dziecko samo na podwórku

[kachwi1]

drogie emamy. kiedy wasze pociechy zaczęły wychodzić same na podwórko? do
mojego pięciolatka wczoraj zadzwonili domofonem koledzy, żeby wyszedł na
podwórko. poszłam z nim. dzieciak nie czuł się swobodnie, bo wszyscy koledzy
sami, a on z mamą. koledzy są troszkę starsi. kiedy nadchodzi taki wiek, że
można dziecko zostawić samo? będę wdzięczna za podpowiedzi. pozdrawiam.

[verdana]

Z kolegami to nie sam. Ja puszczałam dziecko na podworko od 5-6 lat, pod
warunkiem, ze byli koledzy. Co prada dzieciakom wpadają do głowy zwariowane
pomysły, ale jednak są o wiele odpowiedzialniejsze, niż mozna by przypuszczać.
Pamietam jak mój mały syn spadł z murku na głowę, koledzy bardzo sprawnie się
nim zajęci - część została przy nim, jeden poleciał by mnie zawiadomić.

[kachwi1]

verdana - 5 czy 6 lat? no bo jak 6, to jeszcze rok musi mój synek poczekać...

[agatka_s]

No ja tam bym tak tej cezury wieku kurczowo się nie trzymała, ta kwestia raczej
zależy od :

a. dziecka (samodzielne, odpowiedzialne, odważne, dojrzałe itp itd)
b. podwórka (bezpieczne, strzeżone, koło ulicy, z dużą iloscią dzieci w tym
samym wieku, z dyżurną babcią na ławce, widoczne z okna itp itd)

Są 5-latki, które same chodzą po zakupy a są 10-latki którym podaje się
śniadanie i pakuje tornister do szkoły....

Mój 9-latek od kilku tygodni chodzi i wraca sam ze szkoły, wiem co przeżywasz
bo u mnie też trudno było się zdecydować, ale póki co "poszło" i jest OK.

[pade]

Witajcie
Mój syn we wrzesniu skończy sześć lat, ale na razie pod żadnym pozorem nie
puściłabym go samego na podwórko. Nie dlatego , że jestem nadopiekuńcza mamą,
tylko poczekam, aż dorośnie na tyle by umiał się znależć w sytuacji zagrożenia.
U nas na osiedlu, na placu zabaw bawia się i pijane nastolatki i maluchy. Na
razie obserwujemy różne negatywne zachowania i tłumaczę synkowi co może sie
zdarzyć i jak trzeba się zachować. Poza tym to on chyba jeszcze nie dorósł do
tego emocjonalnie.
Na podwórku widze równiez dzieci mniejsze od mojego syna(czasem o 2, 3 lata)
bawiące sie bez nadzoru rodziców. I czasem żal serce ściska, gdy widzę jak
maluch się przewróci i płacze, i nie ma nikogo kto by przytulił. Ostatnio będąc
w domu usłyszałam jak płacze dziecko (rozpaczliwie szlochał: mamo, mamo).
Wyszłam na balkon i pytam co się stało? Zaczął płakać jeszcze głośniej. Na
szczęście usłyszała mnie jakaś pani , podeszła do chłopca i razem poszli
szukać "mamusi". No i co o tym myslicie?
Pozdrawiam
Ewelina

[kachwi1]

chyba na razie dam sobie spokój i poczekam chociaż do momentu, aż mały pójdzie
do szkoły. ja wracałam sama do domu autobusem jak zaczęłam podstawówkę. nie
było wyjścia. ale pamiętam, jak moja mama w pierwsze dni szkoły biegła za mną i
chowała się za drzewami, żebym nie widziała, że jednak mnie pilnuje
dziękuję za wszystkie wypowiedzi. pozdrawiam serdecznie.

[agatka_s]

Z tym chowaniem za drzewami, to przypomniała mi sie moja mama, która na jakimś
naszym wyjeździe narciarskim też chowała się za drzewami bo koniecznie musiała
śledzić mnie i nowo poznanego "obsztyfikanta" (coby córeczki nie udusił),
wszystko byłoby OK, tylko zapomniała, że ma na sobie wściekle różową
fluorescensyjną kamizelkę.... (wciąż po 20 latach umieramy ze śmiechu jak to
wspominamy)

[grzalka]

Na naszym podwórku (w miare bezpieczne, bez pijanych nastolatków, zawsze sa
jakies mamy z maluchami) bawia sie same pieciolatki. Zwykle z kolegami. Czesto
jest tez tak, ze jest jedna mama 5-latka i "ma oko" na reszte. A moje dziecko
ma 2,5 i juz chce wychodzic samo !

[kachwi1]

no niestety u mnie jest inaczej - mój synek jest najmłodszym dzieckiem na
podwórku, nie ma innych maluchów z mamami, reszta dzieci jest starsza - 7, 8 i
10 latki. dlatego boję się małego zostawić w takim towarzystwie, bo dla nich na
przykład nie jest problemem skoczenie do sklepu po chipsy po drugiej stronie
ulicy. a mnie by serce stanęło...

[gosia.mama.wojtusia]

mój synek w sierpniu skończy 4 lata i długo jeszcze nie wyjdzie sam na
podwórko,upadek z murku to małe piwo ale tyle słyszy sie o porwaniach
dzieci,pedofilach,nie ryzykowałabym,przecież takiego malucha to z kolegami czy
bez jakiś typ może wziąć pod pachę i w mig wciągnąć do samochodu,koledzy nie
pomogą,ja tam się boję,pozdrawiam

[monhann2]

Zgodze sie w 100% z przedmowczynia. Na swiecie coraz wiecej patologii, nie
wiemy czy zlo nie czai sie gdzies za rogiem, nawet w najlepszych dzielnicach
zdarzaja sie takie przypadki. Corka ma 11 lat, mimo to codziennie jej
przypominam o "regulaminie" ktorego ma przestrzegac w drodze do szkoly:
chodzenie w grupach z innymi dziecmi, nie rozmawianie z nieznajomymi, w razie
czego krzyczec jak najglosniej i uciekac! Mysle, ze lepiej na zimne dmuchac....

[linka9]

W podręcznikach podaje się, że dziecko w wieku 5 lat jest już na tyle
samodzielne, że może samo bawić się na podwórku; chodzi tutaj o przedział 5-6
lat a nie konkretną datę urodzin dziecka. Oczywiście predyspozycje, rozwój
indywidualny też mają znaczenie.
Natomiast chyba nikt tu jednoznacznie nie odpowie, kiedy wypuszczać dziecko
samo, gdyż zalezy to od wielu czynników, typu: położenie, odległość, otoczenie
podwórka, towarzystwo tam przebywające. Nie ma reguły, na niektóre to i 12-
latkowi strach pozwolić . Ja jednak apeluję: nadopiekuńczość jest zabójcza dla
rozwoju dziecka, na zasadzie "gdyby kózka nie skakała, to by smutne życie
miała".

[lola211]

No własnie, dziecko jest gotowe, ale najwazniejsze jest miejsce, w ktorym
mialoby przebywac.Mieszkam w kamienicy, gdzie co prawda jest spokój, cisza,
duzo emerytów, ale podwórko jest okropne, brudne, zaniedbane, na lawkach
urzeduja menele, zatem moje dziecko jeszcze dlugo nie bedzie samo
wychodzic.Mysle, ze jak pójdzie do szkoły, znajdzie kolezanki, to beda mogły
sie same bawic w parku ktory mam naprzeciw domu, na podwórku raczej nie.Na
razie ma 6 lat i samo nie wychodzi, chocby dlatego ze mieszkamy przy ruchliwej
ulicy, gdzie czesto dochodzi do wypadków.
Moja kolezanka zas mieszka w szeregówce, w spokojnej dzielnicy, tam wszystkie
dzieci bawia sie przy ulicy, samochody jezdza powolutku(progi), dlatego jej syn
w wieku 6 lat całe dnie spedzal na powietrzu, tylko dogadany od czasu do czasu.
Chodzi zatem nie o nadopiekunczosc, ale o warunki, w ktorych dziecko mialoby
przebywac bez czujnego oka rodzica.

[odalie]

Rozmawiałam na temat tego wątku z małżonkiem. I on powiedział tak: oczywiście,
dziecko już pięciletnie może samo bawić się na podwórku - jeśli chodzi o
sprawność ruchową, samodzielność i umiejętność kontaktu z _rówieśnikami_.

Ale absolutnie jest (i długo będzie) o wiele za małe, aby poradzić sobie z
zagrożeniami, jakie niesie życie w mieście, na przeciętnej ulicy przeciętnego
osiedla.

Żeby nie przesadzić z nadopiekuńczością, wymyśliliśmy, że w naszych konkretnych
warunkach (osiedle-blokowisko, blokersi, menele, dzieci z rozmaitych rodzin,
rowerzyści na pełnym speedzie, luzem biegajace warkliwe kundle, blisko ruch
uliczny no i dostępny mały akwen wodny), najwcześniej bez naszej opieki młoda
wyruszy sama dopiero w wieku 8-9 lat. Być może wcześniej, nie wiem, wyjdzie w
praktyce, ale nie sądzę.

Czemu taki wiek? Pokomunijny ))) ale poważnie, ktoś to tak wykoncypował, że w
tym wieku dziecko już umie wziąć na siebie oddzielenie dobra od zła. Ma też za
sobą kontakt z grupą rówieśniczą w szkole. No i nasze dziecię będzie miał za
sobą już kilka lat treningu jakiejś sztuki walki, a tak, żeby wiedziało, jak
uciekać jakby co (nie żartuję).

Gdybym mieszkała na zamkniętym osiedlu, albo na małej, kameralnej uliczce gdzie
się wszyscy znają, to co innego. Ciekawa jestem, czy te mamy, którym 6-letnie
dzieci bawią się same na podwórku, wypuściłyby swoje pociechy na "nasze"?
Obawiam się, że nie.

Z drugiej strony, zagrożenia są wszędzie. Dziecko musi sobie poradzić z
zagrożeniem, zwłaszcza z tym, którego się na codzień nie spodziewamy - dlatego
nawet dzieciaki z zamkniętych osiedli powinny wiedzieć, jak przeżyć w miejskiej
dżungli. A do tego prowadzi praktyka - więc nie jestem, wbrew pozorom, za
izolowaniem dziecka. Musi się np. nauczyć, że lepiej przejść się na piechotkę a
nie pchać do windy (która zresztą może się zaciąć, bo ciężar pasażera za mały).
Tego nalezy uczyć, ale to dziecko samo musi umieć.

[kachwi1]

serdecznie wam dziękuję za wszystkie wypowiedzi. pozdrawiam i życzę tylko
takich podwórek, na których dzieciaki będą mogły bawić się bezpiecznie same.
kasia