napisany przez aniapatryk – proszę, zajrzyjcie
tam, być może będziecie mogli pomóc.

Kasiu, być może nie chcesz, aby w tym wątku pojawiły się posty dotyczący
problemów zdrowotnych Michalinki. Jeśli tak, to napisz do moderatora, aby go
wykasował. Wiem, że wiele osób zagląda jedynie na wybrane wątki forum, a świat
bywa maleńki… warto dotrzeć do większego grona osób, bo może w tym „więcej”
znajdą się większe możliwości otrzymania pomocy /z tego, co doczytałam ta pomoc
jest konieczna/. Trzymajcie się!!!
Ania

[mama2latka]

cóż po poście orli i przeczytaniu o Michalince prawie sie poryczałam ( serce
mi sie ścinęło kiedy pomyśłałam, że takie nieszczęscia spotykają małe dzieci...

jestem na tym formu od jakiegoś czasu, ale...muszę się przyznać że założyłam
nowe konto (przepraszam !, ale tak dla mojego komfortu psychicznego) zeby mieć
nowy nick i napisać b.osobitego posta...

szlag mnie trafi i klnę na naszą służbę zdrowia jak czytam , że państwo
(szpital) nie ma (TYLKO) 20 tys. dol na naprawdę sprzętu do ratowania życia !!

kiedy ja byłam w ciązy (przełom 2\3 miesiac) okazało się że mój mąż jest
poważnie chory (szanse że przeżyje były niewielki)
pamiętam jakie były problemy z helikopterem (trzeba było załatwiać papiery na
wszystko!, problemy z promesą z kasy chorych itp.)
rodzina sama zapłaciła za przewóz helikopterem do szpitala do Wwy ok. 20 tys.zł
(nie było czasu na papiery , bo chodziło o godziny ratujące życie, a na papier
trzeba było czekać 2 dni !)
potem miesiące w szpitalu...transplantacja...niby wszystko w państwowej służbie
zdrowia , w której na nic kasy nie było...oficjalne wpłaty na fundacje i nie
tylko ( były konieczne...poszło sporo pieniędzy...ale dziecko ma ojca....(i
znowu ryczę)
dziękuję Bogu, że były na to pieniądzę, że sytuacja finansowa rodziny pozwalała
na wydatek powyżej 20 tys. dolarów bez konieczności proszenia o pomoc innych
(chociaż muszę przyznać, że niektórzy przyjaciele i znajomi sami pytali czy
nie trzeba nam pomocy finansowej)...

żyjemy w chorym kraju...nie ma pieniędzy na ratowanie dzieci !!

zaraz zrobię przelew dla Michalinki
zróbcie i inni jeżeli Was na to stać....nigdy nie wiecie czy Waszej rodziny nie
dotknie straszna tragedia

ps. mam nadzieję , że po tylu mocno osobistych wynurzeniach wybaczycie mi
skorzystanie z innego nicka

[dzidecka]

sierpniówki zapraszam an forum na które się przeniosłyśmy

www.maluchy.bmxer.info
tam też wiele info o Michalince