czy izolujecie się od znajomych/rodziny?

[zniemczyk]

wg książek, to niby normalna kolej rzeczy, taka izolacja.
Ja bardzo lubię spotkania rodzinne, czy też ze znajomymi, ale ostatnio jakoś
raczej nie mam ochoty...
Nie wiem jak się zachowywać. Ludzie traktują mnie na zasadzie: ty siedź, a ja
Ci przyniosę... i jeszcze co chwilę pytają się, czy dobrze się czuję... Głupio
mi też powiedzieć np. po godzinie czy dwóch, że głodna jestem. Głupio mi, że
co chwila robią mi znowu coś do picia (tak już mam)...
Mamy wkrótce gościć u nas rodzinę męża. Uwielbiam gotować i w ogóle, ale boję
się, że nie dam rady, albo że będę miała gorszy dzień...
Codziennie znajomi siedzą na dole w ogrodzie, a ja jakoś nie mam ochoty do
nich zejść. Mówią o swoich dzieciach, zachwalając przy tym swoje córki; mnie
tutejsza społeczność jakby odrzuca, bo mam mieć syna, a wg nich córki są
lepsze...
W ogóle wszyscy dookoła widzą tylko mój wielki brzuch i pytają tylko o termin
porodu; wg nich powinnam rodzić lada dzień... Niektórzy wybuchają nawet
śmiechem, że taki duży...
Chociaż podobam się sama sobie teraz w ciąży, to nie lubię pokazywać się na
ulicy... W ogóle czuję się osamotniona w tej ciąży, a zarazem mam wrażenie, że
nikt nie jest w stanie pomóc mi przygotować się do roli matki; oczywiście,
nikt poza moim mężem

[bragelone]

w pierwszej ciąży miałam coś podobnego, ale przy szalejącym trzylatku nie mam
czasu na myślenie o sobie i w ogóle - i muszę powiedzieć, że jestem bardziej
pewna siebie, a znajomi tez już się nade mną tak nie rozczulają - chociaz na
początku była to ciąża zagrożona.jak mam gości i czegoś nie chce mi się robić to
po prostu mówię ze mi się nie chce. gdyby nie ta zgaga ....a że chwalą się
córkami, sama zobaczysz jak fajnie mieć syna, nikt nie będzie dla niego tak
wspaniały jak ty.

[evaeller]

Jeśli chodzi o brzuch to wejdz sobie na Naszą klasę w Pażdziernikóweczki i w mój
profil to zobaczysz jakie mi dają komentarze pod zdjęciem brzucha. Nazywają go
brzuszyskiem...
Ja tez nie mam ochoty na znajomych bo mi się nie chce z nimi gadać , poza tym
ciągle jestem zmęczona i głodna tak jak Ty, a poza tym jeszcze bardzo się poce
jak jest gorąco i mnie to męczy.
Z tym apetytem coś musi być, bo ja ostatnio ciągle bym jadła, i to nie jakieś
byle co tylko konkretnie.Widać nasi chłopcy też lubią dobrze pojeść już od
małego ))) Ale potem będzie jazda z odchudzaniem....

[desirnoir]

Hmm...od rodziny juz jestem wyizolowana, bo dziela nas setki
kilometrow, co ma swoje wady i zalety. Z jednej strony nikt mi sie
nie wtraca, zyczliwe ciotki nie pomagaja na sile, moge dojrzewac do
macierzynstwa i probowac wlasnych metod wychowawczych, z drugiej
brakuje mi troche domowej atmosfery, no i wnuczek nie bedzie mial
dziadkow na codzien. Jesli chodzi o znajomych, to mam dni, ze nic mi
sie nie chce i najlepiej zaszylabym sie przed calym swiatem, ale nie
izolujemy sie, na szczescie rzadziej zapraszamy przyjaciol na
kolacje, staramy sie spotykac w restauracyjkach (nie zmusza mnie to
do spedzania nieludzkich ilosci godzin w kuchniCo do ilosci
spozywanego przeze mnie jedzenia, to mam szczescie - Francuzi lubia
jesc, ale to co serwuja sprzyja utrzymaniu sylwetki w formie

