Zobacz, ale nie naśladuj !!

[bryko]

a mnie zastanawia, ze nigdzie nie napisales, ze kochasz swoje dziecko, tylko ze je "przygotowujesz", "wychowujesz", "przelamujesz"...
nie chcialbym byc Twoim dzieckiem...

jarek

[rekmare]

Jedno slowo mi na mysl przychodzi... "Wspolczuje"... Wspolczuje Twojemu
Synkowi, wspolczuje tez i Tobie. Cwicz go, hartuj, przelamuj leki, lam bariery,
stworz z Niego super Goscia idealnie przystosowanego do zycia w
kapitalistycznym spoleczenstwie, gdzie nie ma miejsca na slabosc, a zyciowe
motto, to "cel uswieca srodki". Zapewne moj Syn w hierachii tego spoleczenstwa,
zgodnie z obowiazujacymi normami, nakazami, systemem wartosci bedzie nizej od
Twojego. Coz... Wierze jednak, ze zapytany o to, czy czuje sie szczesliwy bez
wahania odpowie, ze TAK. I nie bedzie czul w tym momencie jakiegos niepokoju,
czy oby na pewno...

tezy i rzeczowe argumenty są lepsze

[80662270a]

Nie potrzebuję Twojego współczucia, ani mój syn.
Jesteśmy wystarczająco zadowoleni ze wspólnie spędzanego czasu.
Zastanów się czy tak naprawdę nie mówisz sama do siebie, poszukując
usprawiedliwienia dla słuszności swojej drogi w życiu.

Jeśli zaczynasz mówić powiedz jak Ty to robisz.
Sformułowanie tezy i rzeczowe argumenty są lepsze niż gówniane subiektywne
oceny.
Subiektywne oceny nie zawsze są gówniane zresztą.

[steffa]

Hmmm... Tak naprawdę to nie wiadomo co tu jeszcze dodać, bo myślę, że nie
pchnie to dyskusji w żadnym sensownym kierunku. Powiem tak: założenia są
fajne, realizacja ? mam wątpliwości, ale to tylko moja sprawa, bo Piotrek jest
synem ... Piotra (? czy coś przeoczyłam, czy macie tak samo na imię?). "Wina"
w tym, że dyskusja zeszła na manowce są po obu stronach. Bo dziewczyny nie bez
kozery atakowały. Swoim sznytem sprawiłeś, że sprawa stanęła na ostrzu - ten,
kto tego nie robi to mięczak i kwoka. Taki styl obrony. Ty przedstawiłeś
fajną tezę i wypełniłeś nią całe "życie", tzn. zakładając, że wychowanie w
krzepie (ekstremalnej? ok, już tak to zostawmy) to najlepsza forma "inwestycji"
w dziecko. Nieopatrznie wspomniałeś o tym motorze i na nim można było całą
szczytną teorię pogrzebać. Fajnie, pożytecznie, zdrowo itd.. jest, gdy dziecko
ma atrakcje ruchowe, ale to zdecydowanie nie wszystko. Ale zakładam, że
inwestujesz także w te inne domeny. Dla mnie ważny jest charakter dziecka. Bo
dzieci są różne, tak jak różni są ludzie w ogóle. Mój syn ma tylko 1,5 roku i
cały czas się zastanawam jaki on jest. Obydwoje z mężem jeździmy (oddzielnie)
na motorach (chociaż kręci nas w nich chyba coś innego niż ciebie), ale mały
nigdy 'nie jeździł', nawet w brzuchu i nie przytupuję, czekając na ten moment.
Dodam tylko, że nonkonformizm nie rodzi się tylko z buntu wobec prawa
(grawitacji). Pozdrawiam.

Ty jesteś nonkonformistką ?

[80662270a]

Dzięki za sensowną wypowiedź, którą cenię.

Jak u Ciebie się przejawił nonkonformizm ?

[steffa]

nie zależy mi tu na autoreklamie - mam to dla siebie
pozdr.

FAQ

[80662270a]

Otrzymałem pytania mailowe od czytelników, żeby uprzedzić niektóre inne, parę
podstawowych informacji zamieszczam poniżej:
openmind.republika.pl/kontakt.htm
Z czasem dodam więcej informacji i zdjęć.

Pozdrawiam wszystkich.

Rodzinne zabawy w niedzielę.

[80662270a]

Fajnie spędziliśmy niedzielę.
Zobacz w nowościach na stronie albo kliknij tutaj:
openmind.republika.pl/strona13.htm
Pozdrawiam wszystkich.