[akun73]

Zauwazam w sobie cos takiego od jakiegos czasu. Zrezygnowalam nawet
z wyjazdu na wies z ukochana siostra. Mysle, ze bardziej niz
kiedykolwiek potrzebuje poczucia bezpieczenistwa i swietego spokoju,
a te wydaje mi sie zapewnia moj wlasny domek, lozko, moj wlasny kąt
i mąż. Zle odbieram otoczenie, obych przypadkowych ludzi i brzydote
miejsc. Najgorsza jest komunikacja miejska, zatloczone autobusy i
przystanki w sloncu oczywiscie tez bez miejsc siedzacych. Poza tym
bylam swidkiem i chyba uczestnikiem bardzo niemilej sytaucji...
Wsiadla kobieta z dzieckiem 5-6 letnim i stanela obok, nie bylo
miejsc wolnych, ogladala sie na mnie, ale brzuszka nie widziala bo
mialam torbe na kolanach, ja nie rzucialam sie do ustapienia miejsc
bo sama ledwo zylam po paru przesiadkach. I wtedy sie zaczelo, jakas
pani za nami zaczela komentowac jak to siedza kobiety pewnie matki i
babcie i zadna nie ustapi miejsca, na dokladke zaczela uzalac sie
nad biednym aniolkiem ktory musi stac a te baby siedza, co za
znieczulica... Zlosc zamknela mi usta, faktycznie mi tez czesto nikt
nie ustepuje miejsca, ale nie przyszlo mi do glowy oceniac tak na
glos te kobiety. W kazdym badz razie takie i podobne sytacje
rozwalaja mnie i zaczynam wolec siedziec w domu...

[diabe]

Ja tak mam zdecydowanie! Najchętniej nie wychodziłabym z domu, a jak już wyjdę,
to mam wrażenie, że wszyscy widzą tylko mój brzuch

do akun 73

[evaeller]

a wiesz że miałam taka sama sytuacje jak Ty w tramwaju. Też siedziałam z torba
na kolanach i nie było chyba brzucha widać, a ogólnie mam juz wielkie
brzuszysko. I też baba zaczęła komentować, bo ktoś z tyłu stał, nawet nie wiem
kto bo nie mam oczu w tyłku. A ja wtedy wstałam i mimo złości nadymajacej mi
policzki powiedziałam,że siedze bo źle sie czuję w upał i jak jadę tramwajem ,a
jestem w 8-ym miesiącu i że mogę wstać ale jak ona mi zapewni że potrafi odebrać
przdwczesny poród.......i tu zapadła cisza. ;-D
Usiadłam i dojechałam do przystanku.

[frodolong]

hmmm, j atak ni emam absolutnie, ja tam bym się z chęcią z jakimiś
znajomymi spotkała, gdybym tylko miała czas... żyję całkowicie
normalnie i własciwie identycznie jakprzed ciążą. Oczywiście to
tempo życia chwilami mnie męczy z oczywistych fizycznych względów,
ale pocieszam się, że od wrzesnia zaczynam już ostro szykoać nasze
mieszkanko na powitanie malucha, a od paździenrika (termin cięcia
mam na 16) rozstajemy się z nianią i chcąc nie chcąc będę w domu ze
starszakiem )) pewnie do pracy chodzić będe jeśli będe się dobrze
czuć, ale to tylko na parę godzin dziennie.. ja wręcz przeciwieni
mam - garne się do ludzi bo wszyscy mi więcej komplementów
opowiadają niż w czasach nieciążowych )))

[jojobacincin]

Podobało mi się

no tak, pochwaliłam się....

[frodolong]

no tak, pochwaliłam się, że się tak dobrze czuję, do ludzi się garnę
itp..... a tu dup....... pół nocy nie spałam, zaszkodziła mi
chińszczyzna, więc nie powiem po prostu mega biegunka, jakby jakaś
mega lewatywa, potem zasnąć nie mogłam o malucha sie bałam..... dziś
jestem jak z krzyża zdjęta, i przyznaję, też bardzo bardzo bym
chciała już wyhamować...

[pani.goska]

bardzo mi się podobało!!!

ja na szczęście bujam się własnym autem, no mimo, że doktor dał L4 i
kazał odpoczywać muszę czasem do biura pojechać bo "jak kota nie
ma..." tak to jest jak się prowadzi biznes, ani zwolnienia, ani
szans na więcej niż do końca roku sam na sam z maluszkiem.

ale w poprzedniej ciąży miałam taką sutuację, że już kilka dni po
terminie wracałam autobusem z mężem /upał lipcowy/ autobus pełen
ludzi a ja z gorąca mdlałam i nie mogłam ustać na nogach dosłownie
wisząc na mężu. ludzie odwracali głowy i nikt mi nie ustapił
miejsca. dojechałam do celu i mąż mnie dosłownie wyniósł na
zewnątrz. poczekajcie jeszcze trochę - pamiętam jak dzis ja z
dzieckiem w wózku do wyjścia a ludzie szybko do innych drzwi.
wynosiłam sama wózek ze śpiącym synkiem i maluch mi wypadł. całe
szczęscie skończyło się na płaczu i jego i moim. wśród ludzi panuje
niestety TUMIWISIZM.
dlatego zawsze gdy widzę kobietę w ciąży przepuszczam ją w kolejce,
a wózek z dzidzią pomagam wnieść.

[akun73]

To jakis koszmar co Ci sie przydarzylo... Nie zmienie swiata,
dlatego mam nadzieje, ze kiedys uda nam sie wyprowadzic na nasza
mala wies i miec jak najmniejszy kontakt z przypadkowymi ludzmi...

[akun73]

evaeller napisała:

> a wiesz że miałam taka sama sytuacje jak Ty w tramwaju. Też
siedziałam z torba
> na kolanach i nie było chyba brzucha widać, a ogólnie mam juz
wielkie
> brzuszysko. I też baba zaczęła komentować, bo ktoś z tyłu stał,
nawet nie wiem
> kto bo nie mam oczu w tyłku. A ja wtedy wstałam i mimo złości
nadymajacej mi
> policzki powiedziałam,że siedze bo źle sie czuję w upał i jak jadę
tramwajem ,a
> jestem w 8-ym miesiącu i że mogę wstać ale jak ona mi zapewni że
potrafi odebra
> ć
> przdwczesny poród.......i tu zapadła cisza. ;-D
> Usiadłam i dojechałam do przystanku.

Nie chcialabym zeby taka sytacja znowu sie powtorzyla, ale jak cos
bede wiedziala co powiedziec

[waiting_for]

ooo też tak mam... dobrze wiedzieć, że to normalne na tym etapie ciąży ) bo już się zastanawiałam co ze mną nie tak, że na myśl, że mam iść gdzieś na imprezę to prawie dreszczy dostaję
ale u mnie sprawę pogarsza jeszcze cukrzyca ciążowa, więc większości rzeczy po prostu nie wolno mi jeść, muszę jeść o konkretnych porach, a jakbym wyskoczyła przy ludziach z glukometrem to chybaby z krzeseł pospadali

PS. Ja z listopadówek, ale z początku miesiąca, więc Was trochę podglądam

[kaskahh]

a u mnie zalezy...
tez mam cukrzyce, i srednio sie czuje jak tesciowa zaprasza na kawe i ciasto
/herbaty w domu niet/
taka jest nieprzewidujacas, a ja nie z tych, co kanapki ze spoba biore
jednak spotykam sie glownie z rowiesnikami,
zawsze mozna lepiej pogadac
zaliczylismy wesele, kilka parapetowek, wiadomo, ogranicza ten cukier ale
ogolnie to pozytywnie