[kasiaczekroza]

Dziecko pędziło mercedesem 200 km/godz



12-letniego chłopca za kierownicą luksusowego mercedesa mknącego z prędkością
do 200 km na godzinę zatrzymał po trwającym kilkanaście minut pościgu patrol
czeskiej policji drogowej na autostradzie z Pragi do Pilzna i granicy z
Niemcami.

Uwagę policjantów mercedes zwrócił nie tylko zdecydowanie przekraczając
dopuszczalną prędkość. Funkcjonariusze drogówki byli wręcz zaszokowani, kiedy w
samochodzie, który jedynie mignął obok ich wozu patrolowego z radarem, nie
wiedzieli kierowcy.

Policjanci ruszyli w pościg. Prędkość uciekającego mercedesa przekraczała 180
kilometrów na godzinę. Chwilami auto jechało nawet 200 km/h. Po kilkunastu
minutach samochód zatrzymał się. "Policjanci byli kompletnie zaskoczeni, kiedy
stwierdzili, że za kierownicą siedział 12-latek. Szok był tym większy, że
wyglądał na 10 lat" - powiedziała rzeczniczka prasowa policji Praga-wschód
Diana Buszkova.

Chłopiec do luksusowego mercedesa swego ojca wsiadł o czwartej rano w
Pelhrzimovie. Udało mu się przejechać ponad 100 kilometrów autostrady D1 do
Pragi, przejechać przez czeską stolicę i wydostać się na autostradę D-8.
Zatrzymany został około 6 rano.
Inf. z dzisiejszego onetutak to jest jak dziecko potrzebuje wciąz adrenaliny)

12-latek - jak poinformowała rzecznik prasowa policji środkowych Czech Sonia
Budska - jako nieletni nie może zostać ukarany. Z ustaleń policji wynika, że
chłopak zdecydował się na przejażdżkę autem ojca, kiedy - w reakcji na złą
ocenę w szkole - rodzice zabronili mu przez tydzień jeździć na
rowerze. "Potrzebowałem odreagować" - wyjaśnił policjantom.

???

[anek.anek]

A dlaczego to porównujesz z Piotrami?

[jol5.po]

Mimo wszystko uważam,że dyskusja jest świetn, bo dotyka ważnych problemów:
wychowania, podejścia do życia. Tym bardziej, że ja nie miałabym okazji spotkać
się z kimś takim jak Piotr, bo mam całkiem inne założenia wychowawcze. podoba
mi się, że masz tak poukładane swoje racje, wiesz czego chcesz w życiu i
realizujesz je konsekwentnie w życiu (wychowując w określony sposób syna).
Wyłożyłeś swoje racje poddając pod osąd, więc ja pozwolę sobie krótko wyłożyć
dlaczego wychowuję swoje dzieci inaczej.
Moje życie to podróż, ale nie do granic swoich możliwości, ale do drugiego
człowieka (dlatego nie miałoby dla mnie takiego znaczenie zdobycie tej czy
innej góry, przekroczenie prędkoścvi). Większym heroizmem jest dla mnie
zmaganie się z codziennością niż efektowne jednorazowe akcje, bo w życiu
wpisane jest: a)przemijanie, b)choroby i cierpienie, c)śmierć. Muszę wiedzieć
jak sie do tego ustawić, uczę się tego w codzienności (mimo wiedzy a)b)c) wstać
rano i iść do przodu ciesząc sie ludźmi obok). Ale to tylko mój sposób na
życie, każdy ma inny, Ty też.
To co mnie niepokoi to, że traktujesz syna jak partnera (dorosłego). Według
mojej wiedzy (obserwacji) dziecko nie jest jeszcze ukształtowaną osobowością,
nie zna swoich granic, siebie. Strach, to co lubi lub nie, zakreślają granice
osobowosci. Wyznaczaja drogę, którą idzie człowiek, szczególnie dziecko do
własnego ja czyli dojrzałości. Gdy sie już siebie zna, można przekraczać swoje
możliwości, gdy sie robi to za wczesnie, mozna zatracić wiedzę o tym kim się
jest.
Ja stawiam w wychowaniu dzieci na poznawanie ich, chcę żeby znali swoje
możliwości i wiedzieli, w którą stronę chcą pójść, żeby odkryli to w sobie.
Staram się towarzyszyć, nie ingerować i zmieniać.
To są oczywiści założenia, nie cały program wychowawczy.
Poprostu, jeśli chodzi o to czy kształtować wg własnego pomysłu czy towarzyszyć
i pomagać odkrywać siebie, wybieram to drugie.
Ale w Twoich opisach widać autentyczną PASJę, gratuluję Ci tego.

[goska_mama_kasi_i_gabrysi]

Ja też Piotrowi gratuluję pasji. Mam tylko jedno ale... (i tego moim zdaniem
dotyczy cała dyskusja) czy syn Piotra ma taką samą pasję, czy ta pasja została
mu "wmówiona" przez tatę??

Czy ktoś to zobaczył?

[anek.anek]

A wątek wciąż żywy
To ja mam teraz pytanie do wszystkich "atakujących" mam: czy któraś z Was
umówiła się z Piotrem i jego synem na takie niedzielne łażenie po drzewach lub
bunkrach? Można by wtedy NAPRAWDĘ ocenić.

[evee1]

Jakos wczesniej nie zajrzalam do tego watku i ile stracilam!!
No i nie wiem co mam sadzic. Ja jestem raczej osoba aktywna i
nie potrafie siedziec na pupie, w zwiazku z tym nasze urlopy
zawsze spedzamy tak, zeby sie ruszac. Przynajmniej raz w roku
staramy sie jechac w gory, nie zeby sie wspinac, ale zeby pochodzic.
I o dziwo nasz (wtedy) trzylatek potrafil sie nudzic i jeczec idac
przez las pod slaba gorke, ale na skalach uciekal nam do przodu az sie
za nim kurzylo.
W czasie naszych wyjazdow nie zawsze jest tak, ze kazdy z blyskiem oka
zrywa sie z lozka i chetnie rano sie ubiera. Czasami jest troche jeczenia,
ale jak juz wyruszy na trase czy zabierze sie do robienia czegos, to
jest fajnie i ja wiem, ze dzieci to lubia, bo widze po ich reakcji
i pytanie kiedy znow tam pojedziemy.

Juz pomijajac te nieszczesna jazde na motorze (ktorej nie pochwalam),
to uwazam ze Pawel fajne rzeczy robi z synem i mam nadzieje, ze zaowocuje
to w przyszlosci swietnym kontaktem. Ja tez wlasnie tak staram sie robic,
ale ja mam po prostu dzieci, ktore nie moga usiedziec w miejscu.
Ja ma bzika na punkcie nart i oczywiscie dzieci zaczelismy uczyc
niemal od momentu jak stanely na nogach. Oczywiscie byla to zadna
jazda na nartach, raczej oswajanie sie ze sniegiem. Dzieci to akurat
zalapaly i ja podrosly to tez ten sport pokochaly i corka rok temu
w wieku 7 lat zjezdzala ze stromych czerwonych tras tak, ze ja musialam
ja gonic (a ja jezdze na nartach bardzo dobrze, tyle, ze kolano mi
wysiada). To nie chodzi o chwalenie sie co moja corka potrafi, tylko o
to, ze jezeli ktos cos lubi i jakos sie tego nauczy, to moze to robic
bez strachu i zmuszania. A jazda na nartach moze byc naprawde niebezpieczna.

Uczepilyscie sie dziewczyny tego przelamywania strachu. A ja uwazam,
ze to jest akurat bardzo cenna umiejetnosc. Pokonywanie strachu przed
wyjsciem poza swoja "strefy bezpieczenstwa" jest podstawa do osiagania
sukcesow. I tu nie chodzi o jakies spektakularne sukcesy na skale
miedzynarodowa, ale nawet na skale przedszkolna )). Ja zaluje, ze
wielu rzeczy po prostu nie zrobie ze strachu. Na przyklad nigdy w
zyciu nie skocze ze spadochronu, ale wyobrazam sobie, ze musi to byc
wspaniale uczucie.

Inna sprawa jest jak Pawel swojego syna trenuje. Jezeli faktycznie zmusza
syna tak, ze on az w portki ze strachu robi, to moze nie tedy droga.
Natomiast jezeli pozytywnie go zacheca, tlumaczy, pokazuje, ze jezeli
dobrze sie czlowiek przygotuje, to nie musi to byc takie straszne, to
zaowocuje to w przyszlosci nie tylko w sportach ekstremalnych, ale i w
zwyklym zyciu. I nie widze nic zlego w tym, ze zaszczepia swoje pasje
synowi.

Zapraszam do wspólnej zabawy.

[80662270a]

Przyjedź do nas na weekend, tzn. na któryś dzień.
Wejdziesz z dzieciakami na kilkunastometrowe drzewo.
A może zrobimy most linowy, albo ... mozliwości jest dużo.

Zaproszenie jest otwarte dla chętnych z dziećmi lub bez:
openmind.republika.pl/kontakt.htm
Bez żadnych obaw ! Czekam na maile: [e-mail] .
Takich emocji nie zapomina się długo !

Ostanio ponad setkę osób przeciągnąłem po drzewach.
Dla wielu była to "chwila prawdy".
Byli tacy co rezygnowali. Z grupy Francuzów tylko trzy dziewczyny się
zdecydowały.

Zrobiło się późno, na razie !

[evee1]

Niestety mieszkamy baaardzo daleko, ale pewnie bysmy sprobowali ).

A w jakim kraju ?

[80662270a]

czy to tajemnica ?

[evee1]

E, nie... W Australii.

[80662270a]

Są tam jakieś drzewa ?
Misie Koala na coś tam jednak włażą. Widać jakiegoś misiaka z Twojego okna ?

Zrobiliśmy imprezę na 140 osób.

[80662270a]

Zapraszam do obejrzenia migawek z konkurencji linowych:
openmind.republika.pl/strona16.html

[ka2]

łojezu, a to dopiero " zabawa "
sto razy wolę w słowackie tatry pojechać

Lepiej w Alpy albo Himalaje

[80662270a]

sto razy lepiej niż w Tatry Słowackie

[ka2]

całkiem możliwe
to podrzuć jakieś zdjęcia z Himalajów, na zachętę

Najlepsze dziwki na Evereście

[80662270a]

nie bez powodu padł rekord wejścia
lepiej pornola pooglądaj na zachętę, a potem do agencji zamiast w Himalaje !

[ka2]

A co ? byłeś tam, że wiesz ?
mnie jako takiej kobiety nie interesują
na drzewie czujesz się mocny, ale krytyki przyjąć nie umiesz, cieniasku
bez odbioru, czyli krótko mówiąc " spadaj na drzewo, tam twoje miejsce "
ja jednak swoje dzieci zabiorę w Tatry, bo je kocham i wiem, że na Himalaje są
za małe

[80662270a]

nie było krytyki tylko krytykanctwo
kup se pornola z facetami inteligentna pipko

[dagbe]

Ja osobiście uwielbiam takie imprezy! Natomiast mój starszy syn tego nie
cierpi... Całą nadzieja w młodszym synku

Pozdrowienia,
Dagmara

wspólne zjazdy

[80662270a]

Troje dzieci na drzewie i wspólne zjazdy.

openmind.republika.pl/strona17.html
Dzieci kochają przygody !

[dagbe]

Widzę, że Piotrek już się uśmiecha na zdjęciach

Pozdrowienia,
Dagmara

bo dostał lanie

[80662270a]

i sie uśmiecha

ciekawi mnie skąd wiesz, że starszy nie lubi i co oznacza takie stwierdzenie

[dagbe]

80662270a napisał:

> i sie uśmiecha
w kazdym razie z usmiechem te zdjecia sa duzo bardziej przekonujace, az milo
popatrzec i pozazdroscic...

> ciekawi mnie skąd wiesz, że starszy nie lubi i co oznacza takie stwierdzenie
wiem stad, ze bylismy razem na obozie przygody naszego Klubu Aikido i
organizowano tam takie atrakcje - moj syn stanowczo odmowil udzialu...
co najmniej kilka razy do roku syn ma okazje przelamac swoj lek - do tej pory z
zadnej nie skorzystal
nie wsiadzie tez na karuzele czy roller-coaster
uprzaz zalozy ale na drzewo wyzej niz 1 metr nie wejdzie
a ja nie mam zamiaru go przelamywac mimo, ze sama takie rzeczy uwielbiam
na zachete pokazywalam mu Twoje zdjecia - stwierdzil, ze fajne ale on tak nie
chce

i tyle oznacza to stwierdzenie

przepraszam za brak polskich znakow, ale siedze przy obcym komputerze

Pozdrowienia,
Dagmara

przełamywanie

[80662270a]

przełamywanie ma różne oblicza
nie musisz go od razu prądem motywować tak jak słonia w cyrku do jazdy na
rowerze

ale jesli pozostawisz go samemu to się wycofa
zrobi to raz, potem drugi i w życiu może się pojawić skłonność do uciekania
przed problemami, przed trudnosciami, przed podejmowaniem ryzyka

jestem zdania, że warto spróbować konstruktywnego wsparcia które pomoże mu
poznać to wspaniałe uczucie pokonania własnych słabości i zadowolenia z
własnych osiągnięć
to może pomóc mu w stawaniu się silniejszym i godnym zaufania partnerem w życiu

oczywiście można to osiągnąć na tysiąc sposobów, niekoniecznie wspinaczka
ja zawsze zachęcam do aktywnego rodzicielstwa vs. pozostawiania dzieci samym
sobą

ludzie zakładają rodziny tak jakby brali szczeniaka potem gdy pojawiają się
problemy to od nich uciekają, od szczeniaków i od rodzin

dla dzieci trzeba być przykładem
ja z komina zjechalem najpierw sam, a potem razem z moim synem
no ale to było bardzo trudne zadanie i nie namawiam nikogo bo trzeba się do
tego przygotowywac systematycznie
dobrze działa nie tylko przykład płynący od dorosłych ale również od innych
dzieci

Bartek zmęczył się na ściance, ale jak zobaczył, że Piotrek zdobył kolejną
drogę to padał ze zmęczenia a nie chciał być gorszy

robimy imprezę w domu dziecka jutro
zabieram pełen samochód dzieciaków z klasy Piotrka
zanosi się na fajną zabawę

mój syn wystąpi w roli organizatora i szkoleniowca
powiedziałem że będzie testował most
a on powiedział że fajnie
a ja że czemu, przecież tester może pierwszy się zabić
a on że trzeba poczuc trochę adrenaliny !

have fun !

[goska_mama_kasi_i_gabrysi]

Koniec, leżę dobita. Tobie nie zależy żeby Twój syn był sobą (miał własne
marzenia, własne życie, własne problemy - które mógłby rozwiązywać po swojemu).
Chcesz mieć klona (drugie życie, drugą szansę??).Jeśli Twój syn będzie
szczęsliwy w życiu, to będzie to kwetia ślepego przypadku, (a nie tego, że Ty
chciałeś, by Twoje dziecko było szczęśliwe).
Tak to widzę i szkoda mi Twojego dziecka. Nie dlatego, że musi chodzić po
kominach Dlatego, że jego ojciec go nie słucha.
Miałam nadzieję, że powstanie w Tobie jakiś niepokój(?) czy aby w dobrą stronę
zmierzasz w kwestii wychowania dziecka. Ale niestety, jesteś zbyt pewien (a
przynajmniej tak wyglądasz po swoich postach) swoic racji.
I tym smętnym akcentem kończę dyskusję .

[jaaagusia]

Zalozyciel tego watku nie dyskutuje - on WIE. A jesli ktos jest odmiennego
zdania - obrzuca obelgami. Zalosne . A dzieciaka szkoda - tatus go trenuje,
czy raczej tresuje, zachwycony, jakim jest wspanialym ojcem. Dziecko w efekcie
swietnie potrafi sie wspinac, za to zupelnie zostalo oduczone mowic NIE.
Pozdrawiam

[80662270a]

"Tobie nie zależy żeby Twój syn był sobą (miał własne
marzenia, własne życie, własne problemy - które mógłby rozwiązywać po swojemu)."

To jest absolutnie fałszywa teza nie do obrony.
Możesz ją sformułować przy jakiejkolwiek próbie ingerencji w życie dziecka.

Jeśli ja zwrócę wieczorem dziecku uwagę, że nie złożył ubrania to już
wyobrażam sobie Ciebie kiedy mówisz: "Tobie nie zależy żeby Twój syn był sobą
(miał własne
marzenia, własne życie, własne problemy - które mógłby rozwiązywać po swojemu)."

Tu nie chodzi o mnie w naszej dyskusji lecz o precyzję zasobu pojęć których
używamy oraz granice wolności od których można mówić o przymuszaniu lub braku
zainteresowania.

Jestem diabłem, przyjdę do Ciebie we śnie, w nocy, i uprowadzę na drzewo !

[dagbe]

80662270a napisał:

> przełamywanie ma różne oblicza
> nie musisz go od razu prądem motywować tak jak słonia w cyrku do jazdy na
> rowerze
> ale jesli pozostawisz go samemu to się wycofa
zapewniam, ze nie pozostawiam go samemu sobie i ciagle mam nadzieje, ze tym
razem wejdzie... ale przelamac sie musi sam, ja tylko stoje obok i syn wie, ze
zawsze moze na mnie liczyc

> jestem zdania, że warto spróbować konstruktywnego wsparcia które pomoże mu
> poznać to wspaniałe uczucie pokonania własnych słabości i zadowolenia z
> własnych osiągnięć
> to może pomóc mu w stawaniu się silniejszym i godnym zaufania partnerem w
życiu
cel mamy podobny tylko inaczej rozumiemy termin "konstruktywne wsparcie"

> oczywiście można to osiągnąć na tysiąc sposobów, niekoniecznie wspinaczka
> ja zawsze zachęcam do aktywnego rodzicielstwa vs. pozostawiania dzieci samym
> sobą
>
> ludzie zakładają rodziny tak jakby brali szczeniaka potem gdy pojawiają się
> problemy to od nich uciekają, od szczeniaków i od rodzin
>
> dla dzieci trzeba być przykładem
pod tym wzgledem nie mam sobie nic do zarzucenia, a jeszcze mniej tacie mojego
syna

> dobrze działa nie tylko przykład płynący od dorosłych ale również od innych
> dzieci
>
> Bartek zmęczył się na ściance, ale jak zobaczył, że Piotrek zdobył kolejną
> drogę to padał ze zmęczenia a nie chciał być gorszy
akurat na mojego syna ta metoda nie dziala, ja zreszta nie pozwalam sobie na
motywowanie go za pomoca przyrownywania go do innych dzieci - sama jako dziecko
tego nie cierpialam (tak, tak - staram sie nie robic tego czego nie lubilam w
moich rodzicach a postepowac tak, jak chcialam kiedys, zeby oni postepowali)
nie chce, zeby moj syn robil cos tylko dlatego, ze robi to Krzysiek czy Zenek

pozdrawiam,
Dagmara

ciepły lód

[80662270a]

intuicyjnie Ciebie rozumiem i staram się zrozumieć

ale zobacz co piszesz:
"zapewniam, ze nie pozostawiam go samemu sobie i ciagle mam nadzieje, ze tym
razem wejdzie... ale przelamac sie musi sam, ja tylko stoje obok i syn wie, ze
zawsze moze na mnie liczyc"

zróbmy teraz drobne cięcie żeby zostawić to na co chcę zwrócić Twoją uwagę

"zapewniam, ze nie pozostawiam go samemu sobie (...), ja tylko stoje obok (...)"

widzisz, ja wiem, że to nie do końca szczęsliwe sformułowanie, i pewnie w
rzeczywistości jest inaczej, i trudno to wyrazić słowami

ale sama widzisz jak brzmi to co zostało

dla mnie, wyłacznie przy założeniu, że jest to obiektywny obraz sytuacji, jest
to zostawienie dziecka samemu sobie, ale wyrwane z kontekstu codziennej pracy
wychowawczej, którą staram się widzieć gdzieś między Twoimi słowami, nie jest
to nic złego, że pozwalasz mu sprawdzić się czasem

pozdrowienia i podziękowania za ciekawą dyskusję

[dagbe]

Tu uważam, że się czepiasz...
Nie napisałam:
> "zapewniam, ze nie pozostawiam go samemu sobie (...), ja tylko stoje obok
(...)
ale:
"zapewniam, ze nie pozostawiam go samemu sobie i ciagle mam nadzieje, ze tym
> razem wejdzie... ale przelamac sie musi sam, ja tylko stoje obok i syn wie,
ze
> zawsze moze na mnie liczyc"
Twoje zagranie z wycięciem tekstu jest nie fair. Na takim poziomie nie
zamierzam dyskutować.

Pozdrowienia,
Dagmara

[80662270a]

dziad o kluskach baba o rosole

impreza w domu dziecka

[80662270a]

2004-05-29 Już po bardzo udanej sobotniej imprezie.

13 letniemu rekordziście wejście na 10-metrową sosnę zajęło 50 sekund.
Najmłodszy wspinacz nie chodzi jeszcze do szkoły, najstarsze "dziecko" nie
mieszka już w ośrodku, najstarsi wspinacze to opiekunowie z ośrodka.

Ponad sto wejść na trzech drzewach o różnym stopniu trudności. Most na
wysokości 6 metrów.
Każdy uczestnik miał okazję zbliżyć się do granic swoich możliwości.

Link do zdjęć w nowościach na: openmind.republika.pl

Drzewo jak kobieta

[80662270a]

Na pewno nie ma dwóch takich samych. Niektóre wysokie i smukłe, inne
zaś niskie, ale rozłożyste. Tak rozłożyste, że droga z jednego końca korony na
drugi może zająć nawet i godzinę. A w koronie gałązki bywają cienkie. Wymagana
jest więc szczególna delikatność, zupełnie jak z kobietą. Jeden niewłaściwy
ruch, jeden niepewny punkt zaczepienia i lecisz...


Historia i technika
Trudno byłoby ustalić, kiedy nastąpiło pierwsze wejście człowieka
na drzewo. Na pewno było to wiele tysięcy lat temu, u zarania historii
ludzkości. Jako sposób zdobywania owoców, czy źródło schronienia, wspinaczka na
drzewa funkcjonowała przez wieki i w niektórych krajach funkcjonuje nadal.
Wspinaczka bez materialnego celu, tak dla sportu, czy dla duchowego przeżycia,
to właśnie drewinizm. Kilka lat temu, na wybrzeżu, grupa trójmiejskich
pasjonatów, rozpoczęła eksplorację Zielonych Szczytów. Wspinaczka taka stała
się alternatywą dla wspinaczki skałkowej, którą trudno uprawiać w naszym
regionie. Alpiniści traktują jednak tą formę wspinaczki z przymrużeniem oka...
Cóż, każdy ma prawo wyboru. Można oczywiście jechać na południe, aby powspinać
się w prawdziwych skałkach. Można także doskonalić swoje umiejętności na
sztucznych obiektach wspinaczkowych, jak choćby murki, wiadukty i mosty,
sztuczne ścianki wspinaczkowe. Dla niektórych pozostaje drewinizm. Istnieje
ogromna ilość potencjalnych zielonych szczytów. Każde drzewo stać się może
nowym wyzwaniem, kolejnym obiektem wspinaczki. Oczywiście wspinaczka taka jest
trochę odmienna od skałkowej. Nie do końca ważny jest styl i umiejętności.
Ważne jest natomiast przełamanie własnych słabości, lęków, trzeba zaufać
przyrodzie.Oczywiście przydatna, a wręcz wskazana jest znajomość technik
wspinaczkowych, sposobów asekuracji, pracy z linami. Odpadnięcie od pnia, nawet
z wysokości 5 metrów, może skończyć się tragicznie. Drewiniści wykorzystują w
głównej mierze sprzęt powszechnie używany do wspinaczki, tj. uprzęże, taśmy,
karabinki, ekspresy, przyrządy zjazdowe i liny. Nie ma mowy o trwałym mocowaniu
elementów do drzewa, czy niszczeniu kory. Wszystko odbywa się z pełnym
poszanowaniem dla matki natury.

Metody
Początki bywają najtrudniejsze. Często pierwszą przeszkodą jest
brak gałęzi w początkowym odcinku pnia. Ten początkowy odcinek ma niekiedy
nawet 15 metrów. Istnieją dwie techniki wchodzenia na taki gładki pień. Można
zastosować system rzutki lub wspinanie się na taśmach. Pierwszy system to
pewnego rodzaju łatwizna. Po przerzuceniu linki z obciążnikiem przez pierwszą
gałąź, przeciągamy przez tą gałąź linę. Droga na szczyt stoi już otworem. Drugi
system, czyli taśmy, wymaga większej pracy. Dookoła pnia wiąże się bowiem
odpowiedniej długości pętle z taśmy. Drewinista zamocowany do jednej z nich,
przesuwa drugą do góry, poczym przenosi się na tą taśmę powyżej. Dalej ta
taśma, która była dolną, wędruje wyżej itd. Sposób mozolny, ale daje tzw. pełną
satysfakcję. Niektóre wejścia z użyciem taśm zajmują nawet i dwie godziny. Po
dotarciu do gałęzi sprawa znacznie się ułatwia. Mocne uchwyty i właściwe
oparcie na nogach i już można piąć się do szczytu. A ze szczytu często roztacza
się przepiękny widok... Z niektórych drzew zlokalizowanych w dolinie radości,
czy na Gdyńskich Karwinach, widać półwysep Helski i sporą część zatoki
gdańskiej. O ile nie pada deszcz, na szczycie można całkiem przyjemnie spędzić
czas. Można poczuć się prawie jak na dachu świata. Wszelkie codzienne sprawy
przesuwają się na dalszy plan, pozostaje tylko człowiek i przyroda. Po
zakończeniu kontemplacji w koronie drzewa, pozostaje bardzo przyjemny fragment
wspinaczki, a mianowicie zejście. Najczęściej stosowaną przez drewinistów
techniką zejścia jest zjazd na linie pionowo w dół. W tym celu należy
zainstalować odpowiednie stanowisko. Linę przekłada się przez dogodne miejsce
na gałęzi, w taki sposób, aby oba końce liny dotknęły ziemi. Wystarczy teraz
wpiąć przyrząd zjazdowy w linę i uprząż, i już można opuszczać się na dół. Na
ziemi pozostaje jeszcze uwolnić linę i wspinaczka zakończona.

Odmiany
Istnieje wiele odmian drewinizmu, spośród których najciekawsze to,
drewinizm nocą - mroczna i niebezpieczna zabawa, drewinizm zimą - wówczas
gałęzie są szczególnie kruche, a i ręce szybko grabieją, drewinizm "na żywca", -
czyli bez stosowania jakiejkolwiek asekuracji, pozostawiam bez komentarza.

Klasyfikacja
Mało kto wie, iż niektóre trójmiejskie drzewa posiadają nazwy.
Drewinista, który jako pierwszy dokonuje wejścia na dane drzewo, na jego
szczycie (czasami trudno ten szczyt odnaleźć) umieszcza puszkę szczytową.
Puszkę stanowi z reguły pudełko po filmie fotograficznym. W pudełku kartka i
mini-ołówek. Na kartce zdobywca drzewa wpisuje istotne informacje, nazwę drzewa
(taki rodzaj chrztu) oraz swoje dane i datę wejścia. Widywałem już puszki,
które miały kilkuletnią historię i kilkanaście wpisów. Istnieje bowiem mapa
interesujących wspinaczkowo drzew w okolicy trójmiasta. Mapa jest dostępna i
aktualizowana na stronie internetowej
thenut.eti.pg.gda.pl/~lmarty/dodatki.html oraz na stronie
www.ekspedycje.com.pl.

Drzewa
Najbardziej do wspinaczki nadają się buki, następnie dęby i sosny.
To, jakie się komu spodoba to kwestia gustu. Zdobytemu drzewu można nadać
praktycznie każdą nazwę. Znane trójmiejskie buki to przykładowo: Baron
drzewołaz, Wilk stepowy, Kajko, Kokosz, Długi Joe, Spiżowy strażnik. Oprócz
nich, pozostaje jeszcze wiele anonimowych, gdzieś w leśnych ostępach.
Praktycznie każdy może je odkryć, zdobyć i nazwać po swojemu.

Co daje
Drewinizm jest doskonałą formą ćwiczeń fizycznych. W procesie
wspinania zaangażowane są wszystkie grupy mięśni. Jest doskonałym ćwiczeniem
rozciągającym. Pozwala ćwiczyć "psychę", oswaja z wysokością, niepewnością,
wymaga podejmowania szybkich decyzji. Jest szkołą charakterów. Doskonali także
techniki wspinaczkowe oraz pracę z linami A poza tym wymaga też sporo
chodzenia, gdyż w poszukiwaniu bardzo interesujących drzew trzeba przejść
niejednokrotnie znaczny dystans.

Nie trzeba wiele, aby spróbować, może więc warto...
Źródło: www.ekspedycje.com.pl/pisza.html#drzewo

Zapraszam do obejrzenia zdjęć-zjazdy z wieży zamku

[80662270a]

w nowej szacie graficznej
openmind.republika.pl/19.html
pozdrawiam wszystkich, dzisiaj w niedzielę był piękny dzień

[kustosz.m]

> Z tym naśladowaniem to żart,...
> ... przygotowanie, dużo odpowiedzialności i
> wyobraźni.

jesli ktos uzywa tych wszyskich slow i pisze na "wychowanie" forum.gazeta.pl
TO NIE POWINIEN KRASC CUDZEGO SERWISU.

"zobacz i nie nasladuj" wlasciciela strony, ktora jest kopia forum.

Zapraszam do obejrzenia kilku nowych galerii zdjęć

[80662270a]

Dziewięciolatek zdobywa wspinaczką szczyt w Tatrach:
openmind.desk.pl/25.html
Skały:
openmind.desk.pl/26.html
Słup energetyczny:
openmind.desk.pl/24.html
Pozdrawiam i życzę udanych wakacji